[piosenka bluesowa „I Can Dream, Can’t I?” zespołu The Andrews Sisters]
[klaksony i gwar miasta w tle]
TAJPEJ
[piosenka gra dalej]
[prezenter w TV] Nakłada trzy warstwy biszkoptu
na trzy cytrynowe warstwy.
- [brzęczy] - [piosenka gra dalej]
[Rahul] Robię kremowe różyczki.
- [szum windy] - [złowieszcza muzyka]
[„I Can Dream, Can’t I?” gra dalej w oddali]
[bzyczenie]
- [nerwowa muzyka] - [pikanie]
[Jon] Mogę się wykazać talentem plastycznym.
Chcę, żeby to jak najlepiej wyglądało. Jestem przeciwieństwem Kim-Joy.
[Kim-Joy] Lubię dekorować. To mój ulubiony etap.
- [odgłosy walki] - [okrzyki bólu]
- [Noel] Śmiało. - [Sandi] Dasz radę, Rahul.
[Ruby] Chyba się rozpadnie. Już się zapadło tam z tyłu.
[Noel] Dosłownie zapadło.
[okrzyki bólu]
[Ruby] Tam z tyłu.
[prezenter] Została wam minuta.
- [Manon] Pomóc ci? - [napastnik wyje z bólu]
[Jon] Del Boy byłby ze mnie dumny. Pewnie spróbowałby je sprzedać.
[Ruby] Popatrz na to. Co za koszmar.
[Rahul] Wygląda okropnie. Rozpuszcza się i rozpada.
[Jon] Koniec. Po wszystkim.
[Ruby] Koniec. Serce mi się kraje.
[Sandi] Przykro mi, czas właśnie wam się skończył.
- [napastnik stęka] - [mężczyzna] Ćśś.
To koniec wegańskich wyzwań. Dobra robota.
- [napastnik stęka] - [pogodna muzyka w TV]
- [napastnik kaszle] - [odgłosy uderzeń]
[Briony] Boże. Nie.
[Noel] Twoje ciasto się zapadło.
[pikanie alarmu]
[po mandaryńsku] Nie! [dyszy]
[brzdęk]
[tajemnicza muzyka]
[wzdycha]
[po mandaryńsku] Nie!
- [wzdycha] - [alarm cały czas pika]
[muzyka narasta]
[muzyka cichnie]
[wzdycha]
- [po mandaryńsku] Kiedy ostatnio zabiłaś? - Parę tygodni temu.
Serio? Kogo?
Jakiegoś typa, który naprzykrzał się w porcie.
Nie pytam ich o imię. A co?
Robię w tym biznesie prawie 30 lat. Kurde.
Kiedyś wzywano mnie na rozróby.
A teraz tylko sprzątam po innych. [prycha]
Robimy, co nam każą.
Może nie chcą, żebyś pakował się w kłopoty.
Bo cię szanują.
Moja ksywa to Krwawe Buty.
Powinienem je czasem zakrwawić.
Tak to jest, jak sam wymyślasz sobie ksywę.
Oczekujesz od siebie zbyt wiele.
Teraz masz na nich krew.
[po angielsku] Cicho!
[po mandaryńsku] Szybko. Nie gadajcie tyle.
Pozbądźcie się tych ciał. Mam sąsiadów.
Kurczę, przypaliłeś coś?
[wzdycha]
- [piknięcie windy] - [dramatyczna muzyka]
[muzyka przycicha]
Tato.
Nie powinien się ukrywać?
Martwił się o ciebie.
Przypaliłeś coś?
Czemu tylko trzech?
Znają cię.
Wiedzą, co potrafisz.
A przysłali tylko trzech?
I czemu tutaj?
Lepiej zaatakować, gdy wysiadasz z auta.
Wtedy można uciec, gdyby coś poszło nie tak.
Albo...
kiedy wychodzisz z windy.
Korytarz ogranicza pole manewru. Tracisz przewagę.
Może byli kiepscy.
Mogliśmy któregoś przepytać.
Za bardzo lubisz zabijać.
To Śpioch Chan ich przysłał.
Mści się za typa, którego Xing zabiła w porcie.
Zawsze rozważ najbardziej skomplikowaną możliwość,
zanim przyjmiesz najbardziej oczywistą za fakt.
Wtedy nikt cię nie zaskoczy.
Dobrze.
O co chodzi?
- [brzęk szkła] - [trafienie]
[stęka]
- Ruchy! - Osłaniajcie nas!
- Idź do auta!
- [dramatyczna muzyka] - [okrzyki]
Xiao...
han.
[łapie oddech, kaszle]
[muzyka narasta]
[pełna napięcia muzyka]
[mężczyzna, po mandaryńsku] Kuloodporne okna i opancerzone podwozie.
Szybko!
Dzwonili ze szpitala?
[po angielsku] Przejdźmy na angielski.
Nie wiemy, komu możemy ufać.
Już po operacji. Jest w śpiączce.
Miał odcięty dopływ krwi do mózgu.
Nie wiadomo, czy się obudzi.
Śpioch Chan i jego próżny synek Śpioszek mają przeżyć.
Tylko ja ich mogę zabić.
Dobrze, ale...
Byłem przynętą, żeby wyciągnąć ojca z kryjówki.
Śpiochowi znudziło się bycie głową drugiej najsilniejszej triady.
Chce zająć nasze miejsce. Może nawet obwołać się Głową Smoka.
Nie wiemy, czy to on za tym stoi.
Nikt nie rozpoznał napastników. To jacyś nowi.
Nowy gang, który ma takie jaja, że zdołał mnie znaleźć
i zorganizować tak skomplikowany zamach?
Niemożliwe.
Guowei. Ojciec nakazałby ci zachować ostrożność.
Nie wyciągaj pochopnych wniosków.
Jeśli to nie Śpioch Chan,
możesz rozpętać nieuzasadnioną wojnę.
Nie bądź uparty.
Tamte zwłoki przyciągnęły uwagę ojca. Wiesz czemu?
Nie, ale słyszałem, co powiedział, gdy został ranny.
Wypowiedział imię twojej matki.
Guowei. Co zawsze nakazywał ci ojciec?
Chronić rodzinę.
Gdyby coś mu się stało, miałem zaopiekować się matką.
Bez wahania.
Należy ją chronić za wszelką cenę.
To ona jest kluczem do naszej potęgi.
Posłuchaj.
Wyjechała, bo taki był jej obowiązek.
- Żeby... - Chronić rodzinę.
Wiem.
Twoja matka i Bruce są tam sami.
- Mam wysłać kogoś z tobą? - Nie.
Nie chcę przyciągać uwagi.
- Będę miał brata. - Wątpię, żeby był pomocny.
Nie dorastał w naszym świecie.
Będzie się musiał szybko nauczyć.
Jest Sunem.
[dramatyczna muzyka]
[ryk silnika]
[muzyka elektroniczna]
NIE SPINAJ SIĘ
[muzyka elektroniczna w oddali]
Cholera.
[dziewczyna] Tam jest nasz kierowca.
[otwarcie drzwi]
Witam panie.
Jak leci? Dobrze się bawi...
[krzyczy]
Nie! [stęka]
Kiedy jadłaś pizzę?
- [muzyka cichnie] - [cykanie świerszczy]
[spokojna muzyka chillwave]
TAK, A POTEM...
OSTRY SOS
[pikanie]
[dmucha]
[muzyka gra dalej]
[wzdycha]
[ziewa]
[kwaczący alarm]
[kobieta] Bruce! Pobudka!
Spóźnisz się!
- [alarm kwacze dalej] - [stęka]
Już idę.
[lektor w TV mówi po mandaryńsku]
[Bruce wzdycha]
MLEKO SOJOWE
[Bruce ziewa]
- Pracowałeś wczoraj do późna? - [Bruce] Tak.
Tylko pracowałeś?
Tak, mamo. Skończyłem z tym innym zajęciem.
Przysięgam.
Pucusiu, jestem z ciebie dumna.
- Napisz, kiedy dotrzesz do szkoły. - Dlaczego?
Bo ci właśnie kazałam. [prycha cicho]
Idź po wiedzę.
No dobrze.
[łagodna muzyka bluesowa]
[rozruch silnika]
BIOCHEMIA ZOSTAŁO 20 MINUT
[muzyka gra dalej]
Zostało jeszcze 20 minut.
Ale ja już skończyłem.
Ostatnio też oddałeś wcześniej. Mogło ci pójść lepiej.
Czwórki też zaliczają studia.
Nie.
Potrzebuję jeszcze paru dni, żeby zdobyć pieniądze.
Bruce, ja potrzebuję tylko tego,
żebyś wziął długopis, wypełnił czek i opłacił czesne.
Do jutra. Inaczej unieważnimy cały semestr.
Dobrze.
[cicho] Momencik...
Ile edukacji za to kupię?
[wzdycha]
Tu jest siedem dolarów.
A ten banknot śmierdzi rzygami.
To zaliczka.
Za siedem dolców nie da się kupić nawet kanapki w stołówce.
Może w tym problem.
Może wszyscy powinniśmy przestać płacić czesne,
póki szkoła nie zajmie się
nierównościami ekonomicznymi w tej instytucji.
Kto mnie poprze?
[dzwonek telefonu]
Nie blokuj kolejki.
- Daj sobie siana. - [sekretarka] Następny.
[muzyka funkowa]
[silnik gaśnie]
Cześć!
- [siorbie] - [odgłosy strzałów w grze]
[otwarcie drzwi]
[trzask drzwi]
- Ręce do góry! - Pizdo jedna!
[śmieje się]
Mogłem cię zastrzelić.
Masz spluwę?
Nie, ale gdybym miał, mógłbym cię zastrzelić.
[śmieje się]
- Jak leci? - Co tam?
Jesteś w samą porę.
Właśnie miałem zajarać i czilować z Keanu w Cyberpunku.
Jarasz własny towar?
Sprzedaję MDMA i kokainę. Zioło jest legalne.
Mam wrażenie, że moje kciuki są obłędnie szybkie.
Są jak Julio Jones. Ale tylko kciuki.
[kumpel] Alexa, puść moją składankę.
[Alexa] Robi się.
[spokojna muzyka]
Słuchaj...
pomożesz mi?
Jasna sprawa.
Muszę pożyczyć pieniądze.
Bruce.
Jak długo się znamy? Od piątej klasy?
Kurde, to ja cię uczyłem angielskiego.
Przyjaciele tacy jak my nie pożyczają.
Tylko dają.
Ile potrzebujesz?
[bulgotanie]
Pięć tysięcy.
[dławi się]
- Dolarów? - [Bruce] Na szkołę.
- Oddam ci. - Mama ci nie płaci za szkołę?
Tak jakby wydałem kasę za ten semestr na co innego.
Myślałem, że z tym skończyłeś. Obiecałeś mamie.
To najlepsze lekcje improwizacji w Los Angeles.
[śmieje się]
Will Ferrell i Rachel Dratch tam chodzili!
Wydałeś pięć kafli, żeby nauczyć się udawać. [śmieje się]
To improwizacja.
To rodzaj sztuki.
Dobra. Skoro jesteś z tego taki dumny, czemu nie powiesz mamie?
Bo myśli, że to strata czasu, a Bruce Sun to niesamodzielna cipa.
Czy John Cho nie mówi swojej mamie, co robi?
Poza tym musiałbym najpierw upłynnić prochy...
[cicho] Kurde.
Wiem, jak mógłbyś zarobić.
Nie będę sprzedawał narkotyków, TK.
- [bierze wdech] Nie o to mi chodzi. - Zawsze o to ci chodzi.
Dobra, o to mi chodzi.
Dziś diluję w klubie i przydałaby mi się pomoc.
We dwóch z łatwością zgarniemy pięć tysi.
Stary, nie jestem przestępcą!
Jasne, ja też nie.
Pracuję dla firmy. Sprzedajemy produkt.
Mamy hierarchię.
Mamy wyznaczane cele, jak każda firma farmaceutyczna!
Tylko jeśli coś spierdolę, poderżną mi gardło i wrzucą do rzeki.
Kiepsko mnie przekonujesz.
Może to cię przekona.
Nie zarobisz pięciu kafli w rok,
a co dopiero w jedną noc.
Nie uczysz się na lekarza?
Całe życie będziesz sprzedawał prochy.
Pomóż mi dzisiaj, a zaliczą ci praktyki. [śmieje się]
Jeśli będę tylko przekazywał towar i odbierał pieniądze,
to w sumie nie sprzedaż narkotyków.
To totalnie sprzedaż. Co do joty.
Ale kogo to obchodzi?
To może tak. Nie sprzedawaj prochów.
Tylko udawaj faceta, który sprzedaje prochy.
W sumie... [wzdycha]
...to byłoby dobre ćwiczenie aktorskie.
No.
- Tak. - To rozumiem.
[cicho] Dobra.
[głośniej] Dobra.
- Tak. - Mhm?
Zróbmy to.
Zuch chłopak.
Trzeźwo oceniłeś sytuację!
[śmieją się]
- [szum samolotu] - [wzdycha]
[piknięcie]
[kobieta] Witamy w Los Angeles.
Temperatura na zewnątrz wynosi 22 stopnie Celsjusza.
Proszę sprawdzić, czy nic nie zostało w kieszeni fotela.
Bagaże wjadą na taśmę numer siedem.
Dziękujemy i życzymy miłego pobytu w słonecznym Los Angeles.
[mroczna muzyka]
[dźwięk wiadomości]
WYCHODZI Z SAMOLOTU. WYJŚCIE NUMER SIEDEM.
CZARNA KURTKA
[dynamiczna muzyka]
[ryk silnika]
[muzyka cichnie]
[cykanie świerszczy]
[wzdycha]
[odgłos dzwonka]
[tajemnicza muzyka]
[odgłos dzwonka]
[odgłos kroków]
[szarpanie za klamkę]
[szczęk zamka]
[pies szczeka w oddali]
[trzask drzwi]
[skrzypienie]
- [odgłosy walki] - [dramatyczna muzyka]
[stęka]
- [bzyczenie] - [napastnik wyje]
[napastnik stęka i dyszy]
[krzyczy]
[muzyka przycicha]
[muzyka narasta]
- [napastnik krzyczy] - [pęknięcie]
- [napastnik stęka i dyszy] - [muzyka cichnie]
[obaj dyszą]
[mroczna muzyka]
Kto cię przysłał?
Śpioch Chan?
[śmieje się]
[po mandaryńsku] Zło należy wyplenić.
[wyje z bólu]
[dyszy]
[jęczy]
[trzask kości]
[mroczna muzyka]
[skrzypienie]
[brzęk kluczy]
- [szczekanie] - Bruce.
Bruce.
Mamo.
[cicha, poruszająca muzyka]
Guowei?
[po mandaryńsku] A to kto?
Nie wiem.
Przyniosłem ciastka.
Masz okropną brodę.
[wzdycha] Patrz, jakiego narobiłeś bałaganu!
To głównie on.
Próbowałeś chociaż posprzątać?
Nie sprzątasz po sobie w domu?
Zwykle palę i czekam na ludzi, którzy to zrobią.
Tu nie ma ludzi.
Tylko my.
[prycha] Tłuścioszku.
Mój przystojny chłopcze.
Jadłeś coś? Zrobię makaron z wołowiną.
[matka] Podaj mi dobry nóż.
Ożeniłeś się już?
Postrzelili tatę.
Jest w śpiączce.
Przeżyje?
Nie wiedzą.
Jest silny.
Chłopak ze wsi nie zachodzi tak daleko, jeśli nie jest silny.
Dostrzegłam to w nim przed innymi.
To był Śpioch Chan.
[wzdycha] Obaj walczyli o to, który jest grubszą rybą, od 20 lat.
[prycha pod nosem]
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków.
Nie od razu wszystko wiadomo.
Może czas wypłacić polisę.
Ja zadecyduję, kiedy i czy to zrobimy.
Z całym szacunkiem,
dawno temu porzuciłaś to życie.
Póki Duży Sun się nie obudzi, to ja rządzę.
[prycha]
Kto cię nauczył siekać? Telewizor?
- [wzdycha] - [po angielsku] Zacznij sprzątać.
To on?
Wygląda na słabego.
[chichocze] Nie słabego.
Wrażliwego.
Jedno i to samo.
Chciał być aktorem.
Takim, który wymyśla coś na bieżąco.
- Improwizacyjnym? - Zabroniłam mu.
Wie o mnie i tacie?
O swojej rodzinie?
Myśli, że ojciec jest hazardzistą, a ty badasz pingwiny na Antarktydzie.
[po mandaryńsku] Kurwa.
[po angielsku] Głupi jest?
Bruce i ja ukrywamy się, będąc nudnymi ludźmi.
A ciebie ukryłam przed nim, czyniąc cię interesującym.
Sprawdziło się.
Zatrudnię miejscowych, żeby cię chronili.
Yuan wspominał o klubie, gdzie ich znajdę.
Myślałem, że brat mi pomoże,
ale przyda się tylko, jeśli Śpioch zagra z nami w kalambury.
Musimy się ukrywać tak długo, jak to możliwe.
Ten, kto za tym stoi, śledzi cię od Tajpej,
ale byłeś arogancki i to przegapiłeś.
Masz tylko jeden obowiązek.
Chronić mnie i Bruce’a.
Bruce jest dorosłym mężczyzną. Powinien móc sam o siebie zadbać.
Za kilka godzin zorientują się, że temu się nie udało.
Wrócę wcześniej.
[nerwowa muzyka]
Nie jestem już dzieckiem.
Wiem, co robię.
- [po mandaryńsku] Nie zjesz? - Nie.
[otwarcie drzwi]
[trzask drzwi]
[taneczna muzyka elektroniczna]
[gwar i śmiechy imprezowiczów]
- Muszą zobaczyć, że jesteś spoko. - Ale nie jestem.
Nie w tym sensie.
Nie jesteś gliną i tego nie spieprzysz.
Czekaj. Chyba nie dam rady tego zrobić.
To drobiazg. Chodź.
Wcale nie.
Moja mama jest bardzo skąpa.
Nasze Wi-Fi jest beznadziejne.
Ale nasz sąsiad ma odjechane 5G ze wzmacniaczami.
I co z tego?
Dwa lata temu odgadłem jego hasło.
To był jego adres.
Ale nigdy nie skorzystałem z jego sieci.
Rozumiesz?
Tak. Jesteś idiotą.
Nie!
Jestem uczciwym człowiekiem.
Nie kradnę ani nie krzywdzę ludzi.
Dilerka to ani jedno, ani drugie, ale jakoś tak wydaje się pokrewna.
Bruce, znam cię. Wiem, czego chcesz od życia.
Chcesz mieć furę za milion dolarów,
żeby laski cię uwielbiały
i żeby zazdrościł ci każdy facet stąd do Hongkongu.
Może. Ale głównie nie chcę być największym frajerem w okolicy.
Właśnie.
Chcesz być szanowany. Chcesz być kimś.
Spójrz na mnie. Jestem durniem.
Ale znam ludzi i wiem, jak to działa.
Jeśli chcesz być mężczyzną, a nie chłopcem,
musisz czasem zrobić coś złego.
Co ty na to?
[inna muzyka elektroniczna]
[muzyka w tle]
Miło mi pana poznać. Jestem Bruce.
[śmieją się]
Cześć, Bruce.
Miło mi cię poznać.
Jestem May. Och!
To Monk. Jest z Hongkongu.
A to Jimmy. Właśnie został tatą.
Ten pomarańczowy hipster to Bojing.
Uważaj, bo zacznie gadać o fantasy futbolu.
Gość z nożyczkami to Ernie. Robi fantastyczne chińskie wycinanki.
- [chichocze] - Fajnie.
TK nie mówił, jaki jesteś przystojny.
To by było dziwne. [śmieje się]
Prawda?
[śmieją się]
I jesteś dowcipny!
Opowiedz mi o sobie. Jakie masz hobby?
No nie wiem.
- Nie mów o improwizacji. - Gry komputerowe.
I uczę się improwizacji.
[cicho] Kurwa.
A ty?
Mam w domu krosno.
Takie do tkania.
Właśnie.
Dorabiam, sprzedając rzeczy na Etsy.
[Bruce] To fajnie.
Lubię też robić to.
Ale najbardziej lubię sprzedawać narkotyki.
- W dużych ilościach. - [mroczna muzyka]
To moje dziecko.
Dilerka to twoje dziecko?
Tak, Bruce.
Zatrudniając cię do sprzedaży, oddaję w twoje ręce moje dziecko.
Rozumiesz, jaka to odpowiedzialność?
Jaka byłabym zła, gdybyś nie troszczył się o nie,
albo, broń Boże, skrzywdził je?
Chyba tak.
Tak.
Zdecydowanie.
Hmm. Jesteś miłą osobą.
- Dzięki. - To nie był komplement.
Ale ja ufam miłym.
Są uczciwi,
lojalni
i zbyt przerażeni, by zrobić mnie w chuja.
Mhm.
[muzyka narasta]
Hurra!
[radosne klaskanie]
Idę zatańczyć.
Dajcie mu towar.
Pamiętaj, baw się dobrze!
Cześć.
Na razie.
Fajna kurtka.
[muzyka elektroniczna]
Dobra robota.
Bierzmy się do pracy.
- [dziewczyna] Cześć. Znalazłam cię. - No tak.
Chcesz kupić narkotyki?
Nie jestem gliną.
Jak leci?
Jakbym sprzedawał lody w zimny dzień.
To dobry towar. Są na niego chętni. To kwestia nastawienia.
To znaczy?
Zachowuj się jak diler, a nie jak pieprzony kujon.
Improwizuj!
[zalotnie] Cześć.
Chodź. Zatańczymy.
Nie mam na to czasu.
Och! Yyy...
Chcesz śniegu?
No wiesz, białej damy?
Pudru do nosa?
A może dyskotekowe dropsy?
Hej!
Jestem z May! Mam przypinkę!
O kurde. Jesteś gliniarzem?
O Boże. Nie.
Nic nie sprzedałem.
Słowo. Próbowałem, ale kiepsko mi idzie.
- Mogę zeznawać przeciw... - Zamknij się!
Co ty tu robisz? Mama cię zabije.
Mama?
Jestem Charles. Twój brat.
Wychodzimy.
Czekaj, co?
- Jakiś problem? - Tak.
Stoisz mi na drodze.
On tu pracuje.
Właśnie skończył.
- [stęka] - O Boże.
[stęka z bólu]
[Bruce] O Boże!
[tajemnicza muzyka]
[stęka]
[dyszy]
- Paralizator? - [mroczna muzyka]
[stęka] Moja babcia nosi taki w torebce.
Sprawdził się na tobie.
Kim jesteś?
Jestem Bruce.
Przestań pieprzyć.
Chciałeś szpiegować moją ekipę?
- Dla kogo pracujesz? - Dla ciebie!
Jestem kierowcą Lyfta,
ale nie mamy etatów...
[kaszle]
On gówno wie.
Och. A skąd ty to wiesz?
- Bo to mój brat. - [Bruce] To nieprawda.
Nigdy go nie spotkałem.
Nie widzieliśmy się od dawna. Odkąd wyjechał z Tajwanu.
W dzieciństwie mieliśmy pokój z czerwonym dywanem i plastikowym psem,
bo mama nie chciała prawdziwego.
[dyszy]
Nazywam się Charles Sun.
[muzyka narasta]
[May] Gówno prawda. Jak to udowodnisz?
Mógłbym to zrobić, zabijając was wszystkich.
Hmm.
Możesz też sprawdzić mój dowód.
Masz pojęcie, kim on jest?
[muzyka narasta]
O Boże!
To legenda.
Nazywają go Stołkiem Sun.
Jego tata to Czerwony Kij Jadeitowych Smoków,
największej triady na Tajwanie.
Superbrutalny. Superbezwzględny.
Wychował syna na swojego osobistego zabójcę.
Niektóre rodziny są pojebane.
Naprawdę zdobyłeś swoje liczby,
bo zatłukłeś dziesięciu zabójców podczas śniadania,
walcząc stołkiem?
Wczoraj zabiłem trzech wałkiem.
Mówiłam, legenda.
Zaraz.
Tata jest bogaty?
A ja jeżdżę dla Lyfta?
Próbowaliśmy cię chronić.
Dobra, kurwa, robota!
[May] Co tu robisz?
Chcecie działać w Los Angeles?
Nie chcemy tu zagranicznych organizacji.
Nie lubię pracować dla innych.
Potrzebuję paru osób na kilka dni.
Hmm. Do czego?
Nie twój interes.
Dobrze zapłacę.
Może też się skusisz.
Kutasie, nie stać cię na mnie.
Chłopcy,
pora trochę zmiękczyć Stołka.
Gdyby się bronił, odstrzelcie jego bratu jaja.
Co?
- [przeładowanie] - [Bruce] Nie!
[odgłosy walki]
[Bruce piszczy]
[mroczna muzyka]
- [ciosy] - [stękanie]
[dyszy]
Czemu przestaliście?
- Muszę złapać oddech. - W trakcie lania?
Zwykle tyle nie trwają.
Jak chcecie, zróbcie sobie przerwę.
Bruce, zrób coś dla mnie.
Nie mów mamie.
Co?
[energetyczna muzyka]
[wystrzał]
[przeładowanie]
[May] Ha!
[gwar imprezowiczów]
[piknięcie]
[odgłosy walki]
- [świst noża] - [dyszy]
[pełna napięcia muzyka]
Masz jakieś ostatnie słowa dla brata?
[Bruce krzyczy]
[wysoki pisk]
[krzyki w oddali]
[May krzyczy]
[po mandaryńsku] Kurwa!
Zło należy wyplenić.
[mężczyzna] Gdzie Charles Sun?
[kobieta] Rozproszyć się! Znajdźcie Suna!
- [mężczyzna] Gdzie Charles Sun? - [krzyki]
[stęka]
[tajemnicza muzyka]
Hej. Obudź się. [dyszy]
- [Bruce] Musimy uciekać. - [Charles stęka]
[Bruce] No już.
[Bruce] Chodźmy.
- [strzały] - [tłum krzyczy]
- [Charles stęka] - [Bruce] Chodź.
- [pisk opon] - Bruce!
[Bruce] Cholera!
- Właź. - [TK] Wow.
[TK] Kto to?
[dyszy]
Mój brat.
[pisk opon]
[otwarcie drzwi]
[Bruce] Nie możemy tak wparować. Przerazimy mamę!
[Charles] Znalazłem Bruce’a!
Jest bezpieczny. [stęka]
[Bruce] Mamo?
Charles, idź się przebrać.
Pozbędziemy się ciała.
Bruce, idź spać.
Masz jutro kolokwium.
- [chrupotanie] - [mroczna muzyka]
[dynamiczna muzyka]