Nie puszczę cię. Wyjdź, a już nigdy nie wrócisz.
Leylo? Dzień dobry.
Dzień dobry. Nie zostawimy go z Alim,
bo Ali jedzie do Stanów.
Zawiozę go do Ömera.
Dobrze.
Widzimy się w sądzie. Nie śpisz? Spójrz na mnie. Dobrze, chodź.
Leyla.
To ważny dzień. Rozumiesz? Chodź tu i powtórz. Ważny dzień! Idziemy.
Ważny dzień.
DZIĘKUJĘ, NASTĘPNY
PUNKT ZWROTNY
Edis! Edis!
Whiskey poproszę. Dzięki.
Cześć.
Nie martw się.
Za pięć minut masz być na scenie.
A ty masz minutę, żeby się zmyć.
Witajcie.
Nie zdąży. Utknęła w Izmir. Sprawa jest grubsza, niż myślałem.
Zmienił się zarząd wytwórni. Leyla próbuje ratować sytuację.
Tędy.
Dziękuję za wszystko!
Proszę.
Jesteś najlepsza.
Daj czadu.
Gdziekolwiek spojrzę, jesteś wokół mnie, co to za tęsknota?
Jeśli nie widzę twojej twarzy choćby przez minutę,
nawet przez sekundę, czuję, jakbym umierał.
Mam nawet obsesję na punkcie twoich powiek, jak mnie uwięziłaś?
Dzwonię w samą porę.
Nie słyszę cię.
Już jadę.
Zostawiłaś mnie.
Za kilka godzin się zobaczymy. Jestem w drodze.
Leyla. Cześć.
W końcu jesteś.
Troszkę się spóźniłam.
Wszystko w porządku?
Tak. Witaj.
Dzięki.
Już traciliśmy nadzieję.
Nie mogłam wcześniej.
Nie wiedziałam, że umiesz grać.
Witaj.
Cześć.
Leylo, prezent jest doskonały. Dziękuję. Zapewniam cię, że nie był ode mnie.
Mój jest tutaj.
Jesteś kochana! Cem!
Dziękuję ci bardzo!
Proszę. Wszystkiego dobrego.
Twoje urodziny są za 15 dni.
Tak, ale ich nie obchodzę. Dlaczego nie?
I nie chcę przyjęcia – niespodzianki.
Jesteś głodna? Zjesz coś?
Przegryzłam coś w samolocie.
Ominęła cię niezwykła noc. Na to wygląda.
Było cudownie. Dzięki Cemowi znów poczułam się wyjątkowa.
Doceniona.
Wspaniale. Cieszę się twoim szczęściem. Jeszcze raz sto lat.
Moje zdrowie.
Skoro jest Leyla, bawmy się dalej. Jest impreza! Przestań.
Leyla, proszę.
Zgoda. Napije się szampana. Żyjesz?
Nie zostawiaj mnie.
To tu.
Cemusiu.
Chodź, Defne.
Jesteśmy na miejscu.
Jeszcze to…
Ma spać w ubraniu?
Przeżyje.
Odpocznij sobie. Porozmawiamy wieczorem.
Nie rozdzielisz nas.
Nawet Selim nie zdoła.
Zawsze będziemy razem.
Buddy, skarbie.
Cześć, kolego.
Co porabiałeś? Kawy?
Pewnie. Bawiłeś się z nudów?
Masz plany na dziś?
Jadę do biura. Mam kilka spotkań. Tylko takie.
Nigdy nie wiadomo. Może pojedziesz rozwiązywać
cudze problemy?
Edis to ważny klient. Musiałam go wziąć.
Wiem, skarbie. Ale nie chce się wierzyć,
że z marszu i na ostatnią chwilę pozamiatałaś
bałagan po wymianie rady nadzorczej.
Nie zrobiłam tego z marszu. Długo pracowaliśmy nad sprawą.
Nie chcieliśmy narażać trasy koncertowej, więc wszystko odbyło się po cichu.
Nawet ja nie wiedziałem.
Nie sądziłam, że moja nieobecność okaże się takim
problemem. Pojechałam i wróciłam.
I ze wszystkim uporałam
się bez incydentów.
Gratuluję.
Mimo wszystko zdążyłam na kluczowy moment imprezy.
Jestem ci taki wdzięczny.
Mówisz z przekąsem.
Próbuję to zrozumieć.
Jesteś sarkastyczny.
Cemuś się mnie uczepił.
Jesteś zmęczona.
No pewnie.
Mogłam tam zostać do rana. Wróciłam dla ciebie, nie dla niej.
Dzięki.
Znowu to robisz.
Nie. Wykąpię się.
Ja też.
Od początku byłam w ich życiu.
Zatruwałam ich związki niespiesznie i czule.
To bardzo groźna kobieta.
Chce zdobyć Cema.
Wszystko wyjdzie na jaw.
Nie rozdzielisz nas.
Co się stało?
Miałam zły sen.
O czym?
Namydliła mnie, a potem Defne rzuciła się
na mnie jak zwierzę. Ale nie powiedziałam o tym,
tylko zmyśliłam coś głupiego
o katastrofie lotniczej.
Obawiam się, że zaczynam wariować, jak Tuba.
Możesz zwariować. Ona to robi świadomie. Jak to: „Nie rozdzielisz nas”? Idiotka.
No przecież. Zasłoni się tym, że była pijana.
Nie pytaj o to. Już ją pytałaś?
Nie bezpośrednio, ale…
Jak ci się układało z Selim?
Mistrzyni wywiadu.
Co odpowiedział?
Że dobrze. A co miał powiedzieć?
Dogadywała się z Defne?
Coś się stało?
Nie. Ciekawi mnie to.
Nie pytasz z ciekawości. O co chodzi?
Cóż… Defne coś powiedziała. Wiem, że była pijana, ale… mówiła poważnie.
Że nikt was nie rozdzieli. Że nawet Selim nie była w stanie.
Już się zaczyna?
Jak to zaczyna? To ona zaczęła. Nie rób tego.
Nic nie robię. Chcę wiedzieć, czy dobrze słyszałam.
To nic nie znaczy. Za dużo wypiła i zaczęła bredzić.
To wszystko.
Nie daj się sprowokować.
Po raz pierwszy był taki odmieniony.
Pewnie wyglądał tak.
Dobrze to robię?
Tym razem się wściekł.
Pokłóciliście się? Nie wygłupiaj się. Bohater z okładek, Cem Murathan,
nie kłóci się. Wysypali mu przed domem drobne
z ciężarówki, a on milczał. Nic nie zrobił. Poza miną.
Nie lubicie go, co?
To widać. Jak możesz?
Odkąd się tam przeniosłam, nie odwiedzacie mnie. Ani razu!
Nigdy cię nie ma w domu. Wciąż podróżujesz.
Co tydzień jesteś gdzie indziej.
Wszędzie was zapraszam. To wy się zawsze migacie. Z braku czasu.
Doruk rośnie. Dzieci są zajmujące.
Dobrze, ty masz Doruka. A ona? Od rozstania z Tuanem wciąż cię zapraszam,
ale nie raczysz wpaść. Raz byłam.
Raz! Od późnej nocy do rana.
Musiałam jechać do mamy. Co ja mogę?
A było tak pięknie.
Przestań, skarbie.
Powtórzymy to. Spotykałyśmy się kiedyś.
Wpadniecie w ten weekend.
Murat, Sarp, przyjdziecie na grilla?
Cem wyjechał?
Nie.
Mam spotkanie z dziewczyną. To randka.
My też. Tak, idziemy na takie coś.
Na co? Nie macie nic w planach. Dlaczego kłamiecie?
Uwzięliście się na Cema.
O czym ty mówisz?
Kłamiesz. Powiedzcie mi, o co chodzi.
Źle się przy nim czuję.
Co?
A Cem przy nas. Czuje się w obowiązku nas znosić.
To niedorzeczne. On was uwielbia.
Nie. Uwielbia ciebie. Lubimy go za to, ale nie uwielbiamy. Nie oszukujmy się.
Właściwie nas toleruje.
Przy nim nie jesteś sobą.
Co?
Tak! Stawałaś na głowie, żebyśmy stworzyli z nim paczkę.
Żeby nas zgrać. Te próby były męczące.
Poważnie?
Ja tak robiłam z Tuanem. Poznaję motyw.
Chodź tutaj!
Proszę.
Tak, Leylo? Możesz rozmawiać?
Tak. Wyszedłem ze spotkania. Jadę na budowę.
Zaprosiłam paczkę na niedzielny brunch.
Z jakiej okazji?
Żeby się z nimi zobaczyć. Może zrobimy grilla. Wujek też przyjdzie.
Niech twoja piwnica na coś się przyda.
W porządku.
Zorganizuję to. Nie miałeś planów, prawda?
W niedzielę przyjeżdża mama.
Tak?
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Nie zatrzyma się tutaj. Wpada na tydzień.
Chcesz się z nią zobaczyć Możemy przełożyć paczkę na przyszły tydzień.
Nie. Za tydzień lecimy do Nicei.
Tak?
Chcę kupić jacht.
Posłuchaj.
Zawieśmy kalendarz w widocznym miejscu i wpisujmy tam swoje plany.
Coraz rzadziej się nimi dzielisz.
Nie chcesz polecieć ze mną?
Tego nie powiedziałam. Chcę tylko znać twoje plany.
Masz rację.
Od tej pory będziemy się nimi dzielić. Dobrze?
Kiedy się kończy, mój drogi Ömerze, zdejmujemy to i zmieniamy.
Dobrze.
Nie stawiaj talerzy na stole, drogi Ömerze.
Dobrze.
Ustalimy priorytety i zaciśniemy pasa, póki nie znajdziesz pracy, drogi Ömerze.
Dobrze.
Och, skarbie. Obudziłam cię? Tak? Wyjdziemy na spacer? Chodź, pysiu.
Nie sikaj, gdzie popadnie.
Jesteśmy tu gośćmi.
Problemy pojawiły się w kwestiach, których nie przerobiłam.
Mieszkam z nim od trzech miesięcy.
A jednak…
Nie zadomowiłam się tam. Nie fizycznie, lecz duchowo.
Umiem się dostosować. Przez lata robiłam to wielokrotnie.
A tu czuję się obco.
Ponieważ?
Bo…
Tym razem nie wygram, tato.
To jasne.
Powiedz mi, jak się czujesz.
Cóż… Cem to wspaniały człowiek.
Cudowny. Można zapytać: „czego chcieć więcej?
Bóg się na mnie pogniewa!”. Ale… czy to naprawdę to?
Esra powiedziała, że przypomina jej bohatera opery mydlanej.
Wcześniej nazywali go Batmanem.
Zachowuje się, jakby nosił maskę.
Jakby nie był człowiekiem, tylko superbohaterem.
Zawsze robi, co powinien.
Widzisz? Dzwoni, jakby wiedział, że o nim mówię.
Osoba, do której dzwonisz, prowadzi rozmowę.
Oczywiście jest troskliwy, kochany i tak dalej.
To bardzo miłe. Ale ma dziwne, pasywnie agresywne oblicze,
którego nie rozumiem. Teraz już wiem,
o czym mówiły inne kobiety.
Może to narcyz?
Albo perfekcjonista.
Bombarduje mnie miłością. A kiedy próbuję sprowadzić
go nieco na ziemię, przesadza w drugą stronę…
Cześć, czekam na Sarpa.
Dostaniesz wilka. Chcesz zaczekać na górze?
On zaraz przyjdzie.
O czym mówiłam?
Że wydaje ci się fałszywy.
Tak? W podsumowaniu.
Jeszcze zanim poznałem jego imię, z twojego opisu wyłonił się narcyz.
Powiedziałaś, że nie da się kochać kogoś takiego,
znając wszystkie jego wady.
Ale ja go kocham.
Namiętność bywa mylona z miłością.
To…
nie ma szans?
Wiesz, że go podziwiam. Wydaje się przyzwoity,
ale zawsze będę po twojej stronie. Bez względu na to,
kim jest ta druga. Ja trzymam z Leylą.
Pamiętaj, co powiedziałaś na wstępie.
Czy masz z tym człowiekiem wspólne marzenia
i troski? Przemyśl to na spokojnie.
Pani Leylo, w porządku?
Chyba nie. Przyniosę wody.
Leylo!
Wszystko w porządku?
Oddychaj. Jestem przy tobie. Już dobrze. Podaj mi dłoń.
Wypij to, skarbie.
Dzwoniłeś, ale miałam spotkanie i nie odebrałam.
Spotkanie?
Czy coś się stało?
Chciałem zapytać, czy coś kupić na niedzielę.
Zostawię to tobie.
Dobrze się czujesz?
Tak, tylko mam dużo na głowie.
Dobrze. Widzimy się wieczorem.
Całuję.
Nie mam sił tłumaczyć, po co odwiedzam stare mieszkanie.
Nie przyznam, że się stęskniłam.
To dlatego?
Miałaś atak paniki, a udajesz, że nic się nie stało.
Zamilcz na chwilę, Sarp.
Bo się spóźniłem? Zamknij się i daj zmrużyć oko.
Leylo. Co się z tobą dzieje?
Wychodzę.
Dokąd?
Czekam na was w niedzielę.
Przyjechałaś autem? Samej cię nie puszczę.
Dlaczego zbiera pani naczynia?
Pan Cem nie wróci na obiad. Właśnie się dowiedziałam.
Dlaczego ja o tym nie wiem?
Twój ulubiony. Soczysty w środku i chrupiący na zewnątrz.
Dziękuję.
LEYLA: WRÓCISZ PÓŹNIEJ? MARTWIĘ SIĘ. NIE ZADZWONIŁEŚ.
Podać pani posiłek?
Nie, wychodzę. Miłego dnia.
Dziękuję, że nie zagęszczasz atmosfery.
LEYLA: JEŚLI JESTEŚ ZAJĘTY UMÓWIĘ SIĘ Z FUNDĄ.
ZADZWOŃ, JAK SKOŃCZYSZ.
Nadal nie rozwiązałaś kwestii Defne. Strach cię obleciał, Leylo?
To nie strach. Nie chcę reagować sztampowo.
Defne tylko czeka na moje potknięcie.
Założyliśmy się.
Nie zaczynaj.
Pod koniec tej historii pójdziemy za rękę.
Akurat.
Zobacz, stary. Te filtry powinny być zakazane.
Ona tak nie wygląda.
Wyjmij łeb z telefonu i zobacz, jaki masz wybór. Tu mam fast food.
Otwieram lodówkę i sięgam. Tak trzeba żyć.
To śmieciowe żarcie.
Przestańcie. Jesteście odrażający.
Nadal się nie odzywa. Nie odczytał wiadomości.
A wiesz, kto był wczoraj w knajpie?
Kto?
Yon Richards.
Kto to? Były mąż Defne.
Jest wystawa sztuki cyfrowej. Był z grupą.
Wie o tobie? Nie. Przedstawiłem się jako właściciel.
Nie mieliśmy czasu na plotki. Kto sponsoruje wystawę?
No?
Nil Katmanoğlu.
A kto polecił restaurację?
Ona. Jest gotowa do walki. Niesamowite. Tak.
O, Tuan.
Z kobietą? Nie, Fulda! Stój!
Wcinasz hamburgery? Skończyłeś z etycznym jedzeniem?
Lekarz mi kazał. Mam niedobór witaminy B12. Smacznego.
Biedny szczeniak.
Współczuję mu.
Moja siostra też jest weganką, ale nie taką.
Terroryzował mnie przez wiele miesięcy! Wstydziłam się jeść.
Wrzuciłaś gdzieś to zdjęcie?
Nie.
Dlaczego ty nie poszedłeś?
Był zaproszony.
Za późno się dowiedziałem.
Pisałam do niego, ale z jakiegoś powodu nie uznał
za stosowne przeczytać.
Przy wszystkich?
Wczoraj pokłóciliśmy się po raz pierwszy. Gdzie byłeś, czemu nie zadzwoniłaś,
nie odpowiadasz, i tak dalej.
Omawiacie tak wszystkie spięcia? Dokładnie.
Zawsze tak było, i to się nie zmieni. Przywyknij.
Grill! Ja rozpalam.
Mięso jest gotowe.
Jak to… gotowe?
Fajnie, co? Nie będziemy śmierdzieć dymem.
Ale dlaczego? Przecież cała zabawa
polega na grillowaniu.
Wybacz, że nie znam waszych zwyczajów.
To dobrze, że już gotowe.
Brunch beze mnie?
Lubi patrzeć śmierci w oczy.
No co? Zasłużyła sobie.
Jesteście w komplecie.
Smacznego.
Usiądę tutaj. Śmiało.
Jak się czujesz?
Nieźle. Nie podziękowałam ci za opiekę. Złożyło mnie.
Dziś ciebie, jutro mnie.
Spędziłaś wieczór z Feyyazem?
Tak, z Seyyazem i innymi.
Piszą o ponętnej prawniczce z przystojnym szefem kuchni.
Ach, te brukowce.
Akurat na mój temat nie kłamią.
Jestem prawniczką Edisa, a nasz szef kuchni… no wiesz.
Leyla…
Były mąż Defne wszystko mi opowiedział.
Takie dowody wystarczą?
Powinny.
Nasz świadek, Yon Richards.
Dziękuję za przybycie.
Miło mi.
Raduje nas pana obecność.
Oskarżony Cem Murathan, reprezentowany przez Beliz Temur.