[piosenka popowa retro w języku mandaryńskim]
[brzęk wózka]
[piosenka cichnie]
[motyw przewodni]
BRACIA SUN
- [muzyka cichnie] - [skrzek ptaków]
[w laptopie] Dość dyskryminacji Azjatów! Dość...
[otwarcie drzwi]
Zapamiętałeś wszystko?
[Bruce] Mhm.
- Szef Trzech Księżyców? - [wzdycha]
Gao Qiu. Działają w Zhanghua.
Mówią na niego Szczery Ma, bo mówi prosto z mostu.
A kim kieruje Poharatany Lin?
Srebrnymi Szczurami z Douliu.
„Douliu”.
Tak, wiem. Pamiętam.
Jedno potrafię lepiej od was wszystkich.
Zakuwać.
Kto wyjeżdża?
My wszyscy.
Teraz, gdy zapamiętałeś te nazwiska, musisz się ukryć.
Jeśli triady dowiedzą się, kim jesteś, zamordują cię.
Co...
Mówiłaś, że ta wiedza mnie ochroni.
Przed Bokserami. Nie przed triadami. Będą na ciebie polować jak na mnie.
Och! Kurde, co? Trzeba było mi powiedzieć!
W tej chwili zagrażają nam Bokserzy. Przed nimi trzeba cię chronić.
Mam dziś trening improwizacji.
Wyrzucą mnie z grupy, jak nigdy nie będę przychodził.
Dostaniesz się do innej grupy,
gdziekolwiek, gdzie będzie miejsce, kiedy to się skończy.
Ubierz się i spakuj podręczniki.
Będziesz miał czas na naukę.
A TK? Wciąż jest z tym koreańskim gangiem.
Ludzie June go szukają. Kiedy go namierzą, sam po niego pójdę.
[mama] Niedługo się zobaczymy.
A kiedy wrócę,
obiecuję, że odzyskasz swoje dawne życie.
A nawet lepsze.
- Dokąd jedziesz? - To nie ma znaczenia.
Idź już.
[piosenka poprockowa]
[ta sama piosenka w radiu]
Nie mogę przestać o tym myśleć.
Jego ciało na podłodze.
Bezwładne.
Miał otwarte oczy.
Pal mu dużo kartek ofiarnych.
[podgłaśnia muzykę]
[wyłącza muzykę]
Co z tobą? Mówiłeś, że jest dla ciebie niczym brat.
Straciłem wielu braci.
Mówisz jak psychopata.
Dobrze się spisałeś beze mnie.
Użycie ciotek to był natchniony pomysł.
Ale żeby przeżyć w tym świecie,
możesz czuć tylko złość albo kompletnie nic.
Kompletnie nic?
To jak ze znieczuleniem.
Wciąż jesteś raniony, choć nie czujesz bólu.
Widzę, jak cierpisz, nawet jeśli tego nie czujesz.
Gówno widzisz.
Nie przywykłeś do tego, że ludziom zależy na tobie.
- Zamknij się. - Najpierw ty.
Gdzie byłeś po Ka Spa?
Z kim byłeś?
[emocjonalna muzyka]
Z nikim ważnym.
A co?
Od powrotu jesteś jakiś inny.
Jakby...
zraniony.
[ballada w języku mandaryńskim]
[chrapią]
Turbulencje.
[sygnał z głośnika]
[kobieta, po mandaryńsku] Za pół godziny wylądujemy na lotnisku Taoyuan
Proszę zapiąć pasy i złożyć stoliki...
- [ogłoszenie zagłuszone] - [ballada gra dalej]
- [uliczny gwar] - [trąbienie klaksonów]
[ballada cichnie]
[piosenka hiphopowa „HUMBLE.” Kendricka Lamara]
Czyj to dom?
[piosenka przycicha]
[June] Witajcie w domu Johna Cho.
Jego zespół, Choke on This, gra w Sure Sure.
W zamian pozwala nam korzystać z jego domu, kiedy go nie ma.
To idealna kryjówka. Pełna prywatność.
Świetny system bezpieczeństwa. I pełen barek.
[brzdęk lodu w szklance]
Jezu.
Chilluję tutaj, odkąd zajebałam gościa od ryb.
Ale najwyraźniej to nie on odpowiadał za śmierć May.
Nie był niewinny.
Aktorzy naprawdę tyle zarabiają?
Przed domem stoją auta za milion dolarów.
Dwa miliony.
Myślałem, że lubisz swojego nissana.
[cmoka] Nie chcę lepszego auta, jeśli mam być przestępcą.
Ale chciałbym takie, jeśli miałbym być Johnem Cho.
- [Bruce] Wow! - [muzyka cichnie]
Patrz, jakie ma gry! John Cho jest super.
Też bym takie kupił.
[bierze wdech] I ma tu karaoke?
Co?
Hej, Charles.
[puka w mikrofon]
Czas na duecik?
[Bruce] Jak długo mamy się ukrywać?
- Do powrotu mamy. - [Bruce wzdycha]
No to spróbujmy się zrelaksować.
Może się lepiej poznamy?
Popływamy w basenie, pośpiewamy Britney?
[Charles otwiera i zamyka szafę]
- Nikt nie wie, że tu jesteśmy! - [otwiera drzwi]
Jesteśmy w rezydencji przy plaży.
Zamierzasz ciągle siedzieć w środku z tą beznamiętną miną?
Właśnie o tej minie mówię.
Charles, nie widzieliśmy się ponad dziesięć lat.
Kto wie, czy zostało nam dziesięć dni, czy dziesięć minut?
Proszę.
Muszę przestać myśleć o Krwawych Butach.
Co chcesz porobić?
[piosenka punkowa w języku francuskim]
Charles! Chodź tu, musisz to zobaczyć!
GWIAZDA
[błysk migawki]
[mówi bezgłośnie]
Hej, Charles!
Chodź! Zrobimy sobie zdjęcie!
Przestań.
Prosty.
Tak? Trzy.
[Charles stęka]
[beka donośnie]
[muzyka cichnie]
[Bruce wzdycha]
Hmm...
Wiadomo coś o TK?
- Jeszcze nie. - Cholera.
Nie martw się. Nic mu nie będzie.
Nie zabiją go.
Pewnie mu wpierdolą, ale nie okaleczą.
Zauważyłeś, że przyjaźń z tobą źle wpływa na zdrowie?
Dlatego nie mam przyjaciół.
To nie dlatego.
Ej, przestań. Przestań!
- [śmieje się] - [Bruce] No co?
[śmieje się cicho]
Naprawdę nie powiesz, z kim wczoraj byłeś?
Nie twoja sprawa.
Z jakąś dziewczyną, tak?
Ach! Wiedziałem.
- Lubisz ją! - [prycha]
Jakim cudem znalazłeś ją w kilka dni?
[telefon wibruje]
ZNOWU CIĘ NIE BYŁO!
RZUCASZ STUDIA DLA IMPROWIZACJI?
CZY NIE MASZ KOGO PRZYPROWADZIĆ?
[złowroga muzyka]
[spokojna muzyka orientalna]
[dynamiczna muzyka]
UŚMIECHNIĘTY SHU
POHARATANY
SZCZERY MA
[rozmowy po mandaryńsku]
[skwierczenie]
[muzyka cichnie]
[Bruce] Mm...
Ach!
Miałem podejrzany pieprzyk.
[pikanie alarmu]
O Boże. Tak.
- Pachnie jak w Piekarni Jima. - Och.
To najlepsza piekarnia w Monterey Park. Słynie z tartaletek.
A mieści się tuż koło klubu fitness.
[wzdycha]
[Bruce, June i Xing] Mmm!
[Bruce] O tak! Boże, jakie pyszne.
- Mógłby tym zarabiać na życie. - Pracuję teraz nad churros.
- Mmm. - Mmm.
Macie coś przeciwko temu, żeby Grace tu wpadła?
Tamta dziewczyna?
Przecież nie ściągnie nam tu kłopotów.
Ukrywamy się
przed armią samobójczych, dobrze uzbrojonych fanatyków,
którzy wysadzają kluby i ukrywają się w gorącej glinie,
żeby nas zabić.
To szalone, ryzykować, że nas znajdą,
żeby ta laska zrobiła Bruce’owi dobrze rąsią.
- Jesteś obrzydliwa. - Ona ma rację.
Nie pasuje ci ta zazdrość.
- Jaja sobie robisz. - [Charles] Dość.
To zwykła studentka.
W porządku.
Czyli zgadzasz się?
Tak!
- [melodyjny dzwonek do drzwi] - Hmm?
[John Cho] ♪ Ding dong, ding dong ♪
♪ Jestem John Cho A to jest mój dom ♪
[pogodna piosenka „Find My Way Back Home” Priscilli Ahn]
- [Grace] Cześć! - Cześć!
- [Grace] Jak się masz? - Hej!
- Okej. - [śmieją się]
- [Grace] Czy mam... - Tak, wejdź.
- [Grace] Dzięki. Wow. - Buty!
- Żartuję. - [śmieją się]
- Ale chałupa! - Tak.
- Wow. - Widziałaś to?
- Patrz... Niesamowite, co? - Boże!
- Przyjaźnisz się z Johnem Cho? - Ach!
- Nie wiedziałam! - To nic.
- Harold i Kumar są super, - Tak.
ale zaimponował mi swoimi rolami dramatycznymi.
- Searching? Rewelacja. - Właśnie. Świetny film.
- Tak. - Co tu właściwie robisz?
Wiesz, mama wyjechała.
Kiedy kota nie ma, myszy harcują.
Żeby było jasne, nie jesteśmy myszami. To przenośnia.
[śmieją się]
[piosenka gra dalej]
[Bruce] Ach! Czekaj! Przestań!
Nie chlap na mnie! Nie mogę mieć mokrych włosów.
[śmieją się i pokrzykują]
[Bruce] Ale fajnie. Aaa!
- [śmieją się] - [Bruce] Lepiej uciekaj!
[Grace piszczy]
[Bruce] Nie, nie, nie!
[Grace krzyczy]
Czas na piwo. Uuu!
O Boże. Och.
Pójdę po więcej „cervesos”, amigos.
[piosenka cichnie]
Chcesz krem?
[śmieje się] Dziwne, że coś zostało.
Jakie masz zamiary wobec niego?
Nie zranię go, jeśli o to pytasz.
Dobrze.
[złowroga muzyka]
Zmarnowaliśmy godzinę, patrząc, jak ci goście
piją piwo i się lenią.
Obserwujcie dalej.
Po co?
Jeszcze nie wiem.
Ale jeśli nie zauważyliście, mamy wojnę gangów,
a ten gość tkwi w niej po uszy.
Niech to się już posypie,
żeby ta natrętka przestała bawić się w glinę.
[Alexis] Nie rozłączyłeś się, dupku.
- [maszyna wyłącza się] - [krzyczy]
- [Bruce] Och. - [warczy]
- Ma za sobą ciężki dzień. - [Grace śmieje się]
- Tam są drinki. - Bruce. Zagramy?
Yyy... Jasne.
Pewnie.
Trzymasz mocno, muszka zgrywa się ze szczerbinką,
łagodnie pociągasz za spust.
- Łagodnie. - Tak.
- [chaotyczna, dynamiczna muzyka] - [huk wystrzałów w grze]
[maszyna] Koniec gry.
[muzyka cichnie]
Tak! Udało się.
Ta gra jest do bani.
[oboje śpiewają nie do rytmu „Ring My Bell” Anity Ward]
[fałszuje „(I’ve Got a) Golden Ticket” z filmu Willy Wonka i fabryka czekolady]
[śpiewa z wczuciem „Your Precious Love” Marvina Gaye’a]
[obaj fałszują]
[śpiewa „The First Cut is the Deepest” Roda Stewarta]
Jakieś ruchy?
Jeśli masz na myśli ganianie po plaży z trzema kobietami, to tak.
Trzema kobietami?
A teraz z piwnicy dobiega straszna muzyka.
Czekaj, trzy kobiety...
Tak, trzy kobiety.
Zidentyfikowaliście je?
Po co?
Bez powodu.
Wszystkie są seksowne,
każda na swój sposób, jeśli to ci pomoże.
Co robią twoi rodzice?
[śmieje się] Czemu pytasz?
Ledwo cię znam. Myślę, że wiedza, co robią czyiś rodzice,
może sporo powiedzieć o osobie.
Pracują w gastronomii.
- Och. - Mhm.
Zawsze myślałem, że fajnie byłoby mieć restaurację.
Można podawać swoje ulubione rzeczy i jeść je codziennie.
[śmieje się lekko]
Nie mieli restauracji.
Byli...
nielegalnymi imigrantami, do USA przemyciły ich Węże.
Handlują robotnikami przymusowymi. Rodzice odpracowywali długi w knajpach.
Co?
Serio?
Jak długo?
Latami.
Pamiętam, że...
po szkole zasypiałam na workach ryżu,
czekając, aż skończy się ich zmiana.
Byli bici i maltretowani.
Ale zawsze wracali do domu uśmiechnięci.
Dbali o to, żebym miała co jeść. Nawet kiedy nie byłam głodna.
Moja mama jest taka sama.
Zmusza mnie do jedzenia, a potem mówi, że jestem gruby.
Wciąż tak pracują?
Po liceum dołączyłam do organizacji non-profit.
Pomogła mi ich uratować.
Razem z policją przeprowadziła tam nalot.
Ale to była jedna restauracja.
Są setki innych.
Czemu twoi rodzice przyjechali do Ameryki?
W domu było jeszcze gorzej?
Chcieli, żebym mogła wybrać własną drogę.
Mieszkam tu od piątego roku życia i...
chyba nigdy nie mogłem wybrać własnej drogi.
[spokojna piosenka „Spades” Harouli Rose]
A improwizacja?
Wybrałeś to.
Potajemnie.
Chcę być dobrym synem, ale...
chciałbym, żeby rodzina choć raz mnie posłuchała.
[muzyka cichnie]
[łagodna muzyka]
[po kantońsku] Mamo.
Jadłaś już?
[śmieje się]
[odgłosy miasta]
[mama] Ach.
[matka] Co to?
To specjalność z Los Angeles.
Mmm.
[mama] Pączki z Donut Friend.
Ludzie bardzo je lubią.
[matka] Może ten.
Mmm.
Za słodki?
Nie.
- Niezły. - [śmieje się lekko]
Często je jemy.
To dlatego zrobiłaś się taka pyzata.
[śmieje się]
Nic się nie zmieniłaś.
[matka] Pokażę ci coś.
Uuu.
[matka] To twoje nowe siostrzenice.
O.
Ta ma małe uszy. Nie pobłogosławiło jej.
[cmoka]
Wcale nie.
[matka] To było na ślubie Xiuluo.
[mama] Ładna jest.
[matka] A to było na rozwodzie Xiuluo.
[mama] Jest niepoprawna. Zorganizowała z tej okazji przyjęcie?
Żeby uczcić odzyskaną wolność.
- Jaka szczęśliwa. - [śmieją się]
Ulżyło mi, kiedy zniknęłaś.
Wiedziałaś?
Bo to znaczyło, że jesteś daleko od tej hołoty.
Xiaohan, co się stało?
Tyle razy mu mówiłam. Nie rób sobie wrogów, zawieraj sojusze,
ale mnie nie słuchał.
Wolał rozwiązywać problemy przemocą
i narobił sobie mnóstwo wrogów.
Prędzej czy później ktoś wziąłby na celownik nasze dzieci,
więc wymyśliłam nasz układ.
Ale musiałam zostawić tu Charlesa.
Żeby ocalić choć jednego.
Dlaczego się nie pożegnałaś?
Bo gdybym spojrzała ci w oczy, nie mogłabym tego zrobić.
[łagodna muzyka fortepianowa]
[po angielsku] Świetnie grasz.
May uparła się, że musimy mieć hobby. Kazała mi brać lekcje.
Jak się...
trzymasz?
[przestaje grać]
Nadal gdzieś tam są. Jej mordercy.
Znajdziemy ich i razem ich zabijemy.
To ci przyniesie spokój.
Może.
Ciesz się czasem, który spędzasz z bliskimi.
[znów gra]
[po kantońsku] Guolin musi być teraz taki przystojny.
Mmm. [chichocze]
Ma dziewczynę?
Jest jeszcze młody. [chichocze]
Och. Nie martw się. Znam parę dziewczyn z dobrych rodzin.
Wszystkie mają ogromne uszy.
[śmieje się nerwowo]
Mogę ci je przedstawić.
Mamo.
Nie zostanę tu.
[wzdycha]
Zawsze miałaś ten problem.
Co masz na myśli?
Wszyscy mówicie, że robicie to dla rodziny,
ale obie wiemy,
że brakuje ci adrenaliny, rozgrywek na szczytach władzy.
Mogłabyś przekazać to komuś innemu, ale sama chcesz to robić.
Robię to sama, bo tylko ja mogę to zrobić.
Robię to, co dla rodziny najlepsze.
A co z nami?
Mówisz o chronieniu rodziny.
Czy ja nie jestem twoją rodziną?
Opuściłaś nas, jakbyśmy się nie liczyli.
Porzuciłaś nas.
Nie wróciłaś nawet na pogrzeb...
swojej jedynej siostry.
[przejmująca muzyka]
Co takiego?
Och.
Myślałam, że wiesz.
Miała raka trzustki.
Yyy... [oddycha nerwowo]
[mama] Duży Sun obiecał mi,
że skontaktuje się, jeśli coś spotka moją rodzinę.
To była moja jedyna prośba.
[łka cicho]
[mama] Siostrzyczko, we wszystkim chciałaś być pierwsza.
Pamiętasz?
Od dzieciństwa zawsze za mną chodziłaś.
Dzięki tobie nigdy nie czułam się samotna.
Ale...
kiedy mnie potrzebowałaś...
nie było mnie tu.
Nie zajęłam się tobą.
Nie towarzyszyłam ci.
[wzdycha]
Siostrzyczko...
[oddycha nerwowo]
...wybacz mi.
[wzdycha]
[muzyka narasta]
[pociąga nosem]
[mężczyzna 1 w TV] Od teraz będę się zachowywał.
[mężczyzna 2] Nie powinieneś przychodzić. Moja rodzina jest nietykalna.
- [mężczyzna 1] Już to słyszałem. - [mężczyzna 2] Myślisz, że żartuję?
[mężczyzna 1] Nie, ale doceniam ironię.
Wynająłeś mnie, żebym załatwił twojego ojca.
- [dramatyczna muzyka w TV] - O kurde.
[kobieta] Masz dość wysuszonej skóry? Przedstawiamy nową linię...
Hej. Czy nasza rodzina ma coś wspólnego z Wężami?
- Przemyt robotników? - [cicho] Tak.
Nie. Za duże ryzyko, za mały zysk.
Och.
Jak ci się żyło na Tajwanie? Po naszym wyjeździe?
- [prycha lekko] - [wyłącza TV]
Brakowało mi cię, jeśli o to ci chodzi.
[śmieje się lekko]
Dobrze się razem bawiliśmy.
Wmówiliśmy kiedyś taksówkarzowi, że tata jest głuchy?
I na odwrót?
[śmieje się] Tak, że krzyczeli do siebie
przez jakieś 15 minut, zanim się połapali, co jest grane.
- Tak. - [śmieją się]
Byliśmy wtedy tacy niewinni.
Jak zostałeś Stołkiem Sunem?
Miałem 14 lat i kogoś zabiłem.
I nie było już odwrotu.
To cię na zawsze zmienia.
[melancholijna muzyka]
[gwar gości]
[kelner mówi po mandaryńsku]
[wzdycha]
[odpowiada po mandaryńsku]
Mamo. Wystarczy.
Już i tak mówią, że jestem pyzaty!
Czemu się tak patrzysz? To dziwne.
- [brzęk naczyń] - [ludzie krzyczą]
[dramatyczna muzyka]
[dźwięki przytłumiają się i zniekształcają]
[odgłosy walki]
- [mężczyzna krzyczy] - [bierze wdech]
[szczęk ostrza]
- [muzyka przycicha] - [głośne kroki i oddech]
- [Duży Sun] Guowei. - [dyszy]
Musisz chronić rodzinę!
[muzyka narasta]
- [obaj stękają] - [odgłosy walki]
- [krzyczy] - [napastnik stęka z bólu]
[Charles cały czas krzyczy]
[tryskanie krwi]
[Charles, po angielsku] Narodziła się legenda.
[cicha, przejmująca muzyka]
Tata był dumny, ale ja nie mogłem spać.
Nie mogłem zrozumieć,
czemu wciąż go uderzałem.
Mogłem przestać, kiedy już nie żył, ale uderzałem dalej.
Ba mówił, że to cesarz we mnie.
Potrzeba, żeby chronić rodzinę.
Powiedział, że to część mnie,
a kiedy to zaakceptowałem,
coś się zmieniło.
Wszystko stało się bezbarwne.
Jedzenie straciło smak.
Zabijanie stało się prostsze.
Od tego nie ma już odwrotu.
[posępna muzyka]
Ale kochasz pieczenie.
A dziś widziałem, jak się trochę śmiałeś i bawiłeś.
[śmieje się cicho] W Los Angeles...
jest fajnie.
Ale to nie ma znaczenia.
Jestem Stołek Sun,
bezwzględny obrońca Jadeitowych Smoków.
[po mandaryńsku] To mój los.
[wzdycha]
[po angielsku] A ty?
Słucham?
Jak się trzymasz?
Byłeś rozbity, myślałeś o Krwawych Butach.
Więc jak się czujesz?
To się dzieje naprawdę? Pytasz mnie, jak się czuję?
Nie bądź dupkiem.
Staram się.
[wzdycha]
Wciąż jestem załamany, jeśli mam być szczery.
To chyba będzie trauma na resztę życia.
Ale ten dzień spędzony z tobą był dobry.
[telefon wibruje]
Znaleźli TK.
Nic mu nie jest?
Nie wiadomo.
Spokojnie. Zgarnę go.
Pod żadnym pozorem nie opuszczaj domu. Jasne?
Spróbuj go uwolnić, nie bijąc nikogo.
Poczujesz się potem lepiej.
Najpierw z nimi pogadaj.
Dobrze.
To głupie i nieskuteczne, ale dobrze.
Cieszę się, że porozmawialiśmy.
Ja też.
Nie dotykaj mnie.
[pełna napięcia muzyka]
[rozruch silnika]
[muzyka narasta]
[wzdycha] Nadal nic.
- Próbuj dalej. - Jasne.
- [klikanie] - [Alexis wzdycha]
[muzyka cichnie]
Wszystko w porządku?
Tak. Tylko jest problem w domu młodzieży, w którym pomagam.
Nie chcę tam jechać. Świetnie się tu bawię.
Skoczymy tam razem?
Och. Nie wiem. Nie powinienem wychodzić.
[prycha] Jak to?
Odpowiadam za dom, wiesz?
Ktoś może tu się włamać. A Charles może odkryć, że go zignorowałem.
Wrócimy przed Charlesem. Obiecuję.
Mówiłeś, że chcesz sam o sobie decydować.
[Bruce cmoka]
[stęka]
Yyy... Słuchaj, Grace i ja wyskoczymy na moment, dobrze?
Jesteś gotowy?
- Tak. - Ja też. Chodźmy.
[June] Co? [dyszy]
Rozumiem cię.
[gwar dzieci]
[Grace śmieje się]
- Cześć. - [dziewczyna] Cześć.
Imigranci mogą tutaj przyjść z rodzinami, z dziećmi,
żeby mieć dach nad głową, jedzenie i inne potrzebne rzeczy.
Udzielamy pożyczek, uczymy angielskiego.
[niezrozumiałe rozmowy]
Niesamowite!
- Tak? - Tak.
[Grace] Mmm.
[dzieci rozmawiają i śmieją się w tle]
[złowroga muzyka]
To nic. Nie panikuj.
Co tu się dzieje?
Nie zrobimy ci krzywdy.
Chcemy porozmawiać.
[oddycha nerwowo]
[wzdycha]
Bokserzy to wy.
Nie spytasz o nas? Jaki mamy plam?
[dzieci śmieją się]
Daję słowo, jesteśmy po jednej stronie.
[złowroga muzyka gra dalej]
[otwarcie drzwi]
[szczęk zamka]
Puść mnie.
Puść...
[oddycha nerwowo]
Puść...
- [krzyczy] Co jest z tym krzesłem? - [dzieci śmieją się]
[dyszy]
Uspokój się.
Zamordo...
[ciszej] Zamordowaliście Krwawe Buty.
I prawie zabiliście moją mamę i brata.
Za kogo...
Za kogo ty się masz?
Udawałaś, że mnie lubisz,
żeby manipulować mną i całą moją rodziną?
Naprawdę coś do ciebie czuję, Bruce.
Dobrze? I jest mi przykro, że tyle wycierpiałeś,
ale musisz poznać nasz plan.
[wzdycha]
Nic nie usprawiedliwi tego, co zrobiliście.
Chcę ci coś pokazać.
- Proszę. - [brzęk kluczy]
[zgrzyt zamka]
[tajemnicza muzyka]
[Grace] Pierwsze triady to była rebelia.
Tamci buntownicy walczyli z korupcją i opresją.
To się zmieniło.
Teraz triady gnębią ludzi.
Bokserzy powstali, żeby im się sprzeciwić.
Jesteśmy kolektywem anonimowych ludzi, walczących z ciemiężcami.
Mamy Mandat Niebios.
W tym momencie, żeby ochronić nasz lud,
musimy całkowicie zniszczyć triady.
Czemu?
[Grace] Triady bogacą się na ludzkiej krzywdzie.
Powinniśmy chronić Chińczyków, a nie zabijać ich.
Działamy na rzecz naszej społeczności,
pomagamy innym,
dla wspólnego dobra.
Chcemy otworzyć centra pomocy
w Azji, Europie, Ameryce Południowej, a nawet w Australii.
Potrzebujemy twojej pomocy. Żeby zlikwidować triady,
musimy poznać tożsamość ich przywódców.
Tylko twoja matka wie, kim oni są.
Powiedz nam, gdzie ona jest.
Nie mam zamiaru pomagać bandzie morderców.
Jak myślisz, ilu ludzi zabił Charles?
A twoja matka? Krwawe Buty? Twój ojciec?
[oddycha niespokojnie]
Jego matka przemycała narkotyki Śpiocha.
Cała jej rodzina zginęła w strzelaninie gangów
rozpętanej przez członka Jadeitowych Smoków.
Opowiedziałam ci o swojej rodzinie.
Pominęłam jeden szczegół.
Mój tata stawił opór. Żądał, żeby go uwolnili.
Triady zabiły go na oczach reszty pracowników,
w tym mojej matki.
Odcięli mu głowę i nakarmili nią świnie.
[wzdycha]
Nie widzisz, co triady zrobiły twojemu bratu?
Twojej rodzinie?
Nie chcesz ochronić siebie i swojej matki?
Chciałeś sam o sobie decydować.
Teraz masz szansę.
Chcę tylko,
żeby Charles był wolny...
[wzdycha]
...i żebym mógł wrócić z mamą do naszego starego życia.
[Grace] Pomóż nam.
Jeśli nam pomożesz... Twoja rodzina myśli, że tego nie chce,
ale właśnie tego potrzebuje.
Ostatecznie to ty dokonasz wyboru.
To nie ty się teraz wahasz.
To matka zasiała ci te wątpliwości w głowie.
Masz instynkt.
Nigdy cię nie okłamał.
[oddycha nerwowo]
Oszczędzisz ich, jeśli ci pomogę?
Twoją matkę, tak.
Ale Charles jest mordercą.
Jest ofiarą, tak jak ty i ja.
Powiedz to tym, których dzieci pozabijał.
- Zrobili mu pranie mózgu. - Nie da się mu pomóc.
Właśnie, że da!
[złowroga muzyka]
Nie zmuszaj mnie do tego.
[nerwowa muzyka]
Znam całą listę na pamięć.
Mama mi ją dała, żeby mnie chronić...
przed tobą.
Próbowałaś już wyciągnąć ją od niej. Nie wyszło.
Tylko ja mogę ci podać te nazwiska.
Nie możesz mnie zabić.
Charlesowi można jeszcze pomóc.
Obiecaj mi, że zostawisz go w spokoju.
Obiecuję.
Daj mi kartkę i długopis.
Tu są.
[muzyka narasta]
- [muzyka cichnie] - [śpiew ptaków]
[trzask drzwi]
[odgłosy gry w golfa]
[przejmująca muzyka]
[telefon wibruje]
NAWIĄZUJE POŁĄCZENIE
[telefon dalej wibruje]
Czy on dzwoni do ciebie?
Cześć.
[Charles] Cześć.
Co robisz?
Jestem w pracy. A co ty robisz?
Nic takiego.
Tylko...
relaksuję się.
Słuchaj, jesteśmy w takim domu na plaży w Malibu...
- Kameralnie. Grupka przyjaciół. - Słuchaj, Charles...
To dom Johna Cho.
Jest pełen dziwnych zdjęć jego twarzy.
Ale mamy tam karaoke, no i...
będę piekł.
Pewnie jesteś zajęta, ale miło byłoby cię znowu zobaczyć.
Przykro mi z powodu tego, jak się rozstaliśmy.
Nie wiem, o czym mówisz. Nie dzwoń więcej.
[nerwowa muzyka]
[muzyka narasta]
[mężczyzna] Uwaga!
[krzyczy z bólu]
Tak!
Nieźle!
[okrzyki ekscytacji]
[stęka]
[mroczna, dramatyczna muzyka]
- [rozmowy i śmiechy w tle] - [muzyka cichnie]
[cover „The First Cut is the Deepest” Roda Stewarta w języku mandaryńskim]
- [jęczą, stękają] - [odgłosy walki]
[piosenka cichnie]
- [TK] Zajebiście, Charles! - [dyszy wściekle]
[TK] Dobra. Zabierajmy się stąd. Rozwiąż mnie.
[śmieje się, kaszle]
[TK] Charles, chodź tu! Pomóż mi!
[mężczyzna krzyczy]
- [grzmot] - [mroczna muzyka]
[warczy wściekle]
[TK] Rozwiąż mnie!
Czekaj. Dokąd idziesz? Nie!
Rozwiąż mnie! Musisz mnie rozwiązać.
- Chodź tu, Charles. - [cover gra dalej]
Kurwa, co jest? Jaja sobie robisz? Daj spokój!
No już. Uwolnij mnie, stary!
[ryczy]
[odgłosy walki]
[muzyka cichnie]
- [krzyczy wściekle] - [mężczyzna wyje z bólu]
[brzęk]
[dyszy wściekle]
[mężczyzna stęka]
[wyje z bólu]
[Charles krzyczy]
[mężczyzna] Czekaj! Proszę!
[dyszy] Przepraszam.
[nerwowa, mroczna muzyka]
Błagam.
Nie zabijaj mnie.
[stukot kija o ziemię]
- [przejmująca muzyka] - [oddycha niespokojnie]
- [zrywa taśmę] - [TK stęka]
[stękają]
- [Charles] Chodź. - [TK stęka]
- Dupek z ciebie, Charles. - Wiem.
[posępna ballada]
[śpiewa po mandaryńsku]
[po mandaryńsku] Dzieci?
Dwóch chłopców.
A ty?
Nigdy się nie ożeniłem.
[mama] Witaj, Yuan. Jestem w Tajpej.
Chcę go zobaczyć.
[ballada gra dalej]
- [ballada cichnie] - [miarowe pikanie aparatury]
Zapuściłeś się.
Chłopaku ze wsi.
Prosiłam tylko, żebyś mi powiedział,
gdyby ktoś z moich najbliższych mnie potrzebował.
Ale nawet tego nie mogłeś zrobić.
[cicha, emocjonalna muzyka]
Nie będę dłużej twoją polisą.
Od teraz robię to, co chcę.
Dla siebie, nie dla innych.
A oto ostatnie, co ci powiem.
[bierze wdech]
Przybyłam odebrać ci jedyną rzecz, którą kochasz.
Którą chroniłeś całe swoje życie.
Twoje imperium.
[emocjonalna muzyka gra dalej]
[dramatyczna muzyka]
[dramatyczna muzyka gra dalej]
Napisy: Krzysiek Ceran