Może za bardzo ci ufałem.
Yi-kyung nie wyglądała jak potwór.
Znów stała się człowiekiem.
Zmieniłam ją w potwora,
żeby nie umarła.
Dlaczego ją zabiłeś?
Jest już bezużyteczna.
Ale ty nie.
Nie…
Wyłaź!
Kurwa!
Mamo…
Nie! Puść mnie!
Mamo!
Nie!
Mamo!
Nie!
Proszę!
ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
SWEET HOME
Cholera.
Doszedłeś tylko tutaj?
Kurwa…
Całkowicie przejąłeś kontrolę nad Cha Hyun-su.
Myślałem, że jest słabym draniem.
Ale się myliłem.
Jedynym słabym draniem tutaj jesteś ty.
Nie, jesteś oszustem.
Prawdziwy Cha Hyun-su
nie żyje, prawda?
Nie był sam?
Nie wiem, kim on jest,
ale opiera się jak Hyun-su.
I nie wyglądali na przyjaciół.
Hyun-su pewnie go zabrał.
No to dobrze.
To znaczy, że nie współpracują.
Hyun-su może być agresywny, ale nie może cię tknąć.
Nie wiem, po co idzie na stadion,
ale to nasza jedyna szansa, żeby go powstrzymać.
Co robisz?
Chodźmy.
Samochód.
Nadjeżdża samochód!
Przeżył.
Kurwa.
Możesz je wyciągać, gdy chcesz.
Wyglądasz zdrowo.
I całe szczęście. Od teraz będzie ciężko.
Dobrze.
Od teraz będzie ciężko.
Myślałem, że nie żyjesz.
Udajesz twardziela, ale popracuj nad kamienną twarzą.
Tęskniłeś za mną?
Cholernie.
Wiedziałem.
Czuję to samo.
Potrzebuję cię.
Szybki jesteś.
Może ty jesteś powolny?
Tak?
Pomożesz mi jeszcze raz?
Myślisz, że dam się nabrać jak Hyun-su?
Musisz,
bo cię do tego zmuszę.
Przestań uciekać jak pieprzony szczur!
Pomyślałeś kiedyś, że źle do tego podchodzisz,
machając nim w tak małej przestrzeni?
Bez skrzydła jesteś niczym?
Dobrze. Rusz głową.
Wal się.
Nadal jesteś dupkiem, co?
Eun-hyeok!
To on.
To naprawdę Eun-hyeok.
Eun-hyeok!
Gratuluję pierwszej dziewczyny.
Ty sukinsynu.
Hyun-su, nie!
Eun-hyeok! Nie!
Nie!
Na pewno dasz radę?
Może znów je wyciągnij.
Nie potrzebuję go.
Kang Seok-chan.
Min Seo-jin.
Jeong Jong-hyun.
Choi Yong-seok.
Sierżancie Kim!
Uważaj, sierżancie!
Sierżancie!
Jaja sobie ze mnie robicie?
Zajebię tego Cha Hyun-su.
Nie!
Eun-hyeok! Nie!
Eun-hyeok!
Eun-hyeok, nie!
Eun-hyeok!
Teraz nie wyjdziecie.
Bawcie się dobrze.
Musiałeś się wtrącać?
Nie pora na to.
Puść mnie.
Nie.
Pamiętasz, jak mówiłam, że kogoś szukam?
To on.
To mój brat, puść mnie!
Puść mnie!
Użyj głowy.
Myślałem, że możesz je wyjmować.
Co teraz zrobisz?
Będę ci kibicować.
Czyli gówno zrobisz.
Chcę zobaczyć, na co cię stać.
Możesz stąd wyjść?
Nie jesteś szybki?
Wyskocz, gdy będzie szczelina.
A ty?
Nie jestem słaby jak ty.
Puszczaj!
Puść mnie.
Zostaw!
Nie!
Weź się w garść!
„Brat”?
Myślisz, że to on?
To nie jest człowiek.
Już nie jest człowiekiem.
Wsiadaj.
Wsiadajcie.
Gotowy?
Zawsze.
Teraz!
Kurwa.
Lepiej mi podziękuj, gdy stąd wyjdę.
Hej!
Eun-yu!
Puść mnie.
Co?
Ten facet już pojechał?
Eun-hyeok.
Znasz drogę na stadion?
Tyle masz mi do powiedzenia?
Czekałaś na mnie?
Oczywiście, że tak!
Nie przyszedłeś tu dla mnie?
Po co dla ciebie?
Wrócę.
Nie martw się.
Nic mi nie będzie.
Obiecujesz?
Tak.
Obiecałeś, że wrócisz.
Jak mogłeś nie wrócić, skoro cały ten czas
byłeś cały i zdrowy?
Wiesz, jak desperacko cię szukałam?
Jak mogłeś nie wrócić?
Po co miałbym wrócić?
Jesteś moim bratem.
Czekałam na ciebie.
Tęskniłam za tobą każdego dnia.
Więc jak możesz mi to mówić?
Miałem jakiś dobry powód, żeby cię znaleźć?
Nie miałem.
Prawda?
„Brat”?
Myślisz, że to on?
To nie jest człowiek.
Już nie jest człowiekiem.
Powiedz, jeśli czegoś ci trzeba.
Wypuść mnie.
Poza tym.
Co ci się stało?
Mieliśmy namiętną sprzeczkę kochanków.
Spotkałeś się z Seo Yi-kyung?
Tak.
Ale jak widzisz…
coś tu śmierdzi.
Mówiłeś,
że jej tu nie widziałeś.
Wiem, co insynuujesz, ale to nie tak.
Utknąłem tu.
Spotkanie było pełne namiętności?
Tak.
I było naszym ostatnim.
Nie przyszedłeś tu wygłaszać peanów.
Chodzi o twoją twarz?
Jest zmasakrowana.
Wymyśliłeś to, o co cię prosiłem?
Przez rok nie zrobiłeś postępów.
Nie zrobię tego w jeden dzień.
Musisz dać mi dobry powód, żebym cię nie zabił.
Dlaczego nic nie wymyśliłeś?
Dlaczego?
Bodziec.
Pomyślmy tylko kiedy.
Mówię o twoim stanie, gdy się udało.
Na początku nie mogłeś znieść bólu.
Bolało, gdy przeniosłeś się do tego ciała?
Sugerujesz, że muszę umrzeć?
Nie.
Musisz tylko stać na skraju śmierci.
Rozumiesz?
Nie mam teraz środków, żeby ci pomóc jak wcześniej.
Co możemy zrobić?
Potrzebujemy czegoś ryzykownego.
Jakieś wieści o Jae-jinie?
Jeszcze nie.
Gdzie on jest?
Nic ci nie jest?
Nie ma potrzeby z tym zwlekać.
Przejdę do ciała mojego dziecka.
Wiesz już, jak to zrobić?
Tak.
Pomóż mi się przygotować.
Gi-chun.
Zasady się zmieniły.
Hej…
Osoby z objawami są lepszymi istotami!
Nie jestem potworem, jasne?
Jestem o krok bliżej do tych ludzi!
Uspokój się, Gi-chun.
Gdzie on jest?
Mam objawy!
Jestem osobą z objawami!
Super.
Musimy potwierdzić kilka rzeczy.
Na razie nic nie rób.
Słyszeliście komunikat, prawda?
Prosimy o współpracę.
Osoby z objawami naprawdę będą lepiej traktowane?
- Będą mieszkać wśród nas? - Nie ma mowy.
Bzdury.
Martwię się o dzieci Gi-chuna.
Nie musi się już ukrywać.
To szczęście w nieszczęściu?
Jak ona się ma?
Seon-hwa?
Nie jest z nią dobrze.
Przez chwilę było w porządku, ale teraz jest jej ciężko.
Znasz niejakiego Yeong-juna?
Seon-hwa ciągle go szuka i wspomniała o tobie,
więc pomyślałam, że go znasz.
Nie znam go.
Wchodzi.
Co robimy, sierżancie?
Nie wiemy, co się tam dzieje. Bądźmy ostrożni.
Wkradniemy się tam później.
Czyli jesteś…
ciężko ranny?
On wrócił.
Cha Hyun-su.
Ale się nim zająłem.
Czyżby?
Słucham?
Widziałeś na własne oczy, jak wydaje ostatnie tchnienie?
Nie, ale nie zdoła uciec.
Powiedz mi coś.
Dlaczego mam wrażenie, że Cha Hyun-su żyje?
Cha Hyun-su.
Zaczekaj na niego.
Pora, żeby udowodnił swoją wartość.
Wartość?
A ty?
Jesteś jeszcze człowiekiem?
Jesteś Eun-hyeokiem, którego pamiętam?
Jestem neoczłowiekiem.
Eun-hyeok, którego pamiętasz, nie jest człowiekiem.
Mówisz, że jesteś neoczłowiekiem?
Przestań wygadywać bzdury!
Mam w to uwierzyć, skoro widzę, że jesteś normalny?
Nie musisz mi wierzyć.
Odpowiedziałem na pytanie.
Załóżmy, że masz rację.
Kim jest neoczłowiek?
Jestem na ostatnim etapie przemiany w potwora.
Moje wspomnienia są nietknięte, ale emocje już tak.
Szybko się uczę, ale nic nie czuję.
Czyli mówisz…
że nie jesteś tym, kim byłeś?
Jeśli mnie nienawidzisz, powiedz to wprost.
Nie nienawidzę cię.
Ale cię nie kocham.
Nie jesteś przydatna jak Cha Hyun-su.
Nigdy nie zrobiłaś nic wartościowego.
Czemu szukałaś Eun-hyeoka? Nie jest twoim prawdziwym bratem.
Bo za tobą tęskniłam.
Uczepiałeś się mnie i wkurzałeś, gdy cię nie potrzebowałam.
Chyba nadal jesteś takim samym dupkiem.
Ta rozmowa nigdy się nie skończy.
Długo mu to zajmie?
Jesteś pewien, że lek, który w niej jest, zrobi z kogoś nadzwyczajnego zarażonego?
Do tej pory działał,
ale nie wiem, czy nadal jest dobry,
bo wyciągnąłem go z ciała Sang-wona.
Mówię, że działał, jasne?
Pozostała trójka też go dostała.
Przyprowadź ją tutaj.
To idealny moment.
ZNIECZULENIE KETAMINA
Zaatakuj, gdy ich lider będzie zajęty ogniskiem.
Zamierza się spalić?
Szaleństwo, co?
Czemu na to nie wpadłem?
Jego ciało było bliskie przemiany, więc pewnie ma te same słabości.
Czemu posuwa się tak daleko, żeby przejąć ciało dzieciaka?
Jego obecne ciało ma wiele wad.
Wystarczy tych pytań.
Uśpij ją i tu przyprowadź.
Od razu ją otworzymy.
Pospiesz się.
Sprzątamy czy co?
Kazali przynieść pościel i ubrania.
Co tu się dzieje?
Cisza!
To nie pora na wygłupy!
Hej, Gi-chun.
Nie słyszysz, łysolu?
Czego chcesz, do cholery?
Przynieś jej coś do jedzenia.
To twoje zadanie, nie moje.
Zasłużyłem na odpoczynek po tym, co zrobiłem.
Dzięki mnie złapali dzieciaka.
Ja zrobiłem swoje, przekazując wiadomość.
Co to?
Zapasy do izolatki.
Masz je sprawdzić.
Teraz?
Jesteś tam?
Co tu robisz?
Czemu nie jesteś z mamą?
Nic ci nie jest?
Seo Yi-su.
Tak się nazywam.
Seo Yi-su?
Ładne imię.
Yeong-su.
Muszę iść.
Mama mówiła, żebym się nie zatrzymywała.
Ale nie wiem, dokąd pójść.
Najpierw stąd wyjdź.
Siedząc tu, nic nie zrobisz.
Będę tam sama.
Nie będziesz.
Masz mnie.
Masz też panią Cha.
Pójdziesz ze mną?
Co?
Wtedy spełnię twoje życzenie.
Nie mówiłeś…
że chcesz być potworem?
Stanę się potworem.
A potem zabiję was obu.
- Co? - Pozabijam was!
Mogę to zrobić.
Chyba żartujesz.
TUŃCZYK
Dlaczego ten potwór…
Nie mogła uciec przez główną bramę.
Musi wciąż tu być.
Znajdę ją.
Ja też pomogę.
I co wtedy?
Jak ją zatrzymasz?
Mam gdzieś, czy stracicie głowy czy ręce.
Ale jak śmiesz gubić moje ciało?
To moje zaniedbanie.
To weź odpowiedzialność.
Przepraszam!
Znajdę ją za wszelką cenę.
Nie.
Teraz już wiem, że tylko tyle potrafisz.
Wiedziałem, że jesteś słabszy od Cha Hyun-su,
ale nie sądziłem, że będę wolał ludzi od ciebie.
Zbierz wszystkich.
Widziałaś Yeong-su?
Nie ma go?
Pani Cha, poczekaj!
Musimy go szybko znaleźć.
Dlaczego?
Pluton Wrona zacznie wyprowadzać ludzi.
Co?
Kiedy? Dokąd?
Jeszcze nie wiem,
ale znajdź go i trzymaj go przy sobie.
Skąd to wiesz?
Nieważne.
Pomogę ci go szukać.
Gdzie go ostatnio widziałaś?
Na boisku.
Kim Yeong-su!
Widzieliście Yeong-su?
Dzisiaj nie.
Zaginął?
- Nieważne. - Co?
Widzieliście chłopca tego wzrostu w pomarańczowej koszuli?
Nie.
Osoby z objawami i ocaleni
proszeni są o zebranie się na placu głównym.
Sierżancie Tak, przyjdź tam jak najszybciej.
Wygląda na to, że już nas zagięli.
Dobrze.
Pospieszę się.
Powtarzam,
osoby z objawami i ocaleni proszeni są
o zebranie się na placu głównym.
Spokojnie.
Chcę ci okazać wdzięczność.
Osobom z objawami
należy się lepsze traktowanie.
Gratuluję, sierżancie Tak.
Jak już mówiłem,
osoby z objawami wkrótce staną się nami.
Piętnaście dni.
Wytrzymajcie pół miesiąca,
a wszyscy…
będziecie mogli żyć z dala od niebezpieczeństw
i zapewnić bezpieczeństwo sobie i rodzinie.
Pora już to zakończyć.
Pamiętacie moją córkę?
Potrafi zmieniać ludzi w osoby z objawami.
Ale dokądś sobie poszła.
Moja córka pomoże każdemu, kto chce pójść w moje ślady,
więc lepiej jej poszukajcie.
Czas ucieka.
Pani Cha.
Cholera jasna!
Cholera!
- Dong-jun. - Proszę się nie martwić.
Nic się nie zmieniło.
Jesteśmy na pana rozkazy.
To nie koniec zakładu.
Więc proszę…
wyjdź stamtąd.
Nie żyje?
Myślałem, że się przyda,
ale się myliłem.
Uważaj, co mówisz.
Nie ma na co czekać.
Porzucanie ludzi to twoje hobby?
Tylko oceniam sytuację.
Ulżyło mi.
Cieszę się, że jesteś taki normalny.
Nic się nie zmieniło.
Mam gdzieś, że nie jesteś człowiekiem.
Nie zostawię…
Hyun-su ani ciebie.
Napisy: Kamila Krupiński