Ma pani ceremonię inwestytury o 11.00
i obiad z sekretarzem generalnym Wspólnoty Narodów,
więc proponuję czarne buty na niskim obcasie,
które pasują też na pierwsze spotkanie po śniadaniu.
Przypomnij mi.
Książę Edynburga, lord szambelan i książę Norfolk.
Racja. Dowiedziałyśmy się, o co im chodzi?
Nie powiedzieli.
To zwykle zły znak.
Dzień dobry. Jest godzina 9.00, a oto najważniejsze wiadomości.
Niedługo miną dwa lata, odkąd brytyjskie i amerykańskie wojska wkroczyły do Iraku.
Inwazję miało usprawiedliwiać to,
że Saddam Husajn zgromadził ogromny arsenał broni masowego rażenia.
Teraz sekretarz generalny ONZ mówi...
To niedorzeczne.
...jest nielegalna,
a inspektorom MAEA nie pozwolono przeprowadzić śledztwa.
Wyjdź za mnie.
Zamiast nich broni masowego rażenia szuka Iracka Grupa Studyjna.
Poszukiwania...
To nie oświadczyny. Na nie potrzebuję zgody matki, ale...
Niczego nie pragnę tak jak tego, żebyś została moją żoną.
...chemicznej, biologicznej i nuklearnej wciąż nie znaleziono.
Ludzie, którzy popierali wojnę, pytają teraz...
To kompletna katastrofa.
...w tym twierdzenie premiera,
że najwyraźniej nieistniejąca broń
może zostać użyta w ciągu 45 minut.
Szkocka Gwardia będzie tutaj, a strażnicy...
Na podeście przy ołtarzu.
- Dzień dobry, panowie. - Dzień dobry.
Wasza Królewska Mość.
Celem tego spotkania jest,
choć nadmienię, że nie mamy powodu do obaw...
Do rzeczy, Davidzie.
Powinniśmy przyspieszyć prace nad planowaniem operacji London Bridge.
To kryptonim pogrzebu Waszej Wysokości.
Wiemy, co to, Edwardzie.
Czy to konieczne? Dopiero co przeszłam badania,
a przecież mam dopiero...
- Osiemdziesiąt lat. - No dobrze. Nieskończone.
Kwestia kilku miesięcy.
Chodzi o przezorność i należyte planowanie.
Zacznijmy od księcia Edynburga.
Jest starszy ode mnie. A mężczyźni umierają wcześniej.
To prawda i dlatego nad moim pracujemy już od lat.
Operacja Forth Bridge.
- Nie mów tak. - Czemu?
To takie smutne.
Skąd! Dla mnie to bardzo wciągające.
A nuż wciągnie ciebie?
Prowadzi do zaskakujących przemyśleń. Prawda, Edwardzie?
Tak. Za pozwoleniem, czy możemy zacząć?
Za wzór służy nam pogrzeb króla Jerzego VI.
W procesji wzięłoby udział około 6000 żołnierzy.
Ze wszystkich rodzajów sił zbrojnych.
Oraz przedstawiciele pozostałych 15 państw Wspólnoty Narodów.
Łoże działa z trumną pociągnie straż królewska.
Będą maszerować w zwyczajowym tempie 75 kroków na minutę...
BLAGIER
KONIEC KŁAMSTW
Co się dzieje?
Właśnie wyjeżdża premier.
Zbrodniarz wojenny!
Podżegacz!
Pamiętasz jego początki?
Wiwatowali na ulicach.
A teraz chcą go sądzić za zbrodnie.
Tony Blair stał się Tonym Blagierem.
Po raz kolejny widzimy, że kariery premierów
są paskudne, wulgarne i krótkie.
Ale on nie zamierza ustąpić.
Chce jako pierwszy premier Partii Pracy wygrać trzecią kadencję.
W tym rzecz.
Gdy ktoś zasmakuje życia na szczycie, nie chce go porzucić.
Czyżby?
Chcą tylko...
się utrzymać.
Tak.
Ale na pewno przyszedłeś tu w innej sprawie.
Owszem.
Spóźniłem się z tą prośbą 30 lat.
Czy zgodzisz się,
żebym poślubił Camillę?
Nie mów, że cię zaskoczyłem, mamo.
Jesteśmy zakochani od 30 lat.
I cały ten czas zniosła heroicznie.
Czy zakończenie waszego związku po ślubie z Dianą
nie byłoby heroiczne?
Zrobiła to.
Camilla nie ponosi odpowiedzialności. Chciała pozostać zamężna.
Czemu nie pozostała?
- Bo jej mąż od niej odszedł. - A czemu to zrobił?
Bo miał już dość, z tego, co rozumiem,
czytania o waszym cudzołóstwie w gazetach.
Oboje wiemy, że nie był niewiniątkiem. Sam regularnie ją zdradzał.
Zgodzisz się, że nie ma w tym nic heroicznego.
Camilla była latami osądzana i oczerniana.
I nigdy nie narzekała. Ani razu.
To jest heroizm.
Zamiast tego milczała.
Pozostała lojalna wobec ciebie i korony.
Choć nikt jej za to nie podziękował.
- Miałam jej podziękować? - Owszem!
Nie tylko za dyskrecję, ale za to, że kocha i...
uszczęśliwia dziedzica tronu.
Co leży chyba w interesie nas wszystkich.
Co on robi?
Planuje swój pogrzeb.
Chce, żeby to był jego karawan.
Zawsze mówiłaś, że nie sprostałabyś zadaniu bez taty.
Że daje ci siłę i oparcie.
Camilla jest moją siłą.
I oparciem.
Nie dałbym bez niej rady.
Zastanowię się nad tym,
zasięgnę rady
i wkrótce dam ci odpowiedź.
Dziękuję.
Będzie dobrze.
Macie przed sobą wstępną wersję operacji London Bridge.
Na litość boską.
Na razie jest nieco obszerna,
ale dzięki pani sugestiom znacząco ją skrócimy.
Sugerowałabym cichy pogrzeb w Szkocji,
bez tłumów, zakończony po 20 minutach.
To zrozumiałe.
Ale to będzie pewnie pogrzeb najdłużej panującego monarchy.
Ludzie będą chcieli uczcić pani panowanie i koniec tej epoki,
tutaj i na całym świecie.
Chciałbym zacząć od kwestii logistycznych
zależnych od tego, gdzie...
Proszę wybaczyć.
Gdzie dojdzie do śmierci.
Za granicą czy w Wielkiej Brytanii.
Postaram się nie odchodzić za daleko.
Dziękujemy Waszej Wysokości.
Pierwszy rozdział rozważa ewentualność zagraniczną.
Strona dziesiąta.
- Uważaj! - Idziecie na urodziny Harry’ego Meade’a?
- Zdecydowanie. - Kiedy?
W przyszłym tygodniu.
- Cholera jasna! - Fajnie będzie. Przyjdzie 250 osób.
- W przebraniach. - Nie znoszę tego.
Wypożyczasz kostium i zawsze śmierdzi kimś innym.
Pieprzona królewska menda.
Mój brat, dusza towarzystwa.
Jaki jest motyw?
- Chuj! - Koloniści i tubylcy.
No i jeszcze to.
- Nie było nic bardziej obraźliwego? - Cipy!
Ale z ciebie studencik. Przed uniwerkiem tak nie mówiłeś.
- Ale teraz mówię. - Frazesy.
Koniec, mam dość. Pieprzeni idioci!
- Dawaj. - Do dupy.
Nie traficie mnie.
Pieprzyć bogaczy.
- Traf go. - Czekaj.
- Ucieka. - Czekaj.
Pocałujcie mnie!
Kurwa...
- Chuju! - Boże.
Pięknie.
Wasze Królewskie Wysokości!
Dzwonił sekretarz królowej.
- Możecie zejść? - Takie stado zawsze źle wróży.
Fakt.
Wasza Królewska Mość.
Lordowie biskupi.
Zaprosiłam was tutaj,
bo książę Walii poprosił mnie o zgodę na poślubienie pani Parker Bowles.
Chciałabym jej udzielić.
Oczywiście jako głowa Kościoła Anglii
ma pani takie prawo.
Ale to nie będzie proste.
- Ani, jak sądzę, popularne? - Dlaczego?
Synod Generalny złagodził postawę w kwestii ślubu z osobą rozwiedzioną.
Owszem,
ale wielu ludzi w tym kraju wciąż uważa,
że związek księcia Walii z panią Parker Bowles
doprowadził do rozpadu małżeństwa księcia.
Kościół musi być przekonany,
że wydanie zgody na ten ślub
nie będzie sankcjonowało przeszłej niewierności.
Zatwierdzając to małżeństwo,
możemy doprowadzić do rozłamu we wspólnocie anglikańskiej.
Można by zasugerować,
i chętnie poznam zdanie arcybiskupa Canterbury,
żeby książę i pani Parker Bowles wzięli ślub cywilny,
a potem przyjęli błogosławieństwo.
W urzędzie stanu cywilnego?
W oczach Kościoła żaden ślub
nie jest lepszy od innego.
Będzie inaczej odczytany.
Kwestia pozorów.
Warunkiem błogosławieństwa może być jakaś forma pokuty.
W rzeczy samej.
Para mogłaby przyznać, że dopuściła się czegoś niewłaściwego.
Wasza Wysokość.
Nabożeństwo może zawierać modlitwę pokutną.
Para wraz z resztą wiernych
poprosi o przebaczenie za dawną...
niegodziwość.
Zawsze czerpałam otuchę z tego,
że Bóg nie żywi gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie.
Niebezpieczeństwo, jakim jest ten ślub dla naszego Kościoła,
blednie w porównaniu z tym,
co by było, gdybym umarła i...
Pewnego dnia to się stanie.
...i gdyby mój dziedzic objął tron,
żyjąc w grzechu.
Oho.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
To było niesamowite...
Jej Królewska Mość was teraz przyjmie.
Chodź, Harry.
Harry!
Babciu.
Dziękuję, że przyszliście.
Muszę zaczerpnąć powietrza.
Będziecie na mnie źli, jeśli zaproponuję spacer?
Chciałabym porozmawiać o waszym tacie.
Co znowu zrobił?
Nic nie zrobił.
Ale chce zrobić.
Jak byście zareagowali,
gdyby wziął ślub?
Wiedziałem.
Nie mogą żyć tak jak teraz?
Karol będzie kiedyś królem,
a kiedy ostatnio mieliśmy króla bez żony, źle się to skończyło.
- Ale po... - Williamie.
Obaj wolimy pamiętać go z mamą.
Wszystkie inne opcje wydają się...
Złe. Bardzo złe.
Ale taka jest rzeczywistość.
A ona chyba go uszczęśliwia.
Naprawdę?
Jeśli będzie szczęśliwy, tym lepiej dla nas.
A ostatecznie również dla...
Dla...?
Jak mówisz, będzie królem, prawda? Kiedyś.
Tak.
I może wreszcie skończy biadolić.
Zatem...
zgadzacie się?
Tak.
Dziękuję.
Nie chciałam wyrażać zgody, póki wy tego nie zrobicie.
Dobrze.
Tak?
Tak, oczywiście.
- Królowa. - Wasza Wysokość.
Tak, połącz ją.
Mamo.
- Od razu się poddałeś. - Nie poddałem się. Jestem realistą.
Nie powiedziałeś, co naprawdę myślisz.
Jestem realistą.
Wszystko robisz wedle rozkazu.
Staram się być dorosły.
Ty nie wiesz, jak to jest.
Gratulacje.
Dziękuję.
Dziękuję, mamo.
Już postanowione.
Kochanie...
Jak było dziś z chłopcami?
Dobrze.
- Co za ulga. - Poparli małżeństwo.
Tylko trochę niechętnie.
Harry bardziej niechętnie niż William.
Nie dziwię się.
Martwię się o Harry’ego.
Jak my wszyscy.
Służba w armii powinna mu pomóc.
Wszystko w porządku?
Chyba tak.
Tak jak przewidywałeś,
omawianie pogrzebu skłoniło mnie do przemyśleń.
Chcesz o czymś porozmawiać?
Jeszcze nie.
W takim razie...
dobranoc.
Dobranoc.
Czekaj.
Dziękuję.
Wasza Królewska Mość.
Wezwano mnie.
Tak.
Liczę, że wiesz, jak doceniamy twoją piękną muzykę.
Czasami budzę się i wszystko jest takie...
A potem cię słyszę i to mija.
Dziękuję.
Mam zaplanować swój pogrzeb.
Na wszelki wypadek.
Właśnie wybieram muzykę.
Czy mógłbyś zasugerować odpowiedni utwór na dudy?
Jest wiele pieśni żałobnych
na cześć poległych żołnierzy.
Na przykład „I Will Go Home to Kintail”.
„Lord Lovat’s Lament”.
Jest taka, którą szczególnie lubisz?
Ja, proszę pani?
Tak. Ty.
Jest...
Jest taka,
którą bardzo lubię.
„Sleep, Dearie Sleep”.
Możesz ją zagrać?
Teraz?
Czemu nie?
W środku?
Będzie straszny hałas.
Dla mnie to nie hałas.
Żołnierzu, połóż się
Na słomianej macie
Choć wąska jest
I drapie cię
Ale, kochanie, lepsze to
Niż nie mieć nic
Śpij
Kochanie
Śpij
COTSWOLD KOSTIUMY NA KAŻDĄ OKAZJĘ
Tadam! Zaczynamy!
A może astronauta?
- Albo kowboj? - Nie, on jest świętoszkiem.
- Albo fiutem. - Ja będę lwem.
- Król Lew. - Ha, ha.
A może pójdę jako... As pilotażu?
- To ma być kolonialne? - Will.
W sumie.
Niemcy mieli imperium, prawda?
Może ten?
No nie wiem. Może zakryjesz swastykę?
Daj spokój. Kostium nie robi z niego nazisty.
- Na tym polega dowcip. - Chcesz tę suknię ślubną?
No, nie mów, że o tym nie myślałaś.
- Dzięki, Harry. Subtelne. - Ten twój brat...
- Gdzie Guy? - Popatrz...
- To urocze. - Witam!
Co, kurwa?
Kto mi ukradł gandzię?
Boże.
To moja babcia.
Witajcie, kochani!
Elunia wpadła!
Witaj! Jak się masz?
- Jak leci? - Świetnie.
Niesamowite.
Babciu, co robisz?
Co ja robię?
Dobrze się bawię!
- Mają zespół. - Mają zespół.
Co robisz?
Guy.
- Niegrzeczny. - Wchodzi na scenę?
Przepraszam! Przepuśćcie mnie.
Tak! Dalej, Guy!
Kurwa.
- Masz telefon? - Jasne, mam telefon.
Wasza Wysokość.
KSIĄŻĘ HARRY KRYTYKOWANY ZA SWASTYKĘ
NAZISTA HARRY
Kurde.
KOSTIUM WYWOŁUJE OBURZENIE
Oj, Harry.
Boże.
Kurwa!
Kurwa.
Byłem rozrabiaką w szkole.
Opiekun wielokrotnie bił mnie laską.
Sześć mocnych.
Wszyscy popełniamy błędy młodości.
Rzadko tak poważne jak ten.
Swastyka na dwa tygodnie przed Dniem Pamięci o Holokauście.
Harry jest powszechnie lubiany.
Przeprosiny, a potem...
stosowna skrucha powinny utorować drogę do przebaczenia.
Powtarza pan to sobie w kwestii Iraku?
Chyba się pan zgodzi,
że sprawy nie układają się najlepiej.
Mam nadzieję, że demokratyczne wybory zaplanowane na koniec miesiąca
będą początkiem końca naszej obecności.
Będziemy mogli zamknąć ten rozdział historii.
Koniec naszej obecności.
Słucham?
Ten temat często ostatnio powraca.
Trzeba przeciągnąć.
Przeciągnąć...
Dobrze, dziękuję. Już pamiętam.
Trzeba przeciągnąć...
Dziękuję.
Właśnie tak.
Czemu nie przeszła?
Powinna przejść tędy.
Nie przeszła.
O tak. Właśnie...
Przestań.
Nie.
Tak!
Bingo.
Dobrze.
LILIBET I MAŁGORZATA RÓŻA
Proszę pani.
Tu jesteś.
- Tak, wciąż tu jestem. - Nie jadłaś śniadania?
Nie byłam głodna.
To do ciebie niepodobne.
Jak tam Harry?
Trochę przyćmiony.
Ojciec kazał mu za karę sprzątać chlew.
Kara wprost ze Starego Testamentu.
Zgadzam się.
Harry postąpił głupio, idąc na to przyjęcie w tym kostiumie,
ale miał też cholernego pecha,
że ktoś z gości poszedł z tym do gazet.
Tak.
Zadzwoniłem do wypożyczalni kostiumów, żeby im wygarnąć.
Czemu?
Czego trzeba, żebyście to zrozumieli?
Mam go narysować pieprzonymi kredkami?
Mundur był niedokładny.
Żołnierze Afrika Korps nie nosili swastyk.
Przypomniałem o tym oficerom z Sandhurst,
którzy zgodzili się, że ten incydent
nie powinien zamykać Harry’emu drogi do akademii.
- Dobra robota. - To byłoby szaleństwo.
I tylko pogorszyłoby prawdziwy problem.
To znaczy?
Brak mu celu w życiu,
bo nie został odpowiednio wychowany.
Tak.
Porozmawiamy, zanim pojadę?
O czym?
O pogrzebie. O twoich przemyśleniach.
Nie.
Dziękuję.
W takim razie jadę.
Obowiązki wzywają.
Stchórzyłaś. Czemu mu nie powiedziałaś?
O czym myślisz,
odkąd zaczęłaś planować własny pogrzeb.
Właściwie to od złotego jubileuszu.
Jaka jesteś zmęczona. Nie, więcej.
Wykończona tym wszystkim.
Tak.
Skora, żeby odpocząć.
A także, że wydaje się w pełni gotowy.
Kto?
Karol.
A, on.
Tak.
Jest precedens.
Królowa Holandii Wilhelmina miała 68 lat, gdy abdykowała na rzecz córki.
Szarlotta z Luksemburga dobiegała siedemdziesiątki.
Tam władcy jeżdżą na rowerach.
To nie to samo.
To dokładnie to samo. W obu przypadkach wyszło to na dobre.
Ponad pół wieku zasiadasz na tronie.
- Dłużej niż inne królowe. - Poza Wiktorią.
Ile zdziałała pod koniec?
Niewidząca, słaba i chora, zaszyła się na wyspie Wight.
Masz już niemal 80 lat.
Wszyscy to powtarzają.
Przekroczyłaś wiek emerytalny kobiet o 20 lat.
- Nie musisz kontynuować. - Właśnie.
Nie musisz kontynuować.
Zawsze stawiałaś Koronę ponad wszystko.
Czasem ponad bycie matką.
Abdykując...
postąpiłabyś słusznie.
Jako królowa i matka.
Wasza Wysokość.
Wszyscy zgodzili się co do daty ślubu.
Dziewiąty kwietnia. W Guildhall w Windsorze.
Uznaliśmy też, biorąc pod uwagę pani rolę jako głowy Kościoła Anglii
i stanowisko tegoż w kwestii małżeństwa,
że nie powinna pani osobiście brać udziału w ceremonii.
Może pani obejrzeć transmisję w telewizji,
a następnie dołączyć na nabożeństwie w kaplicy świętego Jerzego.
I na weselu w zamku Windsor.
Czy premier został zaproszony na wesele?
Tak, proszę pani.
- A przywódca opozycji? - Tak.
Arcybiskup Canterbury?
Tak.
Będę miała okazję powiedzieć kilka słów?
Wszyscy z pewnością będą zachwyceni.
Czy mam przygotować przemówienie?
Nie ma potrzeby. Sama coś napiszę.
Dziękuję, Robinie.
Wam też spodobał się ten kostium. Podjudzaliście mnie.
- A teraz jesteś cnotliwy. - Jasne.
Wbiłeś mi nóż w plecy.
Ile twarzy może mieć jeden człowiek?
Nie podoba mi się, kim się stajesz.
- Nie podoba mi się, kim byłeś. - Przestańcie się kłócić. Błagam.
Jak kolacja?
Obawiam się, że była raczej nieprzyjemna.
- Chłopcy ciągle się podgryzali. - Bo to chłopcy.
Mam jedną prośbę.
Nie uprzykrzajcie mi ślubu.
Zbyt długo na to czekałem.
Nie widziałaś tego. Byli dla siebie straszni.
Okrutni i niewrażliwi.
Są młodzi. Emocje ich ponoszą.
To zrozumiałe po tym, co przeszli.
Myślisz, że będą mnie obwiniać
i uznają, że odpowiadam za to, na kogo wyrośli?
Jako ich ojciec jesteś odpowiedzialny.
Żeby było lepiej.
Niech zniosą jutro, a będzie dobrze.
Taką mam nadzieję.
- A ty jak się masz? - Ja?
Nic mi nie jest.
Siostra namówiła mnie na samoopalacz, więc pachnę jak posłanie psa.
Masz jakieś wątpliwości?
W życiu.
Piszę się na to.
Na wszystko?
Na to, czym okaże się bycie twoją żoną.
Przekonasz się o tym szybciej, niż myślisz.
Co to ma znaczyć?
Powiedziano mi, że królowa będzie przemawiać
na naszym weselu.
Nikt nie widział tekstu.
Co więcej, sama go napisała.
Mam wrażenie, że chce ogłosić coś ważnego.
Ojciec spytał Annę, co to według niej będzie.
Ale ona też nie ma pojęcia.
Rozmawiała z Andrzejem. Był z królową na przejażdżce.
Cóż, znasz Andrzeja.
Niczego się nie dowiedział.
Jeśli chciała, żebyśmy plotkowali,
to jej się udało.
Nie myśl o tym.
Racja.
Myśl o chłopcach.
Dziękuję, kochanie.
Proszę.
Na kolacji było dziwnie.
Tak.
Kiedy tak się nakręca...
„To może być dla nas nowe otwarcie”.
Rzyg.
Jeszcze kilka lat temu bym się wkurzył.
Teraz mam to gdzieś.
Babcia ma przemawiać na weselu.
Wiesz, co jeszcze słyszałem?
Że wykorzysta tę okazję, żeby ogłosić, że abdykuje.
- Po 50 latach na tronie. - Nie zrobi tego.
Na pewno nie na ślubie taty.
Dla niego to idealny prezent ślubny.
- Bardzo mu zależy. - Pragnie tego.
Dla siebie i dla Camilli.
A jeśli to zrobi, to wiesz co?
Będziesz następny.
Byłbyś wtedy Wilhelmem...
Piątym.
To lepsze niż Drugi.
Zabił go jego brat.
Naprawdę?
Który też, dasz wiarę, był księciem Harrym?
Zaaranżował śmierć Wilhelma na polowaniu
i pogalopował do Winchesteru, żeby obwołać się królem.
Nie martw się.
Nie zrobię ci tego.
- Naprawdę? - Tak.
To dobre miejsce.
GRATULACJE
BABECZKI KAROLA I CAMILLI
I biała.
Dla chłopców.
GRATULUJEMY KAROLOWI I CAMILLI
Witajcie.
Tak.
Cześć.
Witajcie.
Wiwatujące tłumy zebrane na ulicach Windsoru
słychać z daleka.
Książę Karol i Camilla Parker Bowles
mijają je w drodze na swój ślub cywilny.
To piękny widok. Para uśmiecha się
i macha setkom życzliwych osób,
które zajęły najlepsze miejsce już o świcie,
żeby ich zobaczyć.
Właśnie dotarli do ratusza.
Wysiadają z rolls-royce’a phantom VI należącego do królowej.
Został jej sprezentowany w 1978.
Nie wiem, co ty wyprawiasz.
Podejmuję rozsądną decyzję.
Odpowiedzialną.
Jeśli zaniechamy ostrożności, mogę pożyć jeszcze ponad 20 lat,
a wtedy zmęczoną, siwą, geriatryczną królową
zastąpi zmęczony, siwy, geriatryczny książę Walii.
Takie są zasady.
Ale jeśli on przeżyje potem ponad 20 lat,
to by oznaczało, że przez kolejne pół wieku
brytyjska monarchia będzie zniedołężniała.
A czy to się przysłuży tej instytucji?
Karol jest teraz w kwiecie wieku.
W życiu nie słyszałam tylu bzdur.
Zapomniałaś, jaką składałaś przysięgę?
Deklaruję, że całe moje życie,
czy będzie długie, czy krótkie, poświęcę służbie.
Możesz jeździć konno i prowadzić, więc możesz nosić koronę.
Pamiętasz, co powiedziała królowa Maria.
Kolejna staruszka.
Monarchą się jest, a nie bywa.
Korona jest symbolem trwałości.
Stabilności. Ciągłości.
Abdykując, będziesz obrazem niestabilności i nietrwałości.
Zasugerujesz również, że masz wybór,
a to jedyny luksus, na który cię nie stać, jeśli korona przypada z racji urodzenia.
Wolisz, żeby rządziła zasuszona staruszka,
a będący w pełni sił książę Walii patrzył,
choć rwie się do działania.
W moich oczach nie jesteś zasuszona.
Od jubileuszu, od śmierci mamy, jesteś wyzwolona.
Pewna siebie.
Karol jest w kwiecie wieku?
Cóż.
Moim zdaniem ty również.
Zresztą przyznasz,
czasami myślisz, że różnisz się od reszty rodziny.
Tak.
Przychodzi ci to naturalnie.
A oni ciągle coś psują.
Tego nie powiedziałam.
Nie, ale pomyślałaś.
Skrycie.
I nie bez powodu.
Ten system okropnie ciąży ludziom.
Jest nienaturalny.
Niesprawiedliwy.
Nieczuły.
Ale ty w nim kwitniesz.
A co ważniejsze, on kwitnie pod twoimi rządami.
Czy nie powinnaś zatem rządzić tak długo, jak możesz?
A co z życiem, z którego zrezygnowałam?
Co z kobietą, którą przestałam być,
gdy zostałam królową?
Co to za pytanie?
Już od wielu lat
jest tylko jedna Elżbieta.
Królowa Elżbieta.
A Elżbiety Windsor
nie ma co szukać.
Odeszła.
Dawno temu.
Pogrzebałaś ją lata temu.
A oto Jego Wysokość książę Walii
i Jej Wysokość księżna Kornwalii,
po raz pierwszy jako mąż i żona.
Wiwatujący tłum nie ujrzał pocałunku rodem z bajki.
Para uśmiechała się i pomachała.
Gotowa?
Tak myślę.
Ta...
- Ta mowa, którą wygłosisz... - Tak?
Wszystkich skręca z ciekawości.
- Doprawdy? - Nie chcesz jej przedyskutować?
Nie trzeba. Dziękuję.
Chodź.
Boże Wszechmogący,
Boże Ojcze pana naszego Jezusa Chrystusa,
Stworzycielu nieba i ziemi,
który sądzisz nas wszystkich.
Wyznajemy nasze liczne grzechy i niegodziwości,
których z pewnością dopuściliśmy się,
grzesząc myślą, mową i uczynkiem,
wywołując gniew Twój i święte oburzenie.
Szczerze żałujemy
i błagamy o przebaczenie za nasze przewiny.
Ich wspomnienie budzi żałość.
Ciężar ich jest nieznośny.
Zlituj się nad nami, miłosierny Ojcze.
Wybacz nam przeszłość
i daj nam służyć Ci i cieszyć cię nowym życiem.
Na chwałę Twoją i Twego imienia.
- Amen. - Amen.
Przepraszam. Proszę o wybaczenie.
Wszystko gotowe.
Dziękuję.
Proszę o ciszę, oto Jej Królewska Mość.
Dziękuję.
Przy takich okazjach wypada zacząć od słowa wstępu.
Może nie wszyscy mnie znają, jestem matką pana młodego.
To był pamiętny dzień.
Radosna okazja zjednoczyła cały kraj.
Wyścigi konne Grand National zakończyły się 20 minut temu.
Wyniki były następujące:
Hedgehunter, faworyt zawodów,
dosiadany przez Ruby’ego Walsha, trenowany przez Willie’ego Mullinsa,
wygrał wyścig o 14 długości.
Drugie miejsce zajął Royal Eclair, a trzecie Simply Gifted.
A oto inne wiadomości.
W Windsorze odbywa się skromne wesele.
Policja ma to wydarzenie na oku.
Komendant Darren Dedds liczy,
że entuzjazm nie przekroczy stosownych granic.
Patrzy na ciebie?
Mowa o chłopcach.
Niemal 650 lat temu
w kaplicy w Windsorze odbył się ślub innego księcia Walii,
Edwarda, Czarnego Księcia.
Oczekiwano, że poślubi europejską księżniczkę,
ale Edward miał inne plany.
Obiektem jego uczuć była kobieta, którą znał całe życie.
Była nieco starsza.
Miała dzieci, była już zamężna.
Stworzyli oddane sobie, kochające małżeństwo,
które trwało do końca ich dni.
Tak było!
Karolu,
wiem, że przez lata nie było ci łatwo.
Bycie księciem Walii to niewdzięczna rola.
Historia nas tego nauczyła.
Trzeba patrzeć, jak podstarzały rodzic
pełni swoje obowiązki, myśląc, że samemu zrobiłoby się to lepiej...
Należy ci się pochwała za to, że będąc w tej pozycji,
nie oddałeś się, jak kilku poprzedników,
lenistwu i hedonizmowi,
lecz wytężonej pracy na cele charytatywne.
Racja!
Pominęła kartkę.
A teraz...
chcę podziękować Camilli.
Tobie również nie było łatwo.
Ale cechujące cię pogoda ducha i człowieczeństwo to prawdziwe atuty...
Dobrze mówi.
...dla kogoś, kto stanowi źródło siły i oparcia dla księcia Walii
oraz dołącza do tej rodziny.
Dziękuję ci
za cierpliwość i wyrozumiałość.
Czy mogę zaproponować toast za zdrowie młodej pary?
Karola i Camilli.
Karol i Camilla!
Złapię cię!
NOWOŻEŃCY
Dziewczyny! Hej!
Tędy!
Nie dogonisz mnie!
Ładny toast, babciu.
- Dziękuję. - Zaskakująco krótki.
Nie zapomniałaś połowy?
Nie wiem, o czym mówisz.
Co o tym sądzisz?
Mam cię!
Cudownie.
Harry chciał im przywiązać do zderzaka puszki po piwie.
Bądź dla niego wyrozumiały.
Pod wieloma względami młodszy ma trudniej.
System chroni starsze dziecko.
A młodsze często...
Wariuje?
Chciałam powiedzieć „wymaga opieki i uwagi”.
- Mam cię! - Harry, postaw mnie!
Proszę pani.
Zdjęcia.
Świetnie. Chodźmy do środka, już.
Bardzo dobrze.
- Chodź. - Wasze Królewskie Wysokości.
Wasza przyszła Królewska Mość.
Dziękuję.
Wasze Wysokości, bardzo dziękuję.
Panie i panowie! Tutti!
Chodź.
Mój nos!
Dziewczynki, trzymajcie te balony nisko.
I bądźcie cicho.
Karolu.
Gdzie Harry?
Harry!
- Królowa. - Gotowe, Wasza Wysokość.
Dobrze. Na litość! Z drogi!
- Tutaj, proszę wszystkich. - Chodź!
„Święto się skończyło.
Aktorzy moi, jak ci powiedziałem,
były to duchy. Na wiatr się lekki wszystkie rozpłynęły”.
Na litość boską, róbże to cholerne zdjęcie!
Zaczyna się.
Dobry Boże.
„Wszystko dobre, co się kończy dobrze.
Co w środku, Koronę opisuje”...
Jezu Chryste.
...„a koniec wieńcem
spraw jest tego świata”.
- No i proszę. Po wszystkim. - Dziękuję.
Gotowe.
Tutaj, proszę!
W moją stronę! Dziękuję!
Dziękuję. A to niespodzianka.
Skąd one je wzięły?
Tu jesteś.
Tak.
Wciąż tu jestem.
To był udany dzień.
Tak.
Dobrze obstawiłam trzy wyścigi w Aintree.
Jak zamierzasz to uczcić?
Może zabawię się na mieście.
Ukradnę auto. Rozbiję je.
Niech komendant Dedds się martwi.
Bardzo dobra przemowa.
- Dziękuję. - Była zabawna.
Nie dziw się tak.
Ani śladu udręki, która cię toczy.
To aż tak widać?
Tak.
Ale podjęłaś dobrą decyzję.
Będziesz królową tak długo, jak tylko zdołasz, z jednego powodu.
- Bo takie są zasady. - Nie.
Bo ci, którzy przyjdą po tobie, kompletnie nie są na to gotowi.
Ja też nie byłam. Pamiętasz? Byłam taka młoda.
Nie, zawsze byłaś gotowa.
Urodziłaś się gotowa.
Jesteś jedyna w swoim rodzaju.
A oni, w przeciwieństwie...
Na szczęście to nie nasz problem.
My będziemy tutaj, razem.
Pod tym kamieniem.
Wrzaski nie dotrą do naszych uszu.
Filipie.
Co?
Wiesz, że mam rację.
System nie ma już sensu ani dla tych, którzy są poza nim,
ani dla nas, tkwiących w środku.
Ludzkie stworzenia na rozkład są skazane
Nawet monarcha Musi pójść na losu wezwanie
Jesteśmy wymierającym gatunkiem.
Na pewno wszyscy będą udawać, że wszystko jest w porządku.
Ale to koniec zabawy.
Dobra wiadomość jest taka,
że gdy Rzym zapłonie, a świątynia będzie się walić,
my będziemy spać, kochanie, spać.
Podejrzałeś.
Tak.
Pieśń żałobna dudziarza.
Jedyny utwór, który wybrałaś.
Bardzo w twoim stylu.
Land rover jako karawan jest bardzo w twoim.
- Podejrzałaś. - Tak.
Cóż...
Nie przeszkadzam już.
Zmów jedną za mnie.
Napisy: Krzysiek Ceran