SWEET HOME 3
Mówiłem, jeszcze nie!
To kiedy go zabijemy?
Błagam cię. Nic nie rób.
Odpocznij.
Ja dokończę zadanie.
Uważaj!
Wynoś się.
Spóźniłem się, prawda?
To nie twoja wina.
Sama… tego chciałam.
Chciałam umrzeć ze swoim tatą…
Przepraszam.
Stworzyłam…
kolejnego potwora.
Nie szkodzi.
Wszystkim się zajmę.
Sprowadzę ich wszystkich z powrotem.
Ja…
…umrę, prawda?
To dobrze.
Znów będę z mamą.
Idź.
Idź i…
zabij dla mnie mojego tatę.
Zachowują się inaczej.
Potem… Nie teraz.
Jak to?!
Na co czekasz? Nie chcesz wyjść?
Będzie dobrze? Wolisz wrócić?
To prowadź. Idź pierwszy.
Czemu zawsze ja?
Niech to!
Raz kozie śmierć.
Przechodźcie.
Gęsiego.
Sprawnie.
Nie przejdziesz.
Potworom wstęp wzbroniony. Nie przepuszczę.
Co jest?
Przechodź.
No już.
Co jest?
Jakiś problem?
Kurwa!
Nie przesadzaj, jesteś tylko potworem.
Moja kolej.
Ja pierdolę!
Ty też chcesz mnie zabić?
Zdychaj! Wszyscy tu umrzemy!
Giń!
W porządku?
Kurwa!
Pośpieszcie się! Pieprzony dupku!
Idźcie, szybko!
Ty też.
Długo nie wytrzymam.
No już! Ruchy!
Idźcie!
Ruszaj.
Śmiało.
Trzymaj się.
Idźcie!
Ja pierdolę!
Uparty.
Spróbuj znów uciec.
Śmiało, pierdolony szczurze.
Szlag…
Nic mu tak nie zrobisz.
Zabiję każde ciało, które zajmie.
Zamierzasz walczyć z każdym jego wcieleniem, które znajdziesz?
Myślisz, że to rozwiąże problem?
A mam wybór?!
Jest inny sposób?
Ja.
On potrzebuje ciała. Poświęcę się.
Pozwolę mu zawładnąć swoim, wejdę w ogień i poczekam aż drań spłonie.
Umrzesz razem z nim?
Mówiłem, ja nie umieram.
Nie wierzę.
Cha Hyun-su.
Połóżmy temu kres.
Żyj.
Pora, byś skończył z tym szajsem.
Świetnie zna twój słaby punkt.
Tym razem mnie nie powstrzymuj.
Zrobię to.
To nie jest Sang-wook.
To zawsze była moja rola.
Nie pozwolę. Jeśli cię pochłonie, trudniej będzie go zabić.
Racja.
Nie zdołasz mnie zgładzić.
Nigdy.
Co jest, kurwa?
To jebane ciało jest do niczego!
Pierdol się.
Won!
Spierdalaj!
Jeśli umrę, to ty też.
Też nie chcesz zginąć.
Wiem, że nie.
Nie dlatego wciąż tu jesteś?
Ty też nie chcesz umrzeć!
Nie rób tego. Nie.
Proszę pana…
On wciąż żyje.
Nie!
Moje zdjęcia spłonęły.
Nic mi nie zostało.
Walczyłem modlitwą. Ty pewnie masz inny sposób.
Spróbuj walczyć inaczej.
Tam jest jakiś potwór.
Zabijmy go. Wspólnie go pokonamy.
Idź sam!
SPOCZYWAJ W POKOJU
Idę do pracy. Zjedz coś poza zupką w proszku.
Coś pożywnego.
Idź sobie.
Zostaw mnie w spokoju. Jeśli wieczorem nie będzie cię w domu, zgłoszę zaginięcie.
Uwaga, lokatorzy!
Przestań. Zostaw mnie w spokoju. Spakujcie jedzenie,
leki i broń i zejdźcie na parter.
Dość! Lepiej trzymać się razem.
My, ocalali, musimy się wspierać.
Co tu robisz?
Wszędzie cię szukałem.
Mówiłem, lepiej trzymać się razem.
Wciąż jesteś na mnie zła?
Już dobrze.
Szlag.
Niech chociaż będzie realistycznie.
To takie… Jak to powiedzieć?
Czuję, że to wszystko ściema.
Tu chciałeś przyjść?
Idę stąd.
Wszystko dobrze?
Z czym?
Z wszystkim.
Jak się ułożyło?
W porządku.
Może tak będzie lepiej.
Skoro nic nie czujesz,
to pewnie przestaniesz też cierpieć.
Moje zamienianie potworów w ludzi…
Czy to…
kwestia uporu?
Ciekawe, dokąd poszła Eun-yu?
Gdzie byś się udał na jej miejscu?
Nie wiem, ale wiem, dokąd ona pójdzie.
Zdradź mi.
Znajdzie takich jak ja
i pójdzie za nimi.
Nie możesz mieć pewności.
Jeśli spotkam Eun-yu, zamienię ją w człowieka.
Skoro musisz.
Nie oddalaj się zbytnio.
Muszę cię zaprowadzić do Eun-yu.
Będziesz miał ręce pełne roboty.
Zawsze chcesz mieć ostatnie słowo.
Ucz się. Skoro masz wspomnienia, możesz na nowo nauczyć się tych emocji.
Sierżancie, wóz ze stadionu.
Chodźmy. Rozkaz.
HIVAIDS
Patrzcie, ocaleni!
Mają zapasy!
Przywieźli żywność!
Mówiłem, to ryzykowne.
Nie wracasz do środka? To niebezpieczne.
Ty pierwsza.
Szlag!
Niech to.
Spadaj, Cha Hyun-su!
Brawo.
To ostatnia transza. Przywieźliśmy wszystkich.
Hej, tam!
Chudy! Jin-guk!
Tato!
Ty żyjesz!
Znaleźliście miejsce, do którego możemy pójść?
W okolicy takiego nie ma.
Może rozszerzymy promień poszukiwań?
A co z tą drugą?
Lee Eun-yu.
Ta pinda. Nie ma jej i nie ma.
Gdzie byś się udał na miejscu Eun-yu?
Znalazłbym takich jak ja…
i poszedłbym ich śladem.
Myślę o pewnym miejscu.
Jakim?
Do którego mogła wrócić.
Mogła…
Skoro i tak musimy się ruszyć, może pójdziemy razem?
Tamtego dnia natknęliśmy się na grupę neoludzi.
Długo trwało, zanim wszyscy pogodzili się z ich istnieniem.
Wciąż są tacy, którzy mają do nich zastrzeżenia.
Ale co do jednego jesteśmy zgodni.
Tylko oni zapewniają ochronę przed potworami.
Nie każdego można sprowadzić z powrotem.
Mimo to…
Mimo to czekam.
Ta niekończąca się godzina trwa,
a my musimy mieć gdzie ją przeczekać i dokąd wrócić.
Postanowiliśmy nazwać to miejsce
Sweet Home.