Seti boşaltalım lütfen.
Mohamed Al Fayed,
oğlunuz ve Prenses Diana'nın
trajik ölümüyle sonuçlanan kazanın üstünden dört yıl geçti.
Bu süreçte otopsiler yapıldı, adli tıp raporları çıktı,
hatta bir Fransız yargıç iki yıllık bir soruşturma yürüttü
ve bunun kaza olduğuna hükmedildi.
Ama yine de bu mevzunun kapanmasını istemiyorsunuz, neden?
Çünkü bu bir kaza değildi.
Cinayetti, katliamdı.
- Peki kim gerçekleştirdi? - O Drakula kılıklı kraliyet ailesi.
Bu insanlar bir çete, bunlar terörist.
Prenses Diana'nın Müslüman bir çocuğa hamile olduğunu öğrenince onu öldürdüler.
- İngiliz kraliyet ailesi mi? - Bizzat kendileri değil.
İstihbarat servisleri. MI5, MI6, MI7.
Tüm o James Bond'lar.
O güzeller güzeli masum kızı ve Dodi'mi öldürdüler.
Bunu askerî teçhizat ve parlak ışıklar kullanarak yaptılar.
Elimde yeni kanıtlar var.
Uzman tanıklar ve kamera kayıtları.
Adaleti mutlaka sağlayacağım.
Geçtiğimiz haftalarda Bay Al Fayed, NBC, CNN, ITV ve BBC'ye konuştu.
Sık sık görüşlerini dile getirdiği The Mirror'ı da unutmamak gerek.
Görünüşe göre bu deli saçması teorilere inanan insan sayısı giderek artıyor.
Yapılan bir ankete göre Britanyalıların %78'i
kazanın kötü niyetli bir müdahale sonucu gerçekleşmiş olabileceğini düşünüyor.
Bir başka ankete göre %89 cinayet olabileceğini düşünüyor.
Maalesef bu konu henüz kapanmayacak gibi görünüyor.
Bugün Prenses Diana'nın ölümüne dair resmî bir soruşturma başlatıldı.
Bu gelişme Ağustos 1997'de bir araba kazası sonucu ölümünün
yeniden incelenmesi talebiyle yaşandı.
Soruşturmanın kod adı Paget Operasyonu olacak
ve Metropolitan Polis Müdürü Sör John Stevens tarafından yürütülecek.
Oğlu Dodi'yi aynı kazada kaybeden Mohamed Al Fayed, haberi olumlu karşıladı.
Bay Al Fayed, kazada Fransız polisinin yanı sıra
İngiliz istihbaratının ve kraliyetin parmağı olduğu iddiasında.
Ayrıca Prenses'in öldüğü sırada hamile olduğu iddiaları
soruşturmanın parçası olarak mezarın açılmasını gündeme getirdi.
Bu fikrin muhalifleri öfkeli olduklarını,
bunun eski yaraları deşeceğini belirttiler.
Özellikle Prens William ve Prens Harry'ye dair endişelerini
ve bunun travmayı tetikleyebileceğini dile getirdiler.
O zavallı çocuklar.
Bu konu hiç kapanmayacak mı?
Gazetelerin tirajları düşünülürse muhtemelen kapanmayacak.
Jübile kutlamalarım için hiç hayra alamet değil.
Planlama komitesi bugün son önerilerini gönderdi.
Daha çok şaşaa. Kalbim sıkıştı.
"Doğru zaman değil" deyip duruyorum.
Halk şu an beni kutlamak istemiyor. Hatta benden bezmiş durumdalar.
Şaşaayla kimseyi kışkırtmamak en iyisi.
Ama programa ekledikçe eklediler.
Anne?
Lütfen gitme.
Beni tek başıma bırakamazsın.
'UMUT SOKAĞI'
- Rahatsız mı ediyorum? - Hem de birçok açıdan.
Bir iyi, bir daha iyi, bir müthiş haberim, bir de biraz kötü haberim var.
- Önce hangisi? - İyi haber.
Kate Middleton...
- Heyecan yaratmak için es verdim. - Devam.
Sevgilisinden ayrılmış.
Bu iyi haber.
Daha iyi haberse bu akşam okulda bir moda defilesine çıkacakmış.
Organizatörleri tanıyorum.
Müthiş haberse
anladığım kadarıyla defilenin konsepti...
Frapan.
Yani müstehcen.
- Seksi! -"Frapan" ne demek, biliyorum.
Kötü haber ne?
Yerel bir gazeteyi çağırmışlar. Yani koruman asla gitmene izin vermez.
- Sikerler. - Tarzını beğendim.
Hayır, ben ciddiyim.
Sikerler.
- William kesin geliyormuş. - Nereden biliyorsun?
Arkadaşına sır olarak mesaj atmış,
arkadaşı da başkasına atmış, derken tüm okul duymuş.
Hadi canım!
Yürürken düşmesen iyi edersin.
Topuklu giy, düz değil. Bacaklarını göstersin.
Tanrı'nın bize bahşettiklerini kullanmamız lazım.
- Öyle mi? - Boşta olduğundan haberi var mı?
- Anne! - Bir şekilde çıtlatsan iyi olur.
Bayan Bennet'tan betersin.
- Kapatmam lazım, görüşürüz. - Görüşürüz tatlım.
Hanımlar ve beyler, yerlerinizi alın.
Sağ ol. Şerefe. Teşekkürler.
Teşekkürler.
İki dakika millet!
Rahatsız mı ediyor?
Ne?
- Sana hep böyle dik dik mi bakar? - Beni öldürmek istediğinde.
İşi beni korumak olan birine göre düşündüğünden daha sık.
Kıyafetin epey ilginçti.
- Beğendin mi? - Beğenmek mi?
Muhteşem görünüyordun.
Abartı bir şeyler yapmak istedim.
O veya bu şekilde öğrenebilmek için.
Neyi?
Hoşlanıp hoşlanmadığını.
- Ciddi misin? Hoşlanıp hoşlanmadığımı mı? - Evet.
- Alo? - Tabii ki hoşlanıyorum.
Kütüphanede batırdım ve sen hoşlanmıyorsun sandım.
Ben de arkadaş kalacağız diye korkuyordum.
- Hayır, öylesi çok kötü olurdu. - Bence de.
Hem de başından beri hoşlanıyorum.
- Gerçekten mi? - Hatta takıntı boyutunda.
Öyle ki bir an için seninle olamayacaksam...
...burada olmak anlamsız geldi.
Affedersiniz efendim, bölüyorum.
- Bir an için özel hayatım olamaz mı? - Maalesef bu bekleyemez.
Tay Köprüsü Operasyonu.
Çok üzgünüm.
Ey merhametli Tanrım
Dalıyorum şimdi uykuya
Sıhhatim yerinde uyanayım
Ölüm uykuda gelirse kapıma
Hiç değilse olayım senin kollarında
Ey merhametli Tanrım
Yeni bir hayata uyanayım
Olayım senin kollarında
Ey merhametli Tanrım
Gözlerimi açtığımda
Asma suratını.
- Olağanüstü bir kadındı. - Harry'ye bakacağım. Müsaadenle.
- Çok üzüldüm, başınız sağ olsun. - Siz sağ olun.
İyi misin?
- Bugünü iple çektiğimi söyleyemem. - Ben de.
- Sanki cenazeden cenazeye koşuyoruz. - Hiç sorma.
Cenazelerin bir veda olması lazım.
Ama Al Fayed'in saçma iddiaları yüzünden annemin kazası yine gündemde.
Evet, bu kez benimle de konuşmak istiyorlar.
Neden?
Annemin ruh hâlini anlamak için.
Neden sen?
Muhtemelen daha büyük ve olayların daha ayırdında olduğumdan.
Ama onun yaşadığı şeyleri her gün yaşayan benim.
Basının sataşıp kötülediği benim. Nasıl bir şey olduğunu daha iyi bilirim.
- Bunu yapma. - Neyi?
Kendini onunla karşılaştırma.
- Alakası bile yok. - Yok mu?
Onun yaşadıkları katbekat daha kötüydü.
Evet, az sorumluluk, çok özgürlük de zor
ama ben de bazen akıllı uslu olmak yerine
özgürlüğün tadını çıkarmak istemiyor muyum?
Sempatik serseriyi oynamak istemiyor muyum?
- İmkânsız. - Niye?
Onun için önce sempatik olabilmen lazım.
Rehberim ol ya Mesih
Bir hacıyım bu çorak topraklarda
Ben güçten düştüm ama senin kudretin baki
Muktedir ellerini uzat bana
Cennetin ekmeği, cennetin ekmeği
Ebediyete dek doyur beni
Özür dilerim, öküzlük ettim.
Hadi ama, beni yalvartma.
Sorun değil.
Unutalım gitsin.
Herkes okulu bırakmadığına çok mutlu. Nasıl gidiyor?
İyi.
Ne değişti?
Teksas ve Başkan Bush ziyareti nasıldı?
Verimli ve dostane.
Ana gündem maddesi elbette Irak'tı.
Teyit ettiğimiz Amerikan istihbaratına göre
Saddam Hüseyin'in elinde büyük miktarda kimyasal ve biyolojik silah mevcut.
Britanya'nın, bir numaralı müttefikine yardıma her zaman hazır olduğunu
ama bir rejim değişikliği olacaksa
bir BM Güvenlik Konseyi Kararı olmadan harekete geçmeyeceğimizi bildirdim.
Saddam silah denetçilerine izin verecek.
Anca bunu yapmadığı takdirde
olası en ağır sonuçla yüzleşecek.
Savaş.
Evet.
Birine yardıma hazır olduğunuzu söyleyip bunu bir koşula bağladığınızda
bazen yardım kısmını duyup koşulları duymazdan gelebiliyorlar.
Ama buluşmanın iyi geçmesine sevindim
ve seyahati erken sonlandırıp
cenazeye yetiştiğiniz için size minnettarım.
Çok duygusal bir törendi.
Ayrıca ülke çapında büyük bir katılım oldu.
Kamuya muazzam hizmetlerde bulunmuş birine minnet göstermek için teşvike ihtiyaç yok.
Altın jübileniz için güven tazeleyici.
Eğer güveninizi tazelediyse
neden meslektaşlarınız belediyelere
sokak partisi ücretlerini kaldırmalarını söylüyor?
Muhtemelen kutlamaya ilgi çok az olduğu için.
Bence endişeye mahal yok
ama garantiye almak istiyorsanız...
...kimi zaman
karizmatik birini sahaya sürmek bir avantaj olabilir.
Yedek golcünüzü oyuna sokmak...
...size olan ilgiyi artırabilir.
- Galler Prensi'nin işi başından aşkın. - Aslında Prens William'ı kastetmiştim.
Genç, modern ve sempatik biri. Halkın gözünde tam bir yıldız.
Okulunun devam ettiği hassas bir dönemde onu rahatsız etmek istemem.
Bu polis soruşturması yüzünden zaten çok canı sıkkın.
Bunu niye yine yapıyorlar ki?
Ailede Prenses'le konuşan son kişi olduğu için
en azından yazılı bir ifade vermesi gerekecek.
Umarım bir an önce sonuca ulaşırlar ve önümüze bakabiliriz.
- Komiser Stevens, hoş geldiniz. - Prens Hazretleri.
Girelim mi?
Efendim, sizi uyarayım. Bu soruların bazıları zor olacak.
Prenses Diana, size daha önce hiç
İngiliz istihbaratının ve kıdemli kraliyet mensuplarının
arabasına komplo kuracağı korkusundan bahsetmiş miydi?
Hayır.
Asla.
Uşağı Paul Burrell'ın bulduğu ve Prenses'in kaleme aldığı bir mektupta
yeniden evlenmenizin önündeki tüm engelleri kaldırmak adına
aracının frenleriyle oynamayı planladığınıza dair
şüphelerini yazdığını biliyor muydunuz?
Ne? Hayır!
Ayrıca Prenses'in avukatı Lord Mishcon'dan bir not da var.
Prenses ve özel kalemi Patrick Jephson'la bir toplantıdan sonra yazılmış.
- Toplantıda... - Buyurun.
...adını açıklayamayacağı ama güvenilir kaynaklardan öğrendiği,
öldürüleceğine veya etkisiz bırakılacağına dair bir komplodan bahsetmiş.
Bunları ne zaman söylemiş?
Sanıyoruz bu korkularını Ekim 1995'te dile getirmiş.
Kusura bakmayın ama biliyorsunuz, sormak vazifem.
Prenses'e karşı bir suikast planına dâhil oldunuz mu?
Elbette hayır.
Gerçekten hiçbir fikrim yoktu.
İşlerin bu raddeye geldiğini bilsem anında bir şeyler yapardım.
Yardım ederdim.
Bu çok korkunç.
Böyle şeyler kurduğuna göre kim bilir nasıl bir ruh hâlindeydi.
Acaba... Kapıyı...
Oğullarınız William ve Harry...
ANNENİZ HİÇ... DODI FAYED HİÇ...
Prens Hazretleri.
Affedersiniz.
Majesteleri sizi görmek istedi.
Geldiğin için sağ ol.
Umarım seni İskoçya'dan buralara sürüklemedim.
-"Uzun yoldan mı geldin" mi diyorsun? - Evet, uzun yoldan mı geldin?
Babaanne.
Aslında okuma haftasındayız. Birkaç gündür Highgrove'daydım.
- İyi gelmiştir. - Geldi.
Gerçi soruşturmanın parçası olarak polis gelip annemle ilgili sorular sordu.
Bu beni çok kızdırıyor.
Harry'yle babamın arası da pek iyi değil.
Evet, duydum. Yerel bir birahanede kavgaya karışmış.
Birden fazla kavgaya. Bir de esrar tabii.
- Ne esrarı? - Ot babaanne.
Marihuana.
Babam ne zaman bir yere gidecek olsa
Harry'yi bir aile dostuna gönderiyor, Harry de bundan nefret ediyor.
İki numara olmak kolay değil.
- Hele ki kabuğuna sığmayan biriysen. - Evet.
- Ama bir numara olmak da kolay değil. - En iyi sen bilirsin.
Üniversite eğlenip büyüyebileceğin bir yer olmalı.
Ama her yer gittiğin yerde
peşinde fotoğrafçılar ve polis memurları olunca eğlenemiyorsun.
- Bir kızla çıkmak imkânsız. - Ben de sana onu soracaktım.
Hatta biriyle görüldüğün an insanlar düğün muhabbetine başlıyor.
- Bir de diğer şeyler var. - Ne gibi şeyler?
Monarşinin popüler ve güncel kalabilmesi için
bir nesil atlayıp bana geçmesi gerektiğine dair yorumlar.
- Bu saçmalık. - Bunu ben biliyorum, sen biliyorsun.
Ama halk bilmiyor. Okudukları kadarını biliyorlar.
Sonra işler daha da karışıyor
çünkü onlar okudukları saçmalıklara inanmaya başladıkça
bana karşı davranışları da değişiyor ve bir şekilde hayatıma nüfuz ediyor.
Evet.
Bana böyle içini döküp bunları paylaşabildiğin için çok mutluyum.
Aslında ben de
sana içimi döküp altın jübilem için yardımını isteyecektim.
Bu konuda bazı çekincelerim olduğunu kabul ediyorum.
Özellikle de balkon kısmı.
Oraya çıkıp da kalabalık yerine bomboş bir meydan görme fikri.
Ya da daha kötüsü yuhalanmak.
Herkesi hüsrana uğratmak.
- Öyle bir şey olmayacak. - Öyle diyorsun ama ya olursa?
Ailenin daha genç ve ilgi uyandıran bir üyesi olarak
gelip beni desteklemeni isteyecektim.
Ama bu söylediklerinden sonra fikrim değişti.
Kesinlikle gelme.
Emin misin?
Ben tahta çıkmadan önce
Philip'le yeni evli bir çiftken Malta'da yaşamıştık.
Valletta'nın hemen dışında Villa Guardamangia'da yaşıyorduk.
Hayatımın en mutlu yıllarıydı.
Her gün diğer eşlerle birlikte pazara alışverişe giderdim.
Yemekli partiler, piknikler düzenlerdim.
Semt kuaförüne giderdim.
Gözlerden uzak, normal bir hayat yaşadım.
Sen de yaşa istiyorum.
Olabildiğince normal bir hayat. Olabildiğince uzun bir süre.
- Elimden geleni yapıyorum. - Güzel.
Bu arada, madem sormak istiyordun...
Sanırım kız arkadaşım var.
- Var mı, yok mu? - Var. Sanırım.
- Kararsız olduğunu bilmese daha iyi. - Ben kararsız değilim.
- Ama o kararsız olabilir. - Neden? Çok mu yükseği hedefledin?
Hem de çok yükseği. Kimi istese onunla olabilirdi.
Sen de o kadar fena değilsin.
- Üniversitede mi tanıştınız? - Evet, aynı bölümdeyiz.
- İskoç mu? - St. Andrews'da İskoç olduğunu sanmam.
- Berkshire'lı. - Ne güzel! Atlarımızın çoğu orada.
- Adı Catherine. - O da çok güzel.
- Ailesiyle tanışmamı istiyor. - Biraz hızlı olmadı mı?
Bağlayıcı bir şey olarak değil.
Ailesiyle vakit geçirmeyi seviyor ve benim de onlara katılmamı istiyor.
Ne güzel.
Birlikte yemek yiyorlarmış. Mutfakta.
Yemek odaları yok muymuş?
- Sanırım var ama... - Hizmetli gibi davranmayı mı seviyorlar?
- Neyse, yüzlerine vurmamaya çalışırız. - Evet.
Ona senden bahsettim.
Vay canına. Kraliçe kim olduğumu biliyor.
Bilmekten de öte. Bir gün seninle tanışmak istiyor.
Bu muhteşem.
- Bu seni korkutmuyor mu? - Neden korkutsun?
- Hep harika biri olduğunu söylersin. - Evet, öyle.
- Seni nasıl koruyup kolladığını. - Gerçekten öyle.
Jübile kutlamalarına katılmamama izin verdi.
Yani gelip bizimle izleyebilir misin?
- Nasıl yani? Ailenle mi? - Senin yorumlarınla izlemiş oluruz.
İçyüzünü anlatırsın.
Önümüzdeki birkaç gün duruma baksak?
Polis soruşturmasındaki bulgular açıklanacak.
Tabii, aklıma gelmemişti. Kusura bakma.
- Sorun değil. - Aklımda olacaksın.
İyi günler.
Metropolitan Polis Müdürü olarak
Galler Prensesi Diana ve Dodi Fayed'in ölümlerine dair soruşturma açmam istendi.
Bu soruşturma Mohamed Al Fayed'in yankı uyandıran kampanyası sonucu başladı.
Kendisi İngiliz kraliyet ailesi üyelerinin kazaya kasten sebep olduğunu öne sürdü.
Raporu yayınlamadan önce
Prens William ve Harry'yle bulgularımız üzerine görüştüm.
Onlara endişelerini dile getirme ve soru sorma fırsatı tanıdık.
Soruşturmanın tamamen kanıtlara dayalı yürütüldüğünün garantisini verdim.
300'ü aşkın tanıkla görüştük.
- Ritz'e hoş geldiniz. - Mösyö Rocher.
İlgili mekânlara geri döndük...
İmparator Süiti.
...ve son adli tıp teknolojisini kullanarak yeniden inceleme yaptık.
600'ü aşkın kanıt topladık ve bunları inceledik.
O gece tam olarak ne olduğunu anlayabilmek adına
yüzlerce saatlik kamera kaydını gözden geçirdik.
Bay Al Fayed'in bazı iddialarına cevap vermek istiyorum.
Yakın dostlarının sunduğu kanıtlardan
Prenses'in nişanlı olmadığını,
nişanlanmak gibi bir planı ya da niyeti olmadığını öğrendik.
Aynı zamanda öldüğü esnada
Prenses'in hamile olduğuna dair bir kanıt bulamadık.
Mercedes'ten alınan kan örneklerine yapılan testler de bunu doğruluyor.
Bay Al Fayed'in bir diğer iddiası da
İngiliz istihbarat servislerinin
şoför Henri Paul'un kan örnekleriyle oynadığı
ve kanındaki alkol seviyesini yüksek gösterdikleriydi.
Toksikoloji raporlarına baktığımızda buna dair bir kanıt bulamadık.
Hatta birden fazla tanık Mösyö Paul'un
direksiyon başına geçmeden önce Ritz'de içtiğini doğruladı.
Bay Al Fayed, beyaz bir Fiat Uno'ya dair iddialarda da bulunmuştu.
Aracın, Mercedes'in önünü bilinçli olarak kestiğini,
Mercedes'e çarpıp 13 numaralı sütuna ittiğini iddia etmişti.
Fiat Uno ve Mercedes birbirlerine sürtünmüş olmalarına rağmen
adli testler sonucunda kaza sebebinin bu olmadığı anlaşıldı.
Pont de l'Alma tünelinden hiçbir video kaydı olmadığı için
üç boyutlu son teknoloji bilgisayar modellemesi kullanarak
olanları yeniden canlandırdık.
Bay Al Fayed ayrıca tünelde kaza sırasında
sürücünün gözünü alması için parlak bir ışık tutulduğu iddiasında.
Böyle bir ışık gerçekten mevcut dahi olsa pek bir önemi yok
çünkü Mösyö Paul saatte 100 kilometre hızla gidiyordu.
Tünele girmeden önce aracın kontrolünü çoktan kaybetmişti.
Kazadaki en önemli faktör şoförün Henri Paul olmasıydı.
Sarhoş olmanın ötesinde aracı kullanma ehliyetine sahip değildi
ve hız sınırının iki katı hızda gidiyordu.
Güvenlik riskini artıran diğer faktörse
yolcuların emniyet kemeri takmamasıydı.
Bay Al Fayed defaatle Prenses'in ölümünün ardında
İngiliz kraliyet ailesinin ve devletin bulunduğunu iddia etti
ve bunu kanıtlamak için büyük bir avukat ordusu topladı.
Ama bu tepkiyi
oğlunu kaybetmenin yol açtığı derin üzüntü ve travmanın
ışığında değerlendirmeliyiz.
Ama gerçekler net.
Prenses Diana, 31 Ağustos 1997'de Paris'te
Al Fayed'lerin şoförünün sürdüğü Bay Al Fayed'e ait bir araçta
maaşını Bay Al Fayed'in ödediği korumalar eşliğinde
Bay Al Fayed'in oğlunun son dakika yaptığı plan değişikliği sonucu bulunuyordu.
Bu bir dizi talihsiz olay sonucunda
bir tünelde yaşanan trajik bir kazaydı
ve bu soruşturma ekibinin tavsiyesi
Prenses'in artık huzur bulmasına olanak tanınması gerektiğidir.
Neredeyse 40 yıldır
Birleşik Krallık'ta yaşıyorum.
Ama bu linç kampanyası sonucu ayrılmak zorunda bırakıldım.
Bu cadı avı beni evim bellediğim ülkeden gitmek zorunda bırakıyor.
Bu zulmün failleri ise İngiliz kurumları.
Özellikle devletin tam kalbinde yer alan ırkçı kraliyet ailesi.
Hazırız efendim.
Teşekkürler Robin.
Halkın onlara karşı neden ayaklanmadığını asla anlayamayacağım.
Britanyalılar başlarına eşekleri oturtan bir zombi toplumudur.
Unutuyorlar ki
5.000 yıl önce biz Mısırlılar piramitleri inşa ederken
kendileri hayvan derisi giyip mağaralara sıçıyorlardı.
- Britanya'yı terk ediyorum. - Selam dur!
Tebaası değil, vatandaşı olduğum bir ülkeye gideceğim.
Britanyalıların, hükûmetlerinin...
Majesteleri.
...ve o Drakula kılıklı kraliyet ailesinin
cehenneme kadar yolu var.
Selamünaleyküm.
Aylarca süren planlamadan sonra tüm ülke altın jübile için toplandı.
Bazı çevrelerde bu kutlamanın monarşinin geleceği adına bir referandum...
- Selam. - Nasılsın?
- İyi, sen? - İyiyim.
- Hoş geldin. - Hoş bulduk.
- Davetin için sağ ol. - Sen de geldiğin için.
- Pippa! - Geldim!
Evet, tamam.
- Hazır mısın? - Sanırım.
- Selam, hoş geldin. - Selam.
Merhaba.
Teşekkürler.
Al bakalım.
- Tamam, sağ ol. - Gel bakalım James.
- Ne oluyor? - Öğle yemeği başlayacak.
- James, kay. - Tepsiyi uzatır mısın?
Durun, beni bekleyin.
Şapkası güzelmiş.
- Sağ olun. - Ne demek.
Londra belediye başkanı, Belediye Binası'nda yemek...
Böyle büyük etkinlikleri pek sevmez. Aslında çok utangaçtır.
Yanında kendini rahat hissettiği şeylerin sıralı bir listesi var.
Köpekler, atlar, erkekler, kadınlar.
Şansına küs, listenin sonundasın.
Konuştuğunuzda ilk ikisinden şaşmayın, sorun yaşamazsınız.
Bunu öğrendiğim iyi oldu.
- İyi gidiyor muyum? - Harikasın.
Jübile kutlamaları için Majesteleri hakkında söylenenlere bakınca
sürekli ön plana çıkan iki şey var.
Öncelikle, herkes son 50 yılda olan değişimin boyutuna dikkat çekiyor.
- Onun hakkında ne düşünüyor? -"Başkan Blair."
- Öyle mi diyor? - Sadece şakaydı.
- Başbakanları konusunda konuşmaz. - Hadi ama.
- Anne! - Gerçekten, asla konuşmaz.
Hem de sormamıza rağmen.
Şöyle söyleyeyim efendim.
Bugün kutladığımız şey sadece hükmünüzün niceliği değil, niteliği.
Elimizdeki tek ipucu haftalık toplantılarının süresi.
Blair'ınkiler kısa.
- Selefini daha çok severdi. - Kimi? John Major'ı mı?
Biz de onun selefini çok severdik. Bayan Thatcher'ı.
İşte babaannem.
Hanımlar ve beyler, bu altın jübile
hizmet etmekten onur duyduğum ülkemizi ve Milletler Topluluğu'nu
düşünmek için bir fırsat.
Bugün konusunda çok gergindi.
- Hiç belli olmuyor. - Olmuyor.
- O açıdan çok ketum olabiliyor. - Nasıl yani?
Prenses Margaret ve Ana Kraliçe içinde ne fırtınalar koptuğunu hep bilirdi
ama artık ikisi de yok.
Kalanlarımız içinse tam bir muamma.
Ama sanırım işin püf noktası bu. O gizemi korumak.
Hem bizi böyle tetikte tutuyor.
Tahta geçmek doğuştan kaderim olmasa da
hayat bana başka bir yol çizdi.
Şanslıydım ki yanımda kendime örnek alabileceğim insanlar vardı.
Babam ve annem.
Büyükannem ve büyükbabam, V. George ve Kraliçe Mary.
En baki inancımı bana onlar aşıladı.
Hizmetle geçen bir hayatın fedakârlık değil, bir şeref olduğu inancı.
Teşekkürler.
Laf dinlemiyorsun, sen bırak. James ve Pippa yardım etsin.
- Sorun değil. - Ver bakayım.
- Vay canına. - Kendi pişirdi.
- Anne! - Enfes kokuyor.
- Sağ ol. - Ben tabakları götüreyim.
Üstüne önce kremayla çilekleri koyacağım ama soğumasını bekliyorum.
Yoksa krema yumuşuyor...
Sen iyi misin?
Düşünüyordum da yemekten sonra geçit töreni var.
Törenden sonra korkutucu balkon selamı...
Evet.
Katılmamam için izin verdi, biliyorum ama...
İçimden bir ses...
...yanında olmamı söylüyor.
Vakit geldi.
İyi misin?
İyiyim.
Gel.
William bu!
- Büyük başarıyla sonuçlandı. - Evet.
Kraliçe gitmene çok sevinmiş olmalı.
Galiba öyle.
- Sen iyi misin? - Evet, sadece...
Ne kadar zor bir iş olduğunu fark ettim.
- Konuyu değiştirelim mi? - Evet, lütfen.
Ne zaman dönüyorsun?
- St. Andrews'a mı? - Evet.
Yarın. Gelecek sene için ev bakacağım.
- Kiminle kalacağına karar verdin mi? - Fergus.
Tabii ya.
- Ve Olivia. - Güzel.
Umut Sokağı'nda güzel bir ev var. Pencereleri kocaman.
Umut Sokağı güzeldir.
Ev dört odalı ama biz sadece üç kişiyiz.
Tabii...
- Aklında bir dördüncü varsa başka. - Kız mı istiyorsun, erkek mi?
- Kız olsa daha iyi. Biraz daha... - Medeni bir ortam olur.
Aynen öyle.
Çok güzel görünüyor.
- Düşünür müsün? - Bu bir teklif mi?
- Diğerlerine sormam lazım. - Tabii.
Ama bence kabul edeceklerdir.
- İyi akşamlar. - Will!
Sağ olasın.
- Her şey yolunda mı? - Bu size geldi.
YENİ EVİNİZ İÇİN.
UMARIM ORASI DA SİZİN VILLA GUARDAMANGIA'NIZ OLUR.
SEVGİLER, BABAANNEN
Şerefe millet!
- Umut Sokağı'na! - Umut Sokağı!
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ