Biraz ısınmak iyi gelecek.
Siktir. Ne işim var benim burada?
Protein.
Sen de bizden biri misin?
Yeni birine rastlamayalı çok oluyor.
Ben sizin gibi zavallı bir laboratuvar faresi değilim.
Nasıl olur da böyle bir yüzü hatırlamazsın?
Hâlâ kendine yeni arkadaş mı arıyorsun?
Kaç tane bulabildin?
Cha Hyun-su?
Tebrikler, sonunda hatırlayabildin.
Onu yere bırak hemen.
Bunu mu?
Alabileceğini söylemedim.
Jung Ui-myeong nerede? O pislik nerede saklanıyor?
Stadyum, stadyumda. Çok uzak değil.
O işe yaramaz vücutta ne durumda peki? Şimdi daha iyi mi?
Defol!
Bu adamı yemeyecektim.
Niye olmuyor?
Hâlâ ölmekte olan vücudun içinde mi?
Yakında ondan kurtulacak.
Şimdilik yeter. Gidip kendim bakacağım.
Bırak beni! Öldür beni artık!
Bunu yapacağım.
Öldür beni!
Çavuş Tak, ana kapıda…
Kapıya yaklaşan insanlar var. Paçavralar giymişler.
Buraya bizim gibileri bulmaya geldik.
Bizi onlara götürür müsünüz? Sadece bizim gibi olanları arıyoruz.
Size zarar vermeyeceğimize söz veriyoruz.
Artık sizin gibileri aramayı bırakmanın zamanı gelmedi mi?
Kimseyi öldürmeyeceğini söylemiştin.
İnsan öldürmeyeceğimi söyledim.
İnsan değillerse, onlar nedir?
Dışarı çıkmayalı uzun zaman olduğu belli oluyor.
Öğrenmek ister misin?
Dışarıda onlardan sürülerce var.
O paçavralar için endişelenmene gerek yok.
Sana verdiğim sözde durmam gerek. Sen bana harika bir şey gösterdin.
Sen ne istersin?
Onu bana ver.
Ne oluyor?
Kanka, o…
Onları da.
Bunlar benim ama.
Tanrım.
Korkma. Korkma.
Korkma.
Anne?
Sen neden hâlâ insansın?
Seni canavara çevirmiştim.
Yani, canavar olmamı mı istiyorsun?
Neden?
Senden nefret etmemek için.
Benden nefret mi ediyorsun?
Benden nefret ettiğini sanıyordum.
Anne.
Neden yaptın? Bu yüzden dışarı çıkmana
izin vermiyorum işte. Bunu bir daha kimseye yapmaman için!
Benimle olmayı sevmiyorsun, anne. Sana acı veriyor, korkutuyor.
Canavar olduğum için benden nefret etmiyor musun?
Sen de canavar olursan, beni anlayabileceğini düşünmüştüm.
Annen senden nefret etmiyor.
Senin biraz farklı ve özel olduğun gerçeğini görmezden gelmeye çalıştım.
Bunu kabul etmek istemedim.
Neden?
Korkuyordum.
Hırsımın beni ele geçirmesine izin verdim.
Özür dilerim.
Burası çok kalabalık ve tehlikeli. Dışarı çıkıp yeniden
başlamamızı istiyorum.
Benimle gelmek ister misin?
Ne diyorsun?
Emin değilim.
Ne yapmak istediğini biraz düşün. Olur mu?
Bana bir şans daha verebilirsen bu çıkışın önünde buluşalım.
Sen gelene kadar bekleyeceğim.
Kapıda ne işiniz var?
Dışarı çıkmanın herkes için yasak olduğunu söyledim.
Kaçmaya mı çalışıyordunuz?
Düşünüyorum da üniforma çok tanıdık geliyor.
Sanırım onlardan dört tane vardı.
Onları Bamseom'a neden gönderdin?
Belki artık onları çıkarırsan burnunu herkesin işine sokma alışkanlığından
da kurtulursun.
Şimdi gidip diğerlerine katıl ve dikkat çekme.
Seni pislik!
Lee Dong-jun. Sen içeri git.
Çavuşum!
Hiçbir yere gitmiyorsun. Kuralları çiğneyen herkes cezalandırılır.
Ja-yeong, hatanı düzeltme zamanın geldi.
Çavuşum!
Belirti gösterenlerin özgürce dolaşabileceklerini söylemiştin.
Artık serbest miyim?
Nasıl gitti?
Başçavuş Tak da belirti gösteriyormuş.
Neredeyse hiç çıkamayacağımı sanmıştım.
Neden kapalı kaldın?
Fazla hırslı davrandım demekle yetineyim.
Neyse.
Sen beni ne için görmeye geldin, Çavuş?
Özel hastalara belirti gösterdiğimi açıkladım.
Gardlarını indirmişlerken harekete geçmeliyiz.
Çok iyi.
Ama söylediklerimi hatırlıyorsun. Küçük bir kesikten fazlası gerek.
Onları en zayıf anlarında öldürmelisin.
Yani, biriyle içinde bulunduğum dünyada yüzleşmem gerektiğini söylüyorsun?
Zor olacağını söylemiştim ama seçeneğinin olmamasından iyidir.
Dışarıda bunlardan kaç tane olduğunu biliyor musun?
Her yerdeler.
Ve onlar, bunları görmeye hiç dayanamıyor. Acaba neden?
Nedir bu şey?
Aptalca bir şey yapmadan sabırla beklemişsin.
Çoğu ne söylersem söyleyeyim dinlemez.
Pek çoğu kaçmaya çalışırken öldü.
Ama sen farklı olmalısın.
Bamseom'da bana çok yardım ettin. Senin sayende geri döndüm.
Sen gözlerimin önünde öldün.
Birbirimize soracak çok sorumuz var, öyle değil mi?
Açıkla öyleyse, mutasyon geçirmiş bir canavar mısın?
Öylesi değil.
Canavarları, kontrol edebiliyor musun?
İletişim kurabiliyorum diyelim.
Yakınımda kal.
Ne olduğumu sordun, değil mi?
Neo-insan. Kendimize böyle diyoruz.
Bu bir barış teklifi.
İlişkimize katkısı olacaktır.
O koza benzeri şey ne?
Bir kalp.
Kalbe geri döndüğümüzde, yeniden doğarız.
Belirti gösteriyordum ve canavarlaşma sürecinden geçtim.
Geçmişte, ben de senin gibi insandım ama artık yeniden doğabilen bir canlıyım.
Üç günün mü kaldı?
Belki bu sefer işe yarar. Dayanmaya çalış.
Peki, bunlar ne böyle?
Berduşlar mı?
Bamseom'dayken bu garip şeyler bizi ziyaret etmeye gelirlerdi.
Bir şey aradıklarını söyleyerek beni rahatsız
ediyorlardı. Ben de hepsini öldürdüm.
Ama sonunda sadece kozalara dönüştüler.
Sonra onlardan yeniden doğdular.
Onlar yeniden doğabiliyorlarsa, ben de onları yeniden öldürebilirim.
Doğar doğmaz benimle karşılaşacak ve sonsuz acılar çekecekler.
Yani, demek istediğin onlar yeniden mi doğuyorlar?
Canavarlaşmanın bir sonraki aşaması, yani, ölümsüz insan mı?
Kendileri gibi olanları aramaya geldiler.
Yani bizden sakladığın bir şey olmalı.
Birbirlerinin kokusunu alma konusunda üstlerine yok.
Bunu hiç görmedim.
-Görecek olursan… -Sana haber veririm.
O şeyler doğal düzeni bozdular.
Özel hastalar mı?
Kalbin içine girdiğimizde, çok savunmasız olduğumuzu biliyorlar.
Peki seni neden kilitlediler? Senden kalbin içindeyken kurtulabilirlerdi.
Sanırım bizi tek tek öldürmekten daha hızlı bir yol arıyorlardı.
Evimizin yerini öğrenmek istiyorlardı.
Özel hastalar stadyuma doğru yöneldi. Evinizi arıyorlarsa, oraya neden gittiler?
Orada başka bir işleri olmalı.
Biz deyip duruyorsun. Senin gibi neo-insanlardan çok var mı?
Şimdiye kadar kaç insanın canavar olduğunu düşünüyorsun?
Hepimizin yeni insanlar olmamıza çok az kaldı.
Bana stadyumun yolunu göster.
Önce özel hastaların neden korktuklarını söyle.
Neo-insanlardan.
Benim gibi varlıklardan.
Senin ailen nerede? Onlar da stadyumda mı?
Onlarla bağlantımı çok önce kaybettim.
Burada bir ailen yoksa, neden geri dönmek istiyorsun?
Orası gidebileceğim tek yer.
Aslında o kadar da kötü değil. Birlikte gidebiliriz.
Bu bir teklif miydi?
Bana bakmak istediğini mi söylüyorsun?
Öyle bir şey değil.
Anlamıyorsun, değil mi? Çok çabuk döndü.
Hey, ne oldu?
Hyun-su nerede?
Bana da anlat. Komik olan nedir?
Kendi ölümüne gidişini izlemek kendimi kötü hissettiriyor.
Üzüldüğün ben miyim, yoksa sen misin?
Onlarla yüzleşirsen, bu sefer gerçekten öleceksin.
Artık sana hiç acımayacaklar.
Deneyler seni kötü etkilemiş olmalı. Bu yüzden saçmalıyorsun.
Saygı duyduğun o adam ne kadar zayıf sana göstereceğim.
Onu uyandırabilecek miyim?
Bu çok saçma bir bahisti.
Böyle gitmesine izin mi vereceksin? Onu yeni buldun.
Ne oldu sana böyle?
Bırak. Gitmem gerek.
Ama nereye?
Stadyuma. Hyun-su stadyuma gidiyor. Herkes tehlikede.
Hyun-su hepsini öldürebilir!
Yürüyebilir misiniz?
Evet.
Gidelim. Size yolda açıklarım.
Söylesene, teklifini neden reddettin?
Dünyaya bir bak, bizden fazla kalmadı. İnsanlar için bunu yapmana gerek yok.
İnsanlar için değil.
Sadece kendi duygularımı tatmin etmek için yapıyorum.
Hepsi sadece Cha Hyun-su için.
Sen sadece farkında olmadan beni kızdıracak kadar şanssızdın.
Ama bunu haksızlık olarak görme.
Ne de olsa güçlü olanın zayıf olanla uğraşması yanlış sayılmaz.
Seni lanet olası pislik.
Nasıl yaptığını gördüm. Bizler çok hızlı öğreniriz.
Ölmediğiniz gibi, hızlı da öğreniyorsunuz.
Bütün bu güçle ne yapacaksınız?
Bizim gibi kalplerden doğan neo-insanları toplayacağız. Başka amacımız yok.
Sadece yaşıyoruz.
Bir sorum daha var. Önceki anılarına ne oluyor?
Yani, insan anılarına.
Bu önemli mi?
Yapmak zorunda olduğumuz her şeyi başardık.
Canavarlaşmanın ötesinde evrimleşmek bu demek.
Annem geri döndü.
Beni terk ettiğini ve benden nefret ettiğini sanıyordum.
Ama beni görmeye geldi.
Onu görmek istemiyordum ama yüzünü görünce, onunla gitmeyi istemeye başladım.
Ama annemle gidersem, Yeong-su'yu bir daha göremeyebilirim.
Ne zaman gidiyorsun?
Veda bile etmeden mi gidecektin?
Annene git. Seni beklediğini söyledin.
Ben annemi istesem de göremiyorum.
Çünkü çoktan öldü.
Şimdi onun yerine Bayan Cha bana annelik yapıyor. Bu yüzden annenle gitmelisin.
Emin değilim.
Yalan söyleme. Gitmeyi istiyorsun. Ve ona adını da sorabilirsin.
Bunu bana mı bıraktın?
Artık senin.
Bunun ne olduğunu biliyor musun?
Bu şey benim ablamındı.
KIM SU-YEONG
Bu başkalarını iyi koruyunca hak edilen bir madalyadır.
İşte. Birbirinizi koruyacaksınız.
KIM SU-YEONG
Ama artık senin olabilir.
Neden?
Birbirimizi bir daha göremeyeceğiz dedin. Alabilirsin.
Ne oldu? Gitmek istemiyor musun?
Hayır, bunu istiyorum. Bu yüzden geldim.
Sorun ne?
Bir şey soracağım.
Benim de bir adım var mı?
Anlaşılan, herkesin bir adı varmış. Peki, benim de…
Elbette var. Olmaz olur mu?
Neden olmasın?
Sahi mi? Adım ne?
Yi-kyung.
Seni özledim.
Bu kadar farklı görünmem sana garip mi geldi?
Seni anlıyorum.
Ama sen de anlamalısın.
Vücudumun ne kadar kötü durumda olduğunu hatırlıyorsun.
Gözlerinle gördün.
Nam Sang-won öldü.
Seo Yi-kyung'u hâlâ hatırlıyorum.
Ve işte buradayım.
Başka bir vücuda geçmiş olsam da, seni bulmak için Green Home'a gittim.
Seni özledim.
Seni özledim, Yi-kyung.
Kaç!
Git dedim sana!
Rol yapman gerekirdi.
Bırak!
Ona iyi bak, Yi-kyung.
O bizim çocuğumuz.
Seni pislik!
Teşekkür ederim, Yi-kyung.
Bu değerli hediyen için minnettarım.
Bana gel. Bana gel.
Bir vücuda ihtiyacın varsa, benimkini al. Lütfen.
Bütün değerini bu çocuğu doğurduğunda kaybettin.
O gün yaşamana sadece bunun için izin verdim!
Sen üstüne düşeni yaptın, Yi-kyung.
Artık ölebilirsin.
Gitmelisin, Yi-su.
Benim adım bu mu?
Seo Yi-su.
Adınla seslenmem bu kadar sürdüğü için özür dilerim.
Git.
Git. Git Yi-su.
Git Yi-su.
Git.
Anne.
Anne! Anne. Anne! Bekle! Hayır.
Hayır, hayır bekle. Bekle anne. Anne bekle ne olur. Anne!
Hayır, hayır. Anne hayır!