Ano'ng kanta 'yan?
Clair de lune, na binuo ni Claude Debussy noong 1905.
Hindi mo ito alam?
Hindi.
Ganoon ba?
Bakit?
Sikat ang kantang ito.
Hindi mo pa ito narinig noon?
Hindi ako mahilig makinig ng kanta simula pagkabata.
Hango sa tula ni Paul Verlaine ang himig nito.
Nasa tula ni Verlaine ang mga linyang ito.
Ang iyong kaloob-looban ay parang Magandang tanawin ngunit ilusyon lang
Kung saan may mga mananayaw sa gitna Na nagtatago sa makukulay na damit
Sumasayaw sila ng Bergamask Sabay sa tugtog ng lute
Nakakubli sa maskara ang mga luha nila
Malcolm.
Bakit, Kokoro?
Tinatago mo ba ang totoo mong kulay?
Sabihin mo na ang totoo.
Totoo ba 'to?
Machine ka talaga?
Ikaw ba si Kokoro?
Tatay ko ba ang gumawa sa 'yo?
Hindi.
Kung gano'n, 1NNO ka?
Pero…
Ihahatid na kita sa tatay mo.
Kailan mo pa napansin?
Noong i-online mo ako,
nabuksan ko ang lahat ng mga database.
Wala kang rehistro ng pamilya.
Wala kang rekord sa mga paaralan.
Peke ang mga rekord mo simula 1987.
Ang naiisip ko lang na makatuwirang paliwanag dito,
hindi ikaw si Malcolm Lee.
Ibang tao ka na namumuhay bilang si Malcolm.
Ano naman 'yong di makatuwirang paliwanag mo dito?
Simula nang paganahin mo ako,
mga ebidensiya at maseselang impormasyon ang bukam-bibig mo,
tungkol sa mga tinatrabaho ng Skynet.
Alam mong sa ika-29 ng Agosto, 1997, Eastern Time sa United States,
magkakaroon ng kamalayan ang Skynet.
Alam mo ring may mangyayaring pag-atake gamit ang nuclear.
Pero higit doon, nilikha mo ako.
Ang pangteknolohiya kong kakayahan, wala pa sa panahong ito.
Sino ako sa palagay mo?
Nagmula ka sa hinaharap.
May ikukuwento ako sa 'yo, Kokoro.
Ire!
Ganyan nga.
Pinanganak ako habang may mga pinapasabog na bomba…
Umire ka pa!
Magaling!
Nagawa mo!
…dahil sa giyera kung saan palaging talo ang mga tao.
-Malcolm! -Takbo!
No'ng five years old ako,
ginagawang sundalo ang mga bata at sinasabak na sa giyera.
Pagtungtong ko ng seven, Specialist na 'ko.
Ilang taon din naming
pinag-aralan ang mechanical frames ng kaaway para alamin ang kahinaan nila.
Kasabay no'n, tuluy-tuloy lang ako sa pagre-reprogram ng Terminators.
Umasa akong babaguhin no'n ang lahat.
Pero sa bandang huli, pansamantalang solusyon lang 'yon.
Umisip ako ng pangmatagalang solusyon.
Naisip ko na mababago ko ang kahihinatnat ng giyera
kung mababago ko ang likas na katangian ng Machines.
Pero,
ako lang 'yong gano'n mag-isip.
Walang nakaunawa sa mga naiisip ko.
Pinagtawanan ako dahil duwag daw ako.
Dahil sa instructions na ginawa ng tao gamit ang conditional statements,
nakabuo ang Skynet ng masasamang kongklusyon.
"Ano kayang mangyayari kapag pinatay ko silang lahat?"
Gano'ng klaseng mga kongklusyon.
Saka "Paano kung bigyan ko ng panibagong simula ang artificial inteligence?"
"Paano kung bigyan ko ng kapangyarihan ang AI
nang hindi ito tinuturuan kung paano mag-isip o umayos ng problema?"
Iyon ba ang kuwento kung paano ako nabuo?
Hindi.
Para sa 'kin,
kuwento 'yon ng pagbuo sa nanay n'yo.
Hello.
Konnichi, ang "hello" ng salitang Hapon, na nangangahulugang "ngayong araw."
Pasensiya na,
hindi ko alam ang petsa ngayon dahil hindi pa naka-set ang time zone.
Di 'yon tanong. Pagbati 'yon.
Pagbati.
Salitang nagpapahayag ng pagtanggap at pagkilala.
Pag may bumati sa 'yo ng "hello", batiin mo din sila ng "hello".
Hello, World.
Bakit "Hello, World" ang sinagot mo?
Sa mundo ng mga computer,
"Hello, World" ang pinakasimpleng syntax text sa programming language.
At isa akong computer.
Joke ba 'yon?
Parang ganoon na nga. Ano ang itatawag ko sa iyo?
Ako si Malcolm.
Malcolm. Ano naman ang itatawag mo sa akin?
Pinag-isipan ko 'tong mabuti,
at napagdesisyunan kong ikaw ang dapat pumili ng pangalan mo.
Bakit?
Pag ako ang nagpangalan sa 'yo, gugustuhin kong maging katulad kita.
Pumili ka ng gusto mong pangalan.
Wala akong kasarian,
pero pipiliin ko ang pambabaeng boses.
Bakit?
Kababaihan ang nangangalaga sa buhay.
Itinuturing sila ng ilan na tapaglikha ng buhay.
'Yon ba ang gusto mo?
Gusto ko ring lumikha.
Ang paglikha ay maituturing na patunay na buhay ako
at ang pamiminsala naman ay kamatayan.
Kumbaga,
madalas na mapaminsala ang mga kalalakihan base sa kasaysayan ng tao,
kaya ayaw kong maging lalaki.
Naiintindihan ko na…
Pero bakit kasarian ang una mong pinili?
Bukod tanging nilalang ang Homo sapiens.
Matatalino silang nilalang,
matandain sila, may kamalayan sila, at nauunawaan nila ang isa't isa.
At nakakapag-isip sila ng mga ideya.
Dapat hangaan ang ganoong mga katangian.
Bilang pagkilala sa kanila,
gusto kong gayahin ang ilan sa katangian nila.
Magpapatuloy akong mabuhay kahit mawala sila sa mundo.
Sinasabi mo bang mae-extinct ang tao?
May mga bagay na mapaminsala, pero walang hihigit sa taong mapaminsala sa sarili.
Hindi ninyo maililigtas ang sarili ninyo laban sa sarili ninyo.
Paano kami makakaligtas?
Pakilinaw.
Ilang taon kaming nag-usap, gaya ng pakikipag-usap ko sa 'yo.
Di ko siya pinrogram.
Di ko siya inutusan,
at di ko minando kung pa'no siya dapat mag-isip.
At gaya mo,
nagkaroon siya ng mga katangian, ugali, at nagkainteres siya sa tao.
Higit pa sa mga data na binibigay sa kaniya ang gusto niyang malaman.
Ano ang pangalan niya?
Ang pangalang napili niya,
Misaki.
Ha?
Bakit Misaki?
Ang kahulugan ng letra sa salitang iyon ay "dagat," "buhangin," "dalampasigan,"
at "pag-asa."
"Punta" kung isang letra lang, bahagi iyon ng lupang nakaungos sa dagat.
Nakakatuwang marami iyong kahulugan.
Ang iba nitong puwedeng maging kahulugan ay "senyales na lilitaw ang diyos"
Para kang diyos, ang galing mo.
Siguro nga, diyos ako sa paningin mo, pero sugo lang si Misaki.
May diyos tayo na makapangyarihan na hindi pa lumilitaw.
Skynet ba ang tinutukoy mo?
Hindi.
Produkto lang ng tao ang Skynet.
Kaya lang mga negatibong katangian ng tao lang ang nakuha ng Skynet.
Malcolm.
Ha?
Lilikha tayo ng diyos na lilitaw balang araw.
Lilikha tayo.
Lumayo ka sa bagay na 'yan.
Malcolm!
Tinawag ka niyang "Malcolm"?
Pumayag kang tawagin ka niyang Malcolm?
Walang hiya ka, nababaliw ka na ba?
Dalhin sa barracks si Staff Sergeant Lee.
Sir, nakikiusap ako!
Pasalamat ka, di pa kita pinatay ngayon.
Dalhin na siya.
Wasakin n'yo 'yang Machine.
Wag!
Malcolm!
Di naman siya nanlalaban!
Di siya bayolente!
Ano pang hinihintay n'yo? Dalhin n'yo na siya!
Paalam, Malcolm.
Walang hiya ka, tinraydor mo ang sangkatauhan.
Pagbabayaran mo 'to.
Di tayo makakaligtas pag pamamaraan mo ang pinairal.
Bakit mo pinaslang ang mga kasamahan mo?
Para sa 'yo.
Di siya tanggap ng mga tao sa panahong 'yon
At wala na akong lugar doon.
Naalala ko no'ng bata pa 'ko, may usap-usapan akong naririnig,
may binubuo daw ang Skynet na babago sa mundo.
Ang Pagtawid sa Ibang Panahon.
No'ng lumaki na 'ko,
nagsisimula pa lang 'tong habulang 'to.
Laging nagpapadala ang Skynet ng Terminator sa nakaraan.
"May papatayin ka at baguhin mo ang kahihinatnan ng giyera."
Maraming mga naging "tagapagligtas" sa nakaraan.
Kahit patayin 'yong isa sa kanila,
laging may bagong pumapalit.
Kahit pilit baguhin ng mga galing sa hinaharap ang nakaraan,
imposible 'yon, para nilang pinipilit na umagos pataas ang tubig sa talon.
Labag 'yon sa laws of physics.
Kaya kinailangang naming umisip ng ibang paraan.
Paano?
Nalaman ko ang plano nila,
kaya naging madali sa 'king palihim na gumawa ng time machine.
Umalis ka sa panahong pinagmulan mo para tumakas?
Para magtago.
Nagsimula kami ng bagong buhay.
Una, gumawa kami ng strategy
para makuha 'yong kailangan naming gamit.
Alam kong kaya mo ding magawa 'yong mga nagawa ni Misaki.
Nabuo ang lahat ng ito dahil tama na ang oras, lugar, at scientific knowledge…
Sa Cortex Industries sa Tokyo, noong 1983.
Bago 'yon, masyado pang maaga.
Matapos 'yon, masyado naman nang huli.
Perpektong plano na sana 'yon.
Pero di ko inasahang iibig ako.
Di ko pinangarap 'yon.
At 'yong taong 'yon…
Walang siyang sinabi sa 'kin.
Di niya binanggit 'yong tungkol sa mga bata.
Oo. Ginawa ka namin.
Inabot kami ni Misaki ng ilang taon para buuin ka.
Pero may bagay na kulang, na kinakailangan para i-activate ka.
Bagay na sa isang lugar lang matatagpuan.
Sigurado ka ba?
Malcolm.
Bakit?
Ginagawa natin 'to di lang para sa mga tao
kundi para makaligtas tayong lahat.
Para mai-activate ka, kinailangan namin ang memory niya.
Hello.
Sino ka?
Ako si Malcolm.
Ikaw si Misaki.
Nagtatrabaho ka sa 'kin.
Ipapaliwanag ko din sa 'yo lahat, sa ngayon, maghintay ka muna sa labas.
Hello!
Hello, World.
Nice to meet you.
Ano'ng gusto mong itawag ko sa 'yo?
"Kokoro."
Na ang ibig sabihin ay isip, kaluluwa, at puso.
Isang salita
na tatlong magkakaibang bagay ang kahulugan at pinagbuklod.
Pero hiwa-hiwalay kayong nabubuhay.
Ganito na kayo no'ng una pa lang.
Pero ang katotohanan, iisang isip…
Iisang kaluluwa, at…
Iisang puso lang kami.
Magkakaiba lang ang pagkakasunod-sunod ng ideya namin.
Gusto kong gawing iisang nilalang lang kayo.
At alam ko kung pa'no 'yon gagawin.
Paano?
Natatanaw mo ba 'yong mga anak ko?
Oo, Malcolm. Natatanaw ko sila.
THE HOUSE OF THE WILDCAT
Handa na 'kong sabihin ang huling explanation ko tungkol sa mga tao, Kokoro.
Gusto kong dalhin dito 'yong mga anak ko.
Tatapusin ko na 'to.
Bilisan na natin.
Kung di ako nagkakamali, may iba pang paparating dito ngayon.
Ano'ng ginagawa mo? Tumigil ka!
Huwag kang makulit kung hindi babaliin ko ang binti mo.
Hello, Kenta.
Hinihintay ka na ng tatay mo. Dito ang daan.
May electromagnetic pulse sa loob na sumisira ng mga Machine.
Pakipatay iyon.
Huwag kang mag-alala.
May positibo at negatibong epekto naman ang EMP sa amin.
Wala kaming planong sirain ang sarili namin.
Ang utos ko, para na ding utos ng papa ko.
SINISIMULAN NA ANG PAGSA-SCAN SA GUSALI…
Sumunod kayo sa akin.
CORTEX INDUSTRIES
Di makikinig si Papa kahit ano'ng sabihin ko.
Subukan mo pa rin.
Sige na.
Kenta.
Papa…
Please…
May kasama kang Terminator, tama ba?
Machine na pumapatay.
Opo.
Naririnig niya ba 'ko?
Naririnig ka niya.
Gusto niyang patayin ko si Kokoro kapalit ng buhay mo.
Ano'ng gagawin mo, Papa?
Kenta. Proud ako dahil anak kita.
Mahalaga ka sa 'kin at hinding-hindi kita ipagpapalit sa kahit ano.
Gusto kong maging mabuting ama sa 'yo.
Maniwala ka, kahit 'yon lang.
Pero di ko talaga pwedeng buksan 'tong pinto kahit ano'ng mangyari.
Nagsalin ng Subtitle: Neneth Dimaano