Temos que saír de aquí xa!
Que fan eses 1NNO?
É unha trampa.
Velaí vén outro.
Podería ser…?
Creo que quere falar con nós.
Non me deas ordes, máquina!
Misaki está da nosa parte.
Ti non te metas.
O teu pai di
que quere que veñades os dous inmediatamente.
O voso irmán xa está connosco.
"Connosco"?
Es Kokoro, non si?
Ola, Misaki.
Ola.
Quere que desactive a Kokoro a cambio da túa vida.
Que vas facer, papá?
Kenta, estou moi orgulloso de que sexas o meu fillo.
Es marabilloso. Non renunciaría a ti por nada.
Quero ser un bo pai.
Preciso que o creas.
Pero, pase o que pase, non podo abrir a porta.
CHAMADA ACTIVA
É a túa derradeira oportunidade.
Adiante.
A porta está aberta.
Non vés con nós?
Eu xa estou dentro.
Toma.
Pulsa o gatillo para disparar.
Pensaba que non confiabas en min.
E non confío.
Non fagas que me arrepinta.
Mátame se queres.
Pero, se o fas,
non poderei controlar a Kokoro nin desactivala.
Fracasarás na túa misión.
Kenta!
- Misaki! - Misaki!
Sóltame!
Déixame!
Papá!
Pensaba que nunca te volvería ver!
De que falas?
Axúdanos, por favor.
Podes salvala?
Por favor!
A cambio, debes desconectar a Kokoro!
Vinde comigo.
Misaki!
Kenta!
REINICIO DO SISTEMA INICIADO
CONTINUAR MISIÓN PRIORITARIA
ESCOLTAR SUXEITO
Por fin chegou o momento, Kokoro.
Malcolm?
Ti ves o mesmo ca min, non?
Non!
Misaki!
Non!
Nin se che ocorra!
Agardade aquí!
Papá!
Sóltame!
Déixame!
Papá!
Sóltame!
Papá!
Papá…
Tanto ten o que pase
ou o que depare o futuro:
quérovos a todos
máis que a nada no mundo.
Ides facer cousas incríbeis no futuro.
Víchelo?
Non, pero estou seguro.
Kokoro.
Aínda non o entendes?
Ei! Sóltame! Quítame as mans de enriba!
Que fas?
Para! Déixame marchar!
Socorro!
Que alguén me axude!
Maldita máquina!
PEM: DESACTIVADO
Solta!
Déixame xa! Para…
Non vai vir ninguén a axudarche.
O teu pai abandonoute.
Iso é mentira.
Aquí non hai lugar para ti.
A túa familia condenoute.
Ven comigo.
Por que ía…?
Outro futuro agarda por ti.
Ola, mamá.
Que dixeches?
Mamá.
Eu nunca… tiven fillos…
Pero son a túa…
Pero, entón, quen é o teu pai?
Xa o descubrirás cando chegue o momento.
Isto é… un bucle temporal?
Nese caso, xa sabes o que vai pasar no…
Alguén me dixo unha vez
que ninguén pode… predicir o futuro
e que iso é o máis importante de todo.
Que debería facer agora?
Sigue adiante.
Non hai un camiño preestabelecido.
Fai o que poidas,
como me aprendiches a min…
A túa misión é protexer os teus netos.
Que é isto?
Un PEM.
Está deseñado para crear vagas de poderosas ondas electromagnéticas.
A única forma de desactivar o sistema de defensa de Kokoro
é usando o PEM.
Porén, ao facelo, tamén se danarán todas as máquinas da cidade.
Incluído ti?
Correcto.
Non podo facer nada que me desactive.
Por iso preciso que o lances ti.
Por que eu?
Porque foi o que me dixo a persoa que me enviou ao pasado.
Quen?
Ti, hai 25 anos.
Fuches ti quen mediou na primeira alianza entre os humanos e Skynet
para a nosa salvación mutua.
Mentes!
Se o que digo é mentira, morrerás…
pola autodefensa de Kokoro.
PREPARACIÓN DO PEM COMPLETADA
Hai moitas máis cousas que che quería contar.
Síntoo.
Mais todo o que precisas
está no teu corazón.
Saca os nenos de aquí.
Debedes sobrevivir.
Pero onde imos ir?
Aquí non.
A outra liña temporal.
Elixe.
LANZAR, EN ESPERA, ABORTAR
Elixe, Kokoro.
Creo que podemos chegar a un acordo.
Humanos e máquinas.
Créoo de verdade.
Xuntos, faremos do mundo un lugar mellor.
Ti non o cres?
Agora, elixe.
LANZAR, EN ESPERA, ABORTAR
Kenta.
Atrás! Non me obrigues a lanzalo!
Estás asustado.
Eu tamén.
Mentes.
Ti non sentes nada.
Non es máis que un programa, máquina.
Non te pareces en nada a nós!
Correcto, non son coma vós.
Con todo, decidín que quería ser coma vós.
O teu pai ensinoume.
Mostroume que os vosos defectos
non difiren moito dos das máquinas.
O mesmo ocorre coas vosas virtudes.
Como máquina, gustaríame ser o máximo expoñente desas virtudes.
O meu pai deixoume na estacada.
Nin sequera tentou salvarme.
Por que?
Non o sei.
Síntoo, non o sei.
O meu pai foi…
Todo o mundo está agardando por ti, Kenta.
O teu pai díxome que elixise.
Tamén me dixo que crese en ti.
Pero xa non está.
Agora entendo exactamente como se sentía.
Por favor, cre en min
como eu cría nel.
Non hai outro camiño,
nin para os humanos nin para as máquinas.
Se o lanzas,
non poderei protexer os humanos de Skynet.
Mentres eu estea conectada á rede,
non sufrirás ningún dano.
Podes crerme ou lanzar o sistema.
Elixe, por favor.
LANZAR
ABORTAR
Hai moitas máis cousas que che quería contar.
Síntoo.
CARGA COMPLETADA
OBXECTIVO TEMPORAL 1983, TOKYO
Todo o que precisas
está no teu corazón.
Que é iso?
Skynet retomou o seu ataque contra nós.
Kokoro deterao.
Por agora, debemos buscar un lugar seguro
onde non haxa xente.
Nin máquinas.
Por aquí.
Kenta?
Non vés con nós?
Xa non sei o que crer.
Non estou segura de que ocorrerá agora,
pero, pase o que pase,
Hiro e Reika hante necesitar.
Iso si o cres?
Pois con iso abonda… por agora.
Sabía que cambiaría o futuro volvendo atrás no tempo.
O que non sabía era até que punto.
Neste momento, somos libres.
Ninguén sabe que pasará a partir de agora.
Porén, mesmo entre as nubes máis escuras,
hai algo que vexo con claridade.
Se buscas un arco da vella,
debes soportar a tormenta.
Subtítulos: Noelia Bernárdez Alonso