Bu, canımı son sıkışın Bela! Bittin sen!
Yapma ya! Çözüm ortada, bu akşam…
Bu akşam yemekte dim sum zirvesi var!
-Bendeniz de lezzet elçisi. -Sen geçen sefer seçtin.
Köri yemezsek tepem atacak.
İki kelime. Taco pizza! Ya ondan yeriz ya da ben çeker giderim.
-Eşitlik bozulmalı. -Yılan bu ara diyet yapıyor.
-Oyu bende. -Olmaz!
Kore usulü kızarmış tavuk. Yılan?
Bu akşam erkenden yatayım diyorum.
Bu saatte uyunur mu ya? Daha 17.30.
Güzellik uykumu çok ihmal ettim.
Kontrol etmeye gelmeyin, uyuyor olacağım.
Hadi iyi geceler!
O son lafı da neydi öyle?
İşte başlıyorum. Uykuya dalıyorum…
Belli ki bir şeyler planlıyor.
-Daldım. -Ben de isterim.
Tamam, yakalandım, sır mır kalmadı.
Ben şeye gidiyordum…
Salsa dersime. Evet, beni zinde tutuyor.
Dans dersi mi alıyorsun? Hem de bensiz!
-Kanıtla. -Ne?
Bize salsa yap.
Harbiden mi?
Salsa neymiş, hiçbir fikrim yokmuş demek.
Benim fikrim var. Bu, salsa değil. Ama sevdim.
Gördünüz, süper bir dansçıyım. Gizlediğim için üzgünüm.
Sizden ne kadar iyi olduğumu görüp de utanmanızı istemedim.
Hızlı salsa dünyasında keşfedilecek daha çok şey var,
hadi bana eyvallah.
Ritim beni çağırıyor.
Şüphelenmeye devam, değil mi?
-Aynen. -Kesinlikle.
KİM DEMİŞ KÖTÜYÜZ DİYE? - DİZİ
"SOYGUN NEREDEYSE EVİN ORASIDIR"
-Yavaşla, bizi görecek. -Göremiyorum ki!
-Gece gözlük takmak kimin fikriydi? -Bizi tanımasın diye.
-Arabayı tanımayacak mı? -Onu da hallettim.
Sessiz olsak yeter.
-Hey! -Pardon, daha sessiz yiyeceğim.
Saklasaydın! Aç Kurt öyküsünü duymadın galiba.
Açlıktan ölüyorum. Saatler önce dim sum almalıydık.
Dim sum isteyen bendim.
Hay aksi!
Nereye gitti?
İşte orada!
Çok iyi ya.
Yeterince değil.
Düş peşine!
Onu kaybettik.
Çok kıpır kıpır ya!
Orada!
Onunki mi, emin miyiz? Bu şeyler her yerde.
-Yılan'ın sesine benziyordu. -Burası da ne böyle? Çok lüksmüş.
Salsa konağı! Var mı öyle bir şey?
Yok. Ama buranın sahibi altın içinde yüzüyor.
Önemli tipler. Uluslararası işler.
-Sizce Yılan bizi terk mi ediyor? -Hiçbirimiz öyle demedik.
Ayrıca sesin de çok tiz çıkıyor.
Bu grup olayına pek ısınamadığını hepimiz biliyoruz.
Öyle de bu onun tatlı huysuzluğu işte.
-Bize ihtiyacı var. -Dur! Öyle pat diye giremeyiz.
Vay canına!
Burası…
Mükemmel.
Orijinal Van Kurt mu o?
-Yılan! İyi misin? -Ne işiniz var burada? Çıkın!
-Neler oluyor? Kime iş yapıyorsun? -Öyle bir şey değil. Burası…
Salsa konağı.
-Aynen öyle. -Yok öyle bir şey.
Tamam, yakalandım. Tek başıma soyguna geldim.
-Ne? -Şşt!
Ara sıra yapıyorum. Zinde kalmak için. Burada oturan gıcık, işi zorlaştırıyor.
İnsan sevgili annesine böyle laflar eder mi?
Yılan, bir annen olduğunu bilmiyordum.
Bir anlığına, başka bir ekiple çalışıyorsun diye korktum.
Ekip mi?
Yılan, kim bu serseriler?
Salsa dersimden tipler desem?
Aman iyi. Onlar tanıdığım bir çete, Kötüler.
Benim çetem.
Bunun…
Neresi komik anlamadım Bayan Yılan'ın Annesi.
Yılan-Tina.
Dur bir!
Annen o ünlü Yılan-Tina mı? Gelmiş geçmiş en ünlü hırsızlardan!
Bizden gizledin demek.
Tam beni artık daha fazla üzemezsin derken bir ekibe katıldın demek.
Şapşal şey işte.
-Bela! -Üzgünüm.
Yanında kendimi tutamıyorum. Müthiş biri. Şuraya bir bak!
Evi kendi resimleriyle dolu. Sen olabilir miyim?
Mümkün değil.
Çok doğru dedin.
Yılan, zengin ailen varmış, ha?
Lütfen! Ben hiçbir şeye para vermem.
Ben usta bir hırsızım.
Köklü bir aileden geliyoruz. Yalnız çalışmak, aile geleneğimiz.
Yılan için büyük umutlarım vardı, yazık…
Destek aldığını görmek büyük hayal kırıklığı.
Bunca yıldır beni hâlâ geçememiş olmanın nedeni
bu olsa gerek.
Nede geçememiş?
Annemle eğlencesine oynadığımız bir oyun var.
Daha ufacık bir yılandım,
annem en sevdiğim oyuncağımı, zıplayan topumu alıp kaçtı.
Suratını görmeliydiniz.
Yılancık!
Şimdi anlaşıldı.
Kaybettiğin masumiyetin, yakınlık korkun.
Ne? Müthiş biriyim, sıfır sorun.
Tek derdim topuma kavuşup o hayal kırıklığı hissinden kurtulmak.
Hayal kırıklığı sensin, o his değil.
Aile geleneğimizi devam ettirebilmen için hırsızlığı sana öğretmek
annen olarak bana düşüyor.
Ne var ki bunu yapabileceğine olan inancım
topunu çalamadığın her yıl daha da azalıyor.
-Bir kardeş yumurtlama vakti gelmiş. -Ben! Lütfen!
İnancını yükseltmeye hazır ol. Bu gece o topu geri alacağım.
Bu iş artık bitecek.
Ah, bir gıdım bile yaklaşamadın. Neden, söyleyeyim.
Çünkü bu ekiple çalışmak
seni yumuşatmış.
Saygısızlık etmek istemem ama yanılıyorsunuz.
Yılan tanıdığım en sert hırsız.
Yalnız çalışanlara lafım yok
ama asıl zor olan ekip çalışmasıdır.
O topu sizden çalabileceğimize eminim.
Bahse girelim.
Kazanırsak ekip çalışmasının üstünlüğünü kabulleneceksiniz.
Peki. Bahsi biraz arttırmaya var mısın?
Kazanırsam
Yılan o çok sevdiği Kötüler saçmalığını terk edecek.
Sonsuza dek.
Evet ekip.
Balıklama daldım sanki.
-Alınma ama annen… -İnsanın en kötü yanını ortaya çıkarıyor.
Aynen. Yapabiliriz, değil mi?
Hayır. Birinci kata bile çıkamadım.
Ama artık biz yanındayız.
Kaybedersek önceki ayrılışlarım gibi olmayacak, temelli gideceğim.
Annem korkunç biri olsa da ona verdiğim sözden dönemem.
Öyle. Anneye verilen sözden dönülmez.
Anne-söz.
Bozulmaz yemin.
İş oraya varmayacak. Bunu başarabiliriz. Yaşasın Kötüler!
Yılan-Tina.
Anlaştık!
Siz bilirsiniz.
Anneciğim!
Ay, pardon.
Ben bundan keyif alacağım,
sizse acı çekeceksiniz.
Bir de aşağılanacaksınız.
Sıradan bir soygunmuş gibi.
-Sence top nerede? -İkinci kattaki ofisinde olabilir.
Ama merdivenler tuzak kaplı.
Sorun değil. Bu katı tarayıp başka bir yol bulalım.
-Denedim. Başka yol yok. -Burada yeniyiz.
Belki kaçırdığın bir şeyi görürüz. Bela, dışarısı.
Köpek Balığı, tesisat. Pirana, merdiven altı. Tırabzan da bende.
Sen rahatla ve bir ekibe dâhil olmanın keyfini çıkar.
Gafil avlandım.
Olamaz!
Çığlıklara hazır ol.
Al şunu üzerimden!
Bela, durum nedir?
Binanın dışı sımsıkı kapalı ve tuzak dolu.
Vay canına!
Yani tüh ya!
Köpek Balığı?
Tamam. Dayan dostum.
Pirana, merdiven altı nasıl?
Yılan-Tina sanki kâbuslarımı biliyor.
O hissi bilirim.
Sıradan bir soygun olmayacak yani.
Sen ne sandın?
Bu, Yılan-Tina.
Hem kanunsuz hem kusursuz.
-İlgiye muhtaç yengeç çaktı. -Beni fark etti! Bir takma ad!
Yani ev tamamen soyguna karşı güvenlik önlemleriyle kaplı ha?
Of!
Anneleriniz sizi dünyanın en iyi hırsızı yapmak için
size bir eğitim alanı kurmadı demek.
Anlaşılan hiç sevilmemişsiniz.
İçeri girmenin tek yolu yukarı çıkmak.
Merdiven dediğin ne ki? Hallederiz.
Koşun!
-Söylemiştim. -Görün işte.
Ekiplerin olayı bu, başarısız olunca herkes üst üste.
Sorun bu değil.
Bir fikrim var. Beni izleyin.
Oldu işte. Merdiven benim.
O düzgün bacakları bizi bir kez daha kurtardı.
Çıkın! Çok uzun tutunamam.
Nasıl yani? Başardık mı şimdi?
Evet, demedim mi?
Kötüler bunu başaracak
çünkü bizim elimizden her iş gelir.
Öyle mi dersin Bay Amigo Tüy Yumağı?
Evet, efendim. Gidelim.
Bu taraftan.
Bunu kendimize niye yapıyoruz? Bir top için mi?
Yemek yemiş olsaydım çok daha iyi olurdum.
Ufaklığın canı mama mı çekiyor?
Benimle öyle konuşma. Bir onurum var.
Ama biraz mama fena olmazdı.
İstediğimi sipariş etseydin tok olurduk.
Bizi bölmek istiyor, izin vermeyin. Sağdan deneyelim.
Daha az acı verici gibi.
Annemi tanırım, değil.
Hadi.
Millet, bir teorim var. Bir avantajımız olabilir.
Şu ana kadar olan her şey aksini söylüyor
ama dinliyorum.
Kusursuz, korkunç annen o merdiveni tek bir çocuğa karşı yaptı,
tek bir kişiye karşı.
Bir tuzak etkinken diğerleri devre dışı.
Ana merdivende ağırlık varken yanlardaki tuzaklar etkinleşmez.
Yani ekip olarak avantajlıyız.
Duydun mu kötü anne?
Fazla dayanmaz.
-İşe yaramayacak. -Güven bana.
İlk kez bu kadar ilerliyorum!
Kötüler süper, annelerin işi burada biter!
-Duymadı inşallah. -Toplanın.
-Sen bir dâhisin. -E herhâlde!
-Sonra şavurma yiyelim mi? -Sulu mantı!
-Ekip yemeği. Şapur şupur sulu mantı. -Kutlama için henüz erken Patricia.
-Pirana. -Patricia daha iyi.
Onu dinleme. Yılan, top kesin o kapının ardında.
Hadi Yılan.
Sevgili anneni asla yenemeyeceğini kabullen artık.
Seni kızdırmasına izin verme. Biz ne zor soygunlar gördük.
Birlikteyiz ya her şeyi yapabiliriz.
Kebap siparişi hariç. Ama diğer dediklerin kabul.
Artı, o avizeyle görülecek bir hesabım var.
Bakın!
-Zemin kata hoş geldin. -Sanırım bir şeyi çözdüm.
Ben, Patricia. Yani Pirana.
Avize hareket sensörlü. Yani tek yapmamız gereken kıpırdamamak.
Kıpırdamayarak nasıl bir yere varacağız?
Gideceğimiz yeri avizeye söyleyerek.
Herkes salsa yapsın!
Hadi gidip şu topu alalım.
-Hiç ciltsiz kitabı yok mu ya? -Tabii ki yok. Çok klas biri!
Sevgili Anne?
Ben…
Annelerden hoşlanmıyorum.
Beni dinleyin.
Bir kere bir soygunda kütüphaneci olmuştum.
Kütüphanedeyiz!
-Yani? -Yani bunlarda ses sensörü var.
Tek yapmamız gereken sessiz olmak.
Bu bir büyük beyaz köpek balığı mı?
Minik bir fok gibi çırpınıyor.
Beni çok eğlendirdiniz.
Dayanamıyorum.
Minik bir fok gibi miyim?
-Küçük yüzücülerle bir derdin mi var? -Belki, bücür.
-Hadi bakalım! -Sakin olun!
Kötü anne haklı. Ekip işi hem zor hem de can yakıyor.
Herkes kendine. Yüzgeçli Dostlar bitti!
Calzone ısmarlayabilseydim bu olmazdı.
Nasıl işe yarayacaktı?
Calzone hep işe yarar!
Yılan'ın annesindeki ustalığın azıcığı bende olsaydı çeker giderdim.
-Yapmazdın. -Hani biz calzo-kardeştik?
Bu iş yaş.
Ekip olmayı denedim ama annem haklı. Kaderimde yalnız yılan olmak var.
Nasıl? Gerçekten bizden ayrılıyor musun?
Hadi ama Yılan.
Sen hep gider sonra da geri gelirsin.
Bu seferki temelli.
Anne-söz, anne-sözdür.
Üzgünüm Kurt.
Bu gerçek olamaz.
Kötüler, Yılan'sız Kötüler olmaz ki.
Bu herkes için geçerli, birimiz ayrılsa
o sihrimiz yok olur.
Yılan yoksa Kötüler de mi yok demek?
Mızıldanmayı keser misiniz? Sisteme girdim.
Kabul et evlat. Ekibin seni yavaşlatıyor.
Yalnız çalışmalısın.
En başından beri sevgili anneni dinlemeliydin.
Haklıydın anne.
Ekibin varsa derdin var. Her şeye maydanoz oluyorlar.
Yardım istedim mi? Hayır. Ama beni takip ettiler. Niye?
İyi olduğumu görmek için mi? Sanki istedim!
Yakamdan düşmüyorlar.
Moralim bozuk olduğunda bile, ki hep öyle,
her zaman yanımdalar.
Ne olursa olsun.
Olamaz. Ben…
Ben bir ekibe dâhil olmayı seviyorum.
Kötüler'i seviyorum.
Şapşallar belki ama…
Onlar benim şapşallarım.
Çok dokunaklı. Ama top olmadan onları bir daha göremeyeceksin.
Kaybettin, ben kazandım.
Yapıyoruz, değil mi?
-Ama Yılan-Tina bizi hep yendi. Bu… -İmkânsız mı? Bu ne zaman bizi durdurdu?
O topa giden gizli bir yol olduğuna eminim.
Bir üyesi eksik bir çete neler yapabiliyor,
Yılan'ın sevgili annesine gösterelim.
Dur bir!
"Sevgili anne."
İşte bu!
İnsan sevgili annesine böyle laflar eder mi?
Sevgili anneni asla yenemeyeceğini kabullen artık.
SEVGİLİ ANNE
Kitap, anahtar o kitap.
Bir anneyi hayal kırıklığına uğratmaya hazır mısınız?
İnadına devam mı diyorsun?
Aynen. Kötüler böyle yapar. Anlayamazsın.
Hep yenilecekler. Durmanız gereken zamanı bilmez misiniz?
Kötüler'in olayı tam da bu.
Amansızız.
Nasıl?
Yaşasın Kötüler!
Bu imkânsız.
İşe de bak. Benim için geri döndünüz.
Yerinizde olsaydım aynısını yapar mıydım bilmem.
Ekibin gücü işte buradan geliyor.
Soygun uğruna daima birlikte çalışmak.
Artık seni bir daha görmem herhâlde evlat.
Bir dakika. Bana bundan hoşlandığını söyleme.
Vay anasına!
Gerçekten hoşlandın.
Havalara gireceğine ikile.
Oğluyla vakit geçirmek istiyormuş. Aslen hisli biri.
Zihnimdeki imgesi dağıldı.
Anne.
Ayda bir akşam yemeğine gelmeme ne dersin?
İstersen yeni tuzaklar kurabilirsin. Ne dersin?
Eviniz şimdiye dek gördüğümüz en iyi egzersiz parkuru.
Yılan'a yardım etmemize izin verir misiniz?
Ekipler…
Bakarız.
Açlıktan ölüyorum. Açık bir yer bulur muyuz?
-Son karar ne şimdi? Kebap? -İki gece önce kebap yedik.
Alt yazı çevirmeni: Şirin Baykan-Smets nce kebap yedik.