SWEET HOME 3
Znów mam dwie ręce.
Patrz, mam ręce!
Musisz iść.
Co?
Kazał mi cię zabić.
Nie chcę mieć krwi na rękach.
To ostatnie, co mogę dla ciebie zrobić.
Przecież wypełniałem jego wolę.
Sam widziałeś.
Mówiłeś, że tworzymy zespół.
Że jestem jak wy.
Jak tak dalej pójdzie, będę musiał cię zabić.
Ciebie też porzuci.
Co się dzieje?
Co jest?
A ten dokąd?
To część planu?
Nie, ale możemy to wykorzystać.
Sierżancie! Musimy się ewakuować.
Trzeba niezwłocznie wyprowadzić stąd ludzi.
Co się dzieje?
Przybyło zakażonych z objawami.
Jest ich zbyt wielu.
Ewakuujcie tylu ocalonych, ilu zdołacie. Spotkamy się na zewnątrz.
Zająć pozycje.
Tak jest.
Co jest grane?
Zostałem porwany?
Pewnie jesteś córką Sang-wona.
Nie dostrzegam podobieństwa.
Czego oczekujesz?
Halo?
Podamy sobie ręce?
Miło cię poznać.
Twierdzisz, że to ból, tak?
Sposób na opuszczenie tego nędznego ciała.
Chyba masz rację.
Ból…
To mnie trzyma przy życiu.
Ale chcę mieć pewność.
Myślę, że zaboli mnie oglądanie twojej śmierci.
Moment…
No co?
Nie tak to sobie wyobrażałeś?
Zaszło nieporozumienie.
Chcę ci pomóc.
Od kiedy?
Nie wykorzystywałeś mnie aby?
Myślałeś, że się nie dowiem?
Ciekawe, jak głęboko będzie?
Czemu padło na ciebie, a nie na mnie, do diabła?
Ja bardziej pragnąłem być potworem. Dlaczego?!
Mówiłem.
Jestem wybrańcem.
Zrób to.
Proszę.
Śmiało.
Zmień mnie.
Zrób to.
Zmień mnie w potwora!
Chcę…
Chcę być taki, jak wy.
Zobaczyć to samo…
Przyjacielu.
Nie zasługujesz na to.
Pozwól mi tego doświadczyć!
Uspokój się.
Chodź ze mną.
Chi-seong.
Zająłeś się nimi?
Tak jest.
Dobra robota.
Spisałeś się.
Chodź z tatą.
Jesteśmy prawie na miejscu, Yi-su.
Tu też pusto.
Ta plama krwi nie wygląda naturalnie.
Był tu nadzwyczajny zarażony. Wyczuwam to.
Nie przeprosisz mnie?
Gdzie poszedłeś bez słowa? Kiedy wróciłeś?
Jesteś ranny?
Naprawdę dołączyłeś do Lee Eun-yu?
Nie odpowiadaj. Wolę nie wiedzieć.
Żyjesz.
Tylko to się liczy.
Wybacz, że odszedłem bez pożegnania.
Park Chan-yeong.
To potwór.
Wszyscy zdradzają objawy.
To nie jest normalny stan.
Przemieniono ich wbrew ich woli.
Rozdzielmy się.
Co?
Kto znajdzie ich pierwszy, ten się nimi zajmie. Co jest? Boisz się?
Nie, martwię się o ciebie. Będzie niefortunnie, jeśli zginiesz.
Gdzie się nauczyłeś tak uśmiechać?
Ze zdjęcia.
Nie pasuje do ciebie.
Co tak długo?
Wszystko…
w porządku?
Chyba tak.
Gdzie Yi-kyung?
Nie spotkałyście się?
Widziałam ją.
Gdzie jest?
Zaprowadzę cię.
Grupy 1, 2 i 3 już są.
Gdzie Jin-ho?
Posłałem go przodem, by sprawdził sytuację przy wyjściu. Wkrótce wróci.
OK.
Ruszajmy. Tak jest.
Pluton Wrona, wymarsz!
Ruszamy. Idźcie za nami. W drogę.
Zająć pozycje!
Wymarsz!
Żyj, choćby trochę dłużej.
Yong-seok…
walczył do samego końca.
HIVAIDS
Kogoś tu nie widzę. Na pewno wszyscy zostali ewakuowani?
Skup się na sobie, ojcze.
Mogę zostać. Dołączę do Pana tutaj.
Ale Yeong-jun…
Pozwól mu pójść.
Uwolnij go.
Gdzie są wszyscy? Czemu jesteś sama?
Wrócili do domu.
Czekałaś na mnie?
Bo ci się podobam?
Dlatego zostałaś, co?
Nie.
Przestań.
Yeong-jun
Przestań.
Co tu robisz?
Czemu zostałaś? Wszyscy uciekają.
Czekałam na ciebie, żebyśmy poszli razem.
Yeong-jun.
Wybacz, że cię tu zaciągnęłam.
Będziesz ze mną do końca, prawda?
Dokąd jedziesz?
Gdziekolwiek to jest.
Seon-hwa, zahamuj.
Ratujcie mojego kochanego Yeong-juna! Pomocy!
Kocham cię. Yeong-jun.
Przepraszam.
Szlag.
Chodźmy.
Pora na nas.
Wynośmy się.
Sierżancie?
Sierżancie.
Wyjście?
Jest tam, gdzie widnieje na mapie.
W takim razie…
ruszajmy.
Sierżancie!
Zabierz ocalonych. Już!
Ruchy!
Sierżancie!
Nic panu nie jest?
Nie pozwolę wyjść.
Nie pozwolę.
Nie pozwolę stąd wyjść.
Cofnąć się!
Nie radzę mnie atakować.
Sier…
Yeong-hu.
Jak myślisz, jakim potworem się stanę?
Jest pan żołnierzem z krwi i kości.
Służy pan, by zabijać lub chronić.
Może bombą? Wtedy byłby ze mnie jakiś pożytek.
Ci wszyscy zdradzający objawy…
To twoja sprawka, prawda?
Owszem, to moje dzieło.
A co?
Myślałaś o tym, o co chodziło Yi-kyung…
gdy tu przybyła?
Czemu miałabym…
o tym myśleć?
Nigdy nie chowała cię na potwora.
Wychowywała cię na człowieka.
W tym rzecz.
Po co wychowywać potwora na człowieka?
Twoja matka…
Gdzie ona jest?
Nie żyje.
Nie.
Zabiłam ją.
Stale mówisz tylko…
o Seo Yi-kyung.
Nie przyszedłeś tu dla mnie?
Cha
Hyun
Su.
Kopę lat.
Wciąż tam jesteś, prawda?
Przyjdę po ciebie.
Nie pozwól mu wygrać,
nigdy.
Tego jeszcze nie widziałem.
Kim jesteś?
Ja?
Pyeon Sang-wook.
Jung Ui-myeong.
Narzeczony Seo Yi-kyung.
Ojciec tego dziecka.
Nam Sang-won. To moje prawdziwe nazwisko.
Ponoć nie jest do mnie podobna. Też tak myślisz?
To bez znaczenia.
To dziecko to teraz ja i vice versa.
Pierdol się.
Nie wiedziałem, że jesteście tak zżyci.
Gdzie byłeś do tej pory?
Jesteś pewny, że ona potrzebuje pomocy?
Gdy złapaliśmy ją za drugim razem,
była całkiem potulna.
Co jest, kurwa?
Jeszcze tego nie rozgryzłeś?
Nadzwyczajny zarażony.
Z tym masz do czynienia.
Nie zabiję jej w tym stanie.
Może wcale nie zdołasz? Nie zabiję jej. Nie radzę mi przeszkadzać.
To przez ciebie nie dokończyliśmy dzieła za pierwszym razem.
Myślałeś, że to się uda?
Jeszcze nie możesz.
Daj mi trochę czasu.
Wykurzę go…
i dopilnuję, by tym razem naprawdę umarł.
Ale…
jesteś pewny, że dasz radę?
Już nie jestem sama.
Zrób, co w twojej mocy.