Halo?
Już jestem. Schodź.
Odbiło ci? Karetką na lotnisko?
To rekwizyt filmowy. Rusz się.
Idę.
Proszę nam pomóc! Ona nie może oddychać!
Leyla?
Rozmawiała ze mną i nagle ją zatkało. Leylo, spójrz na mnie. Spokojnie.
Proszę.
Oddychaj. Właśnie tak. Dobrze.
Świetnie.
Już lepiej?
Ja… muszę… Ma rozprawę.
Jedziemy do szpitala. Proszę, to ważne.
Barbaros, odpalaj.
W którym sądzie? W Kartal.
Chodźmy.
DZIĘKUJĘ, NASTĘPNY
MALEŃKIE KŁAMSTEWKA
Dziękuję.
Dobry wieczór.
Przepraszam.
Co się dzieje?
Nic takiego.
Pod dom podjechały radiowozy na sygnale.
Zwiększyliśmy ochronę przed wyścigiem. Noc jest pod szczególnym nadzorem.
Wyścigi budzą duże emocje.
Mieliśmy problem z pracownikami, ale został rozwiązany.
Na pewno?
Na pewno.
Czy ktoś tu potrzebuje prawniczki?
Tak. Ja.
Co mogę dla pana zrobić?
Co tylko pani chce.
SARP: DZIEŃ DOBRY, LEYLO. NADAL NA WYJEŹDZIE?
LEYLA: NIE PYTAJ MNIE O TO NA CZACIE GRUPOWYM.
SARP: WSZYSCY WIEDZĄ, ŻE NOCOWAŁAŚ U CEMA.
ESRA: ZOSTAŁAŚ NA NOC?
FUNDA: OJEJ!
LEYLA: SARP, TY ŁACHU.
FUNDA: JEST Z TOBĄ CEM?
LEYLA: ŚPI.
ESRA: PODEŚLIJ FILMIK Z JEGO DOMU.
Stary, zaczekaj chwilę.
Obadamy chatę szefunia.
Dom w stylu Murathana.
A gdzie mieszka Robin?
FUNDA: ZA CHŁODNY. POTRZEBUJE TWOJEJ KOBIECEJ RĘKI.
SARP: NIE ZRZĘDŹ.
MURAT: JEGO DOM, JEGO SPRAWA.
Całuję was wszystkich. Widzimy się w biurze.
Wybieram się do Ankary z Fundą i panem Canem.
Ja siedzę z Dorukiem. Wpadaj, Sarp.
Kochany.
Też mam dzieciaka.
Jutro opowiesz nam wszystko dokładnie.
Umyję się i pójdziemy. Daj mi chwilę.
Selim.
Mój brat.
Domyśliłam się. Był taki przystojny.
Dzień dobry.
Nie masz zdjęć ojca?
Pokażę ci je.
Jesteś do niego podobny.
A z charakteru do mamy.
Kiedy zmarł?
Dawno temu.
Próbowałaś dżemu?
Nie. Z czego jest?
Z papryki.
Paprykowy dżem Murathana. Spróbujmy.
Zaskakująco dobry. Pycha.
Spędziliśmy razem już niemal dobę, i jakoś nie było żadnych awarii.
Nie licząc najazdu policji na sygnale.
To się nie liczy.
Skoro tak mówisz.
SALA PRZESŁUCHAŃ
Nie odpowiedziałaś na pytanie.
Jak brzmiało?
Wczoraj pytałem, czy się pobierzemy.
To nie było pytanie.
Raczej deklaracja przyszłych intencji.
Chcesz mnie widzieć na kolanach? Nie.
Spokojnie.
Nie spieszmy się, proszę.
Dobrze. Ale mam poważne zamiary.
Wiem o tym.
Mówiłaś, że nie zostaniesz jego czwartą ofiarą.
Że włącza ci się alarm i nigdy z nim nie będziesz. I jak to się skończyło?
W porządku. Wiem, co mówiłam. Ale…
Zachciało ci się skoków na bungee.
Zakochałam się. Nic na to nie poradzę.
Z każdym dniem zatracam
się coraz bardziej.
Moje serce.
Nie nabijaj się ze mnie.
Zwolnij, księżniczko. Dopiero co się sparzyłaś.
Tak. Masz rację.
Co go tak pcha do małżeństwa?
To normalne. Poznajecie się coraz lepiej.
Nie wyjdę za niego jutro. Ani pojutrze. Bo dziś lecisz do Ankary zamiast mnie.
Dzisiaj?
Spadło jej ciśnienie.
Nie mówię, że nam się spieszy do ślubu, ale… Twardy zawodnik. Szacun.
Oświadczył wprost, że się pobierzecie. Brawo.
Moja mama mówi, że dopiero po trzech latach związku
można być tego pewnym.
Co?
Leyla miałaby 33 lata. A ja 36. Nawet, gdybyśmy czekali,
dla twojej mamy byłoby za wcześnie.
Dwa długie lata.
A potem starania o dziecko i poród po czterdziestce.
Zamrozisz jajeczka.
Akurat.
Udało się, Sarp?
Dzwonię do drzwi, ale on nie otwiera. Może ma gości. Widzę radiowóz.
Nie zostawiaj go w ogrodzie. Ömer musi go wpuścić.
Było otwarte. Działam. Proszę wyłączyć telefon.
Momencik. Możesz kończyć. Poradzę sobie.
Dziękuję, kochany. Pa.
Kochanie, jedziemy z lotniska prosto na spotkanie.
Po nim mam kolejne, i do wieczora będę zajęta. Odezwę się,
kiedy dotrę do hotelu. Całuję cię.
Nie przyzwyczajaj go, bo będziesz się wiecznie spowiadać.
Skoro tak mówisz.
Trójca znowu w komplecie. Tak się cieszę!
Ömer! Przywiozłem Buddy'ego. Do rąk własnych.
Ömer?
Mały.
Wszystko w porządku? Co się stało?
Też się zastanawiam.
Co jest?
Źle ze mną.
Nie jest dobrze.
Czas?
54 i 7.
Defne?
O twoich romansach jest głośniej, niż o inwestycjach.
A ceny akcji spadają.
Takie wahania to norma. Spokojnie.
To może zaszkodzić firmie.
Media za tydzień się znudzą.
Nie słuchasz mnie.
Całuję. Widzimy się później.
Ma czas tylko dla Leyli.
Chce się z nią ożenić.
Tak?
Cem jest bardzo uparty.
To dobrze.
LOTNISKO W ANKARZE
Lepiej ci?
LEYLA: WYLĄDOWAŁAM. ODDAŁEŚ BUDDY'EGO?
Zrobiłem ci kawę.
Gdzie?
Przed tobą.
TAK. NIE MARTW SIĘ.
LEYLA: JESTEŚ NAJLEPSZY.
Tak.
Przyjdzie ktoś jeszcze? Może Balim?
Nikt nie przyjdzie.
Dobra.
Coś ci powiem.
Czy wiesz, kto jest największym udziałowcem w firmie,
w której dostałem robotę? A przynajmniej wydawało mi się,
że dostałem? Kosovali Holding.
Oya Kosovali. Matka Murathana. Sam Cem Murathan nalegał,
żebym cię zrobił partnerem. I tak im się za to odwdzięczasz? Tak?
Zaczekaj.
Chciał, żebym został partnerem?
Ty…
Wspaniale. Wysłał mnie do Dubaju celowo.
Chciał mnie odsunąć od Leyli.
Nie twórzmy dzikich teorii.
Porwałem umowę. Zwolniłem mojego szefa. Choć on zwolnił mnie pierwszy. A potem…
piłem.
Widzę. I co dalej?
To tu.
Zaczekaj, zaraz wrócę.
Ej, stary!
Cem Murathan!
Dziękuję!
Odebrałeś mi wszystko.
Ja cię pierdolę.
Nie uśmiechaj się.
Jesteś bachorem, czy idiotą?
Upiłem się.
Ömer Cenker?
Kurwa… Zapomniałem o niej.
Złamał pan warunki aresztu domowego.
Nie róbcie mi tego. Ja pierdolę.
Powinieneś wrócić do paki.
Prawda?
Tak.
Mert, mój kumpel ma przechlapane.
Ale Murathan to gruba ryba. Ma wpływowych i ważnych znajomych.
Dzięki niemu nie poszedłem siedzieć.
Zawieźli cię do prokuratury?
Tak.
I?
Murathan zeznał, że szukałem psa, który uciekł.
Orzekli „okoliczności humanitarne”.
I wróciłem do domu.
Już nie mogę wychodzić przed dom, tylko na podwórze. Dokręcili mi śrubę.
Straszny z ciebie głupiec.
Leyla o tym wie?
Na razie.
Leyla prosiła, żebyś mnie zrobił partnerem?
Nie, ty idioto. Nie wspominaj o tym i
nie nachodź jej więcej.
Pozbieraj się, proszę. I nie rób tak więcej.
Sraj się.
Dupku.
Zamiast się z nim policzyć, zostałem jego dłużnikiem.
Cóż…
Skoro ci się upiekło… a na to wygląda… Nie mów o niczym Leyli.
Dobra? Dobra.
Umieram z głodu. Wezmę prysznic i idziemy.
Nic mnie nie powstrzyma przed zjedzeniem michy makaronu.
Jedz, co chcesz. Ja wolę frytki.
Czekają na ciebie róże.
Widzę, tylko kartki nie ma.
Kwiaty mówią same za siebie.
Tak?
Pani Leylo, witamy w naszym hotelu. Dziękuję.
Zarezerwowaliśmy dla pań stolik w Chez Bertan. Kierowca was odbierze.
Rozumiem.
Mówiłam, żeby odwołać tę rezerwację. Wystrój mi się podoba.
Widzę twoją minę, Esro. Wyraźnie.
Twoją też.
Nie, skarbie. Nie robię min, tylko myślałam,
że posiedzimy w hotelowym barze, a potem pogadamy w pokoju.
Zapomniałaś, że jest z nami narzeczona Murathana.
Przestań.
Sprawiasz mi przykrość.
Zgrywam się. To miłe, że coś nam zorganizował. Fajny gest.
Poproszę więcej masła do chlebka.
Z czego się śmiejesz?
Zamówmy makaron do pokoju. Bez deseru nie wyjdę.
Nazywa się „Przysmak Szefowej”.
Przesmyk Szefowej?
Przysmak.
Będzie za dwie minuty.
İskender?
Majaczy z głodu.
Esra?
Jak się masz?
Śliczna.
Wciąż piękniejesz.
A ty nadal kłamiesz.
Leyla, Funda. To Iskender.
Smacznego. Cześć.
Witajcie.
Nadal mieszkasz w Ankarze? Gdzieś w okolicy?
Miałem zadanie z ministerstwa. Pojutrze wracam do Stambułu.
A ty? Co porabiasz? Jak zwykle mam spotkania. Chwilowo tu.
Ale mieszkasz w Stambule? Tak.
Nie zmieniłaś numeru? Zależy, który z nich masz.
Ten. Zadzwonię na próbę. Mój się zmienił.
Dzwoni.
Zapisz go. Tak zrobię.
To do zobaczenia. Pewnie.
Pozdrów ode mnie żonę.
Dobrze.
Dobranoc.
Dobranoc!
Ten Iskender to powiększona porcja. Podwójna.
Poszedł już?
Sprawdź.
Nie ma go. Co jest?
Nie widziałam go od dekady.
Kim on jest? Był moim Murathanem.
Dlaczego się rozstaliście?
Zdradziłam go z Muratem.
Wspominałaś.
Telefon ci wibruje.
Myślałem, że to moje serce.
Akurat.
Defne.
Wróciłam. Gdzie jesteś?
Witaj w domu.
Ty witaj, Defne.
Co za odmiana. Świetnie wyglądasz.
Dziękuję.
Naprawdę wróciłaś, czy jesteś przejazdem?
Przepraszam.
Cierpiałam. Musiałam pomyśleć.
Defne.
Nie wracaj tak nagle, jak zniknęłaś.
Daj mi się z tym oswoić.
Dobrze, że już ci lepiej.
Wszystkie trzy spotkania się udały. Były chwile napięcia,
ale decyzje zapadły jednomyślnie. Możemy uznać ten dzień za udany.
Dałem ci trzy dni, a uwinęłaś się w jeden.
Sprawa załatwiona. Mamy wracać?
Jesteś niezła.
Proszę cię. Całuję, wujku. Do zobaczenia.
CEM: ŚPISZ?
JESZCZE NIE
Niemożliwe.
Nie wierzę.
Nie mogłem zasnąć. Stęskniłem się.
To chyba ty stajesz się nałogiem.
Czyżby?
Tak. Chcę z tobą spędzać każdą chwilę.
Podpisz: „Mojemu mężowi też by
się przydał samolot”.
Esra.
No co?
Od tej pory chcę wszędzie latać odrzutowcem.
Miejcie umiar.
Popełnił pan błąd. Przywykniemy do luksusu.
Nie bądźmy tacy oficjalni.
Do tego też przywykniemy.
ISKENDER: CZEŚĆ!
Mam dla ciebie sok pomarańczowy. Boże. Dasz mi buziaka?
Jeden wystarczy. Smacznego, moje książątko.
MINĘŁO TYLE LAT…
ISKENDER: TĘSKNIŁEM ZA TOBĄ, ESRO.
ISKENDER: NIE TRAĆMY ZE SOBĄ KONTAKTU.
W ten weekend jest wyścig.
Pierwsza gonitwa Nocy?
Tak. Czujcie się zaproszone.
No pewnie, że przyjdziemy. Prawda, Esro?
To pierwszy wyścig Nocy.
Bardzo chętnie.
Przedstawię wam moich przyjaciół.
Super.
Wiesz co? Pora na bajkę przed snem. Opowiedzieć ci?
Położę cię spać, jak należy.
Nie chcesz?
Spać trzeba.
ISKENDER: UMÓWMY SIĘ NA KOLACJĘ…
ISKENDER: TYLKO WE DWOJE.
POROZMAWIAMY PÓŹNIEJ.
Cem czeka a dole. Spakuję się i wychodzę. Mieszkanie jest twoje.
Badi zostanie u Ömera. Odbiorę go w weekend.
Dobrze. Pogodziliśmy się z Ömerem.
Serio?
Poszedłem tam z Buddym. Pogadaliśmy przy drzwiach i mnie zaprosił.
Chyba mu się nudziło. Wyprzytulał mnie.
Bardzo się cieszę. Obaj na tym skorzystacie. Brawo.
Zdzwonimy się później. Jesteśmy zaproszeni na niedzielny wyścig.
Dobrze.
Dzwoniła twoja mama. Nie odebrałam. Co jej powiedziałeś?
Jeszcze nic.
Powiem po fakcie.
Myślałam, że do niej wróciłeś. Mieszkasz u Esry?
Nie, u Leyli.
Proszę, teraz te. O, tak… Nie złościł cię?
On nie.
Rozlega się sygnał do startu. Rozpoczyna się wyścig! Noc, numer 3,
która zaczyna swoją karierę wyścigową tym biegiem,
startuje dwie do czterech długości za rywalami.
Bal Durusu, z numerem 4,
prowadzi, ale… po sześciuset metrach Nar Ekşisi,
z numerem 1, próbuje go dogonić. Jednak numer 5,
Breeze Metin, wysuwa się na prowadzenie
na środkowym torze. Obok niego jest numer 6,
Candy Adem i numer 2, Orchid. A Noc, numer 3,
nadchodzi z najbardziej zewnętrznego toru. Obejmuje prowadzenie w grupie.
Z każdym metrem zwiększa dystans między sobą a rywalami. Na
ostatnich dwustu metrach przewaga wynosi już pięć długości.
Wyścig dobiega końca. Numer 3, Noc,
powiększa przewagę do ośmiu długości i
wygrywa swój pierwszy wyścig w karierze.
Drodzy fani i goście.
Za chwilę na naszych oczach odbędzie się ceremonia wręczenia zwyciężczyni pucharu
na trybunach dla VIPów.
Gratuluję.
Proszę tu spojrzeć.
Nie wspomniałeś, że Defne wróciła.
Ja też byłem zaskoczony. Podobno nie chciała przegapić
pierwszej gonitwy Nocy.
Cześć.
Świetny kolor, Defne.
Dziękuję.
Widzę, że wiele się pozmieniało.
Nie stało się nic znaczącego.
Metodycznie realizujesz swój cel. Gratuluję.
Nie rozumiem.
To Mert. Zaraz wrócę.
Co ona powiedziała?
Że skłoniłaś ją do powrotu.
Upiłeś się? Co ty wygadujesz?
Jeszcze nie, ale się staram.
Leylo.
Uważaj na Defne.
Uważaj, żeby Ömer Cenker cię nie pogrążył.
W tym względzie ufam Mertowi.
Zobaczymy.
Leylo. Znasz Merta?
Nie. Dzień dobry.
Miło mi.
Wzajemnie.
Znamy się od małego.
Teraz jest prokuratorem, ale kiedyś łoił mi skórę.
Chętnie o tym posłucham.
A ja chętnie opowiem.
O sprawie Ömera też. Rozmawialiście o niej?
Leyla! Chodź tu!
Udało się.
W porządku?
Wszystko będzie dobrze.
Chodźmy.
Księżniczka gotowa?
Co robisz po tej stronie?
Ta jest właściwa.
Dałbyś już spokój.