ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Δυστυχώς, είναι αλήθεια.
Ο Υψηλότατος τα βρήκε δύσκολα.
Μεγαλειοτάτη, η επιθυμία σας να είναι ο πρώτος διάδοχος του θρόνου
που πήγε σε κανονικό σχολείο είναι αξιέπαινη,
και ενθουσιαστήκαμε που έχουμε τον Υψηλότατο στο Τσιμ...
αλλά δεν πρέπει να αυταπατώμεθα ότι το εγχείρημα πέτυχε εντελώς.
Σας ευχαριστώ.
Ο Τύπος δημοσιεύει κάθε μέρα ιστορίες γι' αυτόν.
Τα άλλα αγόρια διαβάζουν γι' αυτόν στις εφημερίδες.
Βλέπουν τον αστυνομικό του.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά...
τα παιδιά γίνονται σκληρά.
Είναι γεγονός
ότι ο Υψηλότατος διαφέρει.
Όχι μόνο λόγω του ποιος είναι
και ποιοι είναι οι γονείς του.
Είναι ασυνήθιστα ντροπαλός. Ευαίσθητος.
Ντελικάτος.
Οπότε, αν ζητάτε την επαγγελματική μου γνώμη
για το κολέγιο που θα πάει...
Ναι, σας τη ζητώ.
Θα έλεγα ότι το Ήτον είναι η τέλεια λύση.
Ακριβώς έξω από την πόρτα σας.
Κοίτα, Κάρολε!
Κοίτα, θα είσαι πολύ πιο κοντά μας.
Τα Σαββατοκύριακα θα ανεβαίνεις τον λόφο και θα είσαι μαζί μας.
Θα κοιμάσαι στο κρεβάτι σου.
Θα ρωτήσω τον μπαμπά,
αλλά σίγουρα θα συμφωνήσει.
Αγαπητέ θείε Ντίκι.
Η μαμά μού είπε ότι διάλεξε για μένα το κολέγιο του Ήτον.
Ομολογώ ότι ένιωσα ανακούφιση και τώρα έχω ενθουσιαστεί.
Μου φαίνεται ταιριαστό να είμαι στο Ήτον.
Σωστά πιστεύω ότι πήγες κι εσύ εκεί;
Δεν πήγα ποτέ στο Ήτον.
Με βασάνιζε ένας ιδιαίτερα πληκτικός δάσκαλος στο σπίτι.
Μετά με έστειλαν στο Ναυτικό Κολέγιο του Όσμπορν.
Γι' αυτό σε ζηλεύω πολύ που θα πας στο Ήτον.
Θα περάσεις υπέροχα εκεί.
Και σου προτείνω να πάμε να σου γνωρίσω τον Άρθουρ Κάνιγχαμ,
τον επικεφαλής ράφτη στον καλύτερο οίκο της Σάβιλ Ρόου.
Κύριε.
Είναι διπλός κόμπος;
-Μάλιστα. -Γνωστός και ως;
-Κόμπος του Ήτον. -Κόμπος του Ήτον.
Να εξέχουν οι μανσέτες.
Νομίζω λίγο πιο ψηλά στον ώμο.
Μάλιστα, κύριε. Μισό πόντο.
Και τοποθετούμε το καπέλο...
με τους αντίχειρες.
Η στολή του Ήτον.
-Το επόμενο μέγεθος; -Πέντε.
Πέντε;
-Πέντε. -Πέντε.
Η στολή του κρίκετ.
Εισπνοή.
Ωραία.
Ευχαριστώ.
Δεν σου φτιάχνει τη διάθεση;
Ναι!
Τελική πινελιά.
Ω, ναι!
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ
Συγχαρητήρια, κύριε!
-Μπράβο σου! -Ευχαριστώ!
Κερδίσαμε με μισό μήκος, που είναι το ναυτικό ισοδύναμο της μύτης.
-Φιλί! Έκαψες το μέτωπό σου! -Και πού να δεις τα πόδια μου.
-Ευχαριστώ! -Ξεκινήσαμε κάπως αργά.
Αλλά φτάσαμε νωρίς στην τελική σημαδούρα.
Που είναι το ναυτικό ισοδύναμο του τελευταίου στασιδίου.
Του σταδίου!
Μετά το δείπνο να μιλήσεις με τον Κάρολο.
Να του δείξω το κύπελλο; Καλή ιδέα.
Έλεγα να τον συγχαρείς για τις στολές του.
-Ποιες στολές; -Τις στολές για το Ήτον.
Τι λες; Ο Κάρολος θα πάει στο Γκόρντονστουν.
-Όχι απαραίτητα. -Ναι, απαραίτητα.
-Δεν είναι χαραγμένο σε πέτρα. -Δώσε μου καλέμι και θα το χαράξω.
-Φίλιππε. -Το Γκόρντονστουν τού ταιριάζει.
Σε αυτό το σχολείο έφτιαξα χαρακτήρα, θα φτιάξει κι αυτός.
Δεν θα αποκτήσει αυτογνωσία στο Ήτον.
Μπορεί, όμως, να επιβιώσει ή να ανθίσει.
Ή μπορεί να γίνει άλλος ένας κλαψιάρης, παραχαϊδεμένος βλάκας,
όπως οι Βρετανοί αριστοκράτες.
Μεγαλειοτάτη, Υψηλότατε.
Ο Ντίκι το θεωρεί κατάλληλο.
-Δεν είναι δουλειά του. -Έχει αδυναμία στον Κάρολο.
-Αλληλογραφούν. -Από πότε;
-Έμαθε ότι στενοχωριέται. -Να μην ανακατεύεται.
Ο Ντίκι πάντα ανακατεύεται.
Θα προδώσουμε τον γιο μας στέλνοντάς τον στο Ήτον.
Θα πάει στο Γκόρντονστουν, τελεία και παύλα.
Εντάξει, αν επιμένεις τόσο πολύ.
-Επιμένω. -Θα επιστρέψουμε τις στολές.
-Δεν με νοιάζει και να τις κάψετε. -Αλλά θα το πεις εσύ στον Κάρολο.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ, Τζέιμς.
Μου αρέσει η Σκωτία, αλλά δεν είναι πολύ μακριά;
-Όχι. -Και δεν θα είναι πολύ άβολο
-να έρχεσαι να με βλέπεις εκεί; -Όχι. Καθόλου.
Αποφάσισα ήδη να σε πάω εγώ αεροπορικώς, σαν δώρο.
Αλλά δεν θα σου πω ψέματα.
Όταν έμαθα ότι πάω στο Γκόρντονστουν, ένιωσα το ίδιο μ' εσένα.
Χάλια.
Ήθελα να μείνω σπίτι με την αγαπημένη μου αδελφή.
Ήθελα το εύκολο, το πιο μαλακό.
Αλλά για να μεγαλώσεις σωστά,
πρέπει να απομακρυνθείς από αυτές τις ανοησίες.
Θέλεις να σου αποκαλύψω ένα μεγάλο μυστικό;
Παρακαλώ.
Αυτά εδώ...
δεν είναι ο αληθινός κόσμος.
Τζον. Ξεφορτώσου τα αυτά.
Μπορείς να πάρεις το παλιό μου πουλόβερ. Η στολή δεν άλλαξε καθόλου.
Πέρνα το κεφάλι σου. Αυτό είναι το πρώτο μάθημα.
Δεν είμαστε αυτό που φοράμε, ούτε ό,τι λάμπει.
Η ψυχή είναι αυτή που μας καθορίζει.
Εδώ μέσα.
Φίλιππε;
ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΒΟΛΦΣΓΚΑΡΤΕΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, 1934
Θα τον πας στο σχολείο ντυμένη για κηδεία;
Φυσικά.
Ντύθηκα για το αναπόφευκτο.
Αν προσγειωθούμε σώοι, θ' αλλάξω.
Αδελφή σου είναι.
Τα λέμε σύντομα.
Ναι, είμαι Έλληνας.
Έλα. Να τελειώνουμε.
Γιατί πάμε έτσι;
Απεχθάνομαι τα αεροπλάνα. Έπρεπε να πάμε με το τρένο.
Δώσε μου το χέρι σου.
Μη φοβάσαι. Κοίτα με. Δεν είναι τίποτα. Αέρας είναι.
Ναι.
-Είναι πανέμορφα! -Έχει παγωνιά!
Γιατί να μην έμενα στη Γερμανία
και να πήγαινα εκεί σχολείο;
Γιατί ο πατέρας θεωρεί σημαντικό να σε διδάξει μια διάνοια.
Αφού ο δόκτωρ Χαν είναι Εβραίος, δεν γινόταν να μείνεις στη Γερμανία.
Καλά. Όμως, γιατί η διάνοια διάλεξε τη Σκωτία;
Υψηλότατε.
-Ποιος είναι αυτός; -Κάποιος ξένος.
-Πώς σε λένε; -Φίλιππο.
Φίλιππο τι;
Σκέτο Φίλιππο.
Γυρίστε στη δουλειά.
Φίλιππε!
Έλα!
Η ημέρα άρχισε στο αεροδρόμιο,
όπου ο δούκας έκανε έκπληξη στον πρίγκιπα Κάρολο
με την απόφαση να πάνε αεροπορικώς.
Μοντέρνος τρόπος να πηγαίνεις σχολείο!
Με αεροπλάνο που πιλοτάρει ο πατέρας σου,
αυτή τη σημαντική μέρα του μέλλοντα βασιλιά μας!
-Καλώς ορίσατε! -Δόκτορα Χαν.
-Καλώς ήλθατε. -Χαίρομαι που ξαναήρθα.
Ο κύριος Τέναντ, υπεύθυνος της τάξης.
-Υψηλότατε. -Χαίρω πολύ.
-Καλημέρα, παιδιά! -Καλημέρα, κύριε.
-Υψηλότατε, καλώς ήλθατε. -Ευχαριστώ.
Αυτό το σχολείο κυλάει στις φλέβες του πατέρα σας.
Ήταν από τους πρώτους μαθητές μας.
-Βοήθησε να χτίσουμε το σχολείο. -Πράγματι, έχτισα εκείνο τον τοίχο.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει λιγάκι από τότε.
Αλλά όχι τα σημαντικά πράγματα. Οι βασικές αρχές παραμένουν αναλλοίωτες.
-Ωραία. Δεν γίνατε μαλθακοί. -Όχι!
Δεν θέλω να τον κανακεύουν σε πολυτελή ξενοδοχεία.
-Από εδώ, πρίγκιπα. -Κύριε!
-Κύριε!
-Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι; -Πώς νιώθετε που είστε μακριά;
Ωραία. Σας ευχαριστώ.
Είναι καλό αυτό για εκείνον;
Είναι το σωστό σχολείο;
Εδώ ήταν ο κοιτώνας του πατέρα σας. Σας δώσαμε το κρεβάτι του.
-Γεια σας. -Καλημέρα.
Ο Σάιμον Χάρπερ, υπεύθυνος κοιτώνων.
Θα σας πει τους κανόνες και θα σας φροντίζει.
Σας δώσαμε παράθυρο, Υψηλότατε.
Όχι, μην τον λέτε έτσι. Απλώς Κάρολο.
Μάλιστα, κύριε. Κάρολο.
Ευχαριστώ. Πολύ ευγενικό.
Αυτός είναι ο Γκέντες.
Κάρολε.
Αυτός είναι ο Γκίλκινσον.
-Σας κατακλύζουν οι αναμνήσεις, κύριε; -Ναι.
Ευτυχισμένες, ελπίζω.
Ο Γκρίφιθς.
Πολύ ευτυχισμένες. Ποιος είναι αυτός;
Ο βασιλικός αστυνομικός.
Τα ανάκτορα επέμειναν. Σε περίπτωση που παρεισφρήσει ο Τύπος.
Πρέπει να μάθει να τα βγάζει πέρα μόνος του.
Μην ανησυχείτε. Ξέρουμε τι θέλετε από εμάς.
Ο δούκας δήλωσε αμέσως συμμετοχή για τον πρίγκιπα
στην Ετήσια Δοκιμασία του Γκόρντονστουν,
την περιβόητη δοκιμασία αντοχής και αποφασιστικότητας
στα αφιλόξενα Χάιλαντς της Σκωτίας.
Στο Γκόρντονστουν, η φυσική κατάσταση μετρά όσο οι ακαδημαϊκές επιδόσεις.
Ο πρίγκιπας σίγουρα θα δοκιμαστεί σκληρά από το αυστηρό τους πρόγραμμα.
Είναι το σωστό μέρος για να γίνει ο πρίγκιπας
ένας άντρας έτοιμος να υπηρετήσει τη χώρα του.
Δεν κλείνει. Είναι σπασμένο.
-Μα μπαίνει η βροχή. -Έχει σπάσει το κούφωμα, βλάκα.
-Τι κάνεις τώρα; -Μετακινώ το κρεβάτι.
-Βάλ' το πίσω! -Μα βρέχονται τα σεντόνια.
Βάλ' το πίσω, μη σου κάνω αναφορά.
Σβήνουμε τα φώτα!
Πιο γρήγορα!
Εμπρός, παιδιά.
-Προχωρείτε. -Γρήγορα! Τελειώνετε!
-Κάνε στην άκρη. -Πάμε!
-Γρήγορα! -Σήκω!
Υψηλότατε.
Κουνηθείτε.
Τι τρέχει;
Κάνει παγωνιά.
Πού να κάνεις και το κρύο ντους! Εμπρός!
Άλλον ένα γύρο, ελάτε!
Εμπρός! Ελάτε!
Ελάτε.
Εσύ! Κατέβα κάτω!
Δεν είναι προαιρετικό. Είναι η εργασία σου.
Είναι χειρωνακτική εργασία.
Αν ο Χαν θέλει να το χτίσει, να πληρώσει εργάτες.
Εργάτες.
-Περνιέσαι για καλύτερος από εμάς; -Είμαι καλύτερός σας.
Για κοιτάξτε εκεί. Θα έχει γούστο.
Ένας μπάσταρδος Ευρωπαίος κόμης;
Πρίγκιπας.
Το ξέρουμε το σόι σου.
Οι αδελφές σου είναι όλες Ναζί.
Ο πατέρας σου σε ξεφορτώθηκε, για να πάει με την πουτάνα του στο Παρίσι.
Στο Μονακό.
Η μάνα σου είναι σαλεμένη στο μυαλό και την κλείδωσαν σε κάποιο άσυλο.
Είσαι ένα τίποτα και θα κάνεις τη δουλειά.
Γιατί;
Επειδή το λέω εγώ.
Παράτα με!
Έλα!
Κάθισε.
Ο Τζιμ έριξε την πρώτη γροθιά.
Καταλαβαίνω την αδικία.
Είμαστε εξόριστοι και οι δύο.
Και οι δύο είμαστε θύματα. Καταλαβαίνω τον θυμό σου.
Αλλά με τον δρόμο που έχει πάρει,
ο κόσμος θα γεμίσει θυμό και σύντομα θα καταστραφεί.
Εδώ, μακριά από την τρέλα, πρέπει να φτιάξουμε νέο δρόμο.
Νέο σχολείο. Νέα φιλοσοφία. Νέο ήθος.
Ο κόσμος χρειάζεται σωτήρες.
Μια γενιά από αξιόλογους νέους
που θα αφήσουν πίσω τους την οργή,
που θα αγκαλιάσουν τον πόνο τους και τον αγώνα.
Όλοι οι άντρες πρέπει να βαδίσουν στο άγνωστο.
Εκεί και μόνον εκεί, στην εξάλειψη του μίσους και του θυμού,
καθώς και του εγωισμού,
βρίσκεται η σωτηρία μας.
Δεν μπορώ να μείνω εδώ. Είναι όλοι τρελοί. Εντελώς τρελοί.
Ο γάμος του Λουδοβίκου
πέφτει στις διακοπές σου. Ο Ντον θέλει να πάμε αεροπορικώς.
Θα πω ότι δεν πάω και θα έλθεις εδώ μαζί μου,
στη Γερμανία.
-Οι δυο μας μόνο; -Μάλλον.
Τι σημαίνει αυτό;
Δεν σου το είπα. Είμαι σε ενδιαφέρουσα.
Τι ενδιαφέρουσα;
-Είμαι έγκυος. -Πάλι;
Μην κάνεις έτσι. Τα κάστρα θέλουν κόσμο να γεμίσουν.
Ο χερ Χίτλερ μάς παροτρύνει να κάνουμε όσα παιδιά μπορούμε.
Η Γερμανία μεγαλώνει, θα χρειαστεί στρατιώτες.
Εμπρός;
Βλάκα!
Είπα να έρθω εδώ πάνω να δω πώς τα πας.
Απέκτησες φίλους;
Έναν. Νομίζω.
Αν και, μερικές φορές, δυσκολεύομαι να καταλάβω τι λέει.
Ναι, άκουσα ότι πήραν μερικά ντόπια παιδιά.
Κάρολε.
Είμαι πολύ δεμένος με τον πατέρα σου, αλλά δεν είμαι πατέρας σου.
Όποια πράγματα νιώθεις ότι δεν μπορείς να του δείξεις ή να του πεις,
επειδή νομίζεις ότι θα τον αναστατώσουν...
-Μάλιστα, κύριε. -Ή να τον απογοητεύσουν...
Αυτά τα πράγματα μπορείς να τα λες σε μένα,
ξέροντας ότι δεν θα τα επαναλάβω ποτέ σε κανέναν άλλον.
-Σε κανέναν, σε όλον τον κόσμο. -Μάλιστα, κύριε.
Κάρολε, αν δεν είσαι ικανοποιημένος εδώ, πρέπει να μου το πεις
και θα το τακτοποιήσω.
Μπουμπούνα!
Τι κάνεις εδώ μέσα; Γιατί δεν ντύθηκες για δείπνο;
-Πρέπει να σου μιλήσω. -Για ποιο θέμα;
Κλείνεις την πόρτα;
Αποφάσισα να πάρω τον Κάρολο από το σχολείο και να τον φέρω σπίτι.
Αποφάσισε ό,τι θες. Θα μείνει εκεί.
Ο Ντίκι λέει ότι είναι δυστυχισμένος.
Ο Ντίκι είναι ένας ανόητος που δεν ξέρει τίποτα.
Ξέρει να διακρίνει ένα δυστυχισμένο παιδί.
Όλα δείχνουν ότι ο Κάρολος είναι δυστυχής.
Τον βασανίζουν από τη στιγμή που ξυπνάει μέχρι την ώρα που πέφτει για ύπνο.
Ξέρεις πώς αποκαλεί το μέρος; "Κόλαση. Στρατόπεδο αιχμαλώτων με κιλτ".
-Δεν θέλω να το συζητήσω. -Πρέπει, όμως.
Και όχι μόνο επειδή είναι γιος σου. Είναι ο μελλοντικός βασιλιάς.
Ο εκφοβισμός τραυματίζει τα παιδιά για πάντα.
Τέτοια παιδιά γίνονται αποτυχημένοι ενήλικες.
Είχαμε μια συμφωνία.
Μια συμφωνία ότι θα υπήρχε κάποιο επίπεδο ισότητας στον γάμο μας.
Αποφάσισα να πάει ο Κάρολος στο Γκόρντονστουν.
Όχι τώρα!
Θα ήταν εντάξει για τα άλλα παιδιά μας.
Αλλά ο Κάρολος είναι το μέλλον του στέμματος,
και στο όνομα του στέμματος αλλά και ως μητέρα του,
αποφάσισα να τον πάρω από το Γκόρντονστουν και να τον φέρω σπίτι,
στο Ήτον, στο Γουίνδσορ, όπου ανήκει.
Δεν μπορείς να επικαλείσαι πάντα το στέμμα.
Ναι, μπορώ. Και θα το κάνω.
Τότε θυμήσου και την υπόσχεση που μου έδωσες
και τις συνέπειες στο στέμμα, αν την αθετήσεις.
Η μόρφωση του Κάρολου
είναι δική μου ευθύνη.
Η δική σου είναι να τηρήσεις τον λόγο σου
και να κρατήσεις τον σύζυγό σου.
-Κάρολε. -Γεια σας, κύριε.
Ετοιμάζεσαι για τη δοκιμασία;
Μάλιστα.
Φέτος δίνει το βραβείο ο δούκας του Εδιμβούργου.
Το ξέρω.
Μου μίλησε πολύ για τη σημασία της Ετήσιας Δοκιμασίας.
Η δοκιμασία είναι από τις παραδόσεις του σχολείου, αλλά είναι εξοντωτική.
Λέτε να μην αντέξω;
Η φυσική αντοχή είναι μόνο ένας από τους δρόμους προς την αποφασιστικότητα.
Έχεις τη δική σου προσωπική δοκιμασία στο σχολείο, δεδομένου του ποιος είσαι.
Και ο πατέρας σου δυσκολεύτηκε.
Είχε άλλου είδους δυσκολίες. Μεγάλες δυσκολίες και μεγάλο πόνο.
Αλλά δεν το έβαλε ποτέ κάτω, και μετά, με βοήθεια,
το ξεπέρασε.
Νομίζω ότι θέλω να κάνω τη δοκιμασία, κύριε.
Νομίζω ο πατέρας μου το περιμένει.
-Κουνηθείτε! -Εμπρός!
-Πάμε! -Δώσ' μου ένα χεράκι!
Τράβα!
-Εμπρός. -Βόηθα με!
Ανέβα πάνω!
-Νόμιζες ότι θα το άφηνα; -Βοήθησέ με!
Φίλιππε!
-Είσαι καλά, Τζιμ; -Καλά να πάθει!
Δεν περιμένω να τα πας καλά με όλους.
Αλλά περιμένω οι μαθητές μου να συμμορφώνονται με τα πλατωνικά ιδανικά,
να διαφωνούν χωρίς καβγάδες, να καβγαδίζουν χωρίς καχυποψίες,
να υποπτεύονται χωρίς συκοφαντίες.
-Κύριε. -Εσύ και ο Τζέιμς θα κάνετε
επιπλέον χτίσιμο. Θα δουλέψετε μαζί στην πύλη.
Προς υπεράσπισή μου...
Νομίζω ότι όλοι είδαμε πώς ενεργείς προς υπεράσπισή σου.
Ευχαριστώ.
Ως τιμωρία πρέπει να χτίσουμε μαζί μια πύλη στις διακοπές,
-αντί να έρθω να σε δω. -Με πήρε χθες ο δόκτωρ Χαν.
Θα σε κρατήσει στο σχολείο στις διακοπές,
για να προσαρμοστείς. Δυστυχώς, συμφώνησα.
-Αργείς; -Στα τσακίδια! Τι έκανες;
Έτσι, αναγκαστικά θα ταξιδέψω αεροπορικώς.
Μα είναι στο Λονδίνο.
Ναι. Είμαστε στο αεροδρόμιο.
Συγγνώμη, αλλά πρέπει να κλείσω.
Κοίτα να προσαρμοστείς και να είσαι καλό παιδί.
Καθίκι!
Ναι.
Φίλιππε!
Σε θέλει ο Χαν!
Κάνε γρήγορα!
Μετά την απογείωση από την Κολωνία,
εξαιτίας της κακοκαιρίας δεν προσγειώθηκαν στις Βρυξέλλες.
Καθώς προσπαθούσαν να προσγειωθούν στην Οστάνδη...
Δυστυχώς...
Δυστυχώς χάθηκαν και οι δώδεκα.
Δώδεκα.
Μαζί με τους τέσσερις του πληρώματος.
Με τους τέσσερις του πληρώματος,
την Καικιλία, τον Ντον, τον Λουδοβίκο και τον Αλέξανδρο, μας κάνουν οκτώ.
Ήταν και η μητέρα του Μεγάλου δούκα,
μια γκουβερνάντα,
ο Γιοάχιμ Φράιερ φον Ρίντεζελ.
Έντεκα.
Η αδελφή σου, η Καικιλία, μάλλον γέννησε στη διάρκεια της πτήσης.
Ένα νεογέννητο
βρέθηκε στα συντρίμμια.
Έχει κανονιστεί...
Πού είναι;
-Φίλιππε! -Φίλιππε, πού είσαι;
Φίλιππε!
-Έλα, Φίλιππε! -Φίλιππε!
-Έλα!
-Εδώ! Δόκτορα Χαν! -Είναι στη λίμνη!
Ελάτε!
Κύριε!
Γυρίστε πίσω!
Πίσω στο σχολείο!
Δώσε μου το φανάρι.
Κι εσύ.
Το τρένο που μεταφέρει γάλα φεύγει από το Ίνβερνες στις 4:45 αύριο το πρωί.
Θα επιβιβαστείς.
Από το Λονδίνο αεροπορικώς στο Βερολίνο κι από εκεί στο Ντάρμστατ με τον θείο σου,
να παραστείς στην κηδεία του γαμπρού σου,
των ανιψιών
και της αδελφής σου.
Δεν θα είναι εύκολο.
Αλλά όταν επιστρέψεις, θα είμαστε η οικογένειά σου.
Αυτό το σχολείο θα είναι το σπιτικό σου.
Έλα τώρα!
Να είσαι δυνατός!
Φίλιππε!
Φίλιππε.
Προχώρα.
Έλα, Φίλιππε.
Μαμά; Είναι ο Φίλιππος.
Ο γιος σου.
-Απορώ που τολμά να εμφανίζεται εδώ. -Μπαμπά!
Αν δεν ήταν ο Φίλιππος
και η απειθαρχία του,
δεν θα είχε πάρει το αεροπλάνο.
Είναι αλήθεια.
Σωστά, μικρέ;
Εσύ είσαι ο λόγος
που θάβουμε το αγαπημένο μου παιδί.
-Μπαμπά. -Πάρτε τον από δω!
Μπορεί να τον μισείς τώρα,
αλλά μια μέρα, Θεού θέλοντος, θα γίνεις κι εσύ πατέρας.
Και θα κάνεις σφάλματα, όπως όλοι οι γονείς, και θα σε μισήσουν.
Και θα καταλάβεις τι σημαίνει να ικετεύεις τη συγχώρεση του ίδιου σου του γιου.
Φίλιππε. Πού πηγαίνεις;
Πήγαινε μέσα.
Νομίζω ότι χρειάζεται βοήθεια.
Όχι αν δεν τη ζητήσει. Έλα.
-Κύριε; -Προχωρείτε!
Να τος.
Βοήθεια.
Πιο δυνατά.
Χρειάζομαι βοήθεια.
Μάλιστα...
Τώρα πάμε.
Παιδιά.
Πάμε, παιδιά.
-Τρία, δύο... -Πιάστε.
-Ένα. -Σηκώστε!
Κρατάτε.
Σταθείτε. Πίσω.
Εντάξει.
Ωραία. Κάνατε καλή δουλειά, παιδιά.
Κι εσύ, Φίλιππε.
Όλοι οι μαθητές του Γκόρντονστουν αντιμετωπίζουν αυτήν τη δοκιμασία.
Η διαδρομή είναι 30 χιλιόμετρα.
Είστε μαθητές του Γκόρντονστουν και περιμένουμε να σταθείτε στο ύψος σας.
Plus est en vous, κύριοι. Έχετε πολλά μέσα σας.
Plus est en vous!
-Πήγαινε. -Τι;
Πήγαινε!
-Κουνήσου, Τσάρλι! -Άντε, γρήγορα!
-Κάρολε! -Πρόλαβέ τους! Γρήγορα! Πήγαινε!
-Γρήγορα! -Γρήγορα!
Γρήγορα!
Άφησέ το.
Προχώρα.
-Χαίρετε, κύριε! Χαρά μας που είστε εδώ. -Δική μου η χαρά.
Πώς τα πάει;
Θα γυρίσουν όλοι κατά τις δύο η ώρα.
Γκρέιτερ. Χάντεν.
-Καν. -Συγγνώμη.
Δεν πειράζει. Πίκερινγκ. Γκρίφιθς.
-Είναι εδώ ο Κάρολος; -Να κοιτάξω.
-Πού είναι ο Κάρολος; -Τον χάσαμε, στην αρχή σχεδόν.
Γκέντες. Λοιπόν, αλλάξτε όλοι όσο πιο γρήγορα μπορείτε!
Ευχαριστώ.
-Ο κύριος Πίκοκ, διευθυντής σπουδών. -Χαίρω πολύ.
Και τέλος, η ομάδα Β.
Νομίζω ότι πρέπει να αρχίσουμε την παρουσίαση.
Δέκα λεπτά ακόμη.
Βεβαίως.
Κάρολε;
Μάλιστα. Είναι ώρα. Ας αρχίσουμε.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πάρα πολύ!
Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ
και είναι ευχάριστο να βλέπω τόσα χαρούμενα, υγιή, όμορφα πρόσωπα.
Η ετήσια δοκιμασία είναι μοναδική.
Όλοι όσοι την ολοκληρώνουν επιδεικνύουν δύναμη χαρακτήρα, σωματική αντοχή...
και πάνω απ' όλα...
Και πάνω απ' όλα, θάρρος.
Το ήθος του Γκόρντονστουν
είναι να αγκαλιάζει την κοινότητα πάνω από το άτομο,
την ομάδα πάνω από τον πρωταγωνιστή.
Με μεγάλη μου χαρά, λοιπόν, απονέμω αυτό το θαυμάσιο τρόπαιο,
το Κύπελλο του δούκα του Εδιμβούργου, στη νικήτρια ομάδα,
η οποία, αν δεν κάνω λάθος, είναι η ομάδα Γ.
Με αρχηγό τον Σάιμον Χάρπερ.
Μην κάθεσαι έτσι, παιδί μου! Έλα να το παραλάβεις!
Μπράβο, αγόρι μου! Μπράβο!
Να ξέρεις ότι, αν νιώθεις άσχημα για το πού κατέληξες σήμερα,
εμένα δεν με απασχολεί.
Καταλαβαίνω ότι οι σωματικές δοκιμασίες δεν σου είναι εύκολες.
Αλλά έδειξες μεγάλο θάρρος και αποφασιστικότητα.
Μην ανησυχείς.
Όση ντροπή κι αν νιώθεις, σε διαβεβαιώνω
ότι δεν είναι τίποτα μπροστά στην ντροπή που ένιωσα στην ηλικία σου
για κάτι που έκανα.
Στην αγαπημένη μου αδελφή.
Την Καικιλία. Απεχθανόταν τα αεροπορικά ταξίδια.
Τα μισούσε, τα έτρεμε.
Πάντα ντυνόταν στα μαύρα όταν ταξίδευε με αεροπλάνο, για την κηδεία της.
Το θέμα είναι ότι ο Κουρτ Χαν και το σχολείο με στήριξαν,
με σκληραγώγησαν. Κάρολε...
Ο πόνος και ο αγώνας είναι δώρο, Κάρολε.
Είναι η ώρα να ψάξεις βαθιά.
Αν κάνεις τώρα τη δουλειά, δεν θα παλεύεις μετά.
Αλλά πρέπει να σκληραγωγηθείς για όσα σε περιμένουν.
Μην ανησυχείς! Αέρας είναι!
Ξέρω ότι έχεις δυνατότητες, Κάρολε.
Πρέπει να είσαι δυνατός και να τις ανακαλύψεις.
Αέρας είναι!
Φέρτε τον εδώ πίσω!
Μην είσαι τόσο αδύναμος! Μην είσαι αδύναμος, διάολε!
Κάρολε, δεν πειράζει.
-Έξω! Βγες έξω! -Κάρολε!
Δεν πειράζει.
Μπαμπά!
-Μπαμπά! -Γλυκιά μου Αννούλα!
Τι κάνει το αγαπημένο μου κοριτσάκι;
Ήρθες, Κάρολε.
Τι έκανες; Τίποτε τρομερά έξυπνο;
-Μου έλειψες, μπαμπά. -Κι εμένα μου έλειψες.
Σου έλειψα περισσότερο απ' όσο μου έλειψες εσύ;
Έλα να πάμε μέσα.
Έλα, λοιπόν. Σβέλτα.
-Πιο γρήγορα, μπαμπά! -Έρχομαι!
Ευχαριστώ.
-Θα πεινάς μετά από το ταξίδι. -Ναι, πολύ.
-Θες να σου φτιάξω ένα σάντουιτς; -Ναι.
Γεια σου, Μάρτιν.
Ο ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΚΑΡΟΛΟΣ ΕΜΕΙΝΕ ΣΤΟ ΓΚΟΡΝΤΟΝΣΤΟΥΝ
ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ.
ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ ΩΣ "ΚΑΤΑΔΙΚΗ" ΚΑΙ "ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΟΛΑΣΗ".
ΟΤΑΝ ΗΡΘΕ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΤΕΡΑΣ,
Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΕΣΤΕΙΛΕ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΚΟΛΕΓΙΟ HTON.
Υποτιτλισμός: Τατιάνα Ραπακούλια