Nie walczyliśmy o Richa.
- Rich! - Weź Sharnie i wiej!
Zostawiliśmy go. Zdradziliśmy.
Nie znosi mnie.
Kocham cię, Graham.
Ale musisz się ogarnąć.
Daję ci szansę.
Port w tym miejscu.
I drogę do niego.
Wiesz...
Są osoby, które zabiłyby za to, od czego ty uciekasz.
FARMA MARIANNE
Co tu jeszcze robisz?
Kupiłam byki za własne. Stado na tym skorzysta.
Właśnie to robię.
A ty, kurwa, co?
Poświęciłam 20 lat życia, żeby Farma Marianne funkcjonowała.
Teraz nie odejdę.
- Marshall! - Kurwa.
Cholera.
Jezu. Od początku stał za tym Miller.
Sandra przyjechała. Co za interes kręcisz?
Głowa nisko.
Nie!
Sharnie!
Zwariowałeś?
Boże, tak cię kocham.
Ale zabawa się skończyła.
Chcę mieć ciebie. I farmę.
Nie będę wiecznie czekał.
Susie, mamy ogromny majątek.
Lachie, ja też mam ogromny majątek.
Twoja rodzina tonie w długach. Możesz nie dostać spadku.
Jestem żywą gwarancją.
Dziewczyna żyje.
Podlecz ją. Wyślij do Queensland.
Czekaj.
Przykro mi, kochana. Nie wrócił po ciebie.
Ma dać Marshallowi spokój.
Czemu masz konia Daniela?
Wszystko widziałem.
Widziałeś sprawcę?
To byłaś ty.
Daniel, nie pozwolę ci na to.
Sprzedasz Marianne Sandrze, a ona zrówna ją z ziemią.
Minęły czasy rodzinnych farm.
Sprzedam i spłacę dług.
Tata do końca życia będzie się pławił w luksusie.
Od kiedy obchodzi cię Colin?
Myślałaś, że to ty zwodzisz moją rodzinę?
Mieliśmy razem zarządzać Marianne.
Uwierzyłaś w to?
Za kogo ty się masz?
Suka od Hodge'ów!
Za kogo się mam?
Do kurwy nędzy!
Skończona wariatka!
Jak wrócę, ty i mój brat wylatujecie.
Rozumiesz?
Wygnam cię z tej ziemi.
Nie chciałam go zabić.
Tylko przestraszyć.
Zostawić kogoś na pastwę dzikich psów...
to czyste zło.
Czego chcesz?
Tamto miejsce.
Dla Aborygenów to miejsce żalu.
Trzymają się z dala.
Wcześniej było to miejsce mocy.
Przepełnione historiami.
Teraz są moje.
Posiadam je.
Tu jest ich miejsce.
Dobra.
Wyznaczają nową drogę. Zatrzymasz to?
Jaką drogę?
Poznajesz?
Sandra.
Trzymaj ich z dala,
a będziesz bezpieczna.
Nikt ma tędy nie przejeżdżać
albo będzie po tobie.
Zajmę się ludźmi... i drogą.
A ty zajmij się koniem.
I zapomnij, co widziałeś.
Albo też mnie zastrzelisz?
TERYTORIUM
Dobrze wiedzieć.
Witam.
- Sandra. Miło mi. - Co słychać?
Tam jest.
Zaraz przecięcie wstęgi.
Sandra, jesteśmy gotowi.
Hej! Chodź tu.
Co kombinujesz, kłamczucho?
Że niby pracujesz dla nas?
Inwestuję w to miejsce.
Raczej nie.
Naprawimy domy, a młodzi dostaną pracę.
Zrobimy sobie zdjęcie? Uśmiech.
Rząd nas nie słucha i nic nie robi.
Ja coś robię.
Dbam o rodzinę.
Dzierżawa ziemi Sandrze Kirby
stworzy miejsca pracy dla wspólnoty.
To oświadczenie, a nie tylko gest.
Lepsza przyszłość nie tylko dla Aborygenów,
ale całego kraju.
Dziękuję, Keeley.
Mój ojciec mawiał:
„Aby zaszły zmiany, trzeba iść z duchem czasu”.
To właśnie wybrała wasza wspólnota.
Pierwszy krok ku wspólnej przyszłości.
Dziękuję!
Panie Lawson.
ZAKŁAD KARNY
Graham, tu Sandra.
Postanowiłam cię wyciągnąć,
skoro rodzina nie chciała ci pomóc.
Wpłaciłaś kaucję.
Oczywiście.
Wstawiłeś się za swoją rodziną.
Zależy ci.
W nieoczywisty sposób.
Daniel też chciał pomóc rodzinie,
sprzedając mi Farmę Marianne.
- Słyszysz? - Tak.
Słyszę.
Nie wiedziałeś, co nie?
Miałam się spotkać z twoim bratem
i dograć szczegóły, ale się nie zjawił.
Myślisz, że to był wypadek?
Czego chcesz, Sandra?
Rodzina zostawiła cię w potrzebie.
Musiało zaboleć. Na twoim miejscu...
chciałabym się odegrać.
- Do widzenia. - W razie czego dzwoń.
Proszę.
Wiedziałem, że przyjdziesz.
Powiesz mi, co tam się stało?
Zjebałem.
Ludzie ucierpieli.
Teraz jesteś w domu. Nic ci nie grozi.
Możesz ze mną pogadać.
Nie chcę o tym gadać.
W porządku.
To rusz dupę i zakasaj rękawy,
bo potrzebuję pomocy.
Będziemy zaganiać górne pastwisko.
Dobrze ci to zrobi.
Dobra, siorka.
DZWONI LACHIE KIRBY
Tato!
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Marsh.
No.
Co mnie ominęło?
Chyba wszystko.
Oto i on.
Może uczcimy twoją wolność?
Tak sobie myślałem...
Wyciągnę Marianne z bagna, w które je wpędziłeś.
Przegonię krążące nad nami sępy.
Zagonię bydło z całej farmy.
Całe 60 000 sztuk?
- Tak. - No.
Bez wykonawców. Tylko nasi ludzie.
Zobaczysz, to nas znowu zjednoczy.
A potem...
przepiszesz farmę na mnie.
- Na ciebie? - Tak.
Wiesz, że do tego nie dojdzie.
Stawiałem Dana przed tobą.
A teraz mam Marsha.
Czasem w życiu
trzeba pominąć chujowe pokolenie.
Wynocha do stodoły.
Twój brat umiał wszystko zrobić.
Ale ty...
zawsze czekałeś, żeby cię pochwalić.
Nie harujemy, żeby nas chwalono.
Płaci się za to krwią.
Już swoją zapłaciłem, tato.
Pamiętasz, jak kazałeś mi i Danowi się bić?
A ty siedziałeś z kolegami i miałeś ubaw?
Raz zostawiłem otwartą bramę.
Tak mi za to przywaliłeś, że pękł mi bębenek.
Powiedziałeś, że jeśli poskarżę się mamie,
to pęknie mi drugi.
Pamiętasz?
Miałem dziewięć lat.
Pamiętasz, jak wykręcałeś nam ucho?
Niech załatwią to między sobą.
Wiesz, że...
Dan... twój ulubiony syn.
Chciał sprzedać Marianne Sandrze Kirby.
- Wiesz o tym? - Nie!
Wiesz o tym, co nie?
Idealny syn chciał cię zdradzić.
Nienawidził cię.
A ja całe życie cię podziwiałem.
Mało ci? Dalej.
Dawaj.
Kto to?
Zaraz się przekonamy.
Dzień dobry.
Co to?
Głęboki kanał.
Pozwalasz Sandrze zbudować port?
Wykorzysta cię.
Nie tego Aborygena, Emily.
Będę zarządzał portem.
Farmy będą transportować tędy bydło. I wiesz co, Emily?
Ten czarny kaczor tu zostanie.
Lokalsi o tym wiedzą?
Dowiedzą się.
Niedługo.
Jeśli chcą coś z tego mieć, wszyscy będą pracować dla mnie.
No, a ty dla Sandry.
Ona chce, żeby droga szła przez Marianne.
To twoja nieruchomość. Twój problem.
Dobrze, że już zaczęłaś, Suse.
Zaganiamy całe bydło?
Zwykle trwa to do 12 tygodni, my uwiniemy się w siedem.
Najpierw zachodnie pastwiska.
Sprowadzimy je do Marianne
i znowu wyruszymy.
Zyskamy z 80 milionów.
Banki dadzą nam spokój.
I modernizujemy.
Albo sprzedamy kawałek ziemi.
Dziadek musi dotrzymać kroku albo zejść nam z drogi.
W porządku.
Kwarantanna zorganizowana.
10 000 sztuk do Indonezji.
Przyczepa czeka.
Darwin. Czwartek.
Cztery dni?
Nie spierdol tego.
1871 – FARMA MARIANNE
Nie. To tutaj.
Wiesz, co robić.
Kiedy wyszedłeś?
Parę dni temu.
Wrócił do domu.
Ale ty to nie wiem.
Tato.
Colin.
Sandra zaraz wybuduje drogę przez Marianne
do portu, który buduje u Nolana.
Nic nie wiem o drodze na mojej ziemi.
Kupiła kopalnię, więc może robić, co chce.
- Dostanie zgodę. - No.
Spieniężymy ten spęd
i może mnie atakować, ile tylko chce.
Nie wiem, czy masz tyle czasu, Colin.
To się jeszcze okaże.
Przeżyłeś.
Tak, mam się dobrze.
Dobrze wyglądasz.
Mamo, wróciłaś!
Idziesz na spęd?
Dałam tacie zarządzać.
- Dałaś? - No.
Mogę pomóc, jeśli trzeba.
Dzięki.
Zaplanowałaś to?
Większość.
Niech myślą, że rządzą.
Ogarniam tę farmę.
Tak?
Tak. Niech myślą, że rządzą.
Wszystko gra?
Tak.
Dobra.
Przyda ci się towarzystwo?
Niekoniecznie.
Ale mi się przyda.
Pamiętam, jak cię zabrałem na twój pierwszy spęd.
Miałeś z dziewięć lat?
Wsadziłem cię na tego ogromnego konia.
Księcia.
Myślisz, że dałeś się z niego ściągnąć?
Byłeś jak ryba w wodzie.
Istna poezja.
Też mi wykręcałeś ucho.
Pamiętasz?
Przepraszam. Pamiętam.
Nie muszę wysłuchiwać ckliwej bajeczki o tym,
jak Lawsonowie wychowują synów.
Walczyłeś z ojcem, ja będę z tobą,
a mój syn ze mną. Będziemy jak prawdziwi twardziele.
No.
Przykro mi, że tak wyglądało wychowanie.
Naprawdę.
Masz prawo do tych emocji.
Ale przeszłości nie zmienię.
Możemy iść tylko przed siebie, synu.
Ma pani gościa.
Co tu robisz?
Marshall cię odwiedził?
Zostawił mnie na pastwę losu.
No.
Mnie też.
Ostrzegałem cię.
Słuchaj.
Sharnie...
bardzo przepraszam...
że cię wciągnąłem w to bagno.
Tak to jakoś wyszło...
Ale to już nieważne, bo mam pracę.
Porządnie zarabiam.
Też ci załatwię robotę.
Z kim teraz się zadajesz?
Z Campbellem Millerem.
Jaja sobie robisz, Rich?
Co jest z tobą? Próbował nas zabić.
To tylko interes.
Tylko interes, kotku.
Zarobię trochę grosza.
Możemy stąd wyjechać.
Będzie jak wcześniej, zanim Marshall wszystko zjebał.
Nie ma powrotu do przeszłości, Rich.
No.
Luz.
Luzik.
Jak się czujesz?
Mam dość tego pytania.
Wygraliście z dziadkiem.
Wróciłem do tego szamba.
Nie pieprz, Marshall.
Ciesz się, że żyjesz.
Ano.
Odziedziczę zabójczy dług i zjebany dorobek życia.
Spoko, jeśli tego nie chcesz.
Ale Susie chce.
I twój ojciec.
Mógłbyś nam pomóc.
Byłoby miło.
Nadajesz się do tego, ale nie musisz zostawać.
Należysz do rodziny.
Jesteś częścią Marianne.
Mimo że z tym walczysz.
Wciśnij.
Dobra, mam.
Na co patrzysz?
Na dinozaura.
Mądrala.
Idź gdzieś się przydać.
Dobrze, szefie.
Ej.
Dobrze ci idzie.
Zaganiasz czy co?
Jesteśmy gotowi.
Suse, zbierz wszystkich.
- Dobra. - Idziesz?
Nie przegapię tego.
No to jedziemy.
Sami nadajemy wartość tej ziemi.
Dbamy o nią i na niej pracujemy.
Będziemy o nią walczyć.
To jedna z ostatnich rodzinnych farm na północy.
Nie pozwolimy,
żeby jacyś obcy nam ją odebrali.
Mamy tu 60 000 sztuk bydła.
Nie ma nikogo więcej, tylko my.
Trzeba szybko działać.
I pracować zespołowo.
Polegam na każdym z was.
Spójrzcie na nas.
Jesteśmy rodziną.
Tak wygląda nasze życie.
I musicie o nie walczyć.
Chcesz coś dodać, tato?
Nie srać przy obozie.
No tak. Fajnie.
Pracować z głową i uważać.
I dobrze się bawić.
Chodźcie.
Tak!
Dam radę!
Masz go, Em?
Ładnie.
Dawaj, Suse.
Dobra. Mamy je.
Wróciły.
Brawo. Powoli.
Blisko.
Dalej!
Marsh, szybko!
Jeden uciekł! Dawaj!
Zbliżam się!
Trzeba go zmęczyć. Goń za nim.
Jedź na lewo.
Masz go? Ciągnij.
Dawaj. Szybko.
Stój.
- Trzymasz? - Tak.
Moment.
Dobra, już.
Jest cały.
- Zaraz wróci do stada. - Brawo!
Tak!
Dobra robota!
Brawo, Marsh!
- Ładnie. - Dobra robota.
- Dobrze wyglądasz. - Ty też.
Dobra, zabieramy stado do domu.
Świetnie.
Ładnie i powoli.
Zamknąć bramę.
Zamykać.
Migiem. Zamknąć je.
Brawo.
Stary nadciąga.
Dobra robota.
Tak.
Bardzo dobra.
- Jutro powtórka. - No.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Nie zapomniałaś, Em.
- Tak? - No.
Myślałam, że przepadłeś.
Wiem.
Zrozumiałem, że muszę zawalczyć o farmę.
No.
Robię to dla nas.
Zaraz będzie kolacja.
- Wychodzę z kolegą. - Jakim?
Ethanem.
Hodge'em?
Może dobrze, że zobaczysz, jak żyją inni.
Poróżniłaś mnie z Susie.
Myślałam, że z tobą zerwała.
Wiesz, co zrobiłaś. Namieszałaś mi w głowie.
Chcę dla ciebie jak najlepiej.
Przecież wiesz.
Uważaj na siebie.
Dawno tego nie robiłem.
- Dobra. - Tylko się nie śmiać.
- Co on robi? - Co wam mówiłem?
Łamiesz się pod presją.
- Wymachujesz, o tak. - Stoję za blisko!
Tato, rozpętasz piekło.
Dawaj.
Muszę się rozgrzać.
Dasz radę. Rozgrzej się.
Zawsze musisz, zanim dasz czadu.
Halo?
Em, to ja.
Podobno Lawsonowie zaganiają bydło.
Jesteś z nimi?
Tak.
Słuchaj, Campbell.
To koniec.
Trzymaj się z dala od mojej rodziny
i Farmy Marianne.
Em, nie mów tak.
Co z nami?
Przykro mi.
- Na bok. - Czekaj! Dam radę!
Spokój.
Właśnie tak.
Poszło!
- Brawo! Wyszło jej! - Załapałam.
Em.
Popatrz tam.
Obserwują.
Pewnie patrzą na ciebie.
Jesteś najbliżej.
Co się z nami stało?
Nie wiem.
Może to strach.
Chyba się ukrywałem.
Ale skończyłem z tym.
Cześć.
Wiem.
Tęskniłam za tobą.
Zostańmy tu na zawsze.
Mówiłem, że Sandra wpłaciła kaucję?
- Nie. - Serio.
W zamian za co?
Chciała, żebym pogrążył rodzinę.
„Że co?”
Powiedziała, że Dan chciał sprzedać jej Marianne.
Wierzysz jej?
Trochę.
Ostatnie miesiące podejrzanie się zachowywał.
- Tak. - No.
Sandra uważa, że jego śmierć nie była przypadkowa.
Może to nie był wypadek.
Muszę ci coś powiedzieć.
Już wiem, Em.
O Campbellu Millerze.
Nadal go widujesz?
Dobra.
To dobrze.
Dobrze.
Kocham cię, Em.
Kulon.
Ano.
Diabelski ptak.
Czarni robią w gacie, jak go słyszą.
Tak?
Raz przesiadywałem z jednym hodowcą.
Tommym Angelem.
Ptaki całą noc darły japę.
Stary Tommy nie mógł spać.
Był przekonany, że ktoś umrze.
Chyba w to nie wierzysz, co?
Tommy wrócił do domu,
a jego syn zginął w wypadku.
Może rano w namiocie znajdziesz mnie martwego.
Widzimy się o brzasku.
- Dzień dobry. - Dobry.
- Wszystko gra? - Tak.
Dzień dobry. Wezmę kubek.
Dzień dobry.
- Mamo, herbaty? - Tak.
Dobry, staruszku.
Dobry.
No.
Pracuję nad tym.
Nie jesteś sam.
Naokoło, synu!
Właśnie tak, mamy je!
Młody!
Dobrze to robię?
Dobrze. Tyle ci wystarczy.
Moja mama to sucz.
Ale ty wyszedłeś na ludzi.
Niszczy wszystko, co jej się nie podoba.
Układało mi się z Susie.
To pokaż, że masz jaja. Jak chcesz Susie, to się postaraj.
Co może twoja mama?
Powiedz, że chcesz ją odzyskać.
Kobiety to uwielbiają, ziom.
Tak robią mężczyźni.
Myślisz?
Lachie, masz miliardy!
Spójrz na siebie! Pewnie, że cię zechce!
Jestem jej kuzynem. Namówię ją.
Tak, kurwa!
Tak?
Kurwa, zróbmy tak!
Dobra, dawaj.
- Dawaj. - Serio.
Dawaj, ziom.
Jeszcze jednego skręta, zanim pójdziemy?
- Nie. - Na drogę?
- Nie. Do Susie. - Skręcika?
Dobra, jeszcze jednego.
To już ostatnie.
Przygotujemy się na jutro.
Dobra robota.
Czyste piękno.
Nie wiesz, co mówisz. Tydzień nam to zajęło.
Widzisz?
Tak.
Colin, o co tam chodzi?
Co mam zrobić? Czekamy na przyczepy.
O co chodzi, Trent?
Poinformowano nas, że wykryto tu
- białaczkę bydła. - Gówno prawda.
Badamy sprawę.
Obejmujemy farmę kwarantanną na dwa tygodnie,
aż zbadamy całe bydło.
Zagonione stado musi trafić do zagrody.
Campbell.
Susie!
OBSZAR KWARANTANNY
Susie!
Zapytałeś mamę o zgodę?
Mogłem jej nie słuchać.
Idź do domu, Lachie.
Głupek ze mnie.
Wróćmy do siebie.
Dzwoniłem.
Nie odebrałam.
Zawieź go do domu.
Susie!
- Proszę cię. - Chodź.
Nie powiedziała „nie”. Dokończ sprawę.
Do usług, ziom.
Chuj złamany.
Zabiję go!
Marshall. Nie!
- Strzelał do nas! - Stój.
Zabił Sharnie!
- Już dobrze. - Jebany...
Już dobrze. Daj sobie spokój.
Cześć, Campbell.
Em.
Czym możemy służyć?
Przyszedłem pomóc w imieniu Federacji.
Wiesz, że na tej farmie nie ma chorego bydła.
- Jest, aż przyjdą wyniki badań. - Miller.
Przyczepy czekają.
Zagrody też. Statki są w drodze.
Chcesz mnie zamknąć?
Dbam o uczciwość branży, Col.
Pierdolisz.
Masz u siebie epidemię. Znasz zasady.
Tak to rozegrasz?
Przetrzymasz bydło i nas wykończysz?
Może najwyższy czas ruszyć dalej.
Macie pecha.
Nadchodzą zmiany.
- Takiego wała. - Tato.
Daj spokój.
Przemoc to nie rozwiązanie.
Doprawdy?
Może sprawdzę to w praktyce.
Tato. Nic się nie dzieje.
Wszystko w porządku?
Tak, o ile pan Lawson i spółka będą współpracować.
Zajmij się tym.
Zabierz te żmije z mojej farmy.
Jak to się skończy,
dopadnę cię.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Susie, proszę cię!
- Pogadajmy! - Lachie...
- Ej! - Przestań!
Zostaw ją!
Spadaj. Jesteś narąbany!
Stary, to nie ma związku z tobą.
Nie będę powtarzać.
- Wszystko gra? - Tak.
- Spierdalaj! - Hej!
- Tak? - Marshall!
Leż! Bierz psa i spieprzaj.
- Tak? - Morda!
- Dawaj! - Hej!
- Marshall! - No?
Marshall! Zostaw go!
Wpierdol mu!
Ethan, pomóż!
Dość! Przestańcie!
Rozejść się! Dość tego!
Susie! Puść!
Susie!
Susie.
Em! Tato!
O nie!
Nie!
Susie! Graham!
Tato!
Susie!
Mamo.
Weźcie ją! Marsh! Szybko!
Podnieście ją!
Do góry!
Trzymaj się, córcia.
Trzymaj się.
Odpalać helikopter!
Napisy: Joanna Kazimierczak