Bu nasıl?
Olmaz.
15 yaşındasın, 50 değil.
Ben bunu beğendim.
Biraz parıltı olmadan Noel kutlanmaz.
- Hem fiziğini gösterir, oğlanlar bayılır. - Anne!
ARALIK, 1996
- Park yerimizi hatırlıyor musun? - Hayır.
- Londra'ya gelirsek olacağı bu. - Şuna baksana.
Teşekkürler. Mutlu Noeller.
- Tanrım, Prenses Diana bu. - Sağ olun, mutlu Noeller.
Sizinkilerden alabilir miyiz? Bizdekiler tükenmek üzere.
- Diana, bana da bir tane. - Çok sağ olun.
- Al, bir sterlin. - Daha fazla ver.
Al bakalım.
- Mutlu Noeller. - Buyur.
- Pardon. - Hadi.
Kapış kapış gidiyorlar.
- Buyurun. - Çok cömertsin.
- Adın ne? - Catherine.
Kate de olur.
- Kate'e teşekkür et bakalım. - Teşekkürler.
- Mutlu Noeller. - Mutlu Noeller.
- Hadi. - Mutlu Noeller.
Belli ki aklından çıkmıyor.
İyi birine benziyor.
Hoş bir yüzü var.
Yüzü annesine çekmiş, ondan.
WILLIAM KRAL OLMAK İÇİN DOĞDU
Gözleri de hoş.
Eh, bu işler hiç belli olmaz.
- Anne, çocuk gerçek bir prens. - Ne olmuş?
Babanla tanıştığımızda ben de onun ayarında değildim.
Basit bir hostestim.
"Uçan garson" işte.
Oysa babanın büyükannesi Kraliçe'nin halasıyla arkadaştı.
Babası Prens Philip'le uçmuş bir hava kuvvetleri pilotuydu.
Kendimi öyle şanslı hissediyordum ki.
Sonra aile şirketimizi kurdum
ve o kadar başarılı oldum ki
baban işini bırakıp
benim kurduğum şirkette tam zamanlı işe başladı.
Sonra anladım ki belki de durum tam tersiydi.
Benimle olduğu için şanslı olan oydu.
Asla kendini hafife alma.
Dünyada hiçbir şeye layık olmadığını düşünme.
ÜÇ YIL SONRA
Pislikler. Hem de her biri.
Beş para etmezler.
Evet.
Merak etme abi, ben yanındayım.
Doğum gününüz kutlu olsun.
Teşekkürler.
Şimdiye kadar basının özel hayatınıza burnunu sokmayacağı anlayışı vardı.
Artık 18 yaşında olduğunuza göre sizce bu değişecek mi?
Umarım değişmez.
Hoş geldin! Çay?
Harika olur.
Ama bu röportajı verip
üniversiteye gitmeden beni burada çekmelerine izin verirsem
orada da o özgürlüğümün olmasını umuyorum.
- Eton'ı sevdiniz mi? - Evet, sağ olun.
- En çok neyi özleyeceksiniz? - Beni.
- Harry'yi özleyecek misiniz? - Tabii, sonuçta kardeşim.
- Şimdi de sırada üniversite var. - Umarım evet.
Seçim yaptınız mı? Edinburgh'yı düşündüğünüz söyleniyordu.
Düşünüyorum.
Önce sınavlarımı vereyim de.
Verir, ineğin önde gideni.
Diğer öğrencilerle aranız nasıl olacak dersiniz?
Özellikle de monarşi karşıtı olanlarla.
Kellelerini uçurtacak.
Sadece okuyup eğlenmek istiyorum.
Ya kızlar?
Nasıl başa çıkacaksın?
Muhtemelen kızları çok düşünemeyecek kadar meşgul olacağım.
Babanız Galler Prensi'nden. Sınavlarınızda başarılar dilemek için.
W. GALLER
Coğrafya bitirme sınavı için süreniz sona erdi.
Cümlelerinizi tamamlayıp kalemlerinizi indirin.
Sınav kâğıtlarınızı toplanmak üzere masanın sol tarafına yerleştirin.
- Büyükanne geldi. - Başlayabiliriz.
Sonuç ne olursa olsun gurur duyuyoruz.
Hadi oradan, A'dan aşağısını kabul etmem!
Philip!
- Tamam. - Hadi bakalım.
Nedir?
- Kaşlarını iyi anlamda mı çattın? - Bizi merakta bırakmasana.
- Biyolojiden C almışım. - Eh, olsun...
- Neden C almış? - Biyoloji, anne.
- Coğrafyadan A. - Harika.
- Aferin sana! - Neden A almış?
- Biri söylesin. - Coğrafyadan büyükanne.
Muhtemelen bu ailede alınan ilk A.
- Sanat tarihinden B. - Bravo!
- Neden B? - Vurun şu kadını.
- Sanat tarihi. - Ne?
Sepet tarihi.
- Tebrikler, girdin. - Tebrikler.
- Tebrikler. Al.
Yakında yuvadan uçacaksın, bazı kazalar olabilir.
- Bana sonra teşekkür edersiniz. - O ne öyle?
Tanrı aşkına Harry, yapma...
- Bu ne böyle? Şeker mi? - Prezervatif.
Ağza sokmak isteğe bağlı.
- Onu ben alayım. - Tavsiye işte.
- Ne? - Ne?
Prens William basın toplantısı yapacak.
Eton'dan sonraki planlarını paylaşmasını bekliyoruz.
Tamam. Evet.
Bir sorun çıkarsa...
Tamam, güzel.
- Tebrikler. Kıvançlı baba ne hissediyor? - Daha mutlu olamazdım.
Gideceğin okula karar verdin mi William?
Şanslıyım ki ilk tercihimin gereksinimlerini yerine getirebildim.
- St. Andrews olacak. - Edinburgh değil mi?
Onu da düşündüm ama St. Andrews, Balmoral'a daha yakın.
Akademik program da harika.
Oryantasyon haftasına katılacak mısın?
İyice oturup düşündükten ve babamla uzun uzun konuştuktan sonra
bir sene ara vermemde karar kıldık.
Bir kişisel gelişim fırsatı olacak.
Eve döndüğünde St. Andrews hâlâ burada olacak.
Bu yılı nasıl geçireceğini planladın mı?
Belize'de istediğim bir hayatta kalma kursu var.
Raleigh International'la Şili gezisi.
Okul inşasına yardım edeceğim.
Sonra Botsvana. Sonra Kenya'da bir gergedan barınağı.
Sonra da St. Andrews.
Aferin oğluma.
Hayır!
İşte bu!
ST. ANDREWS, İSKOÇYA
Memnun oldum, sağ olun.
Memnun oldum, kusura bakmayın.
Memnun oldum.
Merhaba. Öğrenci misiniz?
Pekâlâ, galiba ailelerin gitme, çılgın partilerin başlama vakti geldi.
Attığım her adımı izleyen biri varken partilere gitmem mümkün değil.
Eminim ara ara görmezden gelmeye ikna edebilirsin.
Bunu söylemedim say.
Bol şans.
Başlamadan önce birkaç bilgi vereyim.
Öğrenci web portalındaki bilgilere artık erişiminiz olsa gerek.
İlk dönem 1600'lere kadar Ortaçağ ve Rönesans sanatına bakacağız.
Kitap ya da materyal paylaşmanız gerekirse diye
tüm sınıf arkadaşlarınızın isimlerini liste hâlinde
e-posta adresleri ve telefon numaralarıyla koyduk.
Final notunuzun %40'ı ara sınavdaki görsel analizin sonuçlarına...
Merhaba, memnun oldum.
- Fotoğrafı imzalar mısın? - Evet, tabii.
Şunu tutar mısın? Sağ ol.
Al bakalım. Ama gitmem lazım...
Teşekkürler.
Al bakalım. Memnun oldum.
İyi günler. Tamam.
- Bunun ne olduğunu bilen? - Ognissanti Madonna.
Evet. Tahtta Madonna.
Birçok kişi bunu Rönesans'ın ilk önemli tablosu kabul eder.
Bakan kişinin onunla duygusal bir bağ kurmasını sağlıyor.
- Giotto bunu nasıl sağlamış? - İnsanları çok gerçekçi çizerek mi?
Aynen öyle.
Giotto, Batı Avrupa sanat tarihinde üç boyutlu figür çizen ilk ressamlardandı.
Akşama ne var?
- Bira, golf? - Evet ama aynı anda.
- Hadi! - Bana şans dileyin.
Kesinlikle.
- Ben varım. - Ben de...
Pardon Prens Hazretleri.
- Lütfen öyle hitap etme. - Pardon.
Şunu imzalayabilir misin? Büyükannem için. Kraliyet ailesinin büyük hayranı.
- Tabii. - Sağ ol.
Sağ ol.
En azından nineler seni seviyor.
Cidden, neler vermezdim...
Hepsini alacağım...
- Selam! - Selam!
Listedeki kitaplar?
- Bende telefonu var. - Ne çabuk!
Aferin be, helal.
- Ortak dersimiz var, herkese verdiler. - Kolaya kaçmışsın.
Onu Sallies'in güzellik kraliçesi ilan ettik.
Gerçek kraliçe değil tabii.
- Kraliyet senin işin. - Evet.
Adı ne?
- Kate. - Güzeller güzeli Kate.
- İnsanın aklını başından alan Kate. - Aynen öyle.
Evet.
Annesinin bir parti şirketi var
ve inanmayacaksınız ama eskiden hostesmiş.
Üniversite hayatı nasıl gidiyor?
Alışmaya çalışıyorum.
Tanıdık kimse var mı?
Fergus Boyd, Oli Chadwyck-Healey, Charlie Nelson.
Eton'dan olmayan kimse?
Kız yok mu?
Yani... Tabii ki kızlar da var.
Peki hiç...
Aksiyon?
- Sen ciddi misin? - Asıl sen ciddi misin?
Ne frijit herifsin.
Üniversitenin olayı seks.
Kitap da var tabii.
İşe koyul.
Git gayrimeşru çocuk yap, veraset sırasını birbirine kat.
Ya da...
Halüsinojenik mantar yiyip köylülerle kavgaya tutuş.
Ne yaparsan yap ama bana söz ver, her zamanki gibi olmayacaksın...
- Nasıl? - Kasıntı.
Bastırılmış, sorumluluk sahibi ve sıkıcı.
Sıradan biri muamelesi görmek istiyorsan sıradan biri gibi davranman lazım.
Niye bu kadar korkuyorsun?
İpini kopar.
Tamam, kapatmam lazım
ama sonra konuşuruz.
Hadi, gidelim.
- Gülümsedi mi o? - Ne?
- Geçerken gülümsedi mi? - Görmedim.
İşe yaramazsın. Bir de güya hep tetiktesin.
Sizi öldürmeye ya da kaçırmaya çalışanlara karşı.
Belki bu daha önemlidir. Odaklan.
Olamaz.
- William, yeni sevgilin mi? - Tanrım...
- Lütfen gidin. - Bas git. Sana ne sapık?
Hadi!
- Sevgilin mi? - Hadi, gidelim.
- Buyurun, menü. Çok sağ olun. - Teşekkürler.
Hadi!
Lola Airdale-Cavendish-Kincaid.
Ne?
O kadar sosyetik bir aileden ki üç soyadı var.
Prens tavlayacaksan soylu olman şart.
Elma, peynir, turşulu sandviç ve su.
- Toplam 3,15 sterlin. - Tamam.
Buyurun.
- Selam. - Selam.
KÜTÜPHANE SİSTEMİ
- Birkaç kitap bulmama yardım eder misiniz? - Ödev için mi?
Evet, sanat tarihi. Aradığım kitaplar...
Okuma listesi.
Buyurun.
Peki.
Siena Sanat İnceleme Denemeleri.
Ödünç alınmış.
Siena Palazzo Pubblico Freskleri.
Birinci cilt.
Yok.
Siena Quattrocento Tabloları. Kesinlikle yok.
Kusura bakma, hiçbiri yok. Bayan Middleton önce davranmış.
Sağ olun.
Demek tüm kitaplar sendeydi.
- Selam. - Selam.
- Aslında işimi bitirdim. - Harika.
Ama başkasına söz verdim.
- O da başkasına söz verdi. - Peki.
Ama notlarıma bakabilirsin. İşine yararsa yazdığım makaleye de.
- Başyapıt olmadı ama araştırdım. - Sağ ol, bu...
- Bitirdiğinde mesaj atarsın. - Tamam.
Ya da tavanı delip uzatırsın.
- Tam üstündeki odadayım. - Demek beni geceleri uyutmayan sensin.
Oda arkadaşım. Teselli olacaksa beni de uyutmuyor.
Evet.
Bizim odada dinleme cihazı aradılar, odanı oradan biliyorum.
Sana bir şey yapacak olsaydım Şili'de yapardım dedim.
Raleigh International gezisinde.
- Sen de mi gittin? - Birbirimizi bir hafta arayla kaçırdık.
Gerçekten mi?
Çok...
- Çok zorluydu, değil mi? - Evet, bayağı zordu.
- Yağmur ormanlarında ilerlemek... - Evet.
- Nasıl geçti? - Fena değildi. Neyse ki palam yanımdaydı.
Evet.
Eminim kotarmışsındır.
Her işi kotarabilen birine benziyorsun.
Benden yüksek beklentileri olanlar var. Onları hüsrana uğratamam.
Gerçi bunu sana anlatmama gerek yok.
- Evet. - Selam.
Selam.
Pardon. Lola, Kate.
- Selam. - Selam.
Biz de tam...
Duydum, Kate'in her işi kotarışını konuşuyordunuz.
Lola da çok özel biridir.
- Ne alanda? Duyma yetisi hariç tabii. - Tiyatro. Oyunculuk yapıyor.
Benim adıma mı konuşacaksın? "Bu Lola, benim kuklam."
Peki şu iyi kotardığın şey nedir Kate?
Güney Amerika'da çıktığımız keşif gezisini konuşuyorduk.
Onun adına mı konuşacaksın?
Haftalarca uzun mesafeler yürüdük,
paketlenmiş erzakla karın doyurduk.
Her sabah buz gibi suyla yıkandık.
Ferah ferah, açık hava. Eğlenceliymiş.
Bu yanını bilmiyordum.
Daha yeni çıkmaya başladık.
- Açık havayı pek seviyorsun. - Evet, severim.
Çok sinsisin, bana sinema ve siyaset sevdiğini söylemiştin.
Ben...
Açık hava seven sinema ve siyaset sevemiyor mu?
Oksimoron olarak sevebilir.
Hem arkamı döndüğüm an millete kur yapıyorsun.
- Ona buna yazıyorsun. - Ne?
- Ortak dersimiz var. - Hayır.
- Ödev konuşuyorduk. - Kate'i övüyordun.
- Sakıncası yoksa imzalar mısın? - Aslında var.
Bir şey konuşuyoruz. Gider misin?
- Lütfen. - Peki.
Vay canına.
Ne?
- Bu... - Çok asabiydin.
Kibar kibar sordu.
Birinin sözünü kesmek kibarlık değil, kabalık.
- Peki, ben gideyim. - Ben de.
Anlamıyorsunuz, bu hep oluyor.
- Böyle yaşamak ne kadar zor, bilemezsiniz. - Bilemez miyiz?
Göz hapsine alınmayı mı? Sürekli yargılanmayı mı?
Bir de kız olmayı dene.
- Güzel bir kız. - Hayır, herhangi bir kız.
Onu beceremezsen insan olmayı dene,
kadınları dış görünüşüne indirgeme.
Hay... Ama ben...
Bugün yeni bir konuya geçiyoruz. Patronaj sistemi.
Venedik, Floransa gibi şehir devletlerinde sanatın gelişmesini sağlayan sistem
ve bu sistemin nasıl koşullar altında oluştuğu.
İlk olarak 15'inci yüzyıl Floransa'sındaki en büyük sanat destekçilerine bakacağız.
İkinci sayfa.
Medici ailesi. Aynı zamanda şehri yönetiyorlardı.
Destek oldukları ressamlardan biri...
- Ben gelmiyorum. - Nasıl yani?
Balmoral'da kulübe ayarladım.
- Arkadaşları çağırdım. - Arkadaş mı? Biz neciyiz?
Bunu kaçıramazsın, herkes gidiyor. İlk yıl Üzüm Günleri'ne katılmak gelenek.
24 saat boyunca içip tıraş kremi savaşı yapacağız.
Hayvan ya da köylü avlamak için daha çok vaktin var.
- Orada ne yapıyorsanız işte. - Gerçek arkadaşlarınla.
Böyle bir fırsatı bir daha nereden bulacaksın?
- Lola yüzünden mi gelmiyorsun? - Hayır, o olay çoktan bitti.
Kate mi?
Oli anlattı, kütüphanede kendini rezil etmişsin.
- Sağ ol be. - Bir türlü unutamadığını söyledim.
Konuyu değiştirebilir miyiz lütfen?
Tamam.
Boş olduğuna emin ol.
Willie, Badger'ın saçımı kazıyıp üstüme çullanışını hatırlıyor musun?
Resmen çullandı!
- Sağ ol. - İyi eğlenceler.
İyi misin?
- Ne? - İyi misin? Yiyecek bir şey?
- Hayır... - Rahatlatır.
- Yok, böyle iyiyim. - Biraz su iç.
Yok, böyle iyiyim.
Su istemiyorum. Niye...
- Nasıl gidiyor? - Açıkçası çok şey kaçırıyorsun.
Sen etrafta olmayınca tüm ilgiler Kate'in üstünde tabii.
Çok yardımcı oldun. Sağ olasın.
Dönünce kendini hatırlatman lazım.
Ama elini çabuk tut, tren kaçmak üzere.
- Neyse, Balmoral nasıl? - Güzel.
Fena değil. Gündüz avlandık.
Şimdi de kulübedeyiz.
- Bak... - Chad, hadi!
Kapatmam lazım. Sonra konuşuruz, tamam mı? Görüşürüz.
Bu hafta Biri Bizi Gözetliyor evinde
hayat ünlüler için oldukça zorlu geçti.
Bu gece nihayet galip belli oldu
ve Jack Dee tüm ülkenin en sevilen ünlüsü hâline geldi.
- Will, kurtar bizi! - Yardım et.
Galler, yardım et.
Selam.
Hayır.
Yaptın mı?
Pardon Kate.
- İçkiden mi? - Kate, biraz konuşabilir miyiz?
Pardon.
Davranışım için özür dilemek istedim.
Kütüphanede.
Tuhaf bir durumdu.
Şu ankinden bile tuhaf.
Pardon. Rupert, William.
- Selam, ben Finchie. - Selam.
Haddimi aştım ve büyük salaklık ettim.
Teşekkürler.
- Umarım Lola'yla da barışırsınız. - Sanmam, açık hava işini öğrenince bitti.
- Evet. - Evet.
Evet.
Gidelim mi?
- Olur. - Tamam, o zaman derste görüşürüz.
- Memnun oldum. - Ben de.
Güle güle.
E, üniversite nasıl gidiyor, anlat.
Bol bol parti mi yapıyorsunuz?
Arada parti de oluyor ama çok özel bir şey yok.
- Arkadaş edinmişsindir. - Birkaç tane.
Ama St. Andrews bazen çok küçük ve ücra gelebiliyor.
Bölüme gelince...
Lisede sanat tarihini severdim. Şimdi çok anlamsız geliyor.
- Bu çok üzücü. - Evet.
Hoşlandığı kız gerçek bir erkek bulmuş. O yüzden böyle dövünüyor.
Ah, kıyamam.
- Sağ ol be. - Zavallı William...
Gerçekten mi?
Ama devam, değil mi? Okulu bırakmayacaksın.
Belki bölüm değiştirmek iyi gelir.
- İkinci en sevdiğin ders neydi? - Coğrafya.
- Yolunu kaybedenler için birebir. - Evet.
Yön bulmak için de.
Asıl önemli olan bu çikolatalar.
Tak tak.
Babaanne.
- Dağınıklığın kusuruna bakma. - İyi misin diye bakmaya geldim.
Anladığım kadarıyla üniversite pek kolay gitmiyor.
Gitmiyor.
Harry'nin dediği doğruysa
ve memnuniyetsizliğinin asıl sebebi
gönül işleriyse...
Başka ne diyecektim?
- Çıkmak. - Evet.
O kelimeye aşina değilim, bizde yoktu.
Biriyle tanışır, evlenir, önümüze bakardık.
Benim durumumda evlilik tehlikesi yok.
Çıkma tehlikesi de yok. Elime yüzüme bulaştırdım.
"Elini sallasan ellisi" temalı konuşmalar istemiyor musun?
Ya da pes etmemen için teşvik?
O iş aşina olmadığın başka bir kelimeye gider.
Taciz.
Bak o kelimeye aşinayım.
İnancını yitirme.
Ben bir şeyin olacağı varsa her halükârda olacağına inanırım.
Tanrı bir yolunu bulur.
- İyi misin? - Evet.
- Sen? - İyiyim, heyecanlıyım.
- Merhaba tatlım! - Selam baba, nasılsın?
- Hoş geldin, girsene. - Selam James.
- Rupert. - Rupert, memnun oldum. Gel.
- Rupert. Memnun oldum. - İyiyim.
- Selam tatlım. - Rupert. Memnun oldum.
- Mutlu Noeller. - Mutlu Noeller tatlım.
Millet, bu Rupert.
- Rupert. Memnun oldum. - Rupert.
Üstüm başım çamur içindeydi.
Mideme yarım litreden fazla iğrenç nehir suyu dolmuştu.
Ama en çok sayıyı siz yapmışsınız.
Üç kez kendi kalesine gol atana ne denir ki?
- Bilmem. - Aptal mı?
Sağ ol.
- Ama James yıldız olacak. - Belli.
- Geçen sezon harikaydı. - Öyle mi?
Yirmi koşuda dört kale aldı.
Hadi!
Ne oynuyorsunuz?
Kıran kırana bir Jenga oyunu oluyor.
- Bir sigara içeceğim. - Ben de az sonra geliyorum.
Harry? Nereye gidiyorsun?
- Dışarı çıkıyorum. - Burada kal.
Ne oldu?
- Aileyle kalmanı istiyorum. - Sorun ne?
Ben senin babanım, bana itiraz etme.
Tabii, işine gelince babamsın.
Harry.
- Ailen çok tatlı. - Eğlendin mi?
- Evet, çok eğlenceliydi. - Babam kriket muhabbetine bayılır.
Görüşürüz.
İyi birine benziyor.
- Öyle mi dersin? - Hem de çok.
Sevilmeyecek nesi var? Hem kibar hem yakışıklı.
İlişkiniz ciddi mi?
Niye herkes bunu sorup duruyor?
Catherine?
Ciddi mi?
Çok.
- Senin için sakıncası yoksa. - Tabii ki yok.
- Neden olsun ki? - Çünkü hep başkasıyla olmamı istedin.
Hadi ama. Hep William'la olmamı istedin.
Liseden sonra tüm arkadaşlarımla Edinburgh Üniversitesi'ne gidecektim.
Ama sen bir yıl ara verip sonra St. Andrews'a gitmemi istedin.
Arkadaşlarımdan ayrı.
- Bu tesadüf değildi. - Tesadüftü.
Floransa'da William'ın gitmeyi planladığı sanat programına göndermen de mi tesadüf?
- Ya Şili'deki onun da gittiği gezi? - Teşekkür edersin sanmıştım.
- Ondan hoşlandığını söylemiştin. - Ama sonra büyüdüm.
Fikir kafana bir kez yerleşince peşini bırakmadın.
- Evet ama kötü niyetle yapmadım. - Öyle mi?
Ne düşünüyorum, biliyor musun? Sen özel birisin.
Ayrıca o zavallıcığın iyi ve normal bir kıza ihtiyacı var.
Onu tanımıyorsun ki. Ya benim için doğru kişi değilse?
- Ya istediğim bu değilse? - Eğer Finchie'yi istiyorsan tamam.
Ama sırf bana bir şey kanıtlamak için Finchie'yle olmanı istemem.
Gel.
Hele ki aldığım duyumları düşününce.
William çok mutsuzmuş.
Okulu bırakmayı düşünüyormuş.
N'aber?
Selam.
Sağ ol.
Yapmayacaksın, değil mi?
- Neyi? - Okulu bırakmayacaksın.
Daha karar vermedim.
Bana özenmeyi kes.
Benim ailedeki görevim her işi batırmak. Sen de başlama.
St. Andrews'a dön.
Kendin için değilse benim için.
Amacımı elimden alma.
Her şeyi elime yüzüme bulaştırıp seni iyi göstermek.
Babamla ne derdiniz var?
Ot içtiğimi öğrendi.
Kafayı yedi. Ya okuldan atılsaymışım?
Bir günlüğüne rehabilitasyonda bağımlılarla vakit geçirecekmişim.
Ne?
"Biraz abartmıyor musun?" dedim.
"Pişmanlık ve sorumluluk" dedi.
Eksik olmasın.
Tüm gazeteler bunu yazacak.
Yine umutsuz vaka gibi görüneceğim.
"Zavallıcık, annesi öldüğünden beri böyle."
Ama galiba olması gereken bu.
Bu ailede "iki numara"ya ihtiyaç yok.
Eğlence hariç.
Normal ya da başarılı olamam, seni gölgede bırakamam.
Her şey altüst olur.
Sen Altın Çocuk Willy'sin, ben Yüz Karası Harry.
Evliya Willy, Günahkâr Harry.
Güçlü Willy, Yitik Harry.
Rehabilitasyon merkezi diyor lan!
Rehabilitasyona giden sen olsan nasıl kafayı yerlerdi, düşünsene.
Dünya başlarına yıkılırdı.
Ama olay bensem beklenti bu.
Sıçıp batırmak.
"Harry Galler'in işi bu."
1 YENİ MESAJ OKU
MESAJ YÜKLENİYOR
LÜTFEN OKULU BIRAKMA. KATE
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ