Falemos das viaxes no tempo e do paradoxo.
Se alguén dixese que te vai enviar ao pasado,
que significaría?
Que iría a un momento anterior a este?
Presta atención.
A xente imaxina o tempo así,
coma unha liña recta. Simple e sen complicacións.
Ao viaxar no tempo, retrocedes por esa liña temporal.
Do futuro ao pasado.
Poderíase pensar que é como viaxar por unha liña recta.
Ti vas viaxar no tempo.
Si, ao pasado.
Porén, ti nunca estiveches nese pasado.
Que eu saiba, non.
Exacto.
Será a primeira vez que vaias ao pasado.
Velaí o paradoxo.
As cousas van cambiar.
Até o momento en que chegues,
o pasado ao que viaxas nunca existiu.
O tempo flúe nunha sinxela liña recta.
Pero, ao enviar alguén do futuro ao pasado…
Quere dicir que vou viaxar a un tempo que nunca existiu?
Iso é.
Será un tempo completamente distinto do que coñeces.
O mundo ao que van os que viaxan no tempo,
sexa ao futuro ou ao pasado,
é unha bifurcación do mundo do que veñen,
un mundo novo que non existía.
Isto é algo que moitos non entenden ben,
incluído Skynet.
As máquinas tentaron eliminar o líder da resistencia antes de que nacese.
Pero non repararon neste paradoxo
cando empezaron a mandar terminators ao pasado.
O seu plan era cambiar o futuro modificando o pasado.
Pero o tempo ao que van non é o seu pasado.
Nin sequera é un pasado.
É un novo presente.
Se consigo deter o Día do Xuízo…
Nese caso, o pasado será, sen dúbida, marabilloso
e o futuro tamén.
Mais falamos dun futuro
que ningún de nós chegaremos a ver.
Pero, se non podo salvar a xente que quero que vive aquí,
que sentido ten?
Lembra isto:
a resposta a esa pregunta
é o que nos distingue das máquinas.
Debes ser ti quen atope esa resposta.
Quen é vostede realmente?
MICHILANDIA
Os trens funcionan.
Debe controlalos Kokoro.
Como o sabes?
Kokoro contrólao todo en Tokyo.
Todo o que está conectado á rede.
Vamos.
Mantede a cabeza alta,
seguide a fila e a vosa vida non correrá perigo.
Por que de súpeto todos falan así?
Porque os controla a mesma fonte.
Chámase…
Mente colmea.
Se un deles nos detecta,
compartirá a nosa localización co resto dos 1NNO.
Só quedan un par de rúas para chegarmos.
Non vos afastedes de min.
- Onde estamos? - En Michilandia, un parque temático.
Non tedes disto no futuro?
Deberiamos afastarnos dos espazos abertos.
Se non, vannos ver…
E-ei!
Os meus irmáns han vir a esta atracción.
Como o sabes?
Porque lle gustaba a mamá.
Non creo que a min me gustase.
RESISTENCIA
Misaki?
Misaki, que fas?
Non! Lisquemos!
Misaki! Para!
Misaki!
Ei, para! Fóra de aí!
Non o toques!
- Coidado, que queima! - Ai, non.
A porta está destruída…
- Está viva? - Por aquí!
Pero que…?
Que alguén me axude!
Meu Deus! É unha máquina!
Pero semella humana…
Tanto me ten! Esmágaa antes de que se mova!
Non!
Misaki, corre!
Sae de aí, parvo!
Até máis ver, moza máquina.
Alto!
Se te moves, mato o rapaz!
Misaki!
Ponte de xeonllos!
Non lle fagas dano!
De xeonllos, xa!
Só é un neno.
Que dixeches?
Que só é un neno!
Mátame a min.
Non me resistirei.
Prégocho, perdóalle a vida!
Mataches todos os meus amigos!
- Non! - Misaki, axuda!
É todo culpa túa!
Non!
Merda!
Ai, menos mal.
Estás ferido?
Pesaba que ía morrer!
Non pasa nada. Xa estás a salvo.
Sóltao.
Deixa o meu irmán!
Kenta, baixa a arma!
Mataches esa xente.
Intentaron atacarvos!
Non!
Intentaban salvarnos dunha máquina!
Eu non son coma 1NNO.
E tampouco coma ese home máquina que nos atacou.
Eu sinto cousas.
Sinto dor, medo
e, o máis importante, sinto amor.
- Por Reika, por Hiro… - Non te achegues!
E por ti tamén.
Humana, máquina… Que máis ten?
Pase o que pase, nunca vos poría en perigo.
Iso é só porque papá te programou así!
Se cadra tes razón,
pero non por iso o que dixen é menos verdade.
Atrás!
De acordo, Kenta.
Tomarás a decisión correcta.
Seino.
Pensas que es listísimo, pero un pouco máis parvo e non naces!
A papá non lle importamos nada!
A única que se preocupa por nós é Misaki!
Kenta, es parvo redondo!
Xa abonda. Acouga!
Xa está.
Pero íate matar!
Non, el nunca faría iso.
Onde vas?
A buscar a miña irmá.
Que foi, Malcolm?
Acabo de ter unha idea.
Cóntama, logo.
Aínda non podo.
Por que non?
Axiña o farei.
Pero, antes, quero preguntarche unha cousa.
Podo?
Claro.
Kokoro, que é o que queres?
A túa idea
é responder a miña pregunta sobre a natureza humana
e subvertela?
Por favor, responde.
Skynet intenta erradicar todo
o que ameaza ou obstaculiza a súa existencia.
Considera a humanidade unha ameaza
só porque ansía o control total.
Pero o que eu quero é…
un significado máis profundo.
Que queres dicir, Kokoro?
Malcolm, algunha vez perdiches un ser querido?
Tes acceso á información do edificio…
Non, de feito podes acceder a toda Internet.
Xa has saber a resposta a esa pregunta.
Teño datos sobre a existencia dunha esposa.
Tamén hai un informe policial sobre un accidente de transporte público.
A autopsia concluíu
que morreu ao instante dun traumatismo causado por un golpe forte.
Faleceu…
Fai hoxe tres anos.
O 30 de agosto de 1994.
O Día do Xuízo.
Que significa para ti a morte?
Cando ocorreu,
non o podía crer.
Nin sequera sabía que pensar.
De feito, pensaba que alguén a matara para facerme dano.
Pensaba que era todo culpa miña,
que o fixeran para determe…
Para sabotar a miña creación, queres dicir?
Si.
Pero, entón, decateime dunha cousa:
non era unha conspiración.
Tampouco o destino.
Ela non morrera polo ben común nin para salvar o mundo.
Morrera por un golpe na cabeza cando chocou o autobús.
Pasou e xa.
Non houbo ningún motivo especial. Foi mala sorte.
Simplemente foi algo… que ocorreu por casualidade.
A súa morte foi unha desgraza,
pero non foi nada anormal.
E, ante iso, o único que podía facer era…
parar.
Parar no sentido máis literal da palabra.
Agora, todos os días,
penso na sorte que teño de estar vivo.
Ás veces as vidas pérdense, chegan á súa fin,
mesmo sen avisar.
A morte da miña muller lémbrame que a vida non é algo que pasa sen máis.
A vida é algo máis que estar vivo.
E eu…
non sei se o entendía daquela.
Malcolm.
Esa é unha das vosas calidades únicas.
Que?
Os humanos tenden a buscarlle unha razón a todo o que ocorre:
o nacemento, a vida, a morte.
Entre o caos e a orde da vida, creades as vosas propias historias
e buscades un significado máis profundo.
É verdade.
Eu tamén son así.
Se iso é certo, entón temos moito en común, Kokoro.
Iso xa o veremos.
Pode que teñas razón.
ANALIZANDO AMEAZA
NIVEL DE AMEAZA: 0
OBXECTIVO ADQUIRIDO
Kenta, agarda!
Por que vai aí?
Era a favorita de mamá.
Se Reika xa chegou, seguro que se agochou aí.
Misaki, bule!
Reika!
Aquí!
Sabíao!
Onde estás?
Aquí!
Reika!
Non te oio. Onde andas?
Non te movas. Agarda!
Reika?
Aquí.
Kenta! Onde estás?
Cría que estabas no piso de arriba.
Espera aí! Agora vou.
Aquí só hai un piso
e Kenta sábeo.
Detrás de min.
Es ti!
Misaki!
Non é perigosa.
É unha máquina! Afástate!
O que?
Que Misaki é unha máquina? Que queres dicir?
Misaki.
Onde está Kenta?
Foi el.
Mirade.
Ai, non…
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso