ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
SWEET HOME
Mam nowe ręce.
Mam nowe ręce!
Pora odejść.
Słucham?
Kazał cię zabić.
Nie chcę tego robić.
To mój ostatni akt uprzejmości wobec ciebie.
Zrobiłem, co mi kazano.
Widziałeś to na własne oczy.
Miałem nas za jedność.
Mówiłeś, że jestem jednym z was.
Jeśli nie przestaniesz,
sam będę musiał cię zabić.
Ciebie też porzuci.
- Co jest? - Co to?
- Co się dzieje? - Co jest?
Co ze światłem?
To część planu?
Nie, ale może nam pomóc.
Sierżancie Tak!
Musimy już iść.
Trzeba wszystkich ewakuować.
- Co się stało? - Więcej osób ma objawy.
Jest ich tyle, że nie da się ich policzyć.
W bezpieczny sposób wydostańcie stąd ocalałych.
Będę na zewnątrz.
Zajmijcie pozycje.
Chodźmy.
Co się dzieje?
Porwałeś mnie?
Boże.
Jesteś córką Sang-wona.
Nie jesteście do siebie podobni.
Co mam teraz zrobić?
Cześć.
Podamy sobie ręce?
Miło cię poznać.
Mówisz, że to ból?
Metoda na uwolnienie się z tego ciała.
Chyba masz rację.
Ból…
daje mi życie.
Sprawdźmy to.
Bolałoby mnie, gdybyś umarł.
Czekaj.
Co się stało?
Nie tego się spodziewałeś?
Chyba zaszło jakieś nieporozumienie.
Chcę ci pomóc, jasne?
Od kiedy?
Na pewno mnie nie wykorzystywałeś?
Myślałeś, że się nie dowiem?
Ciekawe, gdzie jest.
Dlaczego ty?
Dlaczego ty, a nie ja?
Ja bardziej tego chciałem.
To ja powinienem być potworem!
Więc dlaczego?
Mówiłem ci.
Zostałem wybrany.
Zrób to dla mnie.
Proszę.
Proszę, zrób to.
Proszę.
Zrób to dla mnie.
Proszę…
Zostanę nim.
Zostanę potworem!
Zobaczę to…
co ty…
gdy zostanę LP.
- Ja… - Kolego.
Nie zasługujesz na to.
Chcę to zobaczyć!
Uspokój się.
Chodź ze mną.
Chi-seong.
Pozbyłeś się ich?
Tak.
Dobra robota.
Twoja praca dobiegła końca.
Chodź ze mną.
Jesteśmy bardzo blisko, Yi-su.
Tu też nikogo nie ma.
Nienaturalnie przestał krwawić.
To pewnie nadzwyczajny zarażony.
To jasne, że tu byli.
Wiesz, co zrobiłeś źle?
Jak mogłeś wyjść bez słowa?
Kiedy wróciłeś?
Jesteś ranny?
Wyszedłeś z Eun-yu?
Nieważne. Nic nie mów.
Nie chcę tego słuchać.
Żyjesz.
Tylko to się liczy.
Przepraszam, że nie powiedziałem, że wychodzę.
Chan-yeong.
Ona jest potworem.
Mają objawy.
Ale coś jest z nimi nie tak.
Nie chcieli, by tak się stało.
Rozdzielmy się.
Co?
Zajmie się nim ten, kto go znajdzie.
A co?
Boisz się iść sam?
Nie, martwię się o ciebie.
Będzie słabo, jeśli gdzieś tam umrzesz.
Kto nauczył cię tego uśmiechu?
Widziałem zdjęcie.
Nie pasuje do ciebie.
Co tak długo?
Jesteś…
cała?
Chyba tak.
Gdzie Yi-kyung?
Spotkałaś się z nią?
Tak.
Gdzie ona jest?
Zabiorę cię do niej.
Są tu grupy pierwsza, druga i trzecia.
Co z Jin-ho?
Poszedł z oddziałem szukać wyjścia.
Niedługo wróci.
Dobra.
Ruszamy.
- Dobrze. - Dobrze.
Pluton Wrona, ruszajcie.
Zbieramy się. Chodźcie za nami.
Idziemy.
Zajmijcie pozycje.
Wytrzymaj jeszcze trochę.
Yong-seok…
walczył do samego końca.
NA HIV/AIDS
Kogoś tutaj brakuje.
Na pewno zabraliście wszystkich?
Martw się o siebie.
Nie muszę z nimi iść.
Po prostu pójdę do ciebie, Panie.
Ale proszę…
uwolnij Yeong-juna.
Niech lata jak ptak.
Gdzie są wszyscy?
Czemu jesteś sama?
Poszli do domu.
Czy ty…
na mnie czekałaś?
Bo ci się podobam?
O to chodzi?
Dlatego zostałaś, prawda?
Przestań.
Yeong-jun!
Przestań.
Co tu robisz?
Czemu jesteś tu sama, skoro wszyscy uciekają?
Czekałam na ciebie,
żebyśmy mogli iść razem.
Yeong-jun.
Wybacz, że cię ze sobą zabrałam.
Będziesz ze mną do końca?
Dokąd jedziemy?
Dokądkolwiek.
Zatrzymaj auto.
Seon-hwa.
Niech ktoś uratuje Yeong-juna!
Pomocy!
Yeong-jun.
Przepraszam.
Cholera.
Chodźmy.
Wynośmy się stąd.
Chodźmy.
Sierżancie Tak.
Sierżancie?
Sierżancie.
Znaleźliście wyjście?
Jest tam, gdzie je zaznaczono na mapie.
Dobrze.
Idźcie.
Sierżancie Tak!
- Weź ocalałych i uciekajcie. - Z drogi!
- Szybko! - Dobrze!
Sierżancie Tak!
W porządku?
Nie możecie iść.
Nie pozwolę wam.
Nie pozwolę wam wyjść.
Uciekajcie stąd!
BIURO
Nie powinniście mnie atakować.
Sierżancie…
Yeong-hu.
Jakim będę potworem?
Byłeś żołnierzem w każdym calu.
Będziesz zabijał…
albo chronił.
A bomba?
Wtedy bym się na coś przydał.
Te wszystkie osoby z objawami…
to twoja sprawka, prawda?
Tak, są tacy przeze mnie.
A co?
Zastanawiałaś się, co myślała Yi-kyung…
gdy tu przyszła?
Dlaczego mam się…
tym przejmować?
Bo nie wychowała cię na potwora.
Wychowała cię na człowieka.
W tym problem.
Po co wychowywać potwora
na człowieka?
Gdzie ona jest?
Gdzie Yi-kyung?
Nie żyje.
Mówiąc dokładniej…
zginęła z moich rąk.
Ciągle ględzisz
o tej Yi-kyung.
Nie przyszedłeś do mnie?
Cha…
Hyun-su.
Dawno się nie widzieliśmy.
Wciąż tam jesteś, prawda?
Pójdę po ciebie.
Nie poddawaj się.
Nigdy.
Naprawdę się nie poddajesz, co?
Kim jesteś?
Ja?
Pyeon Sang-wook.
Jung Ui-myeong.
Narzeczony Seo Yi-kyung.
Ojciec tego dziecka.
Naprawdę nazywam się Nam Sang-won.
Ponoć nie jest do mnie podobna.
Co myślisz?
Zgodzisz się z tym?
To chyba nie jest ważne.
Teraz ja jestem nią,
a ona jest mną.
Nie wiedziałem, że się przyjaźnicie.
Gdzie byłeś cały ten czas?
Ona potrzebuje twojej pomocy?
Gdy złapałem ją drugi raz,
nie stawiała oporu.
Co jest, kurwa?
Nadal jesteś zdezorientowany?
Masz przed sobą nadzwyczajnego zarażonego.
Nie mogę go teraz zabić.
- Nie możesz? - Nie chcę.
Rób, co mówię, albo ze mną walcz.
Przez ciebie go nie zabiliśmy.
Myślałeś, że to się uda?
Jeszcze nie teraz.
Daj mi trochę czasu.
Wyciągnę go…
i na dobre go zabiję.
No nie wiem.
Możesz to zrobić?
Nie jestem już sam.
Powodzenia.
Napisy: Kamila Krupiński