As autoridades teñen controlada a situación en Koreatown,
pero piden atención aos residentes.
Describen a escena do Ka Spa como un masacre.
E as autoridades confirman que o líder dunha banda internacional
está entre as baixas...
- Adormecido morreu. - Fuches?
- E Charles? - Non está aquí?
- Vino pelexando onda a saída. - E non lle axudaches? Seguro que saíu?
Detivérono?
Sun Tai Tai, mandounos marchar.
- E poñela a salvo. - Charles matou a Adormecido.
Todos os seus aliados virán por nós.
Non o matou Charles.
Saíron uns sicarios de debaixo das bólas de arxila e acoitelárono.
Os seus homes sabían tanto coma nós.
Saían tipos de todas as partes. Esperábannos.
Charles estaba enganado.
- O inimigo real aínda non se revelou. - Adormecido dixo o mesmo.
Dicía cousas raras sobre traballar xuntos antes de que o matasen.
- Usaron a Bruce de mediador. - Non.
Unha idea pésima. O meu mandarín é un desastre.
A ver.
Que che dixo... exactamente?
Falaches algunha vez con Chan Adormecido? Fala coma o Shakespeare chinés.
Dei sacado dúas palabras de cada dez, pero o último foi
que os nosos inimigos queren
risas.
Risas.
Risas?
Si. Dixo "LOL".
LOL. Que é raro,
porque iso non se di en alto.
- LOL. - LOL.
LOL.
Creo que sei de que vai isto, pero teño que ir ver alguén para asegurarme.
Non vas ir ti soa.
Xing ten que vixiarte.
Non, eu non son a súa canguro.
- Bruce ten que ir á clase. - O que? Non.
A ver...
Un día libre por saúde mental.
Deixa de ser un bebé.
Isto non é mandarme á clase coa varicela para manter o historial de asistencia,
cousa que fixo, por certo.
Charles desapareceu.
Quero axudar a atopalo.
Quero que esteas a salvo. Non che importa o que sinto eu?
Non.
Sun Tai Tai, vou eu con vostede.
Kai Wen, necesito que vaias buscar a Charles.
Teño que facer isto soa.
Se teño razón,
vai ir todo ben.
E se te enganas?
Cando me enganei eu?
Tranquilo.
Charles, sube!
Son eu.
Ese abdome impresiona máis estando dereito.
E se probamos a descansar?
Ven aquí.
Ven.
Traio snacks de gamba.
Tes roupa de home?
Zapatos?
- Por que ía telos? - Non sei.
Algún exmozo que os deixase?
- Teño que marchar. - Charles.
Non tes roupa e estás cheo de sangue.
Non sabes onde estás nin a onde vas.
Así que, polo menos por agora,
tes que quedar aquí comigo, gordecho.
Por Deus, Charles, cálmate.
Ninguén sabe onde estás.
- Teño que ir ver a miña familia. - Pois chámaos.
Non teño o móbil. Está nunha consigna no Ka Spa.
Podo ir eu velos. Cal é o enderezo?
Non o sei. E, se o soubese, tampouco cho ía dar.
Eu non son o inimigo. Se falas comigo, pódoche axudar.
No meu mundo, hai regras: non cuestionar as ordes,
non deitarse coa muller doutro e nunca, nunca, falar coa poli.
Xa, pois non es o único que está en perigo.
- A min tamén me atacaron. - Que?
- Quen? - Saíndo do depósito de cadáveres.
Botóuseme enriba un tipo.
Xusto cando indagaba sobre as cintas vermellas.
Así que era dos mamóns que van por ti,
así que ti e mais eu buscamos os mesmos mamóns.
Como fuxiches?
Fideos coreanos picantes.
Aos ollos.
Iso é novo.
Ata para min.
Que fas?
Sofrito de tomate con ovos.
Comiámolo moito de pequenos.
Si, pero non era así.
Estás a cortar os tomates no peor ángulo.
Se baixas o lume, o ovo faise por igual.
Creo.
Tesme que ir polo móbil.
Eu non podo ir. Haberá policía por todas as partes.
Entón, o teu móbil é unha proba
e eu estaría obstruíndo a xustiza se cho vou buscar.
Pero, se o collen antes ca min, verán o teu nome de primeiro nas mensaxes.
Unhas mensaxes incriminatorias, non cres?
Que? Non cociño moito.
Nunca.
Flirteando cun delincuente implicado no teu gran caso.
Boa historia.
A prensa cebaríase, non cres?
Igual ata te botan se vai a xuízo.
Se fago isto, ti quedas aquí a descansar.
Non inventes plans brillantes e saias pitando.
Para min é un risco terte na miña casa.
Por que non me entregaches?
Porque,
se eses mamóns das cintas sabían que eu ía por eles,
podían descubrir que a policía te tiña baixo custodia, só,
desarmado nunha cela.
Es o meu amigo e non quero que che fagan mal.
Acabas de mudarte?
Si.
Vaia,
hai tres anos.
Aséate mentres vou alá.
Tes mala pinta.
A ver, que non estás mal,
pero tes mala pinta.
Grazas.
Oe, Alexis.
O móbil está na consigna 42.
Isto é unha animación dunha célula que se divide en dous por mitose.
A mitose é o proceso polo que unha célula divide o seu material xenético...
- Sabes algo de Botas Sanguentas? - ...en dúas copias idénticas.
E, en última instancia, en dúas células fillas.
Non.
Ao inicio do proceso, unhas estruturas chamadas centrosomas...
Que cres que lle pasaría a TK? Temos que ir buscalo?
- A membrana nuclear disólvese... - Seguro que está ben.
Por favor.
Por favor, axudádeme.
Charles estará ben?
Se alguén pode saír vivo de algo así, é Pata de Cadeira.
- Como o sabes? - Porque eu son coma el.
E eu son coma el?
Entón, as membranas nucleares fórmanse arredor dos...
Non.
Perdón.
...que se chama telofase.
Non podo parar de pensar na conversa con Chan Adormecido.
Por que dixo que a clave é a risa?
Soa a lámina de cociña da típica muller branca.
Seguro que dixo "risa"?
Dixo que queren LOL.
E logo acoitelárono.
Como dicía, creo que non entende que iso non se di.
Idiota. Non dixo "LOL".
Dixo luo luo.
Luo luo de ke shi. Significa "rolodex".
Dixo que queren a túa nai.
O alcume de túa nai é "a Rolodex".
Vale... e enviar.
Eileen!
- Hong. Ola, vello. - Dez minutos tarde, moza.
Debía mandarte marchar,
pero, se viñeches reservar unha viaxe, podo perdoarche a tardanza.
Que me dis? Teño unha especial agora mesmo.
Bum. Tres noites en Waikiki Beach. Nun Hilton.
Champaña. Almorzo.
Todo incluído.
Vale.
Ou
interésache...
outra cousa?
Ningunha.
E a viaxe a Waikiki nin de broma, estafador.
Só valen para algo en tempada baixa.
Oirías falar do grupo que atacou o Ka Spa.
Deberon comprarche as armas a ti ou a algún coñecido teu.
Eileen, veña... Son caras novas.
Eu non...
Eu non coñezo esa xente.
Axúdame a organizar unha reunión.
Quero negociar a paz.
Ai, Eileen. Moita...
Moita sorte tes hoxe, non?
Viñéronme ver hai uns días e pedíronme que os avisase se viñas por aquí.
Quen son eu para interpoñerme entre os amantes que queren estar xuntos?
Perdóame, Eileen. A recompensa era moi boa de máis
e eu son un covarde.
MÓBIL NOKIA
Pero que pasa?
Algo pasa. Miña nai tiña que contestar.
Non acabas de mandar a mensaxe?
Pero mandeille unha chea antes da clase e non leu ningunha. Ves?
Miña nai fai iso seguido. O meu chat con ela
son cinco anos de felicitacións de aniversario sen resposta.
En serio?
Queres falar do tema?
Vale.
Se miña nai é a clave de todo, como dixeches,
non nos debía preocupar que non conteste?
Túa nai sabe o que fai. Confía nela.
Acabo de descubrir que o alcume de miña nai é "a Rolodex",
coma se fose un dos malos de Batman.
- E queres que confíe nela? - Si!
Ei, Bruce!
Ola. Ola, Xing.
Encántame o de traer un colega distinto á clase cada día.
- Estás ben? - Si.
Ti como estás?
Tiveches o adhesivo da miña pálpebra no queixo. Pódesmo contar.
Estou algo preocupado por miña nai.
Leva desaparecida demasiado tempo para unha nai.
Leva unha hora sen contestarche as mensaxes?
- Xusto. - Axúdoche a buscala?
- Es a persoa máis amable que coñezo. - Ai, espero que non.
Merda.
É Taylor.
Hoxe á mañá latei a un espectáculo.
Distráelo mentres eu fuxo?
- Agora non podo. - Claro. É actor.
Dígolle o ben que o fai e xa esquece o resto.
- Vale. - Dime algo de túa nai.
Bruce!
- Oe, Bruce! Estoute vendo! - Taylor! Ola!
Eu xa me tería deitado con ela.
Varias veces.
- Hai que atopar a miña nai. - Non sabemos onde está.
Sei quen o vai saber.
Onde está Charles?
- Está feito? - Non. Laura está perfectamente.
Éche unha mágoa, neno.
Como xa saberás a estas alturas, fallar non é unha opción.
Que? Teño que esperar?
FACULTADE DE DEREITO DE LOYOLA
SINTO QUE MEU PAI VENDESE DROGA.
Sabedes quen é?
Durante anos,
as tríades organizáronse deliberadamente en segredo,
para que ninguén saiba quen é quen en realidade.
A verdadeira identidade dos líderes é descoñecida para todo o mundo,
incluídos os propios líderes.
Son capas e capas
de misterio e representantes.
Pero, tras décadas de segredos,
unha persoa
conseguiu descubrilo todo.
E aquí está.
A Rolodex.
Non o podo imaxinar.
Tivo que ser unha gran carga.
Todos estes anos sabendo que todas as tríades do mundo
a querían morta por saber os seus segredos.
Pero...
de nada.
Estou aquí para quitarlle ese peso dos ombros.
Algúns xa os descubrimos nós.
Seica o seu home segue aguantando.
O fillo de puta é duro.
Só queremos que nos axude a facer a lista.
E deixámola marchar.
Non queremos facerlle dano a unha señora.
Atopástesme porque eu quería.
Por iso fun onda Hong. O tipo traizoaría a súa propia nai.
Ata lle vendeu un deses paquetes de tempada baixa a Waikiki.
Traxes baratos,
tatuaxes que lle suplican á policía que vos relacione
e un té
que eu non lle serviría nin a un can da rúa.
E pensastes que iades ser máis listos ca min?
Eu non son a vosa prisioneira. Estou aquí para negociar.
Así que vaime por un té do bo
e entón falamos.
Merda.
Non sei a que ole o sexo dos anxos,
pero imaxino que non lle anda moi lonxe a este recendo.
Os anxos fan diso?
Se alguén lles cociña así, si.
Podo?
Comíaos sempre na casa da miña a-ma.
Estes son moito mellores.
Toma.
Sen batería.
- Tes cargador? - Dun móbil de tapa? Non.
Oíches falar do iPhone?
Tranquilo.
- Pedímosche un por Postmates. - Custou moito?
Tiven que sacalo dun furgón de probas do FBI.
- Só iso. - Do FBI?
Pasou ao nivel federal co asasinato dun alto líder da Tríade.
Non ten sentido.
Pasaron que? Catro horas?
Non puideron identificar a Adormecido.
Tivo que viaxar con pasaporte falso e en turista, para non chamar a atención.
Pasar por un empresario calquera.
Só che digo o que oín.
Só poden saber quen é se alguén lles deu o aviso.
Alguén das tríades?
Teu pai e o tipo que mataron tiñan inimigos comúns?
Que puidesen facer isto?
Non.
As nosas sociedades non funcionan así. Baséanse no sixilo.
Non, quen está facendo isto opera fóra do sistema.
¿Terás nomes de empresarios asiáticos
vítimas de morte violenta estes dous meses?
Só quero mencionar que isto de traballarmos xuntos é idea túa.
Non é iso. Estasme a axudar ti a min.
- Eu non che dou nada. - As regras da Tríade parecían tallantes.
Aquí hai matices.
- Non sabes as regras. - Xa.
Segundo as regras, que ti non sabes, isto está permitido.
Pódolle preguntar a un amigo da Interpol.
Case me esquece.
Necesitabas roupa, pero tes un gusto moi caro.
O soldo de asistente do fiscal dá para isto.
SOPANTÁSTICA
De nada.
- Ei, Bruce! - Bruce!
Ola!
Ola a todas!
- E trae unha moza guapa! - É un moceiro!
Xa sabes que só teño ollos para ti, ayi.
Túa nai morreu?
Oxalá. Por?
Ten que estar morta para deixarche levar ese modelo.
Déixaa tranquila.
- É guapa, pero estrágase. - Por favor!
É moi forte!
Moita carne debe comer.
Terás fame. Queres comer?
Non, ho! Non imos picar. Pasariamos o día aquí.
Que non me importaría.
Pásase moi ben.
Pero necesitamos atopar a miña nai.
Tedes idea de onde pode estar?
- Levo tempo sen vela. - Eu vina a semana pasada.
Foi falar con Hong.
- Ai, non. - Quen é Hong?
Un vendedor.
Vende paquetes de vacacións fuleros e tamén armas,
pero ten moita información.
Está no mercado. Na esquina do fondo.
Pero non lle compredes nada. E menos o paquete de Waikiki.
- Iso. - Só vale algo en tempada baixa.
Si.
Moi bos consellos dades. Os vosos fillos teñen sorte.
Grazas a todas.
- Adeus! - Volve outro día.
Adeus.
Cunha moza así, ha ter que darlle coma un touro.
Moito mellor.
Cando vós ides, eu xa veño de volta.
Os nenos sempre loitando polo poder,
a riqueza e bla bla bla.
Esquecede a lista e os vosos plans
e propóñovos un trato.
Os Dragóns de Xade quedan cos negocios de Adormecido en Taiwán,
pero Os Ánxeles non nos interesa.
Deixades a miña familia en paz e quedades con todo o que tiña el aquí.
Drogas, animais,
falsificacións.
Todo o mundo gaña cartos.
Preferimos ver os seus cartos arder
antes que usalos.
Non entendo.
Que queredes?
Quen sodes?
Somos os Boxers.
Que raio é iso?
De acordo, grazas.
Din que o van mirar, pero hai moito que comprobar e levará un par de horas.
Andaches nas miñas cousas.
Podería mandarte deter por iso.
Para.
De quen é a carta?
É...
dun dos primeiros casos que xulguei.
Colleran un tipo traficando. Nada do outro mundo, pero...
A carta é do fillo.
Para que non mandase o pai ao cárcere.
O tipo sería un mamón, pero tamén un pai fantástico.
E que fixeches?
Solicitei indulxencia.
Saíu logo de oito meses e matou alguén.
É un recordatorio para deixar de lado as emocións.
O traballo hai que facelo ben sempre.
- Que? - Ti e mais eu aínda nos parecemos.
Ala.
De pequenos, estabas seguido na nosa casa.
Pensaba que che gustaba estar comigo,
pero creo que che gustaba o normal que era.
Empecei coa repostería aos 16. Rompín a cadeira nunha...
caída.
Non servía para moito.
Ba non me dixo nin seis palabras na recuperación.
A unha das tías dáballe pena e levábame na cadeira de rodas á cociña.
Cociñabamos e falabamos.
Bolos de crema,
pasteis de sol,
bolos de taro.
Pasábame o día voando.
Durante un pouco tempo,
fun feliz.
Foi coma unha nai para ti.
Están boísimos.
Pasase o que che pasase...
síntoo.
Vale.
Déixame falar a min. Os tipos maiores prefiren falar cun home.
Avísame cando apareza un.
Fuches un toxo comigo todo o día.
Porque eu non quero estar aquí e ti non tes nin idea do que fas.
Eu tampouco quero!
O meu é a improvisación, non as armas e as sirenas
e os tipos agochados baixo a arxila para acoitelarte.
Pero teño que axudarlle a miña nai e, gústeche ou non,
son un gánster.
Díxomo Botas Sanguentas, que ten bo ollo para iso e sabe do que fala.
Perdoa.
- Hong? - Tanto dá que sexa no mesmo día.
Non se aceptan devolucións!
Busco a miña nai,
Eileen Sun.
E que irmán es ti?
O asasino ou o pailán?
Non mo digas.
Nótase ben. Túa nai non está aquí.
Vale! Tranquilo, colega.
Dime onde está miña nai. Dimo!
Merda!
Ai, Deus!
- Síntoo moito! - Por que fixeches iso?
Foi sen querer!
Pasas de preguntarlle unha vez a empalarlle a man?
Foi un accidente!
Síntoo moito.
Déixame que cho quite. Así.
Perdón. Vale. Xa está. Síntoo moito.
Non está aquí! Veu por aquí antes
para que lle organizase unha reunión e marchou con eles!
- Con quen ía reunirse? - Éche mellor non sabelo.
Con quen marchou?
E con quen quería reunirse?
Tanto dá!
Se marchou con eles,
é posible que xa estea morta!
- Atopáchelo? - Non, seguín a Sun Tai Tai.
Non che mandou buscar a Charles?
O carallo! Charles cóidase só.
Mandoume el protexela. Non a podo deixar aí soa.
Saíu cun grupo dos cintas vermellas,
pero non se vía apurada. Entrou no coche polo seu pé.
Seguinos ata un edificio abandonado.
Todo ben, pero empezaron a entrar e saír homes armados.
Onde estás? Descríbemo.
Unha lavandería cun oso de traxe no cartel.
Iso está a cinco minutos.
- Vale, imos agora. - Non, aínda non.
O edificio está ben vixiado. Contei dez homes armados.
Para entrar, necesitamos seis homes.
A metade con automáticas, rifles de asalto adaptados.
E 170 gramos de C-4 con detonadores.
E un Humvee, pero iso xa é opcional.
- Desde aí vela? Está viva? - Non o sei.
Pero non van mancar unha señora.
Vou buscar como entrar, carallo.
Debaixo do oso dentro de 20 min.
- Hong vende armas, non? - Teño unha idea mellor.
- A onde imos? - Buscar armas máis grandes.
Atacamos a Charles para destapar o Gran Sun.
Logo soubemos que Charles nos levaría a vostede.
Isto é unha perda de tempo para todos.
Pensas que non me interrogaron antes?
Aguantei 16 días de interrogatorio
amarrada a unha cadeira tigre nunha comisaría.
Non lles contei nada.
Pero dous dos meus interrogadores acabaron nun psiquiátrico.
Vaia, así que debiamos matala?
Non.
A información que teño vale demasiado
e sodes todos bos rapaces.
Non queredes matar unha velliña.
Ten razón.
Non imos matar unha señora.
Pero non se vai ir ata que nos dea os nomes.
Pois quedamos aquí sentados.
Que facemos para cear?
Pero podemos matar outra persoa.
Traédeo.
Collémolo intentando vir salvala.
Alguén que lle importa.
Empece a escribir ou matámolo.
Díxenche que foses buscar a Charles.
Non a podía deixar ir soa.
Sabes que non lles podo dar o que queren.
Sei.
A familia Sun sempre será a miña familia.
Non o vou facer.
Cargue con isto.
Déanos o que queremos
ou os seguintes serán os seus fillos.
Atrevédevos a ir por Charles.
Quen dixo nada de Charles?
Acercádevos a Bruce
e non vai haber lugar na Terra onde esteades seguros.
Igual hai outro xeito de facela falar.
Dixen que non a imos matar.
- Pero si que podo mancala. - Oi, que é unha señora...
Necesitamos os nomes!
Bruce.
Deus bendito.
- Que están a facer? - Onde está Eileen?
Que carallo é isto? Oia!
- Este sitio dá medo. - Que pasa?
Onde está Eileen?
Ti de quen es?
Eu coñezo a túa nai!
- Que facemos? - Non sei!
- Quen é este? - Malparido!
Aparta!
Apura, que dá medo!
- Veña! - Apurade.
- Apurade! - Que medo!
- Veña! - Rápido!
Temos que marchar.
Bruce, hai que marchar.
- Non o podemos deixar. - Non hai tempo.
Non imos por eles?
Que carallo...?
Deixámolos marchar sen máis? Veña, ho!
Escapou.
Pero temos o que necesitabamos. Sabemos o seu punto débil.
É Bruce.
The Rock está a cinco segundos de ser campión do WWE Raw.
E aparece Stone Cold Steve Austin e faille un perchazo.
O que?
- De tolos. - Xa.
E eran do mesmo equipo.
Mi ma.
Aí está o drama.
Así che gusta tanto.
Chegou o teu cargador.
Pode esperar.
Espera.
É a Interpol.
Teño que coller.
Tres empresarios asasinados brutalmente estas sete semanas. Todos sen resolver.
Recoñeces algún nome?
Non.
Diso se trata. Non os teño que recoñecer.
Tres empresarios chineses asasinados violentamente nese tempo.
As empresas son de industrias manexadas polas tríades.
Transporte marítimo, agricultura, concesionarios.
Obxectivos das tríades?
Teño que marchar.
Espera, podemos traballar xuntos nisto.
Alexis, non.
Déixame axudar. Cóntame o que sabes.
Pensa no ben que estivo o de hoxe.
- Estabas xogando comigo. - Que?
Cres que non me adestraron para detectar un cebo?
Merda.
Non sei como puiden caer.
Cres que fodín contigo a cambio de información? Vai ao carallo.
Cando foi a última vez que puideches ser ti mesmo antes de hoxe?
Non o que a familia quería que foses, senón quen es de verdade.
Eu véxote, Charles. Foi o mellor día que tiveches en dez anos.
Cres que por unhas horas sabes quen son?
E ti que?
Caixas aí pousadas durante tres anos nun sitio que parece un cárcere.
Non me analices a min cando non tes vida fóra do traballo.
Tes razón.
Poño o traballo ante todo. A próxima vez que te vexa, será esposado.
Vai tomar polo cu.
Xa está.
Actívao.
E deuche permiso para recoller o móbil da escena?
Si. E o FBI e o supervisor da policía dos Ánxeles aprobaron a miña solicitude.
Douche unha orde para rastrexar e intervir o teléfono.
- Necesitas abrilo? - Non.
Esta xente non usa o móbil para iso. Non valería para nada.
DE CAMIÑO
Moi ben, activado.
- Agora debías velo. - Téñoo. Grazas.
Ei, supoño que estarás...
Sabes onde vai miña nai?
No seu cuarto, bebendo.
Miña nai non bebe.
Estás ben?
Estou, si.
Onde estabas?
Mataron a Botas Sanguentas.
Falamos diso despois.
Morreu intentando salvarte. Iso non significa nada?
Xa teremos tempo de choralo.
Agora,
temos que poñernos a traballar.
O inimigo é un grupo chamado Boxers.
Son só unha banda de nenos. Fanáticos.
Saben que eu son a Rolodex.
Os cabróns van matando os líderes das tríades.
Recoñeces estes nomes?
Que queren?
Non o sei.
Vale.
Que?
Kai Wen e eu vivimos nun mundo de morte
e asumimos que a nosa vida pode esfumarse nun sopro.
Pero eu quería algo mellor para ti
e para Charles.
Pensei que podía protexernos.
Unha Rolodex con todos os nomes e segredos.
Unha póliza de seguros
para manter os nosos inimigos a raia.
Que é a Rolodex?
Lembras o de que ningún líder usa o seu nome real?
Se se soubese,
mataríanos ou arrestaríanos ao momento.
A lista de mamá era unha arma na cabeza dos rivais
que mantiña a papá intocable.
Se vas por papá, a Rolodex actívase.
Pero a información só tiña valor
se ninguén me atopaba.
Por iso tivemos que marchar os dous.
Por que Charles non?
Era mellor que Charles quedase.
A protexer a familia.
Bao hu jia ren.
Ti non estás feito para esta vida. Sabémolo os dous.
Pero isto é o que hai.
E agora só hai unha cousa que te pode manter a salvo.
Os que dispararon a teu pai
e mataron a Chan Adormecido e a Kai Wen
van vir por ti para chegar a min.
Que é isto?
Todo o que sei.
Un dos teus dons é a boa memoria, Bruce.
Quero que memorices todo iso esta noite.
E, se os Boxers te atopan, debes dicírllelo todo
a cambio da túa vida.
Eu non quero saber nada disto.
Non che queda outra.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández