NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Ne yazık ki doğru.
Prens hazretleri bocaladı.
Elbette Majestelerinin, oğlunun normal bir okula giden
ilk veliaht olmasını istemesi takdire şayan...
...ve Prens hazretlerini Cheam'de ağırlamaktan memnunuz...
...ama tamamen başarılı geçtiğini düşünüp kendimizi kandırmamalıyız.
Teşekkürler.
Basın, neredeyse her gün Prens hazretleri hakkında haber yapıyor.
Diğer çocuklar gazetelerde onunla ilgili şeyler okuyor.
Dedektifini görüyorlar.
Elimizden geleni yapıyoruz ama...
...çocuklar o yaşlarda zalim olabilir.
Gerçek şu ki Prens hazretleri farklı.
Ve sadece olduğu kişi
ya da ailesi yüzünden değil.
Kendileri son derece utangaç. Hassas.
Kırılgan.
Eğer bana Prens hazretlerinin gitmesi gereken
lise hakkındaki profesyonel görüşümü soruyorsanız...
Evet, soruyorum.
Bana kalırsa Eton Koleji sizin için mükemmel bir çözüm olur.
Hemen yanı başınızda.
Bak Charles!
Bak, bize çok daha yakın olacaksın.
Hafta sonlarında yokuşu çıkıp yanımızda olabilirsin
ve kendi yatağında yatabilirsin.
Babana sormalıyım ama eminim ki kabul edecektir.
"Sevgili Dickie amca.
Annem liseye gitmem için Eton Koleji'ni seçtiğini söyledi.
Çok rahatladığımı söylemeliyim ve şimdiyse çok heyecanlıyım.
Eton'da olmak çok anlamlı.
Senin de oraya gittiğini düşünmekte haklı mıyım?"
"Ben Eton'a hiç gitmedim."
Evde son derece sıkıcı bir öğretmenin eziyetlerine uğradım,
sonra da Osborne'daki Donanma Koleji'ne gönderildim.
Bu yüzden Eton'a gıpta ile bakarım.
Orada çok eğleneceksin.
Savile Row'un en iyi müessesesinin
baş terzisi Arthur Cunningham'la görüşmek için
erkek erkeğe bir gezintiye çıkmayı teklif edebilir miyim?"
-Efendim. -İki el düğümü mü?
-Evet efendim. -Diğer bir deyişle...
-Eton düğümü. -Eton düğümü.
Manşetleri uzatın.
-Sanırım omzu biraz yüksek. -Evet efendim. Yarım santim.
Ve şapkayı da başparmaklarla yerleştiriyoruz.
Eton takımı.
-Bir büyüğü kaç? -38 efendim.
38 mi olsun?
-38. -38 o hâlde.
Beyazlar.
Nefes al.
Güzel.
Teşekkürler.
-İnsanın keyfini yerine getirmiyor mu? -Getiriyor!
Son dokunuş.
İşte!
Tebrikler efendim!
-Aferin sana! -Teşekkürler!
Yarım boy farkla kazandık ve denizcilikte bu burun farkına denktir.
-Boyun! Alnını yakmışsın. -Bir de bacaklarımı gör.
-Sağ ol! -İşimizi geçe bıraktığımız kesin.
Ama son dubada başardık.
Bu da denizcilikte son 100 metreye denktir.
İki yüz!
-Yemekten sonra Charles'ı görmelisin. -Kupayı göstermek için mi? İyi fikir.
Hayır. Üniformalarına iltifat edersin demiştim.
-Ne üniforması? -Eton üniformaları.
Neden bahsediyorsun? O Gordonstoun'a gidiyor.
-Şart değil. -Evet, şart.
-Bir yerde yazmıyor. -Bana çekiç ve keski ver,
nasıl yazıyorum, gör.
-Philip. -Gordonstoun onun için doğru yer.
Beni ben yapan o okuldu ve Charles'da da aynısı olabilir.
Eton'da kendisine dair bir şey öğrenmez.
Evet ama dayanabilir ya da gelişebilir.
Ya da Britanya sosyetesinin geri kalanı gibi
ağlak, zayıf, şımarık budalanın teki olabilir.
Majesteleri, Prens hazretleri.
Dickie doğru okul olduğunu düşünüyor.
-Dickie'yi ilgilendirmez. -Charles'a çok düşkün.
-Biliyorsun. Yazışıyorlar. -Ne zamandan beri?
-Mutsuzluğunu duyduğundan beri. -Keşke karışmayı kesse.
Dickie'nin işi karışmak zaten.
Oğlumuzu Eton'a gönderirsek ona ihanet etmiş oluruz.
Gordonstoun'a gidecek, konu kapanmıştır.
İyi, tamam. Madem bu kadar ısrarcısın.
-Israrcıyım. -Üniformaları iade ederiz.
Ateşe ver, umurumda değil.
Ama Charles'a ben söylemem, kendin söylersin.
-İyi. -Teşekkür ederim James.
İskoçya'yı seviyorum ama eve çok uzak değil mi?
Hayır.
Ve oraya gelip beni ziyaret etmeniz çok zor.
Hayır. Hiç değil.
Hatta seni oraya bizzat uçurmaya karar verdim, özel bir jest olarak.
Ama sana yalan söylemeyeceğim.
Gordonstoun'a gideceğimi öğrendiğimde ben de tıpkı senin gibi hissettim.
Çok mutsuzdum.
En sevdiğim ablamla beraber evde kalmak istedim.
Kolay yolu, rahat yolu istedim.
Ama düzgünce büyüyebilmek için
bütün bu saçmalıklardan uzaklaşmalısın.
Sana çok önemli bir sır vermemi ister misin?
Lütfen.
Gerçek dünya bu değil.
John. Kurtul şunlardan.
Eski kazağımı alabilirsin. Üniforma biraz bile değişmemiş.
Başını geçir.
Bu ilk ders.
Bizler giydiklerimiz ya da parıltımız değiliz.
Bizi tanımlayan ruhumuzdur.
İşte burada.
SCHLOSS WOLFSGARTEN, ALMANYA, 1934
Cenazeye gider gibi giyinmiş hâlde götürmeyeceksin onu okula , değil mi?
Elbette.
İnsan kaçınılmaz sona uygun giyinemez mi?
Sağ salim inersek değiştiririm.
O senin ablan!
Görüşürüz.
Evet, Yunanlıyım.
Gel. Şunu yapalım da kurtulalım.
Bunu neden yaptık ki?
Uçmaktan nefret ediyorum! Trenle gitmeliydik!
Elini ver!
Bir şey yok. Bana bak. Her şey yolunda. Sadece hava yüzünden.
Evet.
-Çok güzel! -Buz gibi!
Neden Almanya'da kalıp...
...orada okula gidemiyorum ki?
Çünkü babam bir dâhiden eğitim almanın çok önemli olduğunu düşündü.
Ve Doktor Hahn Yahudi olduğu için Almanya'da kalması imkânsızdı.
Tamam. Ama şu dâhi neden İskoçya'yı seçmiş ki?
Prens hazretleri.
-Kim o? -Bir yabancı.
-Adın ne? -Philip.
Philip ne?
Sadece Philip.
Hey. İşinize dönün.
Philip!
Gel hadi!
Büyük gün Londra Havaalanı'nda başladı.
Edinburgh Dükü'nün kendisini okula uçakla bizzat bırakma kararı
Prens Charles'a sürpriz oldu.
Okula gitmek için gerçekten modern bir yol!
Geleceğin kralının bu en önemli gününde
kendisini okula bizzat babasının kullandığı uçak götürüyor.
-Hoş geldiniz! -Doktor Hahn.
-Evinize hoş geldiniz. -Geri dönmek çok güzel.
Bay Tennant, Charles'ın döneminin müdürü.
-Prens hazretleri. -Memnun oldum.
-Günaydın çocuklar! -Günaydın efendim.
-Prens hazretleri. Hoş geldiniz. -Teşekkür ederim.
Bu okul babanızın damarlarına işlemiştir.
Kendisi buranın ilk öğrencilerinden biri.
-Buranın inşasına yardım etti. -Evet. Şu duvarı ben yaptım.
Evet. Babanızın döneminden beri işler biraz değişti.
Ama önemli şeyler değişmedi.
İlkeler aynı şekilde kaldı.
-Güzel. Yumuşamamışsınız. -Evet.
Lüks bir otelde el bebek gül bebek büyümesini istemiyorum.
-Buraya Prens Charles! -Efendim!
-Efendim!
-Bu zorluğa hazır mısınız? -Uzakta olmak nasıl bir his efendim?
Evet. Güzel. Teşekkürler.
Bu Prens hazretleri için iyi mi?
Kendisi için uygun okul mu?
Burası babanızın yatakhanesiydi. Size onun eski yatağını verdik.
-Merhaba. -Günaydın efendim.
Simon Harper, yatakhane görevlisi.
Simon size kuralları öğretip göz kulak olacak.
Pencere yanını size verdik Prens hazretleri.
Hayır. Öyle seslenme. Sadece Charles de.
Peki efendim. Charles.
Teşekkür ederim. Çok incesiniz.
Bu Geddes.
Charles.
Bu Gilkinson.
Anılarınız mı canlandı efendim?
-Evet. -Umarım mutlu anılardır.
Bu Griffiths.
En mutluları. Şu kim?
Kraliyet dedektifi.
Saraydan ısrarcı oldular. Basın münasebetsizlik ederse diye.
Amaç, çocuğun kendi başının çaresine bakabilmesi.
Merak etmeyin.
Bizden bekleneni biliyoruz.
Dük, Prens Charles'ı Gordonstoun'ın acımasız İskoçya Dağları'ndaki
geleneksel, kötü şöhretli dayanıklılık ve kararlılık yarışmasına yazdırmak için
vakit kaybetmedi.
Gordonstoun'da zindelik de akademik başarı kadar değerlidir.
Prensin, yorucu fiziksel görevler karşısında
zorlu bir sınavdan geçeceği kesin.
Burası kesinlikle genç Prens'imizi
ülkesine hizmet etmeye hazır bir erkek hâline getirecek yer.
Kapanmaz. O şey bozuk.
-Ama yağmur içeri giriyor. -Çerçevesi kırık aptal.
-Şimdi ne yapıyorsun? -Yatağı kaydırıyorum.
Yerine koy!
-Çarşaf ıslanıyor. -Yerine koy yoksa seni rapor ederim.
Işığı kapat!
Hadi, geç kalacağız.
Çabuk!
Hadi beyler.
-Çıkın. -Acele edin! Hadi artık!
-Çekil önümden. -Hadi gidelim!
-Acele edin! -Kalk!
Prens hazretleri.
Yürüyün.
Sorun ne?
Hava buz gibi.
Soğuk duşunu alana kadar bekle! Hadi!
Bir tur daha! Hadi!
Pekâlâ! Hadi o zaman!
Çekil!
Hadi.
Hey!
Aşağı gel!
Bu isteğe bağlı değil. Atanmış çalışma projen.
Bu ağır işçilik.
Hahn buranın yeniden inşa edilmesini istiyorsa adam tutmalı.
Adam tutacakmış.
-Kendini bizden daha iyi mi görüyorsun? -Aslında daha iyi olduğumu biliyorum.
Etrafı gözle. Hey. Bu iyi olacak.
Bir çeşit melez Avrupa kontu musun?
Aslında prensim.
Sizi çok iyi biliyoruz.
Ablaların Nazi.
Baban Paris'te fahişesiyle birlikte olabilmek için seni başından savdı.
Monako'da.
Annen bir akıl hastası, bir çeşit tımarhaneye kapatıldı.
Sen bir hiçsin ve işi yapacaksın.
Neden mi?
Çünkü ben öyle diyorum.
Bırak!
Gel!
Otur.
İlk yumruğu Jim attı.
Haksızlık nedir, bilirim.
İkimiz de sürgündeyiz.
İkimiz de mağduruz ve öfkeni anlıyorum.
Ama bu gidişle
dünya öfke ile dolacak ve çok geçmeden yok olacak.
Yani burada, bütün o deliliklerden uzakta yeni bir yol bulmalıyız.
Yeni bir okul. Yeni bir felsefe. Yeni bir hayat görüşü.
Dünyanın kurtarıcılara ihtiyacı var.
Öfkelerini bir kenara bırakmış, acılarını ve çilelerini kucaklamış...
...sıra dışı genç adamların oluşturduğu bir nesil.
Bütün insanlar bilinmeyene adım atmalıdır.
Orada, ancak orada nefretin, öfkenin...
...ve egonun yok oluşu
bizim kurtuluşumuz olur.
Burada kalamam. Hepsi delirmiş. Tamamen çıldırmışlar.
Kuzen Louis'nin düğünü yarıyıl tatiline denk geliyor.
Don gitmek istiyor.
Gitmeyeceğimi söylerim, gelip benimle kalırsın.
Almanya'da.
-Sadece ikimiz mi? -Muhtemelen.
O da ne demek?
Sana söylememiştim. Bekliyorum.
Ne bekliyorsun?
-Bir bebek. -Yine mi?
Yapma böyle. Kalelerin doldurulması lazım.
Herr Hitler de olabildiğince çok çocuk yapmamızı teşvik ediyor.
Almanya büyüdükçe daha çok askere ihtiyacı olacak.
Alo?
Aptal!
Gelip ne durumda olduğunu görmek istedim.
Arkadaş edindin mi?
Bir tane. Sanırım.
Ama ne dediğini anlamak bazen zor oluyor.
Evet, bazı bölge çocuklarını da aldıklarını duydum.
Charles.
Babana ne kadar yakın olsam da ben baban değilim.
Onu üzeceğini düşündüğün için söyleyemediğin şeyler
ya da gösteremediğin hisler...
Evet efendim.
Ya da onu hayal kırıklığına uğratırlar diye...
Onları bana söyleyebilirsin.
Hiç kimseye söylenmeyeceklerine emin olabilirsin.
-Dünya'daki hiç kimseye. -Evet efendim.
Charles, burada mutlu değilsen bana söylemelisin.
Ben de bununla ilgilenirim.
Dumbo!
Burada ne yapıyorsun? Yemek için neden giyinmedin?
-Seninle konuşmam lazım. -Ne hakkında?
Kapıyı kapatır mısın?
Charles'ı Gordonstoun'dan alıp eve getirmeye karar verdim.
İstediğine karar ver. Kalacak.
Dickie ne kadar mutsuz olduğunu söyledi.
Dickie hiçbir şey bilmeden her şeye karışan bir aptal.
Ama mutsuz bir çocuk görünce bunu anlıyor.
Söylentilere göre Charles harap hâldeymiş.
Uyandığı andan yatana kadar eziyet çekiyormuş.
Oraya ne dediğini biliyor musun?
"Dünya'daki cehennem, İskoçların Colditz'i."
-Bunu tartışmak istemiyorum. -Ama mecbursun.
Sadece oğlun olduğu için de değil. Geleceğin kralı olduğu için.
Zorbalığa uğramış çocuklar hayat boyu yaralanır.
Yaralanmış çocuklar da mahvolmuş yetişkinler olur.
Seninle bir anlaşma yapmıştık.
Evliliğimizde aramızda bir eşitlik seviyesinin olmasını sağlayan bir anlaşma.
Kararım Charles'ın Gordonstoun'a gitmesi yönünde.
Şimdi olmaz!
Ve diğer çocuklarımız için bu sorun olmazdı.
Ama Charles, Hükümdarlık'ın geleceği
ve Hükümdarlık adına ve annesi olarak
onu Gordonstoun'dan alıp ait olduğu yere,
eve, Eton'a, Windsor'a getirmeye karar verdim.
Her seferinde Hükümdarlık'a sarılamazsın.
Evet, sarılabilirim. Yapacağım.
O hâlde bana verdiğin sözleri hatırlamalısın.
Onlardan caymanın Hükümdarlık üstündeki sonuçlarını da.
Charles'ın eğitimi...
...benim sorumluluğum.
Seninkiyse sözünde durmak...
...ve kocanı elinde tutmak.
-Charles. -Merhaba efendim.
Geleneksel yarışmamıza mı hazırlanıyorsun?
Evet.
Bu yıl ödülü Edinburgh Dükü verecek.
Biliyorum.
Bana yarışmanın öneminden epey bahsetti.
Yarışma okulun en büyük geleneklerinden biridir ama çok zorludur.
Sizce bana uygun değil mi?
Fiziksel dayanıklılık kendi kaderini tayin etmenin yalnızca bir yoludur.
Senin bu okulda olduğun kişiden doğan kendi zorlukların var.
Baban da bocaladı.
O da farklı türde zorluklar yaşadı. Büyük zorluklar ve büyük acılar.
Ama asla vazgeçmedi ve sonra yardımla...
...üstün geldi.
Sanırım yine de yarışmaya katılmak istiyorum efendim.
Sanırım babam benden bunu bekliyor.
-Yürüyün! -Hadi çocuklar!
-Hadi! -Çıkmama yardım et!
Yukarı çek!
-Hadi. -Bana yardım et!
-Yukarı çıkın! -Boş vereceğimi mi sandın?
-Çıkmama yardım et! -Philip!
-İyi misin Jim? -Hak ettiğini buldu!
Herkesle iyi geçinmeni beklemiyorum.
Tüm öğrencilerimden beklediğim şey Platon idealarına uyum sağlamalarıdır.
Tartışmadan konuşmak, şüphelenmeden tartışmak,
iftira atmadan şüphelenmek.
-Efendim. -Sen ve James
fazladan inşaat işleri yapacaksınız. Ana kapıda birlikte çalışabilirsiniz.
Bakın, savunmam...
Sanırım hepimiz savunman olarak nasıl davrandığını gördük.
Teşekkür ederim.
Gelip seni görmek yerine yarıyıl tatili boyunca ceza olarak
-birlikte bir kapı yapacağız. -Doktor Hahn dün beni aradı.
Tatillerde seni okulda tutacak.
Alışmana yardımcı olacak. Ne yazık ki kabul ettim.
-Uzun sürer mi? -Defol git! Ne yaptın?
Bu da beni düğüne gitmek zorunda bıraktı.
Ama düğün Londra'da.
Evet. Şu anda havaalanındayız.
Üzgünüm ama gitmem lazım.
Sen artık yerleş ve uslu dur. Bu beni mutlu eder.
Hey!
Pislik!
Philip!
Hahn seni istiyor!
Çabuk ol!
Köln'den kalktıktan sonra
kötü hava şartları yüzünden Brüksel'e inememişler.
Oostende'ye inmeye çalışırken...
Maalesef...
Maalesef 12 can hayatını kaybetmiş.
"12" mi?
Dört mürettebat da dâhil.
Ama dört mürettebata Cecile, Don, Ludwig ve Alexander'ı ekleyince sekiz eder.
Ayrıca Grandük'ün annesi...
...bir de hemşire.
Joachim Freiher Reidesel.
11 etti.
Ablan Cecile uçuş sırasında doğum yapmış olmalı.
Enkazda yeni doğmuş bir bebek bulundu.
Hazırlıklar...
Nerede o?
-Philip! -Philip neredesin?
Philip!
-Hadi Philip! -Philip!
-Hadi!
-Philip! -Philip!
Philip!
-Philip! -Philip!
-Burada! Doktor Hahn! -Gölde!
Gelin!
Efendim!
Geri dönün!
Okula dönün!
Feneri bana ver.
Sen de.
Süt treni yarın sabaha karşı 04.45'te Inverness istasyonundan ayrılacak.
Ona bineceksin.
Londra'dan Berlin'e uçacaksın. Oradan da amcanla Darmstadt'a gideceksin.
Kız kardeşinin, kocasının...
...ve yeğenlerinin cenazesine katılmak için.
Kolay olmayacak.
Ama döndüğünde ailen biz olacağız.
Bu okul evin olacak.
Şimdi gel!
Güçlü ol!
Philip!
Philip.
Hadi.
Philip gel.
Anne. Bu Philip.
Oğlun.
-Gelmeye cüret etmesine şaşırdım. -Baba!
Philip ve disiplinsizliği olmasa...
...o uçağa asla binmezdi.
Bu doğru, değil mi evlat?
Burada en sevdiğim çocuğumu....
...toprağa vermemizin sebebi sensin.
-Baba. -Alın şunu gözümün önünden.
Şimdi ondan nefret ediyor olabilirsin...
...ama bir gün Tanrı'nın izniyle sen de baba olacaksın.
Tüm ebeveynler gibi yetersiz kalacaksın ve nefret edileceksin.
Kendi oğlunun bağışlaması için dua etmenin
nasıl bir şey olduğunu anlayacaksın.
Philip. Nereye gidiyorsun?
İçeri gir.
Sanırım yardıma ihtiyacı var efendim.
İsteyene kadar olmaz. Gel.
-Efendim? -Devam et!
Bak, geldi.
Yardım...
Yüksek sesle konuş.
Benim...
Yardıma ihtiyacım var.
Pekâlâ...
Gidelim.
Çocuklar.
-Pekâlâ. -Beyler.
-Üç, iki... -Tutun.
-...bir. -Kaldırın!
-Sabit tutun. -Dikkat.
Durun. Geri çekilin.
-Evet. -Tamam.
Güzel. Aferin çocuklar.
Sana da Philip.
Önünüzdeki zorlu görevle tüm Gordonstounlılar yüzleşti.
Rotanız 29 kilometre uzunluğunda.
Fener.
Sizler Gordonstounlısınız
ve sizlerden zorlukların üstesinden gelmeniz bekleniyor.
Plus est en vous baylar. Her birinizin içinde daha fazlası var.
-Hadi! -Ne?
Hadi!
-Çabuk ol Charlie! -Acele et!
-Charles! -Onlara yetiş! Çabuk! Hadi!
Acele edin!
Bırak kalsın.
Devam et.
-Merhaba efendim! Dönmeniz çok güzel! -Benim için bir zevk.
O nasıl?
Şey... Hepsinin 14.00'e dek dönmesi gerekiyor.
Grater. Hadden.
-Cann. -Üzgünüm efendim.
Önemli değil. Ve Pickering. Griffiths.
-Charles burada mı? -Bir bakayım.
-Charles nerede? -Geride kaldı, daha başlarda.
Geddes. Pekâlâ millet. Çabucak üstünüzü değiştirin!
Teşekkürler.
Bay Peacock, kendisi çalışmalarımızın başında.
Nasılsınız? Sizi görmek güzel.
Ve sonunda B Takımı.
Pekâlâ, sanırım takdime başlamalıyız.
On dakika daha.
Elbette.
Charles?
Pekâlâ! Bu kadar yeter. Hadi başlayalım.
Teşekkür ederim. Çok teşekkür ederim!
Burada olmak ve böyle mutlu, sağlıklı ve yakışıklı yüzler görmek büyük bir zevk.
Geleneksel yarışma eşsiz bir sınavdır.
Tüm katılımcılar bunu tamamlayarak büyük bir karakter
ve dayanıklılık örneği göstermektedir. Ve en önemlisi...
Bu o. Nerede kaldı ki?
Ve en önemlisi, cesaret.
Gordonstoun'ın yaşam felsefesi...
...birey yerine topluluğu kucaklamaktır.
Yıldız yerine takımı.
Bu yüzden kazanan takıma bu ödülü,
Edinburgh Dükü Kupası'nı takdim etmek benim için büyük zevk
ve sanıyorum ki onlar C Takımı.
Simon Harper önderliğinde.
Orada öyle oturma evlat! Gel de ödülünüzü al!
Tebrik ederim. İyi işti.
Tebrikler! Aferin sana!
Şunu bilmeni istiyorum. Yarışmadaki sıran hakkında kötü hissediyorsan...
...benim için hiç önemi yok.
Bu tarz fiziksel testlerin sana kolay gelmediğini biliyorum.
Ama büyük cesaret ve kararlılık gösterdin.
Endişelenme.
Nasıl bir utanç hissediyorsan ya da hissetmiyorsan
senin yaşındayken hissettiğim utancın yanında inan ki hiç kalır.
Yaptığım bir şey yüzünden.
En sevdiğim ablama.
Cecile. Uçmaktan nefret ederdi.
İğrenirdi, yüreği ağzına gelirdi.
Uçacağı zaman hep siyah giyinirdi. Kendi cenazesi için.
Neyse, sözün özü Kurt Hahn ve o okul beni toparladı.
Beni sertleştirdi. Charles...
Acı ve bocalama bir lütuftur Charles.
Şimdi çabalaman lazım.
Şimdi çaba göstereceksin ve gelecekte zorlanmayacaksın.
Ama seni bekleyen şeyler için biraz sertleşmelisin ufaklık.
Endişelenme! Sadece hava!
İçinde fazlası var.
Güçlü olmalı ve onu bulmalısın!
Alt tarafı hava!
Onu buraya getirin!
Böyle zayıf olma! Bu kadar zayıf olma!
Charles bir şey yok.
-Çık! Dışarı çık! -Charles!
Bir şey yok.
Rüzgâr artıyor...
Baba!
-Baba! -Sevgili Anne!
En sevdiğim kızım nasıl?
Neler yaptın bakalım?
-Daha hızlı baba! -Geliyorum!
-Teşekkür ederim. -Yolculuk sonrası aç olmalısın.
-Hem de çok. -Sandviç hazırlamamı ister misin?
-Evet, lütfen. -Merhaba Martin.
PRENS CHARLES BEŞ YIL DAHA GORDONSTOUN'DA KALDI.
DAHA SONRA BUNU 'BİR HAPİS CEZASI' VE 'TAM BİR CEHENNEM' OLARAK TARİF ETTİ.
CHARLES BABA OLUNCA...
OĞULLARINI ETON KOLEJİ'NE YOLLADI.
Alt yazı çevirmeni: Yusuf Özyol