Coñece o rapaz que vive aí?
Grande e alto
e barulleiro.
Sempre a patear con eses pés grandes cando quero ver a novela.
Eu só vin limpar.
Limpe en silencio.
Estou vendo Cheese in the Trap.
SUPERLIMPO
HAI QUE CORTAR O MAL DE RAÍZ
Ola.
Que tal nos Ánxeles?
Un desastre.
- E Mamá Sun? Está a salvo? - Si. Contra a súa vontade.
Así que non cambiou.
- Xa era mandona e pasivo-agresiva? - A ver,
a súa mirada crítica era letal e lendaria.
- E teu irmán pequeno? - Xa non é pequeno.
Pero segue sendo bobo
e inútil de todo.
Os Estados Unidos volvérono un brando.
Tanto polo fritido do KFC e tanto Wendy's.
O Taco Bell está ben.
Como está meu pai?
Igual. Sen cambios.
Pero é moi forte.
Teño novas.
Corren rumores de que asasinaron outro fantasma.
O xefe do Comité de Ouro.
Atoparon algo no corpo?
Cintas vermellas?
Non sei. Por que?
Chan Adormecido traballa cun grupo novo e gústanlles as cintas vermellas.
Vaia a onde vaia,
os putos cintas vermellas atópanme.
Aínda que iso sexa así, mentres viva túa nai,
ningún outro xefe se uniría a Adormecido.
Mándame a Botas Sanguentas e a Xing.
Necesito o meu equipo.
E invita a Adormecido a negociar a tregua.
É moi tradicional, quererá verme cara a cara.
Dille que quero negociar a paz. Ten que ser nos Ánxeles.
Necesito gañar tempo.
Pata de Cadeira, vai gañando el. Por que ía negociar se ten vantaxe?
Non vai ir.
Pois fágoo ir eu.
Como?
Co único idioma que coñece.
A violencia.
COMEMOS? TEÑO MESA NO XIAO LONG KAN.
PÓDOTE LEVAR PRESO, PERO QUE ISO NON INFLÚA NA DECISIÓN.
LEVARME PRESO? CON QUE CARGOS?
PÓDOTE ENCERRAR ATA 48 HORAS SEN CARGOS.
TI VEN. NON CHO ESTOU PEDINDO. 424 GARVEY AVE, EN ROSEMEAD. PERO XA.
- Seguro que podes co...? - Picante? Son de Taiwán.
Perdón.
É coma apagar un cigarro na lingua.
Comer sempre che gustou.
Gordecho.
A miña nai gustáballe que andase contigo.
Sempre vía o duro que traballabas.
Nos estudos, no bádminton.
Campioa de dobres da cidade aos 14 anos.
Nunca coñecín ninguén a quen lle gustase menos perder.
É unha mágoa que te fixeses poli.
Poli non.
Fiscal.
A lei está do lado dos que perden.
Sempre.
Mira.
Fixen carreira velando por inmigrantes sen papeis, granxeiros, sindicalistas.
Quero axudarche a ti e á túa familia.
Estase cocendo algo, Charles. Algo grande.
E dáme que ti estás no medio.
Se tes inimigos, pódochos quitar de diante sen un só disparo.
Dime só quen te atacou na discoteca.
Ti dásme algo e eu douche algo a ti.
Eu non traballo con polis.
E eu vólvoche dicir
que non son poli.
Tampouco traballo con xente que traballa con polis.
Quen é?
Ninguén.
Miña nai.
Túa nai?
- Non o vas coller? - Non pensaba.
Xa me darás as grazas.
Diga.
Pódenos rebaixar o caldo?
Aquí o meu amigo é...
Como o digo?
Un caguiñas.
Non é chinés?
Grazas.
Que?
Debías probar con "ola" ou wei. Non "que".
Outra vez deixaches a cociña feita un cristo.
Que modos son estes?
Preocúpame Bruce. Non me contesta as mensaxes nin as chamadas.
Tes que deixar de tratalo coma un bebé.
Eu non fago iso.
Levas fotos del de bebé no bolso.
Porque é o meu bebé.
Vou ir buscar a Bruce. Non te necesito.
Xa podes volver falar con quen sexa esa muller.
Chamáchesme para dicirme que non me necesitas?
Fai o que queiras.
O que queira?
É o que acabo de dicir.
- Porque o que quero é non axudarche. - Estupendo.
- Todo ben? - Si.
Chamou só para dicirme que non necesita a miña axuda con algo.
Ou sexa, que si a necesita.
Non, dixo literalmente que non a necesita.
Levas tanto vivindo sen nai que xa non lembras como vai.
Cando unha nai di que non necesita que fagas algo, é que si.
Só quere que o fagas sen ter que pedilo.
Vaia tolería.
Dixo sui bian ni. "O que eu queira."
Pero ti toleaches? Tes que ir agora mesmo.
Pero temos que quedar outro día.
- Cando non estea traballando. - Algunha vez paras de traballar?
Tes que usar cassia, non canela de Ceilán.
Azucre moreno, un bo aceite con punto de fume alto,
manteiga de Normandía e un toque final de sal.
Maldon?
Si. Si, moi boa.
Si, señor.
- Grazas. - De nada.
Díxenche que non tiñas que vir.
E seica significa que querías que viñese.
Vaia tolería. Quen che dixo tal cousa?
Isto é unha perda de tempo.
- Temos cousas importantes que facer. - Coma poñerme a cociña feita un cristo?
Ou ir comer coa moza esa que che gusta?
- Chan Adormecido está detrás disto. - Pode ser.
Mandei convocar unha reunión para negociar a tregua.
Queres sacar a Adormecido do seu agocho ti só?
Vou atopar o seu home nos Ánxeles e vouno...
matar.
Así, ou vén ou vai quedar coma un puto covarde.
Esa lingua.
Eu vin mirar que Bruce estea ben.
Se ti queres ir buscar o home de Chan Adormecido,
pois vai.
Fai o que queiras.
Por que suspiras?
Non suspirei.
Si tal.
Tiña que vir ao meu seminario á mañá.
O asistente poderíalle mandar os apuntes, pero Bruce prefire improvisar.
Buscades a Bruce?
Ti quen es?
Son Grace. Igual vos falou de min.
Ou non.
En fin, estaba falando con el á mañá e parecía todo normal,
pero logo empezou a poñerse moi nervioso
e marchou como escapando, coma un...
- Coma un bebé. - Si, xusto.
Pola ventá, vin que o metían á forza nunha furgoneta.
Unha tía cunhas tatuaxes chulísimas.
Pensei que serían os do grupo de teatro.
Ese no que está ou no que está intentando entrar.
Non estou segura de como vai a leria.
Vale.
A moza.
Unha das tatuaxes era unha grúa? No brazo dereito?
Si, pode ser. Non...
Tamén podía ser un flamengo negro ou unha cegoña.
Non me van moito os paxaros...
Grazas. Axudáchesnos...
moito.
Xa.
Vale.
Pinta mal.
Sei quen levou a Bruce. E sei quen nos pode axudar a atopalos.
Oe, déixame marchar, si? Douche o que sexa.
Douche o meu can!
Vaia, non teño can, pero adopto un, cóllolle cariño e doucho.
Por favor! Teño unha cadeira de masaxe caralluda.
Ten a pata dereita rota, pero dá masaxes.
E unha chea de perfís de CoD hackeados.
Aimbots, camuflaxes Damasco... o que queiras.
Pero déixame marchar!
E a Bruce tamén, claro.
Por favor!
A ver, imos falalo.
Que fas? Por favor...
Que saibas que non te torturo para que fales.
Por favor.
Tortúrote porque me fai sentir mellor
polo que lle pasou a miña irmá.
Espera. Para!
Ai, Deus!
Socorro!
Ai, Deus!
Aforra combustible.
Tes razón, isto non é unha perda de tempo.
A xogar ao mahjong cunhas señoriñas. Igual ata gañamos tres dólares.
Ti ves un soto cheo de señoras laretas.
Eu vexo unha complexa rede de relacións, favores e débedas.
Son murmuradoras,
non espías.
Se buscas algo sobre política, vas á señora Chang.
Traballa no despacho do alcalde.
E, se buscas algo sobre a igrexa,
pregúntalle á señora Liu, a muller do pastor da igrexa chinesa.
E, se queres saber algo sobre o pastor Liu,
pregúntalle á señora Wong.
Estase deitando con el.
E corre o rumor
de que ela lle pegou un herpes.
Cando alguén cociña para ti e alguén limpa o que deixas,
se es dunha certa idade e muller, a xente esquece que estás aí.
- Saben quen es? - Non. Pensan que son unha enfermeira.
Un pouco de respecto. Sírvelle primeiro a dona Victoria.
É a que mellor xoga.
Claro.
Eileen, quen é este?
Meu sobriño. Charles.
Non nos falaras deste sobriño tan guapo.
Antes estaba moi gordo.
- Pregúntalles polas cintas vermellas. - Despois.
Que tal teu fillo, Bruce?
Todo sobresalientes na CSUSG.
Ten unha media de 3,85, pero vaina subir.
Esfórzase moito.
- Vai ser médico. - E o da improvisación teatral?
Ten torsión testicular.
Dígolle seguido que vaia ao médico, pero é moi teimudo.
Ei, tócache.
Veña.
Aquí.
Xa...
Ala.
Ei, oístes algo do incidente na discoteca Sure Sure?
- Non se fala doutra cousa. - Serían as Grúas Brancas, non?
As dúas irmás.
Circula moita droga desde que apareceron,
pero quen llela venderá?
Ninguén de dentro do Val de San Gabriel.
Éxtase, ketamina, cocaína.
Igual son os cárteles.
Oín que venden unha cocaína moi pura.
Kenny Cheng comproulles. Cagou por el na cama.
Kenny ten colon irritable.
Rebecca, sempre co mesmo. Kenny ten colite ulcerosa.
- Isto é unha perda de tempo. - Por?
Están a falar de colite ulcerosa.
Non, non é colite ulcerosa. É un "colapso" rectal.
Non, Charles. Están a falar dun "colapso" rectal.
Atende. Se escoitas, igual ata aprendes algo.
A ver, o provedor non pode ser un cártel.
Os de Aduanas teñen San Diego moi vixiada.
Creo que lembro algo do seu contacto.
Contacto?
O provedor.
O vello, Tony Tang.
Trae a droga nos seus pesqueiros.
É o dono da Mariscaría Número Un de Alhambra.
E como se chama?
Chámase así: A Mariscaría Número Un.
Está en Alhambra.
Sabedes? Sodes as mellores.
Vou ir indo, pero ti debías quedar a xogar outra man.
Ata logo.
Díxoche que vaias con ela.
Vai.
Vale.
Ti e teu irmán matastes a May.
Nós non matamos a May.
Foi que... estabamos alí de casualidade cando a mataron.
Típico caso de "a correlación non implica causalidade".
E iso que foi?
Correlación ou causalidade?
As dúas, creo.
Por favor.
Se soubese algo útil,
dicíacho.
Pois dime onde está teu irmán.
Pódoche dicir algunha outra cousa?
Espera, non! Escoita!
Eu non son valente nin duro, vale?
Non estou intentando demostrar nada.
Dime o que quero saber.
Ou?
Ou tatúoche un pene na cara.
Vale, a ver,
eu son actor de improvisación, unha profesión de cara ao público.
Non sei se unha tatuaxe na cara sería boa...
Onde?
Non! Para!
- Non oio! - Non!
Charles está en Bakersfield!
No 355
de Montalban Drive.
No 355
de Montalban Drive,
Bakersfield.
A MARISCARÍA NÚMERO UN
Queda aquí.
Ves? Xa o fixeches outra vez.
Ti déixame ocuparme a min.
Nos Ánxeles, facémolo ao meu xeito.
O teu xeito é moi lento. Bruce xa podería estar morto.
Non vai matar a Bruce.
Quere saber onde estás ti. Temos que atopalo antes de que fale.
E lembra que sabes de Tony Tang grazas a min.
E tamén sei das fugas que ten Kenny Cheng no ollo do cu.
Queda aquí.
Acabo de ver unha cascuda.
Pero que restaurante é este?
- Síntoo... - Quero falar co dono.
Ola, señora.
Seica houbo un problema.
Si, xa está morto.
Só espero que non teña unha praga de problemas.
Por favor, tome un té á conta da casa.
Asegúrolle que aquí cumprimos cuns estándares moi altos.
O San Gabriel Valley Tribune declarou A Mariscaría Número Un
como a mariscaría número un de Alhambra.
Podemos facer algo para mellorar a súa experiencia?
A lagosta especial da casa.
Xenxibre e cebola.
Moi boa opción.
Pero sáquelle a droga primeiro. A cocaína ponme a cabeza tola.
Por favor,
veña comigo.
Ola.
Traballa para a policía?
O xefe Gutierrez vén moito por aquí. Encántanlle as nosas tortas de ceboliña.
- O glutamato non lle dá dor de cabeza? - Iso é un invento!
O glutamato non lle fai efecto ningún á maioría da xente.
- Que quere? - Atopar as Grúas Brancas.
Sei de boa tinta que é vostede o seu provedor.
Eu só sei prover o marisco número un de Alhambra.
Se busca algo máis, veu a mal sitio.
Ten un acento moi interesante.
De onde é?
Keelung, unha vila mariñeira ao norte de Taipei.
Estiven alí.
Somos xente orgullosa.
Meu pai, Tang Xiao Lu, saía de mañá e vendía toda a captura ao mediodía.
Especializouse en boi de mar e peixe de xeo asiático.
Acabou por venderlle o negocio a un gran conglomerado
e deume un colchonciño para abrir esta mariscaría.
Xa.
De tal pau, tal racha.
Está claro
que me informaron mal.
Perdón por facerlle perder o tempo.
E esa lagosta?
Teño o almacén das Grúas Brancas.
E que queres? Un biquiño?
Un premio?
Para de gabarte e fai o que tes que facer.
E ti que vas facer?
Buscar un piso franco. A nosa casa é demasiado perigosa.
Se deron con Bruce na facultade, poden dar con nós.
Trae o teu irmán á casa.
É todo para min.
Ei!
Temos uns 30 minutos ata que volva.
Deille un enderezo falso para podermos fuxir.
Fuxir para que?
Xa tanto me ten. Escaralloume os putos polgares.
Espera.
Como me atopou na facultade?
Non sei.
Dixéchesllo ti?
Daba moito medo!
Tamén me mandaches a poli á facultade?
Non!
Vale, si.
TK,
non tes nin chisca de collóns?
Pois non!
Vale?
Son un caguiñas sen polgares, sen collóns e sen can,
cunha cadeira de masaxe que funciona así así.
Hostia xa.
Eu só...
Eu só quería ser un xefazo.
Ou polo menos ser mellor ca meu irmán.
Non vai tardar. E, antes de que chegue, temos que liscar.
Como?
Veña!
Cago no carallo!
A onde vas? Que fas?
O enderezo era un Chick-fil-A.
Ai, si?
Vaia. Pois inventeino no momento.
Xa sei.
Es un friki.
Levas un cordón da CSUSG e unha camiseta de Fall Out Boy.
É de Fall Out Men.
É unha banda tributo filipina. Ves?
Non acabo de ver como podes ser familia de Pata de Cadeira Sun.
Se se che ocorre algo, xa me dirás.
Estou tan confundido coma ti.
Fixéchelos ti?
Son boísimos.
Fas ti todas as túas tatuaxes?
Si.
É... Tes moito... moito talento.
Xa non che queda oco no brazo.
Si...
Teño un oco na orixe do meridiano do corazón.
Un punto moi potente.
Aínda non decidín que poñer aí.
Que estabas a tatuar antes no antebrazo?
É unha ameixa chinesa.
Mei-hua.
Por túa irmá.
Mei-hua.
Como...
May.
Con dez anos, morreron os nosos pais
e quedamos na rúa,
presas dos lobos.
Pero May asegurouse de que aprendésemos a pelexar para protexérmonos unha á outra.
Fixémonos tan boas que os lobos viñan pedirnos protección.
Ninguén nos volveu foder
ata que apareceu teu irmán.
Lémbrasme algo a el.
Só que ti pareces máis cabreada, que xa é dicir.
Segundo May, demasiado.
Por iso me animou a dedicarme un par de noites á semana a tatuar
en vez de estar na discoteca.
Por iso non estabas alí.
Oe,
non é culpa túa.
Non te tes que sentir culpable.
Non.
Non é culpa miña.
É culpa de teu irmán.
Onde está?
Por favor, tesme que crer.
De verdade que nós non matamos a May.
Moi ben.
Tatuaxe de pirola na fronte, logo.
Espera.
Para aí. Espera.
Non! Vale, espera!
Non ten sentido ningún!
¿Por que ía vir ata aquí Charles
e montar todo ese cristo só para matar a May?
Hai algo que non cadra!
Charles! Por aquí!
Menos mal que nos atopaches. Están aí dentro.
Apura! Desátame, rápido!
Merda!
Que estás facendo?
Que hostia fas?
Charles, veña!
Devólveme o meu irmán.
- Podes quedar con este. - A ver, ho!
Motivación!
Motivación.
Bruce, non te metas.
- Non sabes do que falas. - Cala a boca!
A ver.
Eu son actor.
Fas improvisación.
É unha boa base da que partir.
Na interpretación, hai que entender a motivación do teu personaxe.
A motivación de Charles non cadra. Por que ía atacar o local e matar a May?
Para entrar nos Ánxeles.
Case voa polos aires el tamén!
Ninguén quería matar a May,
pero hai alguén que quere matar a Charles.
Si. Eu!
Non!
Chan Adormecido. O inimigo a morte da nosa familia.
May morreu
porque Chan Adormecido ía por Charles.
Intentaron matarme catro veces nos últimos catro días.
Cinco contigo. Estou batendo o récord.
Ves?
Estamos todos no mesmo bando.
Cago na hostia!
Que? Ten moi mala pinta?
Ai, meu meniño pequeno!
Ai, Deus! Estás ben?
Estaba preocupadísima!
- Porque che mentiu co do teatro? - Non pasa nada. Estou ben.
Pero os polgares de TK...
Terrence!
Tes que ter máis coidado.
En que mundo isto é culpa miña?
Mamá, de quen é esta casa?
O sobriño dunha amiga de dona Rebecca está de cruceiro por Italia un mes.
O código do garaxe é o seu aniversario.
Vale.
- Pon isto no pé, si? - Vale.
Déixame ver.
Sangras polo nariz. Meu neniño.
O máis vello recibe máis respecto, pero menos amor.
A ver o bicho este.
Mamá.
Esa é June.
Farei algo máis de comer.
- Ti alí a velas vir, atado coma un porco. - Ti vives alí, claro.
- Escoita. - Un porco.
Non digo que queira ser un membro oficial da banda,
pero non merezo ser membro honorario dos Dragóns de Xade?
- Coma as Girl Scouts? - Non!
- Unha medalla! - Estarías guapo.
June, pódeslle contar a meu irmán o machote que fun?
Un machote total. Tiñas que velo.
Ata o momento no que empezou a dar patadas na porta
coma un pallaso.
- E empezou: "TK! Temos que liscar!" - Para aí. A ver... Que non!
Coidado con el. Esa confianza en si mesmo vai facer que nos maten a todos.
Ai, mi ma.
Bruce.
Quero falar contigo do da improvisación.
Douche permiso para seguir.
Que? En serio?
Pero tesme que prometer que aínda así te vas centrar nos estudos.
Quero que esteas seguro do que queres facer.
Non vai haber tempo para facer nada máis.
Non. Digo, si!
Quero facer iso de verdade.
Vaia.
Grazas, mamá.
Non, primeiro a teu irmán.
Perdón.
Ai, mi ma.
Que?
Teño que facer popó.
Apáñate, meu.
Estás ben?
Si.
Iso creo.
É que...
Cando vai acabar todo?
Espero que pronto.
Imos saír desta, non?
Fixéchelo ben.
Es moito máis duro ca moitos dos tipos duros que teño alá na casa.
Se segues sacando o teu gánster interior, imos saír desta.
A cousa é que non quero.
Sei que falo moito, pero isto non me gusta nada.
Non fun nada duro cando me torturaba. Só que...
non te quería defraudar.
Charles.
Dime.
Dille o que me dixeches.
Preguntoume polas cintas vermellas que levaban os da banda que vai por vós.
Non sei o que significan,
pero hai un par de semanas veu un tipo tatuarse e levaba unha.
- Que foi tatuar? - Unha frase no antebrazo.
Hai que cortar o mal de raíz.
Estaba escrito na parede do piso do xigante.
Cando fuches ao piso? Por que non o dixeches antes?
Antes non tiña importancia.
E ningún dos que levan as cintas vermellas son dos de sempre?
Non, non coñezo ningún.
Caras novas,
consignas estrañas,
ataques sofisticados e coordinados
e, en cuestión de meses, todos os temen.
A que carallo xoga Chan Adormecido?
Aínda non sabemos se está el detrás disto.
- Vou buscar o seu home nos Ánxeles. - Xa o atopei eu.
Tony Tang, o do marisco.
Mentres ti te ocupabas do condutor, eu tomei notas sobre o seu modo de operar.
Tony farase pasar por un bufón,
pero todo indica que está a un nivel ben alto.
Varias entradas, vixilancia e un exército de empregados.
Mencionou o seu pai,
Tang Xiao Lu.
A súa primeira muller era prima segunda de Adormecido
e levaban un casino clandestino xuntos.
A Rolodex en acción.
Nada mal para unha velliña que perde o tempo a xogar ao mahjong, non?
Que queres?
Un biquiño?
Un premio?
- Ocúpome diso hoxe á noite. - Non.
Déixame a min.
De acordo.
Pero logo mantén a discreción.
Non sabes a merda que che vai caer enriba cando Adormecido saiba que o mataches.
Para que Adormecido veña ata aquí, ten que montar todo un espectáculo.
A morte dese home ten que ser épica.
E a Chan Adormecido non lle quedará outra que aparecer para evitar a humillación.
Traballa para o que matou a miña irmá. Cando acabe con el,
vaise falar diso durante anos.
Diga.
Vai á Mariscaría Número Un de Alhambra.
É o nome do restaurante, non o título.
Igual atopas algo útil.
E non vaias comida.
Non era que non falabas coa poli?
- Non era que non eras poli? - Escoita...
Cristo bendito.
Isto é unha mensaxe.
Pois xa podían alugar unha avioneta desas.
Mira se lle atopas conexións coas tríades taiwanesas.
Mira isto. Meteron as mans e os pés nesta caixa.
Mételos nunha bolsa?
HAI QUE CORTAR O MAL DE RAÍZ
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández