Gdzie Krazy?
Pieprzyć to.
- Chodźmy. - Na pewno?
Idziemy.
Taze!
Wszystko git?
Nie było Krazy’ego.
Cholera.
Kurwa.
Będzie chciał nas dojechać.
- Kto to, kurwa, zrobił? - Chodź!
Musisz to zobaczyć. Aktywacja trzeciego stopnia.
Czworo z naszych celów nawiązało kontakt.
Trzymaj się, mamo.
Przepraszam, że nie dotarłem wcześniej.
Czego ci potrzeba?
Wezwę pielęgniarkę. Zajmie się tobą.
Halo!
Mów do mnie.
Pomocy!
Ile razy mam dzwonić?
- Proszę wyjść. - Wykluczone.
- Zostanę tu. - Proszę zaczekać na zewnątrz.
- Tina, już jestem. - Zostaw.
Mamo, będę na korytarzu.
Podam ci tlen.
- Gdzie boli? W brzuchu? - Trzymaj się.
Mamo, jestem na zewnątrz!
TWÓRCA – RAPMAN
Po co żeś tam polazł sam?
Cholerni lekarze mówią, że możesz się nie obudzić.
Powinienem tam być.
Tak mi przykro.
SCENARIUSZ – RAPMAN
Przepraszam.
Widziałem cię wczoraj.
Jesteś jak ja.
Proszę, nie tutaj.
- Mam dziś ważne spotkanie. - Nic ci nie zrobię.
Po prostu...
REŻYSERIA
Mój kumpel jest w sali 207,
a lekarze mówią, że może się nie obudzić.
Jeśli możesz coś zrobić,
żeby mu pomóc, zadbać o niego,
byłbym wdzięczny.
Zrobimy wszystko, co w naszej mocy.
Słucham.
Wygenerowaliśmy wizerunek jednego z celów.
- Tylko jednego? - Tak.
Chcę wszystkich.
T., Alex, chodźcie.
Obserwujcie go cały dzień. Może podsunie nam innych.
Mamy obserwować wszystkich?
Rodney.
Cześć, mamo.
Ładny dom.
- Dzięki. - Proszę.
Dobrze wyglądasz.
Nowa fryzura.
Mogłeś napisać albo zadzwonić.
Mogliśmy pójść na lunch.
Teraz też możemy.
Gregg niedługo wróci z dziećmi.
Może innym razem?
Już tu jestem, więc równie dobrze mogę poczekać.
Wiesz, co uważa Gregg.
Mamo, pieprzyć Gregga.
Posłuchaj...
Zmieniłem się.
Zarabiam pieniądze.
I to niezłe.
Wynajmę nam mieszkanie. Wyrwiesz się stąd.
Nie jestem tu uwięziona.
Kocham Gregga.
- Nie przeszkadza ci, że jest rasistą? - Nie jest.
To dlaczego adoptował Rachel, a mnie nie?
W porządku.
Już...
Już się nie gniewam.
Życie w hostelu, gdy miałem 16 lat,
wiele mnie nauczyło.
Byłoby tylko miło trochę częściej cię widywać.
Spud zwykle u mnie śpi, więc nie jestem sam.
Wiedziałam, że się sobą zaopiekujecie.
Jest w szpitalu.
- Co mu się stało? - Jest...
Jest w śpiączce, nie wiem. Jest w złym stanie.
Przykro mi.
To taki kochany chłopak.
Mógłbym trochę pomieszkać z wami?
Dopóki nie wydobrzeje.
Będę wam płacić.
Powiedz Greggowi. Byłbym waszym lokatorem.
To niemożliwe, przykro mi.
Proszę. Dopóki się nie obudzi.
Wybacz, ale nie.
Masz nową wiadomość.
Dzwoniłam do ciebie.
Dostałam wiadomość o mamie. Co z nią?
Oddzwoń, gdy będziesz mógł. Oby było dobrze.
Kocham cię.
Tu Dionne Ofori.
Zostaw wiadomość, oddzwonię później.
Dzięki.
Hej, dopiero się obudziłem.
Jestem jeszcze w centrum anemii.
Zajęli się mamą.
Będzie dobrze.
Wybacz, że nie odebrałem.
Przepraszam za wszystko.
Gdy wrócę do domu,
musimy pogadać.
Muszę ci coś powiedzieć.
Tato, to ja.
Dlaczego nie otwierasz?
Wiem, że tam jesteś. Słyszę telewizor.
...ze swoją nową książką, Susan...
- Zrobiłem coś złego? - Twoja nowa książka to...
Wydzwaniam do ciebie. Musimy pogadać.
Wpuść mnie, no!
Wiesz co?
Wiesz co? Nieważne. Mam cię gdzieś!
Jeśli już strzelasz do króla, nie powinieneś chybiać.
Lepiej sprawdź, co u babci.
Babciu!
Tayo!
Moja ręka!
Moja ręka.
Halo? Potrzebuję karetki dla mojej babci.
Przede wszystkim czy teraz wszystko w porządku?
Tak, już mi lepiej, dziękuję.
Świetnie.
Dlaczego wyszłaś w trakcie zmiany?
Poprzedniego dnia mój chłopak przekazał mi straszną wiadomość.
Myślałam, że to nic, ale czułam się coraz gorzej.
To było bardzo nieprofesjonalne.
Moje problemy nie mogą wpływać na pracę.
Obiecuję, że to się nie powtórzy.
Ze względu na wszystko uznaliśmy, że...
Chciałabym zaznaczyć, że ta jednorazowa wpadka
nie powinna przesłonić dwóch lat mojej ciężkiej pracy.
Nigdy się nie spóźniam. Zwykle przychodzę wcześniej,
choć nie dostaję za to pieniędzy...
A powinnaś.
Zauważyliśmy, że przychodzisz wcześnie, a wychodzisz późno.
Lekarze o ciebie proszą, pacjenci cię uwielbiają.
W przyszłości, jeśli coś się wydarzy poza pracą
i nie będziesz się czuła na siłach, po prostu nas uprzedź.
Dobrze.
Tym samym
chcielibyśmy dać ci awans.
Dziękuję.
Tęskniłam.
Za mną? Czy moim kutasem?
No wiesz...
A na poważnie,
dobrze, że cię tam wczoraj nie było.
Zabiliby cię.
Wolałbym tam być.
Wiesz, kim byli?
Wkrótce nie trzeba będzie się nimi martwić.
Dokąd idziesz? I kto tak trąbi?
Serio?
Co one robią pod moim domem?
- To moje wspólniczki. - Niby w czym?
Sharleen, odsuń się.
Nie wyjdziesz do nich tuż po tym, jak mnie przeleciałeś.
Prosiłem, odsuń się.
Wiesz, ile hajsu tracę, gdy nie sprzedaję.
W dupie mam twój hajs.
- Puść. - Chyba że akurat go wydajesz.
Zgadnij, co się stało...
Ten fiut znowu chce mnie skrzywdzić.
- Kto? - Craig.
- Dusił mnie. - Słucham?
Mam dość facetów,
którzy myślą, że mogą robić ze mną, co chcą.
Mam ich, kurwa, dość.
Sharleen.
Sharleen?
Ej! Dokąd to?
Mike, jak poszło z Sabriną?
Nie pomoże.
Stary.
Idę do domu i powiem wszystko Dionne.
Jesteś pewien?
Tak.
Powinna wiedzieć.
Mógłbym to ukrywać, gdybym wiedział, że ją ocalę.
Wczoraj prawie straciłem mamę. Nie mogę stracić ich obu.
Wszystko dobrze?
Nie.
Ani trochę.
Patrzę, jak osoby, które kocham, toną,
i choć płynę najszybciej, jak potrafię, nie mogę im pomóc.
Mam moce, mogę niemal wszystko
i na co mi to?
Mike.
Jak mam to zrobić?
Jak jej powiedzieć, że za trzy miesiące zginie?
Może moglibyśmy po prostu...
Nie wiem...
Pani Johnson? Jak się pani dziś czuje?
Opieka społeczna.
Nie przyszłam tu służbowo.
- Chciałam porozmawiać... - Zamawiaj albo wyjdź.
Czy Jasmine ma moc?
Albo dar?
Mój narzeczony też ma.
Chcę wiedzieć, czy nic mu nie będzie.
Zabrali ją.
Sharon.
OTWARTE
ZAMKNIĘTE
Co on robi?
Jeśli ma moce, wkrótce przyjdą też po niego.
Kto? Dokąd mają go zabrać?
Raz z nimi gadałem przez telefon
i powiedzieli, że jeśli zawiadomię policję albo władze,
zabiją Jasmine.
A teraz ściągasz mi na kark policję
i narażasz jej życie.
Policja ma raport, który złożyliście.
- Nic nie składałem. - Ale ja tak.
Chcę jakoś jej pomóc. Ty pozwoliłeś im ją zabrać.
A co miałem zrobić?
Jaką moc ma twój narzeczony?
Może sprowadzi Jasmine z powrotem.
Wiecie, dokąd ją zabrali?
I dlaczego?
Mam anemię sierpowatą od małego.
Pewnego dnia Jasmine
dotknęła mnie,
rozbłysły jej oczy
i odtąd objawy choroby zniknęły.
Uleczyła pana?
- Kiedy będzie otwarte? - Otwórz.
Proszę dać znać, gdy zadzwoni.
- Wyszłam, gdy tylko mogłam. Jak tam mama? - Dobrze.
Nie miała ataku od dawna.
Wiem. Jest w dobrych rękach.
Będzie dobrze.
Dzięki Bogu.
Nie wiem, jak ci to powiedzieć...
Ja też muszę ci coś powiedzieć.
- To może poczekać. - Nie może.
Ta dziewczynka, Jasmine Johnson, nie uciekła.
Ma moce.
I jacyś ludzie gdzieś ją zabrali.
Znalazłam w necie gościa, który też ma moce,
i jego też porwali.
- Do cholery. - Boję się.
Miałaś odpuścić.
- Prosiłem cię o to. - Nie.
Wykrzyczałeś na mnie rozkaz i oczekiwałeś, że go wykonam.
Nie mówisz mi wszystkiego.
Chcę ci powiedzieć teraz.
Koniec tajemnic.
Dobrze.
Gdy byłem w przyszłości...
- Czekasz na kogoś? - To pewnie kurier.
- Spławię go. - Nie.
Spławię go.
Jest Michael?
- Kim jesteś? - Przepraszam, Rodney.
Rodney?
- Siema, Mike. - Co ty tu robisz?
- Pamiętasz swojego SMS-a? - Tak, a co?
Mam dla ciebie dobre wieści.
Pogadamy na osobności?
- Chwila. - Michael.
Proszę.
Znalazłem pozostałą trójkę, której szukasz.
- Co? - Przysięgam.
Mieli takie pojebane oczy jak my.
Jedna pracuje w szpitalu Belgrave,
drugi to jakiś uliczny gangus, a trzeci to wielki mięśniak.
Chodź, zaprowadzę cię do niego.
- Andre? - Nie wiem, jak ma na imię.
Gdzie go widziałeś?
Dlaczego nagle mi pomagasz?
- Jeśli tego nie chcesz, pójdę sobie. - Czekaj, chcę.
- Tak? - Tak.
- To chodźmy. - Teraz?
- Mówię wyraźnie. - Cholera.
Zaczekaj.
Okłamywałeś mnie.
Robiłeś Bóg wie co z tymi ludźmi z twojej listy,
a ja myślałam, że jesteś bezpieczny w pracy.
Co jeszcze przede mną ukrywasz?
Powiedz mi. Nie chcę się czuć jak idiotka.
Muszę iść z Rodneyem.
Żartujesz?
Kiedy wrócę, wszystko ci wyjaśnię, obiecuję.
Obiecujesz? Jak ostatnim razem?
Muszę iść.
Michael, proszę.
Przepraszam.
Co z nią?
Jak mógł napaść na twoją babcię?
Mamy przesrane.
Będzie teraz łaził po naszych domach?
- Mamy kazać matkom się wyprowadzić? - Nie.
Nie pierdol głupot.
Mówiłem? Pojedziemy do innych dziupli.
- Gdzieś musi być. - Nie.
Nie będzie go tam.
Wie, że przesadził.
Ale wiem, gdzie może być.
Nie kumasz.
Cholera. To Veronica.
Kto? Gdzie? Co?
Ta w niebieskim dresie.
Wystawiła nas Szóstkom. Zatrzymaj się.
- Jebana suka. - Po co? Mamy towar w aucie.
- Ziom. - Zatrzymaj się.
Ja jebię.
Ona mnie nie lubi.
- Nie. - Powiedziała to.
- Mówiła o mnie. - Ej, Veronica.
Hej, V.
Powiedz, że nie wystawiłaś nas Szóstkom.
Wystawiłam, i co?
Co mi zrobisz? Jestem z Szóstek, kurwa.
Chucky wkrótce wychodzi ze szpitala. Wy wszyscy z Tower Boys...
O cholera.
Ej, Tazer.
Ziom.
Taze.
Tazer, przestań.
Hej, Taze.
- Puśćcie. - Dość.
- Weź. - Przestań.
- Nie tutaj. - Co jest?
V, mów do mnie. Boże.
Pomocy!
Wezwę pomoc.
- To na pewno tu? - Na bank.
Zaopatruję połowę budynku. Ciągle go tu widuję.
To jego kumpel.
Będzie wiedział, gdzie jest. Chodź.
Hej, przepraszam.
- O co chodzi? - Hej.
- Znasz Andrego? - Andrego?
Tak.
- Nie znam. - Nieprawda.
Niski, czarny, krępy. Ciągle was razem widuję.
Nie wiem, o kim mówisz.
Kłamie.
Cicho bądź. Palant.
Wiem, że wiesz, o kim mówię.
Jest jak my, ale silny.
Mów, gdzie jest, albo ci jebnę.
Spokojnie.
Nie wiem, o kim mówisz.
Andre ma kłopoty.
Ktoś go ściga przez jego moce.
Możemy mu pomóc.
Daj mi swój numer, przekażę mu.
- Jednak wiesz, kto to? - Ty mi daj jego numer.
Dobra.
Skąd mam wiedzieć, że to on?
Jak to? To jego numer. Spójrzcie.
To ja i on.
Nie wiem, czemu nie odbiera. Oddzwoni.
- To on. - Mówiłem ci.
Mieszka gdzieś tu?
- Tak. - Jaki ma adres?
- Daj spokój. Nie powiem wam. - Czemu?
Nie podam wam adresu mojego kumpla.
Powiem mu, żeby oddzwonił jeszcze dziś.
Dopilnuj tego.
To sprawa życia i śmierci.
Jeśli się nie odezwie, szukaj nowej pracy,
bo będę tu codziennie, aż cię znajdę.
Obiecuję, że dopilnuję, żeby oddzwonił.
Mogę już iść?
Leć.
Co teraz?
Tu Sharleen, zostaw wiadomość.
Shar. Gdzie jesteś?
Obyś nie zrobiła nic głupiego. Oddzwoń, martwię się.
Ładne te domy.
Ale trochę tu niepewnie.
Pewnie nie ma tu żadnych czarnych.
Widzicie ten ogródek?
To mamy Krazy’ego.
Cholera. Grubo.
Jego mamy?
Jaki masz plan?
Spuścimy jej łomot, żeby powiedziała, gdzie Krazy?
A chuj, chodźmy.
Ziom, żartowałem. Jesteś pojebany.
Chciałeś stłuc jego matkę? To chore.
- Przed chwilą stłukliśmy typiarę. - Nic nie kumasz?
- Ona nas wystawiła. - Chuj z jego matką.
Jeśli powie nam, gdzie jest, po kłopocie.
- Nie zrobię tego. - To zostań w furze.
Ja też zostaję. Nie można tykać matek.
A babcie można?
Jasne, że nie, ale my nie jesteśmy jak on.
Odwiedza ją codziennie.
Wystarczy poczekać.
I co teraz?
Poczekamy tu na niego.
Poczekamy? Genialny plan, Mike.
A ty jaki masz?
- Nie mam żadnego. - Jaki masz plan?
Masz te same informacje co ja.
- Jaki masz genialny plan? - Żartowałem.
Wszyscy oczekują ode mnie odpowiedzi.
Jestem kurierem, a nie agentem MI5.
- Przepraszam. - Spoko.
WSZYSTKO W PORZĄDKU?
Nie masz jego numeru?
- Mam jego kumpla. - To zadzwoń.
Zablokował mnie.
Nie każdy udźwignie sto nieodebranych.
Wybacz, ale umiesz być nachalny.
Mike, gdy znajdziemy pozostałą trójkę,
będę miał do ciebie prośbę.
Jaką?
Mój kumpel, Spud, został poważnie pobity.
Lekarze mówią, że może z tego nie wyjść.
Myślałem, że może mógłbyś
cofnąć czas do momentu, zanim to się stało.
Dlatego mi pomagasz.
Pomagamy sobie nawzajem.
- Nie wiem, czy będę mógł. - Ale spróbujesz?
Mówię poważnie. Dla mnie to nie zabawa w superbohaterów.
Chcę zapobiec śmierci najbliższej mi osoby.
A ja niby czego, kurwa, chcę?
Nie wiesz wszystkiego.
Wchodzimy?
Nie, ale niech agenci obserwują okolicę.
Teraz rozumiem, czemu tak bardzo chciałeś nas odnaleźć.
Jak zareagowała?
Nie powiedziałeś jej?
Nie dziwię się, też bym nie potrafił.
Jeśli Spud ma rację z tym efektem motyla, pewnie pożyje jeszcze lata.
- To Andre. - Tak?
- Tu Michael. - Podobno mnie szukałeś.
Spotkaj się ze mną, a wszystko ci szczegółowo wyjaśnię.
Czego chcesz?
Sprawdźcie, z kim rozmawia.
Tak jest.
Powiadomić Raya?
Co powiedział? Dokąd idziesz?
Nie chciał przez telefon.
Musimy się spotkać, żebym się dowiedział.
Brzmi jak pułapka.
Będę gotowy na wszystko.
Tak?
Czegokolwiek chcą,
wolę to ogarnąć teraz, niż gdy będę z AJ-em.
- Nie chcę go narażać. - Jasne, ale...
Nawet nie otworzyłeś sejfu.
Wszystko na nic.
Pewnie go oczyścili, zanim tam dotarłeś.
To nic.
Znam kogoś. Ogarnę to.
Jak chcesz to ogarnąć?
- Ziom, będzie dobrze. - Niby jak?
Jestem spłukany. Słyszysz?
Ledwie odzyskałem AJ-a.
Zapłacisz Aishy?
Zapłacisz mój czynsz?
Tak myślałem. Tak, kurwa, myślałem.
TO PANI Z OPIEKI SPOŁECZNEJ?
TU DIONNE OFORI. KTO PYTA?
Pani Johnson?
Pani Johnson, tu Dionne.
Panie Johnson, nie chcę kłopotów.
Przyszłam, bo pańska żona spytała o mojego narzeczonego.
To ja napisałem z jej telefonu.
Spodziewałem się ciebie.
Widzisz...
Słuchaj...
Nie mówiłem nic Sharon, bo nie chcę robić jej nadziei.
Wiem, gdzie jest Jasmine.
Twój facet też może tam trafić.
- Gdzie? - Nie.
Zanim ci powiem, błagam cię o przysługę.
Proszę.
Proszę, pomóż mi odzyskać moją córkę.
Błagam cię.
- Trzymaj. - Dzięki.
Ktoś nas obserwuje z tego okna, przysięgam.
Przestań, zjarałeś się.
To jego mama.
Słyszycie syreny?
Jedziemy.
To nie po nas.
A po kogo?
Cholera.
Ziom.
- Co jest? - Kurwa, to ślepa uliczka.
Oddajcie mi broń. Szybko!
Ruchy.
Proszę zamknąć drzwi i zostać w aucie.
- Zamknąć drzwi. - Za dużo wyjarałem.
- Mówię ci... - Co to, kurwa, jest?
- Opchniemy to po... - Idiota.
- Daj mi to. - Cholera.
- Szlag. - Gdzie to schowasz?
- Wysiadać! - Co robimy?
- Wysiadać! - Ręce do góry!
Szybko!
- Wszyscy. - Puszczaj mnie.
- Ręce z kierownicy. - Puść.
- Spokojnie, przecież idę. - Cholera.
- Dobra! - Spokojnie!
- Kurwa! - Nie ruszaj się.
Mój nadgarstek.
- Nie ruszać się. - Idioci.
- Słucham? - Przestań.
Jest czysto.
- Właśnie. - Zamknij się.
- Zostań. - Puśćcie nas.
Zamknij się.
- Puszczaj. - Cicho.
Po co to?
Cholera.
- Kurwa. - Morda.
- Cicho. - Miałeś się zamknąć.
Mamy coś. Do radiowozu z nimi.
- Wstawać. - Co?
- Puszczaj. - Za co?
- To nie nasze. - Podłożyliście to.
- To chyba narkotyki. Zabieramy ich. - To nie nasze.
- Do radiowozu. - To nie nasze!
Myślisz, że przyjdzie?
Co jest?
To jakiś żart.
Halo.
Andre miał się z nami spotkać, ale nie odbiera.
Powinien już być. Mieszka pięć minut stamtąd.
Wyszedł godzinę temu.
Kiedy ją widziałaś?
Kayla, skup się, do cholery. To ważne.
Daj mi numer Craiga.
A jego adres?
Ktoś musi go mieć.
To może być ona. Niech Temi do mnie zadzwoni.
Chwileczkę.
Temi. Masz numer Craiga?
Tak, Krazy’ego.
Co?
Zadzwoń, jak go zdobędziesz.
Co wy tu robicie?
- Mówiłaś, że możemy przyjść. - Bo to niby pilne.
Tak jest.
Niewykluczone,
że zakapturzeni porwali Andrego.
Każdy z nas może być następny.
Jakich nas?
Wszystkich z żółtymi oczami.
Kim był ten z bronią?
Napisy: Zofia Sław