NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
WINDSOR SARAYI, 1943
Kral Hazretleri'nin erkek bir vârisi olmadığı
ve bu aşamada yeni bir vâris beklemediğimiz için
tacı devralmak üzere sizi hazırlama kararı aldık.
Şu andan itibaren muhtemel vâris değil, veliaht olacaksınız.
Hayatınız çok farklı olacak.
Tek başınıza seyahat edemeyeceksiniz,
serbestçe sosyalleşemeyeceksiniz.
Babanızın tahtı devralmak için hazırlanmaya vakti olmamıştı,
taht bir anda ona kalmıştı.
Bir daha gafil avlanmayacağız.
Taç yalnızca bir ziynet eşyası değildir.
İmtiyazdır.
Yüktür.
Beraberinde zorlu beklentiler ve sorumluluklar getirir.
Yapabileceğimi sanmıyorum.
Ben yapardım.
Biliyorum.
Bayıla bayıla yapardım.
Her madenî paranın, her banknotun üstünde olmak,
dünyanın en ünlü kadını olmak.
Bu işte çok iyi olurdum.
Koca bir taç takıp herkese buyruk vermekte.
Evet.
O zaman söyle.
"Margaret Rose yapabilir.
Margaret Rose yapmak istiyor. Margaret Rose bunu yapmak için doğmuş."
Öyle.
Yarın onlarla konuşayım.
İkimiz için de en iyisi bu olur.
Tamam.
Güzel.
Majesteleri!
Kraliçe!
Merhaba canım.
Majesteleri.
İyi yolculuklar dileyip teşekkür etmeye geldim.
Ne için?
Bizi kırmayıp şahsi seyahatinize bu kadar etkinlik sıkıştırdığınız için.
Ve tarifeli uçakla uçtuğunuz için.
O kadar kötü değil.
Birinci sınıfı tamamen bize ayırdılar.
İlk durak neresi? New York mu?
San Francisco, sonra Los Angeles.
Sonra Arizona'da Douglas'larla beş gün.
Ne güzel.
Sonra da New York'a gidiyoruz, Tony kitabının tanıtımını yapacak.
-Kitap mı yazdın? -Fotoğraf kitabı.
Pek hünerlisin.
Biraz da dinlenmelisiniz.
Dinleneceğiz.
Birbirinize iyi davranın.
Teveccüh gösterin.
İkiniz de.
Bunu söylemek zorunda hissetmesi üzücü.
Neyi?
"Birbirinize iyi davranın. Teveccüh gösterin. İkiniz de."
Pek lüzumu yoktu.
Ama niyeti iyiydi.
Sen ve ben...
İlişkimiz çetrefilli.
Onunla ilişkim çetrefilli.
Doğru.
Büyük kardeş, küçük kardeş.
-Bir numara, iki numara. -Kimmiş bir numara?
Tabii ki sensin.
Doğuştan bir numarasın ama talihsizliğin ikinci olarak doğman.
Benim yüküm de bu işte.
O da biliyor.
Evet, bence de öyle.
Bu da onun yükü.
Günaydın Sayın Büyükelçi.
Birleşik Krallık ekonomik açıdan zor durumda, biliyorsun Marvin.
Sterline güven dehşetli bir düşüşte
ve IMF yardımının süresi dolmak üzere.
Başbakan, yeni bir yardım paketi için Başkan'a defalarca ulaşmaya çalıştı.
Bir kurtarma paketi için.
Ama Başkan aramalara yanıt vermiyor.
Başkan Johnson meşgul bir adam.
En eski müttefiği için bile vakti yok mu?
Bu makamın sahibi tarih boyunca
Downing Sokağı'yla sıcak ilişkiler kurmuştur.
Churchill ve Roosevelt'i, Truman ve Attlee'yi düşünün.
McMillan ve JFK'i.
Jack Kennedy'nin adını anıp durmaya gerek yok.
Anıp durmak mı?
Tahrike sebep oluyor.
Faydası yok.
Başkan Johnson şahsına münhasırdır.
Tabii ki.
Liderlerimizin zor zamanlarda
omuz omuza verdiğini hatırlatmak için söyledim.
-Sayın Başbakan. -Evet.
Birleşik Krallık ve Birleşik Devletler.
İlişkimiz hep izdivaç gibi olmuştur.
Onunla konuşur musunuz?
Yemişim Britanyalıları! Hiç sevmedim, hâlâ da sevmem.
Ya üstünlük taslarlar, ya avuç açıp dilencilik yaparlar.
Özel ilişkimiz filan umurumda değil.
Harold Wilson, Vietnam için destek vermeyi reddettiğinde düşünecekti.
Adamı önce domaltıp sonra sana çiçek almasını bekleyemezsin.
-Majesteleri, Başbakan. -Majesteleri.
Başbakan.
Eminim Başkan Johnson'ın Bay Wilson'ın cenazesine katılmadığı
gözünüzden kaçmamıştır.
Evet, nezle olmuş.
Beyaz Saray'ın açıklaması bu yöndeydi ama kimse inanmadı.
Korkarım ki Başkan bana karşı cephe almış durumda.
Çünkü Vietnam'da onu desteklemeyişimi bir sorun olarak görüyor.
Ben de merak ediyordum...
Geçmişte...
...Kraliyet ailesi bu özel ilişkiyi ayakta tutmak için
had safhada yardımcı olmuştu.
Ülkenin ekonomik olarak içinde bulunduğu durum düşünülünce...
Kendisini ağırlamamızı, baş tacı etmemizi istiyorsunuz.
Lütfen.
Pekâlâ.
Üç Bilge Adam'a danışayım, bakalım ne diyecekler.
Teşekkürler efendim.
San Francisco'ya hoş geldiniz!
Margaret! Buraya!
Bu tarafa! Teşekkürler Margaret.
Prenses Margaret'ta gördüğümüz şey
ablasının daha canlı, daha modern ve daha çok hayranlık uyandıran hâliydi.
Çok doğru.
Geleneksel kraliyet ailesi ziyaretlerine alışkın olanlar için
Prenses Margaret'la tanışmak siyah beyaz bir filmden
renkli filme geçmek gibiydi.
Resmî bir yemek nasıl olur?
1918'de Woodrow Wilson için verdiğimiz gibi.
Windsor Sarayı'nda hafta tatili?
Bana söylenene göre Başkan Johnson için ne yapacaksak
Kennedy'lere yaptığımızdan fazlası olmalı.
Biz Kraliçe'yi görmek istiyorduk!
Kraliçe'den iyisini görüyorsunuz.
Britanya ve Amerika'nın arasındaki en büyük fark ne?
Paraların üzerinde ablam yok.
Amerika'dayken en büyük beklentiniz ne?
Özgürlük.
Seni seviyoruz Prenses Margaret!
Seninle gülümser
Gülümse tatlım.
Prenses Margaret ne durumda?
San Francisco'da üç gün geçirdikten sonra sağ salim Los Angeles'a ulaştı.
Bilmem gereken bir talihsizlik var mı?
Hayır, tam aksine seyahat çok başarılı gidiyor.
Gerçekten mi?
Tüm gazetelerde övgüler düzülüyor.
Hatta onu her adımında takip eden
hayranlarına ve duacılarına yeni bir isim takıldı.
Neymiş?
Margaretolojistler.
Margaretolojist mi?
Evet efendim.
Prenses'in zekâsına, anlatım becerisine, güzelliğine ve cazibesine kapılanlar.
The San Francisco Chronicle gazetesi şunu bile...
-Peki, teşekkürler Martin. -Tabii.
Ben kraliçeyim, azize değil.
İşte böyle, gülmemeye çalışın.
Verdim!
Bir değil, iki değil, üç kez! Ama görmezden geldin.
Neyi?
İşareti!
Gitmek istediğime dair işareti.
Görmedim.
Sen de gayet iyi biliyorsun,
onur konuğu olunca öylece kalkıp gidemezsin.
Evlendiğimizden beri onur konuğuyken kaç kez kalkıp gittiğini sayamadım bile.
Bir iki kez.
Sürekli yapıyorsun.
Sadece sıkıcıysa.
Canın istediğinde.
İnsanlar çirkin ve sıkıcı olduğunda.
Ama bu insanlar çok eğlenceliydi.
Çekicilerdi.
Ayrıca bana kendimi iyi hissettirdiler.
Hayır, sana kendini iyi hissettiren alkoldü.
Sana dalkavukluk eden insanlara karşı da muhakeme yeteneğini köreltti.
Öyle mi?
Evet. Anahtar.
Ama ne yazık ki senin kötü niyetine karşı
muhakeme yeteneğimi köreltmedi.
Kıskançlığına karşı,
genel basiretsizliğine...
Basiretsiz...
Dar fikirliliğine.
Bu hâlin bana çok yabancı.
Hatta düşününce seni tanıyamıyorum.
Aslında...
Kimse tanıyamıyor zaten.
Açık konuşacak olursak...
...asıl sorun bu değil mi?
Affedersiniz...
Siz kimdiniz? Tony kim?
Doğru, kocasıydınız.
Bazen kolay olmuyor.
Neymiş kolay olmayan?
Küçük bir prensesin gölgesinde kalmak.
Bana gölgede kalmaktan bahsetme.
Çok az ilgi odağı oluyorum.
Sahip olduğum ablanın bedeli bu.
Ama elime öne çıkma fırsatı geçtiği zamanlarda
o içini kasıp kavuran hırslı narsist kişiliğini
bir kenara koyarsan sevinirim.
Bırak da tadını çıkarayım.
Sana söz.
New York'a vardığımızda...
...tüm ilgi senin üstünde olacak.
Ve kitabının.
Arka planda duracağım,
seni seven ve destekleyen iki numara olacağım.
Aynı istediğin gibi.
Beni hiçbir şey daha mutlu edemez.
Bana istediğiniz kadar 50.000 adamın,
hatta 100.000 adamın bu sorunu çözeceğini söyleyin.
Ama ben 100.000 adam daha gönderirsem Ho Chi Minh'in göndermeyeceği ne malum?
Tünelin ucunda ışık görmeyen adam savaşamaz da.
Bana çözüm önerin beyler, çözüm.
Sayımızı artırmayı değil!
Savaş kaybeden ilk Amerikan başkanı olmayacağım!
-Bu kadar. -Tabii Sayın Başkan.
Teşekkürler.
Bu ne?
Britanyalılar kurtarma paketi için zeytin dalı uzatıyor.
-Balmoral'da hafta sonu avı mı? -Evet.
Bundan âlâsı olamaz.
Kennedy'ye bile yapılmadı.
Gerçekten mi?
Ziyafet verildi, Şeref Kıtası karşıladı ama İskoçya'da ava davet edilmedi.
Kimse edilmedi.
Ama...
Uçuş çok uzun.
Sonrasında araba yolculuğu uzun.
Ürkütücü bir kalede kalacağım.
Hava da berbat.
Süslü püslü insanlarla çene çalmam gerekecek.
Sonra ava çıkacağız.
Kurallar, yapabileceklerimiz ve yapamayacaklarımız olacak.
Araştırma yapmam gerekecek.
Bir şeyler öğrenmem, tırnaklarımı kesmem gerekecek.
Yine de hata yapacağım.
Sonra herkes bana gülecek, bir Jack Kennedy olamadığımı,
o olsa hangi kuşu vuracağını, sofra adabını bileceğini söyleyecekler.
Yani fikrim değişmedi.
Cevabım hâlâ "Ben almayayım Majesteleri."
Yarın Bilim Müzesi'nde Mühendisler Odası Konseyi resepsiyonu var.
Ardından İzlanda Cumhuriyeti'nin yeni büyükelçisi
Guðmundur Guðmundsson Ekselansları huzurunuza çıkacak.
Teşekkürler Michael. Başkan Johnson ne âlemde?
Balmoral'da bir hafta sonu avına davet etme kararı aldık.
Öyle mi?
LBJ şanslı adammış. Biz bile yeterince gidemiyoruz.
-Sonuç? -Cevap yok efendim.
Ne?
Hiç ses çıkmadı.
-Bu bir ilk. -Evet.
Downing Sokağı hayal kırıklığına uğramıştır.
-Telaşa kapıldılar mı? -Biraz.
Ya Prenses Margaret?
Arizona'ya sağ salim vardı.
İyi bari. Douglas'ların aile çiftliğindeler mi?
-Evet. -Hiç gitmedim.
-Hakkında ne biliyoruz? -Çok güzelmiş.
Santa Rita dağlarının eteklerinde bir 19. yüzyıl kır evi,
çöl kilometrelerce uzanıyormuş.
-Tony! -Tony.
Hazır olun.
Gel tatlım.
-Prenses Hazretleri. -Prenses Hazretleri.
Blinkie, öpüşmeyelim, mikroplar.
-İyi mi? -Zavallıcık çok bitkin.
-Berbat görünüyorum. -Hayır.
Ölü gibiyim.
Biraz yorgun görünüyorsun.
Soğuk almış gibi.
Buna şaşmamak lazım, hele ki sergilediğin...
...pervasızlıktan sonra.
Her anından nefret ettin, değil mi?
Belki de.
Ama o başka bir şey.
Gazeteler nefret etmedi.
Sayfalar boyunca ne kadar olağanüstü olduğunu,
değerini, yeterince kullanılmadığını,
gizli bir silah olduğunu, ilgiyi hak ettiğini,
ablanı gölgede bıraktığını yazmışlar.
Tatlım.
-Şimdiyse uyuman lazım. -Sen ne yapacaksın?
Misafir olarak üstümüze düşeni.
Dinlen.
Tamam.
New York'a kadar iyileş.
Sayın Başkan, Londra büyükelçimizle şimdi telefondaydım.
O da Başbakan'la konuşmuş, Başbakan da Kraliçe'yle.
Tahmin edeyim, herkes köpürüyor.
Genel kanı, Başbakan'la bir anlaşmazlık yaşıyor olsanız bile
kraliyete hakaret edemeyeceğiniz yönünde.
Hıyanet olarak görülüyor.
Kraliyete nasıl hakaret etmişim?
Kraliçe'nin davetini kabul etmeyerek.
Yani...
Reddetmedim ki.
Sadece cevap vermedim.
Böyle yapma Marvin.
Sen benim özel kalemimsin, arkamı kollaman lazım.
Bu tuzağa düşme.
Orada ne işler çevirdiklerini biliyorsun,
Devlet Başkanı, Başbakan, Buckingham Sarayı, Downing Sokağı,
beraber hareket edip pası birbirlerine atıyorlar.
Birinin başı belaya girince diğeri koşup kurtarıyor.
Wilson, Vietnam konusunda bana kelek attı
ve Kraliçe saçma sapan bir kuş avıyla sorunu çözmek için atıldı.
Bizim öyle bir şansımız yok.
Genelde.
İş bende bitiyor.
Peki başımı beladan kurtaracak bir davetiye için ben kimi arayayım?
Beni, en eski dostunuzu arayın efendim.
Bizi beladan kurtarmak için makul bir plan yaparım.
Pekâlâ, yap planını o zaman.
Yaptım bile efendim.
Plan işte bu.
Bu da kim yahu?
Oakland Havaalanına indiler
ve insanlar San Francisco'da peşlerine düşüp tezahürat yaptı.
Prenses göz alıcıydı ve hoş vakit geçirdiği belliydi.
Kısa süre içinde varlığı etkinlikte gayriresmî bir hava yarattı.
Hem Amerikan halkının hem de basının çifte kanı kaynadı,
cazibeleri ve güler yüzleriyle herkesi büyülediler.
Başbakan sizi arıyor efendim.
-Prenses ve eşi... -Acilmiş.
...harika elçilik ettiler.
Başbakan?
Nihayet Amerikalılardan cevap geldiğini size bildirmek istedim efendim.
Cevap olarak onlar da bir davetiye gönderdiler.
Beyaz Saray'da yemek.
Benim için mi?
Prenses Margaret için.
-Çok kurnazca. -Evet.
Böylece Başkan Johnson davetimi reddetmemiş olacak.
Öyle.
Ayrıca kurtarma paketini de sürüncemede bırakmış oldu.
Aynen öyle.
Ama bu her şeyin sonu değil.
Prenses Margaret daveti kabul edip Beyaz Saray'a gitmeli
ve bu fırsatı kullanarak ülkemiz için gönüllerini çalmalı.
Bu, azami hassasiyet gerektiren siyasi bir etkinlik.
Ama Prenses'i mi göndermek istiyorsunuz?
Ben de aynı tepkiyi verdim.
Ama Amerika seyahati müthiş bir başarı yakaladı.
Öyleymiş.
Ona sorar mısınız?
Herkes Prenses'e âşık oldu.
Talimatınız buysa.
Lütfen.
Britanya Büyükelçiliği...
Hayret.
Sanırım durum o kadar vahim ki kaybedecek bir şey kalmadı.
Kardeşimi tanımıyor.
Efendim.
Hayır!
Prenses Hazretleri?
Hayır!
-Size telefon var. -Hayır!
Kraliçe arıyor.
Merhaba.
Kusura bakma.
Tatilde bunu duymak istemiyorsundur.
Neyi?
Beyaz Saray'dan sana bir davet geldi,
Washington'da Başkan ve First Lady'yle yemeğe davet ettiler
ve gitmeni istiyoruz.
Ne zaman?
Bu çarşamba.
Yapamam.
Neden?
New York'ta olacağım.
Tony'nin kitabı için.
Belki daha açık konuşmalıyım.
Bu çok önemli bir davet
ve gitmeni herkes hararetle istiyor.
Belki ben daha açık konuşmalıyım.
Kocamı desteklememin önüne hiçbir şey geçemez.
Aynı istediğin gibi.
Margaret!
Sevgili Margaret,
Bir eş olarak Tony'ye destek olmak istemeni anlıyorum.
Bildiğin gibi, en içten ümidim
bu seyahatten istifade ikinizin de birbirinize karşı
daha nezaketli, daha teşvik edici yaklaşmanızdı.
Ama şimdilik bu hususları askıya almak zorundayız.
Senden bunu ablan olarak istedim
ama şimdi kraliçen olarak emretmek zorundayım.
Prenses Hazretleri, efendim. Kabul ettiğiniz için müteşekkiriz.
Yemeğe katılacakların son listesi burada.
Yakınınızda oturacakların kısa biyografileri de var.
Senden istediğim şey
sadece bir yemeğe katılmanın çok daha ötesinde.
Ülkenin gelecekteki refahının sağlanması için
bizim ortak çabamızı gerektiren durumlar mevcut.
Britanya ve kuzenimiz Amerika arasında oluşan ayrılıkları gidermeliyiz.
Hep yapacak bir şeyinin olmadığından, heba edildiğinden şikâyet ediyordun.
Bugün üstleneceğin bu vazife azami önem taşıyor.
Britanya'nın hâlihazırda 800 milyon sterlin cari açığı var.
Bizim ihtiyacımız olansa en azından bir milyarlık bir yardım.
Bunu sadece Amerikalılar sağlayabilir.
Kendi bildiğini okumayı sevdiğini biliyorum.
Ama bu azami hassasiyet gerektiren diplomatik bir görev.
Bir kereliğine de olsa her şeyi kitabına göre yapmanı istiyorum.
Hazır mısın?
Ya başarısız olursam?
Ya yardımı alamazsak?
IMF'ye olan sözümüzden döneriz,
tüm borç olanaklarımızı tüketiriz, sterline olan güven azalır.
Devletin devalüasyon yapmak dışında bir çaresi kalmaz.
Bu kötü mü?
Devalüasyon mu?
Kötüden de beter.
Sterlini tüm para birimleri arasında ikinci kümeye,
Britanya ekonomisini dünyada üçüncü kümeye düşürür.
Tüm dünyaya karşı küçük düşeriz, siyasi anlamda kepaze oluruz ve...
Ekonomimiz çöker.
Prenses Hazretleri.
Başkan Johnson.
-Günaydın Başbakan. -Günaydın.
Dün Beyaz Saray'daki yemek hakkında
Washington büyükelçimizle konuşma imkânı yakaladım.
Ve?
Ben...
Nereden başlasam?
Daha ordövrler servis edilirken
Prenses Margaret merhum Başkan Kennedy hakkında...
...ihtiyatsızca şeyler söylemiş.
Kennedy'yle bir kez karşılaştık.
Açıkçası kendisinden...
...pek etkilenmedim.
Margaret.
Pardon, yanlış bir şey mi söyledim?
Bugünlerde devlet adamlığını övmek dışında
Kennedy hakkında bir şey düşünmeye kimsenin izni olmadığını biliyorum.
-Yorum yapma Lyndon. -Tabii ki yapmayacak.
Onun sadık yardımcısıydı.
Bunu çoğu kişiden daha iyi anlıyorum.
O düş kırıklığını, burukluğu.
İki numara olmanın sonucunda nasıl biriktiklerini.
Uvertür olmayı.
Hayran olduğunuz biri bile olsa.
Üç yıl boyunca Başkan'ın gölgesi oldunuz.
Bense hayat boyu Kraliçe'nin gölgesi.
Gerçi böyle söyleyince gölgeler kraliçesiymişim gibi oldu.
Sorunu çözmek için bir stratejiniz var mı?
Hayır, bir sorun yok.
Ne?
Başkan Johnson her şeyi tümüyle, seve seve kabul etti.
Koşulsuzca.
Tam sözlerini hatırlayabilirsem şöyle dedi:
"Jack Kennedy..."
...kendi kıçını kaldırmak için
gerekirse öz anasını öldürür, kıçından altına yastık yapardı.
Değil mi?
Demek öyle.
Sonra da içki yarışı başladı.
Ne?
Sona kalan kazanır.
Ben varım!
Ardından da nükteli şiir yarışı.
-Nükte mi? -Evet efendim.
Korkarım ki bazıları biraz müstehcendi.
Dinliyorum.
Peki...
İlki şöyle bir şeydi.
"Genç bir kadın vardı Delaware'den..."
Sevişmeyi severdi...
-Delaware'den. -Külotu üstündeyken.
-Erdemlilik taslar dururdu. -Çıkarmazdı donunu.
Hiç çıplak kalmazdı kalçası, memesi, poposu.
Başka?
Karşılığında Başkan şunu söyledi.
"Genç bir adam vardı, Wisconsin'li,
şanslıydı ki vardı büyük bir..."
...aleti.
-Ya devamı? -Herkes bu kadarını kâfi buldu.
Tabiri caizse.
Ya başka?
Prenses Margaret şu şiirle kazandı.
"Genç bir kadın vardı Dallas'lı,
dinamiti alır, zıbık olarak kullanırdı."
Buldular...
Buraya kadarını söylediniz.
"Buldular vajinasını Kuzey Karolina'da."
Büzüğünüyse Buckingham Sarayı'nda.
Bravo.
Sonrasında dans da etmişler.
Ardındansa şarkı söylemişler.
Sen neysen daha iyisi olurum ben
Nasıl olsa daha iyiyim senden
-Değilsin -Öyleyim
-Değilsin -Öyleyim, evet, öyleyim
Eve gecenin dördünde sendeleyerek dönmüş,
Başkan Johnson yeni İngiliz hayranlığıyla finansal yardıma razı olmuş.
Özel ilişkimiz artık hiç olmadığı kadar özel.
-Yakalanmadan mı? -Evet
Biliyordum, seni sahtekâr
Hem de değiştirmesi için yalvardığım kişiliği sayesinde.
Asla sahip olamayacağım kişilik.
Fevri, spontane, baş döndürücü.
Evet, yapabilirim
-Sen de öylesin. -Hayır, değilim.
Ben öngörülebilir, güvenilir ve itimatlıyım.
İkisinin arasından seçim yapmam gerekse güvenilirliği seçerim.
Sağ ol.
Arada bir baş döndürücü olmak güzel olurdu.
Zaten öylesin.
Baş döndürücü küçük lahanamsın.
Ne söyleyebilirsen daha hızlı söylerim ben
Daha hızlı söylerim senden
-Yapamazsın -Yaparım
Sizi seviyoruz! Eksik olmayın!
Başbakan.
Çok iyiydiniz Prenses Hazretleri.
Çok iyi işti.
Sağ olun efendim.
Gidelim mi?
Kahraman fatihimiz.
Evet.
İstismar başlasın.
Sen de biliyorsun.
Bu ailede her zaferin sonucu...
-Haset mi? Kin mi? -Ayakları yere bassın diye şakalaşmaktır.
Hepimiz müteşekkiriz.
Başbakan sana özel olarak yazacakmış.
Daha iyisini yaptı, inince karşıladı.
Seni nasıl mükâfatlandıracağımızı düşünüp duruyoruz.
Liyakat Nişanı nasıl olur?
Ya da Victoria Kolyesi?
Kutlamalarınız, ödülleriniz bunu önemseyenlere kalsın.
Ama ne kadar iyi gittiğini hesaba katacak olursak
biraz düşünmedim desem yalan olur.
Bunu daha sık yapmamız konusunda.
Neyi?
Görev paylaşımı.
Paylaşmadık ki, bir yemeğe katıldın.
Senin yerine.
Kraliyeti ve ülkeyi temsilen gittim
ve eminim bu konuda hemfikiriz,
olumlu sonuç aldım.
İyi bir çözüme rast gelmiş olamaz mıyız?
Senin yapacak işin çok,
üstündeki baskı çok, sorumluluğun çok.
Benimse çok az.
Bir görevim, yapacak bir şeyimin olmaması...
...beni bezdiriyor.
Tek istediğim görevlerini biraz benimle de paylaşman.
İkimizin de hayrına olur.
Bir düşüneyim.
Bakalım ne yapabilirim.
-Yumuşadım deme. -Yumuşadım.
Ama iyi bir sebebim var.
Daha anlamlı bir görevi olmadığı için Margaret herkesten çok acı çekiyor.
Hem sıhhat hem mutluluk açısından.
Göz ardı ediliyor.
Kabiliyeti, karakteri, zekâsı ve yeteneği göz önünde bulundurulunca
göz ardı edilmeyi hak etmiyor.
Görevlerini artırmayı ve işi paylaşmayı neden düşünmeyelim?
Bu sorunun iki cevabı var.
İkisini de duymak istemezsin.
Evet, bu sistem eşitlik sağlamıyor, adaletsizce ve zalimce.
Tüm hakkın ilk doğan çocukta olması aileleri bölüp parçalıyor
ve bu berbat bir sistem. Ama...
Bu sistemin zalimliği ve adaletsizliği
kimsenin değiştirilmesini istemediği başka bir acımasız gerçeğin yansıması.
Hayatın.
Hepimiz eşitlik istiyoruz ama olay şu.
Eşit doğmuyoruz.
Ya ikinci sebep?
O korkunç Tommy Lascelles'le sarhoş olduğumuz zamandan bahsetmiştim ya?
O gece benimle bir teorisini paylaştı.
Windsor Hanedanı'na ilişkin.
Başka kimseye söylemedim.
Dinliyorum.
Bir mitolojik yaratığı örnek verdi.
Reichsadler.
Çok başlı, iki kafalı bir kartal.
Bu konuşmanın amacına uygun olarak bunun bizi temsil ettiğini düşün.
Bu aileyi.
Senin aileni.
Bazı Windsor'lar baş döndürücü, bazıları sıkıcıdır.
-Baban... -Aziz gibi adamdı.
Ama sıkıcıydı.
Üzgünüm.
Büyükbaban da öyle.
V. George mu?
Ölümüne sıkıcıydı.
Dünya Savaşı'nın ortasında
Çar, Kayser ve Avusturya İmparatoru göz kamaştırırken o neredeydi?
Defterine pul yapıştırıyordu.
-Karısı... -Kraliçe Mary, harika.
Çok sıkıcıydı.
Hepsi böyle, V. George, Kraliçe Victoria ve selefleri.
Birbiri ardına heyecansız, aşırı kasvetli hükümdarlar.
-Bende zirveye mi ulaşmış? -Evet ama...
Bu sıkıcı, vazifeşinas, güvenilir, kahraman soyunuzun
bir yüzü daha var.
Baş döndüren, zeki, ferdî.
Ve...
...tehlikeli.
Yani her Victoria için bir VII. Edward çıkıyor.
Her V. George için bir Prens Eddy.
Her VI. George için bir VIII. Edward.
Her Lilibet için...
...bir Margaret.
Washington'da başarılı olmuş olabilir
ama ciddi diplomasinin içki ve dansla yapılacağını düşünüp
kendimizi kandırmayalım.
Margaret zaferini kutlasın.
Ama sırf bir kez şansı yaver gitti diye
kuralları baştan yazmayalım.
-Ya benim onunla ilişkim ne olacak? -Aynı kalacak.
Kraliçe sensin.
Margaret'sa tehlikeli küçük kardeşin.
Dışarıda bekliyor, ondan konuştuğumuzu biliyor.
Ona katılalım.
O hararetli zihninin teşviğe ihtiyacı yok.
Bu teklifiniz olanaksız.
Tahta çıkma sırası 1701 Veraset Kanunu'nca belirlenir,
genç prenseslerin arsız ve fevrî hevesleriyle değil.
Verasetin bozulmadan ilk çocuğa geçmesi prensibi
ulusun istikrarı ve bekası için şarttır.
Prenses Elizabeth'in kaderi tahta çıkmak.
Sizinkiyse hizmet edip destek olmak.
Hayattaki mevkinizi kabul etmenizi salık veririm.
Kuralları kendinize uydurmak için baştan yazmak gibi
çocuksu düşüncelerden derhâl kurtulun.
Hepimizin bir rolü var.
Prenses Elizabeth'in yeri sahne, sizinkiyse kulis efendim.
Margaret!
Alt yazı çevirmeni: Doga Uludag