KARYA ASLI KARTUN WEB SWEET HOME OLEH CARNBY KIM DAN YOUNGCHAN HWANG
SWEET HOME
Saya bercadang untuk bunuh diri.
Tapi hari ini, saya keluar
untuk terus hidup.
Awak nak mati pun tak boleh. Awaklah "Manusia Raksasa".
Awak pasti lebih baik daripada mereka.
Saya dapat rasakan satu MR istimewa akan dilahirkan.
Awak boleh cipta vaksin dengan bantuan saya?
Awak tak kisah walaupun awak akan mati?
Saya dah kata ini tak bermakna.
Terimalah kenyataan.
Awak raksasa.
Ya.
Saya raksasa.
Sedarlah awak tak boleh lindungi apa-apa.
Hidup dalam kekecewaan tanpa mampu untuk mati.
MR-3, MR-4
Saya tak dapat buat apa-apa.
Saya cuma nak jadi orang yang baik.
Mahu mati dengan cara sedih?
Itu yang awak mahukan?
Penipu.
Saya dah cakap
saya boleh tolong.
Saya jadikan impian awak kenyataan.
Semua yang awak nak.
Makanan dah sampai.
- Ini dia. - Mari tengok.
Nampak sedap.
- Hebat. - Rasa sup dulu.
Jom. Cubalah, Hyun-su.
Nah.
Memori itu palsu.
Tapi itu tak penting. Asalkan awak bahagia.
Hiduplah dalam dunia mimpi awak.
Saya akan harungi realiti sukar awak.
Tak nak.
Degilnya.
Hyun-su!
"Kamu tak patut lahir."
"Kamu raksasa."
Mak lahirkan kamu, jadi kamu bukan raksasa.
Kamu guna tangan kamu dan jadikan mereka raksasa?
Yi-kyung!
Yi-kyung cedera parah.
Dia mungkin mati.
Mak takkan mati.
Jadi jangan menangis.
Dia tak tunjukkan sebarang gejala.
- Tapi kenapa… - Anaknya buat dia jadi begini.
Manusia tak boleh buat begitu.
Raksasa masih manusia lagi.
Perikemanusiaan masih wujud lagi.
Saya nampak, Eun-yu.
Saya nampak ketamakan orang yang jadi raksasa.
Tapi Yi-kyung masih tak gembira di sana.
Saya perlu menamatkannya.
Saya perlu lakukannya.
Tak buat pun tak apa.
Kenapa saya masih hidup?
Saya patut jadi raksasa saja.
Cha Hyun-su.
Awak nak pukul saya dengan itu?
Pulangkan dia.
Suruh Hyun-su keluar semula.
Dia cedera.
Biar dia berehat.
Saya cuma membantu sebab dia dalam kesakitan.
Itu sahaja.
Semua ini salah awak.
Bukankah Hyun-su dalam kawalan?
Saya pun Hyun-su.
Hyun-su sebenar, bukan awak.
Kami bersetuju untuk saling membantu.
Kalau dia mati, saya pun susah.
Biarkan dia dan berambuslah.
Yakah?
Awak tak kisah?
Awak tak kisah jika Cha Hyun-su…
yang lemah?
Ya.
Awak cuba buat apa?
Entahlah.
Kita patut buat apa?
Awak nak buat apa?
Awak memang gila!
Tak guna.
Cha Hyun-su.
MR-1
Saya tahu awak akan kembali.
Jika awak belum mati.
Tempat ini segalanya bagi awak juga.
Tapi saya tak kenal awak.
Ya. Dulu.
Apabila jadi orang terkenal,
orang ramai mengenali saya, tapi saya tak mengenali orang.
Awak penyelidik?
Saya tak pernah berminat dengan orang.
Saya tak suka orang.
Tapi awak berminat dengan saya sekarang.
Betul.
Jadi
awak siapa?
Saya…
bahan uji kaji pertama awak.
Saya nak tunjukkan kepada awak.
Namanya MR-1, bukan?
Atau
kawan awak,
Nam Sang-won?
Kita berjumpa lagi.
Saya risau…
awak mungkin dah mati.
Awak Nam Sang-won?
Awak mengarut dari tadi.
Se-yeon.
Ini hasil kerja awak.
SANG-WON
Sang-won…
Maaf, Sang-won.
Seo Yi-kyung dah mati.
Keinginan Nam Sang-won.
Ini terjadi kerana dia nak lari daripada kajian mengarut.
Saya jadi bebas disebabkan kesakitan yang awak hadiahkan.
Awak pula berjaya asingkan raksasa.
Tahniah.
Saya akan mati di sini?
Kenapa pula?
Saya bersyukur kepada awak.
Saya jadi begini kerana jadi raksasa,
tapi awak
yang menyempurnakan saya.
Jadi kenapa?
Kenapa awak masih ada di sini
selepas semua yang terjadi?
Ikut saya.
Lama tak jumpa, bukan?
Kenalkan diri.
MR-3?
Saya Hwang Chi-seong.
Ya. Jadi awaklah MR-3.
Saya lebih biasa dengan panggilan itu.
Nama tak penting, bukan?
Betul tak, nombor tiga?
Panggillah sesuka hati.
Saya akan rasa lega kerana awak.
Ini kerana
saya akan menyebabkan kawan-kawan awak rasa terseksa.
Ingat lagi kajian
yang awak suka lakukan dulu?
Saya pun nak cuba.
Yong-seok…
Yong-seok!
Sarjan Kim?
Yong-seok!
Tuan!
Pilih.
Awak boleh selamatkan seorang.
Kami sentiasa menepati janji.
Apa matlamat kajian ini?
Untuk cari hidupan seperti kami.
Kami merangsang keinginan mereka kerana itu langkah pertama jadi raksasa.
Berhenti.
Tidak!
Tidak, Jong-hyun!
Jong-hyun!
Tidak!
Jong-hyun!
Awak tak suka?
Sebab awak pun manusia?
Tak. Sebab ini kajian tak bermakna.
Jika kata-kata nombor tiga itu benar,
kita sepatutnya ada lebih banyak MR.
Nampaknya awak tak pernah berjaya lagi.
Awak terlalu tamak.
Awak nak dua-dua mati?
Awak kesuntukan masa.
Cepat pilih.
Tuan…
Jangan, tuan!
Jangan!
Yong-seok.
Tidak! Ini semua salah saya.
Awak tak bersalah.
Tiada siapa salahkan awak.
Jadi pastikan awak hidup.
Awak buat apa?
Saya sama macam awak.
Jika saya buang awak,
saya akan hilang harapan.
Saya akan selamatkan semua.
Bodoh.
Bangun.
Mari pergi dari sini.
Ayuh.
Celaka!
Bunuh mereka.
Biar saya buat.
Jangan kecewakan kami lagi.
Yeong-hu!
Tiada jalan lain?
Itu kali pertama.
Saya kerap nampak keinginan raksasa,
tapi tak pernah memasuki minda mereka seperti dengan Yi-kyung.
Mungkin masih ada peluang lagi
untuk Yi-kyung sedar semuanya palsu.
Sama seperti saya.
Dia boleh kembali?
Saya perlu cuba.
Saya tak boleh putus asa.
Saya ikut awak.
Awak pun baru sedar.
Bagaimana jika raksasa ambil alih lagi?
Tidak.
- Tak boleh. - Hei.
Maaf sebab selalu buat awak menunggu,
tapi Yi-kyung lebih utama sekarang.
Saya tak boleh lindungi awak.
Saya berjanji
akan bawanya pulang.
Pergilah.
Jangan kembali.
Sudahlah.
Dia tak suruh awak tunggu pun.
Hei, si comel.
Kita jumpa lagi.
Saya dah kata kita ditakdirkan bersama.
Tengoklah.
Ini anak awak, Yi-kyung.
Dia mahukan ibunya.
Mustahil.
Dialah anak awak.
Tidak!
Tidak? Saya boleh bunuh dia?
- Itu awak, Yi-kyung? - Tidak!
Tidak! Jangan sentuh dia!
Jangan berlakon.
Awak langsung tak menyayanginya.
Awak ada perasaan keibuan?
Janganlah.
Bukankah awak nak bunuh dia?
Bukan ini yang awak mahukan?
Tak, itu tak benar!
Awak nak lindunginya?
Awak boleh lakukannya kali ini?
Ya.
Boleh, jadi tolonglah…
Yi-kyung!
Itu raksasa yang awak cipta.
Disebabkan awak, dia masih hidup dan dah bunuh ramai orang.
Awak masih tak kisah?
Ini mungkin boleh bunuh anak awak.
Bunuh sajalah.
Barulah awak boleh lindungi anak awak.
Yi-kyung!
- Yi-kyung! - Yi-kyung!
Sedarlah!
- Yi-kyung! - Dia nak bunuh anak awak!
Tunggu.
Tunggu sekejap.
Saya datang sekejap lagi.
Saya rasa saya dah gila.
Matilah, tak guna!
Tuan!
Matilah jika ke sana.
Kenapa buat begitu?
Kenapa?
Kenapa buat begitu?
Seo-jin!
Tuan!
Kita nak ke mana?
Ke tempat awak datang.
Buah sudah mula ranum.
Kali ini berbeza.
Sesuatu yang amat menarik akan terjadi.
Bawa saya ke sana.
Bawa saya ke stadium.
Betulkah Platun Gagak ambil Ye-seul?
Kenapa?
Awak belum jumpa Seung-wan lagi?
Dia dah jadi raksasa atau dia sorokkan raksasa?
Semua itu dah tak penting lagi.
Dia masih akan dihukum.
Tuan, saya nampak Staf Sarjan Tak.
PEJABAT
Dia baru memasuki pejabat.
Kita akan ke mana?
Ini cara awak minta maaf?
Tak apa, mak. Saya faham.
Kenapa?
Kenapa mak diam saja?
Mak takkan endahkan saya?
Saya dah ikut semua arahan mak!
Ye-seul.
Tolong saya.
Mulai hari ini, sesiapa yang menyorokkan gejala
dan bantu orang sebegitu akan dihukum serta-merta.
Awak tahu apa-apa?
Saya tak tahu apa-apa.
Mak, tolonglah.
Mak!
Mak dalam bahaya kerana kamu.
Ini kali terakhir mak tolong kamu.
Pergi. Ini jalan keluar.
Atau kembali ke Sarjan Tak.
Apa maksud mak?
Saya minta maaf.
Jangan layan saya begini.
Mak!
Kenapa asyik panggil saya "mak"?
Mak kandung kamu jadi raksasa dan mati tahun lepas.
Kamu tahu betapa saya mahu dipanggil sebagai mak?
Saya turut bermimpi dipanggil mak.
Bukan daripada kamu.
Tapi anak saya.
Faham?
Anak saya.
Saya pun tak sangka.
Saya jaga kamu sekejap, tapi mula menyayangi kamu.
Saya hampir buat kesilapan besar.
Pintu itu jalan ke mana?
Awak sepatutnya pergi apabila saya berikan peluang.
Mak, kenapa layan saya begini?
Saya nampak dia ke sini.
Tapi…
Tolonglah, mak.
Mak!
Mak, saya takut.
Ye-seul, kenalkan diri.
Ini anak saya.
Anak saya!
Hei, budak!
Awak masih hidup.
Dah berapa lama?
Saya nak beritahu dulu.
Kita tak boleh buat apa-apa.
Saya tahu.
Dia suruh tunggu, bukan?
Saya akan beri isyarat.
Yi-kyung!
Awak perlu berhenti.
Kita perlu balik.
Tolong berhenti. Awak perlu sedar.
Yi-kyung!
Bahaya jika lama di sini.
Kita nak tinggalkan mereka?
Kita heret mereka atau fikirkan cara lain.
Tidak!
Kita perlukan masa.
Awak buat apa? Sudah gila?
Buka ikatan saya.
Buka ikatan sekarang.
Lepas!
Chan-yeong, tidak!
Tidak!
Park Chan-yeong!
Cha Hyun-su!
Bangun!
Mak!
Di sini.
Saya ada di sini, mak!
Yi-kyung.
Kita perlu pergi.
Cepat!
Dia bukan anak awak.
Anak sebenar kakak sedang menunggu.
Kita perlu pergi.
Ayuh.
Tak boleh.
Cepat. Kita perlu pergi.
Tidak.
- Mari. - Tidak!
Tidak!
Cha Hyun-su!
Terjemahan sari kata oleh Haziqah Hamidun