SERIAL NETFLIX
Wreszcie. Znalazłem.
Co takiego?
Idealny dom.
Gdzie?
W Malibu.
Jest za daleko, żeby był idealny.
Mieszkam teraz w Los Angeles.
Za ile?
Jest tańszy od poprzedniego.
Ale muszę dzisiaj wpłacić zaliczkę,
inaczej kupi go Michael Douglas.
Kto?
Serio, tato? Ten aktor!
Też chce go kupić. Musimy działać szybko.
To najpiękniejszy dom, jaki widziałem.
A skoro o pięknie mowa, chciałbym ci kogoś przedstawić.
Dziewczynę.
Dla mnie?
Nie.
Moją. Jest naprawdę wyjątkowa.
Jeśli przylecę z nią w przyszłym tygodniu,
będziesz miał czas?
Oczywiście.
Dobrze. Przyślesz odrzutowiec?
Zwariowałeś? Do Los Angeles?
Mamy zapłacić 50 tysięcy za samo paliwo?
Zaufaj mi.
Jest tego warta.
Oto Monarchia: Decyzja Narodu,
największa telewizyjna debata na żywo w historii.
Dobry wieczór. W kraju mówi się tylko o jednym.
O tym programie i o waszej roli w przyszłości monarchii.
Te dwa numery pozostaną na ekranie przez cały wieczór.
Pytanie brzmi: czy chcecie monarchii?
Przygotowaliśmy 14 000 stanowisk,
pozostaną czynne do wieczornych wiadomości.
Nadajemy ten program,
bo stoimy przed perspektywą rządów Karola III.
Pytanie, czy podzieli ten kraj…
Głosujesz na „nie” dla monarchii.
…wybrać głowę państwa.
Opinia publiczna jest przekonana…
Głosujesz na „nie” dla monarchii.
Koszty utrzymania rodu Windsorów w porównaniu z kosztami…
Głosujesz na „nie” dla monarchii.
…jest astronomiczny.
Niech Windsorowie…
Głosujesz na „nie” dla monarchii.
…a my sami wybierzemy głowę państwa…
Głosujesz na „nie”…
…„nie”…
Głosujesz na „nie”…
Czy są tego warci?
Moim zdaniem…
…„nie”…
…ponury kraj bez polotu, który wnosi rodzina królewska.
Mieszkańcy tego kraju chcą być wolni, być obywatelami, a nie poddanymi.
Głosujesz na „nie”…
Głosujesz na „nie” dla monarchii.
Jeśli chcecie zobaczyć króla Karola i królową Camillę…
Głosujesz na „nie”…
Jeśli nie, czerwoną kartkę.
Przeważają głosy na „nie”.
Czy skandale rodziny królewskiej zaszkodziły reputacji kraju?
Większość mówi „tak”.
…„nie” dla monarchii.
Ostatnie pytanie do publiczności w studiu.
Jeśli chcecie monarchii…
Głosujesz na „nie”…
Jeśli nie, czerwoną kartkę.
OSTATNIA PRZYSTAŃ
Wszystkiego najlepszego
Wszystkiego najlepszego, droga Lilibet
Wszystkiego najlepszego
Brawo.
Za jednym razem?
Pomyśl życzenie!
- To od ciebie? - Tak. To ode mnie.
- Co to? - Co to jest?
Patrzcie. Właśnie takich potrzebowałam!
Są świetne, Lilibet.
Bardzo przydatne.
Pokaż.
Jeden z moich. To młyn w Hunie, niedaleko John O’Groats.
- Tak. - Bardzo dobry.
- Dziękuję. - Wspaniały.
Najlepszy zostawiłem na koniec.
- To będzie dobre. - Otworzę.
A co to?
To…
Patrz. Trzeba tu nacisnąć.
Napisałem piosenkę
Zaśpiewaj ją ze mną…
- Bardzo śmieszne. - Genialne.
Podoba ci się?
Coś niesamowitego.
- Powieś ją nad łóżkiem. - Kupujesz najlepsze prezenty.
- Świetna. Prawda? - Tak.
- Wygrałaś coś w tym tygodniu? - Nic.
Pewnie nie oglądaliście tamtego programu?
Debaty o monarchii?
Boże, była straszna.
Obawiam się, że poszłam spać.
Zaczęłam oglądać. Głosowali na nas, więc wyłączyłam.
Na nas?
Chyba inaczej to odebrałam.
Czy rodzina królewska jest warta swoich kosztów?
Ponad połowa powiedziała „nie”.
Wymień trzy przydatne rzeczy, które robi rodzina królewska.
Aż 83% zapytanych nie potrafi.
Czy los monarchii powinno rozstrzygnąć referendum?
Aż 70% powiedziało „tak”.
Czy ktoś chce króla Karola III?
Aż 100% powiedziało „nie”.
Wstydźcie się. Niegrzeczni chłopcy.
A teraz po tej debacie będą wybory…
- Co przewidują sondaże? - Łomot.
Który spuści pan Blair i Partia Pracy.
Możemy śmiało powiedzieć, że nadchodzą głębokie zmiany.
Skoro o zmianach mowa, co zrobimy z Hongkongiem?
Wielką chińską kradzieżą?
- Babciu. - Nie powiedziała tego.
Co? Hongkong jest nasz. Chińczycy go zabierają.
Odzyskują.
Filip i ja mamy być wtedy w Kanadzie.
Sugerują, żeby Karol zastąpił nas w Hongkongu.
Hongkong jest ważniejszy.
Nie powinnaś tam być? Jako suweren?
Monarcha nie powinien być obecny, gdy kolonia zrywa więź z krajem.
To niegodne.
To jak iść na wesele dawnej miłości
i udawanie, że się cieszysz.
Zdarzało się.
Jedź do Kanady, moja droga.
Niech Karol uda się do Hongkongu.
Cześć.
O Boże!
Wszystko gra?
Kelly, poznaj G4.
G4, poznaj Kelly.
Mówi pani,
że nie miała pani pojęcia, że pani mąż okradał wtedy bank?
Nie. Pewnie byłam wtedy na zakupach. Albo na lunchu.
Robiłam to, co robią kobiety takie jak ja.
Możesz zagrać ostatnią kwestię seksowniej.
Spróbuj jeszcze raz.
Dobra.
Nie.
Mówiłam panu.
Pewnie byłam wtedy na zakupach. Albo na lunchu.
Robiłam to, co robią kobiety takie jak ja.
Pani Farnham, nie mam pojęcia, co robią kobiety takie jak pani.
Ale pani mąż może dostać 15 lat.
Zaraz. Jak się z tym czuję?
Jest zła.
Ma dość bycia zdradzaną.
- Gniew jest w następnej kwestii. - Jasne.
Mam dość bycia niechcianą!
Kobieta tak piękna jak pani nie może być niechciana.
Tego nie ma w scenariuszu.
Improwizowałem.
Ale on tak myśli.
Ta postać?
Czy ty?
Wybraliśmy dobrych architektów.
Myślisz, że twój tata za to zapłaci?
Taką mam nadzieję.
Ale trudno go przewidzieć.
Co by nam pomogło?
Gdyby cię polubił.
Co za presja.
Polubi cię.
Czego tu nie lubić?
Mówiłeś, że lubi skandynawskie dziewczyny.
Mogłabyś być ze Skandynawii.
Jestem z Kentucky.
Mogłabyś.
Proszą o trzy dni, wliczając w to podróż.
To daleka podróż jak na tak krótki pobyt.
Chyba że wraz z panią Parker Bowles udam się potem na krótkie wakacje.
Na Britannii.
To będzie jej ostatnia podróż.
Możemy zaprosić przyjaciół.
Zajmę się tym.
Może to będzie okazja, żebym spotkał się z panem Blairem?
Czemu miałby być w Hongkongu?
- Jako premier Wielkiej Brytanii. - Najpierw musi wygrać wybory.
Wiem, ale jedyna wątpliwość, jaka została, to jaką będzie miał przewagę.
Prawda.
Zawsze myślałem, że to byłby dobry sojusz.
Dwóch mężczyzn w podobnym wieku.
Zaangażowani i wyczekujący zmiany.
Porozmawiam z jego ludźmi.
Czwarty stolik. Dwie sałatki z homara, jagnięcina i kurczak.
Tak jest!
Podać do stolika 16!
- Proszę. - Dziękuję.
- Łosoś. - Świetnie. Dziękuję.
I stek.
No i? Co o niej myślisz?
Jest urocza.
Prawda?
Nie możesz jej po prostu przelecieć?
Co chcesz usłyszeć?
Że cieszysz się moim szczęściem?
Nie cieszy mnie ani twoja, ani moja sytuacja.
Czy to zły znak, że rozmawiają po arabsku?
Nie, zawsze tak robią.
Nie przeszkadza ci to?
To trochę niegrzeczne.
Przyzwyczaisz się.
Poznałeś jej rodzinę?
Oczywiście. Pochodzi z dobrej rodziny.
Ale czy mają pieniądze?
Czy są na naszym poziomie?
Musimy uważać.
Mówisz po arabsku?
W moim wieku to trudne.
Poza tym zwykle nie trzeba znać języka, żeby wiedzieć, co mówią.
A co z tym domem w Malibie?
W Malibu.
Maliba, Malibu. Płacimy za niego 10 milionów dolarów.
Niech zgadnę. Jej wybór?
Nie. Wybraliśmy go wspólnie.
O co chodzi z tym ciągłym myciem?
Do tego też się przyzwyczaisz.
Lubię, kiedy mężczyzna ma czyste ręce.
A ty nie?
Oddam ci wszystko co do centa.
Jak?
Zarabiając na filmach, które wyprodukuję.
Wygrałem ci Oscara, prawda? Wygram kolejnego.
Nie rozśmieszaj mnie.
Twoja firma to farsa.
Od klapy do klapy,
a ja za wszystko płacę.
Zawsze, gdy oferuję ci prawdziwą pracę,
odmawiasz mi i mnie rozczarowujesz.
Ale trzeba ci oddać, że zawsze miałeś smykałkę do kobiet.
Więc pomyślałem:
„może znowu trafi w dziesiątkę”.
A potem przyprowadzasz jakąś modelkę,
a ja mam być dumny?
Nie. Sądziłem, że będziesz szczęśliwy, bo ja jestem z nią szczęśliwy.
Powinna cię uszczęśliwiać duma ojca.
I praca na nazwisko Al-Fayed.
Miło wam się rozmawia?
Tak.
Wszystko gra, mały?
Co do tego ma rację…
„mały”.
Poprzednio wygrała wybory w 1974. Teraz zwycięstwo jest przytłaczające.
Nic nie umniejszy skali zwycięstwa Partii Pracy.
Wygrała przewagą czterech milionów głosów.
To chwila Tony’ego Blaira.
Wszyscy to wiedzą.
Dziękuję. Świetnie.
Nastał nowy dzień, prawda?
Wygraliśmy wybory jako Nowa Partia Pracy
i będziemy rządzić jako Nowa Partia Pracy.
Wkraczając w nowe tysiąclecie,
mamy szansę zmienić Wielką Brytanię.
NOWA PARTIA PRACY NOWY RZĄD
To dziwne…
jak ludzie potrafią oszukiwać samych siebie.
Mimo wszystkich sondaży…
myślałem, że mam szansę wygrać.
Tymczasem ponieśliśmy jedną z naszych największych porażek.
Oby historia rozliczyła moją kadencję bardziej łaskawie niż elektorat.
Cokolwiek pomyślą historycy,
będzie pan wysoko w moim prywatnym rankingu premierów.
Bardzo wysoko.
Będzie mi brakowało pańskiego spokoju, szczerości i solidności.
Jestem szczególnie wdzięczna za pomoc z książęcą parą.
Żałuję, że nie rozwiązałem kwestii jachtu królewskiego.
A Partia Pracy podtrzymuje zamiar wycofania Britannii ze służby.
Tak.
Możliwe, że skala zwycięstwa sprawi,
że pan Blair będzie wspaniałomyślny.
Mógłbym nawiązać nieoficjalny kontakt.
Może zdołam przekonać jego rząd, żeby zachował jacht.
To by dla mnie wiele znaczyło.
Co pan o nim sądzi?
O panu Blairze?
Nie powinnam pytać.
Często powtarza się argument,
że jego przywództwo to triumf formy nad treścią.
Wiele uwagi poświęca się jego wiekowi.
Ma 43 lata, sprawdziłam.
Najmłodszy premier odkąd lord Liverpool objął urząd w 1812 roku.
Ale te zarzuty nie przekreślają jego osiągnięć.
Przełamał kontrolę związków nad swoją partią
i sprawił, że Partia Pracy znowu wygrała wybory.
Uchwycił też nastroje panujące w kraju. To jasne, że mi się to nie udało.
Przekonamy się.
Prawdziwi przywódcy nie ograniczają się tylko do swojej kadencji.
Pan również jest wciąż młody.
Wasza Królewska Mość.
Moment, kochanie.
Gratulacje.
Dziękuję, John.
To zabawne.
Jednego dnia jesteś premierem, najważniejszą osobą…
no, drugą najważniejszą osobą w kraju,
a następnego tracisz pracę oraz auto i wyrzucają cię z domu.
I to przed obiadem.
Zostawiłem ci wiadomość na…
na twoim biurku.
Powodzenia.
MIAŻDŻĄCE ZWYCIĘSTWO BLAIRA
TO ŚWIETNA PRACA. CIESZ SIĘ NIĄ.
Premier, Wasza Królewska Mość.
- Wasza Wysokość. - Panie premierze.
Odwiedził mnie dziś nowy premier.
Jak tam pierwsze dni?
Po uprzejmej pogawędce wspomniałam o królewskim jachcie.
Licząc na ułaskawienie w ostatniej chwili.
Zaproponował nowe rozwiązanie.
Nowy jacht, ale nie za pieniądze państwa.
Co?
To za co?
Prywatną inwestycję.
To koszt rzędu 65 milionów funtów.
To by znaczyło…
…że ta osoba bądź firma byłaby właścicielem jachtu
i dzierżawiłaby go rządowi,
gdy rodzina królewska będzie go potrzebować.
Jak wypożyczalnia?
Jakbyśmy pożyczali auto.
To nie takie dziwne.
We współczesnym handlu
tak się robi z kontenerami i tankowcami.
Britannia to nie kontener.
To królewski jacht, symbolicznie reprezentujący twoją matkę.
Co właściwie sugerują?
Żeby napisać na burcie „Britannię sponsorują ciastka McVities”?
Sugerują, że to już nie byłaby Britannia.
Jacht miałby nową nazwę.
Mów dalej.
Nowa Brytania.
Podoba mi się.
Czy to nie hasło kampanii Blaira?
- Tak. - Daj spokój.
Potem wymalują na burcie jego uśmiechniętą twarz.
Powiedziałam, że jeśli to są warunki,
wolę wycofać jacht ze służby.
I tak się stanie.
Podróż Karola do Hongkongu będzie ostatnim rejsem jachtu.
Po 43 latach służby
i przebyciu ponad miliona mil morskich w podróżach po całym świecie…
królewski jacht zakończy służbę.
Pierwszy raz widziałem to tak wyraźnie.
Piętno, jakie odcisnęły na niej ostatnie lata.
Jej niepokój czy może żal.
Nie chodziło o jacht ani o jej cenne wspomnienia.
Chodziło o nią samą.
I o instytucję, którą reprezentuje.
Jakby czuła, że to ona kończy służbę.
W takim razie musi pan być gotowy.
Kraj musi zacząć myśleć o pańskiej przyszłej roli.
Dlatego przejrzałem plan podróży
i znalazłem trochę czasu
na spotkanie z premierem w cztery oczy na pokładzie jachtu.
Zaznaczyłem również jedno czy dwa miejsca
w przemowie przysłanej z pałacu Buckingham,
którą ma pan wygłosić podczas ceremonii, które można zmienić.
Żeby była bardziej w pańskim stylu.
Nie udało mi się zmienić tylko…
klasy biznesowej.
Minister spraw zagranicznych Robin Cook,
były minister spraw zagranicznych Douglas Hurd i były premier Edward Heath,
wszyscy lecą pierwszą klasą.
A następca tronu biznesową?
Niestety.
I wszystko jasne.
Będziesz musiał być bardzo dzielny.
Ale obiecuję, że to przeżyjesz.
EKSCYTUJĄCA PRZYSZŁOŚĆ
- Porozmawiam z nim. - Nie proszę o to.
Proszę.
To ekscytujące, że w końcu mamy możliwość to zrobić.
Książę Karol przyleciał do Hongkongu. Wkrótce nastąpi przekazanie kolonii.
Szef MSZ, Robin Cook, skrytykował chińskie plany,
by natychmiast wysłać tam wojsko.
Dodi dziś dzwonił.
Żeby powiedzieć, że wpłacił zaliczkę na dom w Malibu.
Dobrze.
Ciesz się jego szczęściem.
A jeśli oświadczy się tej dziewczynie?
To urządzimy mu wspaniały ślub.
W Paryżu.
Wesele będzie w Ritzu.
Albo w Szkocji. W twoim zamku.
Mój pierworodny żeniący się z modelką.
Też byłam modelką.
Byłaś o wiele więcej niż tylko modelką.
Byłaś bywalczynią salonów.
Jestem w ponurym nastroju. Nie chcę wam psuć wieczoru.
Popsuje go pani, nie idąc z nami.
Jedno danie.
Dwadzieścia minut.
W porządku.
Po rozwodzie miałam znowu być wesoła i uśmiechnięta.
Jest mi jeszcze bardziej smutno.
Wkrótce 50 urodziny Camilli.
Karol chce urządzić przyjęcie w Highgrove.
Opuszczę wtedy kraj.
Ale dokąd mam lecieć?
Chciałam zabrać chłopców na wakacje do Ameryki,
ale odmówiono mi ze względów bezpieczeństwa…
Może poleci pani z nami do Saint-Tropez?
Prosimy.
Nie chcę ściągać wam tego na głowy.
Rozejść się. No już, wynocha stąd!
Rozejść się. Idźcie sobie.
Moi ochroniarze byli w siłach specjalnych. Wszystkim się zajmą.
A chłopcy będą mieli motorówki i skutery,
filmy, burgery i frytki.
A pani będzie miała słońce i zakupy,
a także duży, nowy jacht.
Oraz helikopter i samolot, które zabiorą panią na miejsce.
Pomyśli pani, że to bardzo egipskie i wulgarne.
Ale spodoba się pani!
A zatem?
Proszę to przemyśleć.
Wasza Ekscelencjo, panie premierze, panie i panowie.
Jej Królewska Mość prosiła, żebym przeczytał tę wiadomość.
Za pięć godzin nasza flaga zostanie opuszczona.
Nad Hongkongiem będzie powiewać chińska flaga.
A ponad półtora wieku brytyjskich rządów dobiegnie końca.
Mieszkańcy Hongkongu mogą wypatrywać nowej przyszłości.
Rzeczy, które wydawały się wieczne, dobiegają końca,
ale mam nadzieję, że unikalny charakter i duch Hongkongu
dadzą światu lekcję niepodległości i postępu.
To silne poczucie tożsamości,
to głębokie oddanie własnym sposobom działania,
było silnikiem napędzającym niezwykły sukces Hongkongu.
Zachowując te wolności,
nie tylko chronimy tutejszy sposób życia,
ale i zapraszamy świat, by brał z nich przykład.
Życzę wszystkim udanej przemiany
oraz pomyślnej i spokojnej przyszłości.
Premier, Wasza Wysokość.
Panie premierze, jestem wdzięczny, że znalazł pan czas.
Wasza Wysokość.
No proszę.
Pierwszy premier, który mógłby być synem królowej.
Winston Churchill, który wiele razy siedział w tym fotelu,
mógł być jej dziadkiem.
Anthony Eden, Harold Macmillan, ojcem.
Wilson i Heath, mężem.
Pani Thatcher jej bliźniaczką.
A pan jej synem.
Co w sumie czyniłoby nas…
- Braćmi. - Tak.
Dwóch mężczyzn z jednego pokolenia. I, mam nadzieję, o podobnej wizji.
Jeśli to spotkanie dotyczy wycofania jachtu ze służby,
chcę powiedzieć, zwłaszcza po tym, jak mnie tu oprowadzono,
jak mi przykro.
Czemu?
- Cóż… - Proszę.
Nie byłem przygotowany na to, jakie robi wrażenie.
Ani to, jakie uczucia wzbudzają związane z nim tradycje…
- Niemal żałuję podjętej decyzji. - Żeby się go pozbyć?
Naprawdę?
Mam odmienne nastawienie.
Powód naszej wizyty w Hongkongu
jasno uświadamia, że nie ma sensu kurczowo trzymać się przeszłości.
Musimy cieszyć się przyszłością.
Dał pan przykład ze swoją partią.
Wziął pan zardzewiały, socjalistyczny traktor
i zmienił go pan w lśniący sportowy samochód.
- Widzieliśmy, jak zareagował naród. - Oby.
Nie powinienem tego mówić, ale…
moim zdaniem rodzina królewska potrzebuje podobnej renowacji.
Nie tylko w kwestii rozmiaru i kosztów, choć o nich również mowa…
ale w kwestii nastawienia.
Moi rodzice mają…
ugruntowane przekonania,
na przykład w kwestii tego, jak mam żyć.
Rozwody i powtórne małżeństwa istnieją.
To rzeczywistość dla wielu ludzi.
Pan to rozumie.
Rozumie pan nastroje w kraju lepiej niż inni.
Czy ludzie nie woleliby szczęśliwego, powtórnie żonatego księcia Walii,
zamiast nieszczęśliwego i nieżonatego?
To było zdumiewające.
Praktycznie podkopywał pozycję matki.
Trochę go rozumiem.
Pewnie nie jest fajnie być księciem Walii, gdy masz tyle zalet.
Ma je?
Tak. Jest energiczny i inteligentny.
Ma sumienie i wrażliwe serce.
Chce zmagać się z problemami i je rozwiązywać.
Z jachtem to samo.
Jest wspaniały, ale przepłynął już ponad milion mil.
Jego chwała należy do przeszłości. Nie spełnia już wymagań.
Oczywiście szanuję ludzi, którzy doradzają królowej,
ale bądźmy szczerzy, otacza ją morze siwych głów.
Zdarza się, że brakuje im wrażliwości w pewnych kwestiach.
Jeśli chcemy zachować to, co w Koronie najlepsze,
to dwóch myślących o przyszłości mężczyzn będzie musiało współpracować,
żeby ochronić…
nie tylko przyszłość monarchii, ale…
również i moją, jako dziedzica tronu.
Tkwić w systemie, który każe ci być nikim.
Nie mieć głosu.
…„przywódca buszmenów przywiązał się do tego człowieka,
jakby to było jego naturalne prawo, ale wkrótce nastąpiła zmiana”.
Znakomite.
To jakby całe wieki być w opozycji.
Nasze 18 lat było koszmarne.
A on ma za sobą już 50.
Nie może być łatwo, gdy to twoja matka decyduje,
kogo możesz poślubić.
Pomyśl, że twoja mama mogłaby mnie zawetować.
Nie odważyłaby się.
Wraz ze świtem w Hongkongu zjawiły się nowe oddziały.
Żołnierze Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej
przekroczyli granicę w ramach przyjaznej inwazji.
Ale widok transporterów opancerzonych
wzbudził niepokój w niektórych kręgach.
Koszary Księcia Walii na wyspie Hongkong
były kwaterą brytyjskiej armii aż do północy.
To już koniec.
Dzisiaj chińscy żołnierze o nieprzeniknionych obliczach…
Wasza Królewska Mość.
…wracających do domów po długiej i zakrapianej nocy.
Armia przybyła…
Jeden czy dwa drobiazgi.
Księżna Walii poprosiła o pozwolenie,
żeby zabrać książęta na wakacje na południu Francji
na zaproszenie Mohameda Al-Fayeda.
Czy mam jej odmówić?
Tak bym wolała,
ale w tym roku jest kolej Diany.
Podobno rozwiedzione pary nazywają to „rodzicielstwem”.
To nie moja sprawa.
Wasza Wysokość.
To wszystko?
Obawiam się drugiego drobiazgu.
Książę Walii…
Mów dalej.
…ponoć udzielił prywatnej audiencji premierowi
gdy byli w Hongkongu.
Następnie udał się na prywatne wakacje z panią Parker Bowles i przyjaciółmi
na pokładzie Britannii.
Pozwoliłem sobie przygotować oświadczenie,
wyjaśniające, że wakacje odbyły się na koszt księcia.
Ale to pozostawia kwestię audiencji.
Jak myślisz, o czym rozmawiali?
Rzekomo o przyszłości Wielkiej Brytanii w regionie.
Poproś księcia Walii, żeby przyszedł, gdy tylko będzie mógł.
Wasza Wysokość.
Czy zanim zostanie wycofana ze służby,
mogłabym prywatnie pożegnać Britannię?
Oczywiście.
Zajmę się tym.
Wasza Wysokość.
Książę Walii, Wasza Królewska Mość.
Mamo.
Jak było w Kanadzie?
Wspaniale, dziękuję.
W ogóle nie padało.
Nie, deszcz przypadł mnie. Niemal zagłuszył moją mowę.
Moją mowę.
Mam nadzieję, że nie popsuło ci to wakacji w…
Gdzie to było?
W Manili i na Wyspach Paracelskich.
Zaskoczyła mnie ta wycieczka.
I to, że wykorzystałeś królewski jacht
do swojego romansu z panią Parker Bowles.
Mojego romansu, mamo? Jestem nieżonaty.
Jesteś rozwodnikiem, którego żona wciąż żyje.
Naprawdę o tym rozmawiamy?
Camilla i ja jesteśmy dorośli i chcemy tego.
- W to nie wątpię. - Jesteśmy razem szczęśliwi.
W to też nie wątpię.
Ale pora, żebyś zadał sobie pytanie,
czym to się może skończyć, skoro naród jest temu taki przeciwny?
To szaleństwo.
Zgadzam się.
Diana latami publicznie wyciągała brudy.
Bez końca podrzucała nam różne bomby,
próbując nas zniszczyć.
Przez cały ten czas Camilla była wzorem dyskrecji i godności.
Ale to ją potępiasz najbardziej.
Premier…
Właśnie, premier.
…młody człowiek, który rozumie naród lepiej niż inni,
mówi, że ludzie chcą szczęśliwego następcy tronu,
którego życie prywatne odzwierciedla ich rzeczywistość.
Nie rozmawiamy o premierze,
ani o tym, czy rozumie ludzi lepiej ode mnie.
Zdecydowanie.
Ale powiem jasno, że jedyną osobą w tej rodzinie,
która ma bezpośredni kontakt z premierem, jest suweren.
- Będę nim. - Ale nie jesteś.
Więc kiedy?
Sam powinieneś to wiedzieć,
bo jeśli Bóg pozwoli, sam złożysz kiedyś tę przysięgę.
Ta praca jest na całe życie.
Oby wciąż istniała instytucja, której dotyczy przysięga.
To nie moje zachowanie grozi jej przetrwaniu.
Nie?
To nie na mojej warcie nasz autorytet tak się załamał,
że jesteśmy pośmiewiskiem w programie telewizyjnym.
O ile wiem, wynik głosowania był na naszą korzyść.
Ale nie na twoją.
W Hongkongu zobaczyłem, jak łatwo się nas pozbyć.
Zmienić nazwy budynków, usunąć twój profil ze znaczków.
Po 150 latach jako poddani Korony, rwali się do tego, żeby się nas pozbyć.
Tak to jest, gdy…
nie idziemy z duchem czasu.
Nie można cię obwiniać za długie życie.
Dziękuję.
Ale musisz przyznać, że twoje wartości kształtowała królowa Maria.
Tak. Jestem z tego dumna.
A jej, królowa Wiktoria.
Z tego też jestem dumna.
Martwię się, mamo, że…
trzymając się wiktoriańskich standardów tego,
jak monarchia powinna wyglądać, jakie uczucia budzić,
pozwolimy, by świat zostawił nas w tyle.
A twoi następcy…
zostaną z niczym.
Wasza Królewska Mość.
KRÓLEWSKI JACHT
KRÓLEWSKA WIZYTA
Wasza Królewska Mość.
WYSPA ŚWIĘTEJ HELENY
KRÓLEWSKA WIZYTA 1963
Kocham cię.
Napisy: Krzysiek Ceran