ORYGINALNA OPOWIEŚĆ WEBTOON SWEET HOME CARNBY’EGO KIMA I YOUNGCHAN HWANGA
SWEET HOME
Jeszcze nie teraz!
To kiedy go zabijemy?
Błagam cię.
Nic nie rób.
Zrób sobie przerwę.
Ja się tym zajmę.
Uważaj!
Wynoś się.
Przepraszam, że się spóźniłem.
To nie twoja wina.
To była…
moja decyzja.
Miałam umrzeć razem z moim tatą.
Przepraszam.
Stworzyłam…
kolejnego potwora.
Nie szkodzi.
Wszystkim się zajmę.
Mogę ich przywracać.
Zaraz…
umrę, prawda?
To dobrze.
Odejdę
i będę razem z mamą.
Idź.
Proszę, idź tam…
i zabij mojego tatę.
Coś się zmieniło.
- Później… - Później pogadamy.
Co się dzieje?
Na co czekacie?
Chodźcie.
To bezpieczne?
Nie mamy wyboru.
- To idź pierwszy. - Tak, idź.
Dlaczego ja?
Cholera.
Przechodźcie.
Pojedynczo.
Idźcie.
Nie przejdziesz.
Potwory nie przejdą.
Nie przejdziesz.
Co się stało?
Idź.
Idź, mówię.
O co chodzi?
Nie możesz przejść?
Kurwa!
Przestań się tak starać, potworze.
Cofnij się.
Pieprzyć to!
Mnie też chcesz zabić?
Po prostu umrzyj.
Umrzyjmy wszyscy razem, kurwa!
Zdychajcie!
Nic ci nie jest?
Idźcie!
Szybko!
Przechodźcie.
Szybko!
- A ty? - Długo tak nie wytrzymam.
- Idźcie! - Idźcie! Szybko!
- Idźcie! - Ty dupku…
Chodźmy.
Złap mnie za rękę.
Idźcie!
Suka.
Jest uparty.
Schowaj się.
Znów się schowaj, jebany szczurze.
Nawet go nie drasnąłeś.
Zabiję każde ciało, które przejmie.
Długo chcesz to robić?
Za każdym razem będziesz z nim walczył?
To się nie skończy.
To co mam zrobić?
Masz inny pomysł?
Mnie.
Potrzebuje ciała.
Oddam swoje.
Gdy mnie przejmie,
zostanę w ogniu, aż spłonie na śmierć.
Umrzesz razem z nim?
Mówiłem ci, że nie mogę umrzeć.
Nie wierzę ci.
Cha Hyun-su.
Zakończmy to tutaj.
Musisz żyć.
Pora zakończyć tę farsę.
On dobrze wie, co jest twoją słabością.
Tym razem mnie nie hamuj.
Ja to zrobię.
To nie Sang-wook.
To ja muszę to zrobić.
Nie pozwolę ci.
Jeśli cię przejmie,
trudniej będzie go zabić.
To prawda.
Wy dwaj
nigdy mnie nie zabijecie.
Nigdy.
Co jest, kurwa?
Nienawidzę tego cholernego ciała!
Wynoś się.
Wynoś się z mojej głowy!
Jeśli umrę, to ty też.
Ty też nie chcesz umrzeć.
Wiem, że nie chcesz!
Dlatego nadal tu jesteś, prawda?
Nie chcesz umrzeć!
Nie rób tego.
Nie.
Sang-wook.
On żył.
Nie!
Moje spłonęły.
Nic mi nie zostało.
Walczyłem modlitwą.
Ty pewnie masz swoje metody.
Spróbuj walczyć inaczej.
Chyba
jest tutaj potwór.
Zabijmy go.
Możemy go zabić.
Idź.
NA WIECZNĄ PAMIĄTKĘ MIŁEGO ŻYCIA
Idę do pracy.
Nie jedz tylko ramyeonu, dobrze?
Zjedz jakiś porządny posiłek.
Proszę, odejdź.
- Zostaw mnie. - Bądź w domu, bo zgłoszę zaginięcie.
Ocalali z tego budynku.
Przestań.
- Zostaw mnie. - Weźcie jedzenie
- i spotkajmy się na parterze. - Odejdź…
Razem będziemy bezpieczniejsi.
My, ocalali…
musimy trzymać się razem.
Co tu robisz?
Wszędzie cię szukałem.
Mówiłem ci, że razem będziemy bezpieczniejsi.
Nadal się na mnie gniewasz?
Już dobrze.
Kurwa.
To powinno być przynajmniej realistyczne.
Bo to…
To…
za bardzo przypomina kłamstwo.
To tutaj tak się spieszyliśmy?
Idę.
Nic ci nie jest?
O co pytasz?
O wszystko.
O to, co się stało.
Nic mi nie jest.
Może tak będzie lepiej.
Skoro nic nie czujesz…
nie będziesz czuł też bólu.
Czy zmieniając potwory w ludzi,
zachowuję się
jak egoista?
Ciekawe, gdzie jest Eun-yu.
Gdzie ty byś był
na jej miejscu?
Nie wiem.
Ale wiem, gdzie skończy.
Gdzie?
Znajdź takich jak ja
i za nimi pójdź.
Nie bądź taki pewny.
Jeśli pierwszy znajdę Eun-yu,
to ją przywrócę.
Śmiało.
A ty
nie odchodź za daleko.
Muszę zabrać cię
do Eun-yu.
Czeka cię dużo pracy.
Zawsze masz ostatnie słowo.
Ucz się.
Dzięki wspomnieniom nauczysz się emocji.
Ciężarówka wróciła ze stadionu.
- Chodźmy. - Tak jest.
NA HIV/AIDS
Patrzcie, kolejni ocalali!
- Jest tu więcej ocalałych! - Jest ich więcej!
Mówiłem, że tu jest niebezpiecznie.
Słyszałaś go. To niebezpieczne.
Wracaj do środka.
Hej!
A niech cię.
Zejdź mi z drogi!
- Dobra robota. - Dzięki.
To ostatni z ocalałych.
Wszystkich zabraliśmy.
Hej!
- Hej! - Tu jesteś, Jin-guk!
- Tata! - Córeczko!
Możemy jeszcze dokądś pojechać?
No cóż…
Blisko raczej nic nie ma.
Musimy poszerzyć obszar.
Nie zapomnieliście o czymś?
Lee Eun-yu.
Ta zołza.
Długo jej nie ma.
Gdzie ty byś był
na jej miejscu?
Znajdź takich jak ja…
i za nimi pójdź.
Chcę pójść w jedno miejsce.
Dokąd?
Może ona już tam jest.
To możliwe.
Skoro musimy się przenieść,
to chodźmy razem.
Tamtego dnia
spotkaliśmy grupę neoludzi.
Minęło trochę czasu, zanim wszyscy ich zaakceptowali,
a wielu nadal ma wątpliwości.
DRZEWO
Ale wszyscy zgodziliśmy się co do jednego.
Życie z nimi w harmonii…
WYRAŻAJ SWOJE EMOCJE
…to jedyny sposób, żeby uchronić nas przed potworami.
Nie wszyscy mogli wrócić.
Ale i tak…
Ale i tak czekam.
Czas płynie nieustannie…
a my musimy znaleźć miejsce,
do którego będziemy mogli wracać.
Postanowiliśmy
nazwać
to miejsce…
Sweet Home.
Napisy: Kamila Krupiński