Son tres capas de biscoito de chocolate sobre tres capas de limón.
Rosas de crema de manteiga.
Saen á luz os meus dotes artísticos.
Oxalá conseguise unha boa presentación. Son o contrario a Kim-Joy.
Si, a min gústame decorar. Creo que é a miña parte favorita.
Ti podes, Rahul.
Non se vai manter en pé. Está afundida por detrás.
Reposteiros, queda...
...en pé. Está afundida por detrás.
Reposteiros, queda só un minuto.
Veña. Vós podedes.
Del Boy estaría orgulloso. Venderíao por un par de libras.
Mira para aí. Vaia desastriño.
Ten unha pinta horrible. Todo derretido e roto.
Aí está. Feito.
Xa está, rapaces. Que desgusto.
Síntoo, reposteiros, acabouse o tempo.
Con isto, rematades cos desafíos veganos.
Bo traballo.
Ai, Deus. Non.
A túa torta acaba de derrubarse.
Non!
Cando mataches por última vez?
Hai un par de semanas.
En serio? A quen?
Un tipo que daba problemas no porto.
Non lles pregunto o nome. Para que?
Levo nisto case 30 putos anos.
Chamábanme cando a cousa se poñía seria. Agora só para limpar o que manchan outros.
Facemos o que nos mandan.
Igual non queren meterte en problemas.
Como sinal de respecto.
Chámanme Botas Sanguentas. Non debía manchalas de cando en vez?
Macho, iso pásache por poñerte alcumes a ti mesmo.
Creas expectativas de máis.
Aí tes, sangue nas botas.
Calade.
Apurade. Menos leria e máis librarse dos cadáveres.
Teño veciños.
Contra, queimaches algo?
Papá.
Non estaba agochado?
Estaba preocupado por ti.
Queimaches algo?
Por que só tres?
Coñécente,
saben do que es capaz.
Por que mandan só tres?
E por que aquí?
Sería mellor atacarte ao baixares do coche para poderen fuxir se lles saía mal.
Ou
ao saíres do ascensor.
Nun corredor estreito terías menos vantaxe.
- Non saberán facer o seu traballo. - Debiches deixar un para interrogalo.
Gústache demasiado matar.
Mandounos Chan Adormecido para vingarse polo aparvado que matou Xing no porto.
Empeza sempre pola posibilidade máis complicada
e logo vai volvendo á resposta máis obvia.
Así nunca te sorprenderán.
Si.
Que foi?
- Movédevos! - Cubrídenos!
- Vai polo coche!
Hsiao...
Han.
Blindade as ventás a proba de balas e o chasis con aceiro a proba de bombas.
Bule!
Hai novas do hospital?
Mellor en inglés.
Non sabemos quen é de fiar.
Saíu do quirófano.
En coma.
Houbo falta de rego ao cerebro, así que non se sabe se vai espertar.
Quero a Chan Adormecido e a Durmiñón, o fantasma do seu fillo, vivos.
Mátoos eu, ninguén máis.
Vale, pero...
Usáronme de cebo para sacar o meu pai á luz.
Adormecido está canso de dirixir o segundo clan máis poderoso da Tríade.
Quere usurparnos o posto
- ou mesmo declararse cabeza de dragón. - Non sabemos se foi Adormecido.
Non se deron identificado os atacantes. Son caras novas.
¿Unha banda nova coas pelotas e a cabeza para atoparme
e organizar un ataque tan sofisticado?
Nin de broma.
Charles.
Teu pai diríache que sexas cauto. Que non tires conclusións precipitadas.
Se non foi Chan Adormecido, poderías desatar unha guerra sen motivo.
Non sexas testán.
Meu pai viu algo no cadáver antes do disparo. Sabes que era?
Non, pero si que oín o que che dixo despois do disparo.
O nome de túa nai.
Charles,
que che ensinou sempre teu pai?
Protexer a familia.
Que, se lle pasaba algo, fose coidar a miña nai. Sen pensalo.
Hai que protexer a túa nai ante todo.
Ela é a clave do noso poder.
Mira, ela marchou porque era o seu deber, para...
Protexer a familia.
Xa o sei.
Túa nai e Bruce están sós alá.
- Mando alguén contigo? - Non.
Non quero chamar a atención.
- E teño o meu irmán. - Non creo que dea axudado moito.
Non se criou nesta vida.
Terá que aprender rápido.
É un Sun.
SÍNTOCHO, COLEGA
Caralliño.
APARCACOCHES
Alí. É o noso Lyft.
Ola, rapazas.
Que tal? Pasástelo...?
Non!
Cando comiches pizza?
SI, E...
SALSA PICANTE
Bruce! Esperta!
Vas chegar tarde!
Vou.
LEITE DE SOIA FRESCO
- Traballaches ata tarde á noite? - Si.
Só traballar?
Si, mamá. Xa deixei o outro.
Xúrocho.
Fazuliñas gordechas. Estou moi orgullosa de ti.
- Escríbeme ao chegares á facultade. - Por?
Porque eu o digo.
Veña, faite listo.
Vale.
BIOQUÍMICA 373 QUEDAN 20 MIN
Quedan 20 minutos.
Pero xa rematei.
No último tamén entregaches antes e perdiches puntos.
O notable é ben aceptable.
Non.
Só necesito unha ampliación para xuntar o diñeiro.
Bruce, xunta a man a un boli e estende un cheque polo importe das taxas.
Tes ata mañá ou teremos que anular o semestre.
Vale.
Espera un...
Para canta educación dá isto?
Aquí hai sete dólares.
E este billete cheira a vómito.
É un anticipo.
Iso non dá nin para comprar un sándwich dobre na cafetería.
Igual ese é o problema.
Igual debiamos negarnos todos a pagar as taxas
ata que a facultade se ocupe da inxustiza económica nesta institución.
Quen está comigo?
Sae do medio!
Dás pena, meu. Aparta!
Seguinte.
Oi!
- Mans arriba! - Mamonazo!
Tío, púidenche pegar un tiro!
Tes unha arma?
Non. Se a tivese, podíache pegar un tiro.
- Que pasa, meu? - Que hai?
Xusto a tempo. Vou fumar un petardo de kush
aquí co meu colega Keanu no Cyberpunk.
Colocándote coa túa propia mercancía?
Eu vendo éxtase e coca.
A herba é legal.
Empezo a pensar que teño uns dedos ultrarrápidos.
Estilo Julio Jones, pero só os polgares.
Alexa, pon os meus temas.
Aí che van.
Pódoche...?
Necesito un favor.
O que sexa, meu.
Necesito un préstamo.
Bruce.
Canto hai que te coñezo? Desde quinto?
Se case che ensinei eu a falar inglés.
Meu, os amigos coma nós non prestan.
Dan.
De canto falamos?
Cinco mil.
- Dólares? - Para a carreira.
- Voucho devolver. - Non cha pagaba túa nai?
Si, pero gastei os cartos para as taxas deste semestre noutra cousa.
Non deixaras esa leria? Prometíchesllo a túa nai.
É o mellor curso de improvisación dos Ánxeles.
Fixérono Will Ferrell e Rachel Dratch!
Cinco mil pavos para aprender a xogar ás películas.
É improvisación teatral, vale?
É unha forma de arte.
Vale. Se tan orgulloso estás, por que non llo contas a túa nai?
Parécelle unha perda de tempo e Bruce Sun non ten pelotas para ser el mesmo.
Ti cres que John Cho lle oculta á nai o que fai?
E eu teño máis activos en po que líquidos...
Merda.
Pero ofrézoche un xeito de gañar os cartos.
Non vou vender drogas, TK.
- O meu plan non era ese. - O teu plan sempre é ese!
Vale, era ese.
Hoxe tócame pasar na discoteca e podíasme axudar.
Entre os dous, faciamos 5000 coma nada.
Tío, non son un delincuente!
Xa, nin eu.
Son un empregado que vende un produto.
Temos unha xerarquía e sistema de cotas, coma calquera farmacéutica.
Só que, se a cago, córtanme o pescozo e tíranme nun saco ao Rio Hondo.
Non mo estás a vender moi ben.
A ver así.
Nin de grifa vas gañar cinco mil nun ano, moito menos nunha noite.
Non estudabas para ser médico? Pois vas pasar a vida a vender drogas.
Debíanche validar uns créditos por traballar comigo.
Se só paso unhas doses
e cobro os cartos, tecnicamente, iso non é vender droga.
Si que é. É a definición exacta.
Pero a quen lle importa?
Unha idea: non vendas a droga, actúa como un tipo que vende a droga.
Pois...
sería un bo exercicio de interpretación.
- Si. - Aí falaches.
Vale.
Si.
Imos aló.
Así me gusta! Escollendo a vida, coma os de Wham!
ABROCHEN O CINTO
Ola, benvidos aos Ánxeles.
A temperatura actual é de 22 graos.
Comproben se deixan obxectos pequenos no compartimento do asento.
A equipaxe facturada sairá á cinta sete.
Grazas por voar con nós e gocen do sol dos Ánxeles.
SAÍNDO DO AVIÓN.
SAE DO AEROPORTO POLA PORTA 7.
AMERICANA NEGRA.
Quen te manda?
Chan Adormecido?
Hai que cortar o mal
de raíz.
Bruce.
Mamá.
Charles?
Quen é?
Non sei.
Trouxen pasteliños.
Vaia barba fea levas.
Mira como deixaches a casa.
Foi case todo el!
Miraches de limpar algo?
Alá na casa non limpas o que manchas?
Sempre espero fumando a que veñan limpar.
Aquí non vén ninguén.
Só nós.
Gordecho.
Meu neniño lindo.
Comiches? Fágoche uns fideos con tenreira.
Colle o coitelo bo.
Xa casaches?
Papá levou un disparo.
Está en coma.
Vai sobrevivir?
Non saben.
É forte.
Un rapaz de campo non chega a onde chegou el se non é forte.
Eu vin iso nel antes ca ninguén.
Foi Chan Adormecido.
Eses dous levan 20 anos loitando por seren o peixe gordo.
Non saquemos conclusións.
As aparencias sempre enganan.
Igual debiamos cobrar o seguro.
Decido eu se o facemos e cando.
Co debido respecto,
ti desentendícheste desta vida hai moito.
Co Gran Sun neste estado, estou eu ao cargo.
Quen che ensinou iso?
A tele?
Ponte a limpar.
É el?
Parece un brando.
Non é brando.
É sensible.
Éche o mesmo.
Quería ser actor.
Dos que inventan cousas sobre a marcha.
- Improvisación? - Si. Mandeino parar.
Sabe algo de min e de papá? Das súas orixes?
Pensa que seu pai se dedica ao xogo e ti traballas na Antártida cos pingüíns.
Manda carallo.
É idiota?
Bruce e eu escondémonos do mundo sendo aburridos.
A ti escondinte del facéndote fascinante. Funcionan as dúas.
Necesito mangallóns que me axuden a coidarvos.
Yuan faloume dunha discoteca onde os hai.
Pensei que tería a meu irmán,
pero só me vai valer se Adormecido quere xogar á mímica.
Temos que seguir escondidos mentres poidamos.
O responsable disto seguiute desde Taipei, pero a túa arrogancia non te deixou velo.
A túa única responsabilidade agora mesmo é protexerme a min e a Bruce.
Bruce é un home. Debíase dar coidado a si mesmo.
Nunhas horas, decataranse de que este non o conseguiu.
Volvo antes diso.
Xa non son un neno.
Sei o que fago.
- Non comes nada? - Non teño fame.
- Necesitan saber que es seguro. - Máis ben son inseguro.
Non, refírense a que non sexas un poli e o escaralles todo.
Espera, creo que non podo seguir con isto.
Non é para tanto. Veña.
Si que é.
Miña nai é unha rañicas e o wifi da nosa casa é o peor.
O veciño ten mega 5G con amplificadores e todo iso.
E que?
Hai dous anos, adiviñei o seu contrasinal. Era o seu enderezo.
Pero nunca me conectei á súa rede.
Entendes?
Si, que es parvo.
Non!
Son unha persoa honesta.
Non roubo nin lle fago mal á xente.
Vender drogas non é ningunha das dúas, pero dáme que son da mesma familia.
Bruce, coñézote ben. Sei o que queres da vida.
Queres o coche do millón de dólares, tías boas botándose a ti
e envexa e adoración de todos os tíos de aquí a Hong Kong.
Supoño. Máis que nada, non quero ser o perdedor número un.
Exacto.
Queres respecto. Queres ser o xefazo.
Mira para min. Son un pallaso.
Pero teño contactos e sei como vai isto.
Se queres ser un home e non un meniño, tes que tomar algunha mala decisión.
Que dis?
Ola, señor. Encantado de coñecelo. Son Bruce.
Ola!
Bruce, encantada de coñecerte.
Son May.
Ese é Monk. É de Hong Kong.
E Jimmy. Acaba de ter un bebé.
E o tipo con pinta de hipster laranxa é Bojing.
Que non empece co do Fantasy Football.
E o das tesoiras é Ernie. É un ás do corte de papel chinés.
Que ben.
TK non me dixera o guapo que es.
Sería ben raro
que TK dixese iso.
Non?
E tamén es gracioso!
Cóntame algo de ti, Bruce. Os teus hobbies?
Pois non sei.
- Improvisación non. - Os videoxogos,
a improvisación teatral...
Cago na puta.
E os teus?
- Teño un tear na casa. - Para tecer?
Iso é!
Saco uns cartiños vendendo cousas en Etsy.
Que ben.
E tamén me gusta facer isto.
A miña verdadeira paixón é vender droga.
Moita droga.
É o meu bebé.
Vender droga é o teu bebé?
Si, Bruce.
E, ao contratarte para vendela, estouche deixando o meu bebé.
Entendes a responsabilidade que implica iso?
¿O desgusto que levaría se non me coidases o bebé
ou, Deus non o queira, o mancases?
Creo que si.
Si.
Desde logo.
Es boa xente.
- Grazas. - Non era no bo sentido.
Pero confío na boa xente. Son honrados,
leais,
teñen medo de máis para foderme.
Hurra!
Vou bailar un pouco.
Preparádeo.
E, lembra,
pásao ben!
Abur.
Vémonos.
A chaqueta é chula.
Fixéchelo ben.
A traballar.
- Ei! Estabas aí. - Xa, si.
Queres comprar droga?
Non, non son poli. Que non son poli!
Oi, como vai?
Como intentar vender xeado un día de frío.
O produto é bo, a demanda é alta. Só che falta a actitude adecuada.
E cal é?
Actúa máis como un traficante e menos como un puto tarado.
Improvisación!
Ola!
- Veña, imos bailar. - Non teño tempo para isto.
Queres neve?
Xa sabes, fariña.
Farlopa?
Unha pílula do amor?
Oi, ho! Traballo para May! Ves? Teño a chapa!
Merda. Es poli?
Ai, Deus, non.
A ver, non vendín nada.
Prométocho. Intenteino, pero non se me dá ben.
- Podo testificar contra... - Cala!
Que carallo fas aquí? Mamá vaite matar.
Mamá?
Son teu irmán. Charles.
Imos saír de aquí pero xa.
Espera, que dis?
- Algún problema? - Si.
Que non me deixades pasar.
Está traballando.
Vaino deixar.
Ai, Deus.
Ai, Deus!
Unha Taser?
Miña avoa leva unha no bolso.
Valeu ben para tombarte.
Quen es?
Son Bruce.
Déixate de caralladas.
Queríaste infiltrar no meu equipo?
- Para quen traballas? - Para ti!
Son condutor de Lyft, pero como autónomo...
Non sabe unha merda.
E ti como o sabes?
- Porque é meu irmán. - Iso non é certo.
Non o coñezo de nada.
Levamos moito tempo sen vernos, desde que marchou de Taiwán.
Compartiamos cuarto, cunha alfombra vermella
e un can de mentira. Mamá non quería un de verdade.
Chámome Charles Sun.
Unha merda. Como sabemos que é certo?
Poderíao demostrar matándovos a todos.
Ou podes ver o meu carné.
Tes idea de quen é este tipo?
Ai, Deus!
É unha lenda. Chámanlle Pata de Cadeira Sun.
O pai é o mastro vermello dos Dragóns de Xade, a meirande tríade de Taiwán.
Superbrutal, superimplacable.
Preparou o fillo como o seu sicario persoal.
Hai familias ben fodidas da cabeza.
¿É certo que os teus números veñen de matar dez sicarios dunha malleira
un sábado á mañá no dim sum só coa pata dunha cadeira?
- Onte matei tres cun rolo de amasar. - O que eu dicía, unha lenda.
Espera aí.
Papá é rico?
E eu conducindo un Lyft?
Queriamos manterte a salvo.
Saíuvos a hostia de ben!
Por que estás aquí?
Intentades entrar nos Ánxeles?
Non nos interesan as inxerencias externas.
Non me gusta traballar para outros.
Só quero un par de homes que me axuden uns días.
Con que?
Non é cousa túa.
Pago ben. Quizais dabondo para contratarte a ti.
Oe, mamón, os meus servizos non os podes pagar.
Rapaces, imos abrandar un pouco a Pata de Cadeira.
Se se resiste, un tiro nas pelotas ao irmán.
O que?
Merda! Non!
Por que parades?
- Necesito coller aire. - Estamos en plena malleira.
Normalmente non duran tanto.
Eu tamén descansaba se vós o necesitades.
Bruce,
faime un favor.
- Non llo digas a mamá. - O que?
Unhas últimas palabras para teu irmán?
Hostia!
Hai que cortar o mal de raíz.
Onde vai Charles Sun?
Despregádevos! Atopade a Charles Sun!
Onde vai Charles Sun?
Oe.
Esperta.
Temos que marchar.
Veña.
Vamos.
Veña.
Bruce!
Quen é ese?
Meu irmán.
Espera! Non podemos entrar así, mamá vaise asustar!
Atopei a Bruce!
Está a salvo.
Mamá?
Charles, vaite cambiar. Ímonos desfacer do corpo.
Bruce, vai para a cama.
Mañá tes exame.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández