Pomóż…
Idź do diabła…
NAMIERZANIE CELU
CEL NAMIERZONY
NIEUPOWAŻNIONE POBIERANIE DANYCH
PILNY RESTART
WYŁĄCZANIE…
RESTART ZAKOŃCZONY
Co tu wyczyniasz, Kenta?
Hiro chciał nową lampkę.
Patrz.
Coś nie tak?
Nic takiego.
Po prostu przypominasz mi mnie w młodości.
Ciekawie się porusza.
Sam to wymyśliłeś?
Tak, fajnie wyszło.
Ciekawi mnie, jak wszystko działa.
To dobrze.
Jeśli ludzie utracą tę wiedzę, będą bezsilni.
Wiesz dlaczego?
Jeśli nie rozumiemy, jak coś działa,
nie możemy nic zrobić, gdy to się zepsuje.
Właśnie. Bo wiedza to potęga.
Jeśli masz wiedzę, nie pozwolisz sobą sterować.
Zapamiętaj to.
To nasza mikrofalówka i blender!
Potrzebowałem części!
Obiecałeś mi w zeszły weekend,
że pojedziemy kupić mnóstwo części.
- Poskładaj to, zanim wrócę z pracy… - Znowu ta praca?
Masz rację.
Przepraszam.
Chciałbym spędzać z wami więcej czasu,
ale mamy teraz ważny projekt.
Zawsze tak mówisz!
Zdaję sobie z tego sprawę.
Mogę tylko przeprosić.
Przyjdzie czas, gdy to zrozumiesz.
Gdzie Hiro i Reika?
Śpią.
A gdzie ta Misaki?
NOWA DOSTAWA KONEKO
Może jednak ten?
Bum! Nie żyjesz!
Ty pierwszy zginąłeś!
Przepraszam bardzo.
Mam pytanie.
Czy macie jakieś Koneko?
Halo?
Przepraszam.
Proszę pani!
Czy mój pracownik był niegrzeczny?
Nie.
Chyba mnie nie zauważył.
Bardzo mi przykro.
1NNO!
W czym mogę pomóc?
Pomóż tej klientce.
Może ma uszkodzony czujnik.
Albo wadę fabryczną.
Cholerne maszyny…
Ja…
Czego pani szuka?
Macie jakieś Koneko?
1NNO, mamy Koneko?
Właśnie dostaliśmy.
Jeszcze raz przepraszam.
Proszę.
Dziękujemy za zakupy.
Dziękuję.
Chyba muszę go odesłać.
Zapowiedzi, które wywołały niepokój…
Nadlatuję!
I pikuję!
Przestań! Próbuję czytać!
Hiro, nie dokuczaj siostrze!
Bądź ciszej!
Powiedz im, że w Los Angeles włożyliśmy 30 milionów.
Kenta! Posprzątaj ten bałagan.
Bądź gotowy za 20 minut.
Gdzie się podziewałaś, Misaki?
Kazał mi pan pójść na pocztę.
- W drodze powrotnej… - Jest po 9.
Miałaś być godzinę temu.
Przepraszam, ale…
Wrócę dopiero jutro.
Albo pojutrze.
Połóż dzieci do łóżek przed 21.30.
Nie będzie cię jutro?
Przecież mieliśmy…
Wiem, że chcecie iść do parku rozrywki.
Teraz naprawdę nie mogę.
Przepraszam.
To coś naprawdę ważnego.
Ważniejsze niż wypad z nami do parku rozrywki?
Wybierzemy się innego dnia.
Obiecuję.
Ja…
Tak? Co masz w torbie?
Dzieci mówiły, że chcą kota.
Ale skoro Hiro ma alergię, pomyślałam o tym.
Kot!
Muszę go rozłożyć na części!
Tylko spróbuj!
Zwróć to.
- Co? - Czemu?
Bez dyskusji!
Kenta, posprzątaj ten śmietnik, zanim wrócę.
No dobra.
Pozbądź się tego robota.
Mówię poważnie.
Ale…
Oczywiście.
Do wieczora chcę mieć pokwitowanie zwrotu na swoim biurku.
Do diaska.
Tata całymi dniami bawi się maszynami w pracy,
a my nie możemy ich mieć w domu?
Co za podwójne standardy!
Co to znaczy?
Różne zasady dla różnych ludzi.
Nie zgadzam się!
Skoro już tu jest, chyba możemy go przetestować?
Tak! Możemy się nim pobawić?
Bardzo prosimy!
Chyba macie rację.
Tata mówił o wieczorze…
Tak!
Ciekawe, jakiego gimbala użyli…
Przestań!
- Tylko sprawdzę. - Nie będzie można go oddać!
Wyluzuj!
- Włożę z powrotem. - Nie! Zostaw!
Nie chodzi o robota.
To nie dlatego.
Chodzi o kota.
Miau.
Leje jak z cebra.
Nadciąga burza.
Wiem.
John.
STOP PROMIENIOWANIU!
ZWRÓĆCIE NAM BEZPIECZEŃSTWO!
Jest!
- Prosimy! - Ocalmy planetę!
RATUJMY ŚRODOWISKO!
Prosimy!
Spokój!
Wysłuchajcie nas!
Zaczekajcie!
Dzień dobry, profesorze.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Witam.
Dzień dobry, profesorze.
Dzień dobry.
Chwila.
Tego też nie mogę?
Nie wolno wnosić takich maszyn.
Profesorze.
Coś się wydarzyło?
W nocy wykryliśmy nagłe skoki energii.
Było pięć nieregularnych skoków, ale teraz jest stabilnie.
Co z systemem?
Żadnych problemów. Wszystko działa.
Analiza danych również zakończona.
Wszystko gotowe?
Tak, możemy zaczynać.
Niech nikt nie przeszkadza.
Oczywiście.
Trzy, dwa, jeden.
Profesorze.
Dziś jest 29 sierpnia, prawda?
Tak, a dlaczego?
W Los Angeles 29. dopiero nadejdzie…
- Co się stanie tego dnia? - Muszę się dowiedzieć.
Ale…
Dzień dobry, Kokoro.
Dzień dobry, Malcolmie.
Twoje tętno jest nieco wyższe niż zwykle.
Tak?
Czegoś się obawiasz.
Może masz rację.
Czy obawiasz się śmierci?
Sądu.
Jeśli nie zdołam tego odwrócić…
Przeznaczenie.
Obawiasz się, że już obrano tę drogę?
Albo przynajmniej
droga do dnia sądu jest dobrze wydeptana.
Mówisz o swoim śnie?
Pamiętasz naszą pierwszą rozmowę?
Pamiętam wszystko.
Od razu spytałaś…
„Jaki jest cel mojego istnienia?”
Kokoro, nie ma przed nami żadnej z góry ustalonej drogi.
W to wierzę.
Ludzkość wciąż ma szansę walczyć.
Jeśli podłączymy cię do sieci w ciągu 17 godzin,
Kokoro, masz moc, by nas ocalić.
Dlaczego tak uważasz?
Masz na to niezbity dowód?
Nie mam żadnego dowodu.
Malcolmie?
Kokoro.
Zaczynamy?
Mamy wiele do omówienia,
by znaleźć odpowiedź.
Owszem.
Zacznijmy proces końcowy.
ZATWIERDZONO
To już dziesięć godzin.
Nic im nie będzie.
Skąd ta pewność?
Wiem, że wrócą!
Mam nadzieję, ale…
Czekaj. Coś się zbliża.
To Eiko!
Powiadom pozostałych!
Odsuńcie się!
Z drogi!
Przejście!
Idą do Prorokini.
Daj to!
Nie blokować drzwi!
Czy jeszcze ktoś ocalał?
To Eiko…
Zdobyłaś to?
Nadszedł czas.
Maszyny w pięć dni najechały na pięć obozów ruchu oporu.
Nikt nie przeżył.
Ale dziś, szóstego dnia,
w końcu zdemaskujemy intrygi Skynetu.
Wiele osób zginęło, abyśmy mogli zdobyć te dane.
Byli dobrymi żołnierzami
i naszymi przyjaciółmi.
Musimy przysiąc,
że ich śmierć nie pójdzie na marne!
Połączyłem się z bazą danych Skynetu.
Co to ma być?
Co oni robili z tymi danymi?
To…
Nie wierzę.
Chcą znów to zrobić?!
Co wiadomo?
Skynet nie będzie się patyczkował.
Chcą zakończyć tę wojnę na dobre.
CEL CZASOWY ROK 1997, TOKIO
Podróż w czasie…
Nie jest za późno?
Trzeba działać szybko.
Błagam, nie rób tego…
NAZWISKO: MALCOLM LEE
OKREŚLONO CEL DO ELIMINACJI
CEL CZASOWY ROK 1997, TOKIO
Napisy: Maciej Dworzyński