BİR NETFLIX DİZİSİ
PRENSES DIANA'NIN İNTİHAR TEŞEBBÜSÜ
Kimse sizi ayrılığa hazırlamıyor.
Sanki bir araf gibi.
Yersiz yurtsuz bir kadın.
Ne evli ne bekâr.
Ne asil ne avam.
Bir harpia misali.
Âdeta mitolojik bir yaratık gibi. Yarı kadın, yarı kuş.
Bir an göklerdesiniz, tüm ilgi sizin üstünüzde.
Derken bir darbeyle dünyaya dönüyorsunuz.
Darbe de değil, çakılarak.
Konuşacak kimse yok. Arkadaşlık edecek kimse yok.
En azından eskiden çocuklar vardı.
Ama William, Eton'a başlayacak.
O yaşa geldiğine inanamıyorum.
Teşekkürler.
Koca adam oldu.
William benim dayanağımdı.
Onsuz ne yapacağımı bilmiyorum.
Pardon.
-Bir sorun mu var? -Bugün dikkatim dağınık.
Sen ve Joe ne badireler atlatıyorsunuz, bir de benim dertlerime bak.
-Ameliyat için tarih belirlediler mi? -Gelecek hafta.
-Ben de gelip yanında olayım. -Hayır, çok meşgulsünüz.
Önemli bir işim yok.
KADININ YERİ YOK
-William, el salla! -Buraya bak William!
William, gülümse!
Bugün çok şık olmuşsun.
William, okulun ilk günü hakkında ne düşünüyorsun?
Babanı özleyecek misin?
-El yazısı berbat. -Ama yine de okula aldık.
-Sanırım hata yaptım. -Hiç endişe etme.
-Dine ne yazayım? -Anglikan Kilisesi.
Bir gün başı olacaksın.
Tebrikler.
-Hoş geldiniz. -Hoş geldiniz.
-Bu kadar üstüne titremenin lüzumu yok. -Yanlış yere imza attı.
Arkasında durup çocuğu boğduğun içindir.
-Annelik yapıyordum. -Boğuyordun.
Teşekkürler. Sabırsızlanıyorum.
Tebrikler.
Sen hiç merak etme.
Canın sıkılırsa, yalnız hissedersen pencereden büyükannene el sallarsın.
Tamam.
Güle güle.
Hoşça kal.
Prens William'ın Eton'daki ilk günü.
Evet.
13 oldu bile. Zaman akıp gidiyor.
Kesinlikle öyle.
-Robert, sen de mi Eton'a… -Evet efendim.
-Peki ya oğlun? -Alexander mı? Seneye gidecek efendim.
William'ı arada bir çaya davet etsek fena olmaz.
-Tabii izin varsa. -Harika bir fikir.
-Kuralları çiğnemek istemem. -Yatakhane müdürüyle konuşurum.
Teşekkürler.
Prenses Diana'nın ağabeyi Charles Spencer
özel konuşmaları para karşılığında gazetelere sızdırılan son ünlü oldu.
Kont Spencer'ın güvenlik şefi Alan Waller'ın
Today gazetesine bir mektup ilettiği
ve bu mektupta Kont'un Prenses'i eleştirdiği söyleniyor.
Doğum sonrası depresyonu bölümü hakkında bir yazı okudum.
-Biraz övgü ister misin? -Kesinlikle.
"Martin Bashir konuya ciddiyetle yaklaşıp mevzunun derinine iniyor,
ucuz melodram ve voyörizmle birinin acısından nemalanmayı reddediyor.
Gerçi reytinglere faydası olmadı.
World In Action bizim çok önümüzdeydi.
Hiç sorma, özel kanalların gücüne yine karşı koyamadık.
Bu durumu tersine çevirebilecek bir fikrim var.
-Dinliyorum. -Galler Prensesi.
Ne olmuş ona?
Amerikan televizyonları peşinde.
Charles'ın Dimbleby'yle yaptığı röportaj sonrasında
Diana'ya bir nevi cevap hakkı doğdu.
Diana da konuşmak istiyormuş.
-Biz de ilgimizi göstermeliyiz. -Neden bizimle konuşsun ki?
Yankiler onu dünyanın öbür ucuna uçurup adına milyonlarca bağış yapabilir.
Biz ne vereceğiz? BBC kantininden sosisli börek mi?
Önemli olan da bu işte. BBC kantini.
CBS ya da ABC değil. Güvenilir, ulusal kanalımız.
Bu önemli.
Ama Panorama araştırmacı gazetecilik programı.
-Diana magazin konusu. -Bence değil Steve.
Diana müstakbel kralın eşi ve ondan sonrakinin annesi.
Maruz kaldığı muameleden ötürü kırılma noktasına geldiği söyleniyor.
Panorama ülkenin bir kurumunun serbest düşüşe geçmesini konuşmasın mı?
Halkın gözünde itibarı ve güvenilirliği düşen monarşi
kendi içlerinden birini yok ediyor.
Büyük bir olay.
Nasıl ikna edeceksin?
Normal bir banka dekontu gibi görünmesi lazım.
News International'dan gelen bir ödeme dekontu.
"News International." Tamam.
Şunu büyütebilir misin?
Tamam.
St. Pancras'ta yapılacak yeni terminal Islington sakinlerinde sorular uyandırdı.
Planlanana göre Islington'dan geçerek…
-Hangi hesaba? -Alan James Waller.
W-A-L-L-E-R.
Bir tane daha yapalım.
Penfolds Danışmanlık'tan bir ödeme. Altında da "Jersey" yazsın.
Tamam.
Manş Adaları'nda offshore bir hesap olsun ve şüpheli görünsün.
Dikkatini çekelim.
Bakalım.
Penfolds.
Tamam, olmuş. Güzel.
-Lord Spencer, ben Martin Bashir. -Memnun oldum.
-Çok sağ olun. -Buyurun.
Öncelikle NBC haber bülteninde yorumculuğunuzun hep hayranı olmuşumdur.
Hiç izlediniz mi?
-Burada izlenmiyor sanıyordum. -Severek izledim.
Bana habercilik konusunda ilham oldunuz.
Teşekkür ederim.
Peki, konu nedir?
Son yıllarda kamuya mal olmuş isimlerin telefonlarının dinlendiğini,
özel konuşmaların basına sızdırıldığını duymuşsunuzdur.
-Elbette, benim başıma da geldi. -Biliyorum.
Eski güvenlik şefiniz Alan Waller'a karşı çıkardığınız tedbir kararını duyduğumda
biraz araştırma yaptım
ve Bay Waller'ın para aldığı tek yerin gazeteler olmadığını keşfettim.
Hesabına gelen parayı gösteren dekontlar.
Bir ödeme Today gazetesinin sahibi News International'dan geliyor
ama sonra şüphe uyandıran
ikinci bir ödeme geliyor.
Jersey'ye kayıtlı bir şirket ve ödemenin sebebi açıklanmamış.
İkinci şirketin paravan olduğu kanaatindeyim.
Muhtemelen istihbarat servisi adına.
Ne?
Yani bu sızıntıların asıl azmettiricileri MI5 ya da GCHQ olabilir.
Tanrım…
Sonra düşündüm, eğer sizi dinliyorlarsa
ya kardeşiniz de istihbarat servislerinin karalama kampanyasının bir kurbanıysa?
Derken şunu buldum.
Yine Manş Adaları'na kayıtlı başka bir hesaptan
Patrick Jephson'a giden ödemeleri gösteren bir banka dekontu.
VADESİZ HESAP BAY PATRICK JEPHSON
-Diana'nın özel kalemi. -Evet.
O da mı işin içinde?
Bana soracak olursanız
Jephson ve Prenses'in yakınındaki başka birkaç insan
Diana'nın özel hayatı hakkında rapor vermek için tutulmuş casuslar.
Paralarını istihbarattan alıyorlar.
Muhtemelen Cornwall Dükalığı'nın bilgisi ve emri dâhilinde.
-Steve Hewlett. -Alo, ben Charles Spencer.
Lord Spencer, buyurun?
Martin Bashir adlı bir muhabirinizle görüştüm.
Öyle mi?
Kendisine ne kadar itimat ettiğinizi sormak istedim.
Martin'e mi? En iyilerdendir.
Yani kendisine güvenebilir miyim?
Evet.
Martin birinci sınıf, ödül kazanmış bir gazeteci.
Pekâlâ, çok teşekkürler.
-Haber geldi, ameliyata alıyorlar. -Olumlu düşünmeye çalış.
-Hangi hastaneydi? -Royal Brompton.
-Güney Kensington mı? -Evet ama gelmenize gerek yok.
Olmaz, geleceğim. Sen hep yanımda oldun.
Ben kapatayım. Anestezi verecekler.
Alo?
Mavi ekip yoğun bakıma.
-Bayan Toffolo? -Buyurun.
Ameliyat başarılı geçti
ama yoğun bakıma aldıktan yarım saat sonra eşiniz maalesef ciddi bir kanama geçirdi.
Yoğun bakımda hızla müdahale ettik.
Joseph'in durumu şu an stabil.
Teşekkürler.
Şimdi onu ameliyathaneye geri götürüp
durumunun iyi olduğundan emin olmak istiyorum.
Baypas hastalarının yüzde beş ila onunda böyle komplikasyonlar görülür.
Önemli olan hızlı müdahale.
Neyse ki sorunu erken tespit ettik.
Teşekkürler doktor.
Joe iyileşecek. Doktoru duydun.
Yakışıklı adamdı, değil mi?
-Kim? -Doktor Khan.
-Ayakkabısında adı yazıyordu. -Ayakkabılarına dikkat etmedim.
-Gözlerine mi bakıyordun? -Hayır.
Gözleri muhteşemdi.
Sıcaktı, nezaket doluydu.
Elleri de güzeldi.
Adamın ellerinden tek beklentim ameliyatta neşter tutarken titrememesi.
-Sence Pakistanlı mı? -Bilmiyorum.
Muhtemelen öyledir.
Adı Khan olduğuna göre.
-Alo? -Alo, canım.
-Merhaba anne. -Nasılsın?
İyiyim.
Okula alışabildin mi?
Taktığınız yakalar çok alengirli, yardım alıyor musun?
-Çok sıkı takıp boğulma. -Merak etme, alıştım.
-Diğer çocuklar nasıl? Arkadaş edindin mi? -Bir iki tane.
Bu kadar mı? Konuşmayacak mısın?
-Beni özledin mi? -Evet.
Ben seni çok özledim.
Benim suskun, küçük bilgem.
-Büyükannem beni çaya davet etti. -Ne güzel.
-Baş başa mı olacaksınız? -Evet.
Hakkımda iyi şeyler söyle.
-Neden? -Artık benimle görüşmüyor.
Galiba bana kızgın.
-O ses neydi? -Hangi ses?
-Bir tıkırtı geldi. Duydun mu? -Hayır.
Dikkatli olmamız lazım. Konuşmalarımızı dinlemeye çalışanlar var.
Her yerde dinleme aygıtı var.
Tamam, ben kapatayım.
Tamam, görüşürüz.
Alo?
Kafamda kurduğum filan yok Patrick.
Telefondan tıkırtılar geliyor.
Bildiğim kadarıyla gelen ve giden tüm aramalar
sarayın santralinden geçiyor.
-Dinlenmeleri oldukça zor. -Ama imkânsız değil.
-Avizeleri kontrol ettin mi? -Henüz etmedim efendim.
-Özellikle istemiştim. -Bugün halledeceğim, söz.
Bu arada, ağabeyiniz aradı. Acil bir görüşme talep etti.
-Ne içinmiş? -Söylemedi.
Prenses Hazretleri.
Bu o!
Baksanıza! Selam.
-Selam. -Kamerayı versene.
Fotoğraf çek!
Baksana!
-N'aber Diana? -Bu Diana, bakın!
Tanrım, olamaz.
Olamaz!
Selam Carlos.
-Gir. Kapıyı da kapat. -Muhteşem.
-İki yıl konuşmadıktan sonra tepkin bu mu? -Konuşmamak senin seçimindi.
Hoş geldin.
İçeri girsene.
Birkaç gün önce BBC'den bir gazeteciyle görüştüm.
Martin Bashir diye biri.
Kendisi…
İstihbaratın kamuya mal olmuş kişileri izlediğinden bahsetti.
-Güvenlik şefim Waller vardı ya? -Mektubumuzu sızdıran adam.
Meğer düzenli ödeme alıyormuş.
Bashir dekontları gösterdi. Biri News International'dan, diğeriyse…
Jersey'de bulunan bir paravan şirketten.
Arkasında istihbarat varmış.
Her neyse, Bashir senin de izlendiğini düşünüyor.
Benim fikrimi biliyorsun. Beni yıllardır izliyorlar.
Hem de hepsi. Korumalardan o yüzden kurtuldum.
-Sadece polisler değil. -Başka kim?
-Yarbay Aylard. -Charles'ın özel kalemi mi?
Bir de senin özel kalemin.
Patrick mi? İmkânsız.
Bashir kanıtı olduğunu söylüyor.
Neyse…
Onunla konuşup bir de kendisinden dinle.
Güvenilir olduğundan emin olmasam bunu teklif etmezdim.
Onun dışında her şey yolunda mı?
-Galiba arabamın frenleriyle oynamışlar. -Nasıl yani?
Ya da belki bozulmuştur.
Pekâlâ.
Anlat bakalım, okul nasıl gidiyor?
Ludgrove'dan çok daha büyük.
Sürekli kayboluyorum.
Her şeyin adı farklı.
Bir kere yatakhaneyi bulamadım.
Üst sınıflardan biri "Yanan Çalı'dan sola dön" dedi.
Neden bahsettiğini anlamadım.
-Meğer… -Sokak lambası.
Evet.
-Sömestir demiyorlar… -Yarıyıl diyorlar.
-Ders demiyorlar… -Devre diyorlar.
-Hocalar da… -Agâh.
Üst sınıflar kocaman. Goril gibiler.
-Kantinde tıraş bıçağı satılıyor. -Sana da lazım olacak.
-Olmayacak. -Olacak.
Sesin çatlayacak, ayakların büyüyüp kokacak,
dev gibi olup bize yukarıdan bakacaksın.
-Hele ki böyle yersen. -Enfes.
Biliyorsun, ben de Eton'a gittim.
Öğrenci olarak gitmedim
ama müdür yardımcısı Marten'dan tarih ve meşrutiyet dersleri aldım.
Babanı da oraya göndermek istemiştim. Dört gözle bekliyordu.
Ama Philip başka bir şey isteyince babanı İskoçya'ya gönderdik.
Biliyorum, hâlâ bahsediyor.
Hâlâ mı? Sahi mi?
-Peki aranız nasıl? -Babamla mı?
Babam işte.
Peki ya annenle?
Hakkında iyi şeyler söylememi istedi. Seni hiç göremiyormuş.
Benim nerede olduğum belli.
Tüm haberler veriyor.
Ayrıca girdiğim her binanın tepesine bayrak çekiyorlar.
-Ne zaman isterse gelebilir. -Güzel.
Onun için endişeleniyor musun?
Bazen.
Bir çocuk annesi için endişelenmemeli.
Ben sadece…
Mutlu olmasını istiyorum.
Peki ne iş yapıyor?
…zincirleri kırıp kapıyı açmış.
Vay canına.
-Merhaba. -Merhaba.
Merhaba.
-Çok güzel anne. -Teşekkür ederim canım.
Bence çok mantıklı.
Neredeyse her gün uğruyor.
Başta arkadaşını ziyaret ediyordu, sonra başka hastalarla konuşmaya başladı.
-Herkesin morali düzeldi. -Basın ya da fotoğrafçı?
Hayır, yalnız geliyor. Koruma bile getirmiyor.
Hemen dönerim.
Merhaba.
Yaptıklarınız için teşekkür etmek istedim.
Sadece onlarla sohbet edip yanlarında oluyorum.
Sizin işinizle kıyas kabul etmez.
Teknik kısmı kolay
ama mucizevi biçimde insanları mutlu edip onlara neşe vermek zor.
Asıl sizin işiniz mucizevi.
Ben sadece dostane bir burjuvayım.
-Sizi görmek güzeldi. -Sizi de öyle.
Bir saate burada olur musunuz? Öğle yemeğimi yiyeceğim.
-Gece yarısında mı? -Evet.
Tamam, olur.
Üçüncü katta asansörün yanında bir otomat var.
Kantinden daha sakin olur.
Kusura bakmayın.
Ne alırdınız?
Quavers? Peynirli cips?
Bir de tuzlu cips var.
-Tuzlu olsun. -Güzel seçim.
Son birkaç haftadır ortalarda yoktunuz.
Ülke dışındaydım. Pakistan'da ailemi ziyaret ettim.
Vaktinde Pakistan'a gitmiştim. 1991'de çıktığım bir turda.
Hatırlıyorum, tüm ülkenin gündemi kitlenmişti.
Beni derinden etkilemişti.
-Bu arada cips enfes. -Değil mi? Abur cubura bayılıyorum.
Nedense bu çok seksi.
-Badşi Camii'ni ziyaret etmiştim. -Badşahi.
Badşahi.
Altıma küçük bir yastık, başıma çok şık bir eşarp vermişlerdi.
-Dupatta. -Dupatta.
İmamlar farklı dinlerin ahenginden bahsederken
Pakistanlı yakışıklı bir koca bulsam ne kadar mutlu olabileceğimi düşünüyordum.
Teoride güzel fikir.
Ama pratikte geleneksel değerlerimiz sizin için zor gelebilir.
Evlendiğim aile farklı mı sanki?
Hep mutaassıp giyinmem, sesimi yükseltmemem söylendi.
Kocamın bir adım arkasından yürüyüp ona "efendim" demem.
Düşüncelerimi söylemekten, eğitim almaktan men edildim.
Onunla evlenmeye uygun görülebilmek için bakire olduğuma yemin etmem gerekti.
Üzüldüm.
Tatlı ister misiniz?
Karamelli bisküvi?
Harika olur.
E, görücü usulü evlendiğiniz Pakistanlı bir eşiniz var mı?
Hayır, yok.
Bekârım ve bu işi yaptığım sürece durumun değişeceğini sanmam.
Neden?
Öncelikle pek boş vaktim yok.
-Cuma sinemaya gitmek için bile mi? -Sinemaya mı?
-En son ne zaman gittim, bilmem. -İzlemek istediğiniz bir film yok mu?
-Apollo 13. -İzleyelim o zaman.
Sinemaya gidemezsiniz.
Dünyanın en tanınan kadınısınız.
Halkta izdiham yaratır.
Merak etme, bu ilk değil.
-Martin. -Lord Spencer.
-Sizi görmek çok güzel. -Seni de. Kardeşim yukarıda.
Ağabeyim konuşmanızdan bahsetti ve şüphelerimi doğruladı.
Telefonumdan gelen tuhaf sesler, söylediklerimin basına sızması…
Dinlemeden bilemeyecekleri şeyler.
Sizce beni kim dinliyor?
Polis ve istihbarat teşkilatları. Kraliyet ailesine sadık kurumlar.
Peki sence bunu neden yapıyorlar?
Gücü ve popülerliği yüzünden Prenses'i tehdit olarak gördükleri için.
Hatta belki bildiklerinizden ötürü.
-Doğru, her şeyi biliyorum. -Konuşmanızdan korkuyorlar.
O yüzden beni korkutup sindirmek, deli ve paranoyak göstermek istiyorlar.
-Ben paranoyak değilim. -Hayır, sadece bir tehditsiniz.
Tehdit ne kadar büyük olursa o kadar büyük yalanlarla bastırılır.
MI6'da iletişime geçtiğim insanlar,
araştırmacı gazeteci olarak yıllardır tanıdığım kişiler,
şoförünüz Steve Davies'in de işin içinde olduğunu söyledi.
Steve mi?
Söylenene göre bir sene önce
size karşı büyük bir saldırıya geçme kararı alınmış.
Sizi ülkeyi terk edip yurt dışına yerleşmeye zorlamak adına
ortak bir çaba.
Kanada ya da Amerika'da.
-Boşa uğraşıyorlar. -Buna izin vermeyin.
Peki ne yapacak?
Bana sorarsanız en iyi seçenek durumu kendi açısından anlatması.
Gerçekte neler olduğunu halka açıklaması.
Eminim biliyorsunuz…
Eğer isterseniz Panorama'da sizi seve seve ağırlarız.
Bunu bir düşünmemiz lazım.
Şu an bir karar vermene gerek yok.
-Birkaç Amerikan kanalı ilgileniyor. -Evet, duydum.
Oprah Winfrey.
Barbara Walters.
-Evet. -David de arkadaşım olur.
-David? -Frost.
-Peki kontrolü size verecekler mi? -Onlar vermese de ben alırım.
Bizimle kontrol mutlak surette sizde olur.
Basın ahlakı alanında
dünyanın en seçkin markasının, BBC'nin kanatları altında olursunuz.
-Görüşüp konuşmak isterseniz… -Evet, lütfen.
Bu benim ev numaram.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Pekâlâ.
Gidelim mi?
-Nerelisiniz? -Wimbledon.
Kökeninizi sormuştum.
Wandsworth doğumluyum ama ailem Pakistanlı.
Ailenizde Urduca mı konuşulurdu, Pencapça mı?
İngilizce.
Enteresan.
Şansa bakın.
-Evet. -Pekâlâ…
-Tamam. -Buyur.
Lütfen kimse duymasın.
Konuşmak için can atıyor. Her lafı bomba etkisi yaratıyor.
Dünyayı başlarına yıkmak istiyor.
-Galiba benden hoşlanıyor. -Ne?
O anlamda değil. Pakistanlı olduğum için.
-Hep ne kadar İngiliz olduğunu söylersin. -Evet ama sanki aramızda bir bağ oluştu.
Nedense buna büyük önem addetti.
Çok tuhaftı.
-Selam vermeyecek misin? -Selam.
On, dokuz, sekiz, yedi, altı…
Ateşleme başlıyor.
Üç, iki, bir…
Kalkış başladı.
Houston, saat 13.13'te kuleden ayrıldık.
Tamam, anlaşıldı.
Anlatın bakalım ağırbaşlı ve ciddi doktor bey.
Kalp ameliyatı nasıl yapılır?
Hastaya anestezi verdikten sonra göğsünü açıyorum.
-Nasıl? -Neşterle.
25-30 santimlik bir kesik açıyorum.
Nereden başlayarak?
Buradan.
Aşağı doğru.
-Göstereyim mi? -Tabii.
Şuraya kadar.
-Sonra göğüs kafesini kırıyorum. -Eyvah.
-Hasta anestezi altında, hissetmiyor. -Benim hissetmediğim şey yok.
Kalbi açığa çıkarıyorum.
Kalp nerede?
Burada.
-Solda değil mi? -Olmasa iyi olur.
Kalbin yeri ortası.
Göstereyim mi?
Tabii.
İşte burada.
Hissettin mi?
Evet.
Kırılmış mı?
Yıllar süren ihmal ve zulüm paramparça mı etmiş?
Hayır, gayet iyi.
Nabzın çok güçlü.
Hayatta kalabilmek için güçlü olmak zorundaydım.
Devam et.
Sonra hastayı baypas makinesine bağlıyoruz.
Tıkanmış damarın etrafında yeni bir yol açıyorum.
-Zor bir şey mi? Kulağa zor gibi geliyor. -Zamanla kolaylaşıyor.
Altı hafta istirahatin ardından hasta sapasağlam kalkıyor.
Teşekkürler.
Kalbimi onardın.
Ben gideyim.
Çok teşekkürler.
İyi geceler.
Doğru düzgün öpmeyecek misin?
Bende ne görüyorsun?
Ben tamamen ortalama, sosyal açıdan beceriksiz,
biraz kilolu, işkolik bir doktorum.
İçimden bir his beni gözünde fazla büyüttüğünü söylüyor.
Korkulacak, ulu, görkemli bir şey gibi.
-Öylesin. -Hayır, değilim.
Ben artık bir hiçim.
Gerçekten hiçim.
Hiçbir şeyim yok.
Ne bir arkadaşım ne bir amacım ne bir işim var.
Ne de bir ailem.
Ben zaten bir prens bulmuştum
ve kalbimi kırdı.
Beni mutlu edecek bir kurbağayı yeğlerim.
Ne hoş bir sürpriz.
Sana bir şey soracaktım.
-Komşun hakkında. -Hangisi?
Kensington'da komşudan bol ne var?
-Sorunlu olan. -Hâlâ bir sürü kişi olabilir.
Şu meşhur olan.
Hani biraz dengesiz olan.
O komşuyu diyorsun.
Geçen gün William çaya geldi.
Annesi için çok endişelendiğini hissettim.
Zavallıcık, hiç şaşırmadım.
Belki bilgin vardır dedim.
-Diana'yla konuşuyorsunuz, değil mi? -Onu nereden çıkardın?
Hep ona sempati duyduğunu söylersin.
Onun için üzülüyorum.
Aileye dışarıdan gelmiş,
duygusal dünyası karmaşık biri olarak.
Basit bir hayat sürmekte zorlanan biri olarak.
Doğuştan yeteneği
ve karakteri olan biri olarak.
Yıldız kumaşı olan biri.
Evet.
Bu sistem bizim gibiler için kolay değil.
Ama bu kirli çamaşırlarımızı dökmeye, konuşmaya bahane değil.
Diana keyfine göre yaşıyor
ve ne yaptığı konusunda benim hiçbir fikrim yok.
-Merhaba. -Merhaba.
Son konuşmamızdan sonra birkaç kişiyi aradım.
Saraydaki telefon hatlarının en az üç tanesi dinleniyormuş.
Maalesef bu hafta iki kez takip edilmişsiniz.
Paparazzi kılığına girmiş istihbarat elemanları tarafından.
-Özel kaleminiz… -Patrick.
Şüphelerimizden emin olduk. Hesap özetleri bunu doğruluyor.
Manş Adaları menşeli bir hesaba adına para gönderilmiş.
Charles'ın özel kalemi Yarbay Richard Aylard'la beraber.
Tanrım…
Peki ya arkadaşlarım? Ya onlar da dinleniyorsa?
Arkadaşlarınıza dahi temkinli yaklaşın.
Bu süreçte kimseye güven olmayacağını öğrendim.
Bir Urdu atasözü vardır. "Jitne muh utni baatein."
"Ne kadar ağız, o kadar laf."
-Evet. -Çok üzgünüm.
Ama herkesin size karşı olmasının neye benzediğini bilirim.
Ben bir sosyal konutta büyüdüm. İlk dokuz ayımı barınakta geçirdim.
Beyazların yönettiği BBC'ye girmek için akranlarımın iki katı çalıştım.
Başarılarım öfkeleri üstüme çekti.
Açık açık söylemiyorlar
ama bakışlarından, imalarından anlıyorsunuz.
Hor görülmenin, zulüm görmenin neye benzediğini iyi bilirim.
Ülkenin en büyük kurumlarından birinde kendimi hâlâ yabancı gibi hissetmeyi.
Ama bizi yıldıracaklarını sanıyorlarsa
çok yanılıyorlar.
Bu benim için çok önemli.
Anlaşılmak.
Nihayet destek görmek.
Uzun süre bu ailenin bir parçası olmanın neye benzediğini anlatmak istedim.
Beni ittiği yalnızlığı.
Ama kime anlatacağımı bilemedim.
Kime güvenebileceğimi.
Bana güvenin.
Sizi her adımda koruyacağıma söz veriyorum.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ