KARYA ASLI KARTUN WEB SWEET HOME OLEH CARNBY KIM DAN YOUNGCHAN HWANG
SWEET HOME
Akhirnya, saya memahami awak.
Saya selalu mengajuk awak,
tapi saya dah jadi macam awak.
Cakaplah, Hyun-su.
Kenapa saya buat begitu?
Kenapa?
Kenapa saya selamatkan Eun-hyeok?
Saya biarkan Eun-yu hidup dan buat pertaruhan bodoh tentang awak.
Awak yang suka buat begitu.
Awak tanya siapa saya.
Dari mula hingga sekarang…
saya ialah awak.
Saya sentiasa ada dalam diri awak.
Saya…
versi diri awak
yang awak mahu sorokkan.
Awak dengar, bukan?
Saya yakin awak dengar.
Sebab saya pun sama.
Jika kita bersatu…
siapa yang akan terjaga dulu?
Cha Hyun-su?
Kita perlu jelas tentang satu perkara.
Awak yang tolong saya sekarang.
Bukan saya tolong awak.
Maaf sebab lewat.
Cha Hyun-su.
Betulkah ini awak?
Semua dah ke stadium?
Ya.
Jom. Kita pun ke sana.
Itu hadiah untuk awak.
Walaupun awak pantas,
itu saja tak mencukupi.
Ingat gelongsor gajah?
Gelongsor yang ada lubang di tengah.
Saya gagal cari abang jika abang sorok di sana.
Itulah tempat abang menyorok apabila main sorok-sorok.
Abang menyorok sehingga saya menangis.
Tahu bagaimana saya jumpa abang?
Saya pernah putus asa mencari abang dan main dengan anjing jiran.
Tiba-tiba, talinya putus dan saya lari sekuat hati.
Tiba-tiba abang muncul dari lubang itu.
Itu cara saya jumpa abang.
Dulu, abang selalu berpeluh kerana perlu lari sambil dukung saya.
Jangan berdolak-dalik.
Belajar.
Belajar merasai emosi sebab ada kenangan.
Jadi jangan menipu.
Tali anjing itu tak pernah putus.
Awak lepaskannya kerana kasihankan anjing itu.
Buku lali awak dah sembuh?
Awak sudah tak tempang.
Sakitkah?
Tak. Saya okey.
Awak nampak gembira.
Betulkah?
Saya gembira.
Ini ibarat mimpi.
Sebab awak dan Eun-hyeok dah kembali.
Pergi ke posisi.
Berpecah tanpa dikesan terjangkit khas.
Kumpul yang terselamat seramai mungkin dan tunggu isyarat.
MAKANAN DAN MINUMAN DI GEREJA SIAPA CEPAT, DIA DAPAT
Malam ini,
kita akan keluar dari stadium dengan semua yang terselamat.
Hei.
Cik?
Saya tak nak bantuan Platun.
Tolong ikut saya.
Berambus!
Saya tahu awak nak saya mati.
Saya suruh Yong-seok ke sana.
Saya mahu hidup…
walaupun untuk beberapa hari lagi.
Saya suruh dia pergi.
Masih nak tolong saya?
Dia memang dungu.
Biar saya terima balasan saya.
Saya pun dah nak mati.
Aduhai.
- Awak cari budak itu? - Terkejut saya!
Tak guna!
Awak buat saya terkejut!
Dengar sini.
Saya dah perhatikan semua orang dan tiada yang mencari macam awak.
Awak nak sertai kami?
Awak yang akan sertai saya.
Okey, cakaplah.
Apa dia?
Selepas kita serahkan budak itu,
kita keluar dari sini.
Awak nak bersusah payah dan keluar untuk mati?
Mengarutlah.
Berambus.
Tahu cara nak tangkap dia?
Dia bukan kanak-kanak biasa.
Dia ubah manusia jadi raksasa?
Siapa nak percaya?
- Mengarut. - Saya nampak.
Saya nampak dia ubah manusia jadi raksasa.
Awak ada rancangan?
Awak bergerak secara berkumpulan, bukan?
Tak apakah gunakan manusia untuk hal penting sebegini?
Itu yang awak risaukan
selepas hilangkan anak saya?
Mereka semua berusaha gigih.
Bukan macam awak.
Di mana Jae-jin dan Ja-yeong?
Saya bawa mereka ke sini.
Hapuskan mereka.
Apa?
Bunuh mereka.
Semua perlu berkumpul dulu.
Apa? Apa semua ini?
Bukankah mereka kata siapa cepat, dia dapat?
Mereka tipu tentang beri makanan juga?
- Saya patut cari budak itu. - Bodoh.
Kalau awak jadi raksasa, bagaimana?
Apa gunanya?
Awak nak ke mana?
Saya perlu cari seseorang.
Awak perlu tunggu.
Dia akan ke sini.
Awak tahu saya maksudkan siapa?
Tolong masuk.
Beritahu saya sebab saya dikurung di sini.
Awak tak dikurung.
Awak sedang dilindungi.
Awak akan tahu tak lama lagi.
Aduhai.
Kenapa lambat datang?
Sang-won banyak cakap, bukan?
Saya tak boleh tunggu seharian.
Sudah keluarkannya?
Sudah bersedia?
Jangan beritahu Sang-won.
Dia tak tahu ini caranya orang bawahannya tercipta.
Jika dia tahu,
dia akan jadi gila.
Oh, ya.
Kenapa dia nak jumpa awak?
Anaknya dah hilang.
Anaknya memang hebat, bukan?
Bagaimana budak itu berjaya melarikan diri?
Dengarnya dia boleh ubah manusia jadi raksasa.
Apa?
Awak buat saya terkejut.
Jadi? Apa terjadi?
Sudah jumpa budak itu?
Ulang semula.
Ubah apa?
- Awak tak tahu? - Sekejap.
Betulkah?
Itu memang betul?
Maaf, Staf Sarjan Tak.
Saya rasa
saya patut simpan ubat ini.
Saya dah jumpa bahan uji kaji lebih baik daripada awak.
Apa?
Ini sebenarnya untuk saya.
Saya nak ambil ini jika saya bergejala.
Tapi saya tak pernah tunjuk sebarang gejala.
Kenapa saya seorang tak alami proses jadi raksasa?
Saya cuma mengalah demi kemanusiaan buat seketika.
Inilah balasan Tuhan atas semua kebaikan saya.
Di mana budak itu?
Awak dah gila? Apa semua ini?
Kenapa kamu semua jadi begini?
Apa ini?
Apa yang terjadi?
Di mana ayah saya?
Di mana dia?
Ikut kami diam-diam.
Apa?
Apa ini?
Sudah jumpa!
Askar yang menakutkan!
Adakah nama awak…
Staf Sarjan Tak?
Awak kenal…
Park Chan-yeong dan Kim Yeong-hu, bukan?
Kenapa ke sini dan tak cari anak saya?
Awak tak nak buat sebab bergejala?
Dulu, itu tempat saya.
Apa?
Awak masih taasub lagi?
Saya dengar
awak akan memasuki tubuh anak awak nanti.
Nampaknya kawan saya ringan mulut.
Dia berat mulut.
Dia rahsiakan hal orang bawahan awak.
Mereka dicipta dengan darah awak.
Mungkin sebab itulah mereka mematuhi awak.
Awak tak tahu?
Saya sangka awak dah tahu.
Tak sangka awak tertipu oleh orang seperti dia.
Sudahlah.
Saya kecewa saja.
Saya sangka saya pun berpeluang.
Jadi awak nak menyebelahi saya sekarang?
Apa salahnya?
Masih ada satu bebuli darah awak lagi.
Ia diambil MR bernama Ja-yeong, tapi…
Tapi?
Dr. Lim yang minum.
Kim Yeong-hu.
Staf Sarjan Tak.
Dengarnya awak kata saya lelaki berwajah menakutkan.
Bukankah itu benar?
Dahi awak sentiasa berkerut
dan jarang bercakap.
Saya patut dengar cakap tuan.
Yong-seok,
Seo-jin,
U-seok,
Jong-hyun
dan Seok-chan.
Sarjan Choi
dan semua ahli unit mencari…
mati sewaktu bertugas.
Operasi kami gagal.
Kami tak patut pergi.
Semua salah saya termasuk kehadiran raksasa di sini.
Namun begitu,
saya seorang yang hidup.
- Maaf, tuan. - Jangan.
Saya yang beri arahan.
Saya tipu kamu semua.
Saya bergejala.
Saya bergejala sebelum arahkan kamu semua ke Bamseom.
Saya rahsiakannya untuk lindungi tempat ini,
tapi akhirnya…
saya gagal jujur dengan kamu semua.
Yeong-hu.
Ya, tuan?
Saya akan jadi raksasa apa?
Tuan hanya fokus kepada hidup tuan sebagai askar.
Tuan akan membunuh…
atau melindungi.
Macam bom?
Sekurang-kurangnya saya boleh digunakan.
Itu tak mencukupi, tuan.
Saya pun tak terkejut.
Tuan raksasa dari dulu.
Tuan tak tahu khabar angin?
Jika perlu,
kami akan gunakan tuan walaupun tuan raksasa.
Jadi tolong bertahan.
Hingga ke saat akhir.
Barulah tuan berguna untuk kami.
Itulah nasib seorang askar, bukan?
Eun-yu.
Lee Eun-yu.
Saya pergi kerja dulu.
Eun-yu.
Pastikan awak makan nasi.
Kalau awak tak ada nanti, saya laporkan yang awak hilang.
Ambil makanan, ubat serta senjata dan datang ke tingkat satu.
Perhatian kepada semua, lebih selamat jika kita bersama.
Kita yang masih terselamat…
perlu bersama.
Eun-hyeok!
Terima kasih.
Terima kasih sebab jumpa saya.
Hyun-su.
Ikut saja jalan ini.
Awak akan tahu lokasi apabila dah dekat.
Kalau tak boleh jalan,
saya dukung awak.
Saya nak berehat di sini sebentar dan ikut awak semula.
Cepatlah.
Saya tak selesa jika awak tak pergi.
Mak Cik Cha dan Yeong-su ada di sana.
Tahu tak?
Mereka pasti gembira jumpa awak.
Jangan berdolak-dalik.
Cakap sajalah.
Seandainya…
saya berubah seperti Eun-hyeok,
nanti…
tolong ajar saya…
semuanya semula.
Bersabarlah dengan saya walaupun saya berkasar.
Awak tak nak…
beritahu Eun-hyeok?
Saya akan bawa mereka semula.
Kita perlu berjumpa mereka semula.
Dia dah matang.
Kalau risau, teman dia.
Jangan cakap begitu.
Dia adik awak.
Tak, dia cinta pertama awak.
Kami bukan adik-beradik kandung.
Kenapa?
Sebab Eun-yu akan jadi raksasa?
Awak dah tahu.
Eun-yu selamat.
Fokus lakukan tugas kita.
Dia sedang melalui proses.
Jika dia jadi raksasa pun,
dia akan mampu lindungi dirinya.
Seandainya…
saya berubah seperti Eun-hyeok,
nanti…
tolong ajar saya…
semuanya semula.
Bersabarlah dengan saya walaupun saya berkasar.
Biarkan saja…
walaupun saya mengarut.
Betulkah awak tiada emosi?
Awak sengaja buat begitu?
Awak berpura-pura, bukan?
Cha Hyun-su.
Awak ada niat nak bunuh terjangkit khas?
Sekarang, saya nak bunuh awak.
Bunuhlah.
Saya akan dilahirkan semula.
Kalau begini, lebih baik jangan muncul.
Awak patut mati sajalah.
Saya takkan mati.
Tiada gunanya berbual lagi.
Itu idea bagus.
Kekal begitu.
Akhirnya, saya tahu apa nak buat.
Walau apa pun terjadi,
saya akan cari awak semula dan bawa awak kepada Eun-yu.
Helo?
Awak!
Di mana awak, Yeong-su?
Mak Cik Cha.
Bukankah dia ahli Platun?
Awak…
nampak Yeong-su?
Awak buat apa?
Lepaskan saya.
Wanita itu…
takkan cam awak.
Marilah, Mak Cik Cha.
Mereka semua pelik.
Yeong-su?
Apa itu?
Apa ini?
Mak Cik Cha.
Marilah.
Kita perlu pergi.
Bahaya!
Awak memang Yeong-su.
Awak…
Awak memang Yeong-su.
Yeong-su…
Sudah jumpa.
Dia…
Pak cik.
Jangan buat begitu.
Pak cik.
Awak ingat saya, bukan?
Awak pulangkan anak saya kepada saya.
Terima kasih.
Dia Yeong-su!
Yi-su.
Tengok betul-betul.
Kalau lari, ini padahnya.
Terjemahan sari kata oleh Haziqah Hamidun