Chyba za bardzo ci zaufałem. Mamo…
Nie była potworem, jak mnie zapewniałaś.
Ktoś ją na powrót odmienił.
Zmieniłam ją w potwora… żeby nie umarła.
Czemu ją zabiłeś?
Bo jest bezużyteczna.
W przeciwieństwie do ciebie.
Wynoś się!
Kurwa!
Mamo.
Nie! Zostaw mnie! Mamo! Przestań! Puść mnie!
Puszczaj!
SWEET HOME 3
Kurwa.
Dotarłeś tylko tutaj?
Ja pierdolę.
Czyli Cha Hyun-su wreszcie uległ?
Miałem cię za pieprzonego cherlaka.
Tego się po tobie nie spodziewałem.
Sam jesteś pieprzonym cherlakiem. To ty jesteś impostorem.
Prawdziwy Cha Hyun-su przepadł, prawda?
Nie był sam?
Nie wiem, kto to, ale sądzę, że nie poddaje się przemianie, jak Hyun-su.
Z pewnością się rozpoznali, ale nie wyglądali na kolegów.
Hyun-su pewnie gdzieś go wlecze.
To akurat dobra wiadomość.
Przynajmniej nie połączą sił.
Cha Hyun-su jest agresywny, ale nie może cię skrzywdzić.
Nie wiem, czemu udał się na stadion, ale bez względu na jego motywy,
to nasza jedyna szansa na powstrzymanie go.
Co robisz? Musimy iść.
Auto.
Nadjeżdza!
On żyje.
Kurwa mać…
Czyli teraz dysponujesz tym, kiedy zechcesz.
Dobrze wyglądasz.
Cieszy mnie to, bo znów będziesz miał pod górkę.
Świetnie. Od teraz będziesz miał pod górkę.
Wróciłeś z piekła czy co?
Pyskujesz, ale nie potrafisz ukryć zaskoczenia.
Tęskniłeś?
Zajebiście.
Tak myślałem.
Ja za tobą też. Potrzebuję twojej pomocy.
Stałeś się szybki.
Albo ty powolny.
Myślisz?
Tym razem też mi pomożesz?
Myślisz, że pozwolę ci sobą pomiatać jak ten kmiotek, Cha Hyun-su?
Będziesz musiał. Znów tego dopilnuję.
Przestań uciekać jak pierdolony szczur!
Kurwa. Nie przemyślałeś tego:
wymachujesz tym wielkim skrzydłem w ciasnym pomieszczeniu?
Czyżbyś czuł, że bez tego nic nie wskórasz?
Właśnie. Pora ruszyć głową.
Szlag. Jesteś takim samym dupkiem jak kiedyś.
Lee Eun-hyeok!
To naprawdę on.
Gratuluję. Zdobyłeś obiekt swoich westchnień.
Ty sukinsynu.
Nie! Przestańcie natychmiast!
Wyglądasz na strapionego. Może wyjmij swoją broń?
Obędzie się.
Kang Seok-chan.
Min Seo-jin.
Jeong Jong-hyun.
Choi Yong-seok.
Sierżant Kim!
Sierżancie, uważaj!
Myślisz, że możesz ze mną pogrywać?
Cha Hyun-su to skurwiel. Już po nim!
Nie! Bracie, uważaj!
Nie!
Uciekaj!
Teraz nie wyjdziecie. Bawcie się dobrze, chłopcy.
Czemu musiałeś się wtrącić?
To nie czas na sprzeczki.
Puść mnie.
Mówiłam, że kogoś szukam. Właśnie jego.
To mój starszy brat. Proszę cię, puść mnie!
No dalej, rusz głową.
Myślałem, że zawsze możesz to przywołać.
Co zamierzasz?
Kibicować.
Czyli palcem, kurwa, nie kiwniesz.
Chcę zobaczyć, na co cię stać.
Myślisz, że zdołasz się wydostać?
W końcu jesteś szybki.
Jeśli zobaczysz lukę, wyskocz.
A ty?
Nie jestem tak słaby, jak ty.
Puść mnie!
Zostaw mnie, mówię!
Weź się w garść!
Rodzina? Uważasz to coś za rodzinę?
To nie jest człowiek.
Nie człowiek, jasne?
Wsiadaj.
Wsadź ją do środka.
Gotowy?
W każdej chwili.
Teraz!
Szlag… Zafunduj jej zlot rodzinny.
Co robisz, Lee Eun-yu?
Możesz mnie puścić?
Co?
Ten gość sobie poszedł?
Lee Eun-hyeok.
Znasz drogę na stadion?
Tylko tyle masz mi do powiedzenia?
Czyżbyś na mnie czekała?
Wiadomo, że tak! To chyba oczywiste.
Nie jesteś tu z mojego powodu?
Niby z jakiej racji?
Wrócę.
Nie martw się. Nic mi nie będzie.
Obiecujesz?
Tak.
Obiecałeś, że wrócisz.
I oto jesteś: cały i zdrowy, a jednak… Nie ukazałeś mi się ani razu.
Przez ten cały czas tak na ciebie czekałam,
a ty ani razu mnie nie odwiedziłeś!
Czemu miałbym to zrobić?
Bo jesteś moim bratem. Moim starszym bratem.
Cały czas na ciebie czekałam.
Nie było dnia, żebym cię nie wypatrywała!
Jak możesz mnie tak traktować?
Czy istniał ważny powód, żebym cię odszukał?
Bynajmniej, prawda?
Rodzina? Uważasz to coś za rodzinę?
To nie jest człowiek.
Nie człowiek, jasne?
Daj znać, jeśli czegoś ci trzeba.
Wypuść mnie.
Nie mogę.
Co ci się stało?
Burzliwa kłótnia małżeńska.
Spotkałeś Seo Yi-kyung?
Owszem.
Ale coś mi się tu nie zgadza.
Twierdzisz, że jej tu nie widziałeś.
Wiem, co imputujesz, ale to nie tak. Cały czas byłem tutaj.
Wasze spotkanie było namiętne?
Owszem.
Choć więcej jej nie zobaczę.
Raczej nie pofatygowałeś się, by przekazać tę smutną nowinę.
Chodzi o twoją twarz?
Obstawiam, że blizny skrywają twój prawdziwy problem.
Sprawdziłeś to, o co prosiłem?
Ty przez rok na to nie wpadłeś, a ja mam coś wymyślić w jedną dobę?
Masz dać mi powód, żebym utrzymał cię przy życiu.
Czego nie rozumiesz? Mów!
Bodziec.
Pomyślmy o okolicznościach transferu.
O stanie, w jakim byłeś, gdy doprowadziłeś do zamiany.
Za pierwszym razem nie mogłeś znieść bólu…
Czy podobnie było, gdy przeniosłeś się do tego ciała?
Czyżbyś sugerował, że muszę umrzeć?
Nie.
Musisz być na granicy śmierci.
Jasne?
Nie mam sposobu, by pomóc ci, tak jak wcześniej. Co nam pozostaje?
Coś ciut niebezpiecznego.
Widziałaś Jae-jina?
Jeszcze nie.
Gdzie on jest, do licha?
Wszystko w porządku, szefie?
Nie ma co tego odwlekać. Przyjmę postać swojego dziecka.
Znalazłeś sposób?
Tak. Rozpocznij przygotowania.
Gi-chun…
Nie wiecie, że zmieniły się zasady?
No…
Ci z objawami są teraz górą!
Nie jestem potworem, ale wkrótce się nim stanę!
Uspokój się…
Gdzie oni są?
Mam objawy!
Jestem zarażony!
Świetnie.
Musimy to jeszcze potwierdzić, ale tymczasem postępuj tak, jak dotychczas.
Mniemam, że słyszeliście obwieszczenie.
Liczę, że się dostosujecie.
Wyróżniają zarażonych?
On zostanie pośród nas?! Mowy nie ma!
Współczuję jego dzieciom…
Przynajmniej nie musi już tego ukrywać.
Choć czy to takie dobre…
Jak się miewa tamta pani?
Seon-hwa?
Brakuje jej piątej klepki. Początkowo było z nią nieźle, ale teraz się zmaga.
Znasz niejakiego Yeong-juna?
Często o niego pyta, a że o tobie też wspomina, uznałam, że możesz go znać.
Nie znam.
Wchodzi do środka…
Co robimy?
Żadnych pochopnych ruchów. Nie wiemy, co dzieje się w środku.
Poczekamy na właściwy moment i zakradniemy się tam.
No i?
Ledwo trzymasz się na nogach?
On wrócił.
Cha Hyun-su.
Ale rozprawiłem się z tym gnojkiem.
Czyżby?
Szefie?
Byłeś świadkiem tego, jak wyzionął ducha?
Niezupełnie, ale nigdy nie zdoła uciec.
To dlaczego odnoszę wrażenie, że Cha Hyun-su żyje?
Cha Hyun-su…
Zaczekaj.
Pora, by się wykazał.
Wykazał?
A co z tobą? Jesteś w ogóle człowiekiem?
Lee Eun-hyeokiem, którego pamiętam?
Jestem neoczłowiekiem. Lee Eun-hyeok to nie jest zwykły człowiek.
Nie człowiek, a neoczłowiek?
Wyjaśnij to sensownie!
Siedzisz tu i wyglądasz jak on, a ja mam w to uwierzyć?
Nie musisz mi wierzyć. Odpowiadam tylko na twoje pytanie.
Niech będzie.
Co to oznacza?
To ostatni etap procesu przemiany w potwora.
Mamy wspomnienia, ale nie uczucia. Szybko się uczymy, ale nic nie czujemy.
Chcesz powiedzieć, że nie jesteś tym samym człowiekiem, co kiedyś?
Jeśli mnie nienawidzisz, to powiedz.
Ani cię nie nienawidzę, ani cię lubię.
W przeciwieństwie do Cha Hyun-su jesteś bezużyteczna.
Nigdy nie dokonałaś niczego ważnego.
Czemu szukałaś Lee Eun-hyeoka? Przecież nie jest twoim prawdziwym bratem.
Bo za tobą tęskniłam.
Stale zawracałeś mi głowę, kiedy tego nie potrzebowałam.
Ale cieszę się, że wciąż zachowujesz się jak palant.
Końca nie widać…
Ciekawe, ile jeszcze wytrzyma Cha Hyun-su.
Jesteś pewny, że zostanę nadzwyczajnym
zarażonym dzięki temu, co ukryłeś w ciele tej dziewczyny?
Dotychczas działało.
Ale wydobyłem to z ciała Sang-wona, więc nie wiem, czy wciąż się nadaje.
Zapewniam, że działało.
Tamta trójka pewnie też to zażyła.
Na co czekasz? Przyprowadź dziewczynę. To dobry moment.
NARKOZA
Szef jest zajęty przygotowywaniem ogniska.
Zamierza spalić własne ciało.
Niedorzeczne, prawda? Czemu wcześniej na to nie wpadłem?
Jego ciało niemal stało się potworem, więc powinno mieć podobne słabości.
Czemu tak mu zależy, żeby wcielić się w dziecko?
Bo jego ciało szwankuje.
Czas goni. Dość pytań, uśpij dziewczynę.
Wstrzyknę ci ten lek, jak tylko go dostanę.
Do roboty!
Co to, wiosenne porządki?
Żądają prania i koców.
Co się tu dzieje?
Cicho! To nie piknik!
Panie Kim Gi-chun?
Słyszysz, łysolu?
Czego znowu?
Znajdź coś do jedzenia.
To twoja rola. Czemu mam to robić?
Zrobiłem swoje. Dzięki mnie złapali dziewczynę, która chciała uciec.
Przekazałem wiadomość.
Co to?
Zaopatrzenie izolatki. Kazali ci je sprawdzić.
Teraz?
Jesteś tam?
Co tu robisz? Miałaś pójść ze swoją mamą.
Nic ci nie jest?
Seo Yi-su.
Ponoć tak się nazywam.
Seo Yi-su? Ładnie.
Yeong-su…
Muszę iść. Mama kazała mi kontynuować.
Ale nie wiem, dokąd pójść.
Najpierw się stąd wydostań.
Zamknięta nic nie zdziałasz.
Ale jestem całkiem sama.
Wcale nie.
Masz mnie i pana Cha.
Pójdziesz ze mną?
Co?
Dam ci to, czego pragniesz.
Mówiłeś, że chcesz zostać potworem.
Zostanę potworem!
Wtedy was zabiję.
Co?
Właśnie was.
Mogę spełnić to życzenie.
Kurwa.
Czemu ta z gałami…
Nie wyszła przez bramę. Pewnie wciąż jest na stadionie.
Znów ją złapię.
Ja też będę jej szukał.
A niby jak ją zatrzymasz?
Kiedy tracicie ręce czy łby,
mam to w dupie.
Ale żeby zgubić moje ciało?
To moje zaniedbanie…
Musisz ponieść konsekwencje.
Wybacz mi, szefie. Przepraszam.
Zrobimy wszystko, by ją sprowadzić.
Nie.
Teraz już wiem, że na więcej cię nie stać.
Wiedziałem, że nie dorównujesz Cha Hyun-su,
ale chyba większy pożytek jest z ludzi.
Zebrać wszystkich.
Widziałaś Yeong-su?
Zniknął?
Pani Cha!
Musi go pani szybko odnaleźć.
Dlaczego?
Pluton Wrona chce wyprowadzać stąd ukradkiem ludzi.
Co?
Kiedy? Dokąd?
Nie znam szczegółów. Ale proszę znaleźć Yeong-su
i nie spuszczać go z oczu.
Skąd to wiesz?
Co za różnica? Pomogę pani szukać. Gdzie go pani ostatnio widziała?
Na polu.
Kim Yeong-su!
Widziała pani Yeong-su?
Nie dzisiaj.
Czyżby zaginął?
Nieważne.
Przepraszam, widzieliście chłopca w pomarańczowym ubraniu?
Nie.
Uwaga, zdradzający objawy i ocaleni.
Zbiórka na placu.
Zwłaszcza starszy sierżant Tak In-hwan. Za szybko się zorientowali.
Nie szkodzi. Pośpieszę się.
Powtarzam…
Wszyscy zdradzający objawy i ocaleni mają się zebrać na placu.
Bez obaw.
Chcę ci okazać swoją wdzięczność.
Czuję, że za mało robimy…
dla naszych zarażonych.
Gratuluję, starszy sierżancie Tak In-hwanie.
Jak wspomniałem, ci z objawami wkrótce do nas dołączą.
Już za 15 dni.
Wystarczy wytrzymać pół miesiąca, a każdy…
będzie mógł żyć bez obaw.
Zdobędzie moc chronienia siebie i swoich bliskich.
Zamierzam zamknąć to miejsce.
Znacie moją córkę.
Może zmieniać zwykłych ludzi w potwory.
Pewnie gdzieś się tu kręci. Jeśli chcecie się do mnie przyłączyć,
będzie potrzebne moje dziecko.
Znajdźcie ją szybko. Czas goni.
Nie wierzę.
Ja pierdolę.
Szlag!
Dong-jun.
Proszę nic nie mówić.
Dla nas nic się nie zmienia.
Jest pan naszym dowódcą.
Zakład nie dobiegł końca.
Więc…
wyjdź stamtąd.
Czy on umarł?
Myślałem, że się przyda, ale chyba go przeceniłem.
Uważaj na słowa.
Czy jest sens czekać?
Masz w zwyczaju porzucać ludzi?
Tylko oceniam sytuację.
Ulżyło mi.
Że wyszedłeś z tego nietknięty.
Wcale się nie zmieniłeś.
Nie obchodzi mnie, że nie jesteś człowiekiem.
Cha Hyun-su i Lee Eun-hyeok.
Nie porzucę was.