Gisterochtend...
...heeft om 2.41 uur in het hoofdkwartier van generaal Eisenhower...
...generaal Jodl, vertegenwoordiger van het Duitse opperbevel...
...zijn handtekening gezet onder de onvoorwaardelijke overgave...
...van alle Duitse troepen, ter land, ter zee en in de lucht.
De vijandelijkheden worden officieel één minuut na middernacht gestaakt...
...op dinsdag 8 mei.
We staan onszelf een korte periode vreugde toe.
Vandaag is de dag van de zege in Europa.
Lang leve de vrijheid.
God save the King.
Klaar?
Margaret, dit is geen goed idee.
De oorlog is voorbij. We moeten het vieren.
En als er iets misgaat?
We nemen Porchey en Peter Townsend mee.
Wat kan er misgaan?
We ontsnappen uit het paleis.
Snel, de dienstuitgang uit voor iemand ons ziet.
We mogen niet zomaar ontsnappen. - Stil. Schiet op.
Kom op, meiden.
Knijp je neus dicht. - Waarom?
Het stinkt naar alcohol. En zweet.
Het ruikt naar leven.
Green Park of Trafalgar Square?
Het Ritz. Daar gaan de elegante mensen heen.
Jeeves and Wooster speelt zich er af. - Goed plan.
Moeten we niet in het zicht blijven? - Om naar papa en mama te zwaaien?
Wat mankeert jou? Kun je niet eens onverantwoordelijk zijn?
Margaret.
Volgende week is het 8 mei.
Het is meer dan 50 jaar geleden en we hebben het nooit herdacht.
Waar heb je het over?
Als vorst woon ik elk jaar de VE-viering bij.
Nee, onze VE Day.
Wat een avond was dat.
Weet je het nog?
Natuurlijk. - We waren je bijna kwijt.
En toen vonden we je.
Hoe je echt bent.
De persoon die je opgaf om de andere jou te zijn.
Ja. Oké.
Mis je haar niet? Ze was zo leuk.
het is mijn schuld niet
Zoals ik het me herinner, zouden we die gebeurtenissen...
...geheim houden.
Gin.
Goed zo.
Revanche?
Helaas niet. Ik moet vroeg beginnen.
Ik word morgenvroeg verwacht in Clapham Junction.
Waarvoor?
Iets met...
...het cameracircuit van de gemeenteraad.
Heb jij morgen niets? - Nee.
Maar binnenkort Mustique.
In het weekend.
Mooi.
Hoezo?
Daar ben je het gelukkigst.
Kom, honden. Kom mee.
groen van lust en ziek van verlegenheid
laat me je gelakte tenen likken
o, o, koninklijke hoogheid
steek je vinger
in mijn neus
John Betjeman was zo gek op me...
...dat zijn vriend Maurice Bowra dit vieze gedicht erover schreef.
bijt je tanden in mijn jurk
plant waterkers op mijn hoofd
alleen jij kunt me gelukkig maken
wikkel me in een wollen luier
Mevrouw?
in...
in een luxueuze en
gepantserde kinderwagen
rijd me door St. James', mevrouw
laat je...
Mevrouw?
laat je...
Mevrouw? - Is ze in orde?
...slanke en zachte overschoenen
over mijn huid glijden en glibberen
Laat me los.
Prinses Margaret, majesteit.
Margaret. Wat is er gebeurd?
Ik heb een lichte beroerte gehad.
Het was een schok.
De ene seconde voel ik me heerlijk bij de Lawrences...
...en dan lig ik in een traumahelikopter...
...en voel ik mijn armen en benen niet meer.
Waar ben je nu?
In het ziekenhuis.
In Barbados.
Juist.
Arm ding.
De artsen zeggen...
...dat het wel goed komt.
Wat? Ik versta je niet.
Doordat mijn mond nog verdoofd is.
Als ik mijn tong eraf bijt, voel ik niets.
Brengen we je naar huis?
Ja, morgen. Voor meer tests.
En eetbaar eten. Hoop ik.
Ik glimlach...
...terwijl ik dat zeg.
Dat zou je niet zien.
Tot ziens, Lilibet.
Tot morgen.
Gelukkig was het een lichte beroerte.
We kunnen dit effectief behandelen...
...met één aspirine per dag om uw bloed te verdunnen...
...statines om uw cholesterol te verlagen en atenolol voor uw bloeddruk.
Juist.
Maar dat alleen is niet genoeg...
...om het risico op een ernstigere beroerte te voorkomen.
U moet uw levensstijl onder de loep nemen.
En een paar aanpassingen doen.
Geen Chesterfields meer.
Geen whisky meer.
Geen zoetigheden meer.
Alleen gerstwater met citroen en nicotinekauwgum...
...en heel veel...
...revalidatieoefeningen.
Ik heb geen hulp nodig.
Een vlo en een vlieg in een vlampijp zaten daar vast. Wat konden ze doen?
Ze vlogen...
Ik leef nog.
Mevrouw.
O, ja.
Stoor ik?
Echt...
...als ik een dutje doe, denkt iedereen dat ik het hoekje om ben.
En nu kom jij, onaangekondigd, met een angstige blik.
Ik wilde zien hoe het met je gaat.
Het gaat goed.
Bedankt.
Natuurlijk.
Ik hoop dat je het rustig aan doet. En officiële afspraken afzegt.
Een aantal, ja.
Allemaal hoeft niet.
Ik haat een lege agenda.
Zie je? Daar heb je die blik weer.
Het gaat prima, Lilibet.
Ik herstel. Het gaat vooruit.
Niet achteruit.
Mevrouw. - Bedankt.
Anne.
Koninklijke Hoogheid.
Bedankt.
Ik dacht aan een mooie wandeling, een lekkere siësta...
...en dan eten op het terras met z'n tweetjes.
Een wandeling, ja.
Maar daarna een picknick op het strand met iedereen...
...cocktails in de Cotton Club en diner, gevolgd door een drinkgelag bij Basil's.
Ik ben hier maar twee weken. Ik wil alles eruit halen.
Oké.
U bent de baas.
Dat ben ik...
...absoluut.
Mevrouw?
Mevrouw? Hoort u me?
Mevrouw? Help.
Bedankt.
Zo is het goed.
Ja.
De arts zag meteen dat ik weer een beroerte had gehad.
Maar dat was niet het ergste.
Nadat ik weer stabiel was door een cocktail van medicijnen...
...waren mijn voetzolen zo verbrand...
...dat ik niet kon staan of lopen. - Waarom kwam je dan niet eerder terug?
Er moesten allemaal vernederende voorbereidingen getroffen worden.
De auto moest speciaal worden aangepast.
Overal wandbeugels als in een bejaardenhuis.
Ik heb nergens wandbeugels.
Nu ik terug ben...
...willen de artsen bloedzuigers gebruiken...
...als een... als een ant... een anti...
...antistollingsmiddel.
Haar stem klinkt raar. Wat zegt ze? - Antistollingsmiddel.
Ik heb slippers met klittenband gekregen in plaats van schoenen.
Geen hakken meer voor mij.
Ook geen voeten meer, trouwens.
Waarom niet rustig sporten?
Gebruik het paleiszwembad. Sporten helpt ook voor je stemming.
Ik ga liever dood dan dat ik sport.
En omdat ik toch binnenkort doodga...
...kan ik dat beter goed doen.
Dit jaar word ik 70.
Ik wil het vieren met een groot feest.
Wat?
In het Ritz.
We houden van het Ritz. Toch, Lilibet?
O, ja? - Ja.
We hebben zulke bijzondere herinneringen.
het is mijn schuld niet
Heb ik iets gemist?
Kijk naar mijn kleren. Denk je dat ze ons binnenlaten?
Natuurlijk. Vertel ze wie je bent.
Dat ga ik echt niet doen. - Dan moet je met je ogen knipperen.
Toe maar.
Goedenavond. Toe maar.
Ik... - Grapje, meneer.
Bedankt. - Ga maar.
Kijk nou.
Wat doen we nu?
Meedoen, denk ik.
Juffrouw. - Graag.
Proost.
Ik ga naar de garderobe. - Ik ga mee.
Hoeft niet.
Hallo, juffrouw.
Bedankt. - Bedankt.
Alsjeblieft. - Bedankt.
Pardon, mevrouw.
Sorry. Fijne avond.
Wacht. Ga daar niet heen.
Ga met ons mee. Veel leuker.
Ik zou daar niet heen gaan.
Amerikanen.
Ken je de jitterbug?
Wel de Doodlebug. - Het is een dans.
Hier verboden. En terecht.
Hij komt uit Harlem. - Waarvandaan?
Een getto. In New York.
Wacht.
Ken ik je niet?
Nee, hoor.
Juist.
Ik ga.
Wil je me verontschuldigen? - Doe ik.
Wens de jarige een fijne verjaardag. - Doe ik.
Neem je iemand mee? - Anne. En Porchey komt ook.
Die goede, oude Porchey. - Ja.
Goed gezelschap. Laat je nooit zitten.
Is alles in orde?
Sorry.
Ik maak me constant zorgen om Margaret. - Is dat niet altijd zo geweest?
Dat denk ik wel.
Sorry, mevrouw.
Toe maar.
Margaret.
Hulp nodig? - Het gaat wel.
Hoe voelt u zich?
Bent u hersteld, hoogheid?
Rookt u nog steeds?
Hoe voelt u zich?
Was je er maar. - Dat weet ik.
Bedankt voor jullie komst.
Zoals jullie weten...
...heb ik veel in ziekenhuisbedden gelegen...
...en in rolstoelen gezeten.
Ik heb uit ramen gestaard naar dat...
...stukje blauw dat gevangenen de lucht noemen.
Maar...
...er was iets wat...
...me staande hield.
Herinneringen.
Het blijkt dat ik...
...fijne herinneringen heb aan avonden in het Ritz...
...die ik met jullie wil delen.
Eén in het bijzonder...
...komt in me op.
Een heel andere kant...
...van de jonge prinses Elizabeth zag ik toen.
Dat wil iedereen vast graag horen.
Ja, Lilibet. Daarom vertel ik het.
Dan draait het niet meer om waarom we hier zijn.
Om jou te vieren.
Inderdaad.
Als kind had ik medelijden met kinderen zonder broer of zus.
Vanaf haar geboorte...
...was Margaret Rose mijn constante metgezel.
We zagen zelden andere kinderen, dus we hingen aan elkaar.
Zoals Juno's zwanen, onafscheidelijk.
We deelden een kamer.
We droegen dezelfde kleren, hadden dezelfde hobby's.
In het bijzonder onze collectie houten paarden op wielen...
...die we verzorgden, water gaven en lieten racen.
Als we in de problemen kwamen...
...gaf Margaret altijd neef Halifax, haar denkbeeldige vriend, de schuld.
O, ja. Dat klopt.
Er was niets wat neef Halifax niet zou doen.
De luchtalarmklok luiden om de bewakers wakker te maken.
Tuingereedschap verstoppen. Hij was ondeugend.
Het is soms zwaar, een familie waar één persoon de kroon draagt...
...en daar nummer twee te zijn.
Maar Margaret is dag in, dag uit mijn bondgenoot geweest.
Over die persoon wil ik u vanavond vertellen.
Niet de oogverblindende persoon, die kent u...
...maar de plichtsgetrouwe.
Nooit weifelend.
Mijn levenslange metgezel en steun.
Zonder haar...
...zou het ondenkbaar zijn.
Lieve Margaret...
...nog vele jaren.
Gefeliciteerd, Margaret. - Gefeliciteerd.
Ik weet niet of ik ontroerd of boos moet zijn.
Hoezo?
Ik wilde altijd al jouw loftrompet steken.
Nou...
...het was onnodig en heel fijn.
Iedereen doet zo aardig.
Ik zou vaker ernstig ziek moeten zijn.
Wat een hoest. Je rookt toch niet weer?
Natuurlijk niet.
Dat was...
...neef Halifax.
Welterusten, Lilibet.
Welterusten.
Hallo.
En vaarwel.
Hou op.
Je bent hier zo weg.
Nee.
Deze keer is het serieus.
Ik voel het.
Of eigenlijk voel ik het niet.
Ik voel niets.
En ik zie niets.
Mijn lichaam...
...laat me in de steek, ledemaat voor ledemaat.
De artsen zeggen dat je niet eet.
Ik heb...
...geen honger.
Ik heb dit meegenomen.
Hier hou je van.
Jamkoekjes.
Dat is beter.
En...
...een heel mooie...
...wandelstok.
Voor als je weer op de been bent.
Dit is een speciale uitzending...
...met een update over de vreselijke gebeurtenissen...
...die vandaag in de VS plaatsvonden.
Terroristen troffen het hart...
...van 's werelds machtigste land. Een dag vol chaos en verwarring.
Een dag waarop gevreesd werd voor duizenden levens.
De wapens waren vier gekaapte passagiersvliegtuigen.
Twee daarvan crashten gruwelijk tegen het WTC in New York...
...het derde op het Pentagon in Washington en het vierde in Pennsylvania.
Amerika geeft elk jaar miljarden uit aan inlichtingenrapporten...
...om zulke aanvallen te voorkomen...
'Een echtgenoot uit San Francisco...
...werd niet wakker van het telefoontje van zijn vrouw uit het WTC.
Ze sprak haar laatste bericht in op het antwoordapparaat.
Er viel maar één ding te zeggen: ik hou van je.
Ze zei het steeds weer voor het gesprek wegviel.
En daarna...
...vergetelheid.'
Wat triest.
En vreselijk nieuws over Lord Carnarvon.
Porchey?
Hoezo? Wat is er gebeurd?
Hij zakte in elkaar terwijl hij naar het nieuws keek.
Hartaanval.
Arme Jean.
En arme jij.
Hij was zo'n goede vriend.
Hij kwam met nieuws over paarden, het enige nieuws wat ik wilde horen.
Hij liet me meeluisteren met de paardenveilingen...
...zodat ik die kon horen.
Hij was je toegewijd.
Al je dierbaren laten je een voor een in de steek.
Waar heb je het over?
Porchey.
Mama. Binnenkort.
En ik. - Waag het niet.
Het is waar.
Ik ben er niet blij mee. Ik ben woedend.
Ik wil dit feest nog niet verlaten.
Maar we moeten het bespreken.
Ik heb een gedetailleerd plan opgesteld voor mijn begrafenis.
Je weet dat ik graag plan.
Ik wil dat je me verzekert dat het precies zo gaat als ik wil.
Ik wil m'n bloemenjurk aan, geen lelijk, zwart vod.
En laat ze me geen rode lippenstift opdoen.
In de kapel wil ik rozen en tulpen...
...en ik wil dat het slotstuk van Het zwanenmeer...
...op het orgel speelt als de mensen aankomen.
En nog iets.
Heel belangrijk.
Ja, natuurlijk.
Beloof me...
...dat ik echt dood ben als ze de kist sluiten.
O, in...
"'Bertie, oude vriend', zei de jonge Eustace.
'Dat ik jou hier tegenkom.
De enige man in Londen die ons op de oude voet kan onderhouden.
Je kent Hondenkop nog niet, of wel? Hondenkop, dit is mijn neef Bertie.'"
Dit is mal. - Nee, het is geweldig. Ga door.
"'Wat doe je in Londen?' vroeg ik.
'We kijken wat rond. We zijn er maar een dag.
Een snel bezoekje, heel onofficieel.'" - 'We gaan terug met de trein van 15.10.'
"'We gaan terug met de trein van 15.10.
En nu even over die lunch waar je ons op gaat trakteren.
Wat wordt het? Ritz, Savoy, Carlton?'"
Het Ritz, alsjeblieft.
We zijn dol op het Ritz, hè?
Nou ja. Jij met je Ritz.
Nee.
Jij met je Ritz.
Als mensen niets weten over die avond, zullen ze het nooit begrijpen.
Hoe onverantwoordelijk ik was? - Hoe groot je offer was.
Hoeveel van je ware zelf je achter slot en grendel bewaart.
Verborgen.
Je was wild die avond. - Het was het einde van de oorlog.
En nu...
...moet je rusten.
Je bent gekomen.
Ik ben boven met vrienden. Ik moet gaan. - Waarom? Hier is het veel leuker.
En waarom is dat?
Hier bestaan rang en achtergrond niet. Hier is alleen muziek.
In dat geval...
Kom op.
En alle jongens hadden wat...
Heb je Elizabeth gezien?
Geen zorgen. Ze is nooit onverantwoordelijk.
Ze is al lang weg. Ik ga haar zoeken.
Ik ga mee, Porchey.
Oké. Wacht op mij.
Kom, Porchey. We halen haar daar weg. - Nee, niet doen.
Laat haar toch.
Kijk hoe gelukkig ze is.
Dank je wel.
Jij rebel. Wie had gedacht dat je de jive kende?
Er zaten wel 50 mannen achter je aan.
Niet overdrijven. - Wat?
Niet overdrijven, zei ik.
Praten is lastig. - Als je teut bent?
Als je kauwgum kauwt.
Waar heb je dat vandaan?
Ik weet het niet.
Misschien van een kus.
Lilibet. - Het was niet mijn bedoeling.
Iedereen deed het en ik wilde niet onbeleefd zijn.
Porchey heeft het gezien. Hij was nijdig.
Jeetje.
Kijk.
De bloesem bloeit.
De zon komt op.
Wat brengt de toekomst...
...voor ons allen?
Ga je niet mee? Laten we met mama en papa ontbijten.
Ik vrees van niet.
Maar ik zal altijd bij je zijn.
Wat er ook gebeurt.
PRINSES MARGARET STIERF VREDIG IN HAAR SLAAP OM 6.30 UUR
OP 9 FEBRUARI 2002. ZE WAS 71.
Ondertiteld door: Jolanda Jongedijk