โอเค และนี่ก็คือ "เดอะฟอร์ม"
งานเอ็กซ์เพรสชั่นนิสม์ รูปปั้นสไตล์โพสต์โมเดิร์น ที่มีราคาประมูลสูงกว่าร้อยล้าน
เรายังขโมยรูปปั้นไม่พออีกเหรอ
ว่าไงนะ นี่ของมีระดับ
คิดว่าอุ้งเล็บแดงเพลิง มองรูปปั้นทุกชิ้นในบ้านตัวเอง
แล้วคิดว่า "มีเยอะเกินไปแล้ว" เหรอ
เอาละ นายปลอมตัวและไปดึงความสนใจรปภ.
ผมเป็นนักวิจารณ์งานศิลป์ ผมจะมาวิจารณ์… หักมุมนะ ห้องน้ำคุณน่ะ
เห็นลือกันว่าเป็นแนวอาวองการ์ด พาผมไปหน่อย
เวบส์ ส่วนเธอก็แฮ็ก ระบบความปลอดภัย แหงอยู่แล้ว
ส่วนฉันกับสเนคจะไปติดตั้งระบบลูกรอกรุ่นพกพา
เราจะไปเจอปิรันย่าที่รถเตรียมหลบหนี
แล้วซิ่งกลับบ้านด่วนจี๋เลย
เป็นอีกครั้งที่ฉันคิดเรื่องร้ายๆ แล้วก็วางแผนการปล้นที่เพอร์เฟกต์
รู้สึกเหมือนพวกเราลืมอะไรไปอย่างนะ
ปิรันย่า แผนนี้ไม่มีช่องโหว่ เรารอดกันได้แน่ เอามันมาได้แหงๆ
แต่ฉันว่าเราลืมนะ
แล้วนายจะปากหนักทำไม
โมโหหิวเหรอ พวก งั้นกินปลากระป๋องแปลกๆ ที่นายชอบดิ
ซูร์สตรอมมิ่งเหรอ
ฉันจะกินมันเฉพาะ เวลาที่เป็นโอกาสสุดพิเศษเท่านั้น
อย่างเช่น ในวันเกิด…
โอเค พร้อมปล้นแล้ว
พรุ่งนี้พอเราตื่นนอน ก็จะมีรูปปั้นชิ้นใหม่ให้ชื่นชม
นี่มัน…
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ในนี้มีกลิ่นอะไรเหม็นๆ
นี่ฉันแต่งชุดตัวตลกเหรอ
ฉันเกลียดตัวตลก
ใส่แต่รองเท้าคู่ใหญ่เบ้อเริ่ม แถมชอบขับรถคันเล็กแค่เนี้ย
เฮ้ย ฉันว่านี่มันแปลกๆ แฮะ
เฮ้ย ใครก็ได้ มีไม้ยาวๆ หน่อยมั้ย มาสอยฉันลงไปที
เมื่อวานนี้เกิดอะไรขึ้น
ฉันจำอะไรไม่ได้เลยแฮะ
(วายร้ายพันธุ์ดี: เดอะ ซีรีส์)
จู่ๆ พวกเราก็สูญเสียความทรงจำ
- เวบส์ กลิ่นเหม็นถึงสวรรค์แล้วมั้ง - อย่ากล่าวหากันนะ
รู้ได้ไงว่าเป็นฉัน
ก็เธอโดนแมลงวันตอม
รู้ได้ไง
ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้ยังไงอะนะ แต่ว่าสเนคดันลอยค้าง
- ส่วนชาร์กก็แต่งตัวเป็นสิ่งที่กลัว คือตัว… - ห้ามพูดนะ
การเอ่ยคำต้องห้ามอาจเรียกบางอย่างมาได้
แล้วก็เหลือแต่ปิรันย่า เดี๋ยวนะ ปิรันย่าอยู่ไหนเนี่ย
ฉันไม่เห็นเขาเลย แต่เขาอาจเป็นคนที่กลิ่นเหม็นหึ่งไปทั่วนะ
เพื่อนปลา อยู่หรือเปล่า
มันอยู่นั่นไง ไอ้เปี๊ยกทึ่มน่ะ
แกหมายถึงหมอนนี่เหรอ
เห็นๆ อยู่ว่าเป็นมัน
ไม่นะ นั่นมันหมอนโซฟา
ทำไมฉันสัมผัสได้ถึงความกลัว และรู้สึกผิดอย่างแรงที่เกี่ยวข้องกับปิรันย่า
ฉันจะเช็กภาพจากระบบความปลอดภัย
และก่อนที่นายจะถาม ใช่แล้ว
ฉันบันทึกทุกอย่างในรังใหม่ของเรา แบบเดียวกับที่เคยทำที่รังเก่า
รวมถึงห้องนอนและห้องน้ำ
ขนลุกชะมัดเลย
แต่ว่ามันมีประโยชน์ เวลาความจำหายเกลี้ยงกับปิรันย่าหายหัว
ฉันว่าฉันจำพาสเวิร์ดตัวเองไม่ได้
ลอง "ชาร์กสุดหล่อ 2000" หรือยัง
แล้ว "พาสเวิร์ดของสเนค นี่เป็นพาสเวิร์ดที่ดี เก่งมาก สเนค" ล่ะ
บ้าจริง ฉันเก่งเกินไป
ฉันออกแบบไฟร์วอลล์ที่ไม่สามารถเจาะได้
ฉันเข้าคอมพิวเตอร์ตัวเองไม่ได้
ถ้าเกิดมีใครเอาไปเล่า จะเชือดให้ดู
หนูไซบอร์ก
- เอามันไปไกลๆ ที - ฉันไม่ยุ่งด้วยละ
ช่วยด้วย
ใช้ได้
แล้วก็เพิ่ม "หุ่นยนต์ชั่วร้าย" เข้าไปในลิสต์ "นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น" ด้วยละ
ปิรันย่าอยู่ไหนเนี่ย
เฮ้ย มันโทรมา ปิรันย่า
ช่วยด้วย เอาฉันออกไปจากที่นี่ แกคิดอะไรตอนที่แก…
เพื่อนปลา
ปิรันย่า นี่นายอยู่ไหนเนี่ย ปิรันย่า
มันไม่รับสายอะ
ความเครียดซัดถาโถมทำให้ฉันปวดท้อง
เขาตกอยู่ในอันตราย และเรามีส่วนผิดแหง ฉันว่าต้องใช่
ไม่มีทาง แก๊งแบดกายส์ช่วยเหลือกันเสมอ
เราไม่ให้ปิรันย่าเจออันตรายหรอก
แต่เราเคยนะ
เราเคยเผลอทิ้งให้หมอนั่นค้างเติ่ง บนลาวาเดือดปุดๆ
ตอนทำภารกิจภูเขาไฟอะ
แล้วจำได้มั้ย ตอนที่เรา เปลี่ยนแผนกลางคันโดยไม่บอกเขา
และเขาก็รออยู่ในรถ
ตั้งสามวัน
แล้วสเนคก็เพิ่งมองหมอนเป็นเขาเมื่อห้านาทีก่อน
และขอสารภาพว่าฉันก็เหมือนกัน
- นี่เราเป็นเพื่อนร้ายเหรอ - ไม่ใช่อยู่แล้วน่า
เราเป็นเพื่อนที่ดีมาก รู้มั้ยทำไม เพราะว่าเราจะตามหาเขาไง
ถ้าหาเขาไม่เจอ ห้องเขาฉันยึดนะ
แผนนี่น่ะ มันเพอร์เฟกต์สุดๆ
มีประสิทธิภาพ แถมไม่มีช่องโหว่
แล้วดูลายมือนี่ซะก่อนสิ ฉันนี่มันเก่งชะมัด
เอาละ เห็นได้ชัดว่าพวกเราไปปล้นงานนี้กัน
แต่มีบางอย่างผิดพลาด ทำให้เราสูญเสียความทรงจำ และปิรันย่า
ถ้าอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เราก็ต้องย้อนไปดูทีละก้าว
ฉันรู้ว่าพวกเราเป็นห่วงปิรันย่า
แต่ไม่สงสัยบ้างเหรอว่าทำไมฉันถึงเหินฟ้า
ลอยค้างเติ่งอยู่แบบนี้
นายแน่ใจเหรอว่านายไม่อยากจะ…
อยากอะไร
ผายลม
เล่นทรัมเป็ตด้วยก้น
ปล่อยเสียงระหว่างสองแก้มก้น
ฉันว่าฉันแน่ใจ
ชาวแก๊ง ตั้งใจหน่อย พวกเราต้องรีบลงมือ ปิรันย่ารอเราอยู่
- ไม่ - ตายซะ เจ้าสัตว์ร้าย
ไม่เห็นรถแม้แต่เงา แต่เขาเคยมาที่นี่แน่
นี่มันรอยล้อรถของเขา
ใช่ ของปิรันย่าชัวร์
นี่นายเพิ่งชิมรอยล้อรถเหรอ
ก็เพื่อความแน่ใจ
งั้นก็แปลว่าเขารีบไป
บนถนนมีรอยอีกนี่ เหมือนเจ้าทึ่มนั่นจะทิ้งรอยไว้ทั่วเลย
เหมือนเศษขนมปัง มันอาจจะพาไปเราไปหาเขาได้
ชาร์ก สเนค ตามรอยล้อรถไป
เวบส์ เธอกับฉันจะเข้าไปสืบในพิพิธภัณฑ์ เผื่อเราจะคิดออกว่าเกิดอะไรขึ้น
เวลาพัก ก็ดีเหมือนกัน ก้นฉันมันอยากปล่อยลมแล้ว
ฉันดูต้นทางให้นะ เรามีเวลาแค่ไม่กี่นาที…
เรียบร้อยแล้ว
ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติเลย
ฉันคงตั้งค่าภาพในกล้อง ให้เล่นวนซ้ำตอนเราปล้นมั้ง
ในพิพิธภัณฑ์มันต้องมีเบาะแส ที่บอกได้บ้างสิว่าปิรันย่าอยู่ไหนอะ
เราคงต้องดูให้ละเอียดกว่านี้
ไม่กั้นเทป ไม่ยกระดับความปลอดภัย ไม่ตื่นตระหนก
เหมือนเราไม่เคยมาที่นี่
ฉันก็คิดว่าเราไม่ได้มา ยู้ฮู
เราไม่ได้เอาของไป
ปกติต้องเอาไปนะ นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย
เฮ้ย
หน้าหนวดอย่างพวกแกมาทำอะไรกันที่นี่อะ
หูหนวกหรือไง ถามว่ามาทำไรที่นี่
เพราะพวกคุณเสพงานศิลป์ได้เต็มที่ ยินดีต้อนรับทั้งคู่เลยนะ
เราตามมาไกลแล้วนะเนี่ย
นี่มันไม่ต่างกับงมปลาในมหาสมุทร
ซึ่งเป็นชื่อเรื่องละครโชว์เดี่ยวของฉันเอง
นักวิจารณ์นิยามว่า "เป็นความอับอายของโรงละคร"
แกต้องจับฉันแน่นๆ เวลาอยู่ในที่โล่งแบบนี้นะ
งูชอบอยู่ที่ต่ำบนพื้น รู้มั้ย
ถึงฉันจะแต่งชุดเป็นตัวตลกก็จริง แต่ว่าฉันก็ยังเป็นฉลาม
ต่อให้ลมอะไรพัดมา ฉันก็ไม่สะเทือน…
โว้ว
อุ๊ย
ถ้าอยากถามอะไร ก็ถามมาได้เลย
ถามได้มั้ยอะ คุ้นๆ หน้าผมหรือเปล่า แต่ไม่ใช่ผมนะ
แบบว่าคุณรู้สึกคุ้นๆ ใครที่หน้าหล่อพอๆ กับผม
แต่ว่าเป็นเวอร์ชั่นทรงอย่างแบด ในพิพิธภัณฑ์เมื่อวานนี้มั้ย
หรืออาจจะมากับตัวตลก
อย่าสนใจแมลงวัน
รู้อะไรมั้ย
ผมจำเรื่องอะไรเมื่อวานนี้ไม่ได้เลย
เหมือนกับว่ามันมีหมอกที่จู่ๆ ก็มาบัง
เฮ้ ในออฟฟิศรปภ.เหม็นกลิ่นอะไรก็ไม่รู้
คงมีใครแอบเข้าไปแน่ๆ เลย
เดี๋ยวก่อนนะ
นี่ นายคือแก๊งที่ขโมยแซดบอยนี่นา
ช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่มีคนจำได้
ไปจับมัน
แกปล่อยให้ลมแค่นั้นเล่นงานแกได้ไง แกได้ยกน้ำหนักบ้างมั้ยเนี่ย
ฉันยกบ่อยจะตายไป
ฉันแค่เสียศูนย์เพราะดันแต่งตัวแบบนี้ต่างหากเล่า
ถ้าอย่างนั้นแกก็ถอดมันสิ
ให้แตะต้องชุดตัวตลกเหรอ
จะอ้วก
โว้ว
เฮ้ ไหนๆ ก็อยู่บนนั้น งั้นมองหาปิรันย่าด้วยนะ
โอเค แค่ต้องตั้งสติ ตั้งสติไว้
แกเป็นงูที่บินได้
งูที่บินได้ตัวแรก
เป็นรุ่นบุกเบิกของเผ่าพันธุ์เลย
แต่ไม่ชอบแบบนี้เลย
ว่ายังไง แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
กินลูกโป่งฮีเลียมเข้าไปหรือไง
เปล่านะ ฉันจะทำอย่างนั้นทำไม
พวกงี่เง่าน่ะยอมทำเรื่องแปลกๆ ทุกอย่าง เพื่อจะสัมผัสความสุขของการโบยบิน
โว้ว เฮ้ย
พวกเราทุกคนไม่ได้โชคดีเหมือนอย่างเธอนี่นา
ฉันได้บทเรียนแล้ว
นี่ ริคกี้
เธอพอจะช่วยพาฉันลงไปหาเพื่อนข้างล่างได้ปะ
หลังจากนายกับพรรคพวก ทำกับแก๊งไนท์อาวส์แบบนั้นเนี่ยนะ
จะฉีกฉันเป็นชิ้นๆ ก็ได้ ฉันไม่แคร์
- ระวังเสาไฟฟ้าแรงสูงด้วยละ - หา
ได้แล้ว
ระวังหน่อย นั่นอายุร้อยปีเลยนะ
ไม่
พวกแกไม่รอดแน่ แกถูกล้อมแล้ว
คราวนี้แกหนีไม่พ้นหรอกน่า
- เฮ้ย - โธ่ ไม่เอาน่า
โชคดีชะมัดเลย
ข้อความจากชาร์ก พวกเขาเจอรถแล้ว ไปกันเถอะ
- อะไรเนี่ย - ใช่ ตอนนี้ฉันมีไฟฟ้าสถิต
แต่ก็ดีใจที่อย่างน้อยได้อยู่ติดพื้น ฉันเห็นรถตอนที่ฉันตกลงมา
จอดรถได้แปลกนะ ว่ามั้ย
ทำไมเขาต้องซ่อนรถด้วย
แล้วทำไมเขาต้องรีบไปจากพิพิธภัณฑ์ ในเมื่อเราไม่ได้ขโมยรูปปั้นด้วยซ้ำ
เร็วเข้า รับสายสิ ปิรันย่า
มันมาอีกแล้ว
เจ็บแปล๊บรู้สึกผิด
เราไม่ได้ทำอะไรผิดทั้งนั้นน่า คงงั้นมั้ง
ตามหาต่อไปเถอะ เขาคงอยู่แถวนี้แหละ
ปิรันย่า นั่นนายเหรอ
แพะห้าว
พวกนายทำฉันขวัญหายไปวินาทีหนึ่งเลยนะเนี่ย
ตัวตลก
เอ่อ นี่เราเพิ่งฆ่าสกัลลี่ใช่มั้ยเนี่ย
ฉันไม่คิดว่ากรัฟฟ์โกทส์จะยินดีที่แก๊งคู่แข่ง จัดการเก็บหัวหน้าพวกเขาได้หรอกนะ
เมื่อไหร่ตัวตลกจะเลิกเป็นพิษเป็นภัยสักที
เขายังไม่ตาย เราแค่ทำเขากลัวขึ้นสมองจนเป็นลมอะ
นึกว่าแพะช็อกขาชี้ฟ้าเป็นเรื่องแต่ง
เหมือนกับพิซซ่าซอสขาว แล้วก็การนวดจัดกระดูก แต่ฉันว่าคงไม่มั้ง
มันก็เรื่องจริงทั้งคู่แหละ
จริงเหรอ
โอ๊ย
ทำไมสกัลลี่มาอยู่ท้ายรถล่ะ มันไม่สมเหตุสมผลเลย
เริ่มจะรู้สึกเหมือนกลับไปเป็น มือสมัครเล่นอีกครั้งเลย
หรือแย่กว่านั้น เพื่อนที่ไม่ดีไง
เราไม่ใช่เพื่อนที่ไม่ดี
เราแค่ไม่รู้ว่าปิรันย่าอยู่ที่ไหน และทำไมเขาถึงโกรธพวกเราตอนคุยโทรศัพท์
หรือแยกเขากับหมอนโซฟาไม่ออกในบางครั้ง
เร็วเข้า มาพยายามกันให้หนักกว่าเดิม
ขอไอเดียหน่อย ว่ามา
ฉันว่าถ้าสกัลลี่อยู่กับเราที่นี่ ปิรันย่าก็อาจจะอยู่กับกรัฟฟ์โกทส์
แต่มันก็ไม่ได้อธิบายว่าทำไมทุกอย่างผิดพลาด
หรือว่าไอ้บ้าที่ไหน จะใช้ซอสอัลเฟรโดไปเหยาะบนพิซซ่า
แต่ว่าทฤษฎีของฉัน…
ก็ถือว่ามีเหตุผลอยู่นะ
เราควรบอกกรัฟฟ์โกทส์ว่าเรามีของของพวกนั้น
ดูว่าพวกนั้นจะยอมแลกกับปิรันย่ามั้ย
ถามจริง
ใครมีเบอร์โทรกรัฟฟ์โกทส์บ้างมั้ย
เราเอาของของนายมาแล้ว นายเอามามั้ย
ไม่อะ
เอามา
ฉันต้มมันจนหน้าเหวอเลยว่ะ
โดนต้มจนหน้าเหวอ
- โอ้ เย่ - จ๋อยเลยสิ เย่
เอาปิรันย่าใส่กระเป๋าเหรอ เถื่อนชะมัด
แต่เพราะงี้แหละ ถึงทำให้กรัฟฟ์โกทส์เป็นกรัฟฟ์โกทส์
แล้วเขาโอเคมั้ย เราบอกแล้วว่าอย่าทำรุนแรงไง
แน่นอน ของแบบนี้มันต้องเบามือกันอยู่แล้ว
แล้วสรุปจะแลกหรือไม่แลกอะ
ฮะ
โว้ว นายเอาสกัลลี่มาเหรอเนี่ย
นึกว่านายจะเอาเขาที่จิ๊กไปมาคืน ไม่ใช่เอาตัวสกัลลี่มา
ไม่เอาตัวเขาเหรอ
เราไล่สกัลลี่ออกจากกลุ่มไปแล้ว เพราะมันเอาแต่เดทกับน้องสาวพวกเราทุกคน
อีกอย่าง มันเสียความน่าเชื่อถือ เพราะนายเอาเขามันไป
งั้นยกเลิกดีล
เราจะเอาไอ้ตัวจิ๋วนี่กลับไป แล้วหวดมันให้หนุกหนานเลย คอยดู
- หนุกหนาน - ฉันขอหวดคนแรก
เจ๋งเป้ง
เร็วเข้า รีบตามพวกนั้นไป
มีแขกตามมาครับ พี่น้อง
เรามาช่วยแล้ว ปิรันย่า อดทนไว้
ฉันเอาชนะแรงเจ้านี่ไม่ไหว นี่ พวก
เล่นอะไรบ้างอะ แชร์ตารางออกกำลังหน่อยดิ
- เลิกทำอวดเป็นจำอวดสักที ฉันจัดการเอง - ฉันไม่ชอบการเล่นคำสุดๆ
เดี๋ยวก่อน นั่นจะ…
ไม่นะ เพื่อนปลาฉัน ไม่
โธ่ พวก ปิญญาตามันเละหมดแล้ว
เสียใจอะ
ต้องออกเสียงว่าปิรันย่า
- หา - หา
เดี๋ยวนะ นายเอาปิญญาตามา ทำเพื่อ
ก็นายบอกว่าอยากได้ไง
นายบอกว่า "เรามีบางอย่างที่นายต้องการ และนายต้องเอาปิญญาตามาแลก" น่ะ
ใช่ นายพูดงี้เลย
ฉันไม่ได้บอกว่าปิญญาตา ฉันบอกว่า "ปิรันย่า"
เพื่อนของเรา ซึ่งคงไปก่อเรื่องอะไรกับพวกนายไว้
เราถึงเจอสกัลลี่อยู่หลังรถเรา
ไม่เห็นจะรู้เรื่องปิรันย่าเพื่อนนายเลย ถ้านายเรียกเขาว่าเพื่อนน่ะนะ
เพื่อนแท้เนี่ยก็ควรรู้สิว่าเพื่อนอีกคนอยู่ไหน
- ใช่มั้ยล่ะ พวก - ใช่
และอย่างที่ฉันบอก เราไล่ไอ้สกัลสเตอร์ออกตั้งหลายสัปดาห์แล้ว
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
งั้นเราขอเอามันกลับไปซัดให้หนุกหนานนะ เพราะปิญญาตาเราเละไปแล้ว
และขอโทษที่ฉันต้มนายก่อนหน้านี้นะ ฉันเล่นเกินไปหน่อยอะ
ไปละ
ไม่อยากจะพูดอย่างนี้เลยนะ แต่เราอาจเป็นเพื่อนที่ไม่ดีจริงๆ อะ
ไม่เห็นต้องรู้สึกผิดเลย
ก็ได้ รู้สึกผิดบ้างก็ได้
ฉันหลอกตัวเองต่อไปไม่ไหวแล้ว
กลิ่นเหม็นนี่เล่นเอาฉันจะบ้าตาย
ฉันจะไปอาบน้ำสัก 12 รอบ
อยู่ในชุดตัวตลกนี่ทั้งวันยังไม่พอ ยังต้องเสียเพื่อนปลาคนเดียวไปอีกเหรอ
ชักคลื่นไส้แล้วสิ
หา
ไม่ยักจำได้ว่ากินโทรศัพท์ไป
นั่นไม่ใช่แค่โทรศัพท์ นั่นโทรศัพท์ของปิรันย่า
ก่อนหน้านี้ เขาโทรหาเรา
แปลว่าถ้าโทรศัพท์นี่อยู่ในตัวนาย ถ้างั้น…
- อ้วกออกมา - อ้วกสิ
อะไรเนี่ย เขาอยู่ในตัวฉันมาตลอดเหรอ
รู้มั้ยว่าฉันเกือบได้ไปไม่กลับแล้วอะ
นายกินฉันทำไม ทำไมนานนักกว่าจะเอาฉันออกมา
ฉันรู้ว่ามันฟังดูบ้า แต่พวกเราจำเรื่องเมื่อวานไม่ได้เลย
เราตื่นขึ้นมา นายหายตัวไป
แล้วแมลงวันก็ตอมตัวฉันทั้งวี่ทั้งวันเลย
แต่เราไม่แน่ใจว่าเพราะอะไร
นี่จำกันไม่ได้เลยเหรอว่าไปปล้นรูปปั้นน่ะ
พวกนายเข้าไปข้างใน จากนั้น 20 นาทีก็เรียกฉันกลับมาที่รัง
ซึ่งไม่มีเหตุผลเลย
ฉันก็เลยกลับมา ทันทีที่ฉันเดินเข้ามาในนี้ ชาร์กก็กินฉัน
ฉันจะทำงั้นไปทำไม
ก็นั่นน่ะสิเว้ย นี่เป็นวันเกิดที่แย่สุดเลย
วันเกิดเหรอ
ไม่อยากเชื่อเลยว่านายลืมอีกแล้ว
แผนนี้ มันดูเพอร์เฟกต์เกินไป
แถมลายมือก็สวยเกินไป
(สุขสันต์วันเกิด)
สุขสันต์วันเกิดเหรอ
นั่นฝีมือฉันวาดนี่
ช่วยด้วย
วันนี้ฉันจะไม่ยอมเสียเพื่อนไปอีกคนหรอก
เฮ้ ฉันสะอาดยัง มันทำความสะอาดฉันนี่
- เยี่ยมไปเลย - ดีขึ้นเยอะเลย
เดี๋ยวก่อนนะ ฉันเริ่มจำได้แล้ว
ฉันก็เหมือนกัน
- เหมือนกัน - เหมือนกัน
ทุกอย่างเริ่มต้นเมื่อปีก่อน ตอนที่เราลืมวันเกิดปิรันย่าสนิท
และเขาก็ไม่พอใจเอามากๆ
ลองลืมนี่ดูบ้างสิวะ
เราสาบานว่าปีหน้าจะไม่ลืมอีก
แต่พอถึงวันเกิดเขาเมื่อวาน…
เราลืมวันเกิดปิรันย่าซะสนิทอีกแล้วอะ
เราเป็นเพื่อนที่ไม่ดีเลย
- แล้วเราจะทำยังไง - อีกไม่กี่นาทีเขาก็ตื่นแล้ว
พวกเราตัดสินใจว่าจะจัดปาร์ตี้แบบเซอร์ไพรส์
ก็เลยต้องให้ปิรันย่าออกจากรังไปก่อน
ฉันก็เลยคิดแผนปล้นด่วนเพื่อปิดบัง
รู้สึกเหมือนพวกเราลืมอะไรไปอย่างนะ
ถ้าให้ปิรันย่าไปเตรียมรถคอยไว้ที่พิพิธภัณฑ์ เราก็จะมีเวลาเตรียมวันเกิด
เราทุกคนรู้ว่าปิรันย่าชื่นชอบตัวตลกสุดๆ
ฉันก็เลยทิ้งความกลัวลงก่อน แล้วไปซื้อชุดตัวตลก
เพื่อที่วันเกิดเขาจะได้ยิ่งรู้สึกพิเศษ
ส่วนฉันก็ขโมยลูกโป่งฮีเลียมงานปาร์ตี้
แต่พอกลืนเข้าไป
ลูกโป่งมันก็…
สำหรับของขวัญวันเกิดสุดพิเศษ ฉันรีบสั่งเครื่องดูดฝุ่นสุดล้ำจากตลาดมืด
คนขายรับรองว่ามันจะไม่มีข้อบกพร่อง
ชิงออกตัวทั้งๆ ที่ไม่มีใครถาม เป็นสัญญาณที่ไม่น่าไว้ใจ
เสร็จฉันละ
พอเตรียมปาร์ตี้เสร็จเรียบร้อย เราก็แค่ต้องให้ปิรันย่ากลับมาที่รัง
และฉันก็รู้ว่าต้องทำยังไง
ปิรันย่า รีบกลับรังด่วน ไม่งั้นพวกเราตาย
ระหว่างที่ปิรันย่ากำลังมา ฉันก็เตรียมอาหารจานโปรดของเขาไว้ให้
ซูร์สตรอมมิ่ง ไอ้ปลากระป๋องอะไรนั่น
- มีอะไรเหรอ - แต่ปิรันย่าดันโผล่เข้ามาก่อนที่เราจะพร้อม
ฉันตกใจ เลยเขมือบเขาไป เขาจะได้ไม่เห็น
ที่จริงฉันตั้งใจว่าจะทำแค่เดี๋ยวเดียว
แต่นั่นมันไม่ใช่แค่เดี๋ยวเดียวนะ
สิ่งสุดท้ายที่ฉันจำได้ก็คือ เวบส์เปิดกระป๋องปลาแปลกๆ นั่นออกมา
ใช่ ทำไมเราเสียความทรงจำล่ะ
ก็เพราะว่าซูร์สตรอมมิ่งมันขึ้นชื่อเรื่องกลิ่นเหม็น
แถมยี่ห้อนี้ก็แรงอย่าบอกใคร อันตรายถ้ากินในพื้นที่ปิด
มีป้ายเตือนเขียนอยู่
"กินเฉพาะในพื้นที่อากาศถ่ายเท ไม่เช่นนั้นจะเกิดอาการสูญเสียความทรงจำ"
เห็นมั้ยว่าทั้งหมดนี่หมายความว่าไง
หมายความว่าเราไม่ได้เป็นเพื่อนที่ไม่ดี
แต่ที่จริง นายเกือบปล่อยให้ฉันเน่า ในลำไส้ใหญ่ของชาร์กนะ
แต่อย่างน้อยนายก็จำวันเกิดฉันได้
และที่สำคัญ นายไม่ได้ปล่อยให้ฉันเน่าในตัวชาร์ก
ก็ถือว่าพวกนายคือ
"เพื่อนที่แสนดี" ละมั้ง
ฉันจะรับไว้
ขอบใจ เพื่อนยาก ไฮไฟฟ์
แต่เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันรู้สึกเหมือนมีอีกอย่างที่เรายังอธิบายไม่ได้
ใช่ ฉันเหนื่อยจะแย่แล้ว
ขอไปนอนก่อนนะ
ขอบคุณสำหรับของขวัญวันเกิดนะ ทุกคน
ทำไมสกัลลี่อยู่หลังรถ
ก็หลังจากที่ฉันรับสายวูล์ฟแล้ว ฉันกังวลมาก
ก็เลยเผลอตัวขับรถเร็วเกินไปหน่อย
ฉันต้องไปช่วยเพื่อนงี่เง่าของฉัน
แล้วงานก็เข้าฉันอีกแล้ว
แม้พวกเขาจะไม่เคยจำวันเกิดฉันได้เลย
ฉันสติแตก ก็เลยเอาเขาไปซ่อนในรถ ไม่รู้ควรทำไงดี
แกร้องเพลงตอนขับรถอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย
ถ้าอยากจะพูดอะไร ก็รีบพูดมาเลย
ถ้างั้นก็ตามนี้เลย ไขปริศนาแล้ว
แบดกายส์เก่งกาจในการก่ออาชญากรรม
แต่เรื่องจัดงานวันเกิดนี่ยังต้องปรับปรุง
ยังไม่สายที่จะปาร์ตี้นะ
เดาซิว่าใครมีแปดขา แถมซื้อซูร์สตรอมมิ่งกระป๋องเผื่อเอาไว้
- เดี๋ยว - เดี๋ยว