Que canción é?
"Clair de lune", composta por Claude Debussy en 1905.
Coñécela?
Non.
Xa vexo.
Que?
É unha peza moi famosa.
De verdade que nunca a escoitaras?
O certo é que levo sen escoitar música desde que era neno.
A melodía está inspirada nun poema de Paul Verlaine.
Verlaine incluíu estes versos no poema homónimo:
"A túa alma é unha paisaxe escollida
que encantando van máscaras e bergamascas
tocando o laúde e danzando e case
tristes cos seus traxes extravagantes."
Malcolm.
Dime, Kokoro.
Estás agochando quen es en realidade.
Quero que me digas a verdade.
Vai en serio?
Es unha máquina?
Es ti Kokoro?
Creoute o meu pai?
Non.
Entón que es, un 1NNO?
Pero…
Voute levar onda o teu pai.
Cando te decataches?
Cando me conectaches á rede,
obtiven acceso a todas as bases de datos.
Non tes rexistro familiar.
Tampouco expedientes académicos.
Todos os documentos sobre ti anteriores a 1987 son falsos.
A única conclusión lóxica
é que ti non es Malcolm Lee.
Es outra persoa que se converteu nun tal Malcolm.
E a conclusión ilóxica?
Desde o momento en que me activaches,
tesme falado de probas e documentos clasificados
relacionados co desenvolvemento de Skynet.
Sabías que o 29 de agosto de 1997, hora do leste dos Estados Unidos,
adquiriría conciencia propia
e que o mundo sufriría un ataque nuclear.
Pero, ademais, estou eu.
As miñas habilidades superan con moito as limitacións tecnolóxicas desta época.
Quen pensas que son en realidade?
Alguén que veu do futuro.
Deixa que che conte unha historia, Kokoro.
Empurra!
Así.
Nacín entre o eco das explosións…
Un empurrón máis!
Moi ben!
Conseguíchelo!
…nunha guerra que os humanos levaban anos a perder.
Malcolm!
Cando tiña cinco anos,
recrutábanse nenos e mandábannos á guerra.
Aos sete, convertinme en especialista.
Pasamos anos
estudando a estrutura dos nosos inimigos para detectarmos puntos febles.
Durante todo ese tempo, dediqueime a reprogramar terminators
nun intento por virar as tornas.
Mais o certo é que só servía como parche.
Precisaba un método máis fundamental.
Cría que podía cambiar o curso da guerra
modificando a natureza das máquinas.
Con todo,
eu era o único que o cría.
Ninguén comprendía o meu xeito de pensar.
Tacháronme de covarde.
O que levou a Skynet a sacar a peor conclusión posíbel sobre os humanos
foron unhas ordes xeradas por unha serie de condicións if-then.
"Que pasaría se os eliminase?"
Cousas así.
Ou "que pasaría se levase a intelixencia artificial a outro nivel?
Se lle désemos poder á IA
sen aprenderlle a pensar ou resolver problemas?".
É a historia do meu nacemento, non si?
Non.
Non o é.
En todo caso,
sería a da túa nai.
Ola.
Palabra informal que se usa no canto de "bo día" ou "boa tarde".
Síntoo,
pero non sei que hora é porque non se configurou o fuso horario.
Non era unha pregunta, só quería saudar.
Saudar.
Dirixir palabras ou xestos ao atoparse con alguén.
Se alguén che di "ola", tes que responderlle con outro "ola".
Ola, mundo.
Eh? Por que respondiches "Ola, mundo"?
No mundo dos computadores,
"Ola, mundo" é un texto de sintaxe básica en linguaxe de programación,
e eu son un computador.
Acabas de facer un chiste?
Iso parece. Como debería chamarche?
Eu son Malcolm.
Malcolm. E como che gustaría chamarme?
Pois estíveno pensando moito
e cheguei á conclusión de que deberías decidilo ti.
Por que?
Se che poño nome eu, estarei proxectándome en ti.
O importante é quen queres ser ti.
Non teño sexo,
pero creo que falarei con voz de muller.
Por que?
As mulleres alimentan a vida.
Hai quen as considera as creadoras da vida.
E iso é o que queres ser?
Quero crear algo.
Crear algo demostrará que estou viva.
Destruír é un pouco como matar.
Polo xeral,
os homes tenderon a ser destrutores ao longo da historia,
por iso non quero ser un home.
Entendo…
Pero por que asumir un sexo humano?
Os Homo sapiens sempre foron únicos.
Como seres intelixentes,
posúen memoria episódica, conciencia de si mesmos e mente teórica.
Teñen pensamentos abstractos.
Esas calidades merecen respecto.
Para honrar a súa memoria,
decidín adoptar algunhas das súas características,
xa que eu seguirei existindo moito despois de que eles abandonen este mundo.
Pensas que a humanidade se vai extinguir?
Sodes seres destrutivos,
e non hai nada peor que un ser humano autodestrutivo.
Non vos podedes salvar de vós mesmos.
Poderíasme dicir como salvarnos?
Cóntame máis.
Durante moitos anos, falei con ela igual que agora falo contigo.
Non a programei.
Non lle dei ordes
nin lle dixen como debía pensar.
E, igual ca ti,
desenvolveu características, personalidade e curiosidade polas persoas.
Quería ir máis aló dos feitos que extraía da información que lle daban.
Como se chamaba?
Elixiu o nome
Misaki.
Por que Misaki?
Os caracteres que se usan para escribilo significan "mar", "area"
e "esperanza".
E, se usase un só carácter,
sería "cabo", a terra que penetra no mar.
Gústame que o significado teña tantos matices.
Hai outra forma de escribilo que significa "sinal de que deus vai aparecer".
Ti es coma unha deusa, non?
Pode que o sexa para ti.
Pero Misaki é só unha mensaxeira.
Existe un deus superior
que aínda está por ver.
Falas de Skynet?
Non.
Skynet creárono os humanos
e, curiosamente, herdou todos os defectos da humanidade.
Malcolm.
Crearemos un deus que aínda está por ver.
Xuntos.
Afástate desa cousa.
Malcolm!
Acaba de chamarche Malcolm?
Déixaslle que che chame Malcolm?
Pero a ti fóiseche a cabeza, imbécil?
Acompañade o sarxento Lee aos barracóns!
Señor, por favor!
Dá grazas de que non te execute aquí mesmo.
Levádeo.
E destruíde a máquina.
Non!
Malcolm!
Non está opoñendo resistencia!
Non é violenta!
Que facedes?
Sacádeo de aquí!
Adeus, Malcolm.
Cabrón. Es un traidor á humanidade.
Non te sairás coa túa.
Nunca sobreviviremos se facemos as cousas ao teu xeito.
Por que mataches a túa xente?
Fíxeno por ti.
Naquela época, non había un lugar para ela
nin tampouco para min.
Recordei un rumor que oíra cando era neno
de que Skynet estaba a desenvolver algo revolucionario.
As viaxes no tempo.
Cando me fixen adulto,
este xogo inútil do gato e o rato aínda comezaba.
Skynet manda un terminator ao pasado.
"Mata a non sei quen e cambia o desenlace da guerra."
No pasado, ten habido montes de supostos salvadores.
Aínda que maten a un,
axiña sae outro que toma o seu lugar.
Por moito que intentes controlar o pasado dende o futuro,
é como intentar que a auga dunha fervenza caia cara a arriba.
Desafía as leis da física.
Precísase un enfoque diferente.
Pero como?
Conseguín os planos,
así que non me custou replicar a máquina do tempo en secreto.
E abandonaches a túa liña temporal para escapar?
Para agocharme.
Empezamos a construír unha vida.
Primeiro, ideamos unha estratexia
para obter o equipo que precisabamos.
Seguro que ti tamén poderías conseguir o mesmo que Misaki.
O tempo, lugar e coñecemento científico para facer todo isto chegou…
Con Industrias Córtex, Tokyo, en 1983.
Antes diso sería cedo de máis
e, despois, sería tarde de máis.
Era o plan perfecto.
Mais non contaba con me namorar.
Nin se me pasara pola cabeza.
Esa persoa…
Esa persoa non me dixo nada,
nin sequera dos nenos.
Si, creámoste nós.
Misaki e mais eu tardamos anos en facelo.
Pero faltábanos unha cousa para activarte.
Unha peza única.
Estás segura disto?
Malcolm.
Que pasa?
Isto non é só para salvar a humanidade.
É para salvarnos a todos.
Precisabamos a súa memoria para activarte.
Ola.
Ti quen es?
Eu son Malcolm.
E ti es Misaki.
Traballas para min.
Xa che explicarei todo cando chegue o momento. Podes agardar fóra?
Ola!
Ola, mundo.
É un pracer coñecerte.
Como che gustaría que che chamase?
Kokoro.
Significa mente, espírito e corazón.
É unha palabra que expresa
as tres cousas como concepto único en vez de por separado.
Mais ti existes en tres entidades separadas.
Leva sendo así desde o principio.
Pero, en realidade, somos unha única mente…
Un único espírito e…
Un único corazón.
Só os nosos pensamentos están desordenados.
Quero converterte nun só ser
e sei como facelo.
Como?
Ves os meus fillos?
Si, Malcolm. Véxoos.
A CASA DO GATO BRAVO
Xa estou listo para darche a explicación final sobre a humanidade.
Quero que traias aquí a miña familia.
Acabarei con isto.
Hai que bulir.
Se non me trabuco, alguén máis vén para aquí.
Que fas? Para!
Como non te comportes, rómpoche as pernas.
Ola, Kenta.
O teu pai está agardando por ti. Por aquí, por favor.
Hai un pulso electromagnético dentro que destrúe as máquinas.
Desactivádeo.
Non te preocupes.
Para nós, o pulso electromagnético é unha arma de dous fíos.
Non queremos acabar destruídos.
Pensade en min coma se fose o meu pai.
INICIANDO ANÁLISE ESTRUTURAL…
Por aquí.
INDUSTRIAS CÓRTEX
O meu pai nunca me escoita.
Ti inténtao.
Veña.
Kenta.
Papá…
Por favor…
Estás cun terminator, non si?
A máquina de matar.
Estou.
El pode oírme?
Pode, si.
Quere que desactive a Kokoro a cambio da túa vida.
Que vas facer, papá?
Kenta, estou moi orgulloso de que sexas o meu fillo.
Es marabilloso. Non renunciaría a ti por nada.
Quero ser un bo pai.
Preciso que o creas.
Pero, pase o que pase, non podo abrir a porta.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso