Henüz değil dedim!
Ne zaman öldürebilirim?
Lütfen, yalvarırım. Şimdilik dokunma.
Sen biraz mola ver.
Ben gidip işi bitireceğim.
Dikkat et!
Çık hadi!
Geç kaldım, değil mi?
Senin suçun değil.
Bu, benim seçimim.
Babamla birlikte, ölmeyi kendim istedim.
Üzgünüm. Üzgünüm.
Bir canavar daha yarattım.
Merak etme.
Her şeyi düzelteceğim.
Hepsini geri getireceğim.
Ben,
öleceğim, değil mi?
Sevindim.
Annemle yeniden buluşabileceğim.
Git.
Git ve,
lütfen babamı öldür.
Farklı davranıyorlar.
-Eğer… -Sonra konuşuruz.
Gördünüz mü? Şuna bak. Gördünüz mü?
Ne bekliyorsun? Geçmeyecek misin?
Bunun güvenli olduğundan emin misin?
-Öyleyse önce sen git. -Ne yapacaksın? Geri mi döneceksin?
Hayır, sen git.
Neden hep önce ben gidiyormuşum?
Ne?
Ah, lanet olsun.
Çömelin.
Haydi, herkes geçsin.
Teker teker.
Haydi, devam edin. Haydi, haydi. Geçin.
Geçemezsin.
Canavarlara izin yok. Geçemezsin.
Neyin var?
Geçsene.
Sana geçmeni söyledim.
Ne oldu?
Geçemiyor musun?
Lanet olsun!
Boşuna uğraşma, seni canavar.
Kenara çekil!
Canın cehenneme!
Beni de mi öldürmeye geldin?
Öyleyse! Hepimiz burada ölelim!
Geber!
İyi misin?
Siktir!
Lanet olsun!
-Haydi, çabuk olun, gidin! Gidin! -Ah! Lanet olası pislik!
Gidin! Çabuk!
Birlikte gitmeliyiz.
Daha fazla tutamayacağım.
-Hemen gidin! -Çabuk, gidin!
-Orospu çocuğu! -Gidin!
Gidelim.
Haydi.
Elimi tut.
Gidin!
Siktir.
Lanet olsun.
Çok inatçı.
Yine kaçmayı dene.
Haydi, dene, seni korkak fare.
Böyle yaparak ona zarar vermiş olmuyorsun.
Girdiği her bedende onu öldüreceğim.
Nereye kadar? Girdiği her bedeni bulup onunla dövüşecek misin?
Sence bu sonunu getirecek mi?
Öyleyse ne?
Başka bir yolu var mı?
Ben varım.
Bir bedene ihtiyacı var. Ona kendi bedenimi vereceğim.
Bedenimi ele geçirince, ateşe girip ölene kadar orada bekleyeceğim.
Sen de birlikte mi öleceksin?
Dediğim gibi, ben ölmüyorum.
Sana inanmıyorum.
Cha Hyun-su.
Burada bitsin.
Sen yaşamalısın.
Bu saçmalıklar son bulsun.
Hyun-su'nun zayıf noktasını iyi biliyorsun.
Bu sefer bana engel olma.
Ben yapacağım.
Bu Sang-wook değil.
En başından ben yapmalıydım.
İzin veremem. Seni de ele geçirirse, sence de öldürmek daha zor olmaz mı?
Doğru.
Siz ikiniz beni, öldüremeyeceksiniz.
Asla.
N'oluyor?
Bu işe yaramaz bedenden nefret ediyorum!
Çık!
Çık dedim!
Çık aklımdan!
Ben ölürsem, sen de ölürsün.
Sen de ölmek istemiyorsun.
Ölmek istemediğini biliyorum!
Hâlâ hayatta olmanın sebebi bu değil mi?
Lanet olsun.
Sen de ölmek istemiyorsun.
Yapma. Hayır.
Sang-woo.
Bir parçası hâlâ yaşıyor.
Hayır. Hayır.
Hayır!
Benimkiler yandı.
Ve geride hiçbir şeyim kalmadı.
Ben dua ederek dövüşüyorum. Senin de kendince bir yolun vardır.
Dövüşmek için yeni yollar bulmaya çalış.
Bence, burada bir canavar var.
Haydi, öldürelim. Canavarı öldürebiliriz. Hadi.
Önden git.
MUTLU OL
Ben işe gidiyorum! Hazır erişte yeme, tamam mı?
Doğru düzgün bir şeyler yemelisin.
Lütfen, git.
-Lütfen beni yalnız bırak. -Geldiğimde evde olmazsan
kayıp ihbarında bulunurum.
Binada sağ kalanların dikkatine.
-Lütfen git. Lütfen git, lütfen! -Bulabildiğiniz yemek, ilaç ve
-silahlarla birinci kata gelin. -Kes şunu!
Birlikte olursak daha da güvenli olur.
Biz sağ kalanlar birbirimize destek olmalıyız.
Ne yapıyorsun burada?
Her yerde seni aradım.
Dediğim gibi, birlikte daha güvendeyiz.
Bana hâlâ kızgın mısın?
Merak etme.
Lanet olsun.
En azından biraz gerçekçi yapabilirsin.
Bu o kadar… Bu o kadar…
O kadar yalan geliyor ki.
Aceleyle geldiğin yer burası mı?
Ben gidiyorum.
İçin rahat mı?
Ne konuda?
Her konuda.
Her şey hakkında.
Rahatım.
Belki böylesi daha iyidir.
Bir şey hissetmiyorsan,
acı da çekmiyorsun demektir.
Benim canavarları yeniden insana çevirmem,
sence,
fazla açgözlülük mü?
Acaba Eun-yu nereye gitti?
Sen Eun-yu olsan, nereye gitmeyi isterdin?
Bilmiyorum. Ama nereye döneceğini biliyorum.
Nereye dönecek?
Benim gibi olanları bul.
Onları takip et.
Fazla emin olma.
Yeniden görecek olursam, Eun-yu'yu yeniden insan yapacağım.
Durma yap.
Sen de, fazla uzaklaşma.
Çünkü seni Eun-yu'ya götürmem gerek.
Meşgul olacaksın Cha Hyun-su.
Son sözü hep sen söylüyorsun.
Duygular. Onları anılarından öğrenebilirsin.
Çavuş Kim, stadyumdan beklenen araç döndü.
-Gidelim. -Emredersiniz.
HIVAIDS İLACI
Bakın, hayatta kalanlar geliyor! Merhaba! Hoş geldiniz!
Daha çok insan geliyor! Erzak da getiriyorlar! Biz geldik!
Erzak geldi. Yaşasın! Sonunda! Sanırım erzak geldi! İşte, geldiler!
Seni gördüğüme çok sevindim.
Dışarıya çıkmak tehlikeli.
Onu duymadın mı, dışarısı tehlikeli diyor.
Önce sen gir öyleyse.
Hey! Dursana!
Erzak! Erzak geldi! İşte, geldi!
Meh.
Çekil yolumdan Cha Hyun-su!
-Çok iyi. -Teşekkür ederim.
Kalan herkesi tahliye ettik. Bunlar sonunculardı.
Hey, buradayız!
-Hey, sıska! -Jin-guk!
Jin-guk!
Baba!
-Ji-min. -Bebeğim, seni o kadar özledim ki!
Baba!
Canım benim, gel. Seni seviyorum hayatım.
Yaşıyorsun! Seni bir daha göremeyeceğimi sanmıştım.
Bizi kurtardığınız için teşekkürler.
Gidebileceğimiz bir yer buldun mu?
Aslında, yakınlarda bir yer olduğunu sanmıyorum.
Arama yarıçapını genişletmeliyiz.
Peki, şu diğer konu?
Lee Eun-yu.
Sersem şey. Hep geç kalıyor.
Sen Eun-yu olsan, nereye gitmeyi isterdin?
Benim gibi olanları bul.
Onları takip et.
O yere gitmeyi planlıyorum.
Nereye?
Oraya çoktan varmış olabilir.
Bu mümkün.
Eğer siz de gidecekseniz, oraya da birlikte gidebiliriz.
O gün, bir neo-insan grubuna rastladık.
İnsanların onların varlıklarını kabullenmeleri uzun zaman aldı.
Pek çoğu hâlâ onlara şüpheyle yaklaşıyor.
Ama herkesin kabul ettiği şey şu ki,
onlarla uyum içinde yaşamak, kendimizi canavarlardan korumanın tek yoluydu.
Herkes geri getirilemiyordu.
Ama yine de…
Ben yine de bekliyorum.
Sonsuz zaman akmaya devam ederken,
hepimizin bekleyecek bir yere, geri dönecek bir eve ihtiyacı var.
Ve biz o yere şu adı vermeye karar verdik:
sweet home.