BİR NETFLIX DİZİSİ
HAZİNE BAKANI
LONDRA, 1917
-Buckingham Sarayı'na. -Başüstüne.
ÖZEL KRAL HAZRETLERİ'NE
Geçen kış topyekûn 12.000 sülün avladık.
Ama herkese ayrı çetele tutmadık.
Rekabeti canlandırmak için
Leicester'dan isimleri ve çeteleleri sigara odasına asmasını istedim.
-Harika bir fikir. -Şu Seylan muharebesi puluna bak.
Babam hafta sonu kaç sülün avladı dersin?
Karmen pembesi neredeyse leylak rengine dönmüş.
106 çift.
Savaş korkunç olsa da
mürekkep üretimine etkisi fevkalade renkler yarattı.
Sıcak çay!
Sıcak çay için!
Sıcacık çayımız var!
Efendim.
-Bu mektup Downing Sokağı'ndan geldi. -Teşekkürler.
Şuna baksana.
Savaşta basılan pulda "s" harfi eksik. Tam koleksiyonuma layık.
Arkalarına bakın.
Bazen altlarındaki kâğıttan mürekkep bulaşıyor.
-Ne var? -Majesteleri, Kraliçe, Prens Hazretleri.
-Başbakandan mektup geldi. -Acelesi var mı?
Haşmetmeapları Rus Çarı ve Çariçesi'nin durumlarına ilişkin.
Hükûmet bir gemi gönderip Romanovları İngiltere'ye getirmeye hazır.
Ama başbakan sizin onayınız olmadan yapmak istemiyor.
Halkın bakış açısı göz önünde bulundurulunca…
Malum, savaş.
MAJESTELERİ, ÇAR DERHÂL RUSYA'DAN AYRILMALIDIR…
Onayınızı ileteyim mi?
Kurtarılmaları için mi?
Annene göster.
Onun muhakemesi benimkinden daha iyidir.
IPATIEV EVİ, YEKATERİNBURG, RUSYA
Nikolay Aleksandroviç. Aleksandra Fyodorovna.
Buyurun?
Eski imparator ve ailesiyle ilgili bir telgraf geldi.
Derhâl hazırlanmanız gerek.
Daha emniyetli bir yere götürüleceksiniz.
Tekrar ediyorum. Başka bir yere götürüleceksiniz.
Kuzen George olmalı. Bizi yüzüstü bırakmayacağını söylemiştim.
Bizi kurtaracak mı dersin?
-Gemi gönderir mi? -Elbette.
Nihayet. Çok şükür.
Tanrı'ya şükürler olsun.
Aleksey, canım. Uyan.
Kızlar, hadi kalkın. Gidiyoruz, kalkın.
Kuzen George bizi kurtaracak.
Çabuk, gitmemiz gerek.
Gidiyoruz, hadi. İngiltere'ye gidiyoruz.
İSİM - SÜLÜN - KEKLİK - TOPLAM
KRAL HAZRETLERİ - GALLER PRENSİ PRENS ALBERT - PRENS GEORGE
Kızlar, lütfen.
Gitmeden bir fotoğraf çekeceğiz.
Sağ salim olduğunuzun kanıtı olarak.
Tabii.
Buyurun, duvara karşı geçin.
Sandalye yok. Ayakta mı duracağız?
Hemen.
Derhâl iki sandalye getirin.
-Güzel oğlum. -Hanımlar, biraz ayrılın lütfen.
Şöyle geçin.
Güzel.
Hazırız.
Fotoğrafçı gelmek üzere. Çok uzun sürmez efendim.
-Hazır mıyız? -Ben hazırım.
Bunu ne zamandır iple çekiyordum.
Avrupa'da bulunan akrabalarınızın
Sovyet Rusya'ya devam eden saldırıları nedeniyle
Ural Yürütme Kurulu sizi idama mahkûm etmiştir.
Ne?
Bu işçiler için.
Devrim için!
Tanrım, bizi koru!
Tam isabet!
Elini çabuk tutsana!
Hadi!
Tebrikler beyler, fevkalade bir gündü.
İçelim mi? Başarımıza ve bugüne.
-Bugüne. -Bugüne.
TOPLAM: 2.334
IPATIEV EVİ
Bu gece Moskova'da büyük bir dram yaşanıyor.
Sokaklara yıkım, alevler ve hatta kan hâkim.
Sovyet destekçilerinin komünizme dönmek için yaptığı darbeyle
barışçıl ve demokratik bir Rusya umutları büyük tehlike altında.
Ancak yönetimi ele geçirenlere karşı binlerce protestocu sokaklara döküldü.
Kalabalıklar Boris Yeltsin'in adını haykırırken
darbenin başarısız olacağı öngörülüyor.
Yetlsin, Rusya'nın seçilmiş ilk başkanı ve halk direnişinin lideri.
Muhalif bir konuşmayla Sovyet destekçilerine
soğuk savaş günlerinin geride kaldığını ve demokrasinin kazanacağını söyledi.
-Çok enteresan bir ziyaret olmuş olmalı. -Öyleydi.
Darbeden sonra Moskova'yı ziyaret eden Batılı ilk lider.
Bay Yeltsin hakkındaki izlenimlerinizi merak ediyorum.
Darbe gerçekleştiğinde tereddüt etmeden komplocularla uzlaşma yoluna gidebilirdi.
Ama yolundan şaşmadı ve halkın sevgisini kazandı.
Ama açık konuşmak gerekirse kendisini bir kez bile ayık görmedim.
-Ama kaç gün beraberdiniz. -Evet, öyle.
-Onca zaman sarhoş olamaz ya. -Sanırım öyleydi.
Çünkü bizzat ben de aynı durumdaydım.
Ama ağzının bozuk olmasına ve masa yumruklamasına alışınca
aslında güvenilir ve sempatik bir adam.
Ayrıca görünen o ki…
-Meğer Bay Yeltsin, İngiliz hayranıymış. -Öyle mi?
Saraya resmî bir davet alıp benimle tanışmayı çok istiyormuş.
Ne güzel.
-Bu kadar mı? -Kusura bakma, geç kaldım.
-Bu sefer nereye? -Münih'e uçuyorum.
Sonra Edinburgh Dükü Ödülleri için Hamburg'a geçeceğim.
Sonra Brezilya'da Doğayı Koruma Vakfı etkinliği var.
Oradan Alaska'ya ve Kanada'ya geçip sonra Londra'ya döneceğim.
Etkinliklerin arasında birkaç arabacılık yarışı da sıkıştırdık.
İşte buldum.
-Hiç yorulmuyor musun? -Boş oturmaktan yoruluyorum.
Bu açıdan farklıyız.
Evet, farklılıklarımız giderek artıyor.
Pekâlâ, ben gidiyorum.
-Üç haftaya görüşürüz. -Tamam.
Edinburgh Dükü beni Cannon Ground yarışına davet etmişti.
Sığ göletten geçerken klipsler atmadığı sürece kolay bir pisttir
ama Prens Hazretleri'nin klipsleri attı
ve dizginleri bırakmamak için direttiğini hatırlıyorum.
Sonra havada parabolik biçimde zarafetle süzülüp
kafa üstü çimlere çakıldım.
Ama yine de beni hobi olarak at arabacılığı yapmaya ikna etti.
İyi ki de etmiş.
Guten Tag, Hamburg.
Önde gelen gençlik başarı programlarından Edinburgh Dükü Ödülleri bugün kutlandı.
Programın kurucusu ve destekçisi Prens Philip, Almanya'daydı.
Sonra hızlı bir São Paulo, Alaska ve Nova Scotia turuna çıktı.
80'li yaşlarında bile dur durak bilmeyen bu kamu çalışanı için
alışıldık yoğunlukta bir program.
Bu esnada Kraliçe ise ilk resmî ziyaretinde
Rus başkanı Boris Yeltsin'i ağırlamaya hazırlanıyor.
Bu ziyaret, iki devletin ilişkisinin güçleneceğinin habercisi niteliğinde.
1766'dan beri Rusya ve İngiltere ilk kez bir dostluk anlaşması imzalayacak.
Lenin'in ağzından düşürmediği bir lafı vardı.
"Kimi yıllar vardır ki yaprak uçmaz, kimi haftalar vardır ki yıllara bedeldir."
Başbakan, Yeltsin'i çok sevmiş, öğle yemeğine saraya çağırmamızı istiyor.
Evet, haberim oldu.
Bay Yeltsin hakkında biraz araştırma yaptım.
Görünüşe göre gençliğinde Urallarda ordu mensubu olarak görev almış.
Sverdlovsk Oblastı'nda parti komitesi başkanlığı yapmış.
Sverdlovsk vilayeti eskiden Yekaterinburg olarak bilinirdi.
Pekâlâ.
Yani Ipatiev Evi'nin bulunduğu şehir.
Dinliyorum.
Buckingham Sarayı'na hoş geldiniz.
Lütfen beni takip edin.
Majesteleri.
-Size Ruslar hakkında bir sır vereyim mi? -Tabii, dinliyorum.
Hepimiz hâlâ içten içe monarşiye inanıyoruz.
Stalin'in en amansız zamanlarında bile Sovyet vatandaşları masal anlatırken
"Bir varmış, bir yokmuş" diye değil…
"Güzelim çarlık zamanında" diye başlardı.
Güzelim çarlık zamanlarına!
Majesteleri.
Sizden bir ricam var.
Moskova'ya resmî bir ziyaret yapın.
Komünizmin bitişini ve demokrasinin dönüşünü kutlayalım.
Davetinizden onur duydum.
Ama bu daveti yaparken bir şeyi gözden kaçırdınız.
-Nedir? -Ipatiev Evi.
Büyükbabam Kral V. George'un kuzeni Çar Nikolay ve ailesinin
Bolşeviklerce öldürüldüğü ev.
O evin yıkılması emrini bizzat vermişsiniz.
Bunu ailemin hatırasına büyük bir saygısızlık addederim.
Evet, evin yıkımı komünist barbarlığının utanç verici bir örneğiydi.
Ama yıkım 1970'lerde gerçekleşti. Ben henüz basit bir memurdum.
Emir en tepeden, Andropov ve Brejnev'den geldi.
Romanovlar defnedilmeyi hak ediyor.
Katılıyorum Majesteleri.
Romanovlara iade-i itibar etmek için elimden geleni yapacağıma söz veriyorum.
Güzel.
Resmî ziyareti o zaman konuşuruz.
-Güzelim çarlık zamanlarına. -Güzelim çarlık zamanlarına.
Sayın Başkan, biraz sola lütfen.
Harika, evet. Üç, iki, bir.
-Ne hakla bana fırça çeker? -Üst sıradaki beyler biraz sola. Sağ olun.
Gerçeği hepimiz biliyoruz. Romanovlar o evde öldü.
Kremlin'de değil.
Kraliçe ayağını denk alsa iyi olur.
Yoksa kendisi de kıçına süngüyü yiyecek.
Ne diyor?
Burada olduğuna çok mutluymuş.
Çok naziksiniz.
Hem böyle saray mı olur?
Bizim St. Petersburg'un kenefleri bundan daha büyüktür.
Teşekkürler.
Prens Hazretleri.
-Kraliçe? -Başbakan'la görüşüyor.
-Döndüğümü söylersiniz. -Başüstüne.
Başkan Yeltsin, Moskova'ya döner dönmez
Ipatiev Evi yakınlarındaki ormanda bir kazı çalışması başlatmış.
En iyi adli tıp uzmanları göndermekte bizzat ısrarcı olmuş.
Çok geçmeden kemiklere ulaşmışlar.
Tarihî kayıtlarda belirtilenlerle örtüşen
korkunç bir katliamın gerçekleştirildiği oldukça aşikârmış.
Dipçiklerle parçalanmış kafatasları, kafaya sıkılmış mermiler…
Bolşevikler katliamdan sonra
cesetlere asit döküp kıyafetleri yakmış ve hepsini bir toplu mezara atmış.
Yetkililer bulunan kemiklerin Romanovlara ait olduğunu inanıyor.
Ama asidin yarattığı hasar yüzünden teyit sürecine ket vurulmuş durumda.
Rus patologlar parçaları itinayla birleştiriyor,
cinsiyete göre ayırıp diş kayıtlarıyla karşılaştırıyorlar.
Ama maalesef yapabilecekleri sınırlı.
O nedenle bizden yardım istediler.
Daha doğrusu Prens Hazretleri Edinburgh Dükü'nden.
Kemiklerin kime ait olduğunu belirleyip teyit etmenin en kolay yolu DNA'ymış.
Kemikten DNA dizileme yapabilen en iyi ve tek laboratuvar da
burada, İngiltere'deymiş.
Aldermaston, evet.
Kemiklerin yaşı yüzünden
yalnızca anneden aktarılan belli bir DNA'ya bakabiliyorlarmış.
Mitokondriyal.
-Biliyor muydun? -Evet.
Nereden biliyorsun?
Kitap okuyorum.
Her neyse…
Senin anneannen Hessen Prensesi Viktorya
İmparatoriçe Aleksandra'nın ablasıydı.
-Yani Çar'ın karısı… -Büyük teyzem oluyor.
Yani bize çok yardımın dokunabilir.
Bu bir ilk olmalı. Nasıl olacak o?
Kemiklerin Romanovlara ait olup olmadığını belirlemelerine yardım edebilirsin.
-Sadece bir örnek vermen yeterliymiş. -Biraz daha detay verebilir misin?
Saç mı, kan mı, tükürük mü? Sormadın mı?
Hayır.
Neden? Hiç mi merak etmiyorsun?
Azıcık bile mi?
DNA'ma ulaşmak için kanımdan bir örnek aldılar.
-Bir plastik torbada vakumladılar. -Sonra da ayrıştırdılar.
Evet, tuhaf makineler kullanıyorlar. Bak, şuraya bir şemasını çizdim.
-Santrifüjle DNA'yı kandan ayırıyorlar. -Tabii ya.
Nihayetinde ellerinde bir gıdım DNA kalıyor.
-Ona da elektrik akımı veriyorlar. -Yaptıkları iş inanılmaz.
-500 yıl önce olsa simya derlerdi. -Simya zaten.
Bir parça kandan yola çıkıp sonucunda bu görüntüye ulaştık.
İnsanın kendisine özgü, "şerit" denen paralel bantlar.
Sonrasında da bu bantları Romanovlarınkilerle karşılaştırıyorsun
ve abrakadabra.
-Eşleşti mi? -Evet, %98,5 kesinlikle.
Yani gizem çözüldü. Romanovlar uygun biçimde defnedilebilir.
-Sizin sayenizde. -Hayır, bilim sayesinde.
Hayır, sizin sayenizde.
Anahtar sizdiniz. Gizemi sizin DNA'nız çözdü.
Ben kan verdim, gerisi bilimin marifetiydi.
Bu sayede ailenizin son günlerini daha ayrıntılı öğrenebileceğiz.
Heyecan verici değil mi?
Geçmişinizi ve kökenlerinizi öğreneceksiniz.
Banal, anlaşılmaz şeritlere dönmüş hâlini mi?
Kusura bakmayın ama bence banal değil.
Bu, özümüzün ve hayatımızın olağanüstü bir dilde anlatımı.
-Nigel, biraz sessiz olur musun? -Kusura bakmayın, kulağım işitmiyor da.
Biz hayatımızda ne seçim yaparsak yapalım
kodumuzun değişmemesi fikri o kadar…
Kaderci mi?
Derin.
Hastalıkların kalıtsal yanını görmeye alışkınız.
Peki ya davranışlarımız ve kararlarımız?
Gerçekten seçim şansımız var mı?
Tüm bunlar bir tesadüf mü?
Şu an burada olmamız, bu konuyu tartışmamız.
Yoksa hepsi önceden mi belirlenmiş?
Nerede oturuyorsun?
Moskova'da.
Philip'te inanılmaz bir etki yarattı.
Sadece bilimsel açıdan değil, kendi geçmişiyle bağ kurmak açısından da.
Kim ve ne olduğu sorusu yıllardır içini kemiriyordu,
sürekli araştırıp anlamaya çalışıyordu.
Evet, soyu karışık.
Romanov kemiklerinin bulunması
Rus olan her şeye karşı içinde bir hayranlık uyandırdı.
Neden?
Philip'le kan bağı olan çariçe Hessenli Alix olarak doğmuştu
ve Rus değil, Alman'dı.
-Hem de beyaz sosis kadar Alman. -Aman Philip duymasın.
Rusya'ya gideceğimiz kesinleştiğinden beri kitap üstüne kitap okuyor.
-Sahi mi? -Evet, Ortodoks kökleriyle bağ kuruyormuş.
-Sonumuz hayrolsun. -Ben memnunum.
Yeniden heyecanlandığını görmek güzel.
Birbirimizden uzaklaştığımızı hissediyordum
ama bu Rusya gezisi ortak bir serüven ve ortak bir tutku olabilir.
Çok az ortak ilgi alanımız kaldı.
Cam temizlikçisi Kremlin'de ne görmüş?
Hiç, demir perdenin dezavantajı bu işte.
Güzel espri.
RUS ORTODOKS KİLİSESİ YAKIN TARİH
Çok memnun oldum.
Sayın Başkan.
Bugün burada Moskova'ya ayak basan ilk İngiliz hükümdarı olarak bulunuyorum.
Siz de Rus tarihinin demokrasi eliyle seçilmiş ilk liderisiniz.
Aile bağlarımızın da yadsınamaz etkisiyle
ülkelerimiz arasında her zaman güçlü bir bağ oldu.
Ama son yıllarda bu yakın ittifakın
arasının açıldığını gördük.
Sıcak aile bağlarımız,
yıllar süren bir kış sonrasında maalesef buz tuttu.
Öyle zamanlar oldu ki farklı dünyalara ait gibi hissettik.
Bu tarihî geziyi gerçekleştirirken
yalnızca bu buzları kırmakla kalmayıp
ilişkilerimizi sağlamlaştırmayı umuyorum.
İşbirliğini esas alan,
anlayışı ve saygıyı temel edinen bir ilişki.
Bu yeni dönemde yeni bir ortaklık kurarak
birlikte gelişelim.
Çok güzel konuştunuz Majesteleri.
Kusura bakmayın ama defin töreninde bir sorun çıktı.
Eyvah.
Cesetlerden ikisinin kimliğini tespit edememişler.
Teşekkürler.
Büyük hayal kırıklığı.
Bunca yolu akrabalarımı defnetmeye geldik ama defin töreni iptal oldu.
Neden?
Cesetlerden bir ikisi henüz teşhis edilememiş.
Rus Ortodoks Kilisesi yetkilileri
çarın cesediyle aşçınınkinin karışmadığına dair teminat istiyor.
Bir de üstüne Romanov ailesi klikleri ve Rus hükûmeti arasındaki çekişme var.
Yetmezmiş gibi Moskova, St. Petersburg ve Yekaterinburg yetkilileri
defin yeri ve gününü tartışıyor.
Zamana bırak.
Rusya yılların esareti ve acısından sonra daha ilk adımlarını atıyor.
Biraz sorun olması normal.
Tek hayal kırıklığı o değil.
Bizim için de hüsran oldu.
Birlikte vakit geçirmeyi umuyordum ama ortada yoksun.
-Meşgulüm. -Fark ettim.
Senin akrabalarının benimkilere
ne korkunç haksızlıklar yaptığını öğrenmekle meşgulüm.
İstersen akraba konusuna girmeyelim.
Seninle evlenerek
çok şey kazandığım gibi çok şey kaybettiğimi de idrak ediyorum.
-Mesela? -Kariyerim, bağımsızlığım.
İnancım.
Hatırlarsan köklerim…
Bir şecere uzmanları şûrası bile köklerini çözemez.
Köklerim Ortodoks.
Farklılıklarımızdan sadece biri.
Başka ne farklılığımız var?
47 yıllık evlilikten sonra ortak ne yanımız kaldı ki?
İlgi alanlarımız başka, tutkularımız başka.
İnançlarımız başka.
Ben daha enerjiğim.
-Daha uçarısın. -Daha meraklıyım.
Sen huzur, istikrar ve sükûnet istiyorsun.
Sorgulayıp irdelemek istemiyorsun.
-Kışkırtmak istemiyorum. -Araştırmıyorsun.
Bu yaklaşımın yüzünden…
Ne?
Yalnız kaldım.
Keşke bu DNA olayı hiç olmasaydı.
Hayal kırıklıklarım ondan öncesine dayanıyor.
Söylesene.
Bu hayal kırıklığı ve yalnızlıkla başa çıkmak adına bir şey yaptın mı?
-Şu an bunun yeri ve zamanı değil. -Bilakis, bence tam yeri ve tam zamanı.
Başka dostluklar aramak zorunda kaldım.
Dostluk mu?
Evet, dostluk.
Entelektüel dostluk.
-Ruhani dostluk. -Tanrım…
-Bunun zamanı değil demiştim. -Kiminle?
Esasında bir grup insanız.
Bir ekip.
At arabacılığına, yarışmalara, ev partilerine düşkün bir arkadaş grubu.
Pekâlâ.
Sanırım en yakın dostluğu Penny'yle kurdum.
Romsey'yle mi?
-Vaftiz oğlunun karısı. -Arkadaşlık diyorum Lilibet.
Kadın senin yarı yaşında.
Bir sekreter bulamadın mı?
Sana hayran hayran bakan kısa etekli bir daktilocu?
Bu öyle bir dostluk değil. Öyle daha yalnız hissederim.
Penny akrabamız ve evli bir kadın.
Evet, evliliğine ve yükümlülüklerine bağlı.
-Sana asla zarar vermez. -Ama verdi bile.
Bana zarar verdi.
Senin ruh eşin olarak.
Peki ya…
Bu dostluğu bitirmeni istesem?
Hata etmiş olursun.
Yanlış bir şey yapmamışken taviz vermemi bekleyemezsin.
Ama basının ve başka ahmakların
beni genç ve güzel bir kadınla görüp yanlış çıkarımlarda bulunması işten değil.
O yüzden senden bir ricam var.
-Nedir? -Penny'yle arkadaş olmanı istiyorum.
Penny'yle görülmeni istiyorum.
-Aranızdaki şeye kılıf mı uydurayım? -Arkadaşlığımıza.
Dostluğumuza, evet.
Hem belki sana bir şey katar.
-Ne katacakmış? -Romanovların nasıl öldüğünü öğrenirsin.
Onu zaten biliyoruz. Bolşevikler tarafından katledildiler.
Evet.
Süngüleri Bolşevikler kullandı, tetiği onlar çekti
ama ölümlerinin asıl sorumlusu kim?
-Hoş geldiniz. -Merhaba.
-Windsor Kalesi'ne hoş geldiniz. -Sağ olun.
-Kraliçe ahırda. -Pekâlâ.
-Gidelim mi? -Tabii.
Evet ama Sanction bu aralar biraz çekingen.
Biraz hasta olabilir.
-Ama iştahı yerinde, değil mi? -İştahı yerinde.
-Böyle çalışmaya devam. -Başüstüne.
-Leydi Romsey geldi efendim. -Teşekkürler.
-Adın Emily miydi? -Evet efendim.
-Buraya alışabildin mi? -Evet, sağ olun.
-Seni sıkı çalıştırıyorlar mı? -Evet efendim.
-Teşekkürler, yarın yine gelirim. -Yarın görüşmek üzere efendim.
-Günaydın. -Majesteleri.
-Kahvaltısı amma zenginmiş. -Obur bir oğlan.
-Majesteleri. -Biraz yürüyelim mi?
-Edinburgh Dükü… -Evet?
Söylediğine göre Rus İmparator ailesini kimin öldürttüğüne dair bir teorin varmış.
Benim teorim değil efendim. Ben sadece bilgiye aç bir öğrenciyim.
Ne çekici bir özellik.
Merak.
Bazı tarihçilerin iddiasına göre atalarınız V. George ve Kraliçe Mary
Romanovları kurtarmak için önlerine gelen fırsatı geri çevirmiş.
Bunun doğru olduğunu hiç sanmam.
Kral George ve Çar Nikolay kuzendi. Hatta birbirlerine benzerlerdi.
Büyükbabam Niki'yi çok severdi ve ona asla zarar vermezdi.
Yaptığım araştırmalarda bulduğum bir iki kaynağa göre
bunu yapmalarının başka sebepleri olabilirmiş.
-Kaç kaynak okudun? -Beş altı tane.
İnanılmaz.
Bu İngiliz kaynaklarının sayısı. Rus kaynakları da var.
Eminim Dük'ün hoşuna gitmiştir.
Bu konuda bir kaynak olduğunu öğrendim. Burada, Windsor Kalesi arşivlerindeymiş.
-Merhaba Ruth. -Günaydın.
-Majesteleri.
Bahsettiğim gibi…
VIII. Edward gençliğinde tuttuğu günlüklerde
1917 yılında bir sabah ailesiyle kahvaltı masasında otururken
Başbakan Lloyd George'dan bir mektup geldiğini yazmış.
Romanovları bir gemi göndererek İngiltere'ye getirtmeye açık olduğunu
ve kralın desteğini istediğini yazmış.
Onayınızı ileteyim mi?
Kurtarılmaları için mi?
Annene göster.
Onun muhakemesi benimkinden daha iyidir.
Ne dersin sevgilim?
Gemiyi gönderelim mi?
Hayır.
Bir gün pişman olabiliriz.
İki kadın arasında bir rekabet varmış.
İzninizle.
Evet, iki kadın arasında bir rekabet mevcutmuş.
Almanya'da prenses oldukları döneme dayanıyormuş.
İkisi de evlenmeden önce.
Aleksandra daha güzelmiş ve daha köklü bir ailedenmiş.
Ama Kraliçe Viktorya oğlu VII. Edward için büyükannem Mary'yi münasip görmüş.
Doğru.
Ama Alexandra, Edward'ı reddedip
Nikolay Romanov'la evlendikten sonra.
Rekabet de oradan doğmuş.
Mary, güzel ve görkemli Aleksandra'nın kendini gölgede bırakmasını istememiş.
Güzel bir teori.
Büyükannemin Kral George'la mutlu bir evliliği olmasını geçtim,
çok etkileyici biçimde okuduğun farklı dillerdeki 13 kitabın hiçbirinde
Aleksandra'yı İngiltere'de istememesinin asıl sebebinin yazılmadığına şaştım.
Bunun iki kadın arasındaki rekabetle hiçbir ilgisi yoktu.
Büyükannem halk ayaklanmasına karşı monarşiyi korumakla öyle meşguldü ki
Aleksandra'yı düşünecek vakti yoktu.
Romanovlara sığınma hakkı vermek büyük bir tehdit teşkil ediyordu.
İngiltere'nin Almanya'yla savaşta olduğu bir dönemde
Çariçe'nin Almanlara destek olması ülkede büyük tepkilerle karşılanmıştı.
Majesteleri.
Kraliçe Mary öldüklerini duyduğunda…
Rusya'dan haber geldi.
…tam anlamıyla perişan olmuş.
Çar Hazretleri ölmüş.
Ama bir hükümdar
bu duyguları dışa vuramaz, onları gömmek zorundadır.
İşte o sessizlik insanın DNA'sına işliyor.
Ama bu kadar ilgi gösterip kitaplar okuman takdire şayan.
Kızımın ölümünden bu yana
kendimi bir nevi kitaplara gömdüm.
-Ve at arabacılığına. -Evet.
Evet, onun da çok faydası oldu.
-Çok sıcak bir ekip. -Öyleymiş.
Norton'ın ilgisini çekmiyor mu?
Hayır.
İlgi alanlarımız ve hayatlarımız giderek birbirinden uzaklaşıyor.
Ama onu asla bırakamam.
Broadlands'ı da öyle.
Leonora'nın mezarı orada. Her gün ziyaret etmesem olmaz.
Ayrıca Norton'la ilgilenip evi çekip çevirmem gerek.
Vazife bilincini takdir ediyorum.
Evliliğine bağlılığını da.
Benim için çok önemli olan o eve düşkünlüğünü de.
-Philip'le balayımız Broadlands'daydı. -Evet, biliyorum.
İnsanlar ailelerimizin ne kadar yakın olduğunu anlamalı.
Halkın Edinburgh Dükü'nü genç ve güzel bir kadınla görüp
yanlış bir çıkarımda bulunması hiç hoş olmaz.
Bu Noel'de Sandringham Kilisesi'ne benimle gelmeye ne dersin?
Dedikoduların önünü keseriz.
Geldiğiniz için sağ olun.
Mutlu Noeller.
-Günaydın. -Majesteleri, mutlu Noeller.
-Mutlu Noeller. -Günaydın.
Çok iyi bilirim.
Mutlu Noeller, bu Timmy. Onu Buckingham Sarayı'na götürür müsünüz?
Teşekkürler.
Başbakan geldi Majesteleri.
-Başbakan. -Majesteleri.
Sevinçle bildiririm ki
Rus bilim insanları son kemiklerin Çar Nikolay'a ait olduğunu doğruladı.
Yani kraliyet ailesi resmî olarak defnedilebilecek.
Güzel.
Telefonda Başkan Yeltsin'in sesi çok keyifli geliyordu.
Bu meseleyi artık mazide bırakmayı umduğunu,
iki ülkenin dostluk ve işbirliğinin devamını dilediğini söyledi.
Peki sizce keyifli miydi, çakırkeyif mi?
Güzel soru.
Yeltsin'in demokrasi konusunda samimi olduğuna inanıyorum.
Ama keşke yönetirken biraz daha…
-Ayık mı olsaydı? -Nüfuzlu olsaydı.
Gelen haberlere göre Rusya'da siyasi iklim dengesiz.
Daha otoriter bir lider ihtiyacı doğarsa başa döneceğimiz korkusu mevcut.
Ama…
Bence Rusya'yla başa bile dönsek hasım değil, dost olurduk.
Aile bağlarımızın yadsınamaz etkisiyle
özünde bu iki ulusun müttefik olarak daha başarılı oldukları unutuluyor.
Bu açıdan baktığınızda devrim ve soğuk savaş
uzun ve mutlu bir evlilikte ufak birkaç pürüzden ibaret.
Mutlu evlilik demişken…
Bu hafta sonu evlilik yıl dönümünüz kutlu olsun.
Evet.
47 yıl.
Artmaya devam ediyor.
Ya siz ve Bayan Major?
Bu yıl 24 sene olacak.
Demek bir şeyleri doğru yapıyoruz.
Sizce neyi?
Uzun ve başarılı bir evlilikle ilgili en ilginç anekdotlardan biri
Dostoyevski'nin karısı Anna'nınkidir.
Fyodor'la karakterlerinin taban tabana zıt olduğunu söyler.
Yaradılışları farklıdır, görüşleri iki uç kutuptadır
ama hiçbir zaman birbirlerini değiştirmeye çalışmazlar.
Karakterlerine müdahale etmezler.
Anna, kocasıyla mutlu mesut yaşamalarının bunun sayesinde olduğunu söyler.
Hiçbir ortak noktaları olmaması mı?
Mutlu bir evliliğin anahtarı buymuş.
Dur, hanimiş?
Hanimiş bakayım?
Hiç umurunda değil, öyle mi?
Bırak bakalım. Aferin sana.
Nereye gitti? Hazır mısın?
Gel bakalım.
Al. Hanimiş? Gel bakalım.
Köpüşler, gelin bakayım.
Hazır mısın?
İşte böyle.
Güzel.
Al bakalım, bir tane daha.
Ödül maması ister misin?
Gel bakalım.
Güzel, gel bakalım.
Hanimiş? Hazır mısın?
Nereye gitti?
Nereye gitti? Aferin oğluma.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ