Mówi się, że na Terytorium są tylko dwie pory roku.
Susza i powódź.
To prawda. Wszystko jest przeciw tobie.
Klimat.
Ziemia.
Zwierzęta.
Ale da się przywyknąć.
To nas definiuje.
I to piękno.
To dla mnie dom.
Tu jest moja rodzina.
Kocham to miejsce.
Ale daje popalić.
Cześć, Emily.
Dawać, świeżaki!
Ej!
No już!
Cholera.
Jak się cofniesz, dasz mu przewagę.
Wtedy zaatakuje każdą napotkaną osobę.
I tak właśnie giną ludzie.
A ty?
Nie szykujesz się do spędu?
Czekamy na szefa.
Daniela nie ma?
Nie widziałem go.
Jesteś nowa? Miałaś wprowadzenie?
Nie.
Idź do biura. Ktoś się tobą zajmie.
Banda Brannocka.
Kto to?
Nolan Brannock i jego poganiacze.
Będą zaganiać nasze bydło.
Szykujcie się do spędu.
Dobra, słuchajcie.
To nasz największy kontrakt.
Nasza farma wzbogaci się o 800 kafli.
Jak się postaracie, będą dla nas pracować,
a nie my dla nich.
Zagonimy tysiące sztuk bydła.
Harować ciężko i szybko.
- Kupa szmalu, co, Nolan? - Jazda.
Jestem Daniel Lawson.
Witajcie na mojej Farmie Marianne.
Imperium bydła, którego zazdrości nam konkurencja.
Każdego sezonu rośnie nasz zysk, bo zaganiamy
dziesiątki tysięcy sztuk bydła
i sprzedajemy na rynek zagraniczny.
W 1863 roku osiedlili się tu Lawsonowie.
I są tu do dziś.
Z moim bratem Danielem jesteśmy już piątym pokoleniem.
Piątym.
Ja pierdzielę.
Zarządzam największą farmą na świecie!
Wielkości Belgii.
MARIANNE – BELGIA
Wielkość idzie w parze z jakością.
Teraz jesteście jej częścią na Terytorium Północnym.
Zagonimy was do pracy.
Jeśli się sprawdzicie, robota będzie wasza.
Wejdziecie do rodziny.
- Hej. - Dana nie ma.
Cholera. Szkoda, że nie zdradził szczegółów.
Dzień dobry, Nolan.
Miło cię widzieć.
Dobrze cię widzieć.
Ciebie też, Nole. Co słychać? Jak farma?
Przygotowana. Niedługo będę miał was z głowy.
Czemu się zgodziłeś?
Skusiło go 800 tysiaków. Co, ziom?
Raczej wasze krowy hodowlane.
To dobrze.
Brannock.
Colin.
Dasz mi harmonogram?
Dan go ma. Gdzieś go wcięło.
Gdzie, do chuja?
Nie wiem.
Niestety.
Zaczniemy od pastwiska przy rzece.
Dawno nie było zaganiane. Sporo tam bydła...
Poczekacie na mojego syna.
Farma jest jego.
Daj spokój. Pewnie tam na nas czeka.
Zawrzyj gębę.
Wyjaśnijcie to sobie.
Brannock powinien zacząć robotę,
bo płacimy mu 22 tysiące dziennie.
Mamy zamówione przyczepy i zagrody...
Znasz nazwisko pośrednika?
A statek do przewozu bydła?
Nie.
Czekać na Dana.
Po prostu zaczniemy.
Wezmę nowych, a ty jedź z Brannockiem.
Nie mam dziś siły na łapanie byków.
Jedź z Nole'em, a ja poszukam Dana.
Pojadę z tobą.
Pomocy!
FARMA MARIANNE
To prawda, co mówią?
Słyszałem plotki.
Wielki szef Farmy Marianne olewa własny spęd.
Nic dziwnego, że macie kłopoty.
Na pewno mi zapłacą?
- Bez obaw. - To dobrze.
- O ile się wywiążesz. - Na pewno.
O nas się nie martw.
Lawsonowie dadzą sobie radę.
Ja pierdolę.
Tylko nie to.
Dalej. Dawać tu, kurwa!
Dalej!
Kurwa!
Kurwa mać!
TERYTORIUM
Mamy tu około 4000 sztuk.
Trzymamy się ogrodzenia i zagonimy je na plac.
Kieruj się na czerwony obszar, a znajdziesz ich więcej.
Przyjąłem.
Unikaj czarnoziemu.
Jak wejdą w zarośla, to koniec.
Dobra. Zawrócimy.
Szefie, nieoznakowany byk.
Przyjąłem.
Kto się zajmie dzikim bykiem?
Ja to zrobię.
Jedziesz. Do przodu.
Tak to się robi.
Dawaj, Em.
Elegancko.
Nie potrzebujesz nas, Em. Sama dajesz radę.
Zaczynamy od dołu.
Gotowi?
Trzeba sprawdzić wszystkie zapory.
Co za miarowy strumień.
No dobra.
Jastrzębie i orły. Widzicie?
Zdechło coś dużego. Zejdą się drapieżcy.
Chcecie postrzelać do dzikich psów?
- Dobra. - Pewka.
Jezu.
Co on tu robił?
Może wąż spłoszył konia.
Ma złamaną nogę.
Potwornie wygląda.
Nie rozumiem.
Kurwa.
Spójrz na niego.
To nie ma sensu.
Jeździł najlepiej ze wszystkich.
Dobrze. W porządku.
Wracam. Porozmawiam z policją.
Dobra.
Powinniśmy odwołać spęd?
Colin, musimy jakoś się utrzymać.
Brannock wie, co robi.
Niech sprawa się toczy własnym torem.
W porządku.
Zostanę z nim.
- Dobra. - Tak.
Przykro mi, tato.
Przekażę wszystkim wieści.
Znajdź jego konia.
Dzwoń po dzieciaki. Mają przyjechać.
Jakbym podpisywał cyrograf.
Wypożyczasz pierwszy raz.
Latałeś już R22?
No. Tata jest pilotem.
Latam nimi od 14. roku życia.
- W takim razie proszę. - Dziękuję.
Ej!
Wielkie dzięki!
Stój. Ej! Ta licencja jest lipna!
Co myślisz o quadach?
- Żeby kraść bydło? - No.
Kup motocykl terenowy. CRF230 i załatwione.
Ale quady są bezpieczniejsze.
Chuj z tym. Lepiej pruć.
Rich! Przestań! Nie...
- Nie łaskocz mnie! - Żart!
Przestań! Trzeba się za to wziąć.
Ja mam inne priorytety.
Co robisz, ziom?
Co?
Ej.
Jak leci?
Skąd to skołowałeś?
Rich chciał helikopter.
Nie mówiłeś, że umiesz latać.
Muszę tylko wygooglować, jak tym wylądować.
Dobra.
Tak to się robi.
Hej! Czterech graczy?
Dobra.
Zrobi się ciekawie. Pięćdziesiąt dolców.
Pięć dych? Zgoda.
Ustawiaj.
Uważaj.
Skąd jesteś?
- Z okolicy. - Jak zagadkowo.
Nie traćmy czasu. Dawaj.
- Rozbijaj. - Luz.
Przestań.
Stary, buda się sypie.
- Konstrukcja do bani. Szok. - Do bani.
Wybierz okno, pajacu. Zaraz wylecisz.
- Marshie. - No co, ziom?
Zdziel go.
Marshall!
Sharnie!
- Jesteś cały? - No.
Wypad!
Za drzwi ich!
Najnowsze wieści z Farmy Marianne.
Daniel Lawson,
prezes Federacji Hodowców Bydła, zmarł.
ZMARŁ BARON BYDŁA
Najmłodszy syn rodziny Lawson
zarządzał Farmą Marianne,
- największą na świecie. - Znałeś go?
- No. To mój wujek. - Policja potwierdziła,
że ciało 41-latka znalazła rodzina
na terenie farmy,
kiedy nie wrócił z przejażdżki.
Jesteś Lawsonem?
Pogrzeb planowany jest na przyszły tydzień.
Byłeś najlepszy, synu.
Cześć, mamo.
Cześć.
Jak fajnie, że wróciłaś.
Jak się trzyma tata?
Jak myślisz?
Wszystko w sobie dusi
i przestał się odzywać.
No.
Ktoś się kontaktował z Marshallem?
Zablokował numer taty,
a ode mnie od dawna nie odbiera.
Nawet nie wiem, gdzie jest.
Rzuciłam studia rolnicze.
Nic, tylko sucha teoria.
Już to wszystko wiem.
Suse, masz bezczelne podejście.
Daj spokój. Chcę zdobywać doświadczenie.
Mieliśmy plan. Obiecałaś.
Tak, ale to jest moje życie i chcę tu być.
Chcę pomóc rodzinie i tobie.
Nie chcę twojej pomocy. Masz skończyć studia.
- I coś osiągnąć. - Susie!
- Cześć, tato. - Hej! Kiedy przyleciałaś?
Patrzcie państwo.
Mam kłopoty?
Susie, powiedz tacie.
- To, co mi powiedziałaś. - Co takiego?
Suse postanowiła rzucić studia.
- Ot tak. - Mam dość.
Dość.
- Ma dość. - Chodź. Zajmę się tym.
Ma dość.
Dobra. Pokaż mi się.
Tęsknię za moją córeczką.
Ja za tobą też, tato.
- Trzymasz się? - Tak.
Jakoś leci.
Dobra.
O co chodzi z tym rzucaniem studiów?
Chcę pracować na farmie.
Poza tym są kursy online.
Dobra. A potem co?
Będziesz tu zarządzać?
Jak szefowa?
Może.
Czemu nie?
- Może. - Ej.
Znalazłeś konia Dana?
Jeszcze nie...
Prosiłem o jedną rzecz.
W porządku.
- Cześć, Susie. - Dziadku.
Fajnie, że jesteś.
Dobra. Chodź.
Hej! Co tu się dzieje?
Są Brannocka.
Dlaczego mają moje piętno? Ej.
Jeden spęd bez Dana i już podbierasz zwierzęta, Brannock?
Taka była umowa, Colin. Krowy hodowlane.
Zabierz cielaki, Russell.
- Zostaw. - Zabieraj je!
Tato, nie rób tego.
Nie zedrzesz ze mnie.
Nie oddziela się cielaków od matek.
Umowa to 800 kafli i krowy hodowlane.
Skąd mam wiedzieć, że tak było?
Mój syn spadł z zasranego konia!
I nie mogę go zapytać.
Twój dziadek zaraz nas pogrąży.
Twierdzisz, że kłamię?
Jesteś kłamliwym gnojem.
Jaki ojciec, taki syn.
Tu Nolan. Nic nie róbcie. Wypuścić bydło. Kończymy.
Przemyśl to, bracie.
Pięć lat budowałeś farmę.
Potrzebujesz bydła.
- Przeprosi. - Takiego wała.
Niech idzie.
Kurwa!
Zadowolony, że masz krowy?
Straciliśmy 15-milionowy spęd...
Pieniądze nie mają znaczenia!
Liczy się szacunek.
Twój brat to rozumiał!
Ty, twoja panna z domu Hodge
i jej rodzina kradnąca bydło nie wiecie, czym jest renoma.
Tylko kasa wam w głowie.
Jest jedną z nas.
Dość! Koniec tego pieprzonego spędu.
Em.
Jest źle.
Banki nie dadzą nam spokoju.
Wyjedźmy stąd.
Wyjedźmy i zostawmy to temu staremu prykowi.
Potrzebuje mnie.
Postaw mu się, Graham.
Czego chcesz?
Jego szacunku?
Zarządzać Marianne?
Zadbać o mnie i Suse? Czego chcesz?
Co by to nie było, musisz o to walczyć.
Po prostu musisz.
Nie znosi mnie.
Kocham cię.
Ale musisz się ogarnąć.
Przestań, kurwa, pić.
Mama zginęła w wypadku, jak miałem pięć lat.
To załamało tatę.
Dziadek się na nim wyżywał.
Zrobił z niego alkusa. Widziałem to.
Potem moja macocha Emily próbowała go ratować.
Urodziła się moja siostra Suse i...
Potem nie czułem się jak członek rodziny.
Ale kicha.
Biedny paniczyk.
Widzisz to?
To zrobił mi mój ojczym, zanim zastrzelił moją mamę.
Skończ lamentować.
- Pójdziesz na pogrzeb? - My idziemy.
Na pewno. Darmowe alko i żarcie.
Farma Marianne. Największa na świecie.
Poznamy bogaczy i ubijemy jakieś interesy.
Pieprzona Farma Marianne!
Powinieneś.
Zaopiekujemy się tobą.
1871 – FARMA MARIANNE
Nie ma to jak w domu.
Coś w tym stylu.
W czym możemy pomóc?
- Joł. - Marsh?
Chodź tu.
Cześć.
Nieźle. Jak cię widziałem, miałaś 12 lat.
No wiesz, dorosłam.
A ty co? Ćwiczysz?
Nie.
Tak myślałam.
Marsh...
- Em. - Daj, cię przytulę.
Boże, ile to minęło.
Jak się masz?
- Nieźle. - No.
Słyszałeś o...
- Danie. - Właśnie.
- Pogrzeb jutro... - Tak.
To moi znajomi.
- Sharnie i Rich. - Cześć.
- Miło mi.
- Moje kondolencje.
- Dziękuję. - Tata tu jest?
Tak. Chyba śpi.
Tak. Zdrzemnął się.
Dziadku.
Marshall.
Przyjdź na kolację.
W porządku.
Fajnie.
Tak myślisz?
Cześć.
Rozgościłeś się?
- Dzięki. - Tak?
Dobrze cię widzieć, synu.
Szkoda, że w takich okolicznościach.
Usiądź.
Dzięki za zaproszenie.
Witaj w domu.
Usiądź sobie.
Tak.
Za Daniela.
Mojego syna.
Za Dana.
Nie napijesz się, Gray?
By uczcić pamięć brata?
Na razie nie piję.
Śmiało. Zanim się włączy delirka.
Powiedział, że nie chce.
Jasne, że chce.
Spójrz na niego.
A co u ciebie, Marsh? Podobno byłeś na południu.
Tak, chwilę pracowałem jako robotnik drogowy,
a potem przez rok na platformach.
I wróciłem.
Pracowałeś na farmach, co nie?
Tu i tam. Chciałem zarobić na tyle, by uciec z północy.
Dokąd się udasz?
Nie wiem. Może do Ameryki.
Nie szukaj miejsca gdzie indziej.
Twoje miejsce jest tu, w domu.
Nauczysz się zarządzać farmą.
Jesteś następnym pokoleniem.
Przepraszam.
Coś lepszego.
Powiedzmy.
Susie rzuciła studia rolnicze.
Tak?
Chcesz się wziąć do roboty?
Wyróżnić się czymś jak wujek Dan.
Dokładnie. Po co mi studia? Chcę zarządzać farmą.
Chyba raczej
przekazać farmę swojemu mężowi.
Mamy XXI wiek.
Nie tutaj.
I tu masz rację. Ledwie XIX.
Dobra. Mam coś do powiedzenia.
Serce mi pęka, jak nam wszystkim.
Dan odszedł.
I nie wróci.
Ale my tu jesteśmy.
I musimy pomyśleć o przyszłości Farmy Marianne.
Tak.
Odwołany spęd miał trzymać banki w ryzach.
Dan dawał jakoś radę, ale miał wiele do zrobienia.
Teraz zasadzą się na nas wrogowie.
- Rozmawiałem z Emily. - Tak?
Znam twoje poglądy.
Farmy to królestwa, a nie państwa demokratyczne.
Tylko ja się ostałem, tato.
Farma powinna być moja, bo jestem najstarszy.
Dlatego dziadek oddał ją tobie.
Nie.
Dostałem ją z uwagi na moją siłę.
I twój brat ją właśnie miał.
Umiem stanąć na wysokości zadania.
Nie. Taki masz charakter.
Graham chce powiedzieć...
Em, nie trzeba.
Źle mnie oceniasz, tato.
Daj mi tylko szansę.
Mówisz o nazwisku i dziedzictwie.
Farma Marianne powinna zostać u Lawsonów.
Więc pozwól sobie pomóc.
Dobrze rozumiem?
Mam zostawić największą na świecie farmę hodowli bydła...
w rękach żałosnego pijaka.
- I jego panny Hodge. - Teraz Lawson.
I jej rodziny, co kradnie.
- Dziadku... - To prawda.
Zaprzepaścisz rodzinne dziedzictwo.
Nawet jeśli ona tego nie pojmuje, dobrze wiesz, że korporacje to zrobią.
Nie masz charakteru! Wszyscy...
Nie mów tak do niego!
Przestań się prosić o cięgi...
Hej! Nie będziesz tak do mnie mówił...
Będę mówił, jak chcę, dziadku.
Nie masz nade mną władzy.
- Marsh. - Co?
Nie szkodzi.
Szkodzi.
Jest niemożliwy.
Nie umie się powstrzymać?
Nawet na czas pogrzebu?
Nie.
„Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście,
a Ja was pokrzepię.
Weźcie moje jarzmo.
Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem,
a znajdziecie ukojenie dla dusz.
Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie”.
DANIEL THOMAS LAWSON UKOCHANY SYN – W NASZYCH SERCACH
Lawsonowie byli tacy bezczelni.
A teraz popatrz.
Żałosne, że tak silna dynastia może popaść w ruinę.
Szkoda.
A w sumie, chuj z nimi.
Przelatujemy nad nią.
Stara kopalnia złota.
Obecnie w posiadaniu Jiewei Prospecting.
W dobrym stanie.
Ma odpowiednią infrastrukturę. Można ją kupić?
Osiemdziesiąt milionów.
Zaoferuj 70. Dwa procent w akcjach.
Są lepsze opcje.
Ale nie na ziemi Lawsonów. Pozyskaj kopalnię.
Syneczku.
Wyspałeś się?
Lecimy na pogrzeb, żeby kupić kopalnię od Lawsonów?
Nie należy do nich. Jest tylko na ich terenie.
W tym tkwi piękno Terytorium Północnego.
Hodowcy bydła nie mają ziemi na własność.
Tylko tak myślą.
Należą do nich budynki i żywy inwentarz.
Ale nie ziemia i to, co w niej jest. Tutaj panuje hierarchia.
Jest tubylcze prawo do ziemi i dzierżawa pastwisk.
A my jesteśmy nad.
Z licencją na wydobycie.
Możemy robić, co chcemy?
W granicach rozsądku. A czasem poza nimi.
Nie wierzę, że się na to godzą.
Jesteśmy na szczycie, bo dzięki nam jest światło na świecie.
Sępy już krążą, co?
Popatrz tylko.
Campbell i Sandra.
Już się takich pozbyłem.
Może 20 lat temu.
Spójrz na siebie.
Jesteś staroświecki. Nie masz przyjaciół.
Pracownicy uciekają.
Ano.
Syn to żałosny alkoholik.
Rodzina synowej od pokoleń kradnie nasze bydło.
Wnuczka rzuciła studia...
a wnuk, który dał nogę, nienawidzi nas.
Masz przesrane.
No.
I to bardzo.
Dzięki, Sandra.
Będzie mi go brakować.
Cześć.
Witam szefa ministrów. Emily Lawson.
Dziękuję za przyjście.
- Emily, co u ciebie? - Dobrze. Dziękuję.
To mój syn Lachie.
- Hej. - Moje kondolencje.
Dziękuję.
- Znasz Campbella Millera? - Tak. Bardzo dobrze.
- Em, moje kondolencje. - Dziękuję.
Wybaczcie. Wyrazy współczucia.
To Suse? Ma przerwę na studiach?
Tak, przez jakiś czas.
Przypomina ciebie, jak miałaś tyle lat.
Właśnie mówiłam, że Federacja
straciła wspaniałego prezesa.
Ale Campbell przejmie stery.
Tylko tymczasowo, Sandra.
Lada chwila będziesz zarządzał Terytorium.
Prawda, Colin?
Oby nie.
A co z zarządzaniem Farmą Marianne?
Mógłbyś zatrudnić zarządcę, ale tobie to nie pasuje, co?
Lawson zawsze u steru.
Czasy się zmieniają.
Tak można się utrzymać.
Co z Brannockiem i jego ludźmi?
Podobno spęd się nie udał.
Jeśli potrzebna ci pomoc...
Wiem, że Dan liczył każdy grosz.
Idę się napić.
Col, damy ci 350 milionów i dodatkowe 20 za infrastrukturę.
Przepraszam.
Później pogadamy, Don.
Poważnie mówię.
Sponsorzy tylko czekają. Jeśli musisz sprzedać farmę.
Przestań. To kiepski moment.
No tak.
Ale jeśli o tym myślisz, zaoferuję 375...
Daj spokój, Sandra. Nagle cię interesują hodowle bydła?
Pewnie kredyty węglowe. Ja bym zadbał o farmę.
- Szanował dorobek... - Czterysta.
Zasłużyłeś na emeryturę.
Ciesz się zyskiem.
- Nie, 410. - Przestańcie.
W porządku.
Przepraszam. Col.
Współczuję.
Daniel był swój gość.
Przepraszam za to.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też, Suze.
- Campbell. - Na razie.
Tak. Dzięki.
Dzień dobry. Dziękuję za przyjście.
Dziękuję. Doceniam to.
To było bardzo słabe zagranie.
Nie przejmuj się starym prykiem.
Co chcesz ugrać?
Wspieram rodzinę.
Em.
Możesz na mnie liczyć.
Tak.
Na razie.
KLASA D OBJĘTY GWARANCJĄ
Szukasz czegoś?
Szok, że Lawsonowie tak długo tu mieszkają.
Są nie do zdarcia, co?
Zgadza się.
Masz szczęście, że to nie dziadek Marsha.
Bo broń, którą ma przy sobie, nie jest na pokaz.
A na co?
Na odstrzelenie węży.
Co u Marshalla?
Nie wiem.
Ot tak się zjawiliście?
Czym się zajmujesz?
Trochę tym, trochę tamtym.
Jestem nabywcą i zaganiaczem.
Złodziejem?
Chłopak zrobi, co mu każę.
Cokolwiek. Bez obaw.
Nie bój żaby.
Dbam o niego, złotko. Naprawdę. Przysięgam.
Dobra.
Marshall ma ogromne szczęście...
że mama się o niego martwi.
Jestem jego macochą.
Złą?
Jeśli go jakoś narazisz.
Nie wierzę, że znasz Tills.
A Iana Crossinga?
Tak, uprawialiśmy wioślarstwo.
Zanim się wyprowadził.
Masakra. Jaki ten świat mały.
Chciałam wpaść do niego do Sydney.
Możesz do mnie.
Mamy dodatkowy pokój w domku na plaży.
Jeździsz konno?
Trochę.
No to dawaj. Spróbuj.
Trent.
Mówi, że umie. Niech pokaże.
W porządku.
Naprawdę nie musisz.
Ej! Ten kozak się przejedzie!
- Naprawdę nie musisz... - Spoko. Gram w polo.
Stary!
Co jest, kolego?
Mówił, że umie.
Świetnie.
Jesteś cały?
Tak.
To nie koń do polo.
Hank.
- Hej, siorka! - Daj spokój. Co tu robisz?
- Nie przegapiłbym tego. - Chryste.
Col.
Jak się masz?
Kto go zaprosił?
Składam kondolencje.
Mieliśmy z Danem przeboje,
ale szanowałem gościa.
Wyrazy współczucia.
Chyba mnie nie wyrzucisz, co?
Chryste.
- Jak leci? Tęskniłem. - Daj spokój.
Chodź do mnie.
- Hej. - Przestań.
Hodge, ty stary kanciarzu.
Toż to Campbell Margaret Miller.
- Stary wyga. - Hej.
Tak, kradnie bydło na południowym wschodzie.
Tamten chujek.
Ty łajdaku.
Jake widział twoich ludzi
- z równiarką i przyczepą... - Chryste.
...kradnących moje bydło.
Jak mogę cię okradać, skoro tu stoję?
Bo jesteś zakłamanym gnojem, Hodge.
Stary...
Hank...
Jesteś zły.
- Ty parszywy... - Colin.
Ej! Uspokój się!
Hej! Hank!
Uspokójcie się.
- Kurwa. - Hank.
- Hank! - Ty draniu!
Marshall, nie wtrącaj się.
Marshall!
Też chcesz mi przywalić? Wstydź się.
- Ja mam się wstydzić? - No.
Lejesz dwa razy starszego od siebie!
Dostaniesz wciry ode mnie!
- Wypierdalaj! - Hank, idź już!
- Bierzesz ich stronę. - Nie.
Jestem twoją rodziną, nie oni.
On cię nie znosi.
Nie widzisz? Nie da ci zarządzać farmą.
Niech się pierdoli!
- Wynoś się stąd. - Idź!
Marshall, daj już spokój!
Stary z ciebie pies, Col.
Trzeba cię uśpić.
Lawson, który stracił Farmę Marianne.
Chłopaki, spierdalamy!
Wypad, już.
- Wszyscy! - Spieprzać.
Chodźcie.
- Wychodzimy! - Co...
Gdzie byłeś, Graham? Jezu.
Jesteś cały, tato?
Zostaw mnie!
Cholera.
Łajdak.
Graham.
Mój wnuk!
Będzie zarządzał farmą!
Co?
Nazywa się Marshall Lawson.
Zrówna z ziemią każdego, kto się zasadzi na farmę!
Pamiętajcie, kto tu rządzi.
I zawsze będzie.
Lawsonowie! I nikt inny.
To same dupki, Em.
Jesteś od nich o wiele lepsza.
Na innym poziomie.
Oboje jesteśmy.
To dobrze, że stary dziad oddaje farmę
głupiemu wnukowi.
Wiesz, że chłopak nie da rady.
No.
Ja ją kupię.
I oddam tobie, bo do ciebie należy.
Zawsze mierzyłeś wysoko.
To cię we mnie pociągało.
Zostaw go, Em.
Twój marny mąż nie wyjdzie na prostą.
Zwłaszcza teraz.
Bądź ze mną.
Co powiemy twojej żonie?
Kocham tylko ciebie.
Emily Hodge.
Idź do domu.
Nie mam.
Najpierw odebrał mi go brat, a teraz...
ty.
Nic nie wziąłem.
Po co wróciłeś?
Serio. Po co?
Chcesz mi wbić nóż w plecy?
Całe życie cię kochałem.
I próbowałem chronić.
Pewnie nawijał, jakie miał trudne dzieciństwo.
Wszystko podane na tacy.
Nie masz prawa do niczego tutaj.
To wszystko jest moje.
To sobie, kurwa, weź.
Nie prosiłem o to.
Morda. Spierdalaj.
I sobie to weź.
Mogę nie być twoim ojcem.
Przestań.
Skończ, zanim powiesz za dużo.
Skończ już, kurwa.
Marshall...
Nie chcesz mi przyłożyć?
Nie jesteś moją wpadką.
Marsh...
No?
Dalej, Marsh.
Jesteś żałosny.
Dowal mi, Marsh.
Do mnie gadasz?
Marnuj sobie życie, ale mnie w to nie mieszaj!
Nienawidzę siebie.
I tego miejsca.
Nie wiem, czemu ze mną jesteś, Em.
Nie zostawiaj mnie.
Chodź.
Chodź tu, Graham.
Już dobrze.
Czemu za mnie wyszłaś, Em?
Nic się nie dzieje.
Wtedy nie byłem chodzącą porażką.
No już.
Już dobrze.
Spokojnie.
Kocham cię, Em.
Mamo.
Marshall nas okrada.
Twój brat miał rację.
Jestem skończony.
Tak.
A Marshall cię nienawidzi.
Graya też.
Chyba dam radę sprowadzić Marshalla.
Nie może jeszcze zarządzać, bo jest za młody.
Mój brat, Miller czy Sandra Kirby
pożrą go żywcem.
No i szczerze mówiąc,
za bardzo wypadłeś z gry, żeby coś pomóc.
Ale...
mogę go wyszkolić.
Żeby przejął schedę po tobie.
W zamian za co?
Susie.
Też należy do rodziny.
Ja nic nie chcę.
Weź Susie pod uwagę.
Sprowadź chłopaka, a dostaniesz, co chcesz.
Napisy: Joanna Kazimierczak