ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
SWEET HOME
Chyba zaczynam cię rozumieć.
Zawsze z ciebie drwiłem…
ale teraz jestem na twoim miejscu.
Powiedz, Hyun-su.
Dlaczego to zrobiłem?
Dlaczego?
Dlaczego uratowałem Eun-hyeoka?
Pozwoliłem Eun-yu żyć i głupio się o ciebie założyłem.
Takie rzeczy są w twoim stylu.
Pytałeś mnie, kim jestem.
Od samego początku…
byłem tobą.
Zawsze byłem częścią ciebie.
Byłem…
wersją ciebie,
którą chciałeś ukryć.
Słuchasz mnie?
Wiem, że tak.
Ja cię słuchałem.
Jeśli staniemy się jednością…
który obudzi się pierwszy?
Cha Hyun-su?
Wyjaśnijmy coś sobie.
Teraz ty pomagasz mnie.
Nie na odwrót.
Wybacz, że tyle to trwało.
Cha Hyun-su.
To naprawdę ty?
Wszyscy są na stadionie?
Tak.
To chodźmy.
Możesz to wziąć.
Jesteś szybki,
ale to może nie wystarczyć.
Pamiętasz zjeżdżalnię ze słoniem?
Tę z dziurą pośrodku.
Nie mogłam cię znaleźć, gdy się tam chowałeś.
To było twoje miejsce, gdy bawiliśmy się w chowanego.
Chowałeś się, aż zaczynałam płakać.
Wiesz, jak cię znalazłam?
Przestałam cię szukać i bawiłam się z psem sąsiadów.
Pękła smycz, więc biegłam za nim jak szalona.
Wystawiłeś głowę z dziury.
Tak cię znalazłam.
Byłeś cały spocony, bo biegłeś ze mną na plecach.
Przejdź do rzeczy.
Ucz się.
Dzięki wspomnieniom nauczysz się emocji.
Więc trzymaj się faktów.
Smycz się nie zerwała.
Odpięłaś z niej psa, bo było ci go szkoda.
Twoja kostka już się zagoiła.
Nie będzie już zawadzać.
Coś ci się stało?
Nie, nic mi nie jest.
Wyglądasz na szczęśliwą.
Tak?
Jestem szczęśliwa.
Czuję się jak we śnie.
Ty i Eun-hyeok wróciliście.
Zajmijcie pozycje.
Rozdzielcie się i nie dajcie się złapać nadzwyczajnym zarażonym.
Zbierzcie jak najwięcej ocalałych i czekajcie na sygnał.
JEDZENIE I WODA W KOŚCIELE KTO PIERWSZY, TEN LEPSZY
Dzisiaj
uciekniemy ze stadionu z ocalałymi.
Przepraszam.
Halo.
Nie chcę pomocy plutonu.
Chodź ze mną.
Zostaw mnie!
Wiem, że życzycie mi śmierci.
Ja wysłałam tam Yong-seoka.
Chciałam żyć…
jeszcze przez kilka dni.
Więc kazałam mu pójść.
Nadal chcesz mi pomóc?
Idiota.
Zapłacę za swoje grzechy.
I tak długo nie pociągnę.
Boże.
- Szukasz dzieciaka? - Jasna cholera!
Szlag!
Przestraszyłeś mnie!
Chodzi o to,
że obserwowałem wszystkich i nikt nie stara się tak bardzo jak ty.
Chcesz do nas dołączyć?
To ty dołączysz do mnie.
Dobra, słucham.
Jaki masz plan?
Oddajmy dziecko
i uciekajmy stąd.
Chcesz się tak napracować, a potem wyjść tam i umrzeć?
Chyba żartujesz.
Spadaj.
Jak ją złapiesz?
To nie jest zwykłe dziecko.
Zamienia ludzi w potwory?
Kto w to uwierzy?
- Bzdura. - Widziałem to.
Widziałem, jak zmienia człowieka w potwora.
Masz jakiś plan?
Pracujecie jako grupa, prawda?
Możemy wykorzystywać ludzi do tak ważnego zadania?
Martwisz się o to po tym,
jak zgubiłeś moje dziecko?
Ciężko pracują.
Nie to co ty.
Gdzie Jae-jin i Ja-yeong?
Przyprowadzę ich.
Pozbądź się ich.
Słucham?
Zabij ich.
Czekają na resztę ludzi.
Co? Poważnie?
Mówili, że kto pierwszy, ten lepszy.
Kłamią, że dadzą nam jedzenie?
- Mogłem poszukać dzieciaka. - Głupcze.
A jeśli zmienisz się w potwora?
Po co to robić?
Dokąd idziesz?
Muszę kogoś znaleźć.
Lepiej tu zaczekaj.
Przyjdzie.
Nie wiesz, o kim mówię.
Wracaj do środka.
Nie możesz mnie tu zamknąć bez wyjaśnienia.
Nie zamykam cię.
Chronię cię.
Zaraz wszystkiego się dowiesz.
Cholera.
Co tak późno?
Sang-won chciał cię zanudzić?
Nie mam całego dnia.
Masz to?
Jesteś gotowy?
Nie mów o tym Sang-wonowi.
Nie wie, jak powstali jego podwładni.
Gdy się dowie,
to się wścieknie.
Swoją drogą,
to o czym ci mówił?
Dzieciak zniknął.
Jest niesamowita, prawda?
Ciekawe, jak zdołała uciec.
Podobno potrafi zmieniać ludzi w potwory.
Co?
Boże, przestraszyliście mnie.
Jak poszło?
Macie dzieciaka?
Powtórz.
Kogo w co zamienia?
- Nie wiedziałeś? - Chwila.
To prawda?
Czy to prawda?
Przepraszam, sierżancie.
Chyba
zachowam ten lek przy sobie.
Znalazłem lepszy obiekt badań niż ty.
Co?
Ten lek miał być dla mnie.
Zażyłbym go, gdybym miał objawy.
Ale u mnie te cholerne objawy nie wystąpiły.
Wystąpiły u wszystkich. Czemu u mnie nie?
Przez chwilę ustępowałem innym dla dobra ludzkości.
A to chyba moja nagroda od bogów.
Ciekawe, gdzie jest dzieciak.
Oszalałeś? Co ty wyprawiasz?
Co się z wami dzieje?
Co jest?
Co się dzieje?
Gdzie jest mój tata?
Gdzie on jest, do diabła?
Chodź z nami i bądź cicho.
Słucham?
Co się dzieje?
To ty!
Ten przerażający żołnierz.
Ty jesteś…
sierżant Tak?
Znasz…
Park Chan-yeonga i Kim Yeong-hu, prawda?
Dlaczego nie szukasz dzieciaka?
Masz objawy, ale to cię nie usprawiedliwia.
To było moje miejsce.
Poważnie?
Nadal ci nie przeszło?
Podobno
chcesz się przenieść do ciała dzieciaka.
Widzę, że mój kolega dużo gada.
Ale nie zawsze.
Nie powiedział ci o twoich podwładnych.
Użył twojej krwi, by ich stworzyć.
Może dlatego są ci tacy posłuszni.
Nie wiedziałeś?
Myślałem, że wiesz.
Nie sądziłem, że dasz mu się nabrać.
Przestań.
Mówię tylko, że to szkoda.
Myślałem, że też dostanę szansę.
Chcesz przejść na moją stronę?
Czemu nie?
Została jedna fiolka twojej krwi.
Pobrano ją od LP o imieniu Ja-yeong, ale…
Ale co?
Doktor Lim ją połknął.
Kim Yeong-hu.
Sierżant Tak.
Ponoć nazwałeś mnie przerażającym człowiekiem.
A tak nie jest?
Zawsze jesteś naburmuszony
i prawie się nie odzywasz.
Powinienem był cię posłuchać.
Yong-seok,
Seo-jin,
U-seok,
Jong-hyun
i Seok-chan.
Sierżant Choi
i członkowie grupy poszukiwawczej…
zginęli w akcji.
Misja się nie powiodła.
Nie powinniśmy byli jechać.
To wszystko moja wina. I to, że potwory weszły na stadion.
A jednak
tylko ja przeżyłem.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj.
Ja wydałem rozkazy.
I was okłamałem.
Mam objawy.
Miałem je, zanim wysłałem was do Bamseom.
Trzymałem to w tajemnicy, żeby chronić to miejsce…
ale w rezultacie…
nie byłem z wami szczery.
Yeong-hu.
Tak?
Jakim będę potworem?
Byłeś żołnierzem w każdym calu.
Będziesz zabijał…
albo chronił.
A bomba?
Wtedy bym się na coś przydał.
To nie wystarczy.
I nie jestem zaskoczony.
Zawsze byłeś potworem.
Nie słyszałeś plotek?
Jeśli będzie trzeba,
wykorzystamy cię, nawet jeśli będziesz potworem.
Więc wytrzymaj
do końca.
Wtedy bardziej się nam przydasz.
Taki los żołnierza, prawda?
Eun-yu.
Lee Eun-yu.
Idę do pracy.
Eun-yu.
Zjedz jakiś porządny posiłek.
Bądź w domu, bo zgłoszę twoje zaginięcie.
Weźcie jedzenie, lekarstwa i broń i spotkajmy się na parterze.
Ocalali z tego budynku, razem będziemy bezpieczniejsi.
My, ocalali…
musimy trzymać się razem.
Eun-hyeok!
Dziękuję.
Dziękuję, że się pojawiłeś.
Hyun-su.
Idź tą drogą.
Będziesz wiedział, że jesteś na miejscu.
Jeśli nie możesz iść,
zaniosę cię.
Zrobię sobie przerwę i was dogonię.
Pospiesz się.
Będę zła, że was spowalniam.
Pani Cha i Yeong-su też tam będą.
Wiesz co?
Ludzie ucieszą się na twój widok.
Powiedz wprost.
O co chodzi?
Posłuchaj.
Jeśli zmienię się jak Eun-hyeok,
no to…
pomóż mi…
nauczyć się wszystkiego na nowo.
I miej do mnie cierpliwość, jeśli będę chamska.
Nie powiesz…
Eun-hyeokowi?
Sprowadzę ich, choćby nie wiem co.
Musimy ich znowu spotkać.
Bardzo wydoroślał.
Zostań z nią, jeśli się martwisz.
Nie bądź taki oziębły.
To twoja siostra.
Nie, twoja pierwsza miłość.
Nie łączą nas więzy krwi.
O co chodzi?
O to, że Eun-yu stanie się potworem?
Wiedziałeś.
Eun-yu jest bezpieczna,
więc skup się na naszym celu.
Nadal przechodzi przemianę.
Jeśli się przemieni,
będzie mogła się bronić.
Posłuchaj.
Jeśli zmienię się jak Eun-hyeok,
no to…
pomóż mi…
nauczyć się wszystkiego na nowo.
I miej do mnie cierpliwość, jeśli będę chamska.
Olewaj to…
że będę dla ciebie niemiła.
Naprawdę nic nie czujesz?
Czy robisz to celowo?
Udajesz, prawda?
Cha Hyun-su.
Chcesz w ogóle zabić nadzwyczajnych zarażonych?
Teraz chcę zabić ciebie.
To zrób to.
I tak narodzę się na nowo.
Po co w ogóle się pojawiłeś?
Powinieneś był umrzeć.
Powtarzam, nie mogę umrzeć.
Ta rozmowa nie ma sensu.
Dobry pomysł.
Zostań taki.
Wiem, co robić.
Choćby nie wiem co,
znajdę cię i sprowadzę cię do Eun-yu.
Halo!
Tutaj!
Gdzie jesteś, Yeong-su?
Pani Cha.
On nie jest w plutonie?
Widziałaś…
Widziałaś
Yeong-su?
Co robisz?
Puść mnie.
Ta kobieta.…
nawet cię nie rozpoznaje.
Chodźmy, pani Cha.
Coś jest z nimi nie tak.
Yeong-su, to ty?
Co to?
Co się dzieje?
Pani Cha.
Musimy iść.
Chodźmy.
To niebezpieczne!
Mój drogi Yeong-su.
Naprawdę…
Naprawdę jesteś Yeong-su.
Yeong-su…
Tu jesteś.
Tu jest…
Proszę pana.
Proszę tego nie robić.
Hej.
Pamiętasz mnie, prawda?
Odnalazłeś moją córkę.
Dziękuję.
To Yeong-su!
Yi-su.
Patrz uważnie.
To się dzieje, gdy uciekasz.
Napisy: Kamila Krupiński