Λοιπόν;
Πώς τα περνάτε εκεί;
Επικρατεί πανδαιμόνιο.
Σήμερα το πρωί μου έδωσε ένα ποίημα που μου έγραψε.
Πολύ γλυκό, σαν αυτόν.
Αλλά κάπως υπέρμετρο.
Εντελώς υπερβολικό.
Με εγχάραξη σε αργυρή πλάκα.
Και με ρίμα.
"Ζευγαράκι" και "πιτσουνάκι".
Μάλιστα.
Και ίσως έλεγε "ντελίριο" και "ελιξίριο".
Τι μου λέτε;
Ήταν στο Λος Άντζελες για τη διάλυση του αρραβώνα,
με δυσάρεστες εξελίξεις.
Το ξέρω, βούιξαν οι εφημερίδες.
Φαίνεται ότι του κάνει μήνυση.
Και ο Τύπος είναι ξοπίσω μας διαρκώς,
δεν μας αφήνουν σε ησυχία.
Αλλά κατά τ' άλλα, μου φέρεται εξαιρετικά.
Κανονίζει να είναι όλα τέλεια, με φροντίζει.
Καταλαβαίνω πόσο σαγηνευτικό είναι αυτό,
αλλά τελικά φροντίζετε τον εαυτό σας με τον τρόπο που είχαμε συζητήσει;
Προσπαθούμε να απαλλαγείτε απ' τον εθισμό σας στις εντάσεις.
Μπαμπά.
Το ξέρω.
- Πώς είναι η καλεσμένη μας; - Χαρούμενη. Κάνει ηλιοθεραπεία.
Ωραία.
Τώρα μένει να την καπαρώσεις φορώντας της μια βέρα.
Δώσε μου λίγο χρόνο, είναι νωρίς ακόμα.
Τότε, θα σου εξηγήσω τι διακυβεύεται.
Αν παντρευτείς αυτήν την κοπέλα,
θα γίνεις εν μία νυκτί ένας γίγαντας, ένας κολοσσός.
Θα αποκτήσεις χρήματα και εξουσία που ξεπερνάνε κάθε φαντασία.
- Και θα είσαι επιτέλους ισάξιός μου. - Ισάξιός σου;
Αλήθεια;
Πώς ακριβώς;
Θα σε κάνω συνέταιρό μου. Στα πάντα.
Σε όλη την εταιρεία.
Πρώτη φορά μού προτείνεις κάτι τέτοιο.
Γιατί ως τώρα δεν άξιζες κάτι τέτοιο.
Ας το παραδεχτούμε,
πρόκειται ξανά για εντάσεις.
Η ένταση είναι αδρεναλίνη, είναι εθιστική.
Και, από πολλές απόψεις, το αντίθετο της ενήλικης συμπεριφοράς.
Και μετά απ' όσα μου 'χετε πει για τους Αλ Φαγέντ,
ότι ο Ντόντι είναι γλυκός...
Είναι πολύ γλυκός πραγματικά.
Και κάπως χαμένος.
Παγιδευμένος σε μια νοσηρή δυναμική με τον πατέρα του.
Όντως.
Θέλετε όντως να περιβάλλεστε από τέτοιους ανθρώπους;
Ή και να τους γνωρίζετε;
Ελλοχεύει ο κίνδυνος
της κανονικοποίησης του μη φυσιολογικού
και της εξοικείωσης με μια ζωή μες στην έξαψη.
Τότε η ζωή παίρνει κακή τροπή.
Το ξέρω.
Αν την παντρευτείς, θα υπερβείς όσα έχω καταφέρει.
Το Ritz στο Παρίσι, το Harrods, τα πάντα.
Αυτό δεν θέλει κάθε γιος; Να υπερβεί τον πατέρα του;
Ιδού η ευκαιρία σου, μην τη χαραμίσεις.
Θα πω στον γραμματέα να μου κλείσει εισιτήριο.
Ωραία.
Γυρίστε σπίτι, εκεί που ανήκετε.
Εντάξει, γεια.
Νταϊάνα!
ΤΟ ΣΤΕΜΜΑ
Πάμε για ψώνια;
Και παγωτό;
- Αλήθεια; - Έλα τώρα.
Είμαστε στο Μόντε Κάρλο.
- Θα περάσουμε ωραία. - Καθόλου.
Θα έχει φωτογράφους και κόσμο. Μπορούμε να χαλαρώσουμε εδώ;
Πρέπει να σου πω κάτι.
Κι εγώ το ίδιο.
Τα λέμε τρώγοντας στρατσιατέλα. Έλα.
Προσοχή.
Ευχαριστώ.
- Μπήκαμε όλοι; - Ναι, πάμε.
Όλα θα πάνε καλά.
Αυτό το μέρος είχα υπόψη.
Τι γεύση θέλετε;
- Βανίλια. - Βανίλια;
- Φιστίκι. - Βανίλια. Φιστίκι.
Τι είπες;
- Τι; - Τι είπες;
Θα φροντίσω να μείνουμε λίγο.
- Αυτό. - Αυτό; Σίγουρα;
Σοβαρά τώρα; Νίκησες;
Ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη για δύο πράγματα.
Προς τα εκεί.
Πρώτον, για την κατάσταση με την Κέλι.
Δεν περίμενα ποτέ να φτάσει...
Σου μιλώ εκ πείρας,
είναι λυπηρό όταν ο άντρας που αγαπάς έχει αισθήματα για άλλη.
Δεν ήξερα ότι μπορείς να του κάνεις αγωγή επειδή δεν σ' αγαπάει πια.
Άλλο πάλι κι αυτό.
Για να μην την αδικώ, της είπα να σταματήσει τη δουλειά.
Επομένως
έχασε πολλά χρήματα.
Επίσης ήθελα...
να ζητήσω συγγνώμη...
αν ήμουν κάπως αυτές τις μέρες.
- Ήμουν; - Ίσως λίγο αγχωμένος.
Είμαι συνεσταλμένος
και εσωστρεφής.
Δεν μ' αρέσει να βλέπω την ιδιωτική μου ζωή στον Τύπο.
Για να μην αναφέρω τις προσβολές και τις προκαταλήψεις.
"Παράτα τον γλοιώδη εραστή".
"Γιατί η Ντι δεν βρίσκει έναν καλό Άγγλο;"
Λυπάμαι.
Και για εμένα χειροτερεύει.
Κάνουν τους φίλους και μετά δημοσιεύουν αλλεπάλληλες προσβολές.
Με κάνει να θέλω να φύγω.
Να αρχίσω απ' την αρχή.
Να ζήσω σε άλλη χώρα, όπως...
Στην Καλιφόρνια.
Ακριβώς.
Φοβερό.
Μακριά από την Αγγλία.
Κάπου όπου μπορώ να είμαι ελεύθερη,
να κάθομαι κάτω από ένα δέντρο,
να τρώω παγωτό με το αγόρι που μ' αρέσει.
Νταϊάνα, να βγούμε μια φωτογραφία;
- Πάλι τα ίδια. - Πάμε.
- Ένα φιλί, Νταϊάνα. - Μην πλησιάζετε, παρακαλώ.
Μην πλησιάζετε!
- Σ' αγαπάμε, Νταϊάνα! - Κάντε πίσω!
- Πάμε. - Κάντε πίσω!
Πάμε!
- Νταϊάνα! - Νταϊάνα!
- Είστε ανοιχτά; - Πάμε!
- Εδώ είστε ασφαλείς. - Ακολούθησε τον Τρέβορ.
- Είστε καλά; - Είστε όλοι καλά;
- Πρέπει να κλειδώσουμε. - Φρεντερίκ.
- Είστε καλά, κύριε; - Καλά.
- Χαρά μας που βρίσκεστε εδώ. - Πρέπει να φύγουμε.
Έχουμε άλλη είσοδο από πίσω. Πρέπει να βρούμε το κλειδί.
Μπορείς να ανοίξεις;
Τρέβορ, τι συμβαίνει;
- Θα μείνουμε εδώ για λίγο. - Θα βάλω τα κλάματα.
Τουλάχιστον παγιδευτήκαμε σε κοσμηματοπωλείο.
- Τους ξεφύγαμε; - Προς το παρόν.
Σου αρέσει κάτι απ' αυτά που βλέπεις; Οτιδήποτε;
Πού βγάζει η πόρτα;
- Δεν χρειάζομαι τίποτα. - Κάτι θα σου αρέσει.
Αυτό είναι πολύ ωραίο.
Αυτό;
Νταϊάνα!
- Πάμε. - Φεύγουμε, ελάτε.
Νταϊάνα!
- Ντόντι. - Ντόντι.
Κύριε Ντόντι, πρέπει να φύγουμε.
Κύριε Ντόντι, πάμε!
Τώρα, κύριε!
Προς τα εδώ, πάμε.
Η Νταϊάνα.
- Έλα. Πάρε. - Ευχαριστώ.
- Πάμε γρήγορα; - Ναι.
Φύγαμε.
- Νταϊάνα! - Νταϊάνα!
Πάμε, παιδιά.
Νταϊάνα!
Αν είναι δυνατόν.
Νταϊάνα, σε παρακαλώ!
Νταϊάνα!
Είσαι καλά;
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Πλάκα είχε.
- Συγγνώμη. - Όχι.
Εγώ φταίω.
Χαραμίσαμε την τελευταία μας βραδιά μαζί.
Τι;
Αυτό ήθελα να σου πω.
Πρέπει να φύγω αύριο.
Με περιμένει αρκετή δουλειά και γυρίζουν και τα παιδιά.
Ο γραμματέας μου μου έκλεισε πτήση αύριο το πρωί.
Δεν θα μπεις σε εμπορική πτήση.
Θα πας με το τζετ μας.
Δεν με πειράζει η εμπορική πτήση.
Έλα τώρα.
Δεν το συζητώ καν.
Θα ρωτήσω τον μπαμπά.
Γυρίζει; Από τώρα; Γιατί;
Τι έγινε;
- Έχει δουλειά. - Όλα καλά;
Εξαιρετικά.
Την πήγα για ψώνια.
Διάλεξε δαχτυλίδι.
Τι δαχτυλίδι;
Ένα χρυσό αστέρι.
Δεμένο με διαμάντια.
Από την κολεξιόν Dis-Moi Oui.
Δεν το πιστεύω!
Σουτάρει και σκοράρει. Γκολ!
- Είναι βέρα αρραβώνων. - Δεν ξέρω.
Φυσικά και είναι! Dis-Moi Oui σημαίνει "Πες μου ναι".
Ο γιος μου ο καταφερτζής!
Είσαι ένας Φαγέντ!
Το φοράει τώρα;
Θέλω φωτογραφία.
Δεν το πήρα ακόμα.
Τηλεφώνησα αφού φύγαμε.
Δεν το είχαν εκεί.
- Το έχουν στο υποκατάστημα του Παρισιού. - Πήγαινέ τη στο Παρίσι.
Αυτό θα έκανα, αλλά θέλει να πάει σπίτι.
Όχι.
Πήγαινέ τη στο Παρίσι και φόρεσέ της το δαχτυλίδι.
Αυτή είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου. Ήξερα ότι θα τα κατάφερνες.
Ο γιος μου!
Ένας Φαγέντ!
Γεια σου.
Γεια.
Συμφώνησε. Μπορούμε να πάρουμε το τζετ.
Αν δεν σε πειράζει, θα περάσουμε απ' το Παρίσι.
Τι; Γιατί;
Έχω μια δουλειά.
Μόνο για μία νύχτα.
Εντάξει.
Αλλά πρέπει να μιλήσω στα παιδιά.
- Φυσικά. - Μου λείπουν τρομερά.
Ναι.
Καταλαβαίνω.
Γελοίο και που το είπε και που το έκανε.
- Και ποιος πλήρωσε; - Πάντως όχι εγώ, αυτό μετράει.
Μάργκο!
Τι λέτε για ένα πικ νικ σήμερα; Στο Γκλεν Μούικ;
Υπέροχη ιδέα!
Τον βλέπεις καλά αυτόν;
Τον βλέπω μες στην απελπισία.
Έτσι θα 'μουν κι εγώ, αν η ιδιωτική ζωή της μητέρας μου γινόταν πρωτοσέλιδο.
Ναι, σε αυτό ακριβώς διαφέρει η δική σου μητέρα από τη δική του.
Πρέπει να τον βγάζουμε έξω πιο συχνά, για να μην το σκέφτεται.
Τι λες γι' αυτό;
Σκέψου το.
Ο Τσαρλς ήταν 13 την πρώτη του φορά, εγώ 14.
Στα 15 του ο Γουίλιαμ έχει αργήσει.
Ίσως αυτό χρειάζεται.
Το αλάτι, παρακαλώ;
Ξεκινήσαμε την κάθοδο στο αεροδρόμιο Λε Μπουρζέ του Παρισιού.
Το πλήρωμα εδάφους ενημέρωσε
ότι περιμένουν αρκετοί φωτογράφοι,
αλλά θα προσπαθήσουν να περάσετε γρήγορα απ' τις αφίξεις.
Προσγειωνόμαστε σε 20 λεπτά, σύμφωνα με το πρόγραμμα.
Ευχαριστώ.
Θέλεις να στείλεις κάτι;
Όχι.
Νταϊάνα!
Ήξερες ότι ήταν αρραβωνιασμένος όταν τον φίλησες, Νταϊάνα;
Κοίτα προς τα εδώ!
Τι λένε ο Γουίλιαμ και ο Χάρι;
Νταϊάνα!
Και η αγωγή της Κέλι;
- Καλημέρα. - Καλημέρα σας.
Πάμε.
Νταϊάνα!
Στο διαμέρισμά μου.
Έχω εντολές από τον κύριο Μοχάμεντ. Πρώτα στη Βίλα Γουίνδσορ.
Η πριγκίπισσα έχει τηλεφωνικό ραντεβού με τα παιδιά της.
Στο διαμέρισμα τώρα.
Ο κος Μοχάμεντ τόνισε να σας πάμε στη Βίλα Γουίνδσορ.
Κάντε πίσω.
Πίσω.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Όλα καλά.
Πού είμαστε; Πού πάμε;
Ναι, συγγνώμη. Επέμενε ο πατέρας μου.
Έχω ένα τηλεφώνημα σε 45 λεπτά.
Θα σταματήσουμε στο Ritz μετά.
Θα τηλεφωνήσεις από εκεί.
Γεια σου, μπαμπά.
- Καλώς ήρθατε, κυρία. - Ευχαριστώ.
- Αν έχετε ερωτήσεις... - Όχι, ευχαριστώ.
Δεν ήταν καλή ιδέα.
Χαλάρωσε. Φέρε να της μιλήσω.
Δεν είναι ώρα τώρα, πίστεψέ με. Έχει εκνευριστεί.
Φέρε να της μιλήσω!
Θέλει να σου μιλήσει.
Δεν θέλω να του μιλήσω.
Πες του ότι δεν μπορώ τώρα.
Λίγο μόνο.
Εμπρός;
- Πώς είναι η ξεχωριστή καλεσμένη μου; - Είναι καλά.
- Αλλά... - Πώς σου φαίνεται η βίλα;
- Πολύ όμορφη, Μου Μου, αλλά... - Μου την παραχώρησε ο Δήμος Παρισιού.
Ο Ζακ Σιράκ αυτοπροσώπως.
Ο δούκας και η δούκισσα του Γουίνδσορ έζησαν πολλά ευτυχισμένα χρόνια εκεί.
Είναι ένα τέλειο σπιτάκι που περιμένει το τέλειο ζευγάρι.
Τίποτα στον κόσμο δεν θα μου πρόσφερε μεγαλύτερη χαρά
από το να δω εσένα και τον Ντόντι
να γεμίζετε το σπίτι με τον έρωτά σας και την ευτυχία σας.
Πολύ γλυκό εκ μέρους σου, είσαι πολύ ρομαντικός.
Ευχαρίστως να ξανάρθω,
αλλά πρέπει να κλείσω για να τηλεφωνήσω στα παιδιά.
Εντάξει; Γεια σου.
Γεια.
Σταμάτα να ανακατεύεσαι, σε παρακαλώ.
Όλα πήγαιναν πολύ καλά.
Να βοηθήσω προσπαθώ.
Δεν βοηθάς καθόλου, τώρα έχει αγχωθεί.
Πήγαινε να την ηρεμήσεις, τότε.
Σε παρακαλώ, άσ' το πάνω μου.
Ξέρω ότι είναι σημαντικό για εσένα, αλλά ξέρω τι κάνω.
Εντάξει, ξερόλα. Γεια.
Γεια.
Μπορούμε να τους ξεφύγουμε; Πήγαινε πιο γρήγορα.
Πρόσεχε μη χτυπήσεις κανέναν!
Γιατί στον διάολο ήρθαμε από εδώ; Το συζητήσαμε!
- Θεέ μου. - Θεέ μου!
Φιλίπ!
- Είναι απαράδεκτο. - Το ξέρω, αλλά δεν γίνεται τίποτα.
Κάτι πρέπει να κάνεις!
Νταϊάνα, κοίτα προς τα εδώ!
Νταϊάνα!
Είσαι καλά;
Χίλια συγγνώμη.
- Τρέβορ. - Δεν γίνεται τίποτα.
Φύγετε! Δρόμο!
Κάντε άκρη!
Απίστευτο.
Κουνηθείτε!
Όχι. Φύγετε.
Μην πλησιάζετε!
Νταϊάνα, σε παρακαλώ!
Έλα, Νταϊάνα!
- Κάστρο Μπαλμόραλ. - Η Νταϊάνα είμαι, θέλω τα παιδιά.
Μόλις βγήκαν.
Οι πρίγκιπες περίμεναν το τηλεφώνημα, αλλά ξαναβγήκαν.
Λυπάμαι πολύ, κυρία.
Θέλετε να ξαναπάρετε το βράδυ;
Εντάξει, ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ. Γεια σας.
Δεν θα αργήσω.
Καλή επιτυχία!
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ, ΧΑΡΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗ, Η ΜΑΜΑ
Εκεί.
Αετίσιο βλέμμα.
Ήρεμα και σταθερά.
Εντάξει;
Όταν είστε έτοιμος, βγάλτε την ασφάλεια.
Και πυροβολήστε.
- Έτοιμος; - Φυσικά.
- Συγχαρητήρια, κύριε. - Ευχαριστώ.
Εξαιρετικά.
- Γεια. - Γεια.
Τι κάνουν τα παιδιά;
Δεν τα πρόλαβα.
- Όχι. - Είχαν βγει.
Έστειλα κάποιον να αγοράσει στον Χάρι το δώρο που μου ζητούσε.
Και παρηγορήθηκα με ένα χτένισμα.
Στο διαμέρισμά μου θα είμαστε καλύτερα.
Σ' το υπόσχομαι.
- Νταϊάνα! - Κάντε πίσω, σας παρακαλώ!
Κάντε πίσω.
Αν είναι δυνατόν.
- Γεια σου, μαμά. - Αγάπη μου, επιτέλους μιλάμε.
Συγγνώμη, δεν έχουμε χρόνο. Είναι το δείπνο σε λίγο.
Ναι, πες γρήγορα. Πώς είναι η Σκοτία;
Καλά.
Με υγρασία, κρύο και σκνίπες;
Ναι.
- Όπως σου αρέσει. - Δεν σου είπα!
Τι;
- Σκότωσα το πρώτο μου αρσενικό ελάφι. - Αλήθεια;
Ναι.
Μη μου πεις ότι σε πασάλειψαν με αίμα.
Δεν σ' το λέω.
Δεν αντέχω.
Το ξέπλυνες αμέσως;
- Το περισσότερο. - Το περισσότερο;
- Ο Χάρι μου; - Εδώ, περιμένει να σου μιλήσει.
- Μαμά. - Γεια σου, αγάπη μου.
Πότε θα γυρίσεις;
Αύριο.
Θα σας δω αύριο το βράδυ.
Και πού είσαι τώρα;
- Στο φανταχτερό σκάφος; - Όχι, στο Παρίσι.
Με το ψώνιο;
Μην είσαι αγενής.
Φοράει ακόμα μοκασίνια;
- Μάλλον. - Μιλάει στο τηλέφωνο συνέχεια;
Με Λος Άντζελες;
Θα μας γνωρίσει τον Τζέιμς Μποντ;
Τριαντάφυλλα στο τραπέζι.
- Μάλιστα. - Πολλά τριαντάφυλλα, είναι σημαντικό.
Ασφαλώς.
- Θες να δεις το δαχτυλίδι; - Ναι.
- Να το. - Ναι, είναι πανέμορφο.
Καλό είναι.
Μαμά, ο Χάρι θέλει να σε ρωτήσει κάτι.
- Μαμά; - Ναι, αγάπη μου;
Πότε θα έρθεις;
Θα γυρίσω αύριο. Τελευταίο βράδυ χώρια.
Άλλο θα ρωτούσες.
Μαμά.
Θα παντρευτείς τον Ντόντι;
Όχι.
Γιατί;
Γιατί αυτό γράφουν όλες οι εφημερίδες.
Από πότε πιστεύετε τις εφημερίδες;
Σε καμία περίπτωση δεν θα παντρευτώ τον Ντόντι.
Μάλιστα ανυπομονώ να γυρίσω.
Είσαι καλά;
Καλά είμαι.
Επικρατεί πανδαιμόνιο εδώ.
Δεν ξέρω πώς βρέθηκα εδώ.
Άσε με να ακούσω.
Περίμενε.
Η μαμά πρέπει να κάνει μερικές αλλαγές στη ζωή της.
Αλλά είναι δικό μου θέμα, όχι δικό σας.
Εντάξει.
Δώστε χαιρετίσματα σε όλους.
Θα σας δω αύριο το βράδυ.
Οι τρεις μας ξανά.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Κι εγώ σ' αγαπώ, αγάπη μου.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Σ' αγαπώ, ποντικάκι.
Σ' αγαπώ.
Νταϊάνα!
Έτοιμη;
Πίσω, σας παρακαλώ!
Άκρη!
Πάμε.
Πού πάμε;
Στο Chez Benoit, εστιατόριο είναι.
Στρίψε δεξιά.
Μας έχουν προσπεράσει.
- Τώρα, δεξιά! - Εδώ δεν μπορούμε.
Είναι εφιαλτικό αυτό.
Καλύτερα στο Ritz.
Φιλίπ, αλλαγή σχεδίου.
Γυρνάμε στο Ritz.
Συγγνώμη.
Ελάτε, παρακαλώ.
Κυρία μου.
- Το μενού. - Ευχαριστώ.
Κύριε.
Υψηλοτάτη.
Κύριε. Αποτελεί τιμή μας.
Αλλαγή σχεδίου.
Θα φάμε επάνω.
Πάμε να φύγουμε.
Συγγνώμη.
Με ακολουθεί ένα ατελείωτο χάος.
Βασικά
εγώ πρέπει να ζητήσω συγγνώμη.
Ήθελες να γυρίσεις στο Λονδίνο.
Αλλά υπήρχε λόγος που έπρεπε πρώτα να περάσουμε από το Παρίσι.
Εγώ φταίω.
Τι είναι αυτό;
Ο αγαπημένος σου.
Χούλιο Ιγκλέσιας.
Εντάξει.
Τι κάνεις;
Το δαχτυλίδι,
αυτό που σου άρεσε στο Μόντε Κάρλο.
Ένα δαχτυλίδι με όνομα.
Dis-Moi Oui.
Και θέλω να σου κάνω μια ερώτηση
και ελπίζω ότι η απάντησή σου θα είναι "ναι".
Όχι.
Δεν το αντέχω, αυτό είναι παράλογο.
Σήκω, σε παρακαλώ.
Λοιπόν.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Οπωσδήποτε.
Έλα να καθίσεις.
Λοιπόν.
Αυτό το καλοκαίρι ήταν όμορφο.
Πάρα πολύ όμορφο, ήταν δώρο Θεού.
Κι εσύ ήσουν εκπληκτικός.
Ξέρω ότι όλος ο κόσμος ρωτάει αν θα παντρευτούμε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει.
Δεν είμαι καθόλου έτοιμη να ξαναπαντρευτώ.
Κι εσύ μόλις αποδεσμεύτηκες από την πρώην μνηστή σου.
Ξέρω ότι τώρα στεναχωριέσαι.
Θέλεις να τους ικανοποιείς όλους.
Κι αυτό είναι υπέροχο.
Αυτός ο γάμος θα έδινε χαρά μόνο σε έναν άνθρωπο.
Σε ποιον;
Δεν θα σε αγαπήσει ο πατέρας σου αν γίνω γυναίκα σου.
Διαφωνώ.
Δεν θα γίνω πάντως.
Ο γάμος είναι σοβαρή και επίπονη υπόθεση.
Τη δική μας σχέση χαρακτηρίζει η χαρά. Η παρηγοριά. Και η ελαφρότητα.
Ποιος ήρθε;
Το φαγητό.
Να τους διώξω;
Όχι. Έλα να φάμε, πεθαίνω της πείνας.
Καλό θα μας κάνει.
Τι θα κάνεις το δαχτυλίδι;
Θα το επιστρέψω.
Θα ξεκινήσω νέα σειρά.
Πες Μου Όχι.
Όταν το μάθει ο πατέρας μου,
θα επιβεβαιώσει αυτό που πάντα πίστευε.
Ότι είμαι ανεπαρκής.
Θα με αποκληρώσει.
Δεν θα τολμούσε.
Σιγά το κακό στην τελική.
Θα ευτυχήσεις μόνο αν αποδεσμευτείς απ' αυτόν.
Όταν ζήσεις πολύ μακριά.
- Στην Καλιφόρνια είσαι ευτυχισμένος. - Ναι, είμαι.
Σταμάτα να κάνεις ό,τι θέλει αυτός και κάνε ό,τι θέλεις εσύ.
Γύρνα ταινίες και ζήσε όπου θέλεις εσύ.
Μάλιστα.
Η λύση στα προβλήματά σου είναι εξόφθαλμη από τη δική μου οπτική.
Αλλά δεν βλέπουμε τα δικά μας προβλήματα.
Θέλουμε την καθοδήγηση έμπιστου φίλου.
Σειρά σου.
Πες μου τι δεν κάνω καλά.
Και τι πρέπει να κάνω.
Εντάξει.
Γέμισέ μου το ποτήρι πρώτα.
Πρώτον...
κόψε ταχύτητα.
Κοίτα πόσα κατάφερες σε αυτόν τον έναν χρόνο μετά το διαζύγιο.
Μια παγκόσμια εκστρατεία κατά των ναρκών,
μάζεψες εκατομμύρια για αγαθοεργία.
Κι όμως δεν είσαι ευχαριστημένη.
Σταμάτα να βιάζεσαι τόσο πολύ
να βρεις αυτό που γυρεύεις.
Νομίζω ότι αυτό περιγράφει όλη μου τη ζωή.
Βιάζομαι.
Και χάνω τον εαυτό μου στο μεταξύ.
Επικρατεί πανδαιμόνιο τελευταία.
Κι εδώ που τα λέμε,
η μητρότητα πάντα μου χάριζε ευτυχία.
Όταν ξαπλώνω, σκέφτομαι τα παιδιά.
Κανέναν άντρα, καμία θέση, καμία δουλειά.
Μόνο τα παιδιά.
Θέλω κι άλλο χρόνο με τα παιδιά.
Κι εσύ λιγότερο χρόνο με τον παρεμβατικό μπαμπά σου.
Κατά φωνή.
Απάντησε.
Αλήθεια;
Και πες του τι συμφωνήσαμε.
Μπορείς.
Γεια.
Λοιπόν;
Τα κατάφερες;
Έκανες την πρόταση;
Έκανες τα όνειρά μου πραγματικότητα;
Ναι.
Χαίρομαι που πήρες.
Γιατί σου έχω καλά νέα.
Συναρπαστικά νέα.
Αλήθεια;
Πες μου.
Επιτεύχθηκε πράγματι μια συμφωνία μεταξύ δύο ανθρώπων απόψε.
Εμπρός;
Με ακούς;
Λοιπόν, δεν θα γίνει ούτε αρραβώνας ούτε γάμος.
Η πριγκίπισσα κι εγώ θα μείνουμε φίλοι, τίποτε παραπάνω.
Αν θες να με αποκληρώσεις
επειδή σε απογοήτευσα ή απέτυχα, πες το όπως θες, κάν' το.
Αποκλήρωσέ με, χάρη θα μου κάνεις. Αλλά να ξέρεις αυτό.
Σ' αγαπώ.
Και πεθαίνω προσπαθώντας να είμαι αυτός που εσύ θέλεις
για να νιώσεις εσύ καλά.
Αν δεν με αποδέχεσαι γι' αυτό που είμαι,
καλύτερα να μη βλεπόμαστε πια.
Αντίο.
Κοίτα.
Τρέμω.
Είσαι πολύ ξεχωριστός.
Ελπίζω να το ξέρεις.
Λοιπόν...
Πού θες να μείνεις απόψε;
Εδώ;
Ή στο διαμέρισμά μου;
Στο διαμέρισμα.
Εκεί είναι οι βαλίτσες.
Εντάξει.
Τρέβορ.
Θα πάμε στο διαμέρισμά μου.
- Δεν το συνιστώ. - Κάνε αυτό που είπα.
- Επικρατεί χάος εκεί έξω. - Κάνε αυτό που είπα.
Οι φωτογράφοι ξέρουν τα αυτοκίνητα. Αυτά θα φύγουν από μπροστά.
Εμείς θα φύγουμε από πίσω με άλλο αυτοκίνητο.
Στείλε κάποιον στους φωτογράφους. Εγώ θα κανονίσω το όχημα.
- Γυρίζετε αύριο; - Ναι.
Ανυπομονείς να δεις τη μαμά;
Εντάξει.
Έτοιμα όλα.
- Ευχαριστώ. - Καληνύχτα.
Περάστε.
- Να ετοιμάσω τις βαλίτσες; - Τις ετοίμασα, ευχαριστώ.
Θα μείνω άνεργη.
Καληνύχτα, Γουίλιαμ.
Και πάλι συγχαρητήρια για σήμερα.
Σ' ευχαριστώ, Μίλι.
Θα το ανάψετε;
- Όχι, το κρατάω για μετά. - Εντάξει.
- Τα πούρα είναι της μόδας. - Το θες;
Όχι, ευχαριστώ. Το έχω κόψει.
- Θα σου άρεσε πάντως. - Ναι.
Άλλη φορά ίσως.
Ανρί, αλλαγή σχεδίων.
Ο κος Ντόντι θέλει να οδηγήσεις. Τώρα αμέσως.
Εντάξει.
- Βάλ' τα στον λογαριασμό μου. - Εντάξει.
Σε δέκα λεπτά.
Θα βγουν σε δέκα λεπτά.
Πανδαιμόνιο.
- Εντελώς. - Ναι.
Είσαι καλά;
Ναι.
Πρέπει να ομολογήσω κάτι.
Το τηλεφώνημα στον πατέρα μου.
Όλα όσα είπα.
Δεν άκουσε λέξη.
Το ξέρω.
Το ξέρεις;
Θα βρεις το θάρρος να του το πεις.
Θα του το πω.
- Αλήθεια. - Το ξέρω.
- Όλα καλά, Ανρί; - Ναι.
Ο Φιλίπ και ο Ζαν-Φρανσουά κάνουν αυτό που ζήτησα;
Ναι, κάνουν αντιπερισπασμό.
Εντάξει.
Δεν θα μας δει κανείς. Εμπιστευτείτε με.
Ωραία.
- Τι είπε; - Είμαστε εντάξει.
Εντάξει. Πάμε.
Μη μας ακολουθήσετε, δεν θα μας προλάβετε.
Πάρτε δρόμο.
Κοίτα προς τα εδώ!
Νταϊάνα, μια φωτογραφία!
Είσαι καλά;
Ναι, καλά.
- Έτοιμοι, πάμε. - Εντάξει.
Έλα, πάμε να φύγουμε.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη