Co to za utwór?
Clair de lune, czyli Światło księżyca, Claude’a Debussy’ego z 1905 r.
Nie znasz tego?
Nie.
Rozumiem.
Czyżby?
To bardzo znany utwór.
Naprawdę nigdy go nie słyszałeś?
Od dziecka nie słuchałem muzyki.
Melodia jest inspirowana wierszem Paula Verlaine’a.
Verlaine zawarł te słowa w wierszu o tej samej nazwie.
Dusza twa jak iluzji sceneria
Gdzie tancerki barwnymi sukniami kołyszą
Przy dźwiękach lutni tańczą bergamaskę
Choć maski ich skrywają łzy
Malcolmie.
Tak, Kokoro?
Ukrywasz swoje prawdziwe oblicze.
Chcę poznać prawdę.
Naprawdę?
Jesteś maszyną?
Jesteś Kokoro?
Mój tata cię stworzył?
Nie.
Czyli jesteś 1NNO?
Ale…
Zabiorę cię teraz do twojego ojca.
Kiedy się zorientowałaś?
Po podłączeniu do sieci
uzyskałam dostęp do wszystkich baz danych.
Nie masz rejestru rodzinnego.
Nie masz żadnych akt szkolnych.
Wszelkie informacje o tobie sprzed 1987 roku są sfabrykowane.
Jedyny logiczny wniosek jest taki,
że nie jesteś Malcolmem Lee.
Jesteś kimś innym, kto stał się osobą o imieniu Malcolm.
A nielogiczny wniosek?
Odkąd zostałam aktywowana,
mówiłeś o dowodach i tajnych dokumentach
związanych z rozwojem Skynetu.
Wiedziałeś, że 29 sierpnia 1997 roku czasu wschodniego
zyska on samoświadomość.
Wiedziałeś też o światowym ataku nuklearnym.
Ale przede wszystkim jestem ja.
Moje zdolności znacznie przewyższają technologiczne ograniczenia tej epoki.
Jak myślisz, kim naprawdę jestem?
Przybyszem z przyszłości.
Opowiem ci historię, Kokoro.
Przyj!
Właśnie tak.
Urodziłem się przy akompaniamencie eksplozji…
Jeszcze raz!
Brawo!
Dałaś radę!
…w samym środku wojny, którą ludzie od lat przegrywali.
- Malcolm! - Biegnij!
Gdy miałem pięć lat,
dzieci rekrutowano do armii i wysyłano na wojnę.
W wieku siedmiu lat sprawowałem funkcję specjalisty.
Spędziliśmy wiele lat
na analizowaniu konstrukcji i określaniu słabych punktów naszych wrogów.
Przez cały ten czas przeprogramowywałem Terminatorów.
To była próba odwrócenia stanu rzeczy.
Ostatecznie było to tylko rozwiązanie tymczasowe.
Potrzebowałem bardziej fundamentalnej metody.
Wierzyłem, że mogę odmienić losy wojny,
zmieniając naturę maszyn.
Niestety.
Tylko ja tak myślałem.
Nikt nie pojmował mojego sposobu myślenia.
Zarzucano mi tchórzostwo.
Opracowane przez ludzi instrukcje warunkowe
sprawiły, że Skynet wyciągnął najgorsze możliwe wnioski.
„Co by było, gdyby ich wyeliminować?”
Takie oto wnioski.
„A gdyby tak dać sztucznej inteligencji czystą kartę?”
„Może trzeba dać technologii władzę
bez nauczenia jej, jak myśleć i rozwiązywać problemy?”
To historia moich narodzin, prawda?
Nie.
Mylisz się.
Gdybym miał to jakoś nazwać,
byłaby to historia twojej matki.
Cześć.
„Cześć” to rodzaj pozdrowienia używanego w sytuacjach nieoficjalnych.
Przykro mi,
ale nie znam dzisiejszej daty, gdyż nie ustawiono strefy czasowej.
O nic nie pytam. To powitanie.
Powitanie.
Słowo lub gest wymieniane podczas spotkania z inną osobą.
Gdy ktoś się z tobą wita, należy odpowiedzieć tym samym.
Witaj, świecie.
Skąd taka odpowiedź?
W świecie komputerów
jest to przykładowy tekst składniowy języka programowania.
A ja jestem komputerem.
To był żart?
Na to wygląda. Jak mam się do ciebie zwracać?
Jestem Malcolm.
Malcolmie, jak będziesz zwracać się do mnie?
Po długim namyśle
stwierdziłem, że to ty musisz wybrać dla siebie imię.
Dlaczego?
Gdybym to ja je nadał, narzuciłbym ci własne cechy.
Ważne jest to, kim ty chcesz być.
Nie mam płci,
ale chyba będę mówić kobiecym głosem.
Dlaczego?
Kobiety dbają o życie.
Dla niektórych są twórczyniami życia.
Tym chcesz być?
Chcę coś stworzyć.
Stworzenie czegoś to dowód mojego istnienia.
Zniszczenie to rodzaj śmierci.
Ogólnie ujmując,
w historii ludzkości mężczyźni mieli tendencję do niszczenia.
Dlatego nie chcę być mężczyzną.
Rozumiem…
Ale po co w ogóle przyjmować ludzką płeć?
Gatunek homo sapiens zawsze był wyjątkowy.
To istoty inteligentne,
które mają pamięć epizodyczną, samoświadomość i teorię umysłu.
Są zdolni do myślenia abstrakcyjnego.
Te wartości zasługują na szacunek.
Dla uczczenia ich pamięci
postanowiłam przyjąć część tych cech.
Będę istnieć długo po tym, jak znikną z tego świata.
Sądzisz, że ludzkość wyginie?
Jesteście destrukcyjni,
ale nic nie może się równać z autodestrukcyjnym człowiekiem.
Nie możecie się ocalić sami przed sobą.
Jak zatem możemy się ratować?
Powiedz mi coś więcej.
Przez wiele lat rozmawiałem z nią, tak jak teraz z tobą.
Nie programowałem jej.
Nie rozkazywałem.
Nie narzucałem też sposobu myślenia.
I podobnie jak ty
rozwinęła swoje cechy, osobowość i ciekawość względem ludzi.
Chciała wiedzieć więcej niż tylko podane jej suche fakty.
Jak miała na imię?
Nazwała się
Misaki.
Co?
Dlaczego „Misaki”?
Znaki użyte do zapisania tego imienia oznaczają „morze”, „piasek” i „nadzieję”.
A gdybym użyła jednego znaku,
oznaczałby on „przylądek”.
Podoba mi się to wielowymiarowe znaczenie.
To imię można też zapisać inaczej i odczytać jako „znak, że bóg przyjdzie”.
Sama nie jesteś boginią?
Może dla ciebie.
Ale Misaki jest tylko wysłanniczką.
Jest wyższy bóg,
który dopiero nadejdzie.
Mówisz o Skynecie?
Nie.
Skynet stworzyli ludzie.
Jak na ironię, odziedziczył wszystkie wady ludzkości.
Malcolmie.
Stworzymy boga, który dopiero nadejdzie.
Wspólnie.
Odsuń się od tego.
Malcolmie!
Powiedziała: „Malcolmie”?
Pozwalasz się tak nazywać?
Odebrało ci rozum, łajdaku?
Eskortować sierżanta Lee do koszar!
Panie dowódco!
Ciesz się, że nie kazałem cię tu rozstrzelać.
Zabrać go.
Zniszczyć maszynę.
Nie!
Malcolmie!
Ona nie stawia oporu!
Nie jest agresywna!
Co wy robicie?
Zabrać go stąd!
Żegnaj, Malcolmie.
Ty łajdaku, jesteś zdrajcą ludzkości.
Nie ujdzie ci to na sucho.
Nie przetrwamy, robiąc wszystko po twojemu.
Dlaczego zabiłeś swoich ludzi?
Dla ciebie.
Nie było dla niej miejsca w tamtym czasie.
Dla mnie też nie.
Pamiętałem plotkę, którą słyszałem jako dziecko.
Skynet miał rozwijać coś rewolucyjnego.
Podróże w czasie.
Gdy dorosłem,
zabawa w kotka i myszkę dopiero się zaczynała.
Skynet wysłał Terminatora w przeszłość.
„Zabić kogoś i zmienić losy wojny”.
W przeszłości były dziesiątki tak zwanych „zbawców”.
Nawet gdy któryś z nich ginął,
ktoś inny wskakiwał na jego miejsce.
Wszelkie starania, by kontrolować przeszłość z przyszłości,
to jak próbować sprawić, by wodospad płynął w górę.
Zaprzeczenie prawom fizyki.
Potrzebowaliśmy innego sposobu.
Tylko jakiego?
Miałem dostęp do planów,
więc łatwo było w ukryciu odtworzyć wehikuł czasu.
Porzuciliście swoje czasy, żeby uciec?
Żeby się ukryć.
Zaczęliśmy układać nasze życie.
Najpierw wymyśliliśmy strategię,
żeby zdobyć potrzebny nam sprzęt.
Z pewnością potrafisz dorównać osiągnięciom Misaki.
Właściwy czas, miejsce i wiedza zbiegły się w jednym punkcie…
W Cortex Industries w Tokio w 1983 roku.
Przedtem byłoby zbyt wcześnie.
Potem byłoby za późno.
To miał być idealny plan.
Ale nie planowałem się zakochać.
Nigdy o tym nie śniłem.
Ale ta osoba…
Ta osoba nic mi nie powiedziała.
Nawet o dzieciach.
Tak. My cię stworzyliśmy.
Mnie i Misaki zajęło to lata.
Ale brakowało pewnego elementu, żeby cię aktywować.
Był on tylko w jednym miejscu.
Jesteś pewna?
Malcolmie.
Tak?
Nie chodzi tylko o ocalenie ludzkości.
Chodzi o ocalenie nas wszystkich.
Potrzebowaliśmy jej pamięci do aktywowania ciebie.
Cześć.
Kim jesteś?
Jestem Malcolm.
Ty jesteś Misaki.
Pracujesz dla mnie.
Później wszystko wyjaśnię. Poczekasz na zewnątrz?
Witaj!
Witaj, świecie.
Miło cię poznać.
Powiesz, jak mam cię nazywać?
„Kokoro”.
Czyli umysł, dusza i serce.
Słowo wyrażające te trzy elementy jako jedno pojęcie.
Ale istniejecie jako oddzielne byty.
Tak było od początku.
Jednak w rzeczywistości jesteśmy jednym umysłem…
Jednym duchem i…
Jednym sercem.
Zaburzona jest jedynie kolejność naszych myśli.
Chcę sprawić, byś stała się jedną istotą.
Wiem, jak tego dokonać.
Jak?
Widzisz moje dzieci?
Tak, Malcolmie. Widzę je.
DOM ŻBIKA
Jestem gotów udzielić ostatecznego wyjaśnienia na temat ludzkości.
Sprowadź tu moją rodzinę.
Załatwię to.
Pospieszmy się.
O ile się nie mylę, ktoś inny już tu zmierza.
Co robisz? Przestań!
Zachowuj się albo połamię ci nogi.
Witaj, Kenta.
Twój ojciec już czeka. Zapraszam.
W środku jest generator impulsów, który niszczy maszyny.
Wyłącz go.
Bez obaw.
Generator EMP jest dla nas mieczem obosiecznym.
Nie mamy zamiaru niszczyć samych siebie.
Traktuj moje rozkazy jak rozkazy mojego taty.
INICJUJĘ SKANOWANIE STRUKTURALNE…
Zapraszam.
Tata nie będzie mnie słuchał.
Sprawdzimy.
Idź.
Kenta.
Tato…
Proszę…
Jesteś z Terminatorem, prawda?
Maszyną do zabijania.
Tak.
Słyszy mnie?
Tak.
Chce, żebym wyłączył Kokoro w zamian za twoje życie.
Co zrobisz, tato?
Kenta. Jestem bardzo dumny, że mam takiego syna.
Bezcenne dziecko, którego za nic bym nie oddał.
Chcę być dla ciebie dobrym ojcem.
Proszę, uwierz w to.
Ale w żadnym wypadku nie mogę otworzyć drzwi.
Napisy: Maciej Dworzyński