ORIHINAL NA STORY WEBTOON NA SWEET HOME NINA CARNBY KIM AT YOUNGCHAN HWANG
SWEET HOME
Oras na para magsaya.
Puta, bakit ko ba 'to ginagawa?
Protina.
Isa ka ba sa 'min?
Hindi ka kasi pamilyar.
Di ako tulad n'yong mga walang-kuwentang pinag-eksperimentuhan.
Paano mo nakalimutan ang mukhang 'to?
Naghahanap ka pa rin ba ng mga kaibigan?
Ilan na ba kayo ngayon?
Cha Hyun-su?
Mukhang nakakaalala ka na.
Bitawan mo 'yan.
Ito?
Di ko sinabing puwede mong kunin 'yan.
Nasaan si Jung Ui-myeong?
Saan nagtatago ang gagong 'yon?
Sa stadium!
Malapit lang dito.
Halos patay na siya noon.
Kumusta naman siya?
Umalis ka sa isip ko!
Hindi dapat ako sumanib sa katawan na 'to.
Buwisit, bakit hindi gumagana?
Mukhang nakakulong siya sa katawang 'yon.
Malapit na siyang makalabas.
Tama na siguro 'yon.
Ako na mismo ang pupunta sa kaniya.
Patayin mo na 'ko!
Patayin mo na lang ako!
Gagawin ko 'yon.
Patayin mo na lang ako!
Sergeant Tak, ang main gate…
May mga tao sa gate.
Mukha silang mga basura.
Hinahanap namin ang mga kamag-anak namin.
Wala kaming balak manakit.
Hinahanap lang namin sila.
Hindi ba kayo nagsasawa at napapagod sa kakakahanap sa kanila?
Akala ko ba wala ka nang papatayin?
Sinabi kong hindi ako papatay ng mga tao.
Ano ba sila,
kung hindi mga tao?
Wala ka nang alam sa mundo dahil sa pagtatago.
Gusto mo bang malaman kung ano sila?
Maraming kagaya nila sa labas.
'Wag mo nang alalahanin ang mga walang-kuwentang basurang 'yon.
Dapat kong tuparin ang pangako ko.
Nararapat kang pabuyaan dahil sa ipinakita mo sa 'kin.
Ano'ng gusto mo?
Akin na 'yan.
Sino ka?
Kuya, siya si…
Akin na rin 'yan.
Pero sa 'kin 'to.
Ayos lang.
Ayos ka lang.
Mama?
Bakit tao…
ka pa rin?
Ginawa na kitang halimaw.
Gusto mo bang maging halimaw?
Opo.
Bakit?
Kasi hindi kita kailangang kamuhian.
Kinamumuhian…
mo ba ako?
Akala ko kinamumuhian mo 'ko.
Mama…
Bakit mo ginawa 'yon?
Kaya kita kinulong. Para 'yon sa kapakanan mo.
Para hindi mo na ulitin 'yon!
Ayaw mong makasama ako.
Nahihirapan at natatakot ka sa 'kin.
Di ba kinamumuhian n'yo 'ko dahil halimaw ako?
Naisip kong maiintindihan n'yo 'ko…
kapag halimaw ka rin.
Hindi kita kinamumuhian.
Sinubukan kong balewalain
ang pagiging kakaiba at espesyal mo.
Hindi ko 'yon matanggap.
Bakit hindi?
Natakot ako.
Nagpalamon ako sa kasakiman ko.
Patawad.
Masyadong matao at mapanganib dito.
Gusto kong magbagong buhay sa labas kasama ka.
Gusto mo bang
sumama sa 'kin?
Ano sa tingin mo?
Di ako sigurado.
Pag-isipan mo.
Kung bibigyan mo ako ng isa pang pagkakataon…
magkita tayo rito.
Hihintayin kita.
Bakit kayo nandito?
Alam n'yong bawal lumabas.
Binabalak n'yo bang tumakas?
Bigla kong napansin, pamilyar 'yang uniporme n'yo.
Mga apat sila.
Hindi n'yo dapat sila
pinadala sa Bamseom.
Oras na para hubarin ang uniporme n'yo.
At tigilan na ang pangingialam sa buhay ng iba.
Mamuhay nang tahimik katulad ng iba.
-Gago ka! -Lee Dong-jun.
-Pumasok ka na. -Sergeant Tak!
Hindi siya puwedeng umalis.
Dapat parusahan ang mga lumalabag.
Ja-yeong,
ikaw ang magparusa.
Sergeant Tak!
Sinabi mong malayang pumunta kahit saan ang mga may sintomas.
Ayos na ba tayo?
Ano'ng nangyari?
May sintomas si Sergeant Tak.
Akala ko habambuhay na akong makukulong.
Bakit ka nakulong?
Sabihin na lang natin na naging masigasig ako.
Nga pala,
may isang dahilan lang kung bakit ka pupunta rito.
Sinabi ko sa mga special infectee na may sintomas ako.
Kailangan nating kumilos habang hindi sila nakabantay.
Magandang balita 'yan.
Naaalala mo ba ang sinabi ko sa 'yo?
Kulang ang maliit na sugat.
Kailangan mo silang patayin habang mahina sila.
Ibig mo bang sabihin,
kailangan kong harapin ang isa sa kanila sa kalagayan ko ngayon, tama ba?
Sinabi ko nang di 'yon magiging madali.
Mas mabuti na 'yon kaysa sumuko.
Nagkalat ang mga 'to sa labas.
Nakakapagtaka.
Parang hindi ito maiwan
ng mga gagong 'yon.
Bakit kaya?
Ano bang silbi ng mga 'to?
Mabuting matiyaga kang naghintay.
Hindi nakikinig ang karamihan.
Marami na akong nakitang namatay sa pagtakas.
Kakaiba ka siguro.
Napakalaking tulong mo sa Bamseom.
Salamat sa 'yo, nakabalik ako.
Nakita ko ang huling paghinga mo.
Marami pala tayong hindi alam sa isa't isa, 'no?
Ano ka ba?
Isa ka bang nagbabagong halimaw?
Hindi.
Ikaw ba ang may kontrol sa mga halimaw?
Sabihin na lang nating nakakausap ko sila.
Huwag kang lalayo sa 'kin.
Tinanong mo kung ano ako.
Neohuman.
'Yon ang tawag namin sa 'min.
Pasasalamat ko ito sa 'yo.
Tingin ko makakatulong 'to sa relasyon natin.
Ano 'yang parang cocoon na 'yan?
'Yan ang puso.
Kapag bumabalik kami riyan, muli kaming mabubuhay.
Nagkaroon ako ng sintomas…
at dumaan sa pagiging halimaw.
Isa rin akong tao noon gaya mo,
pero nagkaroon ako ng bagong buhay.
Tatlong araw pa, 'no?
Baka gumana na ngayon, kaya 'wag kang sumuko.
'Wag mo silang alalahanin.
Ano ang mga 'yan?
Tama.
Mga basura.
May mga kakaibang gagong lumapit sa 'kin no'ng nasa Bamseom ako.
Kinulit nila ako sa paghahanap sa isang bagay,
kaya pinatay ko silang lahat.
Pero nalaman kong naging cocoon sila…
at muling nabuhay.
Muling nabuhay?
E di, papatayin ko na lang ulit sila.
Susuko rin sila dahil sa walang-sawa kong pagpapahirap sa kanila
pagkatapos nila muling mabuhay.
Kung gano'n, muling mabubuhay ang mga 'to…
Hindi, ibig kong sabihin…
Nagiging imortal na tao…
ang mga halimaw?
May hinahanap silang kamag-anak.
Mukhang may itinatago ka sa 'min.
Madaling mahanap ng mga gagong 'yon ang isa't isa.
Ngayon ko lang sila nakita.
-Kung hindi mo… -Ako na'ng bahala, ipapaalam ko sa 'yo.
Ginulo nila ang natural na kaayusan.
Ang mga special infectee?
Alam nilang
pinakamahina kami pag nasa puso.
E bakit ka nila kinulong?
Puwede ka nilang patayin habang nasa puso ka.
Naghahanap sila
ng mas mabilis na paraan para patayin kaming lahat.
Gusto nilang malaman…
kung saan ang tinatawag naming tahanan.
Nasa stadium ang mga special infectee.
Bakit sila pumunta roon kung hinahanap nila ang tahanan n'yo?
Siguro may iba pa silang dahilan.
Kanina mo pa sinasabing "namin".
Marami bang mga neohuman tulad mo?
Isipin mo kung gaano karaming tao ang mga naging halimaw.
Hindi magtatagal,
magiging neohuman ang lahat.
Ngayon, samahan mo 'ko sa stadium.
Sabihin mo sa 'kin ang kinakatakutan ng mga special infectee.
Mga neohuman.
Mga nilalang na gaya ko.
Nando'n din ba ang pamilya mo?
Sa stadium o kung saanman?
Wala, hindi ko na sila nakakausap.
E bakit babalik ka pa?
Wala ka naman palang pamilya roon.
Wala na akong ibang pupuntahan.
At sa totoo lang, ayos naman doon.
Kaya sumama ka lang sa 'kin.
Inaalok mo ba ako ng kasal?
Sinasabi mo bang aalagaan mo 'ko?
Hindi, ibig kong sabihin…
Nandito na ang panira.
Ang bilis niyang nakabalik.
Ano'ng problema?
Nasaan si Hyun-su?
Ano'ng nakakatawa?
Sabihin mo naman sa 'kin.
Nakakaawa ka, hindi mo alam na malapit ka nang mamatay.
Naaawa ka sa 'kin at hindi sa sarili mo?
Kapag nahuli ka niya,
talagang mamamatay ka na.
Hindi na siya maaawa sa 'yo.
Siguro naapektuhan ng eksperimento ang utak mo.
Puro kalokohan ang sinasabi mo.
Ipapakita ko sa 'yo
kung gaano kahina…
ang taong iginagalang mo.
Kaya ko ba talaga siyang gisingin?
Wala talaga akong pag-asang gawin 'yon.
E di, hahayaan mo na lang siya?
Kakahanap mo lang sa kaniya.
Ano'ng ginagawa mo?
Bitaw. Kailangan kong umalis.
Papunta saan?
Sa stadium.
Doon papunta si Hyun-su.
Nasa panganib sila.
Baka patayin niya silang lahat.
Makakalakad ka ba?
-Oo. -Tara.
Sa daan ko na ipapaliwanag.
Bakit tinanggihan mo ang alok niya?
Kakaunti na lang tayong natitira sa mundong 'to.
Di mo kailangang alalahanin ang mga tao.
Hindi 'yon ang dahilan.
Ginagawa ko lang 'to dahil sa personal kong interes.
Ginagawa ko 'to para kay Cha Hyun-su.
Malas lang kayong mga gago na kinalaban n'yo ako.
Ganito ang isipin mo.
Natural lang sa mga malalakas na apihin ang mga mahihina.
Ang putang inang 'yon.
Nakita kong ginawa mo 'yon.
Mabilis kaming matuto.
Imortal at matalino?
Saan mo gagamitin ang kapangyarihang 'yan?
Tipunin ang ibang mga neohuman na isinilang mula sa puso.
'Yon lang.
Kung hindi, walang silbi ang buhay ko.
Sagutin mo 'to.
Ano'ng nangyayari sa mga alaala mo no'ng tao ka pa?
Hindi na 'yon mahalaga.
Nakamit na namin lahat
dahil nalagpasan namin ang pagiging halimaw.
Bumalik si Mama.
Akala ko inabandona na niya ako.
Akala ko kinamumuhian niya ako.
Pero pumunta siya rito para sa 'kin.
Ayaw ko na siyang makita dati.
Pero no'ng nakita ko siya,
gusto kong sumama sa kaniya.
Pero kung sasama ako…
makikita ko pa kaya ulit…
si Yeong-su?
Kailan ka aalis?
Di ka man lang ba magpapaalam?
Sumama ka sa mama mo.
Sinabi mong hinihintay ka niya.
Di ko na kailanman makikita ang mama ko.
Patay na siya.
Kaya parang si Ms. Cha na ang mama ko.
Sumama ka sa kaniya.
Di ako sigurado.
Nagsisinungaling ka. Alam kong gusto mo.
At saka, matatanong mo na rin ang pangalan mo.
Iniwan mo 'to rito, di ba?
Oo, sa 'yo 'yan.
Alam mo ba kung ano 'to?
Sa ate ko 'to.
KIM SU-YEONG
Isa 'tong parangal para sa pagtatanggol sa ibang tao.
Alagaan n'yo ang isa't isa, ha?
Sa 'yo na 'to.
Bakit?
Aalis ka na,
kaya sa 'yo na 'yan.
Ano'ng problema?
Nagbago ba ang isip mo?
Hindi, gusto ko pa ring sumama.
Kaya nandito ako.
E ano'ng problema?
May tanong po ako.
May pangalan…
din ba ako?
Sabi nila, may pangalan ang lahat ng may buhay.
Kaya may pangalan…
Siyempre mayroon.
Bakit naman wala?
Talaga?
Ano po 'yon?
Yi-kyung.
Na-miss kita.
Nagulat ka ba sa bago kong hitsura?
Ako rin naman siguro.
Pero kailangan mong maintindihan.
Nakita mo kung gaano…
kawasak ang katawan ko noon.
Patay na si Nam Sang-won.
Pero nakatayo ako ngayon sa harap mo…
at naaalala ka.
Nagpalipat-lipat ako ng katawan…
at pumunta sa Green Home para hanapin ka.
Na-miss kita.
Na-miss kita, Yi-kyung.
Takbo!
Sige na!
Bakit di ka na lang naniwala?
Bitawan mo 'ko!
Tingnan mo, Yi-kyung.
Anak natin siya.
Baliw kang gago ka.
Salamat, Yi-kyung.
Sa regalong 'to.
Kunin mo ang akin.
Kunin mo na lang ang akin.
Kung kailangan mo ng katawan, 'yong sa 'kin na lang.
Pakiusap.
Nawalan ka na ng silbi matapos mo siyang ipanganak.
Binuhay lang kita dati dahil sa kaniya!
Nagawa mo na ang papel mo.
Oras na para mamatay.
Kailangan mo nang umalis, Yi-su.
'Yon ba ang pangalan ko?
Seo Yi-su.
Patawad, natagalan akong…
tawagin ka sa pangalan mo.
Patawarin mo 'ko.
Alis na!
Alis na, Yi-su.
Yi-su…
Mama.
Mama…
Mama!
Pakiusap.
Hindi!
Sige na naman…
Mama!
Tagapagsalin ng subtitle: Carlo Canaman