BRACIA SUN SERIAL BYRONA WU I BRADA FALCHUKA
Dość dyskryminacji Azjatów! Dość...
Zapamiętałeś wszystko?
Szef Trzech Księżyców?
Gao Qiu. Działają w Zhanghua.
Mówią na niego Szczery Ma, bo mówi prosto z mostu.
A czym kieruje Poharatany Lin?
Srebrnymi Szczurami z Douliu.
„Douliu”.
Tak, wiem. Pamiętam.
Jedno potrafię lepiej od was wszystkich.
Zakuwać.
Kto wyjeżdża?
My wszyscy.
Teraz, gdy zapamiętałeś te nazwiska, musisz się ukryć.
Jeśli triady dowiedzą się, kim jesteś, zamordują cię.
Mówiłaś, że ta wiedza mnie ochroni.
Przed Bokserami. Nie przed triadami. Będą na ciebie polować jak na mnie.
Kurde, co? Trzeba było mi powiedzieć!
W tej chwili grożą nam Bokserzy.
Przed nimi trzeba cię chronić.
Mam dziś trening improwizacji.
Wyrzucą mnie z grupy, jak nigdy nie będę przychodził.
Dostaniesz się do innej grupy,
gdziekolwiek, gdzie będzie miejsce, kiedy to się skończy.
Ubierz się i spakuj podręczniki.
Będziesz miał czas na naukę.
A TK? Wciąż jest z tym koreańskim gangiem.
Ludzie June go szukają. Kiedy go namierzą, sam po niego pójdę.
Niedługo się zobaczymy.
A kiedy wrócę,
obiecuję, że odzyskasz swoje dawne życie.
A nawet lepsze.
- Dokąd jedziesz? - To nie ma znaczenia.
Idź już.
Nie mogę przestać o tym myśleć.
Jego ciało na podłodze.
Bezwładne.
Miał otwarte oczy.
Pal mu dużo papierowych pieniędzy.
Co z tobą? Mówiłeś, że jest dla ciebie niczym brat.
Straciłem wielu braci.
Brzmisz jak psychopata.
Dobrze się spisałeś beze mnie.
Użycie ciotek to był natchniony pomysł.
Ale żeby przeżyć w tym świecie,
możesz czuć tylko złość
albo kompletnie nic.
Kompletnie nic?
To jak ze znieczuleniem.
Wciąż jesteś raniony, choć nie czujesz bólu.
Widzę, jak cierpisz, nawet jeśli tego nie czujesz.
Gówno widzisz.
Nie przywykłeś do tego, że ludziom zależy na tobie.
- Zamknij się. - Najpierw ty.
Gdzie byłeś po Ka Spa?
Z kim byłeś?
Z nikim ważnym.
A co?
Od powrotu jesteś jakiś inny.
Jakby...
zraniony.
Turbulencje.
Panie i panowie,
za pół godziny wylądujemy na lotnisku Taoyuan
Proszę zapiąć pasy i złożyć stoliki...
Czyj to dom?
Witajcie w domu Johna Cho.
Jego zespół, Choke on This, gra w Sure Sure.
W zamian pozwala nam korzystać z jego domu, kiedy go nie ma.
To idealna kryjówka. Pełna prywatność.
Świetny system bezpieczeństwa. I pełen barek.
Jezu.
Chilluję tutaj, odkąd zajebałam tego rybaka.
Ale najwyraźniej to nie on odpowiadał za śmierć May.
Nie był niewinny.
Aktorzy naprawdę tyle zarabiają?
Przed domem stoją auta za milion dolarów.
Dwa miliony.
Myślałem, że lubisz swojego nissana.
Nie chcę lepszego auta, jeśli mam być przestępcą.
Ale chciałbym takie, jeśli miałbym być Johnem Cho.
Patrz, jakie ma gry! John Cho jest super.
Też bym takie kupił.
I ma tu karaoke?
Co?
Hej, Charles.
Czas na duecik?
Jak długo mamy się ukrywać?
Do powrotu mamy.
No to spróbujmy się zrelaksować.
Może się lepiej poznamy?
Popływamy w basenie, pośpiewamy Britney?
Charles, nikt nie wie, że tu jesteśmy!
Jesteśmy w rezydencji przy plaży.
Zamierzasz ciągle siedzieć w środku z tą beznamiętną miną?
Właśnie o tej minie mówię.
Charles, nie widzieliśmy się ponad dziesięć lat.
Kto wie, czy zostało nam dziesięć dni, czy dziesięć minut?
Proszę?
Muszę przestać myśleć o Krwawych Butach.
Co chcesz porobić?
Charles! Chodź tu, musisz to zobaczyć!
GWIAZDA
Hej, Charles!
Chodź! Zrobimy sobie zdjęcie!
Przestań.
Prosty.
Tak? Trzy.
Wiadomo coś o TK?
- Jeszcze nie. - Cholera.
Nie martw się. Nic mu nie będzie.
Nie zabiją go.
Pewnie mu wpierdolą, ale nie okaleczą.
Zauważyłeś, że przyjaźń z tobą źle wpływa na zdrowie?
Dlatego nie mam przyjaciół.
To nie dlatego.
Przestań!
No co?
Naprawdę nie powiesz, z kim wczoraj byłeś?
Nie twoja sprawa.
Z jakąś dziewczyną, tak?
Wiedziałem.
Lubisz ją!
Jakim cudem znalazłeś ją w kilka dni?
ZNOWU CIĘ NIE BYŁO!
RZUCASZ STUDIA DLA IMPROWIZACJI?
CZY NIE MASZ KOGO PRZYPROWADZIĆ?
UŚMIECHNIĘTY SHU
POHARATANY
SZCZERY MA
Miałem podejrzany pieprzyk.
O Boże.
Tak.
Pachnie jak w Piekarni Jima.
To najlepsza piekarnia w Monterey Park. Słynie z tartaletek.
A mieści się tuż koło klubu fitness.
O tak! Boże, jakie pyszne.
- Mógłby tym zarabiać na życie. - Pracuję teraz nad churros.
Macie coś przeciwko temu, żeby Grace tu wpadła?
Tamta dziewczyna?
Przecież nie ściągnie nam tu kłopotów.
Ukrywamy się
przed armią samobójczych, dobrze uzbrojonych fanatyków,
którzy wysadzają kluby i ukrywają się w gorącej glinie,
żeby nas zabić.
To szalone, ryzykować, że nas znajdą,
żeby ta laska zrobiła Bruce’owi dobrze rąsią.
- Jesteś obrzydliwa. - Ona ma rację.
Nie pasuje ci ta zazdrość.
- Jaja sobie robisz. - Dość tego.
To zwykła studentka.
W porządku.
Czyli zgadzasz się?
Tak!
Ding dong, ding dong
Jestem John Cho A to jest mój dom
- Cześć! - Cześć!
Jak się masz?
Okej.
- No. - Czy mam...?
- Tak, wejdź. - Dzięki.
- Rany. - Zdejmij buty.
- Tak? - Żartuję.
- Żart. - Ale chałupa!
- Tak, widziałaś to? - Rany.
- Patrz... Niesamowite, co? - Boże!
Przyjaźnisz się z Johnem Cho?
- Nie wiedziałam! - To nic.
Harold i Kumar są super,
ale zaimponował mi swoimi rolami dramatycznymi.
- Searching? Rewelacja. - Właśnie. Świetny film.
- Tak. - Co tu właściwie robisz?
Wiesz, mama wyjechała.
Kiedy kota nie ma, myszy harcują.
Żeby było jasne, nie jesteśmy myszami. To przenośnia.
Czekaj! Przestań!
Nie chlap na mnie! Nie mogę mieć mokrych włosów.
Ale fajnie.
O Boże.
Pójdę po więcej cervesas, amigos.
Chcesz krem?
Dziwne, że coś zostało.
Jakie masz zamiary wobec niego?
Nie zranię go, jeśli o to pytasz.
Dobrze.
Zmarnowaliśmy godzinę, patrząc, jak ci goście
piją piwo i się lenią.
Obserwujcie dalej.
Po co?
Jeszcze nie wiem.
Ale jeśli nie zauważyliście, mamy wojnę gangów,
a ten gość tkwi w niej po uszy.
Niech to się już posypie,
żeby ta natrętka przestała bawić się w glinę.
Nie rozłączyłeś się, dupku.
Ma za sobą ciężki dzień.
- Tam są drinki. - Bruce. Zagramy?
Jasne.
Pewnie.
Trzymasz mocno, muszka zgrywa się ze szczerbinką,
łagodnie pociągasz za spust.
- Łagodnie. - Tak.
Koniec gry.
Tak! Udało się.
Ta gra jest do bani.
Jakieś ruchy?
Jeśli masz na myśli ganianie po plaży z trzema kobietami, to tak.
Trzema kobietami?
A teraz z piwnicy dobiega straszna muzyka.
Czekaj, trzy kobiety...
Tak, trzy kobiety.
Zidentyfikowaliście je?
Po co?
Bez powodu.
Wszystkie są seksowne,
każda na swój sposób, jeśli to ci pomoże.
Co robią twoi rodzice?
Czemu pytasz?
Ledwo cię znam. Myślę, że wiedza, co robią czyiś rodzice,
może sporo powiedzieć o osobie.
Pracują w gastronomii.
Zawsze myślałem, że fajnie byłoby mieć restaurację.
Można podawać swoje ulubione rzeczy i jeść je codziennie.
Nie mieli restauracji.
Byli...
nielegalnymi imigrantami, do USA przemyciły ich Węże.
Handlują robotnikami przymusowymi. Rodzice odpracowywali długi w knajpach.
Co?
Serio?
Jak długo?
Latami.
Pamiętam, że...
po szkole zasypiałam na workach ryżu,
czekając, aż skończy się ich zmiana.
Byli bici i maltretowani.
Ale zawsze wracali do domu uśmiechnięci.
Dbali o to, żebym miała co jeść. Nawet kiedy nie byłam głodna.
Moja mama jest taka sama.
Zmusza mnie do jedzenia, a potem mówi, że jestem gruby.
Wciąż tak pracują?
Po liceum dołączyłam do organizacji non-profit.
Pomogła mi ich uratować.
Razem z policją przeprowadziła tam nalot.
Ale to była jedna restauracja.
Są setki innych.
Czemu twoi rodzice przyjechali do Ameryki?
W domu było jeszcze gorzej?
Chcieli, żebym mogła wybrać własną drogę.
Mieszkam tu od piątego roku życia i...
chyba nigdy nie mogłem wybrać własnej drogi.
A improwizacja?
Wybrałeś to.
Potajemnie.
Chcę być dobrym synem, ale...
chciałbym, żeby rodzina choć raz mnie posłuchała.
Mamo.
Jadłaś już?
Co to takiego?
To specjalność z Los Angeles.
Pączki z Donut Friend.
Ludzie bardzo je lubią.
Może ten.
Za słodki?
Niezły.
Często je jemy.
To dlatego zrobiłaś się taka pyzata.
Nic się nie zmieniłaś.
Pokażę ci coś.
To twoje nowe siostrzenice.
Ta ma małe uszy. Nie pobłogosławiło jej.
Wcale nie.
To było na ślubie Xiuluo.
Ładna jest.
A to było na rozwodzie Xiuluo.
Jest niepoprawna. Zorganizowała z tej okazji przyjęcie?
Żeby uczcić odzyskaną wolność.
Jaka szczęśliwa.
Ulżyło mi, kiedy zniknęłaś.
Wiedziałaś?
Bo to znaczyło, że jesteś daleko od tej hołoty.
Xiaohan, co się stało?
Tyle razy mu mówiłam. Nie rób sobie wrogów, zawieraj sojusze.
Ale mnie nie słuchał.
Wolał rozwiązywać problemy przemocą.
I narobił sobie mnóstwo wrogów.
Prędzej czy później ktoś wziąłby na celownik nasze dzieci.
Więc wymyśliłam nasz układ.
Ale musiałam zostawić tu Charlesa.
Żeby ocalić choć jednego.
Dlaczego się nie pożegnałaś?
Bo gdybym spojrzała ci w oczy, nie mogłabym tego zrobić.
Świetnie grasz.
May uparła się, że musimy mieć hobby.
Kazała mi brać lekcje.
Jak się...
trzymasz?
Nadal gdzieś tam są. Jej mordercy.
Znajdziemy ich i razem ich zabijemy.
To ci przyniesie spokój.
Może.
Ciesz się czasem, który spędzasz z bliskimi.
Guolin musi być teraz taki przystojny.
Ma dziewczynę?
Jest jeszcze młody.
Nie martw się. Znam parę dziewczyn z dobrych rodzin.
Wszystkie mają ogromne uszy.
Mogę ci je przedstawić.
Mamo.
Nie zostanę tu.
Zawsze miałaś ten problem.
Co masz na myśli?
Wszyscy mówicie, że robicie to dla rodziny,
ale obie wiemy,
że brakuje ci adrenaliny, rozgrywek na szczytach władzy.
Mogłabyś przekazać to komuś innemu, ale sama chcesz to robić.
Robię to sama, bo tylko ja mogę to zrobić.
Robię to, co dla rodziny najlepsze.
A co z nami?
Mówisz o chronieniu rodziny.
Czy ja nie jestem twoją rodziną?
Opuściłaś nas, jakbyśmy się nie liczyli.
Porzuciłaś nas.
Nie wróciłaś nawet na pogrzeb...
swojej jedynej siostry.
Co takiego?
Myślałam, że wiesz.
Miała raka trzustki.
Duży Sun obiecał mi,
że skontaktuje się, jeśli coś spotka moją rodzinę.
To była moja jedyna prośba.
Siostrzyczko, we wszystkim chciałaś być pierwsza.
Pamiętasz?
Od dzieciństwa zawsze za mną chodziłaś.
Dzięki tobie nigdy nie czułam się samotna.
Ale...
kiedy mnie potrzebowałaś...
nie było mnie tu.
Nie zajęłam się tobą.
Nie towarzyszyłam ci.
Siostrzyczko...
wybacz mi.
Od teraz będę się zachowywał.
Nie powinieneś przychodzić do rezydencji. Moja rodzina jest nietykalna.
- Już to kiedyś słyszałem. - Myślisz, że żartuję?
Nie, ale doceniam ironię.
Wynająłeś mnie, żebym załatwił twojego ojca.
O kurde.
Czy nasza rodzina ma coś wspólnego z Wężami?
- Przemyt robotników? - Tak.
Nie. Za duże ryzyko, za mały zysk.
Jak ci się żyło na Tajwanie? Po naszym wyjeździe?
Brakowało mi cię, jeśli o to ci chodzi.
Dobrze się razem bawiliśmy.
Wmówiliśmy kiedyś taksówkarzowi, że tata jest głuchy?
I na odwrót?
Tak, że krzyczeli do siebie
przez jakieś 15 minut, zanim się połapali, co jest grane.
Tak.
Byliśmy wtedy tacy niewinni.
Jak zostałeś Stołkiem Sunem?
Miałem 14 lat i kogoś zabiłem.
I nie było już odwrotu.
To cię na zawsze zmienia.
Mamo.
Wystarczy.
Już i tak mówią, że jestem pyzaty!
Czemu się tak patrzysz?
To dziwne.
Guowei.
Musisz chronić rodzinę!
Ten wieczór stał się legendarny.
Tata był dumny, ale ja nie mogłem spać.
Nie mogłem zrozumieć,
czemu wciąż go uderzałem?
Mogłem przestać, kiedy już nie żył, ale uderzałem dalej.
Ba mówił, że to cesarz we mnie.
Potrzeba, żeby chronić rodzinę.
Powiedział, że to część mnie,
a kiedy to zaakceptowałem,
coś się zmieniło.
Wszystko stało się bezbarwne.
Jedzenie straciło smak.
Zabijanie stało się prostsze.
Od tego nie ma już odwrotu.
Ale kochasz pieczenie.
A dziś widziałem, jak się trochę śmiałeś i bawiłeś.
W Los Angeles...
jest fajnie.
Ale to nie ma znaczenia.
Jestem Stołek Sun,
bezwzględny obrońca Jadeitowych Smoków.
To moje przeznaczenie.
Jak się trzymasz?
Słucham?
Jak się trzymasz?
Byłeś rozbity, myślałeś o Krwawych Butach.
Więc jak się czujesz?
To się dzieje naprawdę? Pytasz mnie, jak się czuję?
Nie bądź dupkiem.
Staram się.
Wciąż jestem załamany, jeśli mam być szczery.
To chyba będzie trauma na resztę życia.
Ale ten dzień spędzony z tobą był dobry.
Znaleźli TK.
Nic mu nie jest?
Nie wiadomo.
Spokojnie. Zgarnę go.
Pod żadnym pozorem nie opuszczaj domu. Jasne?
Spróbuj go uwolnić, nie bijąc nikogo.
Poczujesz się potem lepiej.
Najpierw z nimi pogadaj.
Dobrze.
To głupie i nieskuteczne, ale dobrze.
Cieszę się, że porozmawialiśmy.
Ja też.
Nie dotykaj mnie.
Nadal nic.
- Próbuj dalej. - Jasne.
Wszystko w porządku?
Tak. Tylko jest problem w domu młodzieży, w którym pomagam.
Nie chcę tam iść. Świetnie się tu bawię.
Skoczymy tam razem?
Nie wiem. Nie powinienem wychodzić.
Jak to?
Odpowiadam za dom, wiesz?
Ktoś może tu się włamać. A Charles może odkryć, że go zignorowałem.
Wrócimy przed Charlesem. Obiecuję.
Mówiłeś, że chcesz sam o sobie decydować.
Słuchaj, Grace i ja wyskoczymy na moment, dobrze?
Jesteś gotowy?
- Tak. - Ja też. Chodźmy.
Co?
Rozumiem cię.
- Cześć. - Cześć.
Imigranci mogą tutaj przyjść z rodzinami, z dziećmi,
żeby mieć dach nad głową, jedzenie i inne potrzebne rzeczy.
Udzielamy pożyczek, uczymy angielskiego.
Niesamowite!
- Tak? - Tak.
To nic. Nie panikuj.
Co tu się dzieje?
Nie zrobimy ci krzywdy.
Chcemy porozmawiać.
Bokserzy to wy.
Nie spytasz o nas?
Jaki mamy plam?
Daję słowo, jesteśmy po jednej stronie.
Puść mnie.
Puść...
Co jest z tym krzesłem?
Uspokój się.
Zamordo...
Zamordowaliście Krwawe Buty.
I prawie zabiliście moją mamę i brata.
Za kogo...
Za kogo ty się masz?
Udawałaś, że mnie lubisz,
żeby manipulować mną i całą moją rodziną?
Naprawdę coś do ciebie czuję, Bruce.
Dobrze? I jest mi przykro, że tyle wycierpiałeś,
ale musisz poznać nasz plan.
Nic nie usprawiedliwi tego, co zrobiliście.
Chcę ci coś pokazać.
Proszę.
Pierwsze triady to była rebelia.
Ci buntownicy walczyli z korupcją i opresją.
To się zmieniło.
Teraz triady gnębią ludzi.
Bokserzy powstali, żeby im się sprzeciwić.
Jesteśmy kolektywem anonimowych ludzi, walczących z ciemiężcami.
Mamy Mandat Niebios.
W tym momencie, żeby ochronić nasz lud,
musimy całkowicie zniszczyć triady.
Czemu?
Triady bogacą się na ludzkiej krzywdzie.
Powinniśmy chronić Chińczyków, a nie zabijać ich.
Działamy na rzecz naszej społeczności,
pomagamy innym,
dla wspólnego dobra.
Chcemy otworzyć centra pomocy
w Azji, Europie, Ameryce Południowej, a nawet w Australii.
Potrzebujemy twojej pomocy. Żeby zlikwidować triady,
musimy poznać tożsamość ich przywódców.
Tylko twoja matka wie, kim oni są.
Powiedz nam, gdzie ona jest.
Nie mam zamiaru pomagać bandzie morderców.
Jak myślisz, ilu ludzi zabił Charles?
A twoja matka? Krwawe Buty? Twój ojciec?
Jego matka przemycała narkotyki Śpiocha.
Cała jej rodzina zginęła w strzelaninie gangów,
rozpętanej przez członka Jadeitowych Smoków.
Opowiedziałam ci o swojej rodzinie.
Pominęłam jeden szczegół.
Mój tata stawił opór. Żądał, żeby go uwolnili.
Triady zabiły go na oczach reszty pracowników,
w tym mojej matki.
Odcięli mu głowę i nakarmili nią świnie.
Nie widzisz, co triady zrobiły twojemu bratu?
Twojej rodzinie?
Nie chcesz ochronić siebie i swojej matki?
Chciałeś sam o sobie decydować.
Teraz masz szansę.
Chcę tylko,
żeby Charles był wolny...
i żebym mógł wrócić z mamą do naszego starego życia.
Pomóż nam.
Jeśli nam pomożesz... Twoja rodzina myśli, że tego nie chce,
ale właśnie tego potrzebuje.
Ostatecznie to ty dokonasz wyboru.
To nie ty się teraz wahasz.
To matka zasiała ci te wątpliwości w głowie.
Masz instynkt.
Nigdy cię nie okłamał.
Oszczędzisz ich, jeśli ci pomogę?
Twoją matkę, tak.
Ale Charles jest mordercą.
Jest ofiarą, tak jak ty i ja.
Powiedz to tym, których dzieci pozabijał.
- Zrobili mu pranie mózgu. - Nie da się mu pomóc.
Właśnie, że da!
Nie zmuszaj mnie do tego.
Znam całą listę na pamięć.
Mama mi ją dała, żeby mnie chronić...
przed tobą.
Próbowałaś już wyciągnąć ją od niej. Nie wyszło.
Tylko ja mogę ci podać te nazwiska.
Nie możesz mnie zabić.
Charlesowi można jeszcze pomóc.
Obiecaj mi,
że zostawisz go w spokoju.
Obiecuję.
Daj mi kartkę i długopis.
Tu są.
NAWIĄZUJE POŁĄCZENIE
Czy on dzwoni do ciebie?
Cześć.
Co robisz?
Jestem w pracy.
A co ty robisz?
Nic takiego.
Tylko...
relaksuję się.
Słuchaj, jesteśmy w takim domu na plaży w Malibu...
- Kameralnie. Grupka przyjaciół. - Słuchaj, Charles...
To dom Johna Cho.
Jest pełen dziwnych zdjęć jego twarzy.
Ale mamy tam karaoke,
no i...
będę piekł.
Pewnie jesteś zajęta, ale miło byłoby cię znowu zobaczyć.
Przykro mi z powodu tego, jak się rozstaliśmy.
Nie wiem, o czym mówisz. Nie dzwoń więcej.
Uwaga!
Nieźle!
Zajebiście, Charles!
Dobra.
Zabierajmy się stąd. Rozwiąż mnie.
Charles, chodź tu! Pomóż mi!
Rozwiąż mnie!
Czekaj. Dokąd idziesz? Nie!
Rozwiąż mnie! Musisz mnie rozwiązać. Chodź tutaj, Charles!
Kurwa, co jest? Jaja sobie robisz? Daj spokój!
No już. Uwolnij mnie, stary!
Czekaj! Proszę!
Przepraszam.
Błagam.
Nie zabijaj mnie.
Chodź.
- Dupek z ciebie, Charles. - Wiem.
Masz dzieci?
Dwóch chłopców.
A ty?
Nigdy się nie ożeniłem.
Witaj, Yuan.
Jestem w Tajpej.
Chcę go zobaczyć.
Zapuściłeś się.
Chłopaku ze wsi.
Prosiłam tylko, żebyś mi powiedział,
gdyby ktoś z moich najbliższych mnie potrzebował.
Ale nawet tego nie mogłeś zrobić.
Nie będę dłużej twoją polisą.
Od teraz robię to, co chcę.
Dla siebie, nie dla innych.
A oto ostatnie, co ci powiem.
Przybyłam odebrać ci jedyną rzecz, którą kochasz.
Którą chroniłeś całe swoje życie.
Twoje imperium.
Napisy: Krzysiek Ceran