Sanırım sonunda seni anlamaya başladım.
Seninle hep dalga geçiyordum ama şimdi senin durumuna düştüm.
Söyle, Cha Hyun-su, bunu neden yaptım?
Söyle neden! Neden kurtardım, Lee Eun-hyeok'u?
Lee Eun-yu'nun yaşamasına izin vermekten tut,
seninle ilgili girdiğimiz şu saçma bahse kadar, hepsini neden yaptım?
Bunlar senin yapacağın şeylerdi.
Bana kim olduğumu sormuştun.
Oysa en başından beri ben sendim.
Her zaman senin bir parçan oldum.
Hiç kimsenin bulmasını istemediğin bir yanındım ben.
Beni dinliyor musun?
Dinlediğinden eminim.
Benim dinlediğim gibi.
Seninle tek vücut olursak, acaba uyanan hangimiz olur?
Cha Hyun-su?
Bir noktayı netleştirmemiz gerek. Bu sefer ben sana değil,
sen bana yardım edeceksin.
Üzgünüm, çok geç kaldım.
Cha Hyun-su.
Sensin, değil mi?
Stadyuma giden oldu mu?
Öyleyse biz de gidelim.
Bu bir lütuf.
Hızlı olabilirsin ama anlaşılan yeterli değil.
Fil kaydırağı hatırlıyor musun? Hani, şu ortasında büyük bir delik olanı.
Orada saklandığında kimse seni göremiyordu.
Seninle saklambaç oynarken, ben ağlamaya başlayana
kadar orada saklanırdın.
O deliği nasıl bulduğumu biliyor musun?
Bir keresinde yine seni ararken komşunun köpeğinin tasmasından kurtulduğunu
gördüm ve korkup kaçmaya başladım.
Sesimi duyup kaydıraktan aniden fırladığında, seni yakalamış oldum.
Koşularda beni sırtında taşıdığın için hep sonuncu gelirdin.
Sadede gel.
Duygular. Onları anılarından öğrenebilirsin.
Sen de yalanı bırakabilirsin. Tasmasından kurtulmamıştı,
sen çözmüştün çünkü köpek için üzülüyordun.
Bileğin iyileşmiş olmalı. Artık topallamıyorsun.
Yaralandın mı?
Hayır, iyiyim.
Daha iyi görünüyorsun.
Sahi mi?
Daha iyiyim.
Rüya gibi.
Eun-hyeok'la ikinizin geri dönmüş olmanız.
Herkes atandığı bölgeye gitsin.
Bu noktadan sonra, dağılacağız ve özel hastalardan uzak duracağız.
Hayatta kalanları belirlediğimiz konumlarda
toplayacağız ve işareti bekleyeceksiniz.
Bu gece, hayatta kalanlarla birlikte stadyumdan kaçacağız.
Lütfen. Buraya getir.
-Buraya dedim. -Nereye?
-Ne oluyor? -Neden hiç kimse bir şey söylemiyor?
Burası mı?
Affedersin.
Karga Bölüğü'nün yardımını istemiyorum.
Bizimle gelmelisin.
Çekil başımdan!
Sen zaten ölmemi istersin.
Yong-seok'u gönderen bendim.
Yaşamak istiyordum.
Sadece birkaç gün için bile olsa.
Bu yüzden gönderdim.
Yine de yardım edecek misin?
Lanet olası aptal.
Bırak acımı yalnız çekeyim. Zaten fazla sürmez.
Siktir!
-Çocuğu mu arıyorsun? -Ödümü patlattın! Lanet olsun.
Seni öldürebilirdim! O kadar korktum!
Bak biliyor musun, etrafa biraz göz attım da, senden çok çalışan birini göremedim.
Bize katılmak mı istiyorsun?
Seni planıma dâhil edeceğim dostum.
Tamam, öyle olsun. Planın ne?
Çocuğu bulmak tabii. Götürüp teslim etmek.
Bulmak için o kadar çalıştıktan sonra ölüme mi terk edeceksin?
Sen ne saçmalıyorsun? Hadi, kaybol.
Nasıl yakalamayı planlıyorsun?
O sıradan bir çocuk değil çünkü.
İnsanları canavar mı yapıyordu? Buna kim inanır? Deli saçması.
Ben yaptığını gördüm.
Bir insanı canavara dönüştürdüğüne tanık oldum.
Peki, planın nedir?
Grup olarak çalışıyorsunuz, değil mi?
Sence böyle önemli bir görev için sıradan insanları kullanmak doğru mu?
Çocuğumu kaybettikten sonra eleştirme hakkın var mı?
Sizin tersinize, onlar gerçekten çalışıyor.
Jae-jin ve Ja-yeong nerede?
Tamam. Onları getireyim.
Getirme.
Efendim?
Öldür onları.
Henüz kimse gelmedi.
Ne? Ne oluyor? Hani, ilk, ilk gelene verilecekti?
Yemek konusunda da mı yalan söylediniz?
-Kalıp çocuğu aramalıydık. -Boş versene.
Sırf onu yakalayacağım diye canavar olmaya niyetim yok.
Ne oldu?
Birini bulmam gerekiyor.
Öyleyse beklemelisin. Buraya gelecektir.
Kim olduğunu bilmiyorsun.
İçeride bekle.
Bizi kilitleyeceksen en azından sebebini açıklayabilirsin.
Sizi kilitlemiyoruz. Biz sizi koruyoruz. Yakında her şeyi öğreneceksin.
Lanet olsun.
Neden bu kadar sürdü, ha? Sang-won çok konuşuyor, değil mi?
Seni sonsuza kadar bekleyemem.
Çıkardın mı?
Hazır mısın?
Sang-won'a bundan bahsetme.
Küçük uşaklarının böyle yaratıldığından haberi
yok. Öğrenecek olursa çıldıracaktır.
Bu arada, Sang-won ne istiyormuş?
Çocuk kaybolmuş.
İnanılmaz bir çocuk, değil mi? Kaçmayı nasıl başarmış, peki?
Anlaşılan, dokunduğu insanları canavara çevirebiliyormuş.
Ne?
Lanet olsun.
Beni korkuttunuz.
Evet, nasıl gitti? Çocuğu bulabildiniz mi?
Ne dedin sen şimdi? Ne yapabiliyormuş?
-Haberin yok muydu? -Bir saniye.
Bu doğru mu?
Bu gerçekten doğru mu?
Çavuş, kusura bakma. Sanırım bunu, daha sonrası için saklayacağım.
Aslında senden daha iyi bir denek var.
Ne dedin?
Bu aslında benim içindi.
Belirti gösteriyor olsam benim olabilirdi.
Ama lanet olası belirtiler bir türlü ortaya çıkmadı, tamam mı?
Neden herkese olurken beni hep pas geçti?
Bir saniye için, insanlık için hepsinden vazgeçebilirim.
Artık iyi bir amacım olduğu için evren beni ödüllendiriyor.
O çocuk şimdi nerede?
Aklınızı mı kaçırdınız? Ne yapıyorsunuz? Ne oldu size? Ha siktir. Ne oluyor burada?
Ne oluyor? Bu ne? Ne bu?
Babam nerede?
Tanrı aşkına, nerede bu?
Sessizce peşimizden gel.
Ne?
Acaba neden?
Buldum sizi. Korkutucu görünüşlü asker. Adınız bir şey Tak'tı.
Başçavuş mu?
Park Chan-yeong. Yeong, Kim Yeong-hu'yu tanıyor musunuz?
Neden çocuğu aramak yerine buradasın?
Belirti gösterdiğin için artık umurunda değil mi?
Benim ofisim burasıydı.
Ne oldu? Hâlâ unutamıyor musun?
Duyduğuma göre, bulduğumuzda o çocuğun vücudunu alacakmışsın.
Arkadaşımın çenesi biraz düşükmüş.
Pek sayılmaz. Adamların gerçeği söylememiş.
Onlar senin kanından.
Acaba sadakatlerinin sebebi bu mu?
Gerçekten bilmiyor muydun?
Bilmiyormuş rolü yaptığını sanmıştım.
Doktor Im gibi birine kanacağın aklıma gelmezdi.
Ne oldu?
Hayal kırıklığına uğradım.
Benim için bir fırsat da olabilir.
Bütün olanlardan sonra bana mı katılacaksın?
Neden olmasın ki? Senin kanından bir şişe daha vardı.
Ja-yeong'un midesindeydi ve onu çıkardı.
Sonra ne yaptı?
O şişeyi yuttu.
Yeong-hu.
Çavuş.
Beni korkutucu görünüşlü biri olarak mı tarif ettin?
Yanlış sayılmaz.
Fazla konuşmuyorsunuz ve sert bir bakışınız var.
Haklıydınız, efendim.
Yong-seok, Seo-jin, U-seok, Jong-hyun ve Seok-chan.
Çavuş Yong-seok'u bulmak için gönderilen arama kurtarma ekibinin üyeleri
görev sırasında öldü.
Görev başarısız oldu efendim.
Gitmemeliydik.
O canavarların buraya gelmiş olması da benim suçum.
Sonuç olarak, bir tek ben sağ dönebildim.
Üzgünüm efendim.
Üzülme. Emri veren bendim.
Size karşı dürüst değildim.
Belirti gösteriyorum.
Sizi Bamseom'a göndermeden önce başlamıştı.
Bu yeri korumak için gizli tuttum ama aslında ben hepinize yalan söylüyordum.
Yeong-hu.
Buyurun efendim?
Sence nasıl bir canavar olacağım?
Siz hep gerçek bir askerdiniz, efendim.
Siz sadece hizmet etmek için öldürürsünüz.
Bir bombaya ne dersin? O zaman, beni istediğin gibi kullanabilirsin.
Bu yeterli olur mu?
Ayrıca, buna hiç şaşırmadım.
Bizim için zaten hep canavardınız. Söylentileri duymadınız mı?
İhtiyacımız olursa, canavar bile olsanız sizi kullanırız.
Ama dayanın efendim, sonuna kadar. Bu sizi kullanmamızı kolaylaştırır.
Asker olmanın anlamı bu değil mi?
Eun-yu.
Lee Eun-yu.
Hazır erişte yeme, tamam mı? Eun-yu.
Doğru düzgün bir şeyler yemelisin.
Geldiğimde evde olmazsan kayıp ihbarı yaparım. Bulabildiğiniz yemek,
ilaç ve silahlarla birinci kata gelin.
Binada sağ kalanların dikkatine. Kayıp ihbarı vereceğim.
Biz sağ kalanlar, birbirimize destek olmalıyız.
Lee Eun-hyeok!
Teşekkür ederim.
Her şeye rağmen geldiğin için.
Hyun-su.
Bu yoldan ilerlemeye devam et. Yaklaşınca stadyumu göreceksin.
Zorlanıyorsan, seni taşırım.
Ben burada biraz dinleneceğim. Sonra size yetişirim.
Hadi.
Seni daha fazla yavaşlatmak istemiyorum.
Orada Bayan Cha ve Yeong-su'yu da göreceksin.
Onlar da seni gördüklerine sevineceklerdir.
Hadi, artık söyle. Ne oldu?
Ben de Lee Eun-hyeok gibi değişecek olursam, o zaman bunu unutma.
Her fırsatta hatırlat.
Ve kabalaşacak olursam bana kızma, olur mu?
Ya Eun-hyeok?
Onunla konuşmayacak mısın?
Onu geri getireceğim.
Onlarla yeniden buluşmalıyız.
Nasıl da büyüdü.
Endişeleniyorsan geri dön.
Bu kadar soğuk olma. O senin kız kardeşin.
Senin de ilk aşkın. Bizim kan bağımız bile yok.
Ne var?
Lee Eun-yu canavar olacağı için mi?
Bunu biliyor muydun?
Lee Eun-yu güvende. Sen önümüzdekilere odaklan.
Bu sadece bir süreç.
En azından, canavar olarak kendini koruyabilecek.
Ben de Lee Eun-hyeok gibi değişecek olursam, o zaman bunu unutma.
Her fırsatta bana hatırlat.
Ve kabalaşacak olursam bana kızma, olur mu?
Dayanılmaz şeyler yapsam bile görmezden gel.
Gerçekten bir şey hissetmiyor musun?
Yoksa bilerek mi yapıyorsun?
Rol yapıyorsun, değil mi?
Cha Hyun-su.
Hâlâ özel hastaları öldürmekle ilgileniyor musun?
Onlardan önce seni öldürmekle ilgileniyorum.
Deneyebilirsin. Ama yeniden dirilirim.
Söylesene, neden geri döndün?
Ölsen daha iyiymiş.
Dediğim gibi, ben ölmüyorum.
Artık konuşmanın anlamı yok.
Katılıyorum.
Böyle kal yeter. Sayende ne yapmam gerektiğini anladım.
Ne olursa olsun, seni bulacağım,
sonra seni sürükleyerek Eun-yu'ya
geri götüreceğim.
Kimsiniz?
Kim var orada?
Siktir.
Yeong-su, nereye kayboldun?
Bayan Cha, Karga Bölüğü'nden değil miydi o?
Sen…
Yeong-su. Yeong-su'yu gördün mü?
Ne yapıyorsun sen?
Hadi, hadi. Hadi çabuk.
Hadi, bu kadın bu hâlinde seni tanımıyor.
Bayan Cha, gidelim.
Bu insanlarda bir tuhaflık var.
Yeong-su?
Bu da ne böyle?
Nedir bu? Nedir bu? Nedir bu böyle?
Bayan Cha.
Bayan, Bayan Cha. Gidelim.
Buradan gitmemiz gerek. Bu çok tehlikeli.
Yeong-su'm geri döndü.
Bu, bu, bu gerçekten benim Yeong-su'm mu?
Yeong-su.
Buldum seni.
İşte bu.
Amca.
Lütfen yapma.
Bayım siz…
Siz, siz beni hatırladınız mı? Siz kızımı bana geri getirmiştiniz, değil mi?
Çok teşekkür ederim.
Bu Yeong-su!
Yi-su, iyi bak.
Kaçarsan başına işte bu gelir.