Pomówmy o podróży w czasie i paradoksach.
Gdyby ktoś powiedział, że cofnie cię w czasie,
co by to znaczyło?
Czy nie byłby to powrót do czasu, który już minął?
Patrz uważnie.
Oto jak ludzie wyobrażają sobie czas.
Jako prostą, ciągłą linię.
Osoba podróżująca w czasie cofa się na tej linii czasowej.
Z przyszłości do przeszłości.
Można to rozumieć jako podróż wzdłuż prostej linii.
Wkrótce udasz się w taką podróż.
Tak, do przeszłości.
Nigdy wcześniej nie cofnęłaś się w czasie.
Z tego, co wiem, to nie.
No właśnie.
To będzie twoja pierwsza podróż w czasie.
To paradoks.
Wszystko się zmieni.
Dopóki tam nie dotrzesz,
takiej przeszłości nigdy nie było.
Czas płynie po linii prostej.
Ale wysyłając kogoś z przyszłości do przeszłości…
Czyli trafię do czasu, który nigdy nie istniał?
Właśnie.
To będzie zupełnie inny czas niż ten, który znałaś wcześniej.
A rzeczywistość, do której podróżujemy,
w przeszłości czy przyszłości,
to nowy, odgałęziony świat.
Rzeczywistość, która nigdy wcześniej nie istniała.
Jest to koncepcja, której wielu nie rozumie,
w tym Skynet.
Dążą do eliminacji przywódcy ruchu oporu jeszcze przed jego narodzinami.
Ale nie dostrzegają tego paradoksu od samego początku,
odkąd zaczęli wysyłać Terminatorów w czasie.
Zechcieli zmienić przyszłość, korygując przeszłość.
Ale to już nie jest ich przeszłość.
To w ogóle nie jest przeszłość.
To nowa teraźniejszość.
Jeśli zdołam zapobiec Dniu Sądu…
Wtedy niewątpliwie przeszłość będzie wspaniała,
podobnie jak przyszłość.
Ale rozmawiamy teraz o przyszłości,
której nikt z nas nigdy nie ujrzy.
Skoro nie mogę ocalić moich bliskich, którzy tu żyją,
to jaki to ma sens?
Zapamiętaj to dobrze.
Odpowiedź na to pytanie odróżnia nas od maszyn.
Musisz sama znaleźć tę odpowiedź.
Kim właściwie jesteś?
KOCIE MIASTECZKO
Pociągi jeszcze jeżdżą.
Pewnie Kokoro je kontroluje.
Skąd wiesz?
Kokoro kontroluje całe Tokio.
Wszystko, co jest podłączone do sieci.
Chodźmy.
Patrzcie przed siebie i idźcie równo, a nic wam się nie stanie.
Dlaczego wszystkie roboty nagle zaczęły tak mówić?
Wszystkie są kontrolowane z tego samego źródła.
To się nazywa…
Zbiorowa świadomość.
Jeśli jeden z nich nas zauważy,
przekaże tę informację wszystkim pozostałym.
Musimy przejść jeszcze kilka ulic.
Trzymajcie się blisko mnie.
Co to za miejsce?
Kocie Miasteczko. W przyszłości nie ma parków rozrywki?
Musimy unikać otwartych przestrzeni.
Rzucamy się w oczy.
Czekaj!
Moi bracia na pewno przyjdą do gabinetu śmiechu.
Skąd wiesz?
Bo mama go lubiła.
Raczej mi się nie spodoba.
OPÓR
Misaki?
Co ty robisz?
Zmiatajmy stąd!
Misaki! Stój!
Misaki!
Zostaw to! Wynoś się!
Nie dotykaj!
- Nie dotykaj! Gorące! - Niedobrze.
Rozwaliło bramę…
- Ta kobieta żyje? - Tutaj!
Co jest…
Pomóżcie mi!
Boże! To maszyna!
Wygląda jak człowiek…
Mam to gdzieś! Wykończ ją, zanim wstanie!
Nie!
Misaki, uciekaj!
Z drogi, bachorze!
Żegnaj, maszyno.
Nie ruszaj się!
Bo zabiję gówniarza!
Misaki!
Na kolana!
Nie krzywdź go!
Na kolana! Już!
To tylko dziecko!
Co powiedziałaś?
To tylko dziecko!
Zabij mnie.
Nie będę stawiać oporu.
Błagam cię, daruj mu życie!
Zabiłaś moich przyjaciół!
- Nie! - Misaki, pomóż…
To twoja wina!
Nie!
Cholera!
O mój Boże.
Jesteś ranny?
Myślałem, że umrę!
Już dobrze. Nic ci nie grozi.
Zabieraj ręce.
Puść mojego brata!
Kenta, odłóż broń!
Zabiłaś tych ludzi.
Próbowali was zaatakować!
Nie!
Chcieli nas ochronić przed maszyną!
Nie jestem jak 1NNO.
Ani jak ta maszyna, która nas zaatakowała.
Mam uczucia.
Odczuwam ból, strach,
a przede wszystkim miłość.
- Do Reiki, do Hiro… - Nie zbliżaj się!
Do ciebie też.
Człowiek, maszyna… To bez znaczenia.
Nieważne, co się stanie, Nie narażę was na niebezpieczeństwo.
Tata cię tak zaprogramował!
Być może.
Ale to nie znaczy, że cię okłamuję.
Odsuń się!
Dobrze, Kenta.
Dokonasz właściwego wyboru.
Jestem przekonana.
Masz się za mądralę, a jesteś kompletnym idiotą!
Tata ma nas gdzieś!
Tylko Misaki na nas zależy!
Jesteś największym idiotą na całym świecie!
Wystarczy.
Już po wszystkim.
On chciał cię zabić!
Nigdy by tego nie zrobił.
Dokąd idziesz?!
Odnaleźć siostrę.
Coś nie tak, Malcolmie?
Wpadłem na pomysł.
Zamieniam się w słuch.
Jeszcze nie mogę powiedzieć.
Dlaczego?
Niedługo będę mógł.
Ale wcześniej chcę cię o coś spytać.
Mogę?
Oczywiście.
Kokoro, czego ty chcesz?
Czy zamierzasz skontrować moje pytanie o ludzką naturę,
żeby je obalić?
Odpowiedz, proszę.
Skynet próbuje wyeliminować wszystko,
co mu zagraża lub podważa jego egzystencję.
Postrzega ludzkość jako zagrożenie
tylko dlatego, że Skynet chce absolutnej dominacji.
Ale ja chcę…
Głębszego znaczenia.
Co masz na myśli?
Malcolmie, czy doświadczyłeś straty kogoś bliskiego?
Posiadasz dane z tego budynku.
Masz też dostęp do całego Internetu.
Na pewno już znasz odpowiedź na to pytanie.
Z danych wynika, że miałeś żonę.
Istnieje raport policyjny o wypadku w komunikacji miejskiej.
Wyniki autopsji wskazują
na nagłą śmierć przez tępy uraz spowodowany silnym uderzeniem.
Twoja żona odeszła…
Dokładnie trzy lata temu.
30 sierpnia 1994 roku.
Dzień Sądu.
Co jej śmierć dla ciebie znaczy?
Tuż po wypadku
nie mogłem w to uwierzyć.
Nie wiedziałem nawet, co myśleć.
Sądziłem, że obrano ją za cel, żeby dopaść mnie.
Tłumaczyłem sobie, że to moja wina,
że chcieli mnie powstrzymać…
Czyli sabotować mój rozwój?
Tak.
Ale potem zrozumiałem,
że to nie był spisek.
Ani też przeznaczenie.
Nie zginęła dla wyższego dobra ani w celu ocalenia świata.
Zginęła przez uderzenie w głowę podczas wypadku autobusu.
Tak się zdarzyło.
Nie było żadnego powodu. Po prostu pech.
To zwykły nieszczęśliwy zbieg okoliczności.
Jej śmierć była z pewnością niefortunna.
Ale nie była nietypowa.
W jej obliczu mogłem jedynie…
zatrzymać się.
W najbardziej prawdziwym i dosłownym znaczeniu.
A każdego kolejnego dnia
rozmyślam o tym, jakie mam szczęście, że żyję.
Zdarza się, że nasze życie dobiega końca,
czasem bez ostrzeżenia.
Dzięki śmierci żony
pamiętam, że życie nie jest czymś, co gdzieś tam po prostu istnieje.
Życie to coś więcej niż bycie żywym.
Nie jestem pewny,
czy rozumiałem to wcześniej.
Malcolmie.
To jedna z twoich wyjątkowych cech.
Słucham?
Ludzie mają skłonność do szukania znaczenia dla wydarzeń.
Narodziny, życie i śmierć.
Przez chaos i porządek życia tworzysz własne historie
i doszukujesz się głębszego znaczenia.
Zgadza się.
Jestem taka sama.
W takim razie mamy ze sobą wiele wspólnego.
To się jeszcze okaże.
Być może masz rację.
ANALIZA ZAGROŻENIA…
POZIOM ZAGROŻENIA: 0%
CEL NAMIERZONY
Kenta, czekaj!
Czemu tam wchodzi?
To ulubiona atrakcja mamy.
Jeśli Reika tu dotarła, pewnie się tam ukrywa.
Misaki, chodź!
Reika!
Tutaj!
Wiedziałem!
Gdzie jesteś?
Tutaj!
Reika!
Nie słyszę cię. Gdzie jesteś?
Zostań w miejscu!
Reika?
Tutaj.
Kenta? Gdzie jesteś?
Myślałem, że jesteś na piętrze.
Zostań tam! Znajdę cię.
Tutaj nie ma piętra.
Kenta by o tym wiedział.
Trzymaj się za mną.
To ty!
Misaki!
Ona jest w porządku.
To maszyna! Odsuń się!
Co?
Misaki to maszyna? Jak to?
Misaki.
Gdzie Kenta?
To on.
Patrzcie.
O nie…
Napisy: Maciej Dworzyński