‎โอเค มาติดถังนี่เข้าไปกัน
‎- จับด้านนั้นไว้ ‎- ครับ
‎ผมจะทิ้งเครื่องวัดรังสีไว้ทางฝั่งหน่วยที่หนึ่งนะ
‎- ทุกอย่างโอเคไหม ‎- ครับ
‎(สร้างจากเหตุการณ์จริง)
‎- ถังนั่นอยู่ไหน ‎- ผมทิ้งไว้ทางฝั่งหน่วยที่สองด้วย
‎(ฟุกุชิมะไดอิจิ ‎ห้องควบคุม หน่วยที่หนึ่งและสอง)
‎เป็นอะไรไปเหรอ
‎หือ ไม่มีอะไร
‎(โรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิจิ)
‎(ภายในอาคารสำรอง ‎หน่วยที่หนึ่งและสอง)
‎ปริมาณรังสีสูงกว่าที่คาดไว้
‎เราควรเร่งมือไหม
‎อืม
‎(ฟุกุชิมะไดอิจิ ‎ภายในอาคารกังหัน หน่วยที่หนึ่ง)
‎(พื้นที่ควบคุมรังสี)
‎(กระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม)
‎(องค์การความปลอดภัย ‎ทางนิวเคลียร์และอุตสาหกรรม)
‎(รอง ผอ.)
‎เราควรเอาเจ้านี่ให้ท่านนายกฯ ดูไหม
‎คุณแน่ใจ… เรื่องตัวเลขพวกนี้เหรอ
‎ครับ
‎ผมคำนวณดูสถานการณ์ต่างๆ กันแล้ว
‎ตามข้อมูลรายงานจากทางฟุกุชิมะไดอิจิ
‎(การคาดการณ์กัมมันตภาพรังสี ‎จากฟุกุชิมะไดอิจิ)
‎(ชั่วโมงหลังเกิดแผ่นดินไหว)
‎(สิบชั่วโมง ‎ความดันออกแบบ 440 กิโลปาสคาล)
‎(20 ชั่วโมง (เวลาปัจจุบัน 13.00 น.) ‎ความดันออกแบบ 750 กิโลปาสคาล)
‎(30 ชั่วโมง (ถังบรรจุแท่งเชื้อเพลิงหลัก ‎เสียหาย 23.00 น.) 1200 กิโลปาสคาล)
‎(ถ้าการระบายอากาศลดความดัน ‎ไม่เสร็จเร็วๆ นี้)
‎(ถังบรรจุแท่งเชื้อเพลิงหลัก ‎จะแตกในเวลา 23.00 น. วันที่ 12 มีนาคม)
‎(ถ้าเกิดเหตุดังกล่าว ‎สารกัมมันตรังสีปริมาณสูงจะถูกปล่อยออกมา)
‎(จากโรงไฟฟ้าพลังงานนิวเคลียร์ฟุกุชิมะไดอิจิ ‎สู่ภายนอก)
‎(เป็นไปได้สูงว่าปริมาณรังสี ‎ในเขตพื้นที่โรงไฟฟ้า)
‎(จะขึ้นไปถึงหรือสูงกว่าหลายซีเวิร์ต)
‎"หลายซีเวิร์ต" เหรอ
‎และนั่นก็ไม่ใช่แค่ในอาคารเครื่องปฏิกรณ์
‎แต่เป็นทุกจุดของพื้นที่โรงไฟฟ้าเหรอ
‎หลายซีเวิร์ต…
‎ไม่เคยมีใครได้รับรังสีมากขนาดนั้น
‎มาตั้งแต่ตอนคนงานเสียชีวิต ‎ในอุบัติเหตุร้ายแรงเมื่อปี 1999
‎คุณจะบอกว่ารังสีจะขึ้นไปถึงระดับนั้น ‎ในพื้นที่ทั้งหมดเหรอ
‎โชคร้ายที่ใช่ครับ
‎คุณหาบันทึกเรื่องอุบัติเหตุเมื่อปี 1999 มาได้ไหม
‎ผมเอามันมาด้วยครับ
‎(รายงานอุบัติเหตุการเสริมสมรรถนะยูเรเนียม ‎จังหวัดอิบารากิ)
‎(ผู้ป่วย เอ บี และซี: ‎ชายอายุ 36, 34 และ 53 ปี)
‎(6-2 ความเสียหายจากรังสี ‎(1) แผลไหม้และแผลไหม้จากรังสี)
‎((2) การปลูกถ่ายเซลล์ต้นกำเนิดเม็ดเลือด ‎(3) ปัญหาระบบทางเดินอาหาร)
‎(ถ่ายเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 1999 ‎วันที่แปดหลังเกิดอุบัติเหตุ)
‎(ถ่ายเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 1999 ‎วันที่ 14 หลังเกิดอุบัติเหตุ)
‎(ถ่ายเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 1999 ‎วันที่ 20 หลังเกิดอุบัติเหตุ)
‎(ถ่ายเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม 1999 ‎วันที่ 26 หลังเกิดอุบัติเหตุ)
‎(ถ่ายเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 1999 ‎วันที่ 31 หลังเกิดอุบัติเหตุ)
‎(ปี 1999)
‎(เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้น ‎ที่โรงงานแปรรูปเชื้อเพลิงนิวเคลียร์)
‎(ห้องปลอดเชื้อ 1)
‎(ผู้ป่วยเสียชีวิต 80 วันหลังได้รับรังสี)
‎ผมได้ยินว่าสภาพของคนงานที่ได้รับรังสีย่ำแย่มาก
‎จนเจ้าหน้าที่ที่ร่างรายงานนี้เกิดอาการพีทีเอสดี
‎คนที่ร่างรายงานนี้
‎คือผมเอง
‎(ถ้าการระบายอากาศลดความดัน ‎ไม่เสร็จเร็วๆ นี้)
‎(สารกัมมันตรังสีปริมาณสูงจะถูกปล่อยออกมา…)
‎(สามถึงห้ากิโลเมตรจากโรงไฟฟ้า)
‎(ความกังวลเรื่องที่สาธารณชนจะได้รับรังสี)
‎ผมจะรายงานเรื่องนี้กับผอ.เอ็นไอเอสเอ
‎ท่านนายกฯ ต้องได้ทราบเรื่อง
‎(สำนักนายกรัฐมนตรี ‎โถงทางเดินชั้นห้า)
‎ท่านนายกฯ ครับ
‎ขอโทษครับ ผมมีเรื่องอัพเดท
‎เรื่องอะไร
‎ต้องเป็นตอนนี้เหรอ
‎ไม่หรอกครับ ตามแต่ท่านสะดวก
‎(สารกัมมันตรังสีปริมาณสูงจะถูกปล่อยออกมา…)
‎(ความกังวลเรื่องที่สาธารณชนจะได้รับรังสี)
‎(วันวิบัติ)
‎(ตอนที่สี่)
‎(ฟุกุชิมะไดอิจิ)
‎(ใกล้ทางเข้าอาคารเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่หนึ่ง)
‎(เข้าเขตอาคารเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์)
‎(11 มีนาคม 23.05 น. ‎เขตหวงห้าม)
‎ปริมาณรังสีเป็นไงบ้าง
‎เรายังโอเคอยู่
‎ดีแล้ว
‎เปิดประตูนั่นกันเถอะ
‎เปิดละนะ
‎(ฟุกุชิมะไดอิจิ ‎ภายในอาคารเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่หนึ่ง)
‎โอเค
‎เอาละ
‎โอเค
‎นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
‎โอเค
‎ไม่เป็นไร
‎อุปกรณ์นี่มันขวางทางน่ะ
‎โทษที ผมรู้อยู่แล้วว่าจะเป็นงั้น แต่…
‎ถ้าคุณเริ่มคิดเรื่องเวลา ‎มันจะทำให้ตื่นตระหนกสินะ
‎ใช่
‎- ระวังตัวด้วย ‎- อืม
‎โอเค
‎โอเค…
‎ผมเห็นมันแล้ว โอสุกิ
‎ยืนยันหมายเลขด้วย!
‎หมายเลขวาล์วคือ
‎สอง หนึ่ง ศูนย์
‎นี่แหละ ไม่ต้องสงสัยเลย
‎โอเค มาเปิดมันกัน
‎อืม
‎ให้ตายสิ!
‎ไม่เอาน่า ขยับสิ!
‎ขยับ!
‎ได้แล้ว!
‎เร็วเข้า!
‎เปิดสิวะ!
‎เปิดห้าเปอร์เซ็นต์แล้ว
‎เปิดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว
‎เปิด 15 เปอร์เซ็นต์แล้ว!
‎เปิด 25 เปอร์เซ็นต์แล้ว!
‎ช่วยยืนยันด้วย
‎- โอเค ‎- ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
‎อืม
‎ไปกันเถอะ
‎มาเถอะ
‎ดูสิ!
‎- ดีใจที่กลับมาครับ ‎- คุณทำสำเร็จ
‎- ดีใจที่กลับมา ‎- ทำได้ดีครับ
‎ผมถือให้นะ
‎นี่ คุณไหวไหม
‎เป็นอะไรไหมครับ
‎ไม่เป็นไร
‎- ถอดอุปกรณ์ออกเถอะ ‎- ขอโทษนะ
‎นี่ เราเปิดวาล์วนั่นแล้ว!
‎- ต้องงี้ ‎- สุดยอด
‎- เก่งมาก ‎- ดีจริงๆ
‎ทำได้ดี
‎คุณทำให้…
‎เราทุกคนภูมิใจจริงๆ
‎- คิโนชิตะใช่ไหม ‎- ครับ
‎ขอสายผู้จัดการโยชิดะหน่อย
‎ได้ครับ…
‎(ห้องปฏิบัติการฉุกเฉิน ‎อาคารต้านแรงสั่นสะเทือน)
‎(ทีมเครื่องกำเนิดไฟฟ้า)
‎ว่าไง นี่ผมเอง
‎พวกเขาทำสำเร็จ
‎ฟุรุซังกับโอสุกิซังทำสำเร็จแล้วครับ
‎เข้าใจแล้ว
‎ทำได้ดีมาก
‎พวกเขาคุยได้ไหม
‎ครับ
‎- ฟุรุซัง… ‎- งั้นก็สำเร็จเหรอ
‎ใช่แล้ว
‎ฮัลโหล ฟุรุยะพูดครับ
‎ฟุรุซัง
‎ดีใจจริงที่คุณรอดกลับมา ขอบคุณนะ
‎พอเถอะครับ
‎ผมก็แค่ทำตามหน้าที่
‎ที่สำคัญกว่านั้น
‎คือเราเข้าไปที่ถังบรรจุแท่งเชื้อเพลิงหลัก
‎และอ่านแผงมาตรวัดความดันได้
‎ความดันนั่น
‎อยู่ที่ 840 กิโลปาสคาล
‎เราเหลือเวลาน้อยมากจริงๆ
‎ครับ
‎ผมอยากให้มาเอะจิมะส่งทีมสองออกไป
‎ฝากบอกเขาด้วยนะ
‎ครับ
‎(เมืองมุทสึ จังหวัดอาโอโมริ)
‎(บ้านครอบครัวคิริฮาระ ‎พนักงานปฏิบัติการหน่วยที่สี่)
‎ตอนสึนามิมา เราคิดว่าโคกิคุง
‎อยู่ชั้นใต้ดินใต้หน่วยที่สี่ครับ
‎(แผนที่ห้องกังหัน ชั้นใต้ดินหนึ่ง หน่วยที่สี่)
‎บันไดขึ้นชั้นบนอยู่ไหนเหรอ
‎ตรงนี้ครับ
‎สึนามิสูงแค่ไหน
‎ตอนที่สึนามิมา
‎น้ำทะเลท่วมอาคารหน่วยที่สี่ขึ้นไปจนถึงชั้นสอง
‎ชั้นใต้ดินกับชั้นหนึ่ง
‎น่าจะยังจมอยู่ใต้น้ำครับ
‎โอริกามิ…
‎เรามีกระดาษพับโอริกามิไหม
‎ไม่รู้สิคะ ทำไมเหรอคะ
‎มันจะไม่เปลี่ยนอะไรไปนักหรอก
‎แต่เราพับนกกระเรียนได้
‎หนูจะไปหากระดาษมาค่ะ
‎โอสุกิซัง ค่าที่อ่านได้ของคุณคือ 25 มิลลิซีเวิร์ต
‎ฟุรุยะซัง ค่าที่อ่านได้ของคุณคือ 20 มิลลิซีเวิร์ต
‎ในเมื่อพวกคุณกลับมาอย่างปลอดภัย
‎ทีมสองก็น่าจะไม่เป็นไรเหมือนกัน
‎ใช่ไหม
‎มอเตอร์วาล์วที่เราเปิด ‎อยู่นอกถังบรรจุแท่งเชื้อเพลิงหลัก
‎วาล์วลมที่พวกชิโมดะคุงมุ่งหน้าไปเปิด ‎อยู่เหนือห้องปรับความดันพอดี
‎เรากลับออกมากับตัวเลขนี้
‎คุณคิดว่าปริมาณรังสีจะเป็นเท่าไรครับ
‎อดกลัวไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
‎เรื่องที่ผมกลัวที่สุด
‎ก็คือความคิดที่ว่า ‎เราอาจตายก่อนไปถึงวาล์วลมนั่น
‎ถ้าเราเปิดวาล์วนั่นได้
‎ถึงจะต้องตาย
‎ผมก็ไม่เดือดร้อนอะไร
‎(ฟุกุชิมะไดอิจิ ‎ภายในอาคารเครื่องปฏิกรณ์หน่วยที่หนึ่ง)
‎พวกเขาเข้าไปนานแค่ไหนแล้ว
‎สี่นาทีครับ
‎- คุณกังวลสินะครับ ‎- อืม
‎วาล์วที่ทีมหนึ่งเปิดน่ะ
‎อยู่นอกผนังคอนกรีต ‎ของถังบรรจุแท่งเชื้อเพลิงหลัก
‎จุดที่ทีมสองมุ่งหน้าไป
‎ไม่มีคอนกรีตไว้ปกป้องพวกเขาจากรังสี
‎ก็จริงครับ…
‎(ฟุกุชิมะไดอิจิ หน่วยที่หนึ่ง ‎หน้าห้องปรับความดัน)
‎(เข้าเขตห้องปรับความดัน)
‎แม้แต่ตรงนี้
‎ค่าก็ถึง 500 มิลลิซีเวิร์ตแล้ว
‎ที่อีกฝั่ง ปริมาณรังสีอาจสูงกว่านี้อีก เราควร…
‎เราจะไปต่อ!
‎ใช่สิ ลุยกันเถอะ
‎เก้าร้อยมิลลิซีเวิร์ตต่อชั่วโมงเหรอ
‎ไปให้ไกลที่สุดเท่าที่มันวัดได้เถอะ
‎ตามเข็มนาฬิกาแบบที่วางแผนไว้
‎(ฟุกุชิมะไดอิจิ หน่วยที่หนึ่ง ‎เหนือห้องปรับความดัน)
‎เครื่องวัด
‎ดีดไปจนสุดแล้ว
‎เราอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว เราต้องกลับ
‎เราอยู่ไม่ได้ คุมางายะ!
‎กลับไป!
‎คุมางายะ ไม่มีประโยชน์ ปริมาณรังสีสูงเกินไป
‎หยุดนะ คุมางายะ!
‎- เราจะกลับไป! ‎- ไม่ครับ ผมจะไปให้ถึงวาล์วนั่น!
‎- คุมางายะ! ‎- ให้ผมทำเถอะครับ!
‎คุมางายะ!
‎ผมยินดีตายหลังจากเปิดวาล์วนั่น
‎คุมางายะ ฟังนะ ให้ตายสิ!
‎คุมางายะ…
‎- ดีใจที่กลับมา ‎- ดีใจที่กลับมาครับ
‎ชิโมดะซัง
‎เฮ้ย!
‎ไม่ต้องห่วง เราจะถอดให้
‎เร็วเข้า
‎เราทำไม่สำเร็จ
‎ปริมาณรังสี
‎สูงเกินไป
‎เราไปไม่รอด
‎เครื่องวัดรังสี… ค่าขึ้นถึงระดับสูงสุด
‎สูงกว่าทีมหนึ่งเกินสี่เท่าเลยเหรอ
‎ครับ
‎ส่งชิโมดะกับคุมางายะมาพักที่นี่
‎ครับ
‎ปริมาณรังสีต้องสูงขึ้นในห้องควบคุมด้วยแน่
‎ครับ
‎ถ้าเรายังอยู่ที่นี่ต่อไป
‎เราจะได้รับรังสีเกินขีดจำกัด ‎100 มิลลิซีเวิร์ตต่อปี
‎บอกสองคนนั้นแทนผมที
‎ว่าพวกเขาตัดสินใจถูกแล้วที่กลับมา
‎ครับ
‎ฟังให้ดีนะ มาเอะจิมะ อย่าโทษตัวเองเลย
‎สิ่งที่คุณกับผมต้องทำเพื่อพวกเขาตอนนี้
‎ก็คือส่งตัวพวกเขาไปหาหมอ
‎และคิดว่าเราจะทำยังไงต่อ
‎ต้องขอบคุณชิโมดะกับคุมางายะ
‎ที่ทำให้เราได้รู้ในตอนนี้ ‎ว่าสถานการณ์เลวร้ายแค่ไหน
‎เราจะไม่ปล่อยให้มันสูญเปล่า
‎ถ้าเราเลิกใช้สมอง
‎ฟุกุชิมะจะกลายเป็นเมืองร้าง
‎ครับ
‎อืม
‎ฝันร้ายชัดๆ…
‎โอเค!
‎มาคิดหาไอเดียใหม่ๆ กัน
‎- ครับ ‎- ครับ
‎หัวหน้ากะครับ ขอคุยด้วยได้ไหมครับ
‎มีอะไรเหรอ
‎เมื่อกี้
‎พวกเราพนักงานรุ่นเล็กคุยกันแล้ว และ…
‎อืม
‎ว่ามาสิ
‎เอ้อ
‎ผมไม่อยากร้องขอในเวลาแบบนี้เลย
‎แต่ให้เราออกจากห้องควบคุมนี้ไปเถอะครับ
‎เราเข้าใจว่าสถานการณ์ร้ายแรงแค่ไหน
‎แต่…
‎เราทุกคนมีครอบครัว
‎เราจะมาตายที่นี่ไม่ได้
‎อีกอย่าง…
‎มีทางที่เราจะเป็นประโยชน์ที่นี่ด้วยเหรอครับ
‎ถ้าเราช่วยอะไรไม่ได้ เราจะไปหางานทำ ‎ในอาคารต้านแรงสั่นสะเทือน
‎ถ้าเรา…
‎การที่เรา…
‎ออกไปจากห้องนี้…
‎การที่เราออกไปจากห้องนี้…
‎จะหมายความว่า…
‎เราได้หันหลังให้…
‎พื้นที่โรงไฟฟ้า
‎และฟุกุชิมะเอง
‎ประชาชนที่อพยพออกไปตอนนี้
‎กำลังหวังว่าเราจะทำอะไรสักอย่างได้
‎แม้แต่ตอนที่พวกเขาดูเราอยู่ ‎ทางทีวีหรือที่ไหนก็ตาม
‎พวกเราที่อยู่ตรงนี้
‎จะทิ้งที่นี่ไปไม่ได้
‎ขอร้องละ
‎ถ้ามีตอนไหนที่…
‎ถ้าเราไปถึงจุดที่ถอยกลับไม่ได้แล้ว
‎ผมจะใช้อำนาจสั่งการให้พวกคุณออกไปจากที่นี่
‎ไม่ว่าผู้จัดการจะว่ายังไง
‎ดังนั้นจนกว่าจะถึงตอนนั้น…
‎ช่วย…
‎อยู่กับเราต่อด้วย
‎- ขอต้อนรับกลับมาครับ ‎- ทำดีมาก
‎ทำได้ดีครับ
‎ไม่หรอกครับ
‎เราเปิดวาล์วไม่ได้
‎ขอโทษครับ
‎ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ
‎มันก็แค่ไม่มีทางอื่นเหลือแล้ว
‎อย่าเสียใจไปเลยครับ
‎เห็นๆ ว่าต้องตัดสินใจแบบนั้น
‎ยังไงก็ต้องมีคนทำมัน
‎จะยังไง
‎ก็ไปที่ศูนย์นอกสถานที่ ‎แล้วให้หมอตรวจคุณเถอะ
‎คิโนชิตะ เตรียมรถให้พวกเขาด้วย
‎ครับ
‎ชินะซัง ขอรถพาพวกเขาไปศูนย์นอกสถานที่ด้วย
‎มาเถอะ
‎เชิดหน้าไว้
‎เราจะต้องส่งคน
‎ไปที่ห้องควบคุม
‎แทนสองคนนั้น
‎มีอะไรเหรอ
‎เรื่องนั้นน่ะ…
‎ว่าไง
‎จะให้ผมไปแทนไหมครับ
‎คุณเหรอ
‎ครับ
‎ไม่ คุณได้รับมอบหมายให้อยู่หน่วยที่ห้า
‎ไม่จำเป็นหรอก
‎ผู้จัดการครับ!
‎หลังจากจบม.ปลายที่นี่
‎ผมก็เข้าทำงานที่โทเอปโค
‎และตอนแรกก็ได้รับมอบหมาย ‎ให้อยู่หน่วยที่หนึ่ง
‎อันที่จริง
‎ผมได้เรียนรู้อะไรเยอะมากจากหน่วยที่หนึ่ง
‎ผมไม่อยากให้เพื่อนเก่าผม
‎เป็นสิ่งที่ทำลายบ้านเกิดของเรา
‎ไม่มีใครรู้เรื่องหน่วยที่หนึ่งดีไปกว่าผม
‎ผมแน่ใจว่าผมปิดตาเดินที่นั่นยังได้
‎ขอร้องละครับ
‎เข้าใจแล้ว
‎ไปเถอะ
‎ขอบคุณมากครับ!
‎ผมจะไปเตรียมตัว!
‎เอานี่ไปแล้วก็…
‎เอาละ
‎โอเค
‎ซาโตชิ! มาด้วยกันสิ
‎ได้เลยครับ
‎- เอาถังออกซิเจนมา ‎- ครับ
‎- ขอบใจนะ ‎- ครับ
‎โอเค
‎คิโนชิตะ!
‎ครับ
‎ทีมฟื้นฟูมีไอเดียใหม่อย่างหนึ่ง
‎ว่ายังไงครับ
‎ถ้าเราต่อเครื่องอัดอากาศเข้ากับท่อ ‎และอัดความดันเข้าไปจากข้างนอก
‎จะทำให้เปิดวาล์วลมจากระยะไกลได้ไหม
‎ในทางทฤษฎีก็อาจได้ครับ
‎โอกาสสำเร็จอาจจะต่ำ
‎แต่เราจะทำคู่ขนานไปกับการให้ทีมสามเข้าไป
‎รบกวนด้วยนะครับ
‎ระวังตัวด้วย โอเคนะ
‎ทราบแล้วครับ
‎ฝากดูแลเรื่องที่นี่ทีนะครับ
‎(ศูนย์พลังงานนิวเคลียร์นอกสถานที่ ‎จังหวัดฟุกุชิมะ)
‎(โทเอปโค)
‎ช่วยขจัดสิ่งปนเปื้อนด้วยนะครับ ‎เพราะเกิดภัยพิบัตินี่ เราเลยไม่มีน้ำร้อน
‎ขอโทษด้วยครับ แต่คุณจะต้องอาบน้ำเย็น
‎โอ๊ย หนาวจัง
‎หนาวมาก
‎ทางนี้ครับ
‎ทั้งสองคนช่วยล้างตัวให้สะอาดอีกทีนะครับ
‎- เป็นไงบ้าง คุณโอเคไหม ‎- ครับ
‎- ทางนั้นไม่มีปัญหานะ ‎- ไม่มีปัญหาครับ
‎มาทางนี้อีกหน่อย
‎แขนขวาคุณ
‎โอเค
‎- ไม่เป็นไรนะ ‎- ครับ
‎- ตรงนี้ด้วย ‎- โอเค
‎- คุณโอเคไหม ‎- อืม
‎ขอร้องละ
‎- ส่งหน้ากากมาให้ที ‎- ครับ
‎มีอยู่ตรงนั้นอันหนึ่ง
‎- ยกแขนขึ้นหน่อยครับ ‎- โอเค
‎- สวัสดีครับ ทุกคน ‎- สวัสดีครับ
‎เรามาแทนชิโมดะซังกับคุมางายะซัง
‎เข้าใจแล้ว
‎คุณมาช่วยสินะ
‎พวกชิโมดะไปโรงพยาบาลแล้วหรือยัง
‎ฟุรุซัง!
‎อีกไม่นานพวกเขาน่าจะไปถึงศูนย์นอกสถานที่
‎แบบนี้พวกคุณก็คง… เข้าร่วมหน่วยพลีชีพแล้วสินะ
‎ก็คงงั้นครับ
‎ผมมาแค่เพราะคิโนชิตะซังบอกให้ผมมา
‎พูดอะไรเนี่ย
‎รุ่นพี่มาเอะจิมะของเราเจอปัญหาอยู่ ‎เราก็ต้องมาสิ
‎- ผมรู้ครับ ‎- นี่ ทางนั้นน่ะ!
‎จะบอกว่าคุณมาเพื่อช่วยเราเหรอ
‎พวกเด็กๆ อย่างคุณใหญ่โตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร
‎พอเถอะ
‎ใช่ไหมล่ะ
‎จะยังไงก็เถอะ
‎ผมไม่ได้หวังว่าจะได้ตัวแทนมา
‎เพราะงั้นคุณก็ช่วยเรามากจริงๆ ขอบคุณนะ
‎ไม่หรอกครับ
‎ในส่วนของทีมสามน่ะ
‎ส่งผมกับทาเทโนะไปเถอะครับ
‎- เราเจอเครื่องอัดอากาศไหม ‎- ครับ
‎ดูเหมือนจะเจอตัวหนึ่ง ‎ในโกดังเก็บของของผู้รับเหมาช่วงครับ
‎เราส่งรถเครนไปเอามาแล้ว
‎เราน่าจะเชื่อมต่อมันกับท่อของวาล์วลมได้
‎โอเค จัดการด้วยนะ
‎ครับ! ยามาดะ!
‎บ้าไปแล้วเหรอ
‎คิดว่าเราจะปล่อยให้พวกคุณไปจริงๆ เหรอ
‎เราเป็นคนดูแลเครื่องปฏิกรณ์นี้
‎เราจะไปตามที่ตกลงกันไว้
‎ผมน่ะ
‎มีประสบการณ์การทำงาน ‎ที่หน่วยที่หนึ่งมากกว่าสิบปี
‎ผมรู้จักวาล์วนั่นดีกว่าใครอื่น
‎วาล์วตัวนี้น่ะ
‎คุณเคยเห็นมันกับตาตัวเองไหม โอซาวะซัง
‎ผมเคย
‎ผมรู้จักทางไปที่นั่นเหมือนหลังมือตัวเอง
‎หยุดทำเป็นเล่นได้แล้ว!
‎คุณรู้บ้างไหม
‎ว่าปริมาณรังสีเพิ่มสูงขึ้นขนาดไหน
‎ผมไม่รู้หรอก
‎แต่พวกคุณทุกคนก็เหมือนกัน
‎ไม่ต้องห่วง
‎ผมเคยอยู่ทีมกรีฑาสมัยม.ปลาย
‎ผมติดท็อปแปด ‎ในการแข่งวิ่ง 800 เมตรของฟุกุชิมะ
‎และทาเทโนะก็เคยอยู่ในทีมบาสเกตบอล
‎จะเชื่อไหมก็เถอะ ‎แต่ทีมของเขาเป็นแชมป์จังหวัดด้วย
‎เราว่องไวกว่าใครอื่นในที่นี้
‎แน่ละว่าปริมาณรังสี ‎เหนือห้องปรับความดันนั่นจะสูง
‎เราจะต้องสัมผัสมันทั้งขาไปและกลับ
‎พอคิดถึงระดับรังสีต่อปีที่ 100 มิลลิซีเวิร์ตแล้ว
‎เราก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากวิ่ง
‎ทาเทโนะกับผมเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
‎- คุณเอาเครื่องวัดรังสีไปด้วยไหม ‎- ครับ
‎แต่เราจะไม่เอาเครื่องสำรวจรังสี ‎แบบไอออนแชมเบอร์ไป
‎เราอยากให้สัมภาระติดตัวเราเบาที่สุด
‎เบาลงสักกรัมก็ยังดี
‎พร้อมหรือยัง เราจะวิ่งละนะ
‎รู้แล้วครับ
‎กลัวเหรอ
‎ตราบเท่าที่คิโนชิตะซังอยู่กับผม ผมก็โอเคครับ
‎ผมจะใส่หน้ากากให้
‎อืม…
‎อะไรนะ
‎เกิดจากอะไร
‎มาเอะจิมะ ทีมสามออกไปหรือยัง
‎ครับ คิโนชิตะกับทาเทโนะ ‎ออกไปเมื่อสองนาทีก่อน
‎หยุดพวกเขาไว้เดี๋ยวนี้!
‎อะไรเหรอครับ
‎มาเอะจิมะซัง!
‎คิโนชิตะ!
‎ทาเทโนะ!
‎ฮัลโหล ฟุรุยะพูดครับ
‎เกิดอะไรขึ้นครับ
‎เรากำลังตรวจสอบอยู่
‎แต่ผมได้รับแจ้งว่ามีคนเห็นควันสีขาว
‎ลอยออกมาจากปล่องควันหน่วยที่หนึ่ง
‎ทุกอย่างโอเคหรือเปล่าที่นั่น
‎ไม่มีอะไรผิดปกติทางฝั่งเราครับ
‎ฟุรุซัง…
‎คิโนชิตะกับทาเทโนะ…
‎คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร