Selim! Ya, Selim, n'olur!
Selim, lütfen!
Cem!
Cem! Selim!
Defne!
Hayır. Hayır, böyle bir şey mümkün değil. Kesinlikle doğru olamaz.
Cem de arabadaymış. Annesi öyle anlatmıştı.
Ama Yon Richards aslında Cem'den kaçtıklarını söyledi.
-Niye ama? Niye Cem'den kaçsınlar ki? -Cem'le kavga ettiğini anlatmış Yon'a.
Artık konu neydi, tam olarak ben de bilmiyorum
ama o gece olaylı bir geceymiş.
Önce Defne'yle Cem kavga etmiş.
Sonra araya Selim girmiş ve olaylar büyümüş.
Selim'le Defne'nin arasında bir ilişki mi vardı acaba?
Olabilir mi böyle bir şey ya? Olabilir mi?
Defne o kazada bebeğini kaybetti.
Acaba kimin bebeğiydi?
Gidebiliriz.
Hah.
Bugün Leyla'yı görebilecek miyim? Yarın dönmeyi düşünüyorum çünkü.
-Bu akşam hep beraber yemek yeriz, tamam? -Tamam.
Ben buraya geldiğime o kadar pişmanım ki.
Daha fazla bu saçmalıkları dinlemeyeceğim, inanmıyorum da.
İstersen kendin konuş Yon'la. Birinci ağızdan dinlersin hikâyeyi.
Ay, hiç kimseyle konuşmak da istemiyorum, artık bir şey duymak da istemiyorum.
Gir.
Nil'in ağzını aradım, Leyla'yla ilgili hiçbir şey söylemiyor.
Hatta şirkette konuşurlarken duydum, "Size gelecekmiş" dedim, inkâr etti.
Emin misiniz Leyla'yla görüştüklerine?
Ben yanıldım herhâlde. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim Beliz. Konuşuruz.
Tamam, konuşuruz.
Cem'in çok cins bir babası varmış arkadaşlar,
Defne'nin anlattığına göre.
Böyle soğuk, mesafeli, az konuşan, narsist bir adam.
Huydur çeker, boktur kokar.
Yani anlaşamazlarmış babasıyla.
Küçük kardeş daha zayıf bir çocukmuş, daha çok etkilenmiş bu durumdan.
Bir de sanırım uyuşturucu problemi de varmış.
Cem hiç anlatmadı bunları bana.
Defne bana da anlatmadı aslında.
Nereden açıldı konu? Bir gün içiyorduk, gülüyorduk.
Selim'e çok benzettiğini söyledi beni. Onun gibi komikmişim, sıcakmışım.
-Gerçekten fotoğraflarına benziyorsun. -Ay, sonu benzemesin.
Defne'yle aralarında bir şey var mıymış?
Yok canım, küçük kardeşinden bahseder gibi bahsediyordu.
Başka türlü bir yakınlıkları varmış.
Hem zaten bence Defne hep Cem'e âşık. Seninle iddiaya bile girdim bu konuda.
Ay, evet. Her seferinde de hatırlat şefim, olur mu?
Ya, "Cem yüzünden bitti evliliğimiz" diye anlatıyormuş Yon Richards, değil mi?
Evet, evliliğinin ilk günlerinden beri Cem hep aralarındaymış.
Cem'in ex'leri de Defne için aynı şeyi söylüyorlardı.
Cem o sıralar evli değilmiş
ama sürekli olarak Defne'yle beraber takılıyorlarmış.
Yon Richards'ın bir tane teknoloji şirketi varmış.
Yatırımcı olmuş, ortak olmuşlar.
Sana da restoranları böyle teklif etmemiş miydi?
İşte böyle böyle birbirlerinin ilişkilerine sızıyorlar.
Şeyyaz'dan önce Ömer var. Leyla'yı tanıdığı günler işi ona vermişti.
-Evet. -Tesadüf mü şimdi bu?
-Umarım tesadüftür. -Yani aslında abi, şöyle…
Cem'in böyle hesaplı bir adam olduğunu düşünmek bile istemiyorum ya.
-Ömer arıyor, hem de görüntülü. -A aa!
Aha! Kamera mı taktırdı lan? Bir bahsettik, zart diye aradı.
-Efendim Ömer? -Leyla, şuna bakar mısın?
A aa.Ne tatlıymış ya. Nereden çıktı bu?
Sen eski evde misin ya? Niye eski evdesin?
Birkaç parça eşya almaya geldim. Ne oldu Ömer? Kimmiş bu?
Bu Betty Hanım. Bu benim psikoloğumun köpeği.
-Sen terapiye mi gidiyorsun? -Hıı.
Acaba diyorum, Buddy ile anlaşırlarsa biz bunları çiftleştirelim mi?
Olabilir.
Yani eğer Buddy Bey de isterse, tabii ki.
Çok güzel olur bence. "Buddy ile Betty."
E, o zaman haber veririm ben sana.
-Tamam, görüşürüz. -Tamam? Görüşürüz.
İlginç. Ömer terapiye başlamış. Sevindim ama.
-Hani Luna'yla çiftleşecekti Buddy? -Luna kısırmış.
-Aa? -Of.
Bizi ayıramayacaksın.
Dayıcan?
Leyloş'um. Neredesiniz hayatım? Şirkette Beliz'den başka kimse yok.
-Beliz'in yanında konuşma lütfen. -Ha… Tamam, odama gidiyorum zaten.
Ne yaptınız? Gittiniz mi emniyete? Ne oldu?
Bir saniye. Belizciğim, merhaba. Nasılsın?
-Seyahat mi var? -Hafta sonu kaçamağı.
Oh, iyi. Keyfini çıkar.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Alo? Hah.
Leylacığım, biz emniyete gittik.
Cihan'ın bir arkadaşı amirmiş. Sağ olsun, bize yardımcı oldu.
-Dosyayı buldu. -Ee?
İkinci bir araba yok raporda.
Yani Tuba'nın anlattığı gibi Cem takip etmiyormuş arabayı.
Yaa?
8 Mart 2009 yılında olmuş kaza.
Selim kemerini takmamış, camdan dışarı fırlamış arabadan.
Sonra, ıı…
Cem de bu kazayı çok hafif atlattığı için Defne'yi arabadan o çıkarmış.
Bu arada hastane raporları da destekliyor daha önce söylenenleri.
Ay, nasıl içim rahatladı anlatamam.
Leyloş'um, bir şey soracağım sana.
Bu kazanın sizin ilişkinizle ne ilgisi var?
Sen neyi ispat etmek istiyorsun?
Ya, bu kadın, yani Defne, Cem'in bütün evliliklerinde problem olmuş.
Eğer evleneceksem hiçbir gizli saklımız kalmasın istiyorum.
Her şeyi bilmem lazım.
"Eğer" mi? Iı… Emin değil misin?
Hoş geldin.
Cem?
Erkencisin.
Aramışsın bugün de… Şeydi, ıı…
Ben de seni aradım sonra, sen de meşguldün herhâlde.
Bir türlü konuşamadık bugün.
Annemle yemek yenecek akşam.
Ama istersen gelmeyebilirsin.
Yo, gelirim tabii ki.
Ben anneni de aramayı unuttum ya, koşturmacadan.
Ne oldu? İyi misin sen?
Bugün kardeşimin ölüm yıl dönümü.
Cem, bilmiyordum. Çok özür dilerim.
Ama pek keyifli bir yemek olmayacak. İstersen gelmeyebilirsin.
Şeyde değil miydi ya kaza… Mart ayında değil miydi?
Sanki annen öyle mi söyledi gibi hatırlıyorum ama.
Hadi.
Başladığın işi bitir.
Cem?
Birkaç ay makineye bağlı yaşadı.
Sonrasında…
Çok üzgünüm.
-Buddy! -Cem.
-Kaç kere söyledim evde koşma diye! -Cem! Ben hallederim.
Aşkım? Oğlum. Hii! Aşkım benim.
Korktun mu? Korkma, onun canı sıkkın biraz.
Gel, sen camlara basma, ben temizleyeceğim burayı.
Teşekkür ederim.
-Gene menüyü değiştirmişler. -Hı hı. Altı ayda bir yeniliyorlar.
Etinden memnun musun anneciğim?
Mm! Mükemmel.
-Oya annem? -Hı?
Geçen gün sizin tarifinizle mücver yaptım Cem'e.
Hıı?
"Neredeyse olmuş" dedi. Yani yine tam olarak yaranamadım oğlunuza.
-Yok, yok. Gayet başarılıydı. -Teşekkür ederim.
Ben neredeydim o zaman?
Hatırlamıyorum.
Merak etme Leylacığım, ben yine yaparım.
Bu sefer az kalıyorum ama en kısa zamanda düğününüzde kadehi kaldırmak istiyorum.
Hayata, mutluluğa.
Bir hazırlık var mı peki?
Daha yok.
Aslında var. Leyla gelinliğine karar verdi bile.
-Aa. -Cem, rica ediyorum, lütfen.
Rüyasını görmüş, New York'taymışız.
Oo! Çok iyi fikir.
Buradaki hengâmeden de kurtulmuş olursunuz. Ee?
Mini bir gelinliği varmış.
-Hı. -Böyle saçları da kısacık, sapsarı.
Neden acaba?
Rüya işte, rüya.
Peki neden bekliyorsunuz?
Havalar ısınmadan gidelim New York'a, evlenin.
Yani o… O tabii birazcık… Yani imkânsız.
New York demişken, Yon Richards buradaymış.
Ben aslında bu gece o da bize eşlik eder diye düşünmüştüm ama…
Yon'la görüşmüyoruz.
Pardon. Bilmiyordum, haberim yoktu.
Nil'den mi öğrendin?
Yon'un geldiğini.
Aa!
Buddy? Gelsene oğlum.
Oğlum, gelsene. Korkacak bir şey yok. Buddy. Ben buradayım, gel.
Hani birbirimizden hiçbir şey saklamayacaktık?
Sen mi soruyorsun bunu bana?
Ayrıldığı kadının evinde hâlâ casus besleyen adam mı soruyor bunu?
Ne yapıyorsun, her gün rapor mu alıyorsun evdeki yardımcılarından?
Nil'in tuzağına nasıl balıklama atladın? Zekâna hiç yakıştıramadım.
Seni iki senedir tanıyorum, öyle değil mi Cem?
İki senedir senin hakkında ne biliyorum? Hiçbir şey.
Ne anlatıyorsun ne konuşuyorsun.
Kardeşinin ölüm yıl dönümü olduğunu bile son anda öğreniyorum.
Onu anma yemeğine gidiyoruz ama onun adını bile anmıyorsunuz.
Garip garip şeyler konuşuluyor.
Değişen menü konuşuluyor,
benim rüyam konuşuluyor, gelinliğim konuşuluyor.
Ya, mücver ya…
Mücver konuşuluyor masada, kardeşin konuşulmuyor.
Kaçıyorsunuz konuşmaktan.
Biliyorsun suçlu olduğunu, o yüzden üste çıkmaya çalışıyorsun şu an.
Evet, Nil'e gittim.
Merakıma yenik düştüm.
Evet, pişmanım, utanıyorum.
Ama suçlu değilim. Sadece seni tanımaya çalışıyorum.
Nil'den mi öğreneceksin beni?
Belki Yon'dan öğrenirim, ha? Ne diyorsun Cem?
Evli olduğun kadınlar bile tanımıyor ya seni?
Belki dedim, Defne yüzünden iş ortağın olan o adam anlatır seni bana.
Çünkü sen hiçbir şey anlatmıyorsun ya?
Aslında sen konuşmuyorsun Cem.
Yüzünde aynı şimdiki gibi bu plastik gülümsemeyle sadece duruyorsun
ve bütün gerçek duygularını bunun arkasına saklıyorsun.
Büyük büyük jestler, sürprizler, pahalı hediyeler…
Ama baktığım hiçbir şey gerçek değil gibi.
Ya, ne bileyim, mesela bir kez bile "Üşüdüm" dediğini duymadım ben senin.
Ya da "Üzüldüm", "Canım yandı".
Ya, "Bunu da beceremedim" mesela dediğini hiç duymadım senin ağzından.
Bugün ilk defa kontrolü kaybettiğine şahit oldum benim yanımda,
o da zavallı Buddy'nin başına patladı.
-Mesele kırılan vazo değildi tabii ki. -Sendin.
Benmişim ama bunu anlamak için koskoca bir performansa katlanmam gerekti.
-Hiçbir şeye katlanmak zorunda değilsin. -Ama seni seviyorum Cem!
Seni seviyorum, onu ne yapacağız?
Parmağımda senin yüzüğünü taşıyorum, sana en yakın olan olmak istiyorum.
Ama daha sen kimsin, onu bile bilmiyorum.
Defne neden bu kadar hayatının, hayatımızın içinde, onu bilmiyorum.
Ortak bir sırrınız falan mı var?
Bizim bilmediğimiz, sizi birbirinize bağlayan bir şey?
Evet, var! Ona güveniyorum!
Arkamı döndüğümde eski sevgilisiyle buluşmuyor çünkü.
Ne diyorsun sen ya?
Bugün şefinle buluştun, söylemiyorsun bana.
Geçen gün de şirkette olduğunu söyledin ama eski evindeydin.
-Beni takip mi ediyorsun Cem? -Evet.
Çünkü bana yalan söyledin.
Sen beni takip mi ediyorsun Cem?
Ben saatlerce senin evinin önünde bekledim.
Emin olamadım, kendi gözlerimle görmek istedim ve gördüm.
-Neler söylüyorsun ya? -Ben sana güvenmiyorum.
Daha ilk gün, seviştiğimiz ilk gün ya! Hâlâ Ömer vardı aklında.
Ömer'le evleneceğin gün de bana koştun. Şimdi yine aynı şeyler oluyor.
Parmağına yüzüğümü taktığından beri yine aynı panikler, aynı bir şeyler.
Nikâhımızda ben de böyle bir sürpriz yaşamak istemiyorum.
Bitti şu an, biliyorsun değil mi?
Bütün köprüleri bombaladın.
Senden nefret ediyorum.
Ne oldu? Konuş diyordun, konuşuyorum işte.
-Ne oldu? -Yürü Buddy.
-Gerçekleri duymak istemiyorsun, o yüzden. -Bırak beni!
Bırak kolumu. Buddy, yürü!
Buraya gel.
Hiçbir yere gidemezsin, anladın mı?
Kurban falan değilsin sen.
-Bırak beni. -Eziksin sen.
-Mücadeleden kaçtığın için bağımlısın. -Bırak beni.
-İyileşmek istemiyorsun, sızlanıyorsun. -Bırak!
Bırak.
Yürü Buddy!
Buraya gel, buraya gel.
Bu hâlinle mi?
Bu hâlinle mi koruyacaksın Defne'yi benden, ha?
Hiçbir yere gidemezsin!
Bu kapıdan çıkarsan bir daha geri gelemezsin.
Sen kocaman bir hayal kırıklığısın. Soy isminden başka hiçbir değerin yok.
Senin de babamdan hiçbir farkın yok. Nefret ettiğin adamın aynısısın.
Bence de.
Selim, dur.
Selim, dur!
Cem, kolumu bırakır mısın? Lütfen.
-Senin yüzünden bu hâlde bu çocuk. -O zaman sen daha iyi bir baba ol.
Olacağım, göreceksin.
Maske düştü.
Ama bakamadım gerçek yüzüne.
Gözlerimi kapadım.
Şş, şş.
Bir insan nasıl bu kadar derinlerde saklanır ya?
Gel canım.
Nasıl bu kadar karanlıkta yaşar, rahat soluk alır?
Tamam, tamam.
Kim bilir yıllarca ne tuttuysa, ne sakladıysa içinde
kat kat birikmiş, kaskatı olmuş, çözülemeyecek bir hâlde.
Ben onu döve döve bir çözerim, yumuşacık olur.
-Ağzına sıçtığımın pezevengi. -Sakın, sakın Sarp.
Lütfen. Hiçbiriniz bulaşmayacaksınız ona.
Ya, şu kollarının hâline baksana. Hangi normal insan yapar böyle bir şeyi?
Kendinde değildi.
-Öyle bir gitti geldi yani. -Siktirsin oradan bok herif.
Ömer'i de o işe aldırmış.
Söyleyeceğim işte, neyse ne. Şirkete de ortak ettirmiş.
Öyle iyiliğinden falan da değil yani, senden uzaklaştırmak için.
Nereden biliyorsun?
Kovmadan önce patronu söylemiş Ömer'e. Çocuk o yüzden gitmiş Cem'in kapısına.
Dönmeyeceksin, değil mi ona?
Biraz sakinleyip öyle konuşacağım.
Geçmiş olsun.
Bitti diyorum ya Sarp, bitti.
Sadece sakin bir kafayla karar vermek istiyorum.
O yüzük aşırı baskı yaratıyor bence sende.
O elindeyken sakın karar verme, tamam?
-Bravo! Leyloş! -Ayy!
Canım, iyi ki doğdun! Seni çok seviyoruz!
Sağlıklı, mutlu, şahane bir hayat senin olsun, tamam mı aşkım?
-Evet, aynen. -İnşallah.
-Her istediğin gerçek olsun. -Öyle mi diyorsun?
-Aa! Bu arada bir tarotçu buldum, efsane. -Aa!
-Ben de baktıracağım. -Beni de çağırın.
-Tamam. -Şunu bir keselim.
Öpüşme, koklaşma, konuşma sonra.
-Tamam. Kesiyoruz, tamam. -Kes hadi, kes.
Dur.
Bravo!
-Aferin. -Esra!
Şefim, en sevdiğim insansın, biliyor musun?
-Çikolataya bayılırım çünkü. -Bayılır.
Afiyet olsun. Gerisini kesiyorum. Hanımlar, birer çatal mı?
-Hayır canım, yiyeceğiz. -Tamam.
-Bu benim mi? -Evet.
-Beraber yiyelim. -Hayır, sen ayrı al.
-Onu bana versene. -Çok ayıp!
-Hayır, ben de. İkimiz yiyelim. -Aşkım, sen al kendine.
Nil yine. Görüşmek istiyor.
Ha, beni de arıyor da açmıyorum telefonlarını.
Sen niye sürekli telefonuna bakıyorsun? Biri mi gelecek?
Cem'i mi aradın yoksa?
Aa, yok canım, ne münasebet. Öyle bir şey yapar mıyım?
Aa, kapı! Ben bakarım!
Var mı bir haber?
Yok da ben haber verip eşyalarımı almaya gideceğim.
-Biz gideriz ya, saçmalama. -Evet, biz hallederiz.
Aa!
-Edis! -Ya!
İyi ki doğdun canım avukatım.
Hoş geldin. Senin turnen yok muydu bugün?
-E, ama bugün günlerden Leyla. -Çok mutlu oldum.
Ya, ben daha önce geldim bu apartmana.
-Yaa? -Arkadaşım taşındı buraya geçen sene.
Kimmiş o?
-Aa! -Ali?
Tekila!
-Doğum günün kutlu olsun. -Teşekkürler.
Arkadaşlar, komşum Ali.
Ne yana baksam her tarafım sen Bu ne biçim hasretlik?
Yüzünü görmesem bir dakika, bir saniye Ölüyorum, kahretsin
Hastayım göz kapaklarına bile Beni nasıl hapsettin?
Ay! İçiyorum!
Onları pişir şefim. Hah!
-Ah be! -Ah be!
Gel, gel!
-Vur! -Vuruyorum.
-Karın atıyor, karın. Şş! -At karım ama olmaz, girmez o top.
-Şş! -Hadi Esra.
Atamazsın ama, kıyamazsın kocişe.
-Yok öyle, yok. -Ya!
-Bu telefon kimin? -Benim, ne oldu?
-Dolmuş da, değiştireyim mi? -Çıkar, önemli değil.
Niyeyse çabuk bitiyor şarjı, anlamadım.
-Seninki de mi? -Hıı.
-Atıyorum. -Hadi at. Hadi Allah'ın aşkına.
-Hadi Edis. -Atamaz.
-Bunu da yapamaz. -Yapamayacaksın.
-Yapacaksın. -Atacağım.
-Gürleyecek. -Onu da yapamaz.
Geldi o.
İşte! Oldu bu iş!
Bravo Edis! Bravo!
Edis, tebrik ederim.
Teşekkür ederim.
-Oyuncumuzu izlesin herkes. -Yıldıza bak.
Anlatırım.
-Ya, güzelim, söyleseydin ben çıkartırdım. -Gerek yok ya, götürdüm işte.
Yalnız rica etsem ayaklarını silebilir misin?
Tabii.
Gel. Yine şarjım bitti, bakar mısın? Daha yeni şarj ettim ya, delireceğim.
Güzelim, gereksiz aplikasyonları sil. Düzelir büyük ihtimalle.
-Ondan mı diyorsun? -Hı hı.
Gel bakalım, gel.
Vuhu!
-Beş dakikada değişir bütün işler. -Yok, o beş dakikalık iş değil.
Bayağı bir geçmişi var aslında. Bizimki hep âşıktı Edis'e.
Sen ne kadar buradasın?
Ben buradayım artık ya.
Önümüzdeki ay New York'a gidiyorum. Annenler oradaymış?
-Aa, evet, oradalar. -Bir şey yollamak istersen falan…
Bilmem, yani ben de giderim herhâlde, önümüzdeki zamanlarda.
Sağ ol ama.
-Ben şunların azıcık huzurunu kaçırayım. -Buyurun efendim.
Betty hafta sonu görüşmeye hazır.
Bende buluşsunlar diye karar verdik de. Ne dersin?
Bu arada, iyi ki doğdun!
İstesen de sevemezsin
Sevdiğine iyi gelemezsin
Aynada gördüğün benim
Benimle yüzleşemezsin
Bu kalbin günahı ne? Çok beddua ettim, helal et
Sevgili hain Bu ahın sende vebali
Nasıl geldin bu hâle? Her girdiğin ev bir harabe
Sen bir hayalet
Değdi mi madem?
Yok edip içimdeki güveni Kaçıp gittin, hareket edemedim
Yarattığın yıkımı göremedin
Hâlâ varsa bahanen Böyle devam et
İstesen de sevemezsin
Sevdiğine iyi gelemezsin
Hadi bakalım Maya.
Günaydın!
Kolay gelsin.
Günaydın.
-Hii! Buddy bu mu yoksa? -Evet Mayacığım, işte Buddy.
-Sevebilir miyim? -Tabii ki.
-Maya ile tanıştırayım. -Kızın mı?
Eski sevgilisinin kızıyım.
Onlar ayrıldılar ama biz ayrılamadık.
İnanılmaz tatlıymış. Çok memnun oldum Maya, ben de Leyla.
Biliyorum. Memnun oldum.
Aslında benim babam öldü. Ölmüş yani.
Bir yaşındaymışım ben.
Üç yaşından beridir Ali'ye baba diyorum. O da bana kızım diyor falan.
Ya, tamam, sonra dökersin bütün şeceremizi, hadi.
Aşırı tatlı bir şeysin Maya.
Şimdi de sete gidiyoruz. Belgesel çekiyor babam.
Göçmenlerle ilgili. Veya göçenler.
-Hadi Mayacığım. -Çok memnun oldum Maya. Görüşürüz.
-Bye-bye Buddy, bye-bye Leyla. -Bye-bye.
-Geç Maya. -Gel bakalım.
Hadi Barbo.
-Kolay gelsin. -Sağ ol.
Hah, hadi geç Barbo.
-Ahmet? -Leyla Hanım, günaydın.
Eşyalarınızı getirdim Leyla Hanım. Cem Bey yolladı.
Yürü, yürü.
Alayım ben onu. Teşekkür ederim.
Ahmet Bey, şunu da vereyim size de.
Dün doğum günümden kalma kese falan bir şey olması lazımdı.
-Baksana bir, nerede. -Ben onu hemen halledeyim.
Şöyle yapalım. Alayım böyle.
Koy, koy. Çok iyi.
Bunu aynen böyle iade edersiniz.
-Buyurun. Hoşça kalın. -Teşekkürler.
Gül hadi, gül de bir rahatla.
Ne güleceğim ya? Böyle öküzlüğü ben bile yapmam be.
Yapar mıyım?
-No, no, no. Hayır, arama. -Sus artık, karışma. Çekil sen, üf!
Çok uzun bekledim ama verdiğiniz sözü tutacağınızı biliyordum.
Evet, hazır.
-Güzelim, ben dedim sana. -Ya, bir sus artık ya!
Oo, vay anasını.
-Ayıp değil mi ya bu? -Yani.
Ayıp değil mi ya? Eşyaları toplayıp göndermek ne demek?
Tamam, bir sakin olalım. Bir sakin olalım.
Ya, eşyaları sen toplayıp nasıl gönderdin ya Cem Murathan?
-Adam sandım eşeği, alnıma değdi taşağı. -Esra ya!
Ne Esra? İlk günden beri söyledim.
"Bu adam gerçek değil" diye ilk günden beri söyledim ben.
Sakın kimse Leyloş'a "Ben demiştim" demesin ha.
Aşkım…
-Tamir ettirdin mi? -Ettirdim.
Çok sağ ol.
Özür dilerim.
-Leyloş. -Hı?
"WhereRU" aplikasyonu nedir? Pilin ömrünü o yiyormuş.
O ne ya? Hiç haberim yok. "WhereRU" mu?
Neyse, Allah'tan Funda'mızın keyfi yerinde.
Keyfi yerinde de aç geziyor.
-Yer misin şu önündekini soğumadan? -Yiyeceğim. Bir saniye, aa.
-Hah. -Selamlar.
-Hoş geldin. -Geç kaldın, gel.
Arkadaşlar, Beliz masasını boşaltmış, hiç farkında değiliz.
-Aa! -Nasıl?
Aa. Bavulla gelmişti, "Hafta sonu için" dedi.
-Valla aramızdan ayrılmış. -Çok güzel.
Niye haber vermeden durduk yere bir anda? Ne oldu ki?
Niye bugün?
Cem gözükmüyor.
Açmıyor.
A! Ne oluyor bu telefonun ya şarjına?
-Cihan, şarjın var mı? -Yok.
-A, bende var. -Hah, ver kuzum.
-Böyle bir saçmalık olabilir mi ya? -Beliz beni niye hiç şaşırtmıyor acaba ya?
A, pardon. Bu telefonu şarj edebilir miyiz acaba?
Son zamanlarda "WhereRU" diye bir aplikasyon yüklediniz mi?
Ne? Yo, hayır.
Hayır.
Ama telefonlarınızda bu casus uygulama var.
Cem mi indirmiş yani?
Aslında Yon Richards'ın şirketinden lisanslanmaya çalışılmış.
Ancak masum bir uygulama olmadığı için
ne Amerika'dan ne de Türkiye'den izin alınamamış.
Tamamen kanunsuz bir iş yapıyor yani.
Bir şeyler sakladığından o kadar emindim ki.
Hastalıklı herif ya.
Kendi merakı için kullanıyor. İnsanları manipüle etmek için.
Tabii ki kanunsuz.
Her zaman gittiğim yerden haberi olurdu. Hatta bazen benden önce giderdi.
Böyle bir anda karşıma çıkıp sürprizler falan yapardı.
Demek ki o zamandan beri…
Belki masum bir başlangıç yapmak istiyordu ama şimdi suç işliyor.
Büyük bir suç hem de. Özel hayata müdahale.
Bunu ispat edebiliyor muyuz?
Çok güçlü bir silahımız var
ancak mahkemeye çıkması için ikna edilmesi gerekiyor.
Ama iş ortağı olarak ben de zarar görürüm.
Ama bir suçu ifşa edeceksiniz.
Siz de mağdursunuz. Cem sizden de faydalandı.
Tuba ve Nil ayrı ayrı dava açacaklar. Vekilleri ben olacağım.
Sen Şeyyazcığım ve Yon Richards şahitlerimiz olacaksınız.
Bir de rakip takımdan birini çağıracağım.
Defne mi?
Defne.
Defne'ye hâkim karşısında Cem Murathan aleyhine soracaklarım var.
Bakalım, bütün defterler bir dökülsün ortalığa.
Ulan, çok iyi oldu ya.
Herif ayrıldığı kadınları bile hâlâ kontrol ediyor.
Mahkeme sürerken daha altından neler çıkacak, görürsün.
-Cem Murathan olayı bitti mi lan şimdi? -Yani…
Leyla için zaten pulları dökülmüştü.
Ama yakında insan içine çıkacak yüzü de kalmaz.
Ya, saçmalamayın! Ne duvağı, ne papyonu ya?
Anıdır ya, kalsın.
-Ay, Ömer, çıkarır mısın şunları n'olur? -Hayır.
-Ya, ben çektim fotoğraflarını. -Dur, bir tane daha.
Yalnız gerdek gecesi telefonları kapatıyoruz.
Allah Allah!
-Efendim Esra? -Hah, Leyla.
Cem, Hande Berkant'a röportaj vermiş, akşam yayınlanıyor.
-Ne? -Ne alaka ya?
Bugün ödül törenleri, açılışlar dışında
kameraların karşısında göremeyeceğiniz biri konuğum.
Dünyanın en prestijli ödüllerinden Modern Art sahibi…
I ıh. Hâlâ tık yok.
…magazin dünyasının ketum yakışıklısı,
hatta en ketum yakışıklısı, başarılı iş insanı Cem Murathan.
-Göt Murathan. -Hıyar.
-Hoş geldiniz Cem. -Siz de hoş geldiniz.
Doğru, bugün şahane evinize konuğuz.
Merhaba herkese bu arada.
Röportaj vermeyi sevmediğinizi biliyorum. Konuşmayı da pek sevmiyorsunuz aslında.
Bugün bu röportaja sizi eminim kurmaylarınız ikna etmiştir.
Defne de orada.
İnanmayacaksınız ama bugün ben konuşmak istedim.
Öyle mi? Çok şaşırdım.
Bugüne kadar çok şey yazılıp söylendi benimle ilgili.
Yaptığım işlerden çok hayatımdaki insanlar konuşuldu.
Ama ben sustum.
Hiç hak etmediğim sıfatlarla suçlandım.
Sustum.
Geçmişte onca şey yaşadım.
Sustum.
Çünkü susmak çok yoğun bir şeydir.
Onlarca kelimeyle anlatamadığınızı bazen susarak daha iyi anlatırsınız.
Evet.
-Hıh! Susarak ancak çatlatırsınız siz. -Şş! Dur kızım ya.
Çünkü susmak
bazen çok cesur bir şeydir.
Bazen de kâbustur.
Ama alışırsınız.
Alışırsınız.
Bugün kişisel tarihim için bir dönüm noktası.
Bütün şirketlerimi devredip sakin bir hayata çekiliyorum.
Ne diyorsunuz? Bu çok önemli bir açıklama.
Bakın, ben bugüne kadar iş hayatında hiç kaybetmedim
ama bunun için özel hayatımda çok bedel ödedim.
Artık…
…bedelini ödeyemeyeceğim bir kayıp yaşamaktan korkuyorum.
Hayatımdaki en değerli insana sahip çıkamadığım için…
Yok artık. Milyonların önünde ilan-ı aşk mı edecek Leyla'ya bu?
Neredeler? İçerideler mi?
Artık onsuz geçen her saniye benim için ömrümden eksiliyormuş gibi.
Bu yüzden ben, Cem Murathan,
bugün burada
bütün bu sesleri bastırmak için söylüyorum.
Hatta itiraf ediyorum ki
bugüne kadar gerçek anlamda sadece bir kadını sevdim.
Ben…
…seni seviyorum…
…Defne.
-Ne? -Ne?
İşte oğlum!
Aslan oğlum benim be, koçum benim be.
İlk aşkım.
Gelebilir miyim?
Tek aşkım.
Büyük açıklamalar duyuyoruz.
Peki Cem Bey, nişanlınız Avukat Leyla Taylan?
Sen haklıymışsın. Siz hiç ayrılmayacaksınız.
-Özür dilerim. -Özür dileyecek bir şey yok, özür dileme.
Ama şaşırdım.
Demek Cem Murathan ona açtığımız davadan ne kadar korkuyor ki
böyle bir şova gerek duydu.
Şimdi bu dava konusu açıldığında, bu yayından sonra,
insanlar benim kıskançlıktan ona saldırdığımı düşünecekler.
Tam Cem Murathanlık.
Ama her şeyden önce bir kadın olarak senin adına üzüldüm.
Böyle bir oyuna alet olmuş oldun.
Yazık.
Cem ile ilk el ele tutuştuğumuzda daha çocuktuk.
Sonra da bir daha bırakmadık ellerimizi.
Birlikte çok şey yaşadık.
Dur, n'olur konuşalım!
-Bir daha yatıramayacaksınız beni oraya. -Öyle bir şey yok zaten, n'olur.
Bir daha beni oraya yatıramayacaksınız!
Ortak anılarımız var, acılarımız var.
Selim, bir kenara çek, konuşalım. Yalvarıyorum, bir dur! Dur, bir konuşalım.
Defne'yi benden kıskanıyorsun. Beni bu yüzden yollamaya çalışıyorsun!
Saçmalama, yok öyle bir şey.
Büyük acılar.
Evet, sırlarımız da var, doğru.
Ama bizi asıl bir arada tutan şey sevgi.
Yani senin dediğin gibi ben Cem'e alet olmadım.
Onun yanında isteyerek kaldım.
Ben Cem'e âşığım Leyla.
Uzun lafın kısası…
…mahkemede benden beklediğin şeyi alamayacaksın.
Cem'e ihanet etmeyeceğim.
Leyla? Leyla!
Bugün o gün artık. Bugün büyük gün. Tamam?
Bugün o gün.
Leyla Taylan?
Leyla, konuşmamız lazım.
Bu sabah geldi.
Sizleri karı koca ilan ediyorum. Tebrik eder, mutluluklar dilerim.
Bu durumda Defne senin tanığın olmayı reddedecek.
Cem de evlenerek kendini garantiye almış oldu.
Ayrıca Tuba'yı da korkutmuşlar belli ki. Kadın davadan çekildi.
Yani apar topar toplanıp gitmiş. Telefonu bile değişmiş.
Arıyorum, arıyorum, cevap veren yok. Açmıyor kimse.
Leyla?
Leyla, iyi misin? Leyla. Leyla!
Bana bak, gözlerime bak. Nefes al, nefes ver.
Daha hızlı gidebilir miyiz? Bu duruşmayı kaçırmamam lazım.
Biliyorum Leyla. Sakin ol.
-Tanığımız, Yon Richards. -Çok teşekkürler Yon.
Sanık Cem Murathan! Sanık müdafi avukatı Beliz Temur!
Bugün o gün.
Müşteki Nil Katmanoğlu! Müşteki vekili Leyla Taylan!
Başlayalım mı?
Leyla.
Babaanne oldun.
-Ulen! Doğdu mu? -Şunlara bak ya! Yakından görmen lazım.
Leyloş, bunları görmen lazım!
Gel, ne oldu?
-Seni bekliyorlar, hadi gel. -Geliyorum.
Az kaldı, çok yakında kavuşacağız.
İmdat, birden Beklenmeden geldi yine
Tutsak kalmış Bir düşman gibi bedenimde
Her gün peşimde Sormasam da fikrini söyler
Kafamdan çıkman Tahminî kaç yıl daha sürer?
Satmak dedin ruhunu
Gülmek bu kadar mutsuzken
Ve iki kişiyiz dedin Ruhumda gizlenen
Nereye gitsem? Nasıl öldürsem seni?
Birilerine tekrar gülebilsem
Nasıl unutsam? Nereye gömsem seni?
Uyandığımda unutsam
Hissetmesem beni
Sıkıldım senden Beni görmezden gelmenden
Söylediğin yalanların İçindeki tek gerçeğim ben
Yalnızlık mı korktuğun? Yoksa kendin mi bilmeden?
İnkâr etme artık Senin bir parçanım ben
Affetmedin hiç beni
Yalanlar söylediğimden
Başka bir çarem yok Seni katletmekten
Nereye gitsem? Nasıl öldürsem seni?
Birilerine tekrar gülebilsem
Nasıl unutsam? Nereye gömsem seni?
Uyandığımda unutsam
Hissetmesem beni