(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
กระหม่อมเกรงว่ามันเป็นความจริง
เจ้าชายทรงผ่านความยากลำบาก
และการที่ฝ่าบาทปรารถนาให้ เจ้าชายซึ่งเป็นรัชทายาทอันดับหนึ่ง
เข้าโรงเรียนปกติคือสิ่งที่น่ายกย่อง
ซึ่งเรายินดีที่จะต้อนรับเจ้าชาย มาเข้าเรียนที่ชีม
แต่เราไม่ควรหลอกตัวเอง ว่าทุกอย่างประสบความสำเร็จ
เป็นพระกรุณา
หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์ เรื่องของเจ้าชายแทบทุกวัน
เด็กคนอื่นอ่านเรื่องของเจ้าชาย จากหนังสือพิมพ์
ทุกคนเห็นนักสืบของเจ้าชาย
เราทำเท่าที่สามารถจะทำได้แต่...
เด็กผู้ชายวัยนี้บางทีก็ใจร้าย
ความจริงก็คือเจ้าชายนั้นแตกต่าง
ซึ่งมันไม่ได้เกิดจาก
การที่เจ้าชายเป็นใคร เสด็จพ่อเสด็จแม่เจ้าชายเป็นใคร
เจ้าชายขี้อายเกินกว่าปกติ อ่อนไหว
เปราะบาง
ถ้าทรงถามว่า กระหม่อมมีความเห็นอย่างไร
เจ้าชายควรย้ายไปโรงเรียนมัธยม
ใช่ เราต้องการอย่างนั้น
กระหม่อมแนะนำว่าอีตันคอลเลจ คือทางแก้ที่สมบูรณ์แบบ
อยู่หน้าวังเลย
ดูสิ ชาร์ลส์
ดูสิ ลูกจะได้อยู่ใกล้เรากว่าเดิม
พอถึงช่วงสุดสัปดาห์ ลูกก็วิ่งขึ้นเขามาอยู่กับพวกเรา
นอนบนเตียงของลูกเอง
แม่ต้องขอพ่อก่อน แต่แม่มั่นใจว่าพ่อจะตกลง
ถึงลุงดิ๊กกี้
เสด็จแม่ตรัสว่าทรงเลือกอีตันคอลเลจ ให้เราเรียนตอนมัธยม
เราต้องบอกว่าเราโล่งอกมาก ตอนนี้เราตื่นเต้นมาก
การมาเรียนที่อีตันมีเหตุผลมาก
เราคิดถูกไหมว่าลุงก็เรียนที่นั่นด้วย
กระหม่อมไม่เคยเรียนที่อีตัน
กระหม่อมถูกทรมานโดยครูพิเศษหัวทึบที่บ้าน
แล้วกระหม่อมก็ถูกส่งไปเรียนที่ วิทยาลัยราชนาวีที่ออสบอร์น
ดังนั้นกระหม่อม จึงอิจฉาคนที่ได้เรียนที่อีตันมาก
พระองค์จะต้องสนุกมากที่นั่น
และกระหม่อมขอเสนอการเดินทางของลูกผู้ชาย เพื่อไปพบกับอาเทอร์ คันนิงแฮม
ช่างตัดเสื้อใหญ่ ของร้านตัดเสื้อชั้นดีที่ซาวิลโรว์
- ท่านครับ - นั่นมัดสองชั้นใช่ไหม
- ใช่ครับท่าน - มันเรียกว่าอะไร
- เงื่อนอีตัน - เงื่อนอีตัน
และใส่ข้อมือเสื้อแล้ว
ผมว่าไหล่ต้องสูงกว่านี้อีกหน่อย
ครับท่าน หนึ่งส่วนสี่นิ้ว
และเรากะระยะใส่หมวกด้วยนิ้วโป้ง
ชุดสูทอีตัน
- ขนาดใหญ่กว่านี้คือเท่าไร - เบอร์ห้าครับ
ห้าไหมพ่ะย่ะค่ะ
- ห้าครับ - ห้า
สีขาว
หายใจเข้า
ดี
ขอบคุณ
- มันช่วยทำให้สดชื่นขึ้นไหมพ่ะย่ะค่ะ - ใช่ครับ
และชิ้นสุดท้าย
ใช่เลย
(หัวหน้าตระกูล)
ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ
- ท่านทำได้ดีมาก - ขอบคุณ
เราชนะไปครึ่งตัว ถ้าเทียบกับการเดินเรือก็เฉือนแค่จมูก
- คอต่างหาก หน้าผากท่านไหม้หมดแล้ว - ท่านต้องเห็นขาเราก่อน
- โอ้ ขอบคุณ - เรายอมรับเลยว่าออกตัวช้า
แต่ทำได้ดีที่หลักสุดท้าย
ถ้าเทียบกับการเดินเรือก็คือ "เฟอร์ล็อก" สุดท้าย
เฟอร์ลองต่างหาก
หลังมื้อค่ำเสร็จ ท่านน่าจะไปหาชาร์ลส์หน่อย
เอาถ้วยไปอวดเขาใช่ไหม เข้าท่า
เปล่า ท่านน่าจะไปชื่นชม เครื่องแบบของเขา
- เครื่องแบบอะไร - เครื่องแบบนักเรียนอีตัน
ท่านพูดเรื่องอะไร ชาร์ลส์ต้องไปเรียนที่กอร์ดอนสตอน
- ไม่จำเป็นเสมอไป - จำเป็นสิ
- มันไม่ได้สลักไว้บนหินสักหน่อย - เอาค้อนกับสิ่วมาให้เราสิ
เราจะสลักให้ดู
- ฟิลิป - กอร์ดอนสตอนเหมาะสมสำหรับเขา
เราไม่ได้พูดเกินไปว่าโรงเรียนนั้น ให้อะไรกับเรา และชาร์ลส์ก็จะได้เหมือนกัน
เขาจะไม่ได้เรียนรู้ เรื่องเกี่ยวกับตัวเองเลยที่อีตัน
ใช่ แต่เขาอาจแค่เอาตัวรอดได้ หรืออาจจะมีความสุข
หรือกลายเป็นพวกไข่ในหินโง่ๆ
อ่อนแอ ปวกเปียก เหมือนชนชั้นสูง ส่วนใหญ่ของอังกฤษ
พระราชินี เจ้าชาย
ดิ๊กกี้คิดว่า มันเป็นโรงเรียนที่เหมาะกับเขา
- มันไม่ใช่ธุระของดิ๊กกี้ - เขารู้ว่าชาร์ลส์ชอบอะไร
- พวกเขาเขียนจดหมายคุยกัน - ตั้งแต่เมื่อไร
- ตั้งแต่เขารู้ว่าชาร์ลส์ไม่มีความสุข - เราอยากให้เขาเลิกจุ้นจ้าน
จุ้นจ้านคืองานของดิ๊กกี้
เราจะทรยศต่อลูกชายของเรา ถ้าปล่อยให้อีตันได้เขาไป
เขาต้องเข้ากอร์ดอนสตอน และมันคือข้อยุติ
ก็ได้ ตกลง ถ้าท่านจริงจังขนาดนั้น
- เราจริงจัง - เราต้องคืนเครื่องแบบ
- ท่านจะเผามันทิ้งเราก็ไม่ว่า - แต่ท่านต้องเป็นคนบอกชาร์ลส์ ไม่ใช่เรา
- ก็ได้ - ขอบใจ เจมส์
ลูกชอบสกอตแลนด์ แต่มันไกลบ้านไม่ใช่เหรอพ่ะย่ะค่ะ
- ไม่นี่ - แล้วก็ไม่สะดวกเลย
- ที่เสด็จพ่อจะไปเยี่ยมลูกที่นั่น - ไม่ ไม่จริงเลย
พ่อตัดสินใจแล้วว่าจะบินไปส่งลูก ด้วยตัวเอง เป็นของขวัญพิเศษ
แต่พ่อจะไม่โกหกลูก
ตอนพ่อรู้ว่าต้องไปเรียนที่กอร์ดอนสตอน พ่อก็รู้สึกเหมือนลูกตอนนี้
โชคร้ายจริงๆ
พ่ออยากอยู่บ้านกับพี่สาวคนโปรดของพ่อ
พ่ออยากให้มันง่ายกว่า นุ่มนวลกว่านี้
แต่เพื่อการเติบโตอย่างเหมาะสม
ลูกต้องหนีไปให้ไกลจากเรื่องไร้สาระพวกนี้
ลูกอยากให้พ่อเล่าความลับให้ฟังไหม
พ่ะย่ะค่ะ
ที่นี่ ไม่ใช่โลกที่แท้จริง
จอห์น เอาพวกนี้ไปทิ้ง
ลูกใช้เสื้อไหมพรมตัวเก่าของพ่อยังได้ เครื่องแบบไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด
สอดหัวเข้าไป
นั่นคือบทเรียนแรก
ตัวตนของเราไม่ใช่สิ่งที่เราสวมใส่ หรือสิ่งที่เปล่งประกาย
จิตวิญญาณคือสิ่งที่นิยามเรา
มันอยู่ในนี้
(ชลอสโวล์ฟการ์เทน เยอรมนี ปี 1934)
คุณคงจะไม่ใส่ชุดไปงานศพ เพื่อบินไปส่งเขาเข้าโรงเรียนใช่ไหม
แน่นอน
เราควรแต่งตัวไว้ให้พร้อม สำหรับสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ถ้าเครื่องลงอย่างปลอดภัย ฉันจะเปลี่ยน
นั่นพี่สาวนาย
ใช่ ผมเป็นชาวกรีก
ไปเถอะ ทำให้มันจบไป
ทำไมต้องขึ้นเครื่องบิน พี่เกลียดการบิน เราควรมาทางรถไฟ
ยื่นมือมา
ไม่เป็นไร มองผม ไม่มีอะไรหรอก มันก็แค่อากาศ
ใช่
- สวยจัง - หนาวจะตาย
ทำไมผมถึงอยู่เยอรมนีไม่ได้
แล้วเรียนที่นั่น
เพราะพ่อคิดว่ามันสำคัญมาก ที่เธอจะต้องเรียนรู้จากอัจฉริยะ
แล้วดอกเตอร์ฮาห์นเป็นชาวยิว จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่ในเยอรมนี
ก็ได้ แต่ทำไมอัจฉริยะคนนั้น ถึงเลือกสกอตแลนด์
ฝ่าบาท
- นั่นใคร - คนต่างชาติ
- นายชื่ออะไร - ฟิลิป
นามสกุลอะไร
แค่ฟิลิป
นี่ ทำงานต่อสิ
ฟิลิป ตามมา
วันสำคัญเริ่มต้นที่สนามบินลอนดอน
ที่ซึ่งดยุคแห่งเอดินบะระ ทรงทำให้เจ้าชายชาร์ลส์แปลกใจ
ด้วยการตัดสินพระทัย บินไปส่งเจ้าชายที่โรงเรียน
เป็นวิธีการไปโรงเรียนที่ทันสมัยมาก
ขึ้นเครื่องบินที่เสด็จพ่อเป็นคนขับ
ในวันที่สำคัญที่สุด สำหรับพระราชาในอนาคตของเรา
- ยินดีต้อนรับ - ดอกเตอร์ฮาห์น
- ยินดีต้อนรับกลับบ้านพ่ะย่ะค่ะ - ดีใจที่ได้กลับมา
นี่คุณเทนแนนต์ ครูผู้รับผิดชอบ ชั้นปีของเจ้าชายชาร์ลส์
- เจ้าชาย - เป็นเกียรติ
- อรุณสวัสดิ์ เด็กๆ - อรุณสวัสดิ์พ่ะย่ะค่ะ
- เจ้าชาย ยินดีต้อนรับพ่ะย่ะค่ะ - ขอบคุณ
โรงเรียนนี้อยู่ในสายเลือดของเสด็จพ่อ
ทรงเป็นหนึ่งในนักเรียนกลุ่มแรกที่นี่
- ทรงช่วยสร้างที่นี่ขึ้นมา - ใช่ พ่อสร้างกำแพงนั่น
พ่ะย่ะค่ะ หลายสิ่งเปลี่ยนแปลงไปบ้าง จากยุคของเสด็จพ่อ
แต่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ
ครูใหญ่ยังเป็นคนเดิม
- ดี คุณไม่ได้ใจดีขึ้นใช่ไหม - ไม่เลยพ่ะย่ะค่ะ
เราไม่อยากให้เขาถูกตามใจมากเกินไป เหมือนในโรงแรมหรูหรา
- ทางนี้พ่ะย่ะค่ะ เจ้าชายชาร์ลส์ - ฝ่าบาท
- เจ้าชาย - เจ้าชาย
- ทรงพร้อมสำหรับความลำบากหรือยัง - รู้สึกยังไงที่ต้องอยู่ไกลบ้านพ่ะย่ะค่ะ
เอาละ ดี ขอบคุณ
มันดีสำหรับเจ้าชายใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
โรงเรียนนี้เหมาะสำหรับเจ้าชายหรือพ่ะย่ะค่ะ
ห้องนี้เคยเป็นหอพักเก่าของเสด็จพ่อ เราให้พระองค์นอนเตียงเก่าของเสด็จพ่อ
- สวัสดีเด็กๆ - อรุณสวัสดิ์พ่ะย่ะค่ะ
ไซม่อน ฮาร์เปอร์พ่ะย่ะค่ะ ประธานหอพัก
ไซม่อนจะบอกกฎให้พระองค์ และคอยดูแลพระองค์
เรายกเตียงริมหน้าต่างให้ฝ่าบาท เจ้าชาย
ไม่ๆ อย่าเรียกเขาอย่างนั้น แค่ชาร์ลส์ก็พอ
พ่ะย่ะค่ะ ชาร์ลส์
ขอบคุณ คุณกรุณามาก
นี่เก็ดเดส
ชาร์ลส์
นี่กิลคินสัน
ความทรงจำย้อนกลับมาเหรอพ่ะย่ะค่ะ
- ใช่ - กระหม่อมหวังว่าเป็นเรื่องที่มีความสุข
นี่กริฟฟิทส์
ความสุขที่สุด นั่นใคร
นักสืบจากวังพ่ะย่ะค่ะ
พระราชวังยืนยันว่าต้องมี เผื่อนักข่าวบุกเข้ามา
ประเด็นคือเราอยากให้เขา เรียนรู้วิธีปกป้องตัวเอง
ไม่ต้องห่วงพ่ะย่ะค่ะ เรารู้ว่าพระองค์คาดหวังอะไร
ท่านดยุคไม่ทรงรอช้า และสมัครให้เจ้าชายชาร์ลส์เข้าร่วม
การแข่งขันประจำปีอันเป็นที่รู้จัก ของกอร์ดอนสตอน
ที่ดังกระฉ่อนในเรื่องการทดสอบ ความอดทนและความมุ่งมั่น
บนที่ราบสูงอันไม่เป็นมิตรของสกอตแลนด์
ที่กอร์ดอนสตอน สมรรถภาพทางกายมีคุณค่า เทียบเท่าความดีเลิศทางการศึกษา
เจ้าชายจะต้องทรงผ่านการทดสอบ
กฎเกณฑ์ทางกายภาพ อันแสนทรหดของพวกเขา
นี่คือสถานที่ที่จะทำให้เจ้าชายน้อยของเรา
กลายเป็นชายหนุ่มที่พร้อมจะรับใช้ชาติ
มันปิดไม่ได้ มันเสีย
- แต่ฝนสาดเข้ามา - วงกบมันพัง ไอ้งั่ง
- นายจะทำอะไร - ขยับเตียง
- ดันกลับไป - แต่ผ้าห่มจะเปียก
ดันกลับไป ไม่งั้นฉันจะรายงานเรื่องนาย
ปิดไฟด้วย
เร็วกว่านี้
เร็วเข้า เด็กๆ
- ออกไป - เร็วเข้า รีบทำให้เสร็จ
- หลีกทางไป - ไปกันได้แล้ว
- เร็วเข้า - ตื่นได้แล้ว
ฝ่าบาท
ไปได้
เป็นอะไรไป
มันหนาว
รอให้ถึงตอนอาบน้ำเย็นก่อนเถอะ ไปเร็วเข้า
อีกรอบนึง เร็วเข้า
เอาละ เริ่มกันเลย
ไปเถอะ
นี่ ลงมาสิ
มันไม่ใช่ทางเลือก มันเป็นโครงงานที่นายได้รับมอบหมาย
มันเป็นการใช้แรงงาน
ถ้าฮาห์นอยากซ่อมแซมที่นี่ เขาก็ควรจ้างเจ้าหน้าที่มาทำ
เจ้าหน้าที่เหรอ
- นายคิดว่านายดีกว่าพวกเราเหรอ - ความจริงฉันรู้ว่าฉันดีกว่า
ดูต้นทางไว้ ต้องสนุกแน่
เป็นแค่ท่านเคานต์ยุโรปพันทางใช่ไหม
ความจริงฉันเป็นเจ้าชาย
เรารู้เรื่องของพวกนายทุกเรื่อง
พี่สาวนายเป็นนาซีทุกคน
พ่อนายทิ้งนายไปอยู่กับโสเภณีที่ปารีส
โมนาโก
แม่นายเป็นพวกวิกลจริต ที่ถูกขังอยู่ในสถาบัน
นายไม่มีค่าอะไร และนายต้องทำงาน
ทำไมเหรอ เพราะฉันสั่งไง
ปล่อยนะ
มานี่
นั่งสิ
จิมต่อยก่อน
ฉันเข้าใจความอยุติธรรมดี
เราต่างก็ถูกเนรเทศ
เราต่างก็เป็นเหยื่อ และฉันเข้าใจความโกรธของเธอ
แต่ถ้ายังเดินตามเส้นทางปัจจุบัน
โลกจะเต็มไปด้วยความโกรธ และถูกทำลายในไม่ช้า
ที่นี่อยู่ห่างไกลจากความบ้าคลั่ง เราต้องสร้างวิถีทางใหม่
โรงเรียนใหม่ ปรัชญาใหม่ พื้นฐานทางสังคมใหม่
โลกต้องการผู้กอบกู้
ยุคสมัยของคนหนุ่มที่มีความพิเศษ
ผู้ที่ทิ้งความรุนแรงไว้ข้างหลัง
คนที่ยอมรับความเจ็บปวด และการดิ้นรนของพวกเขา
มนุษย์ทุกคนต้องก้าวเข้าสู่ความไม่รู้
มันเป็นเพียงทางเดียวเท่านั้น ที่จะทำลายล้างความเกลียดและความโกรธ
และอัตตาจะช่วยให้เราพ้นภัย
ผมอยู่ที่นี่ไม่ได้ ทุกคนบ้ากันหมด บ้าสุดๆ
งานแต่งงานของหลุยส์ลูกพี่ลูกน้องของเรา
จัดตอนเธอปิดเทอมพอดี
ดอนอยากบินไป
พี่จะบอกเขาว่าพี่ไม่ไป เธอจะได้มาอยู่กับพี่
ที่เยอรมนี
- แค่เราสองคนเหรอ - ก็ไม่แน่นะ
พี่หมายความว่าอะไร
พี่ยังไม่ได้บอกเธอ พี่ท้อง
ท้องอะไร
- มีลูกน้อยไง - อีกแล้วเหรอ
อย่าพูดอย่างนั้นสิ ปราสาทต้องการคนเยอะๆ
แฮร์ฮิตเลอร์ก็สนับสนุน ให้เรามีลูกให้มากที่สุด
เมื่อเยอรมนีเติบโตขึ้น ประเทศจะต้องการทหารมากขึ้น
ฮัลโหล
ไอ้โง่
กระหม่อมคิดว่าน่าจะขึ้นมาดู ว่าทรงเป็นยังไงบ้าง
มีเพื่อนบ้างไหมพ่ะย่ะค่ะ
หนึ่งคน เราคิดว่านะ
ถึงแม้จะเข้าใจยากว่าเขาพูดอะไร
ใช่ กระหม่อมได้ข่าวว่า พวกเขารับเด็กท้องถิ่นบางคนเข้าเรียนด้วย
ชาร์ลส์
ถึงแม้กระหม่อมจะใกล้ชิดกับเสด็จพ่อ แต่กระหม่อมไม่ใช่เสด็จพ่อของพระองค์
สิ่งที่ทรงคิดว่าจะทรงแสดงให้เสด็จพ่อเห็น หรือบอกพระองค์ไม่ได้
เพราะทรงคิดว่าอาจทำให้เสด็จพ่ออารมณ์เสีย
- ใช่ - หรือแม้แต่ทำให้เสด็จพ่อผิดหวัง
เรื่องพวกนั้นทรงบอกกระหม่อมได้นะพ่ะย่ะค่ะ
ทรงมั่นใจได้เลยว่า กระหม่อมจะไม่บอกต่อให้คนอื่นรู้
- ไม่ว่าจะเป็นใครบนโลกนี้ - เข้าใจแล้ว
ชาร์ลส์ ถ้าไม่ทรงมีความสุขที่นี่ ต้องทรงบอกกระหม่อม
แล้วกระหม่อมจะจัดการให้
ไอ้งั่ง
ท่านมาทำอะไรที่นี่ ทำไมยังไม่แต่งชุดสำหรับมื้อค่ำ
- เราต้องคุยกับท่าน - เรื่องอะไร
ท่านช่วยปิดประตูได้ไหม
เราตัดสินใจว่าจะให้ชาร์ลส์ ออกจากกอร์ดอนสตอนแล้วพาเขากลับบ้าน
ท่านจะตัดสินใจยังไงก็ได้ แต่เขาต้องอยู่ที่นั่น
ดิ๊กกี้เพิ่งรายงาน ความทุกข์ใจของลูกให้เราฟัง
ดิ๊กกี้จุ้นจ้าน โง่เง่าวุ่นวาย โดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย
แต่เขาบอกได้ว่าเด็กคนไหนไม่มีความสุข
และเท่าที่รู้มา ชาร์ลส์น่าสงสารมาก
เขาต้องทุกข์ทรมานตั้งแต่ตอนตื่นนอน
ไปจนถึงตอนเข้านอน
ท่านรู้ไหมว่าเขาเรียกที่นั่นว่าอะไร "นรกบนดิน เมืองโคลดิตซ์ใส่กระโปรงสกอต"
- เราไม่อยากคุยเรื่องนี้ - ท่านจำเป็นต้องคุย
และไม่ใช่แค่เพราะเขาเป็นลูกชายท่าน แต่เพราะเขาเป็นพระราชาในอนาคต
เด็กที่ถูกรังแกจะมีแผลเป็นชั่วชีวิต
และเด็กที่มีแผลเป็น ก็คือผู้ใหญ่ที่ถูกทำลาย
เราตกลงกันแล้ว
สัญญาที่รับประกันว่า
จะมีความเท่าเทียมกันระหว่างเรา ในชีวิตการแต่งงาน
เราเป็นคนตัดสินใจ ให้ชาร์ลส์ไปเรียนที่กอร์ดอนสตอน
ไม่ใช่ตอนนี้
ซึ่งมันไม่มีปัญหาสำหรับลูกคนอื่นๆ
แต่ชาร์ลส์คือกษัตริย์ในอนาคต
และในนามของกษัตริย์ และในฐานะแม่
เราตัดสินใจแล้วว่าจะให้เขาลาออก จากกอร์ดอนสตอนแล้วพาเขากลับบ้าน
กลับมาเข้าอีตัน กลับมาวินด์เซอร์ ที่คู่ควรกับเขา
กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ
เราทำได้ และจะทำ
ถ้าอย่างนั้นท่านคงจำสัญญา ที่เคยให้ไว้กับเราได้
และผลที่จะเกิดขึ้นกับราชวงศ์ ถ้าท่านทำผิดสัญญา
การศึกษาของชาร์ลส์
คือความรับผิดชอบของเรา
ส่วนท่านต้องรับผิดชอบคำพูดของท่าน
เพื่อรักษาสามีของท่านเอาไว้
- ชาร์ลส์ - สวัสดีครับ
เธอกำลังเตรียมตัวสำหรับ การแข่งขันประจำปีเหรอ
ใช่ครับ
ปีนี้ดยุคแห่งเอดินบะระจะเป็นผู้มอบรางวัล
ผมทราบครับ
พ่อย้ำกับผมเรื่องความสำคัญ ของการแข่งครั้งนี้
การแข่งขันเป็นประเพณีอันยิ่งใหญ่ ของโรงเรียนเรา แต่มันก็ลำบากมาก
คุณคิดว่าผมไม่พร้อมเหรอ
ความอดทนทางร่างกายเป็นเพียง เส้นทางหนึ่งสู่การตัดสินใจได้ด้วยตนเอง
ที่โรงเรียนนี้เธอมีความท้าทายอยู่แล้ว เพราะฐานันดรของเธอ
พ่อเธอก็ดิ้นรนเหมือนกัน
เขามีปัญหาที่แตกต่างไป แตกต่างกว่ามาก เจ็บปวดกว่ามาก
แต่เขาไม่เคยยอมแพ้ และด้วยความช่วยเหลือ เขาก็เอาชนะมันได้
ผมคิดว่าผมยังอยากลงแข่งอยู่ครับ
ผมคิดว่าพ่อคาดหวังเอาไว้
- ไปเร็ว - เร็วเข้า เด็กๆ
- ไปเลย - ช่วยฉันขึ้นไปก่อน
ดึงด้วย
- เร็วเข้า - ช่วยฉันขึ้นไป
- ขึ้นมาเลย - นายคิดว่าฉันจะลืมง่ายๆ เหรอ
- ช่วยฉันขึ้นไป - ฟิลิป
- ไม่เป็นอะไรใช่ไหม จิม - เขาสมควรโดนแล้ว
ฉันไม่คาดหวังว่าเธอจะเข้ากับทุกคนได้
สิ่งที่ฉันคาดหวังจากนักเรียนทุกคน คือการปรับตัวเข้ากับแนวคิดของเพลโต
ถกเถียงโดยไม่ข้องใจ ข้องใจโดยไม่สงสัย
สงสัยโดยไม่พูดให้ร้าย
- ครูครับ - เธอกับเจมส์
ต้องทำงานสร้างประตูหน้าเพิ่มเป็นพิเศษ
ฟังผมแก้ตัวก่อน
ฉันคิดว่าทุกคนเห็นแล้วว่าเธอแก้ตัวยังไง
ขอบใจ
การลงโทษคือเราต้องสร้างประตูด้วยกัน ไปอีกครึ่งเทอม
- แทนที่จะได้ไปหาพี่ - ดอกเตอร์ฮาห์นโทรหาพี่เมื่อวาน
เขาจะให้เธออยู่ที่โรงเรียน ตลอดช่วงวันหยุด
เพื่อช่วยให้เธอปรับตัว ซึ่งพี่ตกลงไปแล้ว
- จะคุยอีกนานไหม - ไปให้พ้น พี่ว่าอะไรนะ
ซึ่งมันทำให้พี่ต้องบินไปร่วมพิธีแต่งงาน
แต่นั่นมันที่ลอนดอนนะ
ใช่ เราอยู่ที่สนามบินแล้ว
พี่ขอโทษนะ แต่พี่ต้องไปแล้ว
เธอปรับตัวให้ได้แล้วทำตัวให้ดี มันจะช่วยให้พี่สดชื่นขึ้นได้
ไอ้บ้า
ฟิลิป
ฮาห์นอยากเจอนาย
เร็วเข้า
หลังจากเครื่องบินขึ้นที่โคโลญ
สภาพอากาศเลวร้ายทำให้พวกเขา ลงจอดที่บรัสเซลส์ไม่ได้
ในขณะที่พยายามลงจอดที่ออสเทนด์
ฉันเกรงว่า
ฉันเกรงว่าผู้โดยสารเสียชีวิตทั้ง 12 คน
สิบสอง
รวมลูกเรือสี่คน
แต่ลูกเรือสี่คน บวกเซซิล ดอน ลุดวิก และอเล็กซานเดอร์ ก็เป็นแปด
ยังมีแม่ของแกรนด์ดยุค
พยาบาลหนึ่งคน โยอาคิม เฟรเฮอร์ เรดิเซล
สิบเอ็ด
และเซซิลพี่สาวของเธอ คงคลอดลูกบนเครื่องบิน
ทารกถูกพบในซากเครื่องบิน
เรื่องพิธีศพ...
เขาอยู่ที่ไหน
- ฟิลิป - ฟิลิป นายอยู่ที่ไหน
ฟิลิป
- ไม่เอาน่า ฟิลิป - ฟิลิป
- ออกมา
- ฟิลิป - ฟิลิป
ฟิลิป
- ฟิลิป - ฟิลิป
- ทางนี้ครับ ดอกเตอร์ฮาห์น - เขาอยู่ในทะเลสาบ
ไปกันเถอะ
ท่านครับ
กลับบ้านไป
กลับไปที่โรงเรียน
เอาตะเกียงมาให้ฉัน
เธอด้วย
รถไฟขนนมจะออกจากสถานีอินเวอร์เนส พรุ่งนี้เช้า 4.45 น.
เธอจะได้ขึ้นมันไป
จากลอนดอน เธอจะบินไปเบอร์ลิน แล้วก็ไปดาร์มชตัดท์กับลุงของเธอ
เพื่อเข้าร่วมพิธีศพของพี่เขย
หลานๆ และพี่สาวของเธอ
มันจะไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่เมื่อเธอกลับมา พวกเราจะเป็นครอบครัวของเธอ
โรงเรียนนี้จะเป็นบ้านของเธอ
มาเถอะ
จงเข้มแข็ง
ฟิลิป
ไปกันเถอะ
ฟิลิป มานี่
แม่คะ ฟิลิปมา
ลูกชายแม่
- ฉันแปลกใจที่เขากล้ามาที่นี่ - พ่อ
ถ้าไม่ใช่เพราะฟิลิป กับการขาดวินัยของเขา
เธอก็ไม่ต้องขึ้นเครื่องบินลำนั้น
มันเป็นความจริงใช่ไหม ไอ้หนู
แกคือเหตุผลที่พวกเราทุกคนต้องมาที่นี่ เพื่อฝังลูกคนโปรดของฉัน
- พ่อ - พาเขาออกไป
ตอนนี้เธออาจเกลียดเขา
แต่วันหนึ่ง ตามพระประสงค์ เธอจะเป็นพ่อคน
และเธอจะไม่ได้เรื่อง เหมือนที่พ่อแม่ทุกคนเป็น โดนเกลียด
เธอจะรู้ว่ารู้สึกยังไงที่ต้องภาวนา ให้ลูกชายตัวเองยกโทษให้
ฟิลิป นายจะไปไหน
เข้าไปข้างใน
ผมคิดว่าเขาต้องการความช่วยเหลือครับ
ไม่ต้องช่วยจนกว่าเขาจะขอร้อง ไปเถอะ
- ท่านครับ - ไปต่อ
เขามาแล้ว
ช่วยด้วย
พูดดังๆ
ผมต้องการความช่วยเหลือ
ถ้าอย่างนั้น
พวกเราก็ไปได้
เด็กๆ
- เอาละ - เด็กๆ
- สาม สอง... - พร้อมกันนะ
- หนึ่ง - ยกขึ้น
นิ่งไว้ๆ
หยุด ถอยๆ
ได้แล้ว
ดี ทำได้ดีมากเด็กๆ
เธอด้วย ฟิลิป
ความท้าทายข้างหน้าคือสิ่งที่รอ ชาวกอร์ดอนสตอนอยู่
เส้นทางยาว 18 ไมล์
ไฟฉาย
พวกเธอคือชาวกอร์ดอนสตอน และเธอถูกคาดหวังว่าจะทำสำเร็จ
"พลังมากมายอยู่ในตัวเรา" สุภาพบุรุษ แต่ละคนยังทำได้มากกว่านี้
- ไปเลยพ่ะย่ะค่ะ - อะไรนะ
ไปเลย
- เร็วเข้า ชาร์ลี - เร็วเข้า
- ชาร์ลส์ - ตามทุกคนให้ทัน เร็วเข้า ไปเลย
- เร็วเข้า - เร็วเข้า
เร็วเข้า
ทิ้งมันไปเถอะ
ไปต่อ
- ถวายบังคม ยินดีที่ทรงกลับมา - ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
เขาเป็นยังไงบ้าง
ทุกคนน่าจะกลับมาถึงเวลาบ่ายสองโมง
เกรเตอร์ แฮดเดน
- แคนน์ - ขอโทษครับ
ไม่เป็นไร พิกเกอริง กริฟฟิทส์
- ชาร์ลส์มาหรือยัง - ผมจะดูให้
- ชาร์ลส์อยู่ที่ไหน - เขาหายไป ตั้งนานแล้ว
เก็ดเดส เอาละทุกคน ไปเปลี่ยนชุดให้เร็วที่สุด
ขอบใจ
- นี่คุณพีค็อก หัวหน้าฝ่ายการศึกษาของเรา - สบายดีไหม
และสุดท้าย ทีมบี
กระหม่อมคิดว่าเราควรเริ่มการนำเสนอได้แล้ว
รออีกสิบนาที
ได้พ่ะย่ะค่ะ
ชาร์ลส์
เอาละ เริ่มกันได้แล้ว
ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณมาก
เป็นความเบิกบานอย่างยิ่งที่ได้มาที่นี่
และยินดีมากที่ได้เห็นใบหน้าที่มีความสุข สุขภาพดี และหล่อเหลามากมาย
การแข่งขันประจำปี คือการทดสอบความเป็นหนึ่ง
เพื่อจะทำให้สำเร็จ ผู้เข้าแข่งทุกคน จะต้องมีคุณลักษณะที่ดีเยี่ยม มีความแข็งแกร่ง
และที่สำคัญที่สุด...
และที่สำคัญที่สุดคือความกล้าหาญ
พื้นฐานสังคมของกอร์ดอนสตอน
คือการยึดเอาส่วนรวมมาก่อนส่วนตัว
เลือกทีมมากกว่าดาวเด่น
ดังนั้นเราจึงยินดีอย่างยิ่ง ที่จะมอบถ้วยรางวัลแสนวิเศษใบนี้
ถ้วยดยุคแห่งเอดินบะระ ให้แก่ทีมผู้ชนะ
ซึ่งเราเชื่อว่าเป็นทีมซี
นำทีมโดยไซม่อน ฮาร์เปอร์
อย่านั่งเฉยเด็กๆ ขึ้นมารับรางวัลกันเลย
ทำได้ดีมาก เด็กดี ทำได้ดีมาก
พ่ออยากให้ลูกรู้ว่าถ้าลูกรู้สึกแย่
เรื่องตำแหน่งที่ได้รับ จากการแข่งขันในวันนี้
มันไม่ได้มีผลอะไรกับพ่อเลย
พ่อเข้าใจว่าการทดสอบทางกายภาพ ไม่ใช่ธรรมชาติของลูก
แต่ลูกได้แสดงความกล้าหาญ และความมุ่งมั่นอย่างยอดเยี่ยม
ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้น
ไม่ว่าลูกจะรู้สึกอับอายหรือไม่ พ่อยืนยันได้ว่า
ไม่มีอะไรเทียบได้กับความอับอาย ของพ่อตอนอายุเท่าลูก
จากสิ่งที่พ่อทำลงไป
พี่สาวคนโปรดของพ่อ
เซซิล เธอเกลียดการบิน
รังเกียจมัน หวาดกลัวมัน
เธอแต่งชุดดำเสมอตอนขึ้นเครื่อง สำหรับพิธีศพของตัวเอง
แต่ช่างเถอะ ประเด็นคือเคิร์ต ฮาห์น ที่โรงเรียนนั้นช่วยให้พ่อกลับมา
ทำให้พ่อแข็งแกร่งขึ้น ชาร์ลส์
ความเจ็บปวด การดิ้นรนคือของขวัญ ชาร์ลส์
นี่คือช่วงเวลาที่ต้องทุ่มเท
ลูกต้องทำงานหนักตอนนี้ เพื่อไม่ต้องดิ้นรนในอนาคต
แต่ลูกน้อยของพ่อต้องแข็งแกร่งขึ้น สำหรับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า
ไม่ต้องกังวลมันก็แค่อากาศ
พ่อรู้ว่าลูกทำได้มากกว่านี้ ชาร์ลส์
ลูกต้องเข้มแข็ง แล้วลูกต้องหามันให้เจอ
มันก็แค่อากาศ
ให้เจ้าชายกลับมาข้างหลังเถอะพ่ะย่ะค่ะ
อย่าอ่อนแออย่างนี้ อย่าอ่อนแออย่างนี้ได้ไหม
ชาร์ลส์ ไม่เป็นไรพ่ะย่ะค่ะ
- ออกไป ออกไปซะ - ชาร์ลส์
ไม่เป็นไร
เสด็จพ่อ
- เสด็จพ่อ - แอนลูกรัก
ลูกสาวคนโปรดของพ่อเป็นยังไงบ้าง
เจ้าชายชาร์ลส์ ทรงกลับมาแล้ว
ไปทำอะไรมาบ้าง เกิดอะไรร้ายๆ ขึ้นหรือเปล่า
- ลูกคิดถึงเสด็จพ่อเพคะ - พ่อก็คิดถึงลูก
ลูกคิดถึงพ่อมากกว่าที่พ่อคิดถึงลูกหรือเปล่า
เข้าไปข้างในกันเถอะ
เร็วเข้า เข้าไปข้างใน
- เร็วเข้าเสด็จพ่อ - พ่อมาแล้วๆ
ขอบคุณนะ
- ต้องทรงหิวมากแน่เลยหลังการเดินทาง - หิวมากเลย
หม่อมฉันทำแซนด์วิชให้ไหมเพคะ
สวัสดี มาร์ติน
(เจ้าชายชาร์ลส์ทรงเรียนที่กอร์ดอนสตอน)
(ต่อไปอีกห้าปี)
(ภายหลังทรงเรียกมันว่า "คำสั่งจำคุก")
(และ "นรกแท้จริง")
(เมื่อถึงเวลาที่ทรงเป็นพ่อ)
(เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ทรงให้พระโอรส เรียนที่อีตันคอลเลจ)
คำบรรยายโดย โพธิ์เงิน รัตนโชติ