นี่ฉันเชื่อเธอมากไปเหรอ
ซออีกยองดูไม่เหมือนสัตว์ประหลาดเลยนี่
แม่กลับมาเป็นมนุษย์
หนูทำให้แม่เป็นสัตว์ประหลาดแล้ว
แม่จะได้ไม่ตาย
ฆ่าแม่ทำไม
เพราะหมดประโยชน์แล้วไง
ไม่เหมือนกับเธอ
ไม่…
ออกไป
เวรเอ๊ย
แม่…
ไม่นะ ปล่อย
แม่
ไม่นะ
ปล่อย
แม่
ปล่อย
ไม่นะ
ได้โปรด
(ต้นฉบับ SWEET HOME จากเว็บตูน โดย Kimcarnby Youngchan Hwang)
(สวีทโฮม)
บ้าเอ๊ย
มาได้ไกลแค่นี้เองเหรอ
ฉิบ…
สุดท้ายชาฮยอนซูก็ถูกกลืนจนได้ใช่ไหม
นึกว่าเป็นไอ้กระจอกซะอีก
แต่นี่มันหนังคนละม้วนกับที่ได้ยินมาเลย
ไอ้กระจอกน่ะไม่ใช่ฉันหรอก คงเป็นนายมากกว่า
ไม่ใช่สิ นายมันตัวปลอมนะ
ชาฮยอนซูตัวจริง
หายไปแล้วใช่ไหมล่ะ
เขาไม่ได้อยู่คนเดียวเหรอ
ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นใคร
แต่ดูเหมือนเขากำลังต้านไว้เหมือนฮยอนซู
พวกเขารู้จักกันแน่ๆ แต่ดูไม่ลงรอยกัน
ฮยอนซูคงจะลากหมอนั่นไปด้วย
งั้นก็ดีไป
แปลว่าพวกเขาไม่ร่วมมือกันแน่ๆ ไง
ชาฮยอนซูทำตัวก้าวร้าวก็จริง แต่เขารังแกเธอไม่ได้
ฉันไม่รู้หรอก ว่าเขาไปสนามกีฬาด้วยเจตนาแบบไหน
แต่เราหยุดเขาได้แค่ตอนนี้เท่านั้น
ทำอะไรครับ
ไปกันเถอะ
รถ
มีรถมา
เขายังมีชีวิตอยู่
เวรเอ๊ย
เดี๋ยวนี้งัดออกมาได้ง่ายๆ แล้วสิท่า
ดูปกติดีนี่
ค่อยยังชั่ว ต่อจากนี้นายคงต้องลำบากอีก
ค่อยยังชั่ว
ต่อจากนี้นายคงต้องลำบากแล้วล่ะ
ไม่ได้ตายห่าไปแล้วเหรอ
ปากคอเราะรายขึ้น แต่ยังเก็บอาการตอนตกใจไม่ได้เหมือนเดิม
คิดถึงฉันล่ะสิ
โคตรคิดถึงเลยแหละ
นึกแล้วว่าต้องเป็นงั้น
ตอนนี้ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน
ฉันต้องการนาย
เร็วขึ้นนี่
ไม่ใช่ว่านายช้าลงเหรอ
ดูเป็นงั้นเหรอ
คราวนี้ช่วยฉันอีกได้ไหม
คิดว่าฉันจะยอมถูกกระทำเป็นไอ้โง่ เหมือนชาฮยอนซูหรือไง
ก็ต้องอย่างนั้นแหละ
เพราะฉันจะทำให้เป็นแบบนั้นอีก
จะเอาแต่หนีเหมือนหนูผีหรือไงวะ
ไม่คิดบ้างล่ะ ว่าวิธีการของนายมันผิด
มันเทอะทะเกินไปนี่ ในที่แคบๆ แบบนี้
ทำไมล่ะ ขาดไอ้นี่แล้วทำอะไรไม่ได้เลยหรือไง
ดีมาก ใช้สมองสิ
บัดซบ
ยังวอนเหมือนเดิม ไม่ว่าเมื่อก่อนหรือตอนนี้เลยนะ
อึอึนฮยอก
ใช่จริงๆ
ใช่อีอึนฮยอกจริงๆ
พี่
อึอึนฮยอก
ยินดีด้วย รักแรกของนายสมหวังแล้ว
ไอ้สันดานเสียนี่
ไม่นะ ไม่ได้นะ ชาฮยอนซู ไม่
พี่ ไม่นะ
ไม่
ไม่น่าจะไหวนะ
จะงัดออกมาใหม่ก็แล้วแต่
ไม่จำเป็นหรอก
คังซอกชาน
มินซอจิน
จองจงฮยอน
ชเวยงซอก
จ่าครับ
จ่า หลบไปครับ
วิ่งครับ
เห็นฉันเป็นตัวอะไรวะ
ชาฮยอนซู ฉันจะฆ่าแกซะ
ไม่นะ
พี่ ไม่นะ
อีอึนฮยอก
พี่ ไม่นะ
พี่
รอดออกไปยากแล้ว
พวกแกเหมาะกันดีว่ะ
จะมายุ่งทำซากอะไรวะ
ฉันว่าไม่ใช่เวลานะ
ปล่อย
ไม่นะ
ฉันเคยบอกนายใช่ไหม ว่าฉันตามหาคนคนหนึ่งอยู่
เขานั่นแหละ
เขาคือพี่ชายฉัน ปล่อยฉันเถอะ
ปล่อยฉันไป
ใช้สมองหน่อยสิ
นายงัดออกมาตอนไหนก็ได้นี่
แล้วนายล่ะจะทำอะไร
ให้กำลังใจมั้ง
พูดได้แบบหน้าด้านๆ เชียวนะ ว่าจะไม่ทำอะไรเลย
ฉันอยากดูว่านายจะเก่งสักแค่ไหน
คิดว่าจะออกไปได้ไหม
นายเร็วไม่ใช่เหรอ
พอมีช่องว่างก็รีบพุ่งตัวไปให้ไว
แล้วนายล่ะ
ฉันดูกระจอกเหมือนนายหรือไง
ปล่อยฉันนะ
ปล่อยสิ
ปล่อย บอกให้ปล่อย
ไม่นะ
ตั้งสติสิ
ครอบครัวงั้นเหรอ
คิดว่ามันเป็นครอบครัวเธอเหรอ
มันไม่ใช่มนุษย์
ไม่ใช่มนุษย์แล้ว
ขึ้นไป
พาขึ้นรถไป
พร้อมหรือยัง
พร้อมเสมอ
ตอนนี้แหละ
เวรเอ๊ย
ถ้าฉันออกไปได้เมื่อไหร่ ไหว้ฉันงามๆ ด้วยล่ะ
นี่
อีอึนยู
ปล่อยมือสิ
ว่าไงนะ
ผู้ชายคนนั้นไปแล้วเหรอ
อีอึนฮยอก
เธอรู้ทางไปสนามกีฬาไหม
นายพูดกับฉันได้แค่นั้นเหรอ
นี่รอฉันอยู่เหรอ
ก็แน่สิ ก็ต้องแน่อยู่แล้ว
นายไม่ได้มาตามหาฉันหรอกเหรอ
ทำไมฉันต้องทำงั้น
ฉันจะกลับมาให้ได้
ไม่ต้องห่วง
ฉันจะกลับมาอย่างปลอดภัย
พูดจริงใช่ไหม
อือ
ไหนว่าจะกลับมา
แต่ทำไมถึงไม่โผล่มาหาฉันเลยสักครั้ง
ทั้งที่นายก็ปกติดีแบบนี้
รู้ไหมว่าฉันรอนายแทบขาดใจแค่ไหน
ทำไมถึงไม่มาหาฉันบ้าง
ทำไมฉันต้องทำงั้นล่ะ
นายเป็นพี่ชายฉันนะ
นายเป็นพี่ฉันนี่
ฉันรอนายมาตลอดเลยนะ
ไม่มีวันไหนเลยที่ฉันไม่รอนาย
แต่นายทำได้ยังไง นายพูดแบบนั้นกับฉันได้ยังไง
มีเหตุผลอันสมควร ให้ฉันต้องตามหาเธอด้วยเหรอ
ไม่มีสักหน่อย
จริงไหมล่ะ
ครอบครัวงั้นเหรอ
คิดว่ามันเป็นครอบครัวเธอเหรอ
มันไม่ใช่มนุษย์
ไม่ใช่มนุษย์แล้ว
ต้องการอะไรก็บอกฉันนะ
ปล่อยฉันไปที
อันนั้นไม่ได้
ทำไมสภาพเป็นงั้น
คู่รักกระทบกระทั่งกันแรงไปหน่อย
เจอซออีกยองแล้วเหรอ
เจอแล้วสิ
แต่ว่า…
มันแปลกๆ อยู่นะ
นายบอกฉันว่า
ไม่เคยเห็นผู้หญิงคนนั้นในนี้นี่
ฉันรู้ว่านายจะลองใจเรื่องอะไร แต่นายคิดผิดแล้ว
ฉันแค่ติดอยู่ในนี้เฉยๆ
แล้วเป็นไง ได้กลับมาพบกัน อย่างเร่าร้อนเลยไหม
ใช่น่ะสิ
แต่ต่อไปคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว
นายคงไม่ได้มาถึงที่นี่ เพื่อแจ้งข่าวการตายแน่ๆ
เพราะหน้านั้นงั้นเหรอ
ดูท่าจะเป็นปัญหาใหญ่ทีเดียว
ไปสืบเรื่องที่ฉันสั่งหรือยัง
นายใช้เวลาเป็นปียังทำไม่สำเร็จเลย
แต่ให้ฉันทำในข้ามคืนเนี่ยนะ
ฉันสั่งให้นายไปหาเหตุผล ว่าทำไมฉันต้องไว้ชีวิตนาย
ทำไมยังไม่ได้คำตอบอีก
ทำไม
ตัวกระตุ้น
ลองคิดถึงจังหวะที่นายย้ายร่างสิ
หมายถึงอาการของนาย ในตอนที่มันสำเร็จน่ะ
ตอนแรก นายทนกับความเจ็บปวดไม่ได้
ตอนที่นายย้ายเข้ามาในร่างนี้ ก็คล้ายๆ กันไม่ใช่เหรอ
เหมือนบอกว่าฉันต้องตายเลยนะ
ไม่ใช่
แค่เสี่ยงจนเกือบตายก็พอ
โอเคไหม
แต่ฉันก็ไม่ได้อยู่ในสภาพแวดล้อม ที่จะช่วยนายได้เท่าแต่ก่อนแล้ว
อะไรกันนะ
ที่เสี่ยงอันตรายแค่นิดหน่อย
แจจินล่ะ
ยังไม่ได้ข่าวเลยค่ะ
หายไปไหนของมัน
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
ไม่จำเป็นต้องรออีกแล้ว
ฉันจะย้ายเข้าไปในร่างลูก
เจอวิธีแล้วเหรอครับ
เจอแล้วสิ
นายต้องช่วยฉันเตรียมการหน่อย
พี่
ไม่รู้เหรอว่ากฎเปลี่ยนไปแล้ว
เดี๋ยวสิ…
ตอนนี้ผู้แสดงอาการอยู่เหนือกว่าแล้ว
ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาด
แต่เข้าใกล้คนพวกนั้นอีกขั้นหนึ่งแล้ว
อย่าอารมณ์ร้อนสิ พี่
อยู่ไหนล่ะ
ผมเป็นผู้แสดงอาการ
ผมเป็นผู้แสดงอาการครับ
ดีเลยครับ
เราต้องตรวจสอบอะไรอีกนิดหน่อย
แต่อยู่ที่นี่ไปก่อนได้เลยครับ
ทุกคนได้ยินเสียงประกาศแล้วใช่ไหมครับ
ให้ความร่วมมือด้วยนะครับ
ให้ผู้แสดงอาการมีสิทธิ์เหนือกว่าจริงเหรอ
- งั้นแปลว่ามันจะอยู่ร่วมกับพวกเราเหรอครับ - ไม่นะ
บ้าบอแล้ว
จะทำยังไงกับเด็กๆ ของลุงกีชุนดีล่ะ
เขาไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อีกต่อไปแล้วนี่
ต้องบอกว่าดีแล้วไหมนะ
ผู้หญิงคนนั้นโอเคไหม
พี่ซอนฮวาเหรอคะ
ก็เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายแหละค่ะ
นางโอเคอยู่พักหนึ่ง แต่ช่วงนี้ดูเป็นเอามากอีกแล้ว
รู้จักยองจุนหรือเปล่าคะ
เห็นพี่ซอนฮวาเอาแต่ถามถึง แถมพูดถึงบาทหลวงด้วย
เลยถามเผื่อว่าคุณจะรู้จัก
ไม่รู้
เข้าไปแล้วๆ
เอาไงดีครับ
เราจะวู่วามไม่ได้ เพราะไม่รู้สถานการณ์ข้างใน
เราจะดูต่ออีกหน่อยแล้วค่อยเข้าไป
คือจะบอกว่า…
แค่ยืนเฉยๆ ก็ไม่ไหวแล้วงั้นเหรอ
หมอนั่นกลับมาแล้วครับ
ชาฮยอนซู
แต่ผมจัดการหมอนั่นแล้วครับ
นายเนี่ยนะ
อะไรนะครับ
นายเห็นเต็มสองตาหรือไง ว่ามันหมดลมหายใจแล้ว
ก็ไม่ใช่อย่างนั้น แต่เขาไม่มีทางออกมาได้หรอกครับ
แต่ทำไม
ฉันรู้สึกเหมือนชาฮยอนซูยังมีชีวิตอยู่เลยล่ะ
ชาฮยอนซู
รอไปก่อน
นี่เป็นเวลาที่ชาฮยอนซูจะพิสูจน์ตัวเอง ว่าเขามีประโยชน์
พิสูจน์งั้นเหรอ
งั้นนายล่ะ
นายใช่มนุษย์หรือเปล่า
ใช่อีอึนฮยอก ในความทรงจำของฉันหรือเปล่า
ฉันคือมนุษย์สายพันธุ์ใหม่
ไม่ใช่อีอึนฮยอกคนนั้น ในความทรงจำของเธอ
มนุษย์สายพันธุ์ใหม่ ไม่ใช่คนว่างั้น
พูดอะไรให้มันเข้าท่าหน่อยเหอะ
นายจะให้ฉันเชื่อ ทั้งที่นายก็ปกติดีอยู่ตรงหน้าฉันเนี่ยนะ
ไม่เชื่อก็ตามใจ
ฉันแค่ตอบตามที่เธอถาม
โอเค สมมติว่าใช่ก็ได้
แล้วมันคืออะไรล่ะ
ขั้นสุดท้ายของการกลายร่าง
มีความทรงจำแต่ไร้อารมณ์
เรียนรู้เร็วแต่ไม่มีความรู้สึก
"ฉันไม่ใช่คนเดิมแล้ว"
จะบอกว่างั้นใช่ไหม
ถ้านายไม่ชอบฉัน ก็บอกมาตรงๆ เหอะว่านายไม่ชอบ
ไม่ได้ไม่ชอบ
แต่ก็ไม่ได้ชอบด้วย
เธอไร้ประโยชน์ ไม่เหมือนกับชาฮยอนซู
เธอไม่เคยทำประโยชน์อะไรอยู่แล้วนี่
ว่าแต่ตามหาอีอึนฮยอกทำไม
ไม่ใช่พี่แท้ๆ ของเธอด้วยซ้ำ
เพราะฉันคิดถึงนาย
ทีตอนฉันไม่ต้องการ นายเกาะฉันไม่ห่างจนน่ารำคาญ
แต่ยังพูดจาวอนบาทาเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยนนะ
ขืนเป็นงี้คงไม่จบไม่สิ้นแน่
เมื่อไหร่ชาฮยอนซูจะออกมานะ
แน่ใจนะ ว่ายาในร่างกายของเด็กผู้หญิงคนนั้น จะทำให้กลายเป็นผู้ติดเชื้อพิเศษได้
จนถึงตอนนี้น่ะใช่ครับ
แต่ผมดึงมาจากร่างของซังวอน
เลยไม่แน่ใจเรื่องวันหมดอายุ
มันสำเร็จจริงๆ นะ
สามคนที่เหลือก็ฉีดแล้วทั้งนั้น
มัวทำอะไรล่ะครับ ไปพาตัวมาสิ
จังหวะนี้แหละเหมาะสุด
(ยาระงับความรู้สึกทั่วร่างกาย เคตามีน)
ตอนนี้หัวหน้ากำลังวุ่นสุดๆ กับการเตรียมก่อกองไฟ
เขาจะเผาตัวเองเนี่ยนะ
บ้ามากใช่ไหมครับ
ทำไมผมไม่คิดได้ให้เร็วกว่านี้นะ
ในเมื่อเป็นร่างที่เกือบจะกลายเป็นสัตว์ประหลาด จุดอ่อนก็คงจะคล้ายๆ กัน
ทำไมเขาต้องทำขนาดนั้น เพื่อจะเข้าไปอยู่ในร่างเด็กด้วยล่ะ
ร่างเดิมของเขามันมีตำหนิเยอะน่ะครับ
ไม่มีเวลาแล้ว หยุดช่วงถามตอบกันก่อนแล้วกัน
รีบไปทำให้เธอหลับแล้วเอาตัวมา
เอาออกมาได้แล้วจะฉีดให้ทันทีเลย
เร็วๆ
จะทำอะไรกันแน่เนี่ย ทำความสะอาดใหญ่ก็ไม่ใช่
เห็นสั่งให้เรา รีบเอาเสื้อผ้าใส่แล้วกับผ้าห่มมา
นี่มันอะไรกันเนี่ย
เงียบๆ หน่อยครับ
เราไม่ได้มาเล่นกันนะครับ
เฮ้ย คุณคิมกีชุน
ลุงล้าน ไม่ได้ยินเหรอ
มีอะไรอีกเล่า
เอาข้าวไปเสิร์ฟหน่อยสิ
นั่นมันงานนายนะ ทำไมฉันต้องทำ
ผมมีความดีความชอบของผมไง
ผมจับเด็กนั่นไว้ตอนที่มันเกือบหนีไปได้ไง
ผมมาบอกต่อแล้วนะครับ โอเคไหม
นี่อะไรคะ
ข้าวของสำหรับห้องกักตัว
เขาบอกให้เธอเช็กเอง
ตอนนี้เหรอคะ
นี่ เธออยู่ในนั้นไหม
เธอมาทำอะไรตรงนี้
ไหนว่าไปกับแม่ไง
โอเคไหม
ซออีซู
คือชื่อฉัน
ซออีซูเหรอ
น่ารักดีนะ
ยองซู
ฉันต้องไปแล้ว
แม่บอกฉันไว้ว่าอย่าหยุด
แต่ฉันไม่รู้เลยว่าต้องไปที่ไหน
ออกมาจากในนั้นก่อนเถอะ
ติดอยู่ในนั้นก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดีนี่
ถึงออกไปฉันก็ตัวคนเดียวอยู่ดี
ไม่ใช่สักหน่อย
เธอมีฉัน
แถมยังมีป้าจินอ๊กด้วย
นายจะไปกับฉันไหม
อะไรนะ
งั้นฉันจะทำให้นายสมปรารถนา
นายบอกว่า…
อยากเป็นสัตว์ประหลาดใช่ไหม
ฉันจะเป็นสัตว์ประหลาด
แล้วจะมาฆ่าพวกนายทุกคน
- ว่าไงนะ - จะฆ่าให้หมดเลยคอยดู
ฉันจะทำให้เป็นแบบนั้นเอง
บรรลัยเอ๊ย
(ทูน่า)
ทำไมยัยตาโตนั่น…
ไม่มีร่องรอยการออกไปทางประตูหลัก
เธอน่าจะยังออกไปไม่ได้
ผมจะไปพาเธอกลับมาครับ
ผมก็จะไปตามหาอีกแรงครับ
เจอแล้วไงต่อ
มีปัญญาอะไรจะจับไว้
พวกนายจะหัวหลุดหรือมือขาด ก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน
แต่นี่กล้าทำให้ฉันเสียร่างไปเหรอ
ผมประมาทเองครับ
งั้นก็รับผิดชอบซะสิ
ผมผิดไปแล้วครับ ผมผิดไปแล้ว
ผมจะทำทุกทางเพื่อพาเธอมาให้ได้ครับ
ไม่หรอก
ตอนนี้ฉันเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว ว่านี่แหละขีดจำกัดของพวกนาย
นึกว่าจะสู้ไม่ได้แค่กับชาฮยอนซู
ที่ไหนได้มนุษย์ยังดีกว่าด้วยซ้ำเหรอ
เรียกรวมตัว
เห็นยองซูบ้างไหม
เขาหายไปเหรอคะ
ป้า
ต้องรีบตามหายองซูนะคะ
ทำไมเหรอ
หน่วยคุ้มกันจะลอบพาคนออกไปข้างนอกค่ะ
ว่าไงนะ
เมื่อไหร่ ที่ไหนเหรอ
ฉันไม่รู้ถึงขั้นนั้น
แต่ต้องรีบตามหายองซู แล้วให้เขาอยู่ใกล้ๆ ตัวเลยนะคะ
เธอรู้เรื่องนั้นได้ยังไง
เรื่องนั้นใช่ประเด็นไหมล่ะคะ
ฉันจะช่วยตามหาด้วยคนค่ะ
เห็นเขาครั้งสุดท้ายที่ไหนคะ
ที่สนาม
นี่ คิมยองซู
ป้าคะ เห็นยองซูไหมคะ
วันนี้ยังไม่เห็นเลย
ทำไมล่ะ ยองซูหายไปเหรอ
- ไม่มีอะไรค่ะ - อ้าว
โทษนะคะ เห็นเด็กผู้ชายใส่เสื้อสีส้ม ตัวสูงประมาณนี้มาแถวนี้ไหมคะ
ไม่เห็นนะครับ
ประกาศถึงผู้แสดงอาการ และผู้รอดชีวิตทุกคน
ขอให้มารวมตัวกันที่ลานส่วนกลางเดี๋ยวนี้ครับ
โดยเฉพาะจ่าสิบเอกทักอินฮวาน ขอให้รีบมาเลยครับ
ดูเหมือนพวกเขาจะรู้ตัวแล้วเลย
ช่างมัน
รีบจัดการก็แล้วกัน
ย้ำอีกครั้งครับ
ขอให้ผู้แสดงอาการและผู้รอดชีวิตทุกคน
มารวมตัวกันที่ลานส่วนกลางครับ
ไม่ต้องเกร็งหรอก
วันนี้ฉันจะมาแสดงความขอบคุณสักหน่อย
เพราะรู้สึกว่าเราไม่ค่อยได้ทำอะไร
ให้เหล่าผู้แสดงอาการเลย
ยินดีด้วย จ่าสิบเอกทักอินฮวาน
อย่างที่บอกไป
ผู้แสดงอาการจะมาเป็นคนของเราในไม่นาน
เพียง 15 วันเท่านั้น
ถ้าอดทนเป็นเวลาเพียงครึ่งเดือน
ไม่ว่าใคร…
ก็มีชีวิตที่เป็นอิสระจากการถูกข่มเหงได้
เกิดเป็นพลังที่จะปกป้องตัวเองและครอบครัว
ฉันว่าได้เวลาที่จะจัดการให้เรียบร้อยแล้ว
จำลูกสาวฉันได้ใช่ไหม
แกทำให้คนธรรมดาๆ คนหนึ่ง กลายเป็นผู้แสดงอาการได้
แกน่าจะเดินเล่นอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ถ้าใครจะไปกับฉัน ก็ขอบอกเลยว่าลูกฉันช่วยได้
ฉะนั้น รีบไปตามหาแกจะดีที่สุด
มีเวลาไม่มากแล้วนะ
ป้า
บ้าเอ๊ย…
เวรเอ๊ย
- ดงจุน - ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ครับ
พวกเรายังเหมือนเดิม
เราทุกคนจะทำตามจ่าครับ
การเดิมพันยังไม่สิ้นสุดนะ
เพราะงั้น
ออกมาได้แล้ว
ตายหรือยังนะ
นึกว่าจะมีประโยชน์ซะอีก
แต่ก็ไม่ใช่อย่างที่คิดไว้แฮะ
อย่าปากดีให้มากนัก
ยังจำเป็นต้องรออีกเหรอ
นายคงติดนิสัยชอบทิ้งคนสิท่า
ฉันก็แค่ประเมินสถานการณ์
โล่งอกไป
ฉันโล่งใจที่นายดูปกติเหลือเกิน
ไม่มีอะไรต่างไปจากเมื่อก่อนเลย
ต่อให้นายไม่ใช่มนุษย์ก็ช่างมัน
ชาฮยอนซู อีอึนฮยอก
ฉันจะไม่ยอมแพ้กับพวกนายสองคนหรอก
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์