‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ขอโทษนะ ช่วยพูดดังกว่านี้หน่อย
‎ไม่ค่อยได้ยิน
‎- ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา ‎- ได้นะ
‎คำถามแรกคืออะไรนะ
‎อยากถามว่ามาเริ่มได้ยังไงคะ
‎ก็… เริ่มจากอุบัติเหตุ
‎เริ่มด้วยอุบัติเหตุ เรา…
‎เราบาดเจ็บเพราะเล่นโปโลบ่อยเกินไป
‎เข้าใจที่พูดรึเปล่า
‎ค่ะ เข้าใจค่ะ
‎ดี
‎ดังนั้น เมื่ออายุ 50 ปี ‎เราจึงตัดสินใจหยุดรักครั้งใหญ่ในชีวิต
‎แล้วไปมองหาความสนุกที่อื่น
‎ไม่ พูดออกมาแล้วไม่ดีเลย ‎ต้องขอยืนยันให้ถ่ายใหม่อีกรอบ
‎ว่าอะไรนะคะ
‎เราจะถ่ายใหม่อีกรอบ
‎เอาใหม่!
‎- พร้อมนะ ‎- ค่ะ
‎เออ
‎ดังนั้น เมื่ออายุ 50 ปี ‎เราจึงตัดสินใจหยุดกีฬาที่รักมากในชีวิต
‎แล้วไปมองหาความท้าทายใหม่ๆ…
‎ไปเร็ว!
‎เราจึงหันไปเล่นขับรถม้า
‎ไปเลย!
‎ไปสิ!
‎ไปเลย!
‎ไปเร็ว!
‎พวกเรารวมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนขึ้นมา
‎เดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ทั่วประเทศ ‎ตามรายการแข่งขัน
‎กลายเป็นเหมือนครอบครัวที่สอง มีอะไร
‎เมื่อไหร่
‎อ้อ ขอบคุณนะ
‎พระคุณพระเจ้า
‎นั้นแสนชื่นใจ
‎ช่วยคนเคราะห์ร้าย
‎อย่างฉัน
‎เคยหลงผิดไป
‎ได้พบพระองค์
‎มืดมน
‎บัดนี้พบทาง
‎พระคุณ…
‎ขอบใจจ้ะเพ็กกี้
‎มีแนวคิดทางการแพทย์เชิงก้าวหน้า
‎เสนอว่าพวกเราเป็นคนก่อมะเร็งในร่างตัวเอง
‎เป็นผลจากอารมณ์ที่เก็บกดไว้ ‎หรือปมปวดร้าวทางจิตที่ยังไม่ได้คลาย
‎แต่เด็กห้าขวบที่งดงามราวเทวดาตัวน้อย ‎กลับมาตายเพราะมะเร็ง
‎ทำให้เรารู้ว่าแนวคิดนั้นมันไร้สาระแค่ไหน
‎สงสารนอร์ตัน
‎ใช่
‎ท่านไปเยี่ยมเขาหน่อยดีไหม
‎เขาน่าจะอยากได้กำลังใจจากพ่อทูนหัว
‎จริง
‎จริงด้วย
‎ทำไมทำหน้าแบบนั้น
‎เห็นความครุ่นคิดอะไรมากมายในดวงตาคู่นั้นนะ
‎ซาบซึ้งใจ
‎สำนึกบุญคุณ
‎เรื่องอะไรกัน
‎ท่านทำให้เราเป็นคนที่ดีขึ้น
‎ท่านก็เช่นกัน
‎นั่นคือเหตุผลที่คนแต่งงานกันไม่ใช่รึ
‎ราตรีสวัสดิ์
‎(ชีวิตที่เป็นระบบ)
‎ฮัลโหล
‎ไง เธอ…
‎ยังจะมาใช่ไหม
‎ขอโทษ เช้านี้มันแย่น่ะ จะไปถึงใน…
‎- หนึ่งนาที ‎- หนึ่งนาที
‎หนึ่งนาที
‎อีกแค่หนึ่งนาทีและทรงขอโทษที่ให้รอ
‎เมื่อกี้คุยกับท่านจริงๆ เหรอ
‎ใช่ นั่นคือ "ท่านจริงๆ"
‎(รักนะได)
‎เจ้าชายเป็นยังไงบ้าง
‎บนนี้!
‎ไดอาน่า!
‎- ขอบคุณที่ยอมมา ‎- ได้เสมอ
‎- เราเห็นรูปจากอิตาลีแล้ว ‎- ไดอาน่า!
‎ทุกคนดูมีความสุขมาก
‎- ก็เธอไม่รู้ความจริง ‎- ถามจริง
‎มันแย่กว่าเดิมอีกนะ ฉันก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
‎นี่วาดเองเหรอจ๊ะ
‎- เปล่า ‎- ไม่ใช่
‎มา เบียดๆ กันเข้ามา
‎(เรารักท่าน เจ้าหญิงได!)
‎โอเค
‎เจมส์ คอลท์เฮิร์สท์ใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- ขอคุยหน่อยได้ไหม
‎คนไหนนะ
‎ตัวสูงๆ ใส่แว่นน่ะเหรอ
‎คนนั้นฉันรู้จัก
‎คลาร์ก เคนท์ไง
‎- เขาบอกว่าชื่อแอนดรูว์ ‎- นั่นฉายาที่ฉันตั้งให้เขา ตาบ๊อง
‎แอนดรูว์ มอร์ตัน
‎เขาเป็นหนึ่งในนักข่าวที่นิสัยดีหน่อย
‎เขาเขียนข่าวถึงฉันในด้านดีมาหลายครั้ง
‎ตอนนี้เขาอยากเขียนหนังสือถึงเธอทั้งเล่มเลย
‎แต่งเข้าไปในราชวงศ์จริงๆ แล้วเป็นยังไง
‎ความจริงเบื้องหลังเทพนิยายน่ะ
‎ฉันตอบไปแล้วว่าเธอไม่มีทางยอม ‎เข้าไปพัวพันอะไรแบบนั้น
‎ใช่สิ
‎แล้วเราก็เลยนัดตีสควอชกัน
‎อะไรนะ
‎เขาเห็นไม้วางอยู่ในห้องทำงาน ‎เลยชวนไปเล่นสักเกม
‎- เจมส์ ‎- ไม่ต้องห่วง
‎ฉันบอกไปว่าไม่มีการคุยเรื่องเธอเด็ดขาด
‎ขอให้จริงเถอะ
‎เจอเขารอบหน้าแล้วจะโทรหานะ
‎ฮัลโหล
‎ขอบใจ
‎สวัสดี!
‎มีใครอยู่ไหม
‎อ้าว แย่จริง
‎- เราทำอะไรผิดอีก ‎- ก็ท่านมาที่นี่วันนี้
‎นอร์ตันบอกว่าท่านจะมาพรุ่งนี้
‎เขาเพิ่งออกไปประชุมกับทางธนาคารที่ลอนดอน
‎ฉันจะลองโทรหาเขาให้นะคะ
‎โอ๊ย อย่าลำบากเลย
‎รับอะไรดีคะ
‎- หิวรึเปล่า ‎- โอ๊ย ไม่ ไม่ใช่อะไรแบบนั้น
‎ไม่ เรา…
‎เราแค่แวะมาดูว่าพวกเธอเป็นอย่างไรบ้าง
‎ท่านมีน้ำใจมาก
‎เอาดอกไม้มาให้ด้วย
‎เดซี่
‎ให้ลีโอนอร่า
‎เธอพูดในงานศพว่าลูกสาวชอบดอกนี้
‎ท่านใจดีมากเลยค่ะ
‎เอาดอกไม้ไปให้ลูกกันไหมคะ
‎ตอนแรกนอร์ตันคิดว่าฝังลูกไว้ใกล้ขนาดนี้ไม่ดีแน่
‎แต่ฉันอยากให้ฝังในจุดที่จะมาหาได้ทุกวัน
‎อยู่ใกล้ๆ ลูกทุกวัน
‎แต่นั่นก็หมายความว่าฉันไม่มีทางไปจากที่นี่ได้
‎ทำไมถึงจะอยากไปไหนล่ะ
‎การอยู่ต่อก็ไม่ง่ายขนาดนั้น
‎หนึ่งในหลายๆ เรื่องที่ทำให้เราติดใจลิลิเบท
‎คือการต้องรักษาคำมั่นไว้ชั่วชีวิต
‎สำหรับชายหนุ่มซึ่งมีวัยเด็กระหกระเหินวุ่นวาย
‎ความมั่นคงถาวรที่แจ่มชัดแบบนั้น ‎ช่างทำให้รู้สึกอุ่นใจ
‎ตอนนี้ก็ยังใช่
‎แต่นั่นก็ทำให้มีปัญหาอยู่เหมือนกัน
‎เพราะมันไม่รวมถึงพฤติกรรมหนึ่งของมนุษย์
‎ทันทีที่พวกเขาให้คำมั่นว่าจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน
‎อะไรหรือคะ
‎การเติบโตกันไปคนละทิศละทาง
‎ฝากบอกนอร์ตันว่า ‎แล้วเราจะติดต่อกลับมาในเร็วๆ นี้
‎เพื่อคุยกันอย่างพ่อทูนหัว
‎ส่วนสำหรับเธอ ‎มีสองเรื่องที่อยากฝากไว้ให้คิด
‎ตั้งมูลนิธิการกุศลในชื่อของลีโอนอร่าสักอย่างสิ
‎ค่ะ ฉันมีไอเดียอยู่แล้ว
‎และน่าจะหางานอดิเรกบ้าง
‎เรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับอะไรพวกนี้เลย
‎ไม่ใช่งานอดิเรก
‎ทางหนีความจริง
‎- สิ่งที่ใจรัก ‎- ฉันจะเก็บไปคิดค่ะ
‎ดี
‎อ้อ พูดถึงงานอดิเรก
‎นอร์ตันบอกว่าท่านเลิกเล่นโปโล
‎และหันไปขับรถม้าอย่างจริงจัง
‎ก็จริง ใช่ ขั้นหมกมุ่นเลย
‎ทำไมหรือ
‎ดูเข้าสิ
‎โฟร์อินแฮนด์เทียมม้าสี่ตัวโบราณ
‎- นอร์ตันอยากขายค่ะ ‎- ไม่ได้เชียวนะ
‎ช่างบอกว่าโทรมจนซ่อมไม่ไหวแล้ว
‎แล้วเขาก็คิดว่าท่านอาจพอทำอะไรได้…
‎อาจจะแค่ฝุ่นเขรอะไปหน่อย
‎ฉันว่ามันพังหนักกว่านั้นนะคะ
‎ก็จริง มีรอยแตกอยู่บางจุด
‎คนบอกนอร์ตันว่า ‎"ดูโครงสร้างแล้วซ่อมไม่ไหว"
‎ไม่หรอก ยังสวยอยู่เลย
‎และเป็นสมบัติตระกูลด้วย
‎คิดได้แล้ว
‎เอาแบบนี้ดีกว่า
‎เราจะส่งคนมาเอารถม้าไป
‎ทำความสะอาด ลองดูว่าจะซ่อมได้ไหม ‎แล้วค่อยมาคุยกันใหม่
‎ไม่จำเป็นต้องคุยแล้วค่ะ
‎นี่อาจกลายเป็นงานอดิเรกของเธอนะ
‎อ้อ ไม่หรอกค่ะ ไม่เหมาะกับฉันเลย
‎ตอนแรกเราก็คิดแบบนั้น ‎จนกระทั่งได้ลองเอง
‎ได้เห็นทางสว่างเลย
‎สวัสดีครับ
‎- ผมเอาไปเก็บให้ครับ ‎- ขอบคุณ
‎ขอบคุณ
‎- เป็นไงบ้าง ‎- โห
‎ตกใจหมด
‎สูสีกันสุดๆ
‎เขาคล่องแคล่วจนน่าโมโหทั้งที่สูงขนาดนั้น
‎ตบทีก็ไว แถมหยอดเก่ง ปากดีอีกต่างหาก
‎เราแข่งเอาสองในสามเกม ‎ชนะได้อย่างฉิวเฉียดตอนเกมที่สาม
‎ฉันไม่ได้ถามเรื่องสควอช ‎ฉันอยากรู้เรื่องมื้อกลางวัน
‎ร้านอาหารอิตาเลียนเล็กๆ ใกล้คลับสควอช
‎ชื่อลาบาร์กามั้ง เจ้าของเป็นสามีภรรยากัน
‎ไม่ได้อยากรู้ว่ากินที่ไหน
‎อ้าว โทษที
‎หรือกินอะไร
‎ลิงกวินี
‎เริ่มจากใครจ่ายละกัน
‎- เขาจ่าย ‎- เจมส์ เขาเป็นนักข่าวแทบลอยด์
‎และเขาจ่ายค่ามื้อกลางวันเพราะเล่นแพ้
‎ถ้ากลัวความลับจะรั่วไหล ‎ฉันไม่ได้พูดอะไรออกไปเลยแม้แต่คำเดียว
‎แต่เขาพูดอะไรให้ฟังเยอะแยะ
‎เรื่องอึ้งเรื่องแรก
‎- เขาเริ่มเขียนไปแล้ว ‎- อะไรนะ
‎เขาคิดว่ากำลังจะมีหนังสือเกี่ยวกับเธอ ‎ออกมาอีกเล่ม
‎น่าจะเขียนในเชิงลบ
‎จากแหล่งข่าวที่ใกล้ชิดกับมกุฎราชกุมาร
‎ให้ตาย
‎นั่นแหละ มอร์ตันมองว่าเล่มของเขา ‎อย่างน้อยจะให้เธอคุมได้บ้าง
‎เห็นอกเห็นใจเธอบ้าง
‎เขาจะยอมให้อ่านและอนุมัติก่อนด้วย
‎ฉันก็อยากออกหนังสือ ‎ให้คนเข้าใจว่าชีวิตฉันลำบากแค่ไหน
‎แต่ฉันไม่อยากมีส่วนในการก่อสงคราม
‎มอร์ตันบอกว่าเธอไม่จำเป็นต้องเจอเขา ‎แม้แต่ครั้งเดียว
‎ไม่มีทางโยงถึงกันแบบที่ใครจะพิสูจน์ได้
‎เธอจะปฏิเสธได้เต็มปาก
‎แล้วจะทำยังไงแน่
‎อัดเทป
‎เธอพูดเรื่องของฝั่งเธอ พูดแค่เรื่องที่อยากจะพูด
‎ด้วยคำของเธอเอง
‎แล้วมอร์ตันจะเขียนหนังสือจากเทปที่อัดไว้
‎ถ้าเขากับฉันไม่เคยเจอกัน ‎แล้วจะได้เทปไปยังไง
‎ก็จะต้องมีคนกลาง
‎เป็นคนนำสาส์น คนที่ทั้งสองฝ่ายไว้ใจ
‎คนที่คิดว่านี่เป็นเรื่องสำคัญ
‎เธอจะทำให้เหรอ
‎ถ้าเธออยากให้ทำ
‎ผลักไปด้านนั้นเพิ่มหน่อย
‎อรุณสวัสดิ์
‎อ้อ เยี่ยมมาก ได้ไม้ฮิคกอรีมาทัน
‎หวังว่าจะใช้ได้
‎เราถือวิสาสะร่างแบบมานิดหน่อย
‎เอาเพลาออกมาจะได้ขับ…
‎พลาดตรงนี้ไปนิด
‎- นอร์ตัน ‎- ครับผม
‎ไม้พร้อมแล้ว
‎- ยอดเยี่ยมที่สุด ‎- ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ
‎- เขาบอกว่าซ่อมไม่ไหว ‎- เราพยายามสุดความสามารถ
‎- จริงด้วย ‎- ทุกคนทำเต็มที่
‎- เป็นยังไง ‎- นี่รถม้าคันเดิมจริงๆ เหรอ
‎สีเดิมทำไว้เป็นดำเข้ม
‎เราเลยคิดว่าเสริมขอบทองเข้าไป ‎พร้อมกับที่วางเท้าแบบเอนด้วย
‎ขึ้นไปสิ
‎จับตรงนี้
‎วางเท้าที่นี่
‎เท้าอีกข้างวางตรงนี้
‎รู้สึกยังไงบ้าง
‎ก็ดีค่ะ
‎น่าจะเป็นเพราะรถไม่ได้วิ่ง
‎เธอลองบ้าง
‎สองเส้นนี้คุมม้าคู่นำ ‎นั่นก็คือสองตัวที่อยู่ด้านหน้า
‎ส่วนสองเส้นนี้คือคู่ทิศ
‎คุมม้าสองตัวที่อยู่ใกล้เราที่สุด
‎จะพยักหน้าหรือตอบรับ ‎ให้เรารู้ว่าเธอยังไม่ตายก็ได้นะ
‎ค่ะ
‎เคล็ดลับอยู่ที่ต้องจับทั้งสองสายให้ชิดๆ กัน ‎เอาสอดไว้ระหว่างสองนิ้วแบบนี้
‎จับบังเหียนสองข้างอย่างนี้ ‎จะทำให้คุมม้าได้ทั้งสี่ตัว
‎จะเลี้ยวซ้าย พันเข้ามา แบบนั้น
‎ม้าจะเบี่ยงซ้าย
‎และถ้าจะเบี่ยงขวา…
‎เก่งมาก
‎ลองดูเลย
‎มานี่ เราขับให้
‎เราจะไปไหนกันคะ
‎เกาะแน่นๆ!
‎ประหลาดใจใช่ไหมล่ะ
‎ใช่!
‎สนุกกว่าที่คิด
‎ใช่ค่ะ!
‎เจ้าหญิงทรงสนใจข้อเสนอ
‎และยินดีจะรับไว้พิจารณา
‎แต่ในฐานะเพื่อนของเธอ…
‎ผมอยากแน่ใจว่าเรื่องนี้ ‎จะช่วยให้ชีวิตเธอดีขึ้น ไม่ใช่ชีวิตคุณคนเดียว
‎เข้าใจใช่ไหมว่าทำไมผมถึงต้องถาม
‎บางครั้งเธอก็อ่อนต่อโลก ‎และคุณกำลังจะร่ำรวย
‎ผมรู้สึกว่าต้องปกป้องเพื่อน
‎ในฐานะผู้สื่อข่าวเรื่องในวัง
‎ผมได้เห็นชีวิตแต่งงานคู่นี้จากระยะใกล้มาพักใหญ่
‎ล่าสุดก็การฮันนีมูนรอบสอง
‎ผมทนไม่ได้ที่จะเห็นใครสักคน ‎ถูกขยี้ใจซ้ำๆ แบบนี้
‎- คุณคิดว่าเธอโดนงั้นเหรอ ‎- ผมคิด
‎ดูหนังสือที่กำลังจะออกก็ได้
‎เล่มที่เจ้าฟ้าชายให้ความร่วมมือน่ะ
‎เขาอาจจะไม่ได้ช่วยโดยตรง ‎แต่เพื่อนเขามีส่วนแน่ๆ
‎พวกนั้นอยากเล่าเรื่องที่คิดว่า ‎เป็นความจริงเกี่ยวกับไดอาน่า
‎แต่เชื่อเถอะ นั่นไม่ใช่ภาพสวยหรูแน่
‎ผมแค่อยากทำเรื่องที่ดีต่อเธอ ‎เธอเป็นเหมือนน้องสาวผม
‎ผมสัญญา
‎จะไม่มีใครรู้ว่าทรงมีส่วนร่วมกับเรื่องนี้
‎ทำไปทีละขั้นดีกว่า
‎เขียนให้ได้สักร่างก่อน
‎หลังจากนั้น ถ้าจะทรงล้มเลิกโครงการก็ยังทัน
‎นี่คือคำถามที่อยากจะฝากไป
‎บายครับ แม่
‎บายจ้ะ
‎เจมส์ คอลท์เฮิร์สท์
‎ขอบคุณครับ
‎พร้อมนะ
‎จู่ๆ ก็ประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
‎แอนดรูว์อยากให้เธอเริ่ม ‎ด้วยการอธิบายว่าทำไมถึงยอมทำเรื่องนี้
‎เพราะฉันลองมาทุกทางแล้ว
‎ฉันพยายามคุยกับสามีเรื่องเมียน้อยของเขา
‎แต่เขาบอกปัดไม่รับฟัง
‎ฉันเอาไปคุยกับพระราชินี
‎แต่ก็เหมือนคุยกับกำแพง
‎ในที่สุดฉันก็เพิ่งรู้ตัวว่าถ้าไม่เล่าเรื่องจากฝั่งฉัน
‎คนจะไม่มีทางเข้าใจว่าที่จริงฉันเจออะไรมาบ้าง
‎ฉันเคยคิดว่าจะพาลูกๆ ย้ายไปอยู่ต่างประเทศ
‎แต่สถาบันริบอำนาจการเป็นผู้ปกครอง ‎ทายาทสืบบัลลังก์ทุกคนได้
‎เท่ากับลูกๆ จะถูกพรากไปจากอกฉัน
‎เรื่องแบบนั้นเคยเกิดกับแม่ฉันมาแล้ว
‎ฉันทนไม่ได้แน่ๆ
‎ช่วยเล่าเรื่องวัยเด็กให้ฟังหน่อยได้ไหม
‎ฉันมีวัยเด็กที่ทุกข์ระทมมาก
‎พ่อแม่ฉันสนใจแต่ปัญหาของตัวเอง
‎คุณแม่ก็ร้องไห้เกือบตลอดเวลา
‎คุณพ่อไม่เคยเล่าปัญหาให้เราฟังเลย
‎มีพี่เลี้ยงผลัดกันเข้าๆ ออกๆ ตลอด
‎ซึ่งฉันก็เกลียดมาก
‎คำตอบของเจ้าฟ้าชายชาร์ลส์ที่ตอบว่า ‎"ไม่ว่าคำว่า 'รักกัน' จะแปลว่ายังไง"
‎ตอนที่ผู้สื่อข่าวถามว่าเขารักท่านหรือไม่
‎ตอนนั้นท่านรู้สึกอย่างไร
‎ปวดใจอย่างที่สุด
‎คุณค่าและความมั่นใจของฉันแตกเป็นเสี่ยง
‎แต่
‎ฉันกลัวเกินกว่าจะถามความตั้งใจของเขา
‎แล้วหลังจากนั้นก็สายเกินไป
‎ในสายตาคนภายนอก ‎งานนั้นเหมือนพิธีสมรสในเทพนิยาย
‎ในใจของท่านรู้สึกอย่างไร
‎เหมือนเป็นฝันร้าย
‎คืนก่อนพิธีแต่งงาน
‎จู่ๆ ฉันก็รู้สึกรับไม่ไหว
‎ร้องไห้จนตาปูดบวมไปหมด
‎ฉันกินทุกอย่างที่หาได้
‎แล้วอาเจียนไปทั่ว
‎นั่นเป็นสัญญาณแล้วว่าทุกอย่างไม่ได้ดีอย่างที่คิด
‎ตอนเดินเข้าไปในโบสถ์ ‎ฉันมีแต่ใจรักให้กับสามีอย่างท่วมท้น
‎แต่แล้วก็หันไปเห็นคามิลล่า
‎ใส่ชุดสูทสีเทาและหมวกพิลบ็อกซ์
‎ฉันหนาวเหน็บเข้าไปถึงทรวง
‎สถานการณ์เริ่มแย่ลงตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ฉันเริ่มรับไม่ได้ตั้งแต่ช่วงฮันนีมูน
‎ตกกลางคืนฉันจะฝันร้ายขวัญเสียเรื่องคามิลล่า
‎ถ้าพระราชินีอยู่ ฉันรู้สึกตัวเองเป็นที่สองเสมอ…
‎ชาร์ลส์แทบไม่มองหน้าฉัน… ‎ฉันรู้สึกเหมือนปลาผิดน้ำ…
‎แล้วฉันก็ผอมซูบ
‎แทบจะนับซี่โครงได้ทุกซี่
‎ตอนฉันคุยกับเขาเรื่องตากล้องที่ตามรังควานฉัน
‎เขากลับพูดถึงคามิลล่า…
‎ฉันพยายามทำใจกล้า ‎และพูดสุนทรพจน์เป็นภาษาเวลช์…
‎ไม่มีใครให้กำลังใจเลย… ‎ฉันรู้สึกเหมือนลูกแกะที่ส่งไปรอเชือด
‎ท่านรู้สึกว่าพระสวามีตั้งใจรักษาชีวิตสมรสนี้
‎ในแบบเดียวกับที่ท่านทำหรือไม่
‎เขามีอีกคนอยู่ตลอดเวลา
‎ตั้งแต่แรกแล้ว
‎ยังไงฉันก็สู้ไม่ได้
‎ฉันแอบได้ยินตอนเขาพูดโทรศัพท์กับเธอ
‎เขาใช้น้ำเสียงแบบที่ ‎ไม่เคยได้ยินเขาใช้พูดกับฉันเลย
‎อ่อนโยน ใส่ใจ รักใคร่
‎ตอนที่ฉันตั้งท้องวิลเลี่ยม ‎ฉันตั้งใจทำให้ตัวเองตกบันได
‎ที่วังแซนดริงแฮม
‎- แอนดรูว์ฟังเทปหรือยัง ‎- ฟังแล้ว
‎แล้วก็ร่างคำถามต่อเนื่องมาให้
‎เขาคิดว่ายังไง
‎ฉันว่าเขาตกใจนะ
‎เขาถึงกับเปิดหาโรค ‎"บูลีเมียเนอร์โวซา" ในตำราคูมาร์แอนด์คลาร์ก
‎ต้องยอมรับตรงๆ
‎ในเทปนี้ก็มีเรื่องที่ฉันเองยังแปลกใจ
‎เธอน่าจะบอกฉันก่อน
‎เรื่อง…
‎ที่ฉันพยายามฆ่าตัวตายน่ะเหรอ
‎เสียใจด้วยจริงๆ
‎ทำไมไม่โทรหาเรา
‎เขาถามว่าขอไปคุยกับเพื่อนเธอบ้างได้ไหม
‎- ทำไม ‎- เพราะเธอจะได้ปฏิเสธได้เต็มปาก
‎ถ้าเขามีหลักฐานว่ามีแหล่งข่าวอื่น ‎จะช่วยเป็นฉากหน้าให้เธอ
‎เขาจะถามคำถามเดียวกับที่ถามเธอ
‎พวกนั้นจะได้เป็นพยานยืนยันความจริง
‎ก็ได้
‎เริ่มจากซูก่อนเลย
‎- ซูเป็นใคร ‎- นักบำบัดอะโรม่า
‎และฟีลิกซ์ ไลล์
‎ฟีลิกซ์ ไลล์
‎หมอดูของฉัน
‎และอูนาห์ แชนลีย์- ทอฟโฟโล
‎ไม่ต้องบอก เป็นนักบำบัดเรกิใช่มั้ย
‎หมอฝังเข็ม
‎และสตีเฟน ทวิกก์ หมอจับเส้น
‎คล้ายๆ ออสทีโอพาธีน่ะ
‎อ้อ
‎ดี ขับเก่งมาก
‎เยี่ยมเลย
‎ถึงแล้ว
‎เราไปดูกลไกการบริหารการกุศลต่างๆ
‎นี่เป็นสัญญากองทุน
‎บันทึกข้อความ
‎และบทความต่างๆ
‎ถ้าตั้งเป็นทุนวิจัยทางการแพทย์จะดีไหมคะ
‎ให้ศึกษาโรคมะเร็งในเด็ก
‎ที่บาร์ทส์เขาดีต่อเรามาก
‎ช่วยเราได้เยอะในช่วงวันท้ายๆ ของลีโอนอร่า
‎เราว่าเป็นความคิดที่ดีมาก
‎การจดทะเบียนมูลนิธิ ‎อาจจะเป็นงานเหนื่อยหน่อย แต่…
‎เราก็มีสายสัมพันธ์ดีๆ ‎กับผู้บริหารมูลนิธิเก่งๆ หลายคน
‎เราจะลองคุยให้
‎เมื่อนานมาแล้ว เราเสียพี่สาวคนโปรดไป
‎เซซีล
‎เพราะเครื่องบินตก
‎ตอนนั้นเราได้รู้จักความโศกเศร้า
‎อย่างแท้จริง
‎รู้ว่ามันเข้าครองร่างเราอย่างไร
‎มันเข้ามาสิงใจเราอย่างไร
‎กลายเป็นส่วนหนึ่งของผิวกาย
‎ทุกเซลล์ในร่าง
‎เมื่อมันเข้ามาสิงแล้วก็ไม่ยอมไปไหน
‎อยู่อย่างถาวร
‎แต่เราหัดใช้ชีวิตอยู่กับมันได้
‎และอีกหน่อยก็จะมีความสุขได้อีกครั้ง
‎ถึงแม้จะไม่ใช่แบบที่เคยมีมาก่อน ‎แต่นั่นแหละที่สำคัญ
‎เราต้องพยายามหาทางใหม่ๆ อยู่เสมอ
‎ค่ะ
‎- อ้าว! ‎- อุ๊ย!
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎- มาจากไหนก็ไม่รู้ ‎- เห็นรึเปล่า
‎ขอบคุณนะคะ
‎พูดอะไรไร้สาระ
‎ถ้าต้องการอะไร เธอมีเบอร์ต่อตรงถึงเรานะ
‎เลี่ยงโอเปอเรเตอร์อะไรพวกนั้นไป
‎อ้อ เกือบลืมค่ะ มีเรื่องที่นอร์ตันฝากบอก
‎ปรากฏว่ากำลังมีคนเขียนหนังสือ ‎เกี่ยวกับเจ้าหญิงแห่งเวลส์
‎โดยที่เธอให้ความร่วมมือด้วย
‎หนังสือแบบไหนกัน
‎แบบที่อ้างว่าราชวงศ์นี้โหดร้ายกับเธอแค่ไหน
‎ทุกคนไม่ยอมเข้าใจเธอ
‎ความอิจฉาตาร้อนของทุกคน ‎เมื่อเธอได้รับความนิยมและโด่งดัง
‎นอร์ตันบอกว่ามีคนโทรแจ้งหลายคนแล้ว
‎ว่าได้รับการติดต่อจากผู้เขียน ‎หรือไม่ก็รู้จักคนที่ได้รับการติดต่อ
‎อาจเป็นแค่เรื่องซุบซิบ
‎นอร์ตันไม่น่าเอามาใส่ใจ
‎ฝากความระลึกถึงเขาด้วย
‎ได้ค่ะ
‎เธอคิดว่าสองเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกันเหรอ
‎เธอโดนเบียดจนจักรยานล้ม ‎แล้วแอนดรูว์ก็เจอขโมยขึ้นบ้าน
‎ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันโดน ‎"คนขับรถตู้สีขาว" เบียดตกถนน
‎ในลอนดอนก็มีขโมยขึ้นบ้านวันละเป็นร้อยๆ ครั้ง
‎อีกอย่าง ของเขาไม่หายสักชิ้น
‎ฉันไม่รับหรอก ‎ฉันจะไม่คุยมือถืออีกเด็ดขาดเลย
‎เมื่อเช้านี้ฉันได้ยินเสียงวางสาย จากฝั่งนี้เลย
‎แพทริค
‎นี่เจฟสันพูด
‎ไมลส์ สวัสดีครับ
‎ได้ครับ แน่นอน
‎แล้วเราจะตอบกลับไป
‎ไมลส์ ฮันท์-เดวิส ‎เลขานุการส่วนพระองค์ดยุคแห่งเอดินบะระ
‎ทรงขอมาพบคุณ ด่วนที่สุดเท่าที่ทำได้
‎สามไมล์จากคาสเซิลเดิร์กในเคาน์ตี้ไทโรน
‎ผู้ก่อการร้ายอย่างน้อยสองคนตกใจแล้วหนีไป
‎ขณะที่วางแผนเข้าโจมตีเจ้าหน้าที่
‎กองทัพไอริชหลวงขณะที่พักผ่อนอยู่บ้าน
‎จากกองกำลังติดอาวุธในช่วงเช้าตรู่ของวันนี้
‎จากปากคำของตำรวจ ‎การยิงต่อสู้อย่างหนักหน่วง…
‎โห
‎เราไม่ได้มาที่วังเคนซิงตันนานแล้วนะ
‎อาณานิคมเรื้อนค่ะ
‎เรียกอย่างนั้นรึ
‎เรามองว่าที่นี่เป็นโกดัง ‎ที่เราเอาพวกป้าแก่ๆ เพี้ยนๆ ไปเก็บ
‎ทุกคนแอบดูคนอื่นเข้าออกผ่านม่านบางๆ
‎ในนี้มีความเป็นส่วนตัวบ้างไหม
‎- ไม่เลย ‎- สยองนัก
‎เพราะความเป็นส่วนตัวสำคัญมาก ไม่ใช่รึ
‎ใช่ค่ะ
‎การเก็บความลับก็เช่นกัน
‎นั่นน่าจะเป็นเหตุผลที่เราต้องมาคุยกับเธอวันนี้
‎เชิญนั่งค่ะ
‎ไม่นั่ง ถ้าเธอไม่ว่าอะไร
‎ใช่ บางทีเราก็เป็นตาแก่หัวแข็งเอาแต่ใจ
‎แต่เราใจอ่อนกับเธอมาตลอด
‎อาจจะเพราะเธอยังเด็ก ‎หรืออาจจะเพราะเธอเป็นสาวสวย
‎อาจจะเพราะบางทีเราก็หงุดหงิด ‎กับสามีของเธอเหมือนกัน
‎เราจึงรู้สึกว่าต้องปกป้องเธอ
‎เอ็นดูเธอด้วยซ้ำ เอ้า เราพูดออกไปแล้ว
‎ดังนั้นยามที่เห็นเธอตัดสินใจผิดพลาด
‎เราจึงอยากจะโน้มตัวไปตักเตือนว่า
‎เราอยู่ข้างเธอนะ
‎เราพยายามจะบอกอะไรกันแน่
‎เธอไม่ใช่มือใหม่แล้ว
‎เธอผ่านจุดที่จะมองพวกเราเป็นครอบครัว
‎นั่นเป็นเรื่องที่คนเข้าใจผิดกันในตอนแรก
‎แต่เราคิดว่าเธอเข้าใจ พวกเราเป็นระบอบ
‎พวกเราทุกคนอยู่ในระบอบนี้
‎เธอ เรา นายใหญ่
‎ญาติโกโหติกาทั้งหลาย
‎แม้แต่พวกเรื้อน
‎ไม่ว่าจะอย่างไร
‎เราทุกคนก็ติดอยู่ในนี้
‎และเราไม่สามารถบ่นให้ใครๆ ฟัง
‎หรือโยนระเบิดใส่กันเหมือนครอบครัวปกติ
‎ไม่อย่างนั้นเราจะสร้างความเสียหาย ‎ต่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเรา
‎และสำคัญกว่าตัวเรามาก
‎ระบอบ
‎นี่คือเคล็ดลับที่เราอยากจะบอกเธอ
‎หัดใช้ความคิดสร้างสรรค์เข้าไว้
‎เธอจะทำผิดกฎมากแค่ไหนก็ได้ ‎อยากทำอะไรก็ตามใจ
‎ต้องจัดการทำอะไรก็ทำไป ‎เพื่อหาความสุขใส่ตัว
‎ตราบใดที่ไม่ลืมเงื่อนไขเพียงข้อเดียว
‎กฎเพียงข้อเดียว
‎เธอต้องภักดีต่อสามี ภักดีต่อราชวงศ์นี้
‎ต่อหน้าสาธารณชน
‎แปลว่าให้เงียบปากใช่ไหม
‎ใช่
‎อย่าชักใบให้เรือเสีย
‎ค่ะ
‎เด็ดขาด
‎จนกว่าจะตาย
‎เธอไม่ตอบอะไรเลย
‎คิดว่าไม่มีอะไรต้องพูดแล้วค่ะ
‎เราว่านั่นเป็นคำที่ฉลาดที่สุด ‎เท่าที่เคยหลุดจากปากเธอ
‎หล่อนไม่เป็นอะไรหรอก
‎ดี
‎ใช่
‎เราบอกไปว่าถ้าทำตัวฉลาดกว่านี้
‎หัดใช้กลยุทธ์มากกว่านี้
‎เธอก็หาความสุขในระบอบนี้ได้มากเท่าที่ต้องการ
‎โดยไม่ต้องมีใครรู้เลย
‎ท่านคิดว่านั่นเป็นทางแก้หรือ
‎สามีกับภรรยาควรจะมีความลับต่อกันรึ
‎ความลับเหรอ นั่นเป็นคำที่ระคายหูนะ
‎ไม่ใช่สิ
‎ไม่ใช่ เราหมายถึงว่า ‎ถ้าคนเราหัดคิดเผื่อคนอื่นบ้าง
‎มีวุฒิภาวะมากขึ้น ทำอะไรดูหน้าดูหลังบ้าง
‎นั่นอาจเป็นกาวใจที่เชื่อมทุกอย่างไว้ด้วยกัน
‎เราคิดว่าคู่ชีวิตควรจะต้องพยายามอยู่ด้วยกัน
‎โดยไม่มีความลับต่อกัน ‎หรือต้องไปหาความสบายใจทางอื่น
‎แน่สิ นั่นเพราะท่านเป็นท่าน
‎ไม่ใช่แค่เพราะสามีหรือภรรยาทุกคน ‎รู้สึกได้เวลามีเรื่องไม่ชอบมาพากล
‎สุดท้ายแล้ว ‎เราจะรู้เรื่องของท่านแค่ไหนก็ไม่สำคัญ
‎ท่านจะรู้เรื่องเราแค่ไหนก็ไม่สำคัญ
‎สำคัญที่พระเจ้าทรงรู้
‎เรื่องของเราทุกคน
‎เราว่าบางคืนพระองค์ก็คงต้องพักบ้าง
‎ราตรีสวัสดิ์
‎คืนนี้ ผู้ร่วมรายการของฉันคือ ‎แอนดรูว์ มอร์ตัน
‎อดีตผู้สื่อข่าวในพระราชสำนัก
‎และตอนนี้เป็นนักเขียนหนังสือ ‎เล่มที่ทุกคนพูดถึงกัน
‎- แอนดรูว์ สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎ถ้าใครบังเอิญไปอยู่หลังเขามา ‎ช่วยเล่าหน่อยว่าหนังสือของคุณเกี่ยวกับอะไร
‎หนังสือของผมฉายภาพสุดลับ ‎ในใจเจ้าหญิงไดอาน่า
‎เป็นความพยายามบอกเล่าเรื่องราวชีวิตท่าน
‎โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับชีวิตแต่งงาน
‎และความจริงก็คือ ‎เบื้องหลังฉากหน้าอันแสนตระการตา
‎เราเจอกับหญิงคนหนึ่งที่ทุกข์ใจอย่างหนักหน่วง
‎ซึ่งคุณก็เขียนรายละเอียดไว้เยอะมาก
‎ในหนังสือที่ราวกับไดอาน่าออกมาเขียนเอง
‎แต่คุณกลับอ้างว่าไม่ได้ทรงมีส่วนรู้เห็นด้วยเลย
‎ผมยืนยันได้แน่นอนว่า ‎ผมไม่ได้สัมภาษณ์เจ้าหญิงเป็นการส่วนตัว
‎แต่ผมได้คุยกับเพื่อน คนรู้จัก ‎ใครก็ตามที่เปิดใจยอมคุยกับผม
‎หลายคนไม่เพียงแต่เปิดใจ ‎พวกเขาพยายามอยากบอกความจริงต่อโลก
‎และเราพูดถึงคนทั้งโลกจริงๆ
‎หนังสือเล่มนี้ทำลายสถิติในวงการพิมพ์ทุกด้าน
‎ทั้งในฝรั่งเศส ฮอลแลนด์ เยอรมนี ญี่ปุ่น
‎และทำให้คุณร่ำรวยไปด้วย
‎คุณรู้สึกผิดหรือรู้สึกต้องรับผิดชอบบ้างไหม
‎กับการทำให้ราชวงศ์วินด์เซอร์ ‎ต้องประสบวิกฤตเช่นนี้
‎พูดตรงๆ ผมคิดว่าราชวงศ์สร้างวิกฤตให้ตัวเอง
‎พวกเขารู้อยู่แล้วว่าไดอาน่าเป็นยังไง ‎รู้ว่าเธออ่อนไหว
‎รู้ว่าวัยเด็กของเธอมีปัญหา
‎รู้ว่าเธอต้องการความรัก ‎ความมั่นคงและที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ
‎แต่พวกเขาได้พยายามมอบให้เธอไหม ไม่เลย
‎พวกเขากลับมอบสิ่งที่ตรงข้าม
‎ดังนั้นก็ไม่ควรประหลาดใจ
‎หากเธอจะอยากให้ประชาชนเข้าใจ ‎สาเหตุที่เธอไม่มีความสุข
‎แล้วสุดท้ายพวกเราต้องเจอกับอะไร
‎พวกเราต้องเจอกับวังวนเรื่องซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎ยามที่ราชวงศ์ต้องประสบภาวะวิกฤต
‎แต่การสงบศึกอันเปราะบาง ‎ระหว่างไดอาน่าและราชวงศ์เริ่มสั่นคลอน
‎การสงบศึกแต่ละครั้งมีทางออกสองทาง
‎ถ้าไม่เจรจาจนได้ความสงบระยะยาว
‎ซึ่งผมมองแล้วไม่มีทางเกิดขึ้นได้ ‎หากทั้งสองฝั่งยังมีทิฐิมากเกินไปเช่นนี้
‎หรือไม่อย่างนั้นก็ต้องยกระดับความขัดแย้ง
‎ไปเป็นอะไร
‎สงครามเต็มรูปแบบ
‎ซึ่งก็น่าเศร้า ‎แต่ดูเหมือนสถานการณ์จะบ่งชี้ไปทางนั้น
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม