ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ
ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ 1348
Φαγητό!
Μαμά, πέτυχα ένα κοτόπουλο!
Η ΜΑΥΡΗ ΠΑΝΩΛΗ
Μαμά!
Πού να την πάω;
Δεν ξέρω πού να την πάω.
Η γυναίκα μου
πέθανε!
Η γυναίκα μου πέθανε!
- Πέθανε! - Τι όμορφη ιστορία αγάπης.
Τόσο θα με αγαπά ο μνηστήρας μου;
Τόσο ώστε να κρατά το πτώμα σας αφότου πεθάνετε;
Φυσικά!
Η γυναίκα μου πέθανε!
Θα το τακτοποιήσω, αφέντρα.
- Πέθανε! - Πήρες το νυφικό;
Πήρες τις ταπισερί μου;
- Ευτυχώς που μου το θυμίσατε! - Πέθανε!
Γιατρέ, η κόρη μου!
- Γιατρέ, βοηθήστε με! - Όχι. Δεν μπορώ.
Θέλουμε βοήθεια!
- Η κόρη μου! - Βοήθεια!
Άσε με!
Η προσευχή θα σας σώσει.
- Όχι. - Ψέματα!
- Παρατήστε με! - Ψέματα!
Μη φεύγετε! Πού πάτε;
Γιατρέ!
- Αφέντη; - Γιατρέ, μπλέχτηκα.
Μην ανησυχείτε, έρχομαι.
Θα σας βοηθήσω.
Αυτή η πουκαμίσα έχει πολλά μανίκια.
- Δεν είναι ασφαλής. - Εντάξει.
Χαίρομαι που ξυπνήσατε, αφέντη Τίνταρο. Ας φύγουμε για τη βίλα.
Ο Λεονάρντο του Φιέζολε είναι άτομο της υπαίθρου;
Θα υπάρχουν διανοούμενοι εκεί ή θα είναι όλοι απλοϊκοί;
Θα τους μορφώσετε, αναμφίβολα.
Δεν γίνεται να ρισκάρουμε πλέον την υγεία σας.
Τα περιττώματά μου ήταν υπερβολικά μαύρα.
- Αφήστε να κρίνω εγώ τα περιττώματα. - Τα έκανα σε μαντίλι.
Τέλεια. Τα κοιτάω και φεύγουμε.
Ξέρω ότι εξομολογήθηκα γι' αυτό πολλές φορές,
μα η αμαρτία της έπαρσης βαραίνει την ψυχή μου.
Τι όμορφη ήμουν τη μέρα του γάμου μου!
Ήμουν εκθαμβωτική.
Έπαρση και διαβολική υπεροψία!
Συγχωρέστε με, πατέρα.
- Θα εξομολογηθώ κι ένα ψέμα... - Λυπάμαι που διακόπτω. Περιμένει η άμαξα.
Δεν τελείωσα. Έχω ακόμα την οκνηρία, τη ζήλια, τον συνδυασμό υφασμάτων.
- Τον πειρασμό. - Νέιφιλε.
Η πρόσκληση ανέφερε ένα δείπνο καλωσορίσματος.
Πάντα τότε σερβίρουν τα καλά πιάτα.
Μετά είναι όλο ζυμαρικά.
Πατέρα, πώς θα μετανοήσω;
Το ταξίδι για τη βίλα είναι μεγάλο. Θα προσευχηθείς καθ' οδόν.
Πράγματι.
- Τι κρίμα. - Ναι.
Ο καθένας ήταν πατέρας ή αδερφή...
Μπότες! Δικές μου!
Τυχερή.
Μην τον ακουμπάτε! Να κι άλλος!
Είσαι αλλόκοτη, Λιτσίσκα.
Πώς θα βοηθήσει αυτό τον πατέρα μου;
Κάποιος είπε ότι η πανώλη είναι καταραμένος αέρας που ελευθερώθηκε.
Τα φυλαχτά τρομάζουν τον αέρα και τον ξαναστέλνουν στην κόλαση.
Τα λουλούδια;
Τα λουλούδια δεν αφήνουν τον κακό αέρα να μπει στο σώμα.
Δεν ανασαίνεις από το στόμα;
Έλα να με χτενίσεις.
- Πάω να φροντίσω τον... - Χτένισέ με!
Είσαι εκνευριστική.
Με τη χτένα της μαμάς.
Κι αυτός θα πεθάνει.
Μην το λες αυτό.
Και θα μείνω ορφανή.
Δεν θα είσαι ορφανή.
Θα είσαι μια ενήλικη γυναίκα χωρίς γονείς.
Δεν έχεις ιδέα πώς νιώθω, Λιτσίσκα.
Ευτυχώς για σένα, ήσουν ορφανή μια ζωή. Λογικό να είσαι αναίσθητη.
Ναι, έχεις δίκιο. Συγγνώμη, αφέντρα.
Τέλος πάντων. Θα είμαι ορφανή, χωρίς σύζυγο.
Αποκλεισμένη εδώ.
Έλαβα αυτό σήμερα.
Τι λέει;
Ο βαρόνος Πιέρο δεν θα κάνει πρόταση γάμου,
γιατί πέθανε.
Όχι.
Αφέντρα, λυπάμαι πολύ.
Αν και τον μισούσες.
Τι σχέση έχει αυτό;
Απλώς φαντάστηκα ότι θα έπρεπε να περνάτε περισσότερο χρόνο μαζί
αν παντρευόσασταν.
Εσύ κι εγώ θα το σκάγαμε για να αγκαλιάσουμε κατσίκες
ή ό,τι κάνουν στην εξοχή.
Αν είχα αϋπνίες, θα μου έλεγες ιστορίες ή θα μου έτριβες τα πόδια.
Πάνε όλα αυτά.
Όταν πεθάνει ο πατέρας, θα μείνω εδώ παγιδευμένη ολομόναχη.
Θα είμαι κι εγώ.
Είσαι η μόνη υπηρέτρια. Θα φύγεις κι εσύ.
Δεν θα έφευγα.
Με χρειάζεσαι.
Μπορείς να τον κάνεις να σταματήσει;
Φαίνεσαι διαφορετική, Λιτσίσκα.
Άλλαξες χτένισμα;
Φυσικά, αυτό θα με θεραπεύσει αμέσως.
Το νιώθω ήδη να με βοηθάει.
Τρέχω εύθυμα μέσα στην κάμαρα.
Αξίζει να προσπαθήσουμε.
Δεν θα τα καταφέρω.
Έχετε μια ευκαιρία.
Θεού θέλοντος, όλοι έχουμε.
Ελπίζω να ξέρεις πόσο ευγνώμων είμαι
που σε είχα στο σπίτι όλα αυτά τα χρόνια
και σε είδα να μεγαλώνεις.
Σε βλέπω σαν κόρη μου.
Απλώς φτωχή...
και όχι τόσο σημαντική όσο οι άλλες, αλλά ακόμα ζωντανή.
Λιτσίσκα, θέλω ένα σνακ.
Από τις τρεις κόρες, εκείνη επέζησε.
Είναι έντονη προσωπικότητα.
Δεν έχετε, σωστά;
- Όχι ακόμα. Όχι. - Αυτό σημαίνει πως ναι.
Να πάρει. Αλήθεια;
Έχω ένα μήνυμα για τον σινιόρ Εντουάρντο.
Είναι από τον ξάδελφό του, τον υποκόμη Λεονάρντο του Φιέζολε.
- Τον άρχοντα της Βίλας Σάντα; - Ναι.
Σε ακούμε.
Ο υποκόμης Λεονάρντο ζητά την παρουσία
του σινιόρ Εντουάρντο, της συζύγου Ελίσα.
Νεκρή.
- Της κόρης Βιολέτα. - Νεκρή.
- Λαουρέτα. - Νεκρή.
- Και Φιλομένα. - Όχι νεκρή.
Στη βίλα του.
Επιθυμεί να φύγετε από τη μολυσμένη πόλη και να απολαύσετε μια ανάπαυλα
στην όμορφη, αμόλυντη εξοχή.
Σας καλεί να μείνετε για όσο το επιθυμείτε.
Ο υποκόμης Λεονάρντο είναι ανύμφευτος, σωστά;
Ο ξάδελφος του πατέρα σου;
Καμιά καλύτερη ιδέα;
Ο υποκόμης είναι ανύμφευτος.
Όχι για πολύ. Θα γνωρίσει τη μέλλουσα σύζυγό του την Παρασκευή.
Ποιος άλλος έχει προσκληθεί;
Οι πιο επιφανείς οικογένειες της πόλης.
Δεν έχουν πεθάνει;
Ενημέρωσε τον αγαπητό ξάδελφο Λεονάρντο
ότι η κόρη του Εντουάρντο, η Φιλομένα, θα παρευρεθεί μετά χαράς.
Ανυπομονώ να τον γνωρίσω την Παρασκευή.
- Αφέντρα, να το πούμε... - Ευχαριστώ.
Αφέντρα Φιλομένα, δεν θα αφήσουμε τον πατέρα σου.
Μην είσαι ανόητη.
Αποκλείεται να χάσω αυτήν την ευκαιρία.
Θα γνωρίσω ένα ευγενή, θα μου πάρει ένα κάστρο, τέλος η μοναξιά.
Ο πατέρας σου είναι βαριά άρρωστος.
Αυτό είναι το εισιτήριό μας.
Η πανώλη δεν έχει φτάσει εκεί.
Αν φύγουμε τώρα, ίσως επιβιώσουμε.
Κανονίστηκε, λοιπόν.
Φεύγουμε αύριο την αυγή.
Δεν μπορώ.
Ορίστε;
Ο πατέρας σου είναι ο αφέντης μου. Δεν μπορώ να τον αφήσω.
Το υποσχέθηκα στη μητέρα σου.
Κρατάς την υπόσχεση σε μια νεκρή;
Πολύ καλά. Θα μείνουμε, θα αρρωστήσουμε και θα πεθάνουμε.
Όταν δούμε τη μητέρα μου, θα χαρεί που κράτησες την υπόσχεση!
Καλή πανώλη και σ' εσένα!
Δεν ξέρω γιατί ο θείος μου ήθελε να πάω στη χαζοβίλα.
Ας έμενα στην πόλη.
Η πανώλη κατέκλυσε τη Φλωρεντία.
Με την εύθραυστη κράση σας, ένα άγγιγμα θα σήμαινε θάνατο.
Λίγες βδομάδες στην εξοχή θα κάνουν θαύματα.
Θα υπάρχουν ανύμφευτες.
Ναι, ενθουσιάστηκες όταν το άκουσες.
Όχι για μένα, για εσάς. Νοιάζομαι μονάχα για το καλό της υγείας σας.
Πώς θα με βοηθήσουν οι γυναίκες;
Θα σας φτιάξουν το κέφι, θα ισορροπήσουν τους χυμούς σας.
Οι γυναίκες;
Ανόητες, ραδιούργες, αντιπαθείς.
Προτού κληρονομήσω τον θείο μου, δεν με κοιτούσαν.
Όλο έλεγαν "Ο Λουίτζι αυτό" και "Ο Αντόνιο εκείνο".
Ο Λουίτζι πέθανε,
όπως κι ο Αντόνιο.
Σιγά μην αφήσω γυναίκα να αγγίξει έστω ένα κέρμα από την περιουσία.
Είμαι βέβαιος πως ούτε τα γατάκια τους δεν αξίζουν.
Πώς είναι τα γατάκια τους;
Αξίζουν.
Πρέπει να αυτομαστιγώνονται τόσο δημόσια;
Αυτός είναι ο στόχος.
Είναι επιδεικτικό.
Γιατί έστειλε ο Θεός την πανώλη; Ήρθε το τέλος του κόσμου;
Ο κόσμος μοιάζει λίγο ζοφερός, ομολογώ.
Ακύρωσαν τη Γιορτή του Αρχαγγέλου Μιχαήλ,
το γεγονός της χρονιάς.
Πόσο ανελέητη η πανώλη!
Η αδελφή Βενεδίκτη λέει ότι είναι δοκιμασία από τον Θεό.
Πρέπει να παραμείνουμε όσο πιο άγιοι γίνεται.
Κι αν αποτύχουμε;
Αν η πανώλη είναι δοκιμασία από τον Θεό,
η πρόσκληση στη βίλα είναι η λύτρωσή μας,
αποτέλεσμα της φιλόπονης προσευχής σου.
Μας κέρδισες το θαύμα.
Σαν εκείνον με τη βάρκα και τα ζώα.
- Τον Νώε; - Ναι, με τη βάρκα του.
Η μολυσμένη Φλωρεντία είναι η πλημμύρα
και η βίλα του Λεονάρντο είναι το όχημα προς την ασφάλεια.
Με φαγητό, πιοτό
και θαυμάσια παρέα.
Δείχνω πολύ στήθος για να κινήσω το ενδιαφέρον;
Σίγουρα κινεί το ενδιαφέρον.
Είναι σαν δυο σάρκινα ροδάκινα τυλιγμένα σε μετάξι.
Είστε ξεχωριστή.
Όχι ξεχωριστή "διαφορετική". Ξεχωριστή όπως λέμε "εξαιρετική".
Εντάξει.
Τέλος πάντων, τα δώρα μου θα τον χαροποιήσουν. Κι η προίκα μου.
Αφέντρα, η εξυπνάδα και η ομορφιά σας θα τον χαροποιήσουν, όχι η προίκα.
Θα σας λατρέψει.
Μίσια, ας κρατήσουμε μυστικό το γεγονός...
ότι είχαμε ένα μικρό κύμα μολύνσεων στο σπίτι.
Βεβαίως.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Φαντάζομαι ότι θα ήταν δύσκολο να αφήσεις τη μικρή σου...
φίλη;
Όμως, ήταν άρρωστη, σωστά;
Θα κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα!
Είναι πολύ ωραίο.
Ναι, αφέντρα.
Λατρεύω τα νέα ξεκινήματα.
Καλημέρα, φίλοι αγαπημένοι. Καλώς ήρθατε στη Βίλα Σάντα.
Καλώς ήρθατε. Χαιρόμαστε πολύ που σας καλωσορίζουμε εδώ.
Καλώς ήρθατε.
Να σας συστήσω τη σινιόρα Παμπινέα της Φλωρεντίας,
τη μελλοντική υποκόμισσα της βίλας.
Η εκθαμβωτική σινιόρα.
Ακόμα μεγαλύτερη η χαρά μου.
Καλημέρα.
Σιρίσκο, ο επιστάτης.
Μπορώ να σας πω τα πάντα για την όμορφη βίλα μας.
Τι θαυμάσια!
Έφερα κάποια μικρά γαμήλια δώρα, τίποτα φοβερό.
Ο μνηστήρας μου, ο υποκόμης Λεονάρντο;
- Δεν είναι εδώ. - Δεν είναι;
Έχει πάει να φέρει κρασί από άλλη πόλη.
Σίγουρα θα επιστρέψει για το τραπέζι του καλωσορίσματος.
Ναι, βεβαίως.
Μέχρι τότε, βολευτείτε. Παρακαλώ.
Δεν θα πείραζε να βολευτώ
και να βάλω τις πινελιές μου στο μελλοντικό μου σπίτι.
- Ναι. - Για τον μελλοντικό μου σύζυγο.
- Οδηγήστε με στην κάμαρά μου. - Ναι.
Πρώτη κάμαρα, πάνω όροφος.
Οδήγησέ την. Πρέπει να τακτοποιήσω τα δώρα.
Να βεβαιωθώ ότι δεν θα σουφρώσουν κάτι.
Προσέξτε το αυτό, παρακαλώ!
- Πρώτη κάμαρα, πάνω όροφος. - Με τα δύο χέρια!
Πιο γρήγορα!
Μίσια;
Τέλεια.
- Μίσια; - Έρχομαι.
- Μίσια; - Έρχομαι!
Για δες!
Ευτυχώς έφερε πολλά πράγματα, κι ήρθαν λίγοι καλεσμένοι.
Ακυρώθηκαν πολλές παραδόσεις, οπότε...
- Πού πήγαν όλοι; - Η Μαρία πέθανε.
Το ήξερα.
- Η υπηρέτρια, η Ελόρα. - Έφυγε.
- Ο Τζιουζέπε; - Δεν τον άκουσες χθες βράδυ;
Τρελάθηκε από φόβο.
Έλεγε ότι ένιωθε τη φωνή της νεκρής αδερφής του
να δονείται μέσα του σαν κεραυνός.
Σιρίσκο, μείναμε μόνο εμείς.
Όσο οι ευγενείς κάνουν τους οικοδεσπότες, είμαστε μαγείρισσα,
επιστάτης, χασάπης, πλύστρα,
αρχιυπηρέτης, ιπποκόμος και λαντζέρισσα.
Ανυπομονούσα να τα δοκιμάσω.
Ξέχασες ότι έχουμε τον Καλαντρίνο!
Αν κάποιος φιλοξενούμενος είναι μέλισσα,
θα φανεί χρήσιμος.
Μόνο εμείς ξέρουμε ότι ο Λεονάρντο πέθανε.
Πρέπει να παραμείνει κρυφό.
Δύο υπηρέτες χωρίς αφέντη δεν έχουν σκοπό.
Εκτός αν γίνουμε απαραίτητοι σε όποιον πάρει την οικία.
Όπως τη σινιόρα Παμπινέα;
Χωρίς γάμο, δεν της ανήκει. Είναι απλώς μπελάς.
Η Φιλομένα είναι ξαδέλφη.
- Έχει αξιώσεις. - Ο αφέντης είχε πολλά ξαδέλφια.
Όταν μαθευτεί, θα έρθουν κατσαρίδες από όλη την Τοσκάνη
με δικούς τους υπηρέτες, διεκδικώντας τη βίλα. Θα μας διώξουν.
Θα γλείψω την μπότα που δεν θα με κλοτσήσει να φύγω.
Μετακίνησες την μπίρα. Την άφησα εκεί και την πήρες.
- Την πήγα στο κελάρι. - Η μπίρα δεν θέλει τόσο κρύο.
Εγώ είμαι επικεφαλής εδώ.
Εμείς είμαστε επικεφαλής.
Μίσια;
- Σιρίσκο! - Από δω.
- Ας μιλήσουμε για το τραπέζι. - Ναι, ας μιλήσουμε.
Μιας και λείπει ο μνηστήρας μου, θα αναλάβω εγώ.
- Σκεφτόμουν... - Έχω φτιάξει εκπληκτικό μενού.
Μιλάει η κυρία του σπιτιού.
- Ζητώ συγγνώμη. - Θέλω να είναι θεαματικό.
Ψάρια, κρέατα, φρούτα, μπίρα με την κανέλα που φέραμε.
Κανέλα!
Είστε τα καλά αγαθά σε αφθονία, αφέντρα.
Είστε υπέροχη, από καλή οικογένεια, σοφή.
Με πολλή κανέλα! Κελεπούρι.
Είστε η καλύτερη.
Ναι, είμαι.
Με είπε "σοφή". Ξέρει ότι είμαι μεγάλη.
Αφέντρα, τίποτα δεν ξέρει.
Ξέρει λιγότερα από το τίποτα.
Κι αν ξέρει και πει στον Λεονάρντο ότι η μέλλουσα σύζυγός του είναι 28
κι ο Λεονάρντο διαλύσει τον αρραβώνα;
Δεν ξέρει ότι είστε 28.
Πώς να το καταλάβει με τέτοιο παιδικό πρόσωπο;
Και να το καταλάβαινε,
θα τον διέλυα.
Θα τον διέλυα προτού πει κουβέντα.
Με φροντίζεις τόσο καλά.
- Πράγματι. - Εντάξει.
Είκοσι οκτώ;
Συγγνώμη, τι είπες;
Η αφέντρα Παμπινέα είναι μια όμορφη, έξυπνη, ικανή,
παρθένα νεαρά.
Ο Λεονάρντο είναι τυχερός που θα ζήσει μαζί της.
Συνεννοηθήκαμε;
Παρμένα. Περιστέρα μου.
Ξύπνα. Φεύγουμε.
Αφέντρα, τα καθήκοντά μου είναι...
Άκου, πέθανε. Εντάξει;
Πέθανε.
Μόλις μπήκα εκεί μέσα, και εκείνος ήταν... Ξέρεις, νεκρός.
Ήμουν εκεί πριν από μία ώρα.
- Μιλούσε... - Πέθανε τώρα, οπότε...
Αφέντρα...
Όχι, ο Εντουάρντο μας!
Δεν είναι δικός μας, μικρέ αρουραίε των υπονόμων.
Είναι πατέρας μου.
Τώρα αναλαμβάνω εγώ.
Θα φύγουμε.
- Θέλω να τον αποχαιρετήσω. - Όχι.
Η πανώλη φεύγει από το σώμα και ψάχνει νέο ξενιστή.
Επικίνδυνο. Πρέπει να φύγουμε τώρα.
Μπορώ να έχω πέντε λεπτά για να μαζέψω τα πράγματά μου;
Τέσσερα, επειδή το λέω εγώ.
Σας παρακαλώ.
Λίγο φαγητό.
Οτιδήποτε.
Βρομάει.
Οτιδήποτε.
Τι...
Το χαραμίζεις. Θα πεθάνει.
Όλοι θα πεθάνουμε.
Αυτός θα πεθάνει σύντομα. Είναι στο κατώφλι του θανάτου.
Τώρα, όμως, ζει.
Αξίζεις το ψωμί πιο πολύ από εκείνον.
Ο Χριστός δεν πίστευε ότι κάποιος αξίζει το ψωμί πιο πολύ από τον άλλον.
Θέλω λίγο. Από το ψωμί σου.
Έχεις ψωμί, αφέντρα, στα πράγματά σου.
Έχω ψωμί. Θέλω το δικό σου ψωμί.
Υπάρχει πρόβλημα;
Δώσ' μου το ψωμί σου.
Το αξίζω όσο οποιοσδήποτε άλλος, όχι;
Ίσως και παραπάνω.
Δώσ' μου ψωμί όταν σου ζητάω ψωμί!
Ναι;
Όχι!
Τι σε έπιασε, αχάριστη;
Δεν θα αποφασίσεις εσύ ποιος θα πάρει ψωμί!
Ναι, γαμώτο, σινιόρα.
- Θαυμάσια μέρα, συμφωνείτε; - Θαυμάσια μέρα.
- Θαυμάσια εποχή. - Θαυμάσια εποχή.
Ναι.
Πραγματικά θαυμάσια.
Είναι... Εσείς είστε οι άνθρωποι;
- Εμείς είμαστε. - Ορκίζεστε ότι δεν έχετε πανώλη;
Φυσικά και δεν έχουμε.
Είμαι η σινιόρα Παμπινέα, μνηστή του υποκόμη Λεονάρντο.
Από δω ο σινιόρ Πάνφιλο της οικογένειας Λουνγκάρνο,
και η σύζυγός του, η σινιόρα Νέιφιλε.
Μεγάλη μας χαρά, σινιόρα Παμπινέα.
Είστε μια οπτασία. Ο υποκόμης είναι τυχερός.
Σινιόρα Νέιφιλε, κι εσείς είστε μια οπτασία.
Με λένε Ντιονέο.
Είμαι εδώ για να φροντίζω τον ασθενή μου, τον σινιόρ Τίνταρο.
Κυρία μου, χαρά μου...
Φοράτε άρωμα; Φοράει άρωμα.
- Έχω δυσανεξία. - Δεν πειράζει.
Πάμε να καθίσετε στον πάγκο.
Με κάποιες βαθιές ανάσες θα διώξει το αλλεργιογόνο,
ειδάλλως θα πεθάνει.
- Κι άλλος φιλοξενούμενος. - Ήρθε!
- Είστε πανέμορφη. Χαμόγελο. - Ήρθε.
Ωραία.
Εντάξει, κάλυψα το σαγόνι. Ανοίξτε λαιμό.
Δεν είναι αυτός.
Γεια
σε όλους σας.
Είμαι η Φιλομένα του Οίκου Εντουάρντο,
ξάδελφου του Λεονάρντο.
Σινιόρα!
Έφτασε η οικογένεια!
Συγγενής. Τι τιμή.
Καλώς ήρθατε.
Αφέντρα, ο σινιόρ Εντουάρντο;
Και πού είναι η υπηρέτριά σας;
Μη μου πείτε πως οδηγούσατε όλη μέρα μόνη,
σαν χωρική.
Μακάρι να μπορούσα να φέρω την υπηρέτρια.
Φυσικά.
Τη Λιτσίσκα.
Η καλή μου είναι ακόμα στη Φλωρεντία. Φροντίζει τον άρρωστο πατέρα μου.
- Κρίμα. - Είναι μια αγία.
Θα προσευχηθώ και για τους δυο τους.
Και για τη Φιλομένα. Θέλει θάρρος να ταξιδέψεις χωρίς βοήθεια.
Για δείτε μια υπέροχη και εύθυμη ομάδα!
- Ναι. - Σιρίσκο, περιμένεις κι άλλες αφίξεις;
Ναι. Προσκλήθηκαν κι άλλοι πολλοί. Ναι. Πάρα πολλοί.
Δύσκολο να ξέρεις ποιος είναι καθ' οδόν, ποιος φτάνει.
Ποιος δεν θανατώθηκε
από τη γοργή και σκληρή κρίση της πανώλης.
Κύριε, χάρισέ μας τη συγχώρεση
για τις αμαρτίες που προκάλεσαν τη φρικτή πανώλη.
Είναι πολύ κοντά στον Θεό.
Είναι το κατηγορητήριο της επίγειας εγωπάθειας.
Εντάξει, ναι. Και αμήν.
Σιρίσκο, ξενάγησέ μας.
Ναι. Επίτιμοι φιλοξενούμενοί μου,
καλωσορίσατε στην όμορφη μικρή μας βίλα.
Το άρωμά της έχει δεντρολίβανο.
Ακολουθήστε με. Έχουμε κι άλλα να δούμε.
Εδώ μπορείτε να αναπνεύσετε και να απολαύσετε την ομορφιά.
Πέρα από την πύλη, υπάρχει ένα δάσος με μεγάλα και μικρά δέντρα.
Καλύτερα να μη χαθείτε. Μου έχει συμβεί πολλές φορές.
Εκεί είναι η μαγείρισσά μας, η Στρατίλια.
Πες γεια.
Να τη. Θαυμάσια.
Αυτοί οι κήποι είναι ό,τι πρέπει για έναν απογευματινό, βραδινό περίπατο...
Σίγουρα, αν θες να σε μαχαιρώσουν ληστές που τριγυρνούν στην ύπαιθρο.
Δεν έχουμε θέμα με ληστές. Είμαστε πολύ απομονωμένοι.
Επίσης, ο Καλαντρίνο... Καλαντρίνο!
Ούτε με την πανώλη είχαμε θέμα, μα δείτε τι συνέβη.
- Φυλά καλά την πύλη. - Η πύλη δεν σταματά τον θάνατο.
Κύριε, δέξου μας στο βασίλειο των Ουρανών...
Εντάξει, αρκετές προσευχές για σήμερα.
Ευχαριστούμε.
- Να βάλουμε έναν κανόνα; - Ναι.
Είμαστε εδώ για να φάμε, να πιούμε και να πάμε σε ένα λαμπρό μέλλον.
Τέλος οι κουβέντες περί πανώλης.
- Δεν ταιριάζουν στη στιγμή. - Να συνεχίσουμε;
Ναι. Ελάτε.
Πολλά να δούμε, όπως οπωροφόρα δέντρα.
- Βασικά, μόνο δύο. Θα τα βρούμε. - Αφέντρα;
- Να ένα... - Αφέντρα;
Εδώ βλέπετε λίγη κοπριά, που...
Σινιόρα Φιλομένα;
Σας μιλά ο Ντιονέο.
Ναι, αφέντη.
Με κολακεύετε, μα είμαι ένας απλός εργαζόμενος.
Ο πατέρας μου ήταν οινέμπορος. Ας με λέτε Ντιονέο.
Ευχαριστώ, Ντιονέο.
Αν κι εγώ είμαι, φυσικά, μια κυρία,
μπορείτε να με λέτε με το όνομά μου, δηλαδή Φιλομένα.
Ωραία, λοιπόν.
Απολαμβάνετε την ξενάγηση;
Τώρα ναι.
Νιώθω πως δεν είστε σαν τις υπόλοιπες.
Είστε διαφορετική.
Ευχαριστώ.
Ναι. Υποθέτω πως είμαι ο εαυτός μου διαρκώς.
- Το νιώθω. - Για μένα μιλάτε;
- Όχι. - Όχι.
Μια όμορφη πασχαλίτσα.
Ναι.
Την κατάπια.
- Πάρτε βαθιά... - Την κατάπια.
- Θεέ μου! - Βαθιά...
- Δεν μπορώ. - Εντάξει.
- Βαθιά ανάσα. - Δεν μπορώ.
Βαθιά ανάσα. Δύο, τρία.
Εκπνοή. Πάμε στον πάγκο. Εισπνοή, δύο...
Εισπνοή, δύο, τρία.
Περπατήστε μαζί μου αύριο.
Με χλευάζουν που προσεύχομαι.
Το αγαπημένο πράγμα του Θεού!
Συγγνώμη που δεν με έμαθαν να μιλώ για τους θεσπέσιους κήπους.
- Με κάνουν να νιώθω σαν κολλημένη. - Δεν είσαι.
Ακολουθείς τις διδαχές του Θεού. Είσαι έμπνευση για όσους σε ξέρουν.
Είναι δύσκολο, μα σκέψου πόσο άσχημα είναι στη Φλωρεντία.
Κυρίως για την οικογένειά μας.
Πρέπει να επιβιώσουμε με ηρεμία.
Όσον αφορά την κρίση του Θεού, έχουμε τις όμορφες προσευχές σου.
Και θα διατηρήσουμε τη συμφωνία περί αγαμίας.
Είναι μια σημαντική χριστιανική θυσία.
Ναι, και βέβαια είναι.
Λέω να ιππεύσω το άλογο.
Ευχαριστώ.
Ναι, είναι φτιαγμένο από μετάξι. Το ύφαναν τα καλύτερα έντομα.
Και βέβαια ξέρω να διαβάζω.
Ναι.
Να τη.
Δεν ξέρω τι είναι.
Παμπα... Παμπ...
Πώς την έλεγαν;
Ο Πάνφιλο, εκείνος με τη γυναίκα με τον Ιησού...
Φιλομένα. Είναι κατάλληλη στιγμή για τον περίπατό μας;
Να συναντηθούμε κάτω σε λίγη ώρα;
Δύσκολο να ντυθείς χωρίς υπηρέτρια.
Βεβαίως. Με την ησυχία σας.
Εντάξει.
Είναι πολύ όμορφα εδώ. Προσέξατε πόσο ωραία μυρίζει;
Σαν ζεστό γιασεμί
Μπλεγμένο με μέλισσες
Στον νυχτερινό ουρανό
Τι όμορφο ποίημα.
Πώς είναι ο σινιόρ Τίνταρο;
- Κρίμα που είναι συνεχώς άρρωστος. - Με συγχωρείτε.
Σπάνια το λέω, μα είναι αδύνατον να μην πω ότι είστε μια οπτασία σ' αυτό το φως.
Βρε βρε...
Θεέ μου, Ντιονέο, σας ευχαριστώ.
Γεια σας!
Πάτε περίπατο;
Περιμένετέ με!
Ναι, περιμένετε.
Εντάξει;
Ναι, μείνετε ακριβώς εκεί που είστε.
Περιμένετέ με, σας παρακαλώ.
Αν ο Ερμής είχε μιλιά...
Περιμένετε. Σταθείτε εκεί.
- Σας περιμέναμε. - Τι κάνετε;
- Για μένα λέτε; - Όχι.
- Ωραία. Δεν είμαι δα και σπουδαίος. - Μην το λέτε.
- Είστε όμορφος. - Μη με κοροϊδεύεις, μέγαιρα.
Δεν σας κορόιδευα.
Δεν ξέρω αν ήταν ο αγαπημένος μου πάπας.
Ψάρια!
Τι υπέροχα!
Ναι!
- Με είπε όμορφο. - Ναι, είναι ευγενική.
Ίσως οι γυναίκες να μην είναι τελείως διαβολικές.
Είναι πιθανό.
Είναι κομψή, σίγουρα αριστοκρατικής καταγωγής.
Δεν τη θεωρώ αρκετά έξυπνη για εσάς.
Καμιά τους δεν είναι.
Απόψε μπορεί να είναι η βραδιά
που επιτέλους θα συνευρεθώ με γυναίκα.
- Θέλετε ένα; - Ναι, θέλω!
Αφέντη.
Τίνταρο, προσοχή. Έχετε εύθραυστα οστά.
Νιώθω θαυμάσια!
Χάρη στην παρουσία μιας όμορφης κυρίας.
Εντάξει!
Καλύτερα να επιστρέψεις στη βίλα.
Θα σε καλέσω αν σε χρειαστώ.
Φυσικά.
- Λυπάμαι. - Θεέ μου! Ξέρεις κάτι;
Ήσουν σαν τη Δάφνη εκεί πέρα.
Πώς ήταν ο περίπατος, αφέντη;
Ήταν, με μία λέξη, απολαυστικός.
Η Φιλομένα είναι γεμάτη ζωή.
Ενίοτε είναι σαν παλαβιάρικο ξωτικό, αλλά είναι όμορφη.
Και δεν με ρώτησε για την κληρονομιά.
Χαίρομαι που διασκεδάσατε,
μα έχω κακά μαντάτα για την υγεία σας.
Τι; Τι συμβαίνει;
Εξέτασα τα πρωινά σας ούρα.
Έχετε σοβαρή ανισορροπία κόκκινων και κίτρινων χυμών.
Αλήθεια; Μα νιώθω πολύ καλά. Τι το προκάλεσε;
Ο σφυγμός σας θα ανέβηκε από το κοπιαστικό ταξίδι μας,
ίσως κι από κάποια άλλη μόλυνση.
Μάλλον από τις γυναίκες.
- Πανώλη; - Όχι, τότε θα έπρεπε να φύγουμε.
Κάτι λιγότερο διαβολικό, μα απίστευτα επικίνδυνο
για κάποιον με ασθενική κράση. Ετοίμασα ένα θεραπευτικό τσάι.
Πιείτε αυτό και σας εγγυώμαι να ζήσετε.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Φαντάσου, άρχιζα να νιώθω καλά για πρώτη φορά εδώ και καιρό.
Μα όπως συνηθίζεις να λες,
το σώμα μου είναι τελείως αναξιόπιστο.
Φοβάμαι πως ναι, αφέντη.
Έχει κομματάκια.
Εγώ φταίω, αφέντη. Δικό μου το λάθος. Ζητώ συγγνώμη.
Εγώ έφταιγα. Δεν χρειάζεται να σκύβετε για έναν ανόητο.
Καθαρίζατε ψάρια, σινιόρα; Είστε γεμάτη αίματα.
Αλήθεια;
Τι αλλόκοτο το φέρσιμό μου!
Ανόητη Φιλομένα, Πάντα κάνει οτιδήποτε την ευχαριστεί.
Τι ζωή!
Πρέπει να πιεις νερό.
Στάσου πιο μακριά. Ίσως πηδήξει από την ψυχή μου στη δική σου.
- Μην πεθάνεις κι εσύ. - Δεν θα πεθάνεις.
Πρέπει να έχουμε πίστη στον Θεό.
Πιστεύω ότι είναι θέλημα Θεού.
Είμαστε λεσβίες, εκτός των άλλων αμαρτιών μας.
Έχουμε την καταραμένη λαχτάρα.
Η μεγαλύτερη χαρά μου ήταν που μοιραστήκαμε τη λαχτάρα.
Το πανφόρτε δεν είναι πάνω. Είπες ότι θα ήταν.
Ακόμα ψήνεται, αφέντρα, αλλά υπόσχομαι να είναι θεσπέσιο.
- Τι φτιάχνεις από κρέας; - Πέστροφα.
Πέστροφα; Όχι.
Γιατί δεν φτιάχνεις κάτι πιο κομψό σαν...
γουρουνάκι γάλακτος;
Έχετε απόλυτο δίκιο.
Γουρουνάκι, λοιπόν.
Δυστυχώς, το σωστό ψήσιμο κρατά δυο μέρες.
Θα κάνουμε όπως προστάζει η σινιόρα δίχως δισταγμό.
Σας ευχαριστώ, αφέντρα.
Στο μεταξύ, και το λέω με αγάπη,
λέω να τροχίσω τα δόντια σας,
γιατί το μπροστινό προεξέχει τόσο δα από το άλλο.
Μίσια;
Μίσια.
Να πάρει.
Τι σκέφτεσαι; Να σερβίρεις ωμό γουρούνι; Θέλει δύο μέρες!
Θα το κάνω πολύ καυτό!
Γουρούνι θέλει, γουρούνι θα φάει! Είμαι η αρχηγός, ακολούθησέ με!
Ντιονέο, περιμένουμε τον Τίνταρο;
Δυστυχώς, δεν νιώθει καλά.
Δεν έχει πλήρη έλεγχο του εντέρου.
Αυτή η ασθένεια ίσως τον καθηλώσει στο δοχείο νυκτός για μέρες.
Κρίμα. Τότε, μας λείπει μόνο η παρουσία του υποκόμη Λεονάρντο.
Πού είναι;
Πώς άργησε στο δείπνο; Είναι το δικό του δείπνο!
Στάσου. Ίσως χτύπησε. Είναι μια λογική εξήγηση.
Θα ήταν λογική. Τέλεια. Χτύπησε.
Με μεγάλη μου χαρά σάς σερβίρω το πρώτο πιάτο, άνθη σε ζελατίνα.
Ποώδες ορεκτικό για να κυλήσουν οι χυμοί του στομαχιού.
Σινιόρα Παμπινέα,
θα ανυπομονείτε να γνωρίσετε τον μνηστήρα.
Ναι, ανυπομονώ.
Φαίνεστε λιγάκι αγχωμένη.
Μια σταλιά.
Γιατί αγχώνεστε; Έχετε να του προσφέρετε τα πάντα.
Όμορφο πρόσωπο, όμορφο σώμα, όμορφο φόρεμα.
Όμορφο σώμα;
- Καταραμένη! - Είναι τέλειο!
- Θα το λατρέψει. - Σίγουρα. Είναι πολύ ενδιαφέρον.
Δεν είναι μόνο αυτό. Είμαι 28.
Είμαι μια μαραμένη 28χρονη μεγαλοκοπέλα.
Υποθέτω πως γι' αυτόν τον λόγο δεν έχει έρθει ο Λεονάρντο.
- Κάποιος θα του το είπε. - Δεν έχετε κανέναν λόγο να ανησυχείτε.
Είστε πλούσια, πανέμορφη,
έχετε απίστευτες ικανότητες ως οικοδέσποινα.
Τι άλλο να θέλει;
Μια σύζυγο με πιο νεανικό στήθος,
μα τα άλλα πράγματα είναι πιο σημαντικά.
Αλήθεια;
Αλήθεια.
Γουρουνάκι γάλακτος.
Αφού είπαμε πέστροφα.
Περιστέρα μου, συγγνώμη που άργησα.
Έπρεπε να βρω και να σκοτώσω ένα γουρούνι.
Μετά έπρεπε να ανάψω φωτιά...
Όχι.
Όχι!
Σε παρακαλώ.
Συγγνώμη.
Είμαι εδώ τώρα.
Εντάξει.
Θα σε πάω κάπου αλλού.
Θα σε πάω αλλού, περιστέρα μου. Συγγνώμη.
Συγχωρέστε με, αλλά σας νιώθω ζουμερή στο γόνατό μου.
Ευχαριστώ. Είμαι πιο τροφαντή από όσο δείχνω.
Θα χρειαστεί να το κρίνω εγώ.
Γιατρέ, δεν είμαι ασθενής που χρειάζεται ιατρική εξέταση.
Σίγουρα θα βρω κάποιο σημείο που σας βασανίζει.
Αγαπητή, θα κάτσετε στη θέση σας;
Ο γιατρός κουράστηκε φροντίζοντας τον σινιόρ Τίνταρο. Θέλει ξεκούραση.
Καλά είναι.
Καλά είμαι.
Φέρε μας νερό.
Γρήγορα πεταχτήκατε για να βοηθήσετε...
Να υπηρετήσετε, σινιόρα.
Φιλομένα.
Γνωρίζοντας όσα ξέρω για εσένα ή μάλλον υποψιάζομαι,
θα σε συμβούλευα να στρέψεις το ενδιαφέρον σου
σε κάποιον με υψηλότερη κοινωνική θέση.
Αν κυνηγήσεις ένα πλούσιο εργένη, όπως τον Τίνταρο,
θα έχεις καλύτερη μοίρα.
Απειλή είναι;
Όχι, προς Θεού. Προειδοποίηση είναι.
Ξέρεις τι θα γίνει αν ξεσκεπαστείς;
Θα σε πετάξουν έξω. Θα λιμοκτονήσεις. Ή ακόμα χειρότερα.
Ξέρετε ότι όλοι θα πεθάνουμε, σωστά;
Σας διαβεβαιώνω γι' αυτό, και νωρίτερα από όσο νομίζετε.
Εκτιμώ το ενδιαφέρον,
αλλά θα κάνω ό,τι θέλω στον χρόνο που μου απομένει.
Θέλω να είμαι φίλη σας,
αλλά δεν θα είμαι πια υπηρέτρια κανενός.
Καλησπέρα, φίλοι μου.
Θα 'πρεπε να ξεκουράζεστε.
Νιώθω εξαιρετικά, γιατρέ.
Είστε πολύ άρρωστος.
Κάνω εμετό από τότε που μου έδωσες το καινούριο τσάι.
Όπως είπες, δείχνει ότι έχει αποτέλεσμα.
Έχει αποτέλεσμα!
Πρέπει να ξαπλώσετε.
Όχι, δεν πρέπει.
Άκουσα το γέλιο ενός αγγέλου και με ενέπνευσε να έρθω στη γιορτή.
Δεν θα ζήσω στο περιθώριο της ζωής μου.
Κυρία μου, απόψε είστε όμορφη σαν δαμάσκηνο.
Τι λες στις γυναίκες, Ντιονέο;
Είστε μια οπτασία.
Ναι, αυτή είναι η φράση.
Όχι.
Μίσια!
- Τι έχεις εκεί; - Τίποτα!
Τι είχες μέσα στο βαρέλι;
Μη!
Πανώλη! Έφερες εδώ κάποια μολυσμένη.
Να πάρει.
Βρε βρε βρε.
Η γεμάτη αλαζονεία υπηρετριούλα είναι πλέον στο χέρι μου.
Ποιος είναι αυτός;
Κάποιος.
Είναι ο Λεονάρντο.
Έθαψες κάποιον με πανώλη εδώ.
Και λες σε όλους ότι λείπει σε ταξίδι.
Ποιο είναι το σχέδιό σου, πανίβλακα;
Δύσκολα τα πράγματα.
Αρκετά.
Υπάρχει ένας κόσμος
στον οποίον κάνουμε μια αμοιβαία συμφωνία αυτήν τη στιγμή.
Δεν θα πω ότι έφερες την πανώλη στη βίλα.
Κι εγώ δεν θα πω ότι η πανώλη ήταν ήδη στη βίλα
και ότι ο αξιότιμος υποκόμης Λεονάρντο είναι νεκρός.
Ναι.
Βοήθησέ με τώρα.
Χριστέ μου.
Σε παρακαλώ, φέρσου της με το μαλακό.
Τότε ο Φίλιππος έστειλε στρατό για να κατακτήσει τις Κυνός Κεφαλές.
Ο Φλαμινίνος δεν ήξερε
ότι ο Φίλιππος ήταν πιο κοντά από όσο νόμιζε.
Μάλλον δεν θα κατανοείτε τη φύση της σχέσης των Αιτωλών
με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, σωστά;
Εντάξει. Σας κάνει καλό.
- Θα σας την αναλύσω. - Τι καλά.
Κρασί; Φτάνει για ένα ποτήρι.
Είναι σπάνιας εσοδείας.
- Θα ήθελα ένα ποτήρι. - Κι εγώ.
Βεβαίως, σινιόρε.
Ο Ντιονέο το ζήτησε πρώτος, θαρρώ.
Ζήτησε κι ο σινιόρ Τίνταρο.
Ίσως μπορείτε να το μοιράσετε.
Δεν θέλω να κάνω εικασίες, αγαπητή,
αλλά ένας ευγενής σαν τον Τίνταρο
θα έχει ουρανίσκο που θα διακρίνει τη γεύση στο κρασί.
Αμφιβάλλω, μιας κι ο πατέρας του Ντιονέο ήταν οινέμπορος.
Ντιονέο, μπορείτε να πιείτε λίγη μπίρα.
Βεβαίως, αφέντρα.
- Δεν είναι δίκαιο. - Δίκαιο;
Είναι το πιο εξέχον κρασί
για τους πιο εξέχοντες φιλοξενούμενους.
Έτσι είναι τα πράγματα.
Θεέ μου...
Τι διάολο;
- Θέλουμε τα λεφτά. - Και τις γυναίκες.
Αν έχετε καθαρό νερό, θα το θέλαμε κι αυτό.
Φύγετε!
- Γιατί μου πετάς πιάτα; - Για να σε χτυπήσω.
Είμαι εντάξει;
Βοήθησέ με!
- Είδατε τι έκανα; - Θεέ μου, τι αηδιαστικό!
Όχι!
Καρδινάλιε Ανιόλο;
Νέιφιλε;
Γαμώτο.
Τι σας έπιασε;
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι με κυρίευσε ο διάολος
ή ότι απαρνήθηκα τον Θεό,
μα είναι κάτι πολύ χειρότερο.
Μετά τη φρίκη που είδα,
τώρα γνωρίζω την αλήθεια.
Ο Θεός μάς εγκατέλειψε.
Νέιφιλε, πάντα ήσουν αγνό παιδί.
Ένα ιερό παιδί.
Φύγε μακριά μου, σατανά!
Φύγε!
Πάρε ανάσα. Θυμήσου ποιος είσαι.
Φεύγουμε!
Φεύγουμε.
Όμως, μάθετε τούτο.
Ο Θεός έκανε την τελική του κρίση.
Δεν θα ξανάρθει.
Ούτε κι ο γιος του.
Χάθηκαν όλα.
Πανώλη!
- Όχι! - Θεέ μου!
Όχι!
Θεέ μου.
Θα χρειαστώ λίγο ακόμα κρασί.
Θεέ μου. Δεν μπορεί να είναι ο Λεονάρντο.
Θεέ μου, είμαι χάλια!
- Είστε πανέμορφη. - Έρχομαι!
- Θεέ μου!
Τα κατάφερα.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια